အခန်း ၂၂၂

အခန်း ၂၂၂ - ကြောင်နက်၊ ကြောင်ဖြူနှင့် ကြောင်နီ

စိမ်းလဲ့သော ပုတီးစေ့လေးသည် ဆန်းကြယ်သော အလင်းတန်းများဖြင့် ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။ ၎င်း၏ ခမ်းနားထည်ဝါလှသော အလင်းတန်းများသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တစ်ပြင်လုံးသို့ ကျယ်ပြောလှစွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့၏။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် နဂါးတစ်သောင်းတောင်တန်း တစ်ခုလုံးကို လုံးဝ လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ ဧရာမ တောင်တန်းကြီးမှာ သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်လောက်သည့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ ကျုံ့သွားတော့သည်။ ခဏချင်းမှာပင် ထိုဧရာမ တောင်တန်းကြီးတစ်ခုလုံးသည် စိမ်းလဲ့သော ပုတီးစေ့အတွင်းသို့ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသူတိုင်းမှာ ထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ချေ။ ဤပုတီးစေ့လေးမှာ တောင်တန်းကြီးတစ်ခုလုံးကို ထည့်သွင်းသိမ်းဆည်းနိုင်သော အံ့ဩစရာကောင်းသည့် ဟင်းလင်းပြင်ရတနာတစ်ခု ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။ ဤအရာအားလုံးကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ရီယွင်က လက်ဟန်တစ်ခု လှုပ်ရှားလိုက်ရာ စိမ်းလဲ့သော ပုတီးစေ့မှာ သူ့ထံသို့ ပျံသန်းလာခဲ့သည်။ ပုတီးစေ့၏ အလင်းတန်းများ မှိန်ဖျော့သွားပြီး သာမန် ပုတီးစေ့လေးတစ်ခုအသွင်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။ ရီယွင်သည် ထိုစိမ်းလဲ့သော ပုတီးစေ့ကို သူ၏ သိုလှောင်မှုအတွင်းသို့ ပြန်လည် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာ ရှိရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဤသတ္တဝါကို အဖွဲ့နှင့်အတူ ခဏတာ လိုက်ပါစေရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤသတ္တဝါမှာ ရှေးဦးအချိန်ကာလမှ နဂါးတစ်ကောင် ဖြစ်ပေသည်။ အချိန်ကာလများစွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ၎င်း၏ အတွေးအခေါ်များသည် လက်ရှိခေတ်ကာလနှင့် မကိုက်ညီတော့သည်မှာ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ ၎င်းအား လက်ရှိ ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီး၏ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို အတွေ့အကြုံ ရရှိစေခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်လိမ့်မည်ဟု သူ ယူဆလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ၎င်း၏ စိတ်ခံစားမှုဆိုင်ရာ အသိဉာဏ်ကို ပြန်လည် ပုံဖော်ပေးသည့် နည်းလမ်းတစ်ခုဟုလည်း မှတ်ယူနိုင်ပေသည်။

“အခုကစပြီး မင်း မြင်းလေးနဲ့ အတူနေနိုင်တယ်...”

ရီယွင်က မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာအား တစ်ချက်ကြည့်ကာ ညွှန်ကြားလိုက်၏။ မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

“သူက အခုကစပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ အစ်ကိုကြီးပဲ... ကျွန်တော် သူ့နောက်ကပဲ လိုက်ပါ့မယ်...”

မြင်းနက်ကြီးမှာမူ ဆွံ့အလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်မိ၏။ ဤ မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာမှာ နဂါးမျိုးနွယ်စုဝင် အထက်တန်းလွှာ တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ အရှက်မရှိတတ်ပုံမှာ အတော်လေး နက်နဲလှသဖြင့် သူ ဘာပြောရမှန်းမသိ ဖြစ်နေရ၏။ သို့သော်လည်း သခင်ကြီး၏ ဆိုလိုရင်းမှာ ၎င်းအား သူက ထိန်းသိမ်းတည့်မတ်ပေးရန် ဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်လိုက်သည်။

“ရှူး...”

အဖွဲ့ဝင်သစ် တစ်ဦး ရောက်လာသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ ကြောင်နက်ကြီးမှာ သူ၏ အမွှေးအမျှင်များ ထောင်ထွက်လာသည်အထိ ချက်ချင်းပင် ရန်လိုသွားတော့သည်။ သူသည် ကြက်သွေးရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်ကို အကဲခတ်လိုက်၏။ သို့သော် ထိုလူငယ်ထံမှ မဟာနဂါးနတ်ဘုရား အရှိန်အဝါကို ခံစားမိလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကြောင်နက်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် အရှိန်သေသွားတော့သည်။ ထိုလူငယ်၏ အရှိန်အဝါမှာ ဦးလေးမြင်းနှင့် ဆင်တူနေသဖြင့် သူ၏ ခွန်အားမှာ အလွန်ပင် ကြောက်စရာကောင်းကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။ ဤသူမှာ ကြောင်နက်ကြီး အနေဖြင့် သွားရောက် ရန်စထိုက်သူ မဟုတ်ချေ။ ကြောင်မလေး မှာလည်း ထိုလူငယ်၏ ခန့်မှန်း၍မရနိုင်သော ခွန်အားကို ခံစားမိနေသဖြင့် မျက်တောင်ခတ်လျက် ကြည့်နေမိသည်။ သခင်ကြီးက ဤသူ့ကို မည်သည့်နေရာမှ ရှာတွေ့ခဲ့သည်ကို သူမ သိချင်နေမိသည်။

မြင်းနက်ကြီးမှာ အသွင်ပြောင်းလိုက်ပြီး သာမန်မြင်းနက်ကြီး တစ်ကောင်အဖြစ် ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားကာ အနက်ရောင်မြင်းလှည်း၌ ပြန်လည် ကြိုးကလိုက်သည်။ မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာက အနားသို့ လှမ်းလာပြီး ဤမြင်းလှည်းနှင့် ပတ်သက်၍ တစ်စုံတစ်ရာကို ရှာဖွေလိုဟန်ဖြင့် အသေသေချာချာ စူးစမ်းကြည့်နေမိသည်။ ရီယွင်မှာမူ စကားတစ်လုံးမျှ မဆိုဘဲ ပြုံးနေခဲ့၏။ သူသည် လက်ခနဲ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး မြင်းလှည်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ လိုက်ကာကို မ၍ အတွင်းဘက်သို့ ဝင်သွားတော့သည်။

“ဪ... သခင်ကြီးက ဒီမြင်းလှည်းထဲမှာ စီးတာကိုး...”

မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာမှာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်ရင်း ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ ဘာကြောင့် မြင်းနက်ကြီးက မြင်းလှည်းဆွဲနေရသနည်းဆိုသည်မှာ ဤအရာက သခင်ကြီး၏ ကိုယ်ပိုင် ယာဉ်ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ သူသည် သူ၏ တည်နေရာကို ချက်ချင်းပင် သိရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာသည် မြင်းလှည်းပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေကြသော အမည်းတစ်ကောင်နှင့် အဖြူတစ်ကောင်ဖြစ်သည့် ကြောင်နှစ်ကောင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

‘ဟင်း... ကြောင်နက်ကြီးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက မဆိုးပါဘူး... ကံကြမ္မာနယ်ပယ်ကို ရောက်နေပြီပဲ... ဒါပေမဲ့ ကြောင်မလေးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကတော့ သိပ်နိမ့်လွန်းတယ်... ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ်မှာပဲ ရှိသေးတာပဲ... ကြည့်ရတာ သခင်ကြီးက မိစ္ဆာသားရဲတွေ မွေးရတာကို ဝါသနာပါပုံရတယ်...’

ခေတ္တမျှ အကဲခတ်ပြီးနောက် မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာက ဤသို့ ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

ဤမိစ္ဆာသားရဲများ အားလုံးမှာ သူတို့၏ မူလကိုယ်ထည်များအဖြစ် ပြောင်းလဲထားသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာ ၏ မျက်လုံးများမှာ ဝေ့ဝဲသွားတော့သည်။

‘ငါ လူသားအသွင်နဲ့ ဆက်နေလို့ မဖြစ်ဘူး... မဟုတ်ရင် သခင်ကြီးအပေါ်မှာ ရိုသေမှု မရှိရာ ကျလိမ့်မယ်...’ ဟု သူ တွေးတောလိုက်မိသည်။

သူသည် ချက်ချင်းပင် သေးငယ်သော နဂါးနီလေးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ကြောင်နက်ကြီး၏ ဘေးတွင် လှဲလျောင်းလိုက်တော့သည်။ နဂါးတစ်ကောင်က သူ၏ဘေးတွင် လာ၍ လှဲလျောင်းလိုက်သဖြင့် ကြောင်နက်ကြီးမှာ အလွန်ပင် လန့်ဖျန့်သွားရ၏။

“အစ်ကိုကြီး... အစ်ကိုကြီးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အရမ်းမြင့်လွန်းပါတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်နားကနေ နည်းနည်းလောက် ခပ်ဝေးဝေးမှာ နေပေးလို့ ရမလား... ကျွန်တော် တကယ်ကို ကြောက်လို့ပါ...”

ကြောင်နက်ကြီးက တုန်ယင်နေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့... ငါလည်း နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်ပါပဲ... အခုကစပြီး ငါတို့အားလုံးက ဂိုဏ်းတူ ညီအစ်ကိုတွေ ဖြစ်သွားကြပြီလေ...”

မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာက ပြုံးပြလိုက်ရင်း ဆိုလိုက်၏။ သူသည် အတတ်နိုင်ဆုံး ဖော်ရွေဟန် ပြုမူနေခဲ့ပြီး သူ့ရှေ့မှ ကြောင်လေးကို ဖိအားမဖြစ်စေရန် ထာဝရနယ်ပယ် မိစ္ဆာကြီးတစ်ဦး၏ ခန့်ညားလှသော အရှိန်အဝါများကို တမင်တကာ ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သည်။ သခင်ကြီး၏ မြင်းလှည်းပေါ်တွင် ကြောင်နှစ်ကောင် ရှိနေသဖြင့် သူတို့မှာ သခင်ကြီး မွေးမြူထားသူများ ဖြစ်ရမည်ဟု သူ သိရှိထားသည်။ ယခုမှ ရောက်လာသော 'သွေးနှောနဂါး' တစ်ကောင်ဖြစ်သည့် သူ့အဖို့ လောလောဆယ်တွင် အေးအေးဆေးဆေးသာ နေရမည် ဖြစ်သည်။

“...”

ကြောင်နက်ကြီး မှာမူ ဆွံ့အနေခဲ့ရ၏။ ဤထာဝရနယ်ပယ် စီနီယာနဂါးကြီးနှင့် မည်သို့ ဆက်ဆံရမည်ကို သူ တကယ်ပင် မသိရှိချေ။ သို့သော် ကြောင်မလေး မှာမူ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိဘဲ သူမ၏ နီလာရောင် မျက်လုံးကြီးများကို ခတ်လျက် မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“စီနီယာ... စီနီယာရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်ကို မေးလို့ ရမလားဟင်...”

“ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အတော်လေး နိမ့်ပါတယ်... ထာဝရနယ်ပယ်မှာပဲ ရှိသေးတာပါ...”

မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာက အနည်းငယ် အားနာဟန်ဖြင့် ဆိုလိုက်၏။ သူ ပြန်လည် မွေးဖွားလာပြီးနောက်တွင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အလွန်ပင် နိမ့်ပါးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤသည်မှာ ရှေးဦးအချိန်ကာလသာ ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုပါက သူသည် အဆင့်အတန်း မရှိသောသူ တစ်ဦးသာ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။ ရှေးဦးအချိန်ကာလတွင် စစ်မှန်သောနတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသော နဂါးနတ်ဘုရားများသာလျှင် အဆင့်အတန်း တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည် မဟုတ်ပါလား။

“ဦးလေးမြင်း လိုပဲ စီနီယာကလည်း ထာဝရနယ်ပယ်မှာ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားမိဘူး...”

ကြောင်မလေး မှာ မှင်တက်မိသွားရ၏။ မြင်းနက်ကြီးက ကိုယ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ဖြူဖွေးသော သွားကြီးများကို ပေါ်အောင် ဖြီးပြလိုက်သည်။

“ကြောင်လေး... မင်း မှားနေပြီ... တကယ်တော့ ဒီစီနီယာရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်က ငါ့ထက် နယ်ပယ်အဆင့် အတော်များများ ပိုပြီး မြင့်မားတယ်...”

“အဲ့ဒီလိုလား...”

ဦးလေးမြင်း ၏ စကားကို ကြားရသည့်အခါ ကြောင်မလေး ၏ ထိတ်လန့်မှုမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ သူမသည် အလွန်ပင် အားနာနေမိ၏။ တစ်မီတာပင် မဝေးသော နေရာတွင် ထာဝရနယ်ပယ် မိစ္ဆာကြီးတစ်ပါး လှဲလျောင်းနေသဖြင့် သူမ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိ ဖြစ်နေရသည်။ အထူးသဖြင့် ဤထာဝရနယ်ပယ် စီနီယာကြီးမှာ သေးငယ်သော နဂါးနတ်ဘုရားအသွင် ပြောင်းလဲထားသဖြင့် သူမအတွက် ပို၍ပင် ကြောက်စရာကောင်းနေပုံရသည်။ မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာက မြင်းနက်ကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ရိုသေစွာဖြင့် အလျင်အမြန် ဆိုလိုက်၏။

“အစ်ကိုကြီး... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို နောက်မနေပါနဲ့ဗျာ... ကျွန်တော် ဒီနယ်ပယ်ကို ရောက်နေတာက ကျွန်တော့်ရဲ့ သွေးဗီဇကြောင့်ပါ... အတွေ့အကြုံအရဆိုရင် ကျွန်တော်က အစ်ကိုကြီးနဲ့ ယှဉ်လို့တောင် မရပါဘူး... အစ်ကိုကြီးက နံပါတ်တစ်ပါ... ကျွန်တော်က နံပါတ်နှစ်ပဲ နေပါ့မယ်...”

သူသည် ကြောင်နက်ကြီးကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးလျက် ထပ်လောင်း ပြောလိုက်သည်။

“ကြောင်လေးက နံပါတ်သုံးပေါ့... ပြီးတော့ ကြောင်မလေးက နံပါတ်လေးပေါ့...”

မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာ၏ ရှင်းပြချက်ကို မြင်းလှည်းအတွင်းမှ ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ရီယွင်မှာ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ ဤမြင်းလှည်းပေါ်မှ အဖော်မွန်လေးများသည် တစ်စထက်တစ်စ ပိုမို သဟဇာတ ဖြစ်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဤခရီးစဉ်မှာ ပျင်းရိစရာ ကောင်းလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု သူ ယုံကြည်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးတောမိသွားဟန်ဖြင့် ရုတ်တရက် လက်ညှိုးညွှန်လိုက်၏။ တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခုက မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

“ကျွန်တော့်မှာ ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ...”

မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာမှာ ထိတ်လန့်သွားရသော်လည်း သူသည် လုံးဝ ရုန်းကန်နိုင်စွမ်း မရှိသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် အလင်းတန်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ကြောင်နက်ကြီးနှင့် ကြောင်မလေး တို့မှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် အသက်ရှူပင် မှားမတတ် ဖြစ်နေကြပြီး စကားပင် မဆိုနိုင်လောက်အောင် ထိတ်လန့်နေကြတော့သည်။ သူတို့ရှေ့မှ နဂါးနီလေးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင်မူ ကြောင်နီလေးတစ်ကောင် ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဒါက...”

၎င်းကို မြင်ရသည့်အခါ မြင်းနက်ကြီးမှာ ဘာပြောရမှန်း မသိ ဖြစ်သွားရ၏။ ဤသည်မှာ သခင်ကြီး၏ လက်ချက်မှန်း သူ သိရှိထားသည်။ မြင်းလှည်းအတွင်းမှနေ၍ ရီယွင်၏ အသံမှာ တိုးညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

“သွေးနဂါးလေး... မင်းအနေနဲ့ နဂါးမျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦးအနေနဲ့ ကမ္ဘာပတ်ဖို့က အဆင်မပြေလှဘူး... လောလောဆယ်တော့ ဒီကြောင်အသွင်နဲ့ပဲ အေးအေးဆေးဆေး နေတာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်...”

“ကောင်းပါပြီ သခင်ကြီး...”

မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာက မျက်ရည်ဝဲလျက် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သော်လည်း မျက်ရည်မှာမူ ထွက်မလာခဲ့ချေ။ သခင်ကြီးက သူ့အား ကြောင်နီလေးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိမ့်မည်ဟု သူ အိပ်မက်ပင် မမက်ခဲ့ဖူးချေ။ လွန်ခဲ့သော ခဏလေးကပင် သူသည် ထိုကြောင်လေးနှစ်ကောင်ကို အထင်သေးစွာ ကြည့်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ သို့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ အသွင်ပြောင်းလဲခံလိုက်ရသည့်အခါ သူသည်လည်း ကြောင်တစ်ကောင် ဖြစ်သွားခဲ့ရလေပြီ။ အတိအကျဆိုရသော် ကြောင်နီလေးတစ်ကောင်ပင်။ ယခုအခါ မြင်းလှည်းပေါ်တွင် ကြောင်လေးသုံးကောင် လှဲလျောင်းနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

အမည်းတစ်ကောင်၊ အဖြူတစ်ကောင်၊ အနီတစ်ကောင်။

မြင်းနက်ကြီး၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ လှုပ်ခါနေပြီး သူသည် ရယ်မောမိတော့မည့်အရေးကို အသည်းအသန် အောင့်ထားရရှာသည်။ မဟာသွေးနဂါးမိစ္ဆာက သူ့အား 'အစ်ကိုကြီး' ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သော်လည်း မြင်းနက်ကြီး မှာမူ ရှေးဦးအချိန်ကာလမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သော ဤစီနီယာကြီးအား အလွန်ပင် ရိုသေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် သူ၏ ရယ်မောမှုကို အတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းချုပ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မြင်းလှည်းပေါ်တွင် ကြောင်လေးသုံးကောင်ဖြစ်သော အမည်း၊ အဖြူနှင့် အနီတို့ လှဲလျောင်းနေသည့် မြင်ကွင်းမှာ တကယ့်ကို ထူးခြားလှပြီး ရယ်စရာလည်း ကောင်းလှပေသည်။ မြင်းနက်ကြီးက ကိုယ်ကို အလျင်အမြန် လှည့်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့သာ ကြည့်နေတော့သည်။ သူသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ဆက်လက် မကြည့်ဝံ့တော့သလို၊ မကြည့်ဘဲလည်း မနေနိုင်ဖြစ်နေရ၏။

‘နောက်တစ်ခါ ထပ်ကြည့်လိုက်မိရင်တော့... ငါ သေချာပေါက် ပေါက်ကွဲထွက်အောင် ရယ်မိတော့မှာပဲ...’

အခန်း ၂၂၂ ပြီးပါပြီ။