အခန်း ၅၃
Vol. 6 Ch. 53
အခန်း (၅၃) ကျင့်စဉ်မျှော်စင် သို့ သွားခြင်း၊ အမှောင်ထုထဲမှ မျက်လုံးများ
“အော်... ဒါနဲ့ မကြာခင်မှာပဲ အရှေ့ဘက်ဒေသ မှာရှိတဲ့ ဂိုဏ်းအသီးသီးက တာအိုဖလှယ် ပြိုင်ပွဲ တစ်ခု ကျင်းပကြလိမ့်မယ်။ ထိပ်ဆုံးက ရွေးချယ်ခံရတဲ့ ငါးယောက်က တစ်နှစ်အကြာမှာ ကျင်းပမယ့် ဒေသ ငါးခု ပြိုင်ပွဲ မှာ အရှေ့ဘက်ဒေသကို ကိုယ်စားပြုပြီး ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခွင့် ရကြလိမ့်မယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ မင်းကပဲ မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ အတွင်းစည်းတပည့် ပါရမီရှင်တွေကို ဦးဆောင်ပြီး သွားရောက်ယှဉ်ပြိုင်ရမယ်”
မြင့်မြတ်အရှင်က ပြုံးလျက် ပြော လာခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူက ထပ်မံ၍ မှာကြားလိုက်သည်။ “ဒီတာအို ဖလှယ် ပြိုင်ပွဲက ဒေသ ငါးခု ပြိုင်ပွဲရဲ့ ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခွင့် အရည်အချင်းနဲ့ သက်ဆိုင်နေတာမို့လို့ ဂိုဏ်းအားလုံးက သူတို့ရဲ့ အသန်မာ ဆုံး တပည့်တွေကို သေချာပေါက် စေလွှတ်ကြလိမ့်မယ်။ ဒီကာလအတွင်းမှာ မင်းအနေနဲ့ ဝီရိယရှိရှိ ကျင့်ကြံ ပြီး တာအိုဖလှယ် ပြိုင်ပွဲမှာ ရလဒ်ကောင်းတွေ ရရှိအောင် ကြိုးစားဖို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်၊ ဒါမှသာ မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ အရှိန်အဝါနဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို မကျဆင်းစေမှာ”
“တပည့်ဖြစ်သူ နာခံပါ့မယ် ”
ရှုချွမ်းက သူ၏ လက်သီးများကို ဆုပ်လိုက်ပြီး ထိုတာဝန်ကို လက်ခံလိုက်သည်။
“အရမ်း ကောင်းတယ်၊ အခြားကိစ္စ မရှိတော့ရင် မင်း ပြန်လို့ရပြီ”
မြင့်မြတ်အရှင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရှုချွမ်းက ပင်မခန်းမ ကြီးအတွင်းမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ကျန်းရန်တောင်ရှိ သူ၏ အင်မော်တယ်ဂူ ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့တော့သည်။
သူ့ အင်မော်တယ်ဂူ အတွင်း ရပ်နေရင်း ရှုချွမ်းက အတွေးနက်နေခဲ့မိသည်။
ဒါက သူ မြင့်မြတ်အရှင်၏ စွမ်းအား ကို ပထမဦးဆုံးအကြိမ် တိုက်ရိုက် ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် အတိုင်းအဆမရှိသော အရှိန်အဝါ များ ပါဝင်နေခဲ့သည်။
ကောင်းကင်ဘုရင်နယ်ပယ် နှင့် ပတ်သက်၍ ကောလာဟလ သတင်းစကားများကို ပြန်လည်တွေးတောရင်း ရှုချွမ်းသည်လည်း ထိုနယ်ပယ် သို့ ရောက်ရှိရန် မျှော်လင့်တောင့်တစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်လာခဲ့ရသည်။
ထို့နောက်တွင် သူ၏ နှလုံးသားထဲ၌ ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
“တစ်နေ့နေ့မှာ ငါကလည်း အဲဒီလိုမျိုး အစွမ်းထက်တဲ့ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် သေချာပေါက် ဖြစ်လာစေရမယ်”
“ပြီးတော့ ကောင်းကင်ဘုရင်နယ်ပယ် က အဆုံးသတ် မဟုတ်သေးဘူး။ ဧကရာဇ်အရှင်နယ်ပယ် ကသာ ငါ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်ပဲ”
.....
သူ့ကိုယ်သူ စိတ်ဓာတ်မြှင့်တင်ပြီးနောက် ရှုချွမ်းက တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခြင်း ထဲသို့ ချက်ချင်း ထပ်မံဝင်ရောက်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။
သူက နတ်ဘုရားစွမ်းအားနယ်ပယ် သို့ ကျော်ဖြတ်ရန် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းမျှသာ လိုတော့ခြင်း ဖြစ်သည်၊ သူက အဆင့်မတက်နိုင်၍ မဟုတ်ဘဲ လက်ရှိအချိန်တွင် အဆင့်မတက်လိုသေးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
သူက အချိန်ကာလတစ်ခုအထိ စွမ်းအားများကို စုဆောင်းပြီး ခိုင်မာလှသော အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ချမှတ်ရန် လိုအပ်နေသေးသည်။
“တာအိုဖလှယ် ပြိုင်ပွဲမှာ ပါရမီရှင်တွေ အများကြီး ရှိနေလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ အမျိုးမျိုးသော သိုင်းလျှိူ့ဝှက်ပညာ တွေကလည်း အဆုံးမရှိ ထွက်ပေါ်လာကြလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါက ဓားသိုင်းတစ်ခုတည်းကိုပဲ တတ်မြောက်ထားတာဆိုတော့ ဒါက အရမ်းကို ရိုးရှင်းလွန်းနေသေးတယ်”
“ဒါ့အပြင် အကယ်၍ ငါ့ရဲ့ ဓားသိုင်းတွေကို မကြောက်တဲ့ ပြိုင်ဘက်မျိုးနဲ့ တွေ့ဆုံရရင် ငါ့ရဲ့ ခွန်အား က အများကြီး လျော့ကျသွားနိုင်ခြေ ရှိတယ်”
“ငါ ကျင့်စဉ်မျှော်စင် ဆီကို သွားပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ သိုင်းပညာ တစ်ခုခုကို သွားရှာသင့်ပြီ”
“ကွက်တိ ပဲ၊ ဆရာပေးထားတဲ့ တိုကင် ကလည်း မသုံးရသေးဘူးပဲ”
ရှုချွမ်းက စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် စဉ်းစားလိုက်သည်။
မြင့်မြတ်အရှင်က သူ့ကို ရလဒ်ကောင်းများ ရရှိစေချင်သော်လည်း သူ၏ ရည်မှန်းချက်က ထိုအရာထက်မက ပိုမိုမြင့်မားသည်။
သူ ပါဝင် ကတည်းက သူသည် အကောင်းဆုံး ဖြစ်အောင် လုပ်ရမည်။
သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ တာအိုဖလှယ် ပြိုင်ပွဲတွင် ပထမဆု ရရှိရန် ဖြစ်သည်။
ပထမဆုကို ရရှိနိုင်ရန်အတွက် သူကိုယ်တိုင် အရင်ဆုံး သန်မာ ရန် လိုအပ်သည်။
ဤသို့တွေးတောပြီးနောက် ရှုချွမ်းက ကျန်းရန်တောင်ထိပ် မှ ထွက်လာခဲ့ပြီး ကျင့်စဉ်မျှော်စင် ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ဦးတည်သွားခဲ့တော့သည်။
အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ရှုချွမ်းက ကျင့်စဉ်မျှော်စင် သို့ ရောက်ရှိခဲ့ဖူးသည့် အကြိမ်အရေအတွက်မှာ လက်ချိုးရေတွက်၍ ရလောက်သည်။
အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ဆင်းရဲလွန်းခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
ယခင်က ရှုချွမ်းသည် ဆင်းရဲလွန်းခြင်းကြောင့် ဆိုးဝါးလှသော သံသရာလည်ပတ်မှုတစ်ခုထဲသို့ ကျရောက်နေခဲ့ရသည်။
သူက ဆင်းရဲသောကြောင့် သိုင်းတာအို ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် လိုအပ်သော အရင်းအမြစ်များ မရှိခဲ့ပေ။ အရင်းအမြစ်များ မရှိခြင်းကြောင့် သူ၏ ခွန်အား ကို မမြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ပေ။ ခွန်အား မမြှင့်တင်နိုင်ခြင်းကြောင့် မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ တာဝန်များကို မပြီးမြောက်နိုင်ခဲ့ပေ။ တာဝန်များ မပြီးမြောက်နိုင်ခြင်းကြောင့် ကျင့်စဉ်များကို လဲလှယ်ရန် လိုအပ်သော ကုသိုလ် အမှတ် များကို မရရှိနိုင်ခဲ့ပေ။ ကုသိုလ် အမှတ်များ မရှိခြင်းကြောင့် သူက ကျင့်စဉ်မျှော်စင် သို့ သဘာဝအတိုင်း လာစရာ အကြောင်းမရှိခဲ့ပေ။
ဤကဲ့သို့သော ဆိုးဝါးလှသည့် သံသရာလည်ပတ်မှုအောက်တွင် ရှုချွမ်း၏ လွန်ခဲ့သော ရှစ်နှစ်တာ ဘဝသက်တမ်းကို ယခုအချိန်တွင် ပြန်လည်တွေးတောမိသည့်အခါတိုင်း အလွန်ပင် မွန်းကျပ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။
ကံကောင်းစွာဖြင့် ယခုအခါတွင်မူ သူက ထိုအခြေအနေမှ လုံးဝ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ သူက သန်မာ သော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ လမ်းစဉ်ပေါ်သို့ စတင်ခြေချနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူက မည်သည့်အခါမျှ အရင်းအမြစ်များ ပြတ်လပ်ခြင်း ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။
မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အလယ်ဗဟို နေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ကျင့်စဉ်မျှော်စင် နှင့် စမ်းသပ်ခြင်း မျှော်စင် တို့မှာ ဘေးချင်းယှဉ်လျက် တည်ရှိနေကြသည်။
စမ်းသပ်ခြင်း မျှော်စင်မှာ ယခုအခါ ပြန်လည်လည်ပတ်နေပြီ ဖြစ်ရာ တပည့်အမြောက်အမြား ဝင်ထွက်သွားလာလျက် မျှော်စင်ကို စိန်ခေါ်နေကြသည်။
သို့သော်လည်း ရှုချွမ်း၏ ယနေ့ ရည်မှန်းချက်မှာ ဘေးတွင်ရှိသော ကျင့်စဉ်မျှော်စင် ဖြစ်သည်။
သူက အတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်လာခဲ့သည်။
အတွင်း၌လည်း ကျင့်စဉ်များကို ရွေးချယ်နေကြသော တပည့်အမြောက်အမြား ရှိနေခဲ့သည်။
သူတို့က ရှုချွမ်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ပျူငှာစွာဖြင့် နှုတ်ဆက်ကြသည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခုအခါ ရှုချွမ်း၏ အပြင်ပန်း သရုပ်မှန် မှာ တိုက်ရိုက်တပည့် တစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။
သူ၏ အဆင့်အတန်း မှာ မြင့်မြတ်လှသဖြင့် လူတိုင်းက တစ်နေ့နေ့တွင် ရှုချွမ်းထံမှ အကူအညီတစ်စုံတစ်ရာ ရရှိနိုင်ရန် မျှော်လင့်လျက် သူနှင့် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးတစ်ခု တည်ဆောက်လိုကြသည်။
ရှုချွမ်းက ဤလူများ၏ အတွင်းစိတ်အတွေးများကို ကောင်းစွာ နားလည်သည်။
သူက ရင်းနှီးစွာ ပြန်လည်နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ပထမထပ်တွင် ကြာမြင့်စွာ နေမနေခဲ့ပေ။
ကျင့်စဉ်မျှော်စင် ၏ ပထမထပ်ရှိ ကျင့်စဉ်များနှင့် သိုင်းပညာ များအားလုံးမှာ သေမျိုး အဆင့် များသာ ဖြစ်ကြသဖြင့် ရှုချွမ်းအနေဖြင့် ၎င်းတို့အပေါ် မည်သည့်စိတ်ဝင်စားမှုမျှ ရှိမနေခဲ့ပေ။
သူက သူ့ သရုပ်မှန် တိုကင် ကို ထုတ်ယူကာ ဒုတိယထပ်သို့ တက်ခဲ့သည်။
ဒုတိယထပ်တွင် အနှံ့အပြား လိုက်လံရှာဖွေခဲ့သော်လည်း သင့်တော်သော ကျင့်စဉ် သို့မဟုတ် သိုင်းပညာ တစ်ခုမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။
သို့သော် သူ စိတ်ပျက်ခြင်းမရှိခဲ့ပါ၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူက အခြား တပည့်များနှင့် မတူညီပေ။ စစ်တုလင်း၏ တိုကင် ရှိနေသဖြင့် သူက သတ်မှတ်ထားသော အချိန်အတွင်း ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို အတင်းအကျပ် ရွေးချယ်နေစရာ မလိုပေ။
သူက ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် ကျင့်စဉ်မျှော်စင် ၏ တတိယထပ်သို့ ဆက်တက်ခဲ့သည်။
ဤအထပ်တွင် လူဦးရေမှာ သိသိသာသာကို နည်းပါးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ တောင်ထိပ်အသီးသီး၏ အဓိက တပည့် များနှင့် တိုက်ရိုက်တပည့် အနည်းငယ်မျှသာ ရှိတော့သည်။
ရှုချွမ်းက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သော်လည်း ဤလူများထဲမှ မည်သူ့ထံတွင်မျှ အသုံးဝင်သော အခွင့်အရေးမျိုး ရှိမနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
ထိုစဉ်မှာပင်... စနစ် ထံမှ တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
၎င်းက ထောင့်တစ်နေရာတွင်ရှိသော အဓိက တပည့်တစ်ဦးထံသို့ ညွှန်ပြနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ စနစ်၏ လမ်းညွှန်မှုသာ မရှိခဲ့လျှင် ဤနေရာတွင် လူတစ်ယောက် ရှိနေသည်ကိုပင် သူ သတိထားမိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
【အမည် - ထျန်းယဲ့】
【ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ် - နတ်ဘုရားစွမ်းအားနယ်ပယ် အဆင့် ၃】
【ပါရမီ - လူအများ၏အာရုံစိုက်မှုကိုခံရသူ】
【ကံကြမ္မာ - လက်သီးသိုင်းကျွမ်းကျင်မှု (ခရမ်းရောင်)၊ ချီလင်လက်မောင်း (အနီရောင်)】
【ဘဝဇာတ်ညွှန်း - သာမန်ပါရမီရှင် ဇာတ်ညွှန်း】
【ဘဝခရီးလမ်းကြောင်း - အသက်ငါးနှစ်တွင် ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး အသက်ရှစ်နှစ်တွင် ပါရမီကို ပြသနိုင်ခဲ့သည်။ အသက် ဆယ့်သုံးနှစ်တွင် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း နယ်ပယ် အဆင့် ၉ သို့ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ကာ အသက် ဆယ့်လေးနှစ်တွင် အတွင်းစည်းတပည့် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး အသက် ဆယ့်ရှစ်နှစ်တွင် အဓိက တပည့် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း မှားယွင်းသော ကျင့်စဉ်နှင့် သိုင်းပညာ ကို ကျင့်ကြံခဲ့မိခြင်းကြောင့် နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် အဓိက တပည့်အဆင့်တွင်သာ ပိတ်မိနေခဲ့ရသည်။ အသက်သုံးဆယ်တွင် တိုက်ရိုက်တပည့် ဖြစ်လာခဲ့ပြီးနောက် ဝီရိယရှိရှိ ကျင့်ကြံ ခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတွင် ကမ္မ နယ်ပယ်သို့ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။】
【အခွင့်အရေး - ယနေ့တွင် ကျင့်စဉ်မျှော်စင် ၏ တတိယထပ် ထောင့်တစ်နေရာ၌ ဧကရာဇ်အဆင့် လက်သီးသိုင်းဖြစ်သော “မဟာနေမင်း နတ်ဘုရားလက်သီး” ၏ ပထမဆုံးအဆင့် ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိမ့်မည်။ ၎င်းကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သွားပြီးနောက် သူ၏ ခွန်အား မှာ အဆမတန် မြင့်တက်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။】
လက်သီးသိုင်းကျွမ်းကျင်မှု: လက်သီးသိုင်းများကို ကျင့်ကြံသည့်အခါ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိနိုင်ပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် ပိုမိုအစွမ်းထက်သော လက်သီးသိုင်းများကိုပါ ဆင့်ပွားနားလည်သဘောပေါက်နိုင်သည်။
ချီလင်လက်မောင်း: လက်မောင်းတစ်ဖက်တွင် မွေးရာပါ အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားတစ်ခု တည်ရှိနေပြီး လက်သီးတစ်ချက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာလိမ့်မည်။
....
ဧကရာဇ်အဆင့် လက်သီးသိုင်း ဟုတ်လား
ရှုချွမ်း အံ့ဩသွားခဲ့ရသည်။
တကယ်ကို ကံကောင်းလွန်းလှပေသည်။
သူက မည်သည့် လက်သီးသိုင်း သို့မဟုတ် ခြေသိုင်း မဆို ရလျှင် ရပြီဟုသာ တွေးတောနေခဲ့ပြီး အခြားအရာများကို အများကြီး မတောင်းဆိုခဲ့ပေ။
မထင်မှတ်ထားဘဲ လက်သီးသိုင်းတစ်ခုက သူ့ရှေ့မှောက်သို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိလာခဲ့ရုံသာမက ၎င်းက ဧကရာဇ်အဆင့် လက်သီးသိုင်းပင် ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။
“မဟာနေမင်းနတ်ဘုရားလက်သီး” ဤအမည်ကို ကြားလိုက်ရုံမျှဖြင့် ၎င်းက သူ၏ နေသူတော်စင် ခန္ဓာနှင့် လုံးဝ ဥဿုံ လိုက်ဖက်ညီလှကြောင်း သူ သိရှိလိုက်သည်။
“ဒီအခွင့်အရေးကို ငါပဲ ယူလိုက်တော့မယ်”
ရှုချွမ်းက စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ပြောလိုက်သည်။
ဤ အဓိက တပည့်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ရှုချွမ်းအနေဖြင့် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင်သာ စိတ်မကောင်းကြောင်း တိတ်တဆိတ် ဆိုမိတော့သည်။
.....
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ထိုက်ယိမြို့တော်အတွင်းရှိ ဝမ်ပေါင်မျှော်စင် ဆီသို့ လူတစ်ယောက်က လျှို့ဝှက်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သူက သူ့ သရုပ်မှန် ကို အခြားသူများ သိရှိသွားမည်ကို စိုးရိမ်သည့်အလား တစ်ကိုယ်လုံးကို လုံခြုံအောင် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။
“စာအုပ်ထဲမှာ ရေးထားတာကတော့ ဒီဝမ်ပေါင်မျှော်စင် ရဲ့ ကုန်သွယ်ရေးအခန်းထဲမှာ ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်စဉ်အပိုင်းအစတစ်ခု ရှိနေတယ်တဲ့၊ ငါ အဲဒါကို သေချာပေါက် ရအောင်ယူရမယ်”
ထိုလူက သူ့ကိုယ်သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး မိန်းကလေး၏ လမ်းညွှန်မှုကို ငြင်းပယ်ကာ ကျင့်စဉ်များရှိရာ အပိုင်းဆီသို့ တစ်ဦးတည်း လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း သူက ကျင့်စဉ်အားလုံးကို အနှံ့လှန်လှော ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ၎င်းကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။
“ဒီစာအုပ်က အတုကြီး ဖြစ်နေတာလား”
သူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူကာ ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးလိုက်သည်။
သူ၏ အမည်မှာ ချူဖန် ဖြစ်ပြီး မူလက ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေအတွင်းရှိ အစေခံ တပည့် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
အခြားသော ရာထူးချခံရသည့် အစေခံ တပည့်များနှင့်မတူဘဲ သူ၏ မိဘနှစ်ပါးစလုံးမှာ အစေခံ တပည့်များ ဖြစ်ကြသည်။
ထို့ကြောင့် သူသည်လည်း သူ၏ မိဘများ၏ လမ်းစဉ်အတိုင်း သဘာဝအတိုင်း အစေခံ တပည့်တစ်ဦးအဖြစ် မွေးဖွားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူက အစေခံ တပည့်တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင်မူ ပိုမိုသန်မာ လာရန် အစဉ်အမြဲ မျှော်လင့်တောင့်တနေခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း လက်တွေ့ဘဝမှာ ရက်စက်လှပေသည်၊ သူ့တွင် ပါရမီအရည်အချင်းလည်းမရှိ၊ အရင်းအမြစ်လည်း မရှိခဲ့ပေ။ သူက မည်သို့လုပ်ပြီး ပိုမိုသန်မာ လာနိုင်ပါ့မည်နည်း။
သို့သော်လည်း လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က မထင်မှတ်ဘဲ သူက ဤကမ္ဘာ ၏ ဝှက်နေသော အခွင့်အရေးများကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည့် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ရရှိခဲ့သည်။
အစပိုင်းတွင် သူ ၎င်းကို မယုံကြည်ခဲ့သော်လည်း စာအုပ်ထဲတွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း သေးငယ်သော အခွင့်အရေးအချို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင်မူ ထိုစာအုပ်ထဲရှိ အကြောင်းအရာများကို အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်သွားခဲ့တော့သည်။
ယနေ့တွင် သူက နောက်ဆုံး၌ လုံလောက်သော ယွမ်ကျောက်တုံးများကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ စာအုပ်ထဲတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ကြီးမားလှသည့် အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ရယူရန်အတွက် ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ဝမ်ပေါင်မျှော်စင် သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက်တွင်မူ သူ ဘာတစ်ခုမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။
၎င်းက စာအုပ်ထဲရှိ အကြောင်းအရာများ၏ မှန်ကန်မှုအပေါ် သူ့ကို ထပ်မံ၍ သံသယဝင်လာစေခဲ့သည်။
“တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ထက်ဦးအောင် ယူသွားတာများလား”
ဤဖြစ်နိုင်ခြေကို တွေးတောမိလိုက်သည့်အခါ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် ဆိုးဝါးသွားခဲ့ရတော့သည်။
သူက စာအုပ်ထဲရှိ အခွင့်အရေးများကို သူ့အပိုင် အဖြစ် လွန်ခဲ့သော ကာလကတည်းက သတ်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ မည်သူ့ကိုမျှ ၎င်းတို့ကို လာရောက်လုယူခွင့် ပေးလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။