အခန်း ၂၁၃

အခန်း ၂၁၃ - မြင်းနက်ကြီး၏ ကျီစယ်မှု

ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော်၏ အပြင်ဘက်တွင်...

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင် အားလုံးမှာ ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်နှင့် ကြောင်မလေးတို့ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်နေမိကြသည်။

“သူတို့ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ...”

သောင်းနှင့်ချီသော မိစ္ဆာကြီးများ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်မှာပင် ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်နှင့် ကြောင်မလေးတို့မှာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် အရိပ်အယောင်မကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ကို ကယ်ထုတ်သွားတာပဲ...”

နဂါးအရှင်သခင်က တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟင်း... ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်... မင်းကို ငါ့လက်ထဲပြန်မမိပါစေနဲ့... ငါတို့ကြားက စာရင်းကို အနှေးနဲ့အမြန် ရှင်းရမှာပဲ...”

သူ့ဘေးမှ ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ကိုးမြီးမြေခွေးမိစ္ဆာသည်လည်း အလွန်ပင် ညှိုးငယ်နေပြီး သူမ၏ကိုယ်မှ အေးစက်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူမသည် မူလက ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်ထံမှ အခွင့်အရေးကို လုယူရန် ကြံစည်ထားသော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ သူမ သတိမပြုမိခင်မှာပင် ထိုနှစ်ဦးမှာ ခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ တစ်ဖက်လူ၏ နည်းစနစ်မှာ အလွန်ပင် နက်နဲလှပေရာ ၎င်းမှာ တာအိုနယ်ပယ်မှ အစွမ်းထက်သူတစ်ဦး၏ ကြားဝင်ဆောင်ရွက်မှု ဖြစ်ရပေမည်။

“သွားကြစို့... သွားကြစို့...”

ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် မိစ္ဆာအချို့မှာ ၎င်းကို မြင်ရသည့်အခါ ခေါင်းခါယမ်းလျက် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။ ကံကြမ္မာနယ်ပယ် မိစ္ဆာကြီးအချို့သည်လည်း စိတ်ပျက်သွားကြသဖြင့် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲလျက် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ နဂါးအရှင်သခင်မှာမူ မတတ်သာဘဲ မျက်နှာပျက်လျက် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။

နောက်ဆုံးမှ ထွက်ခွာသွားသူမှာ ရွှေရောင်အစင်းကျားနက် ဖြစ်သည်။ မထွက်ခွာမီတွင် သူသည် သူ၏ ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ရန်အတွက် မြေပြင်ပေါ်သို့ သူ၏ဓားဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်ရာ ဧရာမ မြောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားတော့သည်။

...

မြင်းလှည်းရှိရာတွင်မူ။

မြင်းနက်ကြီးသည် ဒိုင်းနက်ကြီးပေါ်မှ အက်ကြောင်းအချို့ကို သတိပြုမိလိုက်သည့်အခါ နှုတ်ခမ်းဆူလျက် ဆိုသည်။

“ကြောင်လေး... ငါပေးထားတဲ့ ဒိုင်းတောင် ဒီလောက်အထိ ပျက်စီးသွားတယ်ဆိုတော့ အထဲမှာ တကယ်ပဲ အန္တရာယ်များခဲ့ပုံရတယ်...”

မြင်းနက်ကြီး၏ စကားကို ကြားရသည့်အခါ ကြောင်နက်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ငိုညည်းလိုက်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်... မြင်းနက်ကြီး... အထဲမှာ တကယ့်ကို အန္တရာယ်များတာဗျ... ထူးဆန်းတဲ့ လူသားသဏ္ဌာန်ရွှေရောင်သတ္တဝါ တစ်ကောင်ရှိတယ်... သူက တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် သန်မာတာ...”

ထိုအချိန်တွင် ကြောင်နက်ကြီးသည် ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော်အတွင်း၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို အစမှအဆုံး ရှင်းပြလိုက်တော့သည်။ ၎င်းကို ကြားရသည့်အခါ မြင်းနက်ကြီးသည်လည်း ထိတ်လန့်သွားရ၏။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုနှင့် ဗဟုသုတအရဆိုလျှင် ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော်အတွင်း၌ စစ်မှန်သောနတ်ဘုရားနယ်မြေမှ တည်ရှိမှုတစ်ခု ရှိနေမည်ကို သူ သိရှိလိုက်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ကြောင်နက်ကြီးမှာ ပင်မခန်းမကြီးအတွင်း၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ဘာမျှမမှတ်မိတော့ကြောင်း သိရသည့်အခါ သခင်ကြီး ကြားဝင်ဆောင်ရွက်ခဲ့မှန်း မြင်းနက်ကြီး သိရှိလိုက်သည်။ သို့သော် ၎င်းကို ကြောင်နက်ကြီးအား ပြောပြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ သခင်ကြီးသာ ကြားဝင်မဆောင်ရွက်ခဲ့ပါက ကြောင်နက်ကြီးမှာ ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော်အတွင်း၌ အသက်ပျောက်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

မြင်းနက်ကြီးက သူ၏ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို စုပ်ယူလိုက်ကာ အကြိမ်အနည်းငယ် မြိန်ရည်ယှက်ရည် ဝါးစားပြီးနောက် မျိုချလိုက်သည်။ ဤနတ်ဆေးမြက်မှာ အလွန်ကောင်းမွန်လှသဖြင့် သူ သေချာပေါက် လက်လွတ်ခံလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

“ဝူး...”

နတ်ဆေးမြက်မှာ သူ၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် သူ၏ကိုယ်အတွင်းမှ ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများနှင့် သွေးကြောများရှိရာသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဆင်းသွားတော့သည်။

“ဂေ့...”

မြင်းနက်ကြီးက ကျေနပ်စွာဖြင့် လေတက်လိုက်ပြီး ဤနတ်ဆေးမြက်၏ အရသာမှာ တကယ့်ကို ထူးကဲလှသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

“ကြောင်လေး... ဒိုင်းကို ငါ့ဆီပေးလိုက်... မြင်းနက်ကြီးက မင်းအတွက် ပြင်ပေးမယ်...”

မြင်းနက်ကြီးက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

ကြောင်နက်ကြီးက ဒိုင်းနက်ကြီးကို အလျင်အမြန်ပင် ပေးလိုက်သည်။ မြင်းနက်ကြီးက ၎င်းကို ပါးစပ်အတွင်းသို့ ငုံလိုက်ပြီး အကြိမ်အနည်းငယ် ဝါးလိုက်ကာ ပြန်လည် ထွေးထုတ်လိုက်တော့သည်။ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာသောအခါတွင်မူ ဒိုင်းနက်ကြီးမှာ အသစ်စက်စက်အလား ဖြစ်နေပြီး ၎င်းပေါ်ရှိ အက်ကြောင်းအားလုံးမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဒိုင်းကို ပြန်လည်ရရှိသည့်အခါ ကြောင်နက်ကြီးမှာ အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားပြီး ကျေးဇူးအထပ်ထပ် တင်နေတော့သည်။ မြင်းနက်ကြီးက သူ၏ ဖြူဖွေးသော သွားကြီးများကို ပေါ်အောင် ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူက ဘေးနားရှိ လှပသော ကြောင်မလေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျီစယ်လျက် ဆိုသည်။

“ကြောင်လေး... မင်းကတော့ မဆိုးပါဘူး... မယားတစ်ယောက်တောင် ပြန်ခေါ်လာနိုင်တယ်ပေါ့လေ...”

ကြောင်နက်ကြီးက ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး အားနာစွာဖြင့် ဆိုသည်။

“မြင်းနက်ကြီး... ကျေးဇူးပြုပြီး အထင်မမှားပါနဲ့ဗျာ... သူက ကျွန်တော့်မယား မဟုတ်ပါဘူး... သူတစ်ပါးရဲ့ မယားလောင်းပါ...”

“သူတစ်ပါးမယားကို မင်းက ဘာလို့ ဒီအထိ ခေါ်လာရတာလဲ... မင်းကတော့ တကယ့်ကို ဆရာကျတဲ့ ကြောင်သူခိုးပဲ...”

မြင်းနက်ကြီးက ရယ်မောလိုက်သည်။

သူတို့ဘေးတွင် ရပ်နေသော ကြောင်မလေးမှာမူ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲသွားကာ ခေါင်းငုံ့ထားလျက် စကားမပြောဝံ့ဘဲ ရှိနေသည်။ ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်က ဤမြင်းနက်ကြီးအပေါ် မည်မျှရိုသေသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ ဤမြင်းနက်ကြီးမှာ အလွန်မြင့်မားသော ကျင့်ကြံမှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်ရမည်ဟု သူမ သိရှိလိုက်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကြောင်မလေးသည် မြင်းလှည်းအတွင်းရှိ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် သခင်ကြီး မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို အလွန်ပင် သိလိုစိတ် ပြင်းပြနေမိသည်။

‘ဒီလူတွေက တကယ်ပဲ ဘယ်သူတွေလဲ... သူတို့ရဲ့ နောက်ခံက လျှို့ဝှက်ချက်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေရုံတင်မကဘဲ သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီကလည်း စိတ်ကူးလို့မရနိုင်လောက်တဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြတာပဲ...’

“ဟီးဟီး...”

မြင်းနက်ကြီး၏ အမြဲတမ်း ကျီစယ်ခြင်းကို ခံနေရသော ကြောင်နက်ကြီးမှာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အားနာစွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်မိသည်။ သူက ရှင်းပြသည်။

“မြင်းနက်ကြီး... ကြောင်မလေးက ရွှေရောင်အစင်းကျားနက်ရဲ့ စေ့စပ်ထားသူပါ... ဒါပေမဲ့ သူက လက်မထပ်ချင်လို့ ထွက်ပြေးလာရင်းနဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲ ကျွန်တော်နဲ့ ဆုံခဲ့တာပါ...”

မြင်းနက်ကြီးက မျက်လုံးများကို မှေးစေ့လျက် ရယ်မောလိုက်သည်။

“ငါကြည့်ရသလောက်တော့ မင်းတို့နှစ်ယောက်က တကယ့်ကို လိုက်ဖက်တဲ့ စုံတွဲပဲ... နှစ်ယောက်စလုံးက ကြောင်မျိုးနွယ်တွေဆိုတော့ ကောင်းကင်ဘုံက ဖန်တီးပေးထားတဲ့ အတွဲပေါ့... ဟုတ်တယ်မလား...”

ကြောင်နက်ကြီးက ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ခါယမ်းလိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။

“မြင်းနက်ကြီး... ကျွန်တော် ဘယ်လို အဖော်မွန်မျိုးကိုမှ မရှာပါဘူး... တကယ်လို့ ရှာမယ်ဆိုရင်တောင်မှ အနည်းဆုံးတော့ ဦးလေးတို့ရဲ့ နယ်ပယ်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်တော့မှပဲ ရှာကောင်းရှာမှာပါဗျာ...”

“ဟားဟားဟား...”

၎င်းကို ကြားရသည့်အခါ မြင်းနက်ကြီးက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းစေ့ကာ ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ပေ။

ကြောင်နက်ကြီးသည် ဒိုင်းနက်ကြီးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ကြောင်မလေးကို မြင်းလှည်းပေါ်သို့ ဆွဲတင်လိုက်သည်။ သူ၏ကိုယ်ကို လှုပ်ခါလိုက်ရာ ဧရာမ ကြောင်နက်ကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားပြီး မြင်းလှည်းထိပ်ပေါ်တွင် ပျင်းရိစွာဖြင့် လှဲလျောင်းနေတော့သည်။ ကြောင်မလေးမှာမူ ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်အား ကြည့်ကာ လုံးဝ မှင်တက်မိနေသည်။

ကြောင်နက်ကြီးက သူမအား အလျင်အမြန်ပင် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

“မြန်မြန် ပြောင်းစမ်းပါ... မင်းက လူအသွင်နဲ့ပဲ နေတော့မှာလား...”

ကြောင်မလေးမှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်မိသွားပြီးနောက် အပြစ်ကင်းစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“အစ်ကိုကြီး... ကျွန်မတို့က ဘာလို့ ကြောင်အသွင် ပြောင်းနေရမှာလဲ...”

ကြောင်နက်ကြီးမှာ ထိုမေးခွန်းကြောင့် အံ့ဩသွားရပြီး ပျာယာခတ်လျက် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“ဒါက စည်းကမ်းပဲလေ... မြန်မြန်လုပ်စမ်းပါ... အပိုတွေ ပြောပြီး အချိန်မဖြုန်းနဲ့...”

အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် ကြောင်မလေးသည် အသွင်ပြောင်းလိုက်တော့၏။ အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းလက်သွားပြီးနောက် သူမသည် ဧရာမ ကြောင်ဖြူကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကြောင်နက်ကြီးနှင့် တစ်ပေပင်မဝေးသော နေရာ၌ မြင်းလှည်းပေါ်တွင် လှဲလျောင်းလိုက်သည်။

မြင်းနက်ကြီးက ကိုယ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ မြင်းလှည်းပေါ်တွင် ကြောင်နက်တစ်ကောင်နှင့် ကြောင်ဖြူတစ်ကောင် လှဲလျောင်းနေသည်မှာ တကယ့်ကို ကြည့်ကောင်းလှပေသည်။ သူသည် မတတ်နိုင်ဘဲ နှုတ်ခမ်းကို သပ်လျက် အကြိမ်အနည်းငယ် ရယ်မောလိုက်မိသည်။

“ဟားဟား... တကယ့်ကို လိုက်ဖက်တဲ့ အတွဲပဲ... တကယ်လို့ မင်းတို့နှစ်ယောက်က အဖော်မွန်တွေ မဖြစ်ချင်ဘူးဆိုရင်တောင်မှ... မောင်နှမတွေအဖြစ် သွေးသောက်ဖွဲ့လိုက်ရင်လည်း အဆင်ပြေတာပဲ...”

မြင်းနက်ကြီးက နောက်ထပ် မကောင်းသော အကြံတစ်ခုကို ပေးလိုက်ပြန်သည်။

ကြောင်နက်ကြီးက ခေါင်းကို အစဉ်မပြတ် ခါယမ်းနေမိသည်။

“မြင်းနက်ကြီး... ကြောင်မလေးမှာ စေ့စပ်ထားသူ ရှိပြီးသားပါ... ကျွန်တော် သူ့ရဲ့ အမွှေးတစ်ပင်ကိုတောင် မထိချင်ပါဘူး...”

“ဪ... ဒါဆိုရင် သူ့မှာ စေ့စပ်ထားသူ မရှိရင်တော့ မင်းက ထိချင်တယ်ပေါ့လေ...”

မြင်းနက်ကြီးက ကြောင်နက်ကြီးအား ချက်ချင်းပင် အကျပ်ရိုက်စေလိုက်သည်။

“စေ့စပ်ထားတာ ရှိရှိ မရှိရှိ... ကျွန်တော် မထိပါဘူး... မြင်းနက်ကြီးတို့ရဲ့ နယ်ပယ်အထိ ကျွန်တော် ကျင့်ကြံလို့မရသေးသရွေ့တော့... ဒီလို အချစ်ရေးကိစ္စတွေကို ကျွန်တော် စဉ်းစားမှာ မဟုတ်ဘူး...”

ကြောင်နက်ကြီးက တည်ကြည်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူ့ဘေးမှ ကြောင်မလေးမှာမူ မျက်နှာနီရဲလျက် နှလုံးခုန်သံများ ပြင်းထန်နေသဖြင့် ဘာပြောရမှန်း မသိဖြစ်နေသည်။ ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက် သူမသည် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး တိုးညင်းစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“အစ်ကိုကြီး... အစ်ကို ကျွန်မကို ကတိပေးထားတယ်လေ... ဟိုလူသန်ကြီးကို စေ့စပ်ပွဲ ဖျက်သိမ်းခိုင်းမယ်ဆိုတာကို... အစ်ကို မေ့သွားပြီလား...”

ကြောင်နက်ကြီးက သူ၏ ကြောင်လက်ဝါးကို မြှောက်ကာ နဖူးကို ရိုက်လျက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“အို... သွားပြီ... ငါ လုံးဝ မေ့သွားတာပဲ... အဲ့ဒီတုန်းက အခြေအနေတွေက အရမ်း ဝရုန်းသုန်းကား ဖြစ်နေတော့ ငါ့စိတ်ထဲမှာ လုံးဝကို မေ့သွားခဲ့တာပဲ...”

“ဒါဆိုရင် အစ်ကိုကြီး... ကျွန်မတို့ ရွှေရောင်အစင်းကျားနက် မျိုးနွယ်စုဆီကို သွားပြီး ဒီစေ့စပ်ပွဲကို သွားဖျက်လိုက်ကြရင် ဘယ်လိုလဲ... မကောင်းဘူးလား...”

ကြောင်မလေးက မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“စေ့စပ်ပွဲ သွားဖျက်မယ် ဟုတ်လား... အင်း... အဲ့ဒါက ပြဿနာတော့ မရှိပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ကြောင်မလေး... မင်း သိထားရမှာက သခင်ကြီးရဲ့ ခွင့်ပြုချက်မပါဘဲ ငါ့သဘောနဲ့ငါ အပြင်ကို သွားလို့မရဘူးလေ...”

ကြောင်နက်ကြီးက အားနာစွာဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းလျက် ဆိုသည်။

“ဪ... အဲ့ဒီလိုလား...”

ကြောင်မလေး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ပျက်မှုများ လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။

မြင်းလှည်းအတွင်း၌ ရီယွင်သည် ကြောင်နှစ်ကောင်နှင့် မြင်းတစ်ကောင်တို့ အပြန်အလှန် ကျီစယ်နေကြသည်ကို ကြည့်ရင်း ပြုံးလိုက်မိသည်။ မြင်းလှည်း၏ အပေါ်ထပ်မှာ အတော်လေး ကျယ်ဝန်းလှပေသည်။ နောက်ထပ် ကြောင်ဖြူတစ်ကောင် တိုးလာခြင်းက တကယ်ကို ကြည့်ကောင်းစေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရီယွင်သည် ဤဝိညာဉ်ကြောင်မလေးကို လက်ခံထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။ သူသည် တံခါးလိုက်ကာကို မလိုက်ပြီး အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

“သခင်ကြီး...”

လှုပ်ရှားသံကို ကြားရသည်နှင့် ကြောင်နက်ကြီးက အလျင်အမြန်ပင် ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ဤအဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် သခင်ကြီးမှာ မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်ကြောင်း သိရှိထားသော ကြောင်မလေးသည်လည်း အလျင်အမြန်ပင် ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်တော့သည်။

“ကြောင်ဖြူလေး... မင်းရဲ့ စေ့စပ်ပွဲကို ဖျက်သိမ်းဖို့က မခက်ခဲပါဘူး... မင်း ငါတို့ရဲ့ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ဖို့ ဆန္ဒရှိလား...”

ရီယွင်က လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် နူးညံ့သော အပြုံးဖြင့် ကြောင်မလေးအား ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ရမယ် ဟုတ်လား...”

ကြောင်မလေးမှာ မှင်တက်မိသွားရ၏။

သူမသည် ကောင်းကင်ကြယ်တာရာအင်ပါယာအတွင်းရှိ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းအကြောင်းကို ကြားဖူးခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ အဆင့်နိမ့် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ဝိညာဉ်ကြောင်မျိုးနွယ်စုနှင့် ယှဉ်လျှင် များစွာ နိမ့်ပါးလှပေသည်။ အကယ်၍ သူမသာ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းထဲကို ဝင်မည်ဆိုပါက သူမ၏ မျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးများက သူမအား မျိုးနွယ်စုမှ နှင်ထုတ်လိုက်ကြမည်မှာ ဧကန်ပင်။

အခန်း ၂၁၃ ပြီးပါပြီ။