အခန်း ၁၂၃၇

အခန်း (၁၂၃၇) အစစ်အမှန် ကယ်တင်ရှင်မှာ မသေမျိုးများသာ

"စီနီယာအစ်ကို၊ သူတို့ ဘာပြောလိုက်လဲ။"

လင်းစု တစ်ဖက်လူ၏အမူအရာကို သတိပြုမိပြီး သူမ၏ရင်ထဲတွင် ရုတ်တရက်လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူမက မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ကနဦး အေးစက်သော အမူအရာကို ဘေးဖယ်ထားကာ ရှေ့သို့ ခြေနှစ်လှမ်း အမြန်လှမ်းလိုက်၏။

"..."

အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်က တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အနေခက်မှုကို လျင်မြန်စွာ ဖုံးကွယ်လိုက်၏။ သူက လည်ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး "ဂိုဏ်းက စီနီယာအစ်ကိုတွေနဲ့ တပည့်တွေက ခုလေးတင် ခိုင်ယွမ်စီရင်စုရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ငါတို့ လင်းရွှီဂူ အတွက် ခွဲဝေပေးလိုက်တယ်။ စိတ်မလောပါနဲ့၊ အရင်ဆုံး ဒီနေရာကို ရှင်းလင်းပြီး ဆေးဧကရာဇ် ဂျူနီယာညီလေးကို ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင် က ကိစ္စတွေမှာ ကူညီပေးလိုက်ပါ"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လင်းစု၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ ထူးဆန်းစွာပင် သူမက ဒေါသပေါက်ကွဲမသွားဘဲ သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုအား တည့်တည့်သာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။

လက်ရှိအခြေအနေအရ သူမက အဘယ်ကြောင့် ရှန်းယီ ဂိုဏ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာမည်ကို အစောပိုင်းက အလွန်အမင်းဆန့်ကျင်နေခဲ့သနည်း ဆိုသည်မှာ ရှင်းလင်းနေသည်။

လင်းရွှီဂူ မျိုးဆက်က အားနည်းနေပြီးဖြစ်ကာ စီနီယာအစ်ကိုကလည်း အမြဲတစေတုံ့ဆိုင်းနေတတ်ပြီး အရင်းအမြစ်များအတွက် ရှေ့ထွက်ကာ အမှန်တကယ်ယှဉ်ပြိုင်ရန် ဆန္ဒမရှိခဲ့ပေ။ ယခုအခါ ရုတ်တရက် ကျွေးမွေးရမည့် ပါးစပ်တစ်ပေါက် ထပ်တိုးလာသဖြင့် သူမပိုင်ဆိုင်သော အရာများ ခွဲဝေခံရရန် အကြောင်းဖန်လာခြင်းဖြစ်သည်။

သူ၏ဂျူနီယာညီမလေး၏ ထိုကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံရသောအခါ အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်က အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ရင်ထဲတွင် ဒေါသတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာကာ "မင်းက ဘာလို့ ဒီလိုပြုမူနေရတာလဲ" ဟု တိုးညှင်းစွာ ကြိမ်းမောင်းလိုက်၏။

အနည်းဆုံးတော့ ရှန်းယီက ကိုးနှင့်ကိုး အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း အဆုံးစွန်အဆင့်ကို ရရှိလုနီးပါးဖြစ်နေသော တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ လူငယ်မျိုးဆက်များကြားမှ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် လည်းကောင်း၊ ထိုက်ရွှီနတ်ဘုရားမျိုးဆက်က ဂိုဏ်းအတွက် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရင်းမျိုးတုံးလုနီးပါး ကျဆင်းသွားခဲ့သည်ကို ထောက်ထား၍ လည်းကောင်း၊ လူတိုင်းက သူ့ကိုလေးစားမှု အနည်းငယ် ပြသသင့်ပါသည်။

အကယ်၍ သူတို့က မြေတစ်ကွက်ကို အမှန်တကယ် မခွဲဝေပေးလျှင်ပင် အနည်းဆုံးတော့ တစ်ဖက်လူကို မတရားမဆက်ဆံဘူးဆိုတဲ့ စကားမျိုးပြောသင့်ပြီး ဤတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးက ကျင့်ကြံသူကို အရင်ဆုံးတည်ငြိမ်သွားအောင် လုပ်ပေးသင့်လေ၏။

သို့သော် ယခုအခါ ရလဒ်မှာ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင် က အစောပိုင်းက ရဲရင့်သောကတိများကို ပေးထားခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ယခုအခါ ၎င်းတို့ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းရန် နည်းလမ်းကောင်း မရှိတော့ပေ။ လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် သူက သူ၏ဝတ်ရုံကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး စီနီယာအစ်ကို တစ်ဦး၏ဟန်ပန်ကို ယူကာ "ဒါလည်း ကောင်းတာပါပဲ။ ဒီအခွင့်အရေးကို ယူပြီး ဆေးဧကရာဇ်ဂျူနီယာညီလေးကို မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်ပါ။"

ထို့နောက် သူက နက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်အရိပ်အယောင်ဖြင့် မျက်မှောင်ကို အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ကာ "ကျန်တဲ့ကိစ္စတွေကတော့ ဆရာပြန်လာတဲ့အထိ စောင့်ကြတာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြားရသော်လည်း လင်းစု၏ အမူအရာက ကောင်းမွန်မလာခဲ့ပေ။

သူမက သူမ၏စီနီယာအစ်ကိုအား နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ "နားလည်ပါပြီ"

အကယ်၍ သူမက သူမ၏နယ်မြေကို ကာကွယ်ချင်ပါက ဤစီနီယာအစ်ကိုအား အားကိုးစရာ မျှော်လင့်ချက် မရှိပေ။

"..."

ရှန်းယီက သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ သိမ်မွေ့သော ပဋိပက္ခကို နားမလည်နိုင်ဟန်ဖြင့်ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေပြီး ငြင်းဆန်စကားဆိုရန် ပို၍ပင် ဆန္ဒမရှိပေ။

ခိုင်မာတောင့်တင်းလှသော ဤမြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးထဲသို့ လျင်မြန်စွာပေါင်းစည်းဝင်ရောက်နိုင်ရန် အခွင့်အရေးတိုင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားရန် သူ လိုအပ်သည်။

နှိမ့်ချရမည်လော။

အကယ်၍ ဤနေရာတွင် သင်က ယဉ်ကျေးပျူငှာမှု အနည်းငယ်ပြသလိုက်ပါက သူတို့က ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ သင့်ကို ချက်ချင်း အပြင်သို့ တွန်းထုတ်ပစ်ကြပါလိမ့်မည်။

"ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့။"

လင်းစုက နောက်သို့ လှည့်ကာ တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏မှော်ရတနာလက်နက်ကို ခေါ်ယူကာ နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ တစ်ဝက်ပြိုကျ ကမ်းပါး မှ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ရှန်းယီက မီးနဂါးရထားလုံးကို သယ်ဆောင်လာသော်လည်း ၎င်းကို အသုံးမပြုနိုင်ပေ။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုက်ရွှီနတ်ဘုရားမျိုးဆက်က ခရီးသွားလာရာတွင် အလွန်ထူးချွန်ပါသည်။ ခြေတစ်လှမ်း အနည်းငယ် လှမ်းလိုက်ရုံဖြင့် သူက ထိုက်ရွှီထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး လင်းစုထက် များစွာ နောက်ကျမနေခဲ့ပေ။

...

မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီး၊ ခိုင်ယွမ် စီရင်စု

တစ်ချိန်က မြင့်မားခမ်းနားခဲ့သော မြို့တော်ကြီးက ယခုအခါကျိုးပဲ့နေသော နံရံများနှင့် အပျက်အစီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။ အရောင်လွင့်နေသော ကျောက်တုံးများပေါ်တွင် အနီရင့်ရောင်သွေးကွက်များ ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး မြို့ထဲတွင် လူသူကင်းမဲ့ကာ အနံ့အသက်များလွန်စွာဆိုးရွားနေ၏။

မြို့သူမြို့သား အများစုက သုံးယောက် ငါးယောက်စီအုပ်စုဖွဲ့ကာ အပျက်အစီးများကြားတွင် လစ်ဟာနေသော မျက်လုံးများ၊ အသက်မဲ့နေသော အမူအရာများဖြင့် ထိုင်နေကြသည်။ ပြန့်ကျဲနေသောလူအချို့မှာမူ တစ်ယောက်တည်း ထိုင်လျက် အရူးတစ်ယောက်လို ရယ်မောကာ ကယောင်ကတမ်းပြောဆိုနေကြဆဲပင်။

အကယ်၍ စီရင်စုမြို့တော်က ဤကဲ့သို့ ဖြစ်နေပါက ခိုင်ယွမ် စီရင်စု၏ကျန်ရှိသော နေရာများက ပို၍ပင် ဆိုးရွားနိုင်ပါသည်။

ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ထိုင်နေသောပုံရိပ်များ ပို၍ပင် နည်းပါးသည်။ လူအများစုမှာ စုတ်ပြဲနေသော မြက်အမိုးအကာများအောက်တွင် ကွေးကွေးလေးရှိနေကြပြီး လုံးဝ မလှုပ်ရှားကြပေ။ သူတို့၏တိုးညှင်းသော အသက်ရှူသံလေးများသာ မရှိပါက သူတို့ကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော အလောင်းများနှင့် ခွဲခြား၍ ရနိုင်မည်မဟုတ်ပါဘူး။

"..."

ရှန်းယီ လက်များကိုအောက်သို့ချကာ ရပ်နေပြီး သူ၏ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်ရှုနေသည်။

ဤမသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများ၏စွမ်းရည်များဖြင့် သူတို့သာ အမှန်တကယ် ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်း လုပ်ဆောင်လိုပါက ဤဘေးဒုက္ခသည်များ သူတို့၏နေအိမ်များကို ရက်ပိုင်းအတွင်း ပြန်လည်တည်ဆောက်နိုင်ရန် ကူညီပေးနိုင်ပြီးပုံမှန်ဘဝသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ဤလူများ၏အသွင်အပြင်များကို ကြည့်ရသည်မှာ လက်ရှိအခြေအနေက လအနည်းငယ်မျှသာမဟုတ်ဘဲ အချိန်အတော်ကြာဖြစ်ပျက်နေခဲ့ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။

လင်းစုက ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားပြီး သူမ၏ နယ်မြေကို စစ်ဆေးနေသော ခြင်္သေ့မတစ်ကောင်အလား ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းလေ့လာနေသည်။

မကြာမီ သန့်ရှင်းသပ်ရပ်စွာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး မသေမျိုးအရှိန်အဝါများ ထုတ်လွှတ်နေသော ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်က လမ်းငယ်လေး တစ်ခု၏အဆုံးမှ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက လက်တစ်ဖက်တွင် ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို ကိုင်ထားပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်တွင် အိတ်တစ်လုံးကိုကိုင်ထားကာ အရှေ့မှ လမ်းပြသူကမူ အစစ်အမှန်အရှင်မ လင်းစု၏ရုပ်တုကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ဆောင်ထားပါသည်။

ဤညစ်ပတ်ပြီး အနံ့အသက်ဆိုးရွားသော နေရာကို လျင်မြန်စွာဖြတ်သန်းသွားစဉ် သူတို့၏ဝတ်ရုံများက လွင့်ခါနေသည်။

သူတို့ ပေါ်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် အလောင်းများကဲ့သို့ အသက်မဲ့နေခဲ့သောမြို့သူမြို့သားများက ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာကြသည်။ သူတို့၏မျက်နှာများ ပိန်ချုံးနေပြီး နှုတ်ခမ်းများ ကွဲအက်နေသော်လည်း သူတို့၏နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော ခွန်အားလေးကို အသုံးပြု၍ ရုန်းကန် မတ်တပ်ရပ်ကာတစ်ဖက်တစ်နေရာစီတွင် ရိုသေစွာ ဒူးထောက်လျက် ဝမ်းသာအားရ ငိုကြွေးကာ "မသေမျိုးဆရာသခင်တွေ ကြွချီလာတာကို ကြိုဆိုပါတယ်" ဟု အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။

အဆုံးအစမရှိဟု ထင်ရသော လူတန်းကြီးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားနေကြသည်။

သူတို့၏မျက်ရည်များက သူတို့၏လက်ရှိ ဆင်းရဲဒုက္ခအတွက်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ဝမ်းသာမှုမှာ ဤသူများက သူတို့၏ကယ်တင်ရှင်များ ဖြစ်သည်ဟု သူတို့ အမှန်တကယ် ယုံကြည်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မည်သည့် ပြန်လည်ပေးဆပ်မှုမျှ မလိုအပ်ဘဲ လစဉ်လတိုင်း သူတို့က ဆန်ရေရိက္ခာနှင့် ကယ်ဆယ်ရေး ပစ္စည်းများကို ရရှိခဲ့ကြသည်။

လူများသည် အစားအစာအတွက် အလုပ်လုပ်ရန် မလိုအပ်တော့ဘဲ မသေမျိုးများက သူတို့ကို ငတ်သေအောင် ထားမည်မဟုတ်ကြောင်း သိထားသဖြင့် စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေရုံသာရှိသည်။

သေချာပေါက် ၎င်းက ငတ်မသေရုံ တစ်မယ်သာ ဖြစ်သည်။ မသေမျိုးများကလည်း လုံလောက်သော အစားအစာများ စုဆောင်းရန် အချိန်လိုအပ်သဖြင့် ဗိုက်ဝရန်မှာမဖြစ်နိုင်ပေ။

နေရာအနှံ့အပြားတွင် ဤမျှကျယ်ပြန့်သော ဆင်းရဲဒုက္ခများ ရှိနေသဖြင့် လူတိုင်းကို ကူညီရန် မသေမျိုး အရေအတွက် အလွန် နည်းပါးလှသည်။ မိမိကိုယ်ကိုနှင့် အခြားသူများကို အသက်ရှင်အောင် ထားနိုင်ခြင်းကပင် ကြီးမားသော ကရုဏာနှင့် ကုသိုလ်တရား တစ်ခုဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

အင်ပါယာခုံရုံးနှင့် ပတ်သက်၍မူ... နတ်ဆိုးများ၏ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ခြင်းကို ခံရပြီးနောက် ခုံရုံးက သူတို့ကို စွန့်ပစ်ထားခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်ပြီ ဖြစ်သည်။ မသေမျိုးဆရာသခင်များ၏ အဆိုအရ အင်ပါယာမြို့တော်က ညစဉ်ညတိုင်း မီးရောင်များ၊ ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲများဖြင့် စည်ကားဝေဆာနေဆဲပင်။

လူသားဧကရာဇ်က ဇိမ်ခံမှုနှင့် မိုက်မဲမှုတို့တွင် နစ်မွန်းနေပြီး အုပ်ချုပ်ရေးကို လျစ်လျူရှုကာ သူ၏နေ့ရက်များကို အရက်သောက်ခြင်း၊ ပျော်ပါခြင်းတို့ဖြင့် ကုန်ဆုံးစေသဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမျက်ဒေါသကို ဖိတ်ခေါ်ကာ လက်ရှိ နတ်ဆိုးကပ်ဘေးကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးသုတ်သင်သူများက မသေမျိုးများ ဖြစ်သည်။ ကယ်တင်ရှင်များက မသေမျိုးများ ဖြစ်သည်။

မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို မျှော်မှန်းခြင်းအားဖြင့်သာ အတိတ်က ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် မျှော်လင့်နိုင်ပါမည်ဖြစ်သည်။