အခန်း ၁၂၃၆

အခန်း (၁၂၃၆) ရှန်းယီ၏အခြေအနေ

ဤတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှ ကျင့်ကြံသူက ထိုဆရာဦးလေးဆီသို့မသွားဘဲ လင်းရွှီဂူသို့ အရင်လာခဲ့လေသည်။ တင်းပြန့်သွားချိန်တွင် သူက ကြိုးကြာကလေးထံမှ စကားအနည်းငယ်ဖြင့် ဆရာဦးလေးချင်းကွမ်းနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ရဲမည်လော။

ရလဒ်မှာ ဆရာဦးလေးက ဤစည်းကမ်းမဲ့သော ဂျူနီယာနှစ်ဦးအား တိုက်ရိုက်အပြစ်ပေးကာ နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းကို ဖြေရှင်းလိုက်ဖွယ် ရှိပေသည်။

ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ သူက မိမိကိုယ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ လက်ကို မြှောက်လိုက်၏။ "နေပါဦး ဂျူနီယာညီလေး၊ နေပါဦး"

ဂျူနီယာညီလေးဟူသော ဝေါဟာရက ရှန်းယီအား လင်းရွှီဂူသို့ လက်ခံလိုက်သည်ဟု မဆိုလိုပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းတွင် အုပ်စုကွဲမြောက်မြားစွာရှိပြီး ဂိုဏ်းတူတပည့်များက အချင်းချင်း စီနီယာနှင့် ဂျူနီယာညီအစ်ကိုများအဖြစ် ခေါ်ဝေါ်ကြသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ၎င်းက ရှန်းရွှီမျိုးဆက်ကို အသိအမှတ်ပြုကြောင်းသာ ပြသလိုက်ခြင်းဖြစ်၏။

"..."

ရှန်းယီက မကြားသကဲ့သို့ပြုမူကာ ဂူစံအိမ်ထဲမှ ပြတ်သားစွာ ထွက်သွားလေသည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်က စိုးရိမ်လာပါသည်။ သူက အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာညင်သာပြီး ကျယ်ပြန့်သော ကပ်ဘေးစွမ်းအားက လူငယ်လေးကိုလွှမ်းခြုံသွားပြီး သူ့ကို နေရာတွင် ရပ်တန့်သွားစေခဲ့သည်။

"ဂျူနီယာညီလေး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါပြောတာကို နားထောင်ပါဦး။"

"ငါတို့ မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးက ဂိုဏ်းတူတပည့်တွေဟာ ဗောဓိဂိုဏ်းနဲ့ဝေးကွာနေပြီး တခြား တိုက်ကြီးသုံးခုက အခြေအနေတွေ ဒီလောက် ပြင်းထန်နေမှန်း တကယ် မသိခဲ့ပါဘူး။ မင်းတို့က ဂိုဏ်းအတွက်အားထုတ်ခဲ့တာကို ငါတို့က မင်းတို့ကို ဘယ်လိုလုပ် ဆိုးဆိုးရွားရွား ဆက်ဆံနိုင်မှာလဲ။ ဂျူနီယာညီမလေး လင်းစုက တောင်ပေါ်ကနေ ရှားရှားပါးပါး ဆင်းဖူးတော့စည်းကမ်းတွေကို နားမလည်ပါဘူး။ သူမက အကြီးအကဲတွေရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေကို ဘယ်လိုကိုယ်စားပြုနိုင်မှာလဲ။ မင်း ဒါကို ရင်ထဲမထားပါနဲ့။"

ရှန်းယီက လှည့်မကြည့်ဘဲ ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေလေ၏။

သူ၏မျက်လုံးများက ငြိမ်သက်နေသော ရေကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း မည်သူမဆို သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် နာကြည်းချက်များပြည့်နှက်နေသည်ကိုမြင်နိုင်ပြီး သူက ဆက်လက်အငြင်းမပွားလိုခြင်းသာဖြစ်ချေ၏။

အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်က လျင်မြန်စွာ ရှေ့သို့ တက်သွားပြီး ကပ်ဘေးစွမ်းအားကို ရုပ်သိမ်းကာတောင်းပန်သည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာက မပြန်လာသေးဘူး။ မင်း အရင်နေထားသင့်ပါတယ်။ စိတ်ချပါ၊မင်းရထိုက်တဲ့ လျော်ကြေးအတွက် ငါ အပြည့်အဝတာဝန်ယူပါ့မယ်။"

ရှန်းယီက သူ့ကိုမယုံမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူက ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ချပ်ကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူကာ လက်ချောင်းလေးတစ်ချက်ခေါက်ရုံဖြင့် ၎င်းပေါ်တွင် သတင်းစကားတစ်ခု ချန်ထားခဲ့ပြီးနောက် ကပ်ဘေးစွမ်းအားကို ဝိညာဉ်ငှက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ရာ ၎င်းတို့က ကျောက်စိမ်းပြားကို သယ်ဆောင်လျက်တိမ်တိုက်များထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားလေ၏။

ဤ ထိုက်ရွှီဆေးဧကရာဇ်က အလွယ်တကူ တွန်းဖယ်၍ရသော သူမဟုတ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေပေသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် တစ်ဖက်လူက အလွန် ပြတ်သားသူဖြစ်လေ၏။

ဤကဲ့သို့သော သူကို နှစ်သိမ့်ရန်အတွက် လက်ဆုပ်လက်ကိုင်ပြနိုင်သော အကျိုးအမြတ်အချို့ကို ကမ်းလှမ်းရပါလိမ့်မည်။

သူ၏ဂိုဏ်းအတွက် ဆုံးရှုံးမှုမှာပြင်းထန်ပြီး မျိုးတုံးလုနီးပါးဖြစ်သွားခဲ့ကာ သူက ထွက်ပြေးလာခဲ့ရသည်။ သူရှာဖွေနေသည့်အရာမှာ မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် သူ၏ဝေစုမှလွဲ၍ အခြားမရှိပေ။

ဒီနေ့၊ ဒီဆေးဧကရာဇ်အတွက် နေရာတစ်နေရာရဖို့ ငါ့ရဲ့ဒီမျက်နှာအိုကြီးကို ချောင်ထိုးထားလိုက်မယ်။

ချက်ချင်း ရလဒ်မရှိလျှင်ပင် ဂိုဏ်းတူတပည့်တွေက သူ့ကိုမျှော်လင့်ချက်လေး နည်းနည်း ပေးထားသရွေ့အဆင်ပြေ၏။

"စီနီယာအစ်ကိုပြောတာကို နားထောင်ပြီး လင်းရွှီဂူမှာ စိတ်အေးချမ်းသာစွာနဲ့ နေပါ။"

ယွင်မြောင်က အတင်းအကျပ်ပြုံးပြကာ တစ်ဖက်လူ၏ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီးနောက် လင်းစုကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ကမ်းပါးပေါ်က ဂူစံအိမ်တစ်ခု ရွေးလိုက်၊ ငါတို့အနီးအနားမှာ စီစဉ်ပေးလိုက်။"

တိုက်ရိုက် တပည့်အများအပြားနှင့်အတူ ကျင့်ကြံနိုင်ခြင်းက လင်းရွှီဂူသို့ လက်ခံခံရခြင်းနှင့် လုံးဝနီးပါးညီမျှပြီး ဆရာဖြစ်သူ အတည်ပြုရန်သာ စောင့်ဆိုင်းနေရခြင်းဖြစ်လေ၏။

အကျိုးအမြတ်များနှင့် အနာဂတ် အလားအလာများကို ရှင်းလင်းစွာစီစဉ်ပေးထားကာ ဘာတစ်ခုမှ မလိုအပ်တော့ပေ။

"..."

ရှန်းယီက အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်ကို စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟဘဲ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ခဏအကြာတွင် သူက လက်ကို ယှက်ကာ လှည့်ပြီး ဂူစံအိမ်ထဲသို့ပြန်ဝင်သွားခဲ့၏။

၎င်းကို မြင်သောအခါ ယွင်မြောင်က ထိုနေရာတွင် ရပ်နေပြီး သူ၏အပြုံးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖယ်ရှားလိုက်ရာ မျက်နှာကမှုန်ကုပ်သွားပြီး လင်းစုအား တစ်ပိုင်းပြိုကမ်းပါးသို့ ပြန်ခေါ်သွားသည်။

ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက်..

လင်းစုက ဒေါသတကြီး ညည်းတွားလိုက်သည်။ "စီနီယာအစ်ကို၊အစ်ကို အရမ်း စိတ်လိုက်မာပါ လုပ်လွန်းတယ်။ သူ့ကို လက်ခံရုံတင်မကဘူး လင်းရွှီဂူ နာမည်နဲ့ သူ့အတွက် အကျိုးအမြတ်တွေပါ ရှာပေးသေးတယ်... သူ ဆရာဆုံးရှုံးသွားရင်တောင် ငါတို့နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူးလေ။ ငါတို့က ဘာလို့ တာဝန်ယူရမှာလဲ။"

"ဒါဆို ငါက ဘာလုပ်ရမလဲလို့ မင်း အကြံပြုချင်တာလဲ။"

အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်က အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်၏။ "သူ ထွက်သွားတာကို ဒီအတိုင်း ကြည့်နေရမှာလား။ ပြီးတော့ ဆရာဦးလေးချင်းကွမ်းမျက်နှာပျက်ပြီး ရှင်းပြချက်လာရှာဖို့ လင်းရွှီဂူကို ရောက်လာတာကို စောင့်နေရမှာလား။"

"ဒါပေမယ့် ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ..." လင်းစုက စကားပြောရန် ခက်ခဲသွားသည်။

အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူမအား တားဆီးရန် လက်ကို မြှောက်ကာ နှစ်သိမ့်လိုက်၏။ "ဆရာပြန်လာတဲ့အခါ မင်းက ဒီဂျူနီယာညီလေးရဲ့နောက်ခံကို သူ့ဆီ ရိုးရိုးသားသား သတင်းပို့သင့်တယ်။ အကယ်၍ ဆရာက သူ့ကိုလက်မခံဘူးဆိုရင် အဲဒါက ငါတို့နဲ့ ဘာမှမဆိုင်တော့ဘူး။"

"နားလည်ပါပြီ။"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ အလှည့်အပြောင်း တစ်ခုရှိနေသေးကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် လင်းစုက အံများကိုတင်းတင်းကြိတ်ပြီး သည်းခံလိုက်၏။

ဤပိုးကောင်နတ်ဆိုး တပည့်သာ သူမ၏ဂျူနီယာမောင်လေးဖြစ်လာပါက သူမ အပြင်ထွက်ချိန်တွင် လူမည်မျှက သူမကိုလှောင်ပြောင်ကြမည်နည်း ဆိုသည်ကို သူမ စိတ်ကူးကြည့်၍ပင်ရနိုင်လုနီးပါးဖြစ်နေ၏။

"ကောလာဟလတွေက ကောလာဟလတွေပါပဲ။ သူ့ကို အပြင်မှာတွေ့ရတာ ကြိုးကြာကလေး ပြောသလောက် မကောင်းပါဘူး။ သူက အစောပိုင်း တတိယအဆင့်ကျင့်ကြံခြင်းမှာပဲ ရှိသေးပြီး ငါ့လောက်တောင်မသန်မာတာကို ငါမြင်ရတယ်... ဒီပုံစံအတိုင်းဆိုရင် အမွှမ်းတင်ခံထားရတဲ့ ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်း ဗောဓိသတ္တ ကလည်း အဲဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အစွမ်းအစရှိချင်မှ ရှိမှာပါ။"

"..."

အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်က တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်လိုက်၏။

ဤကဲ့သို့သော နယ်ပယ်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင်လျှင် သူ၏လက်မှ လွတ်မြောက်နိုင်သည်။ ဗောဓိသတ္တ၏စစ်မှန်သော ကျွမ်းကျင်မှုများကို ဤအရာမှ မြင်တွေ့နိုင်ပါသည်။

ငါ့ရဲ့အနာဂတ်က တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှာ ရှိနေတာများလား။

ထိုအချိန်တွင်..

တောင်ပေါ်ဂူထဲတွင် ရှန်းယီက စားပွဲ၌ထိုင်နေပြီး ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ချပ်ကိုလည်း ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သူက အချက်အလက်များကို ၎င်းထဲသို့ မှတ်တမ်းတင်နေစဉ် စဉ်းစားခန်းဝင်နေလေ၏။

ထိုနှစ်ဦးက သူ့ကိုလေ့လာနေချိန်တွင် ရှန်းယီကလည်း သူတို့ကို လေ့လာနေခဲ့ပါသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ခရမ်းရောင်တိမ်တိုက် ဝတ်ရုံနှင့် ထိုတာအိုမိတ်ဆွေက အနည်းငယ်လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် ကိုးနှင့်ကိုး အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း၏အဆုံးစွန်ကျင့်ကြံခြင်းကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့လေ၏။

ဤမဟာဂိုဏ်းကြီးများနှင့် ပတ်သက်၍ သူက သူတို့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်းနားလည်ရန် လိုအပ်သေးသည်။

တကယ်တော့ ရှန်းယီက တောင်ပိုင်းဍုမေဏုသို့ ရောက်ဖူးသော်လည်း အကြာကြီး မနေခဲ့ပေ။

သို့သော် မဟာလွတ်လပ်ခြင်း သန့်စင်သောကမ္ဘာ ဗောဓိသတ္တ နေထိုင်သည့် တောင်ထွတ်များကဲ့သို့ ဍုမေဏုတောင်တွင် အလားတူ တောင်ထွတ်များစွာ ရှိပြီး အခြေခံအုတ်မြစ်များမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီး၏ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းနှင့် ယှဉ်နိုင်ရန်အတွက် ဍုမေဏုတောင် သုံးခုကို စုစည်းရန် လိုအပ်ပါသည်။

ရွှေမသေမျိုးတစ်ပါးလက်အောက်ရှိ သာမန်တပည့်တစ်ဦးက တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်နှင့် ဆင်တူသော ကျင့်ကြံခြင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်ပြီး ၎င်းမှာ ထူးဆန်းသောအရာ မဟုတ်ပေ။

လူသားဧကရာဇ်က လင်းရွှီဂူက မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏ထင်ရှားမှုမရှိသော အခွဲတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်ဟု ပြောခဲ့ဖူးသည်။ မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် ခြေကုပ်ယူရန်ကြိုးစားခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေ၏။

"..."

လက်ရှိအခြေအနေကို မှတ်တမ်းတင်ပြီးနောက် ရှန်းယီက ရှန်းရွှီ ဘိုးဘေးကို ခေါ်ယူလိုက်ပြီး ထိုက်ရွှီ နယ်ပယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုကာ ကျောက်စိမ်းပြားကို အင်ပါယာမြို့တော်သို့ ပြန်ပို့စေခဲ့သည်။

သူ အင်ပါယာမြို့တော်တွင် ချန်ထားခဲ့သူမှာ ယဲ့လန် ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးက အချင်းချင်းကောင်းစွာ သိကျွမ်းကြပြီး ရှန်းယီက တစ်ဖက်လူကို ယုံကြည်ဆဲဖြစ်သဖြင့် လူသားဧကရာဇ်၏ဘေးတွင် အဆင်ပြေပြေ ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ချေ၏။ ပိုမိုကြီးမားသော အခြေအနေတည်ငြိမ်မသွားမီတွင် နတ်ဘုရားမင်းဆက်က ယဲ့လန်၏အသက်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပြီး လုပ်ငန်းနှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြီးမြောက်စေလေ၏။

သူနှင့်အတူ တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှ ထွက်ခွာလာသော ဆရာတော်ကျစ်ခုံးမှာမူ အင်ပါယာမြို့တော်တွင် မနေခဲ့ပေ။

ဤယခင် ဗောဓိဂိုဏ်း၏လောကခရီးသည်က လက်တစ်ထောင် ဗောဓိသတ္တထံမှ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုများကို ခံစားခဲ့ရပြီးနောက်တွင်ပင် သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ကရုဏာတရား အနည်းငယ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်သည်။

သူ၏စကားအရဆိုလျှင် သူက ဆဋ္ဌမအဆင့် ကျင့်ကြံမှုသာရှိသော်လည်း လောကထဲတွင် ရှိနေသရွေ့ သက်ရှိများအတွက် အမြဲတစေတစ်ခုခု လုပ်ပေးနိုင်ပါသည်။ အုတ်တစ်ချပ် သဲတစ်ဖြစ်ပင် ‌ဖြည်းဖြည်းအိမ်ဆောက်နိုင်ရာ အဘယ်ကြောင့်အချည်းနည်းနေရမည်နည်း။

သေချာပေါက် သူက တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးသို့ ပြန်သွားမည် မဟုတ်ပေ။

ရှန်းယီက သူ့ကို ဆက်လက် မတိုက်တွန်းတော့ပေ။ လောကကြီးကို ကြည့်ရသည်မှာ အကောင်းနှင့် အဆိုးကို ခွဲခြားရန် ခက်ခဲပုံရပြီး လူတိုင်း၏လုပ်ရပ်များက ဧကရာဇ်ချီနှင့် ခွဲခြား၍မရအောင် ဆက်စပ်နေပုံရလေ၏။

ကျိုးပဲ့နေသောသစ်သားတံခါးဖြင့် သာမန် အဘွားအိုတစ်ဦးပင် တစ်ချိန်က တားဆီးနိုင်ခဲ့သော ဤလောကခရီးသည်ပင် ဤမျှကြည်လင်သော နှလုံးသား ရှိနေသေးသည်။

"ကိုယ့်အတွက်ကိုယ် အရင်တွေးတာ ပိုကောင်းမယ်။" ရှန်းယီက ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး လုပ်ငန်းစဉ်မှာ သိပ်မချောမွေ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်ပန်းတိုင်ကို အောင်မြင်သွားခဲ့၏။

မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏ပုံရိပ်ဖြင့် မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် လှုပ်ရှားရန် ပိုမို အဆင်ပြေလာပါလိမ့်မည်။

သူပ မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ကိုယ်တွင်းသို့ထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားလေ၏။

ရွှေရောင်နှင့် တောက်ပနေသော ဗောဓိသတ္တအသီးအပွင့်နေရာက ပြီးပြည့်စုံသောနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ယခင်က ၎င်းအပေါ်တွင် ပေါလောပေါ်နေသော စာလုံးများက ပေါ်မလာတော့သည်မှာ ကြာမြင့်ပြီဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ဟိန်းဟောက်နေသော ထိုက်ရွှီနတ်ဘုရားလေက စုစည်းနေသောပုံစံကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲဖြစ်ပြီး ပြီးပြည့်စုံခြင်းနှင့် အလှမ်းဝေးနေဆဲပင်။

သို့သော် မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးရှိ ပရမ်းပတာ အခြေအနေများကြောင့် နတ်ဆိုးသက်တမ်း အနည်းငယ် ရှာဖွေရန် မခက်ခဲသင့်ပေ။

ဤခွန်အားတစ်ခုတည်းဖြင့်သာ ထင်ပေါ်ကျော်ကြားရန် အလွန်ခက်ခဲနေ၏။

ရှန်းယီက မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီး၏စစ်မှန်သော သဘာဝကို ထိုးဖောက်မြင်ပြီးပြီဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်သုံးဦးက ကြီးကြပ်နေသဖြင့် မရေမတွက်နိုင်သော ဂိုဏ်းတူတပည့်များမှာ နေရာအနှံ့ ရှိနေပါသည်။ စပျစ်နွယ်ပင်တစ်ခုကို ဆွဲလိုက်ပါက နောက်တစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်သွားမည်ဖြစ်ပြီး အကိုင်းအခက်များက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်နွှယ်နေသည်။

ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် လူတစ်ဦး၏ကျင့်ကြံခြင်း မည်မျှပင်မြင့်မားစေကာမူ ဂိုဏ်းချုပ်ထက် သာလွန်မည်မဟုတ်ရာ ခွန်အားနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက နောက်ခံနှင့် မျိုးဆက်က ပို၍ အရေးကြီးသည်။

အလျင်လိုလို့ မရဘူး၊ အစစ်အမှန်အရှင် လင်းရွှီ ပြန်လာတာကို စောင့်တာ ပိုကောင်းမယ်။

...

ရက်အနည်းငယ် ထပ်မံ ကုန်လွန်သွားလေသည်။

တစ်ပိုင်းပြိုကမ်းပါးပေါ်တွင် ဂူစံအိမ်အသစ်တစ်ခု ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။

"ဆေးဧကရာဇ် ဂျူနီယာညီလေး၊ နောက်ထပ် လိုအပ်တာများ ရှိသေးလား ကြည့်ပါဦး" အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်က လက်နောက်ပစ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်စလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ရှန်းယီက ခေါင်းခါလိုက်၏။ သူက ဤပြင်ပပစ္စည်းများနှင့် ပတ်သက်၍ဂျီးမများပေ။

လင်းစုက တစ်လောကလုံးက သူမကို အကြွေးတင်နေသော မျက်နှာထားဖြင့်ဘေးတွင် အေးစက်စွာ ရပ်နေလေ၏။

"ဒါဆိုရင်လည်း ကောင်းပြီလေ။" အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်က ပြုံးလိုက်၏။ ထိုက်ရွှီဆေးဧကရာဇ်ကို ယာယီ တည်ငြိမ်အောင် လုပ်နိုင်သရွေ့ ဂူစံအိမ်တစ်ခုမှာအရေးမပါလဇပေ။

ထိုအချိန်တွင် ဝိညာဉ်ငှက်များက ကျောက်စိမ်းပြားနှင့်အတူ ကောင်းကင်မှ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပါသည်။

သူက မျက်ခုံးပင့်ကာ ၎င်းကိုလက်ခံရယူရန် အင်္ကျီလက်စကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။ "အချိန်ကိုက်ပဲ၊ ဂျူနီယာညီလေးရဲ့ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သတင်းရပြီ။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်က သူ၏နတ်အာရုံကို ကျောက်စိမ်းပြားထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

အကြောင်းပြန်စာကို ဖတ်ပြီးနောက် သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးက တိတ်တဆိတ်မှေးမှိန်သွားပြီး အရှက်ရမှုနှင့် ရောယှက်နေသော မှုန်ကုပ်ကုပ် အမူအရာတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်၏။