အခန်း ၂၂၁
Vol. 15 Ch. 221
အခန်း ၂၂၁ - စကြဝဠာကို ဖိနှိပ်နိုင်သော နဂါးဘိုးဘေး၏ စွမ်းအား
“သူက အသိဉာဏ်မရှိတာ မဟုတ်ပါဘူး... သူ့ရဲ့အတွင်းစိတ်ထဲက မာနက သူ့ရဲ့မြင့်မြတ်တဲ့ဦးခေါင်းကို ညွှတ်ဖို့ တားဆီးနေတာပါ...”
ရီယွင်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်၏။ သူသည် သူ၏လက်ကို ညင်သာစွာ ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြီး မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာ အပေါ် ဖိနှိပ်ထားသော ဧရာမ ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားများကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်သည်။
သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်နိုင်သွားသည့်အခါ မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာမှာ တုန်ယင်သွားတော့သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ မည်သည့်ပုံရိပ်ယောင်နည်းစနစ်အတွင်းမှာမှ ပိတ်မိမနေကြောင်း သဲသဲကွဲကွဲ သိရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
‘ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... အဖြူရောင်ဝတ်စုံနဲ့ ဒီလူငယ်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နဂါးဘိုးဘေးရဲ့ အသက်ရှူသံအော်ရာကို ပိုင်ဆိုင်ထားရတာလဲ...’
မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ရီယွင်ရှိရာသို့ ရုတ်တရက် ဒုန်းစိုင်းတိုးဝင်လာတော့သည်။
“မင်း ဘာလုပ်ဖို့ ကြံနေတာလဲ...”
မြင်းနက်ကြီးက သူ၏ပုဆိန်ကို အလျင်အမြန်မြှောက်လိုက်ပြီး ရီယွင်ကို ကာကွယ်ရန် ရှေ့မှပိတ်ရပ်လိုက်သည်။ ထိုမိစ္ဆာနဂါးမှာ စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ သခင်ကြီးကို တိုက်ခိုက်မည်ကို သူ စိုးရိမ်နေမိသည်။
“မကြောက်ပါနဲ့... သူက နဂါးဘိုးဘေးရဲ့ အသက်ရှူသံအော်ရာကို အနီးကပ် ခံစားကြည့်ချင်ရုံတင်ပါ...”
ရီယွင်က မြင်းနက်ကြီးကို ဘေးသို့ ညင်သာစွာ တွန်းဖယ်လိုက်သည်။
ထိုစဉ် အဝေးမှ သွေးနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းခနဲ ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ရီယွင်နှင့် ခုနစ်တောင်၊ ရှစ်တောင်ခန့် အကွာတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး မှောက်လျက်သား အညံ့ခံလိုက်တော့သည်။ ၎င်းသည် ရီယွင်၏ခြေရင်း၌ နဖူးနှင့် မြေကြီးထိအောင် ဦးညွှတ်လိုက်၏။
“မယုံနိုင်စရာပဲ... ဒါက တကယ်ကို နဂါးဘိုးဘေးရဲ့ အသက်ရှူသံအော်ရာပဲ... ခင်ဗျား... ခင်ဗျား ဒါကို ဘယ်လိုမျိုး လုပ်လိုက်တာလဲ...”
‘ဒါဆိုရင်... နဂါးဘိုးဘေးနဲ့ လူသားမျိုးနွယ်တို့ကနေ ဆင်းသက်လာတဲ့ မျိုးဆက်များလား...’
မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာမှာ တစ်ဦးတည်း ရေရွတ်နေမိသည်။
၎င်း၏ လေသံမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ မောက်မာမှုများ လုံးဝမရှိတော့ချေ။ ရီယွင်၏ခြေရင်းတွင် ဝပ်စင်းနေရင်း ၎င်း၏ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်ယင်နေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် နိမ့်ကျသော သွေးနှောနဂါးတစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်း၏အတွင်း၌ ထူးခြားသော နဂါးနတ်ဘုရား ဆယ်ပါးထဲမှ တစ်ပါးဖြစ်သည့် မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာ၏ သွေးဗီဇ ပါဝင်နေသည်ဆိုပါစေ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် အားနည်းလှပေသည်။ ၎င်းသည် နဂါးဘိုးဘေး၏ အသက်ရှူသံအော်ရာမှ ကျရောက်လာသော ဖိအားကို မည်သို့ ခံနိုင်ရည်ရှိပါ့မည်နည်း။
“ငါ့မှာ နဂါးဘိုးဘေး သွေးဗီဇ ရှိနေတာကို မင်းက မေးခွန်းထုတ်စရာ မလိုပါဘူး...”
ရီယွင်၏ မျက်လုံးများမှာ မှေးစေ့သွားပြီး အေးစက်သော အလင်းတန်းနှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ထိုခဏ၌ သူသည် နဂါးဘိုးဘေး၏ အသက်ရှူသံအော်ရာကို ပိုမိုပြင်းထန်စွာ ထုတ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပိုမိုကြမ်းတမ်းပြီး အနှိုင်းမဲ့ အစွမ်းထက်လှသော နဂါးဘိုးဘေး၏ အသက်ရှူသံအော်ရာများမှာ ၎င်းအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီး မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာ ကို မှင်တက်မိသွားစေခဲ့သည်။
‘သိပ်ကို သန့်စင်တာပဲ... နဂါးဘိုးဘေးကိုယ်တိုင် ငါ့ရှေ့မှာ ပေါ်လာသလိုပဲ...’
“နဂါးဘိုးဘေးကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်...”
သတိပြန်ဝင်လာသည့်အခါ မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာမှာ သွေးနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်တစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရိုသေစွာ ဒူးထောက်လျက် မဆိုင်းမတွပင် အထပ်ထပ် ဦးချနေတော့သည်။
“ထပါ...”
ရီယွင်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်၏။ ဤ မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာမှာ သူ၏ နဂါးဘိုးဘေး သွေးဗီဇမှ ကျရောက်သော ဖိအားအောက်တွင် နောက်ဆုံး၌ မှန်ကန်သော ရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
မည်သည့် နဂါးမျိုးနွယ်စုဝင်မဆို နဂါးဘိုးဘေး၏ အသက်ရှူသံအော်ရာကို ခံစားမိသည်နှင့် အညံ့ခံကြရမည်သာ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူတို့၏ သွေးဗီဇအတွင်း၌ နက်ရှိုင်းစွာ ကိန်းအောင်းနေသော စည်းကမ်းတစ်ခု မဟုတ်ပါလား။
“နောင်ကျရင် မင်း ငါ့ကို သခင်ကြီးလို့ပဲ ခေါ်ရမယ်...”
ရီယွင်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ထပ်လောင်း ပြောကြားလိုက်သည်။
“ကောင်းပါပြီ သခင်ကြီး...”
မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာက စိတ်အားထက်သန်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ရီယွင်အား မော့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏မျက်လုံးများအတွင်း၌ ကြည်ညိုလေးစားမှုများ ဝင်းလက်နေတော့သည်။ သူသည် တစ်နေ့တွင် နဂါးဘိုးဘေး သွေးဗီဇကို ဆက်ခံထားသူ၏ ဘေးတွင် ရပ်တည်နိုင်လိမ့်မည်ဟု အိပ်မက်ပင် မမက်ခဲ့ဖူးချေ။
ရှေးဦးအချိန်ကာလတုန်းက သူသည် အဆင့်အတန်း အလွန်နိမ့်ကျသော သွေးနှောနဂါးတစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ နဂါးဘိုးဘေးကို မဆိုထားနှင့် ထူးခြားသော နဂါးနတ်ဘုရား ဆယ်ပါးထဲတွင်ပင် သူ မြင်ဖူးခဲ့သည်မှာ သူ၏ဘိုးဘေးဖြစ်သော စစ်မှန်သည့် မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာကြီး တစ်ပါးတည်းသာ ရှိသည်။ ၎င်းမှာလည်း တိုက်ပွဲမဝင်မီ စည်းရုံးလှုံ့ဆော်ရေး အစည်းအဝေးတစ်ခုတွင် သူ၏ဘိုးဘေး ပေါ်ထွက်လာပြီး သူတို့ကို လမ်းညွှန်ချက် အချို့ ပေးခဲ့စဉ်က ဖြစ်သည်။ အဲ့ဒီလောက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
နဂါးဘိုးဘေးနှင့် ပတ်သက်၍မူ ထူးခြားသော နဂါးနတ်ဘုရား ဆယ်ပါးပင်လျှင် တွေ့ဆုံခွင့် ရခဲလှပေသည်။ ထို့ကြောင့် သာမန် တည်ရှိမှုများအနေဖြင့် မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာ၏ လက်ရှိ စိတ်အခြေအနေကို နားလည်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။ သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာမှာ မနားတမ်း တုန်ယင်နေခဲ့ပြီး သူ၏နှလုံးသားအတွင်းမှ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများမှာလည်း မရပ်မနား တိုက်ခတ်နေသော ဆူနာမီလှိုင်းလုံးကြီးများအလား ရှိနေတော့သည်။
“ငါက နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ၁၃ ဆက်မြောက် ဂိုဏ်းချုပ်ပဲ... အခုကစပြီး မင်းက နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ နတ်ဘုရားသားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်... နားလည်လား...”
ရီယွင်က မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာအား ကြည့်ကာ ငြင်းပယ်၍မရသော အရှိန်အဝါဖြင့် ဆိုလိုက်၏။
“နားလည်ပါပြီ သခင်ကြီး...”
မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာ၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ဝဲလာခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏မျက်လုံးအိမ်မှ မျက်ရည်စများကို သုတ်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဆိုသည်။
“ကျွန်တော် အစောပိုင်းက အဆိုးအကောင်း မသိခဲ့မိပါဘူး... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ သခင်ကြီး...”
ရီယွင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် နဂါးနတ်ဘုရား သောင်းနှင့်ချီ၍ မြှုပ်နှံထားသော မြေအောက်နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် အလွန်ပင် ထူထပ်လှသော နဂါးအရှိန်အဝါများ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ရီယွင်၏ မျက်လုံးများမှာ ဝင်းလက်သွားပြီး အတွေးတစ်ခု ရလာခဲ့၏။ အကယ်၍ သူသာ ဤနဂါးတစ်သောင်းတောင်တန်းကို သိမ်းယူလိုက်မည်ဆိုပါက ၎င်းသည် နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း တပည့်များ ကျင့်ကြံရန်အတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
သူသည် သူ၏သိုလှောင်မှုအတွင်း၌ ရှာဖွေလိုက်သည်။ သူသည် နဂါးတစ်သောင်းတောင်တန်း တစ်ခုလုံးကို သိမ်းဆည်း၍ ယူဆောင်သွားနိုင်မည့် ရတနာတစ်ခု လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာ မှာလည်း လူအသွင်ပြောင်းလိုက်သည်ကို မြင်ရသည့်အခါ မြင်းနက်ကြီးက ရွှင်မြူးစွာ လမ်းလျှောက်လာပြီး သူ၏ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်၏။
“စီနီယာ... အခုကစပြီး ကျွန်တော်တို့က ဂိုဏ်းတူ ညီအစ်ကိုတွေ ဖြစ်သွားကြပြီပေါ့...”
မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာက မြင်းနက်ကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏အတွင်းမှ နဂါးမျိုးနွယ်စု သွေးဗီဇ အရှိန်အဝါကို ခံစားမိလိုက်သဖြင့် ရင်းနှီးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဟုတ်ပါပြီ... အခုကစပြီး ငါ မင်းနဲ့အတူ ရှိနေမှာပါ...”
မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာက ရယ်မောလျက် ဆိုလိုက်သည်။
မြင်းနက်ကြီးက စိုးရိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် အလျင်အမြန် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်၏။
“စီနီယာ... ခင်ဗျားက ခေတ်အဆက်ဆက် အသက်ရှင်ခဲ့တာလေ... ကျွန်တော်က ဂျူနီယာလေးပဲ ရှိပါသေးတယ်... ခင်ဗျားကပဲ ဦးဆောင်တာ ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်...”
“မဟုတ်တာ... မဟုတ်တာ...” မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာက ရယ်မောလိုက်သည်။ “ငါက အခုမှ ပြန်ပြီး မွေးဖွားလာတာလေ... အသက်အရဆိုရင် ငါက မင်းထက် အများကြီး ငယ်ပါသေးတယ်... မင်းကပဲ ခေါင်းဆောင်လုပ်ပါ... ငါက ဒုတိယအနေနဲ့ပဲ နေပါ့မယ်...”
သူ၏ တင်းမာမှုများမှာ တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အပြန်အလှန် စကားပြောဆိုမှုများကို နားထောင်ရင်း ရီယွင်က အတွင်းစိတ်၌ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်မိသည်။
‘ငါ့ရဲ့မှတ်ဉာဏ်ထဲက အချက်အလက်တွေအရဆိုရင် မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာ ဆိုတာ တိုက်ပွဲမှာ ကြမ်းတမ်းပြီး သတ္တိရှိပေမဲ့ အလွန်လည်း ကောက်ကျစ်တတ်တယ်... ဒီစရိုက်တွေက သူ့ရဲ့ သွေးဗီဇကနေ ဆင်းသက်လာတာပဲ... ဒီ မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာက မြင်းနက်ကြီးနဲ့ ဒီလောက် ရင်းရင်းနှီးနှီး ရှိနေတာက သူ့ရဲ့ ကောက်ကျစ်တဲ့သဘာဝက လှုပ်ရှားနေတာကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်...’
သို့သော် ရီယွင်မှာ စိုးရိမ်ခြင်း မရှိချေ။ ရှေးဦးအချိန်ကာလကလည်း မရေမတွက်နိုင်သော နဂါးများ ရှိခဲ့ကြပြီး စရိုက်ချင်း မတူကြသော်လည်း နဂါးဘိုးဘေး၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် အားလုံးမှာ သဟဇာတဖြစ်စွာ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ ဤ မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာတွင် မကောင်းသော စရိုက်အချို့ ရှိနေသည်ဆိုပါစေ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင်မူ မည်သည့်ပြဿနာမျှ ဖန်တီးနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။
ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက် ရီယွင်သည် နောက်ဆုံး၌ နဂါးတစ်သောင်းတောင်တန်း တစ်ခုလုံးကို သိမ်းဆည်းနိုင်မည့် ရတနာကို ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။ စိမ်းလဲ့သော ပုတီးစေ့တစ်စေ့မှာ သူ၏လက်ထဲ၌ ပေါ်လာခဲ့၏။ မြင်းနက်ကြီး၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားပြီး စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ၎င်းကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူသည် ဤပုတီးစေ့မှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း၊ ၎င်းအတွင်း၌ ပြင်းထန်သော ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေကြောင်း ခံစားမိနေသည်။
“အရင်ဆုံး အပေါ်ကို တက်ကြရအောင်...”
ရီယွင်က သူတို့နှစ်ဦးကို ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်၏။ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ အထက်သို့ ဝင်းခနဲ ပျံတက်သွားပြီး ချောက်ကမ်းပါး အပေါက်ဝရှိရာသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။ မြင်းနက်ကြီးနှင့် မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာ တို့မှာလည်း အလျင်အမြန် လိုက်ပါခဲ့ကြသည်။
သူတို့သည် ချောက်ကမ်းပါးအတွင်းမှ ပျံထွက်လာခဲ့ပြီး ဟင်းလင်းပြင်၌ ဝဲပျံနေခဲ့ကြသည်။ ရီယွင်၏ လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် နဂါးတစ်သောင်းတောင်တန်းပေါ်တွင် ရပ်ထားသော အနက်ရောင်မြင်းလှည်းမှာ ချက်ချင်းပင် လေထဲသို့ ကြွတက်လာခဲ့ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာတော့သည်။
ဤရုတ်တရက် ဖြစ်ရပ်ကြောင့် မြင်းလှည်းအတွင်းရှိ ကြောင်နက်ကြီးနှင့် ကြောင်မလေး တို့မှာ ထိတ်လန့်သွားကြရ၏။ သူတို့သည် ဆန်းကြယ်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုခုကို ခံလိုက်ရသည်ဟု ထင်မှတ်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူတို့၏ သခင်ကြီးနှင့် ဦးလေးမြင်းတို့ကို အနီးအနားတွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါမှသာ ထိတ်လန့်နေသော သူတို့၏နှလုံးသားမှာ ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။
ရီယွင်သည် သူ၏လက်ဝဲဘက်တွင် စိမ်းလဲ့သော ပုတီးစေ့ကို ကိုင်ထားပြီး ၎င်းကို လေထဲသို့ ညင်သာစွာ ပစ်တင်လိုက်သည်။ စိမ်းလဲ့သော ပုတီးစေ့မှာ ဟင်းလင်းပြင်၌ ဝဲပျံနေခဲ့ပြီး ဆန်းပြားသော စိမ်းလဲ့ရောင် အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေတော့သည်။
“ဒါက ဘယ်လို ရတနာမျိုးလဲ...”
ကြောင်နက်ကြီး၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး စိမ်းလဲ့သော ပုတီးစေ့ကို အသေသေချာချာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
ရီယွင်သည် သူ၏ လက်ယာဘက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး နဂါးတစ်သောင်းတောင်တန်းရှိရာသို့ ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သော အမူအရာကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။
“ဘုန်း...”
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မိုင်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ ရှည်လျားသော နဂါးတစ်သောင်းတောင်တန်းကြီးမှာ ၎င်း၏ အောက်ခြေမြေကြီးမှနေ၍ ပြင်းထန်စွာ အမြစ်ပြတ် ဆွဲနုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။ ဧရာမ တောင်တန်းကြီးမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ ကြွတက်လာခဲ့ပြီး စိမ်းလဲ့သော ပုတီးစေ့ရှိရာသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။
‘ဒီတောင်ကြီးက...’
ကြောင်မလေးမှာ မှင်တက်မိနေပြီး သူမ၏ရှေ့မှ မယုံနိုင်စရာ မြင်ကွင်းကို မျက်လုံးပြူးကာ ကြည့်နေမိသည်။ သူမသည် အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး ကျောက်ရုပ်အလား ဖြစ်နေခဲ့၏။ တောင်တန်းကြီး တစ်ခုလုံး အမြစ်ပြတ်သွားရုံတင်မကဘဲ မိုင်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ နက်ရှိုင်းလှသော ၎င်း၏ အောက်ခြေအမြစ်များမှာလည်း ၎င်းနှင့်အတူ ပါလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
‘ဒီလောက်အထိ ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားမျိုးလား... ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို လုပ်ဆောင်နိုင်ဖို့ဆိုရင်...’
မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာ၏ အသက်ရှူသံအော်ရာမှာ မြန်ဆန်လာခဲ့ပြီး သူ၏သွေးများမှာလည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဆူပွက်နေတော့သည်။ သူသည် သခင်ကြီးထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော နဂါးဘိုးဘေး၏ စွမ်းအား အစအနကို ခံစားမိလိုက်သည်။ ဤစွမ်းအားကြောင့်သာ ဧရာမ တောင်တန်းကြီးမှာ လွယ်လင့်တကူပင် အမြစ်ပြတ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
‘စကြဝဠာ တစ်ခုလုံးကို ဖိနှိပ်နိုင်သော နဂါးဘိုးဘေး၏ စွမ်းအားပဲ... တကယ့်ကို ထိတ်လန့်စရာပဲ...’
အခန်း ၂၂၁ ပြီးပါပြီ။