အခန်း ၂၁၆
Vol. 15 Ch. 216
အခန်း ၂၁၆ - ဗုဒ္ဓနှင့် မိစ္ဆာ၊ ထာဝရနယ်ပယ် တည်ရှိမှုနှစ်ခု
မြင်းနက်ကြီးမှာ သူ၏သွားများကို ဖြီးပြလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို လှန်ကြည့်လိုက်၏။ ရုတ်တရက် ထောင်တက်လာသော အနက်ရောင် ဗုဒ္ဓစေတီ ရှစ်ဆူထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော သိမ်မွေ့သည့် အပြောင်းအလဲများကို သူ သတိပြုမိလိုက်သော်လည်း ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။
သူသည် ကြက်သွေးရောင် ဝတ်စုံဝတ် ဘုန်းကြီးအိုကြီးကို အကဲခတ်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။
“မင်းက လူသားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကို... ဘာလို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဆရာကြီး ဖြစ်နေရတာလဲ... ပြောမထွက်နိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုခုတော့ ရှိရမယ် မဟုတ်လား...”
“အပိုတွေ ပြောနေတာပဲ...”
ဘုန်းကြီးအိုကြီး၏ မျက်လုံးများ ပွင့်လာပြီး စူးရှသော အလင်းတန်း နှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ သွေးနီရောင် ဗုဒ္ဓလက်ကောက် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မြင်းနက်ကြီးရှိရာသို့ ပြင်းထန်စွာ ပစ်ပေါက်လိုက်တော့သည်။
သွေးနီရောင် ဗုဒ္ဓလက်ကောက်မှ သွေးနီရောင် အလင်းလွှာများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့၏။ ခဏချင်းမှာပင် ချောက်ကမ်းပါး အောက်ခြေတစ်ခုလုံးမှာ သွေးနီရောင် အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီး ကမ္ဘာပျက်တော့မည့်အတိုင်း ကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“ကောင်းပြီလေ...”
မြင်းနက်ကြီးက သရော်လိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာကာ ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်တစ်ချက်ကို ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။
“ဘုန်း...”
သူ၏ ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်မှာ သွေးနီရောင် ဗုဒ္ဓလက်ကောက်အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီး ထိခတ်မှုကြောင့် မြင်းနက်ကြီးမှာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားရသည်။ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်၌ ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းခန့် ဆုတ်ခွာပြီးမှ သူ၏ ကိုယ်ဟန်ကို ပြန်လည် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းနိုင်ခဲ့၏။
ထိုစဉ် သွေးနီရောင် ဗုဒ္ဓလက်ကောက်မှာ ဟင်းလင်းပြင်၌ လည်ပတ်သွားပြီး သူ့ထံသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြင်းထန်စွာ တိုးဝင်လာပြန်သည်။
“မင်းရဲ့ ရတနာက ဒီလောက်အထိ ခိုင်မာလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး...”
မြင်းနက်ကြီးက ထီမထင်ပြုံးလိုက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ပြန်သည်။ သူ၏ လက်သီးမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မှိန်ဖျော့သော အနက်ရောင် နဂါးအကြေးခွံအလွှာတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။
“ဘုန်း...”
ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်စေမည့် အသံကြီးနှင့်အတူ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ မြင်းနက်ကြီးမှာ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေနိုင်ခဲ့သော်လည်း သွေးနီရောင် ဗုဒ္ဓလက်ကောက်မှာမူ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရသည်။
ဘုန်းကြီးအိုကြီးသည် ဗုဒ္ဓလက်ကောက်ကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ရှေ့မှ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်၏။
“မင်းက ထာဝရနယ်ပယ်က နဂါးမိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားဘူး...”
“မင်းလို ဘုန်းကြီးအိုကြီးက ငါ့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည် အစအနလေးကို မြင်နိုင်တာပဲ... လာစမ်းပါ... အချီသုံးရာလောက် တိုက်ကြရအောင်...”
မြင်းနက်ကြီးက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင် သေးငယ်သော နဂါးအကြေးခွံအလွှာများမှာ လှိုင်းများအလား ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ထားသော နဂါးစစ်သည်တော်တစ်ဦးနှင့် တူသွားတော့သည်။
‘ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ သွေးဗီဇ စွမ်းအားမျိုးလား...’
အနီးအနားရှိ နဂါးအရှင်သခင်မှာ တိတ်တဆိတ် အံ့အားသင့်နေမိသည်။ သူ့ရှေ့မှ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော နဂါးနတ်ဘုရား သွေးဗီဇ၏ အတိုင်းအဆမှာ သူ့အား မဖော်ပြနိုင်သော ထိတ်လန့်မှုကို ပေးစွမ်းနေပြီး ၎င်းမှာ ထင်ရှားလှသော သွေးဗီဇ ဖိနှိပ်မှုပင် ဖြစ်ပေသည်။
“မကြောက်နဲ့... မင်းရဲ့ ဆရာက သူ့ကို ဘယ်လို ဖမ်းပြမလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်နေလိုက်...”
ဘုန်းကြီးအိုကြီးမှာ နဂါးအရှင်သခင်၏ စိုးရိမ်မှုကို သတိပြုမိဟန်ရှိသည်။ သူသည် နဂါးအရှင်သခင်အား လှည့်ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် စကားအနည်းငယ် ပြောလိုက်ပြီးနောက် ကိုယ်ကို လှည့်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
သူသည် လက်တစ်ဖက်တွင် ဗုဒ္ဓလက်ကောက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်တွင်မူ ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓတောင်ဝေးတစ်ခုကို ကိုင်စွဲထားသည်။ ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓတောင်ဝေးပေါ်တွင် သွေးနီရောင် အရှိန်အဝါများ ဝန်းရံနေပြီး ၎င်းအတွင်း၌ ပျက်စီးခြင်း အင်အားစုများ ကိန်းအောင်းနေသော နဂါးနတ်ဘုရား ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ပါရှိကာ မြင်းနက်ကြီးရှိရာသို့ လျင်မြန်စွာ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။
မြင်းနက်ကြီးမှာမူ မည်သို့မျှ မကြောက်ရွံ့ဘဲ ဘုန်းကြီးအိုကြီးကို လက်ဗလာဖြင့်ပင် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။
“ဘုန်း... ဘုန်း...”
ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်စေမည့် အသံများမှာ ဟင်းလင်းပြင်မှ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုလှိုင်းများမှာလည်း လွင့်ပျံ့နေတော့သည်။ သို့သော် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဗုဒ္ဓစေတီ ရှစ်ဆူမှ အလင်းတန်းများမှာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုတုန်ခါမှုလှိုင်းများကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ထားသည်။
နဂါးအရှင်သခင်မှာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်နိုင်သည်။ သူ၏ ဆရာ ချမှတ်ထားသော အစီအရင်မှာ စိတ်ကူးလို့မရနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်လှပေသည်။ မဟုတ်ပါက သူ၏ ကံကြမ္မာနယ်ပယ် ကျင့်ကြံမှုဖြင့်ဆိုလျှင် ဤမျှ နီးကပ်သော အကွာအဝေးတွင် အသက်ရှင်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။
‘သူတို့က အရမ်းမြန်လွန်းတယ်...’
နဂါးအရှင်သခင်မှာ ကောင်းကင်ယံကို ကြည့်ရင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေမိသည်။ သူ ဘာမှ မမြင်ရချေ။ ထာဝရနယ်ပယ် အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦး၏ တိုက်ပွဲမှာ သူ၏ ကံကြမ္မာနယ်ပယ် ကျင့်ကြံမှုဖြင့် သဲသဲကွဲကွဲ မြင်နိုင်သည့် အခြေအနေ မဟုတ်ပေ။
“ဘုန်း... ဘုန်း...”
ကြီးမားလှသော အသံများမှာ မပြတ်တမ်း ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှပေသည်။
နဂါးအရှင်သခင်၏ နှလုံးသားအတွင်း၌ စိုးရိမ်မှုများ ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။ ထိုအနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသား၏ နောက်ခံကို မည်သူမျှ မသိချေ။ သူသည် နဂါးနတ်ဘုရား သွေးဗီဇကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သာမန် လူသားမျိုးနွယ် ထာဝရနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများထက် များစွာ သာလွန်လှပေသည်။ သူ၏ ဆရာသည် ထိုသူ့ကို ယှဉ်နိုင်ပါ့မလားဟု သူ တွေးတောနေမိသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူသည် သူ၏ ဆရာကိုယ်တိုင် တိုက်ခိုက်သည်ကို ယခင်က တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။
“ဘုန်းကြီးအိုကြီး... မင်းရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို မြန်မြန် ထုတ်သုံးစမ်းပါ... မဟုတ်ရင်တော့ မင်း ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”
မြင်းနက်ကြီးက ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
နဂါးအကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းထားသဖြင့် သူသည် တစ်ပိုင်းတစ်စ အသွင်ပြောင်းလဲထားသော အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားနှင့် ခွန်အားမှာ စိတ်ကူးလို့မရနိုင်လောက်အောင် ကြောက်စရာကောင်းလှပေသည်။ မြင်းနက်ကြီးမှာ သူ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံးသော မိုးကြိုးဆိုင်ရာ နတ်စွမ်းရည်များကိုပင် မသုံးရသေးချေ။ သူသည် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာခွန်အားကိုသာ အသုံးပြုလျက် ဘုန်းကြီးအိုကြီးနှင့် ဗြုန်းစားကြီး တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဘုန်းကြီးအိုကြီး၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် မည်းမှောင်နေခဲ့သည်။ သူ့ရှေ့မှ နဂါးမိစ္ဆာမှာ ဤမျှအထိ အစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ချေ။ ယနေ့ခေတ် ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီးပေါ်တွင် နဂါးနတ်ဘုရား သွေးဗီဇမှာ အလွန်ပင် အားနည်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဘာကြောင့် ဤနဂါးမိစ္ဆာ၏ သွေးဗီဇမှာ ဤမျှအထိ ပြင်းထန်နေရသနည်း။ ၎င်းသည် နဂါးအရှင်သခင်ထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေသေးသည်။
အမှန်တော့ နဂါးအရှင်သခင်သည် ရွှေရောင်နဂါးနတ်ဘုရား သွေးဗီဇကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော နဂါးမျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူသည် ဤနေရာ၌ ဂရုတစိုက် မွေးမြူထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ မူလအစီအစဉ်မှာ ထိုသူအား ထာဝရနယ်ပယ် အထိ ကျင့်ကြံစေပြီးနောက် မိစ္ဆာဗုဒ္ဓဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုကာ ယဇ်ပူဇော်ရန် ဖြစ်သည်။ ဤနည်းဖြင့် သူသည် စစ်မှန်သောနတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအစီအစဉ်မှာ အချိန်အမြောက်အများ လိုအပ်ပေသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် နဂါးတစ်သောင်းတောင်တန်း၏ နဂါးတစ်သောင်းတွင်းထဲ၌ ရှေးဦးအချိန်ကာလက နဂါးနတ်ဘုရား သောင်းနှင့်ချီ၍ မြှုပ်နှံခြင်း ခံထားရသည်။ ၎င်းတို့သည် နဂါးအရှိန်အဝါများကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်ပေးနေသဖြင့် နဂါးအရှင်သခင်၏ ကျင့်ကြံမှုကို မြန်ဆန်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဘုန်းကြီးအိုကြီး၏ ဒေါသထွက်နေသော မျက်နှာနှင့် တိတ်ဆိတ်မှုကို မြင်ရသည့်အခါ မြင်းနက်ကြီးက ကျယ်လောင်စွာ ကျီစယ်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်သော တိုက်စစ်များကို ဆက်တိုက် ဆင်နွှဲလိုက်တော့သည်။ သူသည် ဘုန်းကြီးအိုကြီးအား နောက်သို့ တရွတ်တိုက် ဆုတ်ခွာသွားအောင် အလျင်အမြန်ပင် ဖိအားပေးလိုက်တော့သည်။
“ကောင်းကင်နဂါးရှစ်ပါးအစီအရင်... ထွက်ပေါ်စမ်း...”
အကျပ်ရိုက်သွားသည့် အဆုံးတွင် ဘုန်းကြီးအိုကြီးမှာ နဂါးတစ်သောင်းတွင်းကို ဖိနှိပ်ထားသော ကောင်းကင်နဂါးရှစ်ပါးအစီအရင်ကို နောက်ဆုံးတွင် အသက်သွင်းလိုက်တော့သည်။
“ဝူး...”
ဗုဒ္ဓစေတီ ရှစ်ဆူမှာ စူးရှသော အနက်ရောင် အလင်းတန်းများကို ရုတ်တရက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ချောက်ကမ်းပါး အောက်ခြေကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လွှမ်းခြုံလိုက်တော့သည်။
“ဘုန်း...”
ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်စေမည့် ဧရာမ အစီအရင်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ အစီအရင်အတွင်းမှနေ၍ ဧရာမ ဖိအားကြီးတစ်ခုမှာ ချက်ချင်းပင် ကျရောက်လာခဲ့ပြီး မြင်းနက်ကြီးမှာ သူ၏ ခွန်အားများ ဖိနှိပ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်၌ မရေမတွက်နိုင်သော နဂါးနတ်ဘုရားများက ဟိန်းဟောက်လျက် မနားတမ်း တိုက်ခိုက်နေကြတော့သည်။
မြင်းနက်ကြီးသည်လည်း ဒေါသထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ချောက်ကမ်းပါး အောက်ခြေရှိ နဂါးနတ်ဘုရားများမှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း၊ သူတို့တွင် ကြီးမားသော နောက်ခံများ ရှိကြောင်း သိထား၏။ နဂါးမျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ပိုင်းဖြစ်သော မြင်းနက်ကြီးမှာ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သော နဂါးမျိုးနွယ်စုဝင်များကို ဤအစီအရင်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် အသုံးချခံထားရသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားရသည်။
သူသည် ရွှေရောင်ပုဆိန်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အပေါ်သို့ မြှောက်လိုက်သည်။ သူ၏ စွမ်းအင်များကို ရွှေရောင်ပုဆိန်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ရာ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်လျှပ်စီးများ စတင် ဝင်းလက်လာခဲ့သည်။ တောက်ပသော ရွှေရောင်မိုးကြိုးများမှာ အပြင်ဘက်သို့ ဖြာထွက်လာခဲ့ပြီး နဂါးနတ်ဘုရား ပုံရိပ်ယောင်များမှာ သူ့ထံသို့ ပိုမိုမချဉ်းကပ်နိုင်အောင် ချက်ချင်းပင် တားဆီးလိုက်တော့သည်။
“ဒါက ဘယ်လို ရတနာမျိုးလဲ...”
၎င်းကို မြင်ရသည့်အခါ ဘုန်းကြီးအိုကြီးမှာ အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားရ၏။ သူ ထိတ်လန့်နေစဉ်မှာပင် မြင်းနက်ကြီးက ရွှေရောင်ပုဆိန်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သူ့ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်တော့သည်။ ဘုန်းကြီးအိုကြီးမှာ ခုခံရန်အတွက် သူ၏ ဗုဒ္ဓလက်ကောက်နှင့် ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓတောင်ဝေးကို အလျင်အမြန် မြှောက်လိုက်သည်။
“ဘုန်း...”
ဧရာမ အားလှိုင်းတစ်ခုက သူ့အား ချက်ချင်းပင် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။ ရွှေရောင်မိုးကြိုးများမှာ ရတနာနှစ်ခုမှတစ်ဆင့် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းသို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တိုးဝင်သွားတော့သည်။
“ရှူး... ရှူး...”
ဘုန်းကြီးအိုကြီး၏ ကိုယ်ကို ကာကွယ်ထားသော ကြက်သွေးရောင် သွေးအလင်းလွှာမှာ ချက်ချင်းပင် ထက်ဝက်ကျော်ခန့် လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။
“ဖူး...”
ဘုန်းကြီးအိုကြီးမှာ ဟင်းလင်းပြင်၌ သွေးတစ်လုတ်ကို ရုတ်တရက် အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။ သူသည် ရွှေရောင်ပုဆိန်ကို ထိတ်လန့်တကြား အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
“ဘုန်းကြီးအိုကြီး... မင်း ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”
မြင်းနက်ကြီးက ရွှေရောင်ပုဆိန်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် အေးစက်စွာ သရော်လိုက်သည်။
ဤပုဆိန်မှာ သခင်ကြီးက ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မိုးကြိုးကို အသုံးပြု၍ စုစည်းပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မိုးကြိုးမှာ မည်မျှအထိ ကြောက်စရာကောင်းကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ မိုးကြိုးဓာတ်ခံရှိသော ထာဝရနယ်ပယ် မိစ္ဆာကြီးဖြစ်သည့် သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် အကြိမ်တိုင်းတွင် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မိုးကြိုး အစိပ်အပိုင်းလေးတစ်ခုကိုသာ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း၌ သန့်စင်နိုင်စွမ်း ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။
“ဟင်း... မင်းရဲ့ ပုဆိန်က မဆိုးပါဘူး... ဒီရတနာကတော့ ငါ့အပိုင် ဖြစ်တော့မယ်ထင်တယ်...”
ဘုန်းကြီးအိုကြီးက သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်ပြီး သူ၏ ညှိုးနွမ်းနေသော မျက်နှာပေါ်တွင် သွေးနီရောင် အလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။ ထိုအလင်းတန်းများ၏ အောက်တွင်မူ သူ၏ မျက်နှာအိုကြီးမှာ အလွန်ပင် ကြောက်စရာကောင်းသော ပုံစံ ပေါက်နေတော့သည်။
‘ဟင်...’
မြင်းနက်ကြီးမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရ၏။
‘ဒီဘုန်းကြီးအိုကြီးက မထုတ်ရသေးတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေသေးတာလား...’
အခန်း ၂၁၆ ပြီးပါပြီ။