အခန်း (၄၃၅-၄၃၆)

အခန်း ၄၃၅

ရှောင်နိုင်ငံနှင့် စိမ်းပြာရောင် ဝံပုလွေတောင်တို့၏ အဓိကနယ်စပ်ကို အပိုင်းနှစ်ပိုင်းခွဲခြားထားသည်။

ပထမအပိုင်းမှာ မိုင်ပေါင်းရာနှင့်ချီ ရှည်လျားသော မြစ်ကြီးတစ်ခုဖြစ်သည်။ မြစ်ရေမှာ ရွှံ့နွံထူထပ်ပြီး အောက်ခြေမရှိသလောက် နက်ရှိုင်းကာ အရှိန်ပြင်းစွာ စီးဆင်းနေသည်။

မြစ်ထဲတွင် အရွယ်အစား အမျိုးမျိုးသော ရေဝဲများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အလွန်ပြင်းထန်သော စုပ်ယူမှုစွမ်းအားရှိသဖြင့် သစ်သားနှင့် ငှက်မွေးများပင် မပေါ်နိုင်ပေ။

ဤမြစ်ကို ရှာမြစ်သို့မဟုတ် တစ္ဆေမြစ်ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ အမည်နှင့်လိုက်ဖက်စွာပင် ဤမြစ်အတွင်း ဝင်ရောက်ခြင်းသည် တစ္ဆေသရဲကို မြင်တွေ့ရသကဲ့သို့ အသက်ရှင်သန်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

ဒုတိယအပိုင်းမှာ မိုင်ပေါင်းရာနှင့်ချီ ရှည်လျားသော တောင်တန်းဖြစ်သည်။ တောင်များမှာ ပေတစ်ထောင်ကျော်မျှသာ မြင့်သော်လည်း တစ်နှစ်ပတ်လုံး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အနက်ရောင် မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

၎င်းမြူခိုးများမှာ လူတို့၏ အာရုံငါးပါးကို ရှုပ်ထွေးစေရုံသာမက အလွန်အဆိပ်ပြင်းလှသည်။ ဤတောင်တန်းကို အနက်ရောင်လေတောင်တန်းဟု ခေါ်ပြီး လူသားဖြစ်စေ၊ နတ်ဆိုးဖြစ်စေ ဝင်ရောက်သွားသူများမှာ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်လာသူ နည်းပါးသည်။

တစ္ဆေမြစ်နှင့် အနက်ရောင်လေတောင်တန်းတို့က နတ်ဆိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော စိမ်းပြာရောင် ဝံပုလွေတောင်ကို လူသားတို့၏ နယ်မြေဖြစ်သော ရှောင်နိုင်ငံနှင့် ပိုင်းခြားထားသည်။ နတ်ဆိုးအချို့ နယ်စပ်ဖြတ်ကျော်လာသည်ရှိသော်လည်း အရေအတွက်မှာ နည်းပါးပြီး အလုံးစုံအခြေအနေကို မထိခိုက်နိုင်ပေ။

နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ၍ ဤအတိုင်းပင် တည်ရှိနေခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် တစ္ဆေမြစ်နှင့် အနက်ရောင်လေတောင်တန်း၏ ကောင်းကင်ထက်တွင် ကြီးမားလှသော ပုံရိပ်များစွာသည် လေဟာနယ်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်တည်နေကြသည်။

သူတို့ထံမှ ကြီးမားသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် နတ်ဆိုးစွမ်းအားလှိုင်းများမှာ အောက်ရှိ မြစ်နှင့် တောင်တန်းများဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်ဖွယ် ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ယခင်က ပြင်းထန်စွာ စီးဆင်းနေသော တစ္ဆေမြစ်မှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး မြစ်ရေမှာ ကြည်လင်သွားသည်။

နေရာအနှံ့ရှိ ရေဝဲများမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သာမန်မြစ်တစ်ခုနှင့် မခြားနား ဖြစ်သွားတော့သည်။

အနက်ရောင်လေတောင်တန်း၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာမူ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းသည်။

ဗုန်းဟူသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဆူညံသံအောက်တွင် တောင်တန်းများအထက်ရှိ အနက်ရောင်မြူခိုးများမှာ နေရောင်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပြိုကွဲသွားသည်။

တောင်များကြားရှိ ဆက်သွယ်မှုများမှာလည်း ပြတ်တောက်သွားကာ ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းကြောင်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ကောင်းကင်တွင် အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်လှိုင်းများဖြင့် ဆက်သွယ်ကြသည်။

"ဒီကောင်တွေက အတော်ကြာအောင် စောင့်ထိန်းထားခဲ့တာပဲ။ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအင်တွေက တက်ကြွနေတယ်။ လူသားတွေကို အခက်တွေ့အောင် လုပ်ဖို့ အချိန်ကိုက်ပဲ။ ငါတို့ မလှုပ်ရှားရဘဲနဲ့ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ အင်အားကို ကုန်ဆုံးစေမယ် တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ်ပဲ"

"ရှောင်နိုင်ငံရဲ့ ကံကြမ္မာကို နှိမ့်ချလိုက်မယ်ဆိုရင် အဲဒီ ရွှေအမြုတေအဆင့်ရဲ့ စွမ်းအားလည်း သိသိသာသာ လျော့ကျသွားလိမ့်မယ်။ အဲဒါဆို သူတို့အတွက် ဘာခြိမ်းခြောက်မှုမှ မရှိတော့ဘူး"

"အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းဂိုဏ်းချုပ်က အဆင့်တက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာကို လူသားတွေကိုယ်တိုင်ကတောင် မလိုလားကြဘူး။ ဒါက ငါတို့အတွက် သူတို့ကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု အနိုင်ယူဖို့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ"

ဤပုံရိပ်များ ဆွေးနွေးပြီးနောက်တွင် သူတို့၏ ပုံရိပ်များမှာ လေဟာနယ်ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အနက်ရောင်လေတောင်တန်းနှင့် တစ္ဆေမြစ်တို့၏ ကြီးမားလှသော ပြောင်းလဲမှုများကြောင့် စိမ်းပြာရောင် ဝံပုလွေတောင်အတွင်းရှိ နတ်ဆိုးများမှာ ဆူပွက်လာကြသည်။

...

တစ္ဆေမြစ်၏ အရှေ့ဘက် မိုင်သုံးဆယ်အကွာတွင် အမြင့်ပေ တစ်ရာခန့်သာရှိသော မီးခိုးရောင် တောင်ကုန်းများရှိသည်။

ထိုတောင်ကုန်းများမှာ သစ်ပင်ဝါးပင်မရှိဘဲ ပြောင်ရှင်းနေသည်။

"ငါ လွတ်လပ်ခြင်းရဲ့ ရနံ့ကို ရနေပြီ..."

ရုတ်တရက် တောင်ကုန်းတစ်ခုထိပ်မှ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသော မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက်…..

ဗုန်း

တောင်ကုန်းတစ်ခုမှာ လှုပ်ရှားလာပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ထလာသည်။

ခဏအကြာတွင် ၎င်းမှာ ခြေလက်နှင့် ခေါင်းပါရှိသော ငွေမီးခိုးရောင် တောင်ကုန်းဧရာမလူသားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ပေလေးငါးရာခန့် မြင့်မားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြွက်သားများသဖွယ် မြှုပ်နှံထားသည့် အိမ်အရွယ်အစား ကျောက်တုံးကြီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ငါတို့မျိုးနွယ်ကို သန်မာအောင် မလုပ်ခိုင်းဘဲ တားဆီးနေတဲ့ အဲဒီကျိန်စာသင့် ဝံပုလွေတွေကိုပဲ ကြည့်နေရမလား။ ရှာမြစ်ရဲ့ တစ်ဖက်ကမ်းကို ပြောင်းရွှေ့လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်"

တောင်ကုန်းဧရာမလူသားက ကောင်းကင်ကို တုန်ဟည်းသွားစေမည့်အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

နောက်ဆက်တွဲအနေဖြင့် မြေပြင်မှ တောင်ကုန်းများ ပိုမိုထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဧရာမ တောင်ကုန်းလူသားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

သူတို့၏ အရွယ်အစားမှာ ခေါင်းဆောင်ဧရာမလူသားလောက် မကြီးမားသော်လည်း အသေးဆုံးမှာပင် ပေငါးဆယ်မှ ခြောက်ဆယ်ခန့် မြင့်မားသည်။

သူတို့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်ပြီး ရူးသွပ်သော အရှိန်အဝါများကြောင့် အနီးအနားရှိ နတ်ဆိုးငယ်များနှင့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များမှာ ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးကြသည်။

...

တစ္ဆေမြစ်၏ အနောက်ဘက် မိုင်ခြောက်ဆယ်ကျော်အကွာတွင် သစ်တောတစ်ခုရှိသည်။

ထိုသစ်တောရှိ သစ်ပင်များမှာ စိမ်းလန်းစိုပြည်ပြီး အမြင့်ပေ ဆယ်ပေကျော်မြင့်ကာ နှစ်ပေါင်းရာထောင်ချီ၍ ရှင်သန်နေကြသည်။

"ဝူးးး"

သိပ်သည်းသော တောအုပ်ကြီးထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲဟိန်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အနီရောင်မီးတောက်ကြီးများ အုံလိုက်ကျင်းလိုက် ခုန်ထွက်လာသည်။ သေချာကြည့်လိုက်လျှင် ၎င်းမှာ မီးတောက်များမဟုတ်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး မီးလျှံများကဲ့သို့ တောက်လောင်နေသည့် အနီရောင်ခြင်္သေ့နတ်ဆိုးကြီး ဖြစ်နေသည်။

ခြင်္သေ့နတ်ဆိုးမှာ ပေတစ်ရာကျော် ရှည်လျားပြီး ရိုင်းစိုင်းခက်ထန်သော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ချွေးပေါက်များမှ အပူငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာကာ မြူခိုးများ ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် မြေကြီးများ တုန်ခါသွားသဖြင့် သက်ရှိသတ္တဝါမှန်သမျှ ကြောက်ရွံ့သွားစေသည်။

အထိတ်လန့်ဆုံးမှာ ၎င်းတွင် ခေါင်းသုံးလုံး ပါရှိခြင်းပင်။

ခေါင်းတစ်လုံးက ကြီးမားပြီး နှစ်လုံးက သေးငယ်သော်လည်း အားလုံးမှာ အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည်။ ပါးစပ်ထောင့်မှ ထွက်ကျလာသော အဝါရောင်တံတွေးများမှာ မြေကြီးနှင့်ထိမိသည့်အခါ ဆူခနဲမြည်ကာ ကျောက်တုံးကြီးများကိုပင် အရည်ပျော်သွားစေသည်။

"ငါတို့က အမြင့်မြတ်ဆုံး ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ သွေးကို စီးဆင်းစေတဲ့ သူတော်စင်နေမင်းမျိုးနွယ်စုပဲ... ရှေးခေတ်ကာလတုန်းက ဒီအောက်ကျနောက်ကျ ဝံပုလွေနတ်ဆိုးတွေဆိုတာ ငါတို့ရဲ့ ကျွန်တွေလောက်ပဲ ရှိတာ"

"ရှာမြစ်ရဲ့ တစ်ဖက်ကမ်းမှာ ငါတို့အတွက် စောင့်ဆိုင်းနေတဲ့ လတ်ဆတ်ပြီး အားနည်းတဲ့ သွေးသားအစာတွေ အများကြီးရှိတယ်။ သူတို့ကို စားသောက်ပြီး ငါတို့မျိုးနွယ်ကို သန်မာအောင်လုပ်မယ်။ တစ်နေ့နေ့မှာ ငါတို့ရဲ့ ရှေးခေတ်ဂုဏ်ကျက်သရေကို ပြန်ယူမယ်..."

ခေါင်းသုံးလုံးပါ ခြင်္သေ့နတ်ဆိုးက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

သူ၏နောက်မှ အနည်းငယ်သေးငယ်သော ခြင်္သေ့နတ်ဆိုးများ အုပ်စုလိုက် ပြေးထွက်လာကြပြီး တစ်ကောင်စီ၏ မျက်လုံးများတွင် ရိုင်းစိုင်းသော အလင်းများ တဖျတ်ဖျတ်လက်ကာ ရှာမြစ်တစ်ဖက်ကမ်းကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

...

အနက်ရောင်လေတောင်တန်းဘေးရှိ ရွံ့နွံအိုင်ကြီးတစ်ခုတွင်မူ ရေမျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံးကို အစိမ်းရောင်ရေညှိများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး အောက်ခြေမှ အဖြူရောင် အမြှုပ်များ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဗုန်း

ရုတ်တရက် ရေအောက်မှ ဧရာမအရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ရေလှိုင်းများ ဆူညံသွားသည်။ ၎င်းမှာ ရေနတ်ဆိုးတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွင် လက်တံများ အများအပြား ပါရှိသည်။ ၎င်း၏အရွယ်အစားမှာ တောင်ကုန်းဧရာမလူသားနှင့် မတိမ်းမယိမ်းပင်။

ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ အနက်ရောင်ဖြစ်ပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သော ပုံသဏ္ဍာန်ရှိကာ လျှောစောက်သော မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တောက်ပသော အချွဲများ စီးဆင်းနေသည်။

လက်တံ အရေအတွက်မှာ ရာနှင့်ချီ ရှိနေပြီး တစ်ခုစီမှာ နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိ သစ်ပင်ကြီးများအတိုင်း ကြီးမားလှကာ ၎င်းတို့ပေါ်တွင် အမြဲတမ်း လှုပ်ရှားနေသော အဖူးငယ်များ ပေါက်နေသည်။

ဂြီး... ဂြီး... ပလုံ... ပလုံ...

ရေနတ်ဆိုးမှာ ဟိန်းသံကဲ့သို့သော မပီမသ အသံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ လက်တံများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြတ်ထွက်သွားကာ ရေထဲသို့ ကျရောက်ပြီး ရေပေါ်တွင် မျောပါသွားသည်။

၎င်းတို့မှာ ရေကိုစုပ်ယူကာ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာပြီး မိခင်နတ်ဆိုးနှင့် ဆင်တူသော ရေနတ်ဆိုးငယ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ကမ်းစပ်သို့ အမြန်ဆုံး ကူးခတ်သွားကြသည်။

"ငါ့ကလေးတို့ တောင်တန်းကြီးရဲ့ တစ်ဖက်မှာ ဘာတွေရှိလဲဆိုတာ သွားကြည့်ကြ။ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ ငါ့ကို အဆင့်မြင့်တင်ပေးနိုင်မယ့် ရတနာတွေ ရှိတယ်လို့ ပြောတယ်..."

အသံပျောက်သွားသည်နှင့် ရေနတ်ဆိုးငယ်များမှာ ဝူးခနဲ အရှိန်ဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးထွက်သွားကြသည်။

...

အနက်ရောင်လေတောင်တန်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားဒေသများတွင်လည်း နတ်ဆိုးအမျိုးအစားများစွာ လှုပ်ရှားလာကြသည်။

ချွန်ထက်သော ဆူးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည့် အနက်ရောင် သမင်နတ်ဆိုးများ၊ ခန္ဓာကိုယ်ပုံသဏ္ဍာန် မရှိဘဲ တစ္ဆေများကဲ့သို့ ပျံသန်းကာ သစ်ပင်၊ သားရဲ၊ မြစ်ရေတို့ကို ပျက်စီးစေသည့် အနက်ရောင် အရိပ်များ၊ လူထက်အရပ်မြင့်သော ဧရာမ ပုစဉ်းကောင်ကြီးများ၊ သွေးရောင်ခြယ် အင်းဆက်ပိုးကောင်များ စသည်တို့မှာ အလုံးအရင်းဖြင့် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

ယနေ့တွင် ရှောင်နိုင်ငံ နယ်စပ်နှင့် စိမ်းပြာရောင် ဝံပုလွေတောင်တို့ကြားရှိ ကင်းစခန်းများမှာ ရုတ်တရက် ချိုးဖောက်ခံလိုက်ရသည်။

ဝံပုလွေနတ်ဆိုးများ၏ ဖိနှိပ်မှုကို ရာစုနှစ်များစွာ ခံခဲ့ရသော အခြားနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လူသားနယ်မြေဘက်သို့ ချီတက်လာကြသည်။

သူတို့စိတ်ထဲတွင် အားကောင်းသော ဝံပုလွေနတ်ဆိုးများကို မယှဉ်နိုင်သော်လည်း အားနည်းသော လူသားများကို ချေမှုန်းရန် လွယ်ကူလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်နေကြသည်။

ရှောင်နိုင်ငံ၏ အရှေ့မြောက်ဘက်တွင် အမြင့်ပေထက်မှ ကြည့်ပါက ဧရာမ အနက်ရောင် ရေစီးကြောင်းကြီးတစ်ခု တောင်ဘက်သို့ လှိမ့်ဝင်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။

...

ရှာမြို့သည် ရှာမြစ်နှင့် အနီးဆုံး ရှောင်နိုင်ငံမြို့တော်ဖြစ်ပြီး ပေသုံးရာ မြင့်မားသည်။ မြို့ရိုးထက်တွင် အစောင့်ခုနစ်၊ ရှစ်ဦးမှာ ပျင်းရိစွာ ထိုင်နေကြသည်။

ရုတ်တရက် အစောင့်တစ်ဦးမှာ အဝေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားသည်။

"လုံအာ မင်း ဘာဖြစ်တာလဲ"

အနီးရှိ စစ်သည်တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။

"ရန်သူတွေ ရန်သူတွေ လာနေပြီ အများကြီးပဲ..."

အသက်ငယ်သော စစ်သည်က တုန်ရီစွာ ပြောသည်။ အနီးရှိ အသက်ကြီးသော စစ်သည်က ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ ဦးခေါင်းခွံထဲအထိ တုန်လှုပ်သွားသည်။

"မြန်မြန် မြို့တံခါး ပိတ်လိုက်ကြ"

သူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"တန်းစီကြ မြှားတွေ ပြင်ထား အစီအရင် ဖွင့်လိုက်ကြ။ ငါတို့ တိုက်ခိုက်ခံနေရပြီ"

မြင့်မားသော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် မြို့ပြင်ရှိ မြင်ကွင်းကို လူတိုင်း မြင်လိုက်ရသည်။ အနက်ရောင် အလုံးအရင်းကြီးမှာ မြို့ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ဦးတည်လာနေသည်။ ဗုန်း... ဗုန်း...ဟူသော အသံများနှင့်အတူ ထောင်သောင်းချီသော ဧရာမ သားရဲများနှင့် သားရဲငှက်များမှာ တောင်ပြိုသကဲ့သို့ ဆူနာမီလှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါစေလျက် ချီတက်လာတော့သည်။

အခန်း ၄၃၆

မကြာမီမှာပင် ရှာမြို့သည် နတ်ဆိုးများနှင့် ဝိညာဉ်သတ္တဝါ အမြောက်အမြား ဝိုင်းရံခံထားရပြီဆိုသည့် သတင်းဆိုးမှာ အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ထို့အတူ နယ်စပ်ရှိ အခြားမြို့ကြီးဆယ်မြို့ကျော်မှာလည်း စစ်ပွဲအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိကြောင်း ကြေညာလိုက်ကြသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းဂိုဏ်းသည် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ခိုင်မာစွာ အမြစ်တွယ်ထားသည့်အတွက် ဤမြို့များတွင် ကြီးမားသော အစီအရင် ကာကွယ်ရေးစနစ်များကို ချန်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ အလွယ်တကူ ကျဆုံးသွားမည့် အနေအထားမျိုး မရှိပေ။

ထို့အပြင် တိုက်ခိုက်နေသော နတ်ဆိုးများထဲမှ အစွမ်းထက်သူများမှာ ထွက်ပေါ်မလာသေးပေ။ သူတို့သည် လူသားများထက် မညံ့သော ဉာဏ်ရည်ရှိကြပြီး အစပိုင်းတွင် စမ်းသပ်တိုက်ခိုက်မှုများ ပြုလုပ်ကာ ခေါင်းဆောင်ပိုင်းကို ပစ်မှတ်ထားခံရမည့် အန္တရာယ်မှ ရှောင်ရှားနေကြခြင်းပင်။

ထို့ကြောင့် ဤမြို့များသည် အချိန်တိုအတွင်း ကျဆုံးမည့်အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း ရှောင်နိုင်ငံအတွင်းတွင်မူ ပြည်သူများမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိနေပြီး ကုန်ဈေးနှုန်းများ တက်လာကာ ကောလာဟလများ ပျံ့နှံ့လျက်ရှိသည်။

နိုင်ငံ၏ အင်အားမှာ ထင်ရှားစွာပင် လျော့ပါးလာနေသည်။

အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းဂိုဏ်းအတွင်းမှ အကြီးအကဲအချို့မှာ ဂိုဏ်း၏ အဓိကတပည့်များနှင့် အတွင်းပိုင်းတပည့်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ အကျပ်အတည်းများ ကြုံတွေ့နေရသည့် မြို့များသို့ သွားရောက်ထိန်းသိမ်းနေကြသည်။

ဒေသတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူ မိသားစုများကလည်း ရတနာများကို ထုတ်ယူကာ လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများကို စုစည်းပြီး နတ်ဆိုးများကို ခုခံလျက်ရှိသည်။

ဂိုဏ်း၏ နှစ်ထောင်ချီ အခြေခံအင်အားစုမှာမူ မထိခိုက်သေးဘဲ သူ၏တည်နေရာမှာ ခိုင်မာနေဆဲပင်။

ဝမ်သောက်တောင်ထွတ်၊ တောင်စောင်းရှိ ဂူနန်းတော်တစ်ခုအတွင်း။

လက်ရှိအချိန်တွင် အံ့အားသင့်ဖွယ် အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။ ထို့နောက်တွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ အုံလိုက်ကျင်းလိုက် စုဝေးလာကာ ဂူနန်းတော်အထက်တွင် မြင်တွေ့နိုင်သော အဖြူရောင်စွမ်းအင် လည်ပတ်မှု တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

"ဒါ... တစ်ယောက်ယောက်က အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ကို ရောက်သွားတာလား"

မျက်လုံးများမှာ ထိုနေရာသို့ အာရုံစိုက်လာကြသည်။ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ဟိန်းသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လည်ပတ်မှုမှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အပြာရင့်ရောင် တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ဂူနန်းတော်ထဲမှ ပျံသန်းထွက်လာသည်။

"ဒန်ထျန်မှာ လှိုင်းတစ်ထောင် ငြိမ်သက်သလို စီးဆင်းပြီး အရှေ့ဘက်မှ ခရမ်းရောင်စွမ်းအင်က သွေးကြောရာပေါင်းများစွာကို ရှင်းလင်းသွားတယ်..."

ထိုသူမှာ အလွန်ချောမောသော လူငယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ညာဘက်ပါးပြင်မှ လည်ပင်းအထိ ဆက်စပ်နေသော အနက်ရောင်မှဲ့ ခုနစ်လုံးရှိသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ စိတ်ဓာတ်တက်ကြွပြီး အင်အားနှင့် ပြည့်စုံနေသည်။

"အဲဒါ ချူရှောင်ကျဲ့၊ စီနီယာအစ်ကိုချူပဲ"

"စီနီယာအစ်ကိုချူက ဂိုဏ်းကိုဝင်တာ ငါးနှစ်ပဲရှိသေးတယ်။ အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းဂိုဏ်းသမိုင်းမှာ အမြန်ဆုံး အဆင့်တက်နိုင်တဲ့သူပဲ။ သူ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်တွေကတည်းက ရောက်နိုင်ပေမယ့် ရည်မှန်းချက်ကြီးတဲ့အတွက် ဒီနေ့အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ အဆင့်တက်တာလို့ ပြောကြတယ်..."

"စီနီယာအစ်ကိုချူရဲ့ အရှိန်အဝါက အခုအခါမှာ ပိုပြီး တည်ငြိမ်လာတယ်။ အရင်ကလို ဒေါသကြီးတဲ့ အရှိန်အဝါတွေ မရှိတော့ဘူး။ တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်..."

"စိမ်းပြာရောင် ဝံပုလွေတောင်က ငါတို့ဂိုဏ်းကို အားနည်းအောင် နည်းလမ်းပေါင်းစုံနဲ့ ကြိုးစားနေပေမဲ့ စီနီယာအစ်ကိုချူလို ပါရမီရှင်တွေရှိနေသရွေ့ ငါတို့ဂိုဏ်းက လေနှင့်လှိုင်းကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ကံဆိုးခြင်းကို ကံကောင်းခြင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်မှာပါ"

ဤအရေးကြီးသော အချိန်တွင် ချူရှောင်ကျန်း၏ အဆင့်တက်ခြင်းမှာ အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းဂိုဏ်းအတွက် အားပေးမှုတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

"ကံဆိုးခြင်းဆိုတာ တိုးတက်မှုအတွက် လှေကားထစ်တစ်ခုပဲလေ။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒီလောက်နဲ့တင် လွယ်လွယ်အရှုံးပေးလိုက်မယ်ဆိုရင် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကို ဘာကြောင့်လိုက်စားနေဦးမှာလဲ"

မကြာမီတွင် ချူရှောင်ကျန်းကို ဂိုဏ်း၏ စံပြအဖြစ် ချီးကျူးကာ အရင်းအမြစ်များကို များစွာ ပံ့ပိုးပေးလိုက်သည်။

ချူရှောင်ကျန်းသည်လည်း နယ်စပ်မြို့များကို ကာကွယ်ရန် စိတ်အလိုအလျောက် တောင်းဆိုသွားခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းအတွင်းတွင် ကျင့်ကြံလိုစိတ်များ ပြင်းထန်လာပြီး အားလုံးမှာ တက်ကြွနေကြသည်။ ဤအကျပ်အတည်းကာလတွင် မည်သူမျှ ပေါ့ပေါ့ဆဆ မနေရဲကြပေ။

အနာဂတ်တွင် စစ်ပွဲသည် မည်သို့ဖြစ်လာမည်ကို မည်သူမျှ မသိကြဘဲ ပိုမိုအားကောင်းလာမှသာ ပိုမိုကြာရှည်စွာ အသက်ရှင်နိုင်မည်ပင်။

...

ဂိုဏ်းအတွင်းတွင် လုံယီသည် ကျင့်ကြံရင်းနှင့် အခြားသော အစီအစဉ်များကိုလည်း စတင်ဆောင်ရွက်နေသည်။

အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းဂိုဏ်းနှင့် အနီးဆုံးဖြစ်သော ဟဲမြို့ အတွင်းရှိ လူသိနည်းသော အိမ်တစ်အိမ်၏ တံခါးများ ပိတ်လျက်ရှိသည်။

စားပွဲတစ်ခုတွင် လက်ဖက်ရည်တစ်အိုးနှင့် ခွက်နှစ်လုံးသာ ချထားသည်။ တစ်ယောက်မှာ အသက်သုံးဆယ်အရွယ်ခန့်ရှိပြီး မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားကာ မျက်လုံးများမှာ မှိုင်းညှိုနေသည်။

အခြားတစ်ယောက်မှာ အသက်နှစ်ဆယ်အရွယ်ခန့်ရှိကာ အသားဖြူပြီး ခန္ဓာကိုယ်သွယ်လျသော်လည်း အနည်းငယ် စိတ်ညစ်နေဟန်ရှိသော လူငယ်ဖြစ်သည်။

မီးခိုးရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားမှာ ဟန်ဆောင်ထားသည့် လုံယီပင်။ အသားဖြူသော လူငယ်မှာမူ အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းဂိုဏ်းမှ ထုတ်ပယ်ခံရပြီးနောက် ဟွမ်းချွမ်းဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့် စူးယွီဖြစ်သည်။

"မင်း ဒီကို လာရဲတယ်ပေါ့"

လုံယီက အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ယခင်တစ်ခေါက်က ဟွမ်းချွမ်းဂိုဏ်းသည် ဟယ်မြို့တွင် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်စေခဲ့ပြီး ဒေသခံ ဂူမိသားစုကိုပါ ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။

ထိုအပြုအမူကြောင့် အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းဂိုဏ်းမှာ ဒေါသထွက်ကာ ဟယ်မြို့ကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခဲ့သည်။ သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ ဟွမ်းချွမ်းဂိုဏ်းက ဟယ်မြို့တွင် တိတ်တဆိတ် ပြန်လည်ခြေကုပ်ယူထားကြောင်း လုံယီက စူးယွီထံမှတစ်ဆင့် ကြိုတင်သိရှိထားခဲ့သည်။

"အန္တရာယ်အများဆုံးနေရာက အလုံခြုံဆုံးနေရာဆိုတာ မင်းမသိဘူးလား"

စူးယွီက မောက်မာစွာ ပြောသည်။

ထို့နောက် သူက လုံယီကို စိုးရိမ်တကြီးကြည့်ရင်း "ဘာကိစ္စနဲ့ ငါ့ကို ဒီခေါ်ရတာလဲ" ဟု မေးသည်။

သူသည် လာလိုစိတ်မရှိသော်လည်း လုံယီလက်ထဲတွင် သူ့၏ အားနည်းချက်တစ်ခုကို ကိုင်ထားသဖြင့် ငြင်းဆန်၍ မရခဲ့ပေ။

"ငါ့ကို နေရာတစ်ခု စုံစမ်းပေးရမယ်"

လုံယီက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

"ဘယ်နေရာလဲ"

"ဟွမ်းချွမ်းဂိုဏ်းက ရှေးခေတ် ကိုယ်ခံပညာရှင်အမွေခံတွေကို ထိန်းသိမ်းထားတဲ့နေရာ အဲဒီနေရာနာမည်က ယန်နဲ့ စတယ်"

"ဟူး..."

စူးယွီမှာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ ပျက်ယောင်းသွားသည်။

ထိုကိစ္စ၏ ခက်ခဲမှုကို သူချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။ အမှားအယွင်း တစ်ချက်ကလေးမျှ ဖြစ်သွားပါက သူ၏ အဆုံးသတ်မှာ အလွန်ဆိုးရွားလိမ့်မည်။

သို့သော် လုံယီကမူ ဂရုမစိုက်ဘဲ အေးစက်စက် လေသံဖြင့် "ဘာလဲ မလုပ်ချင်ဘူးလား" ဟု ပြောရင်း သူ၏လက်ထဲတွင် အနက်ရောင် ကျောက်သလင်းတစ်ခုကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။

၎င်းထဲသို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ထည့်လိုက်သည့်အခါ စူးယွီက ဂိုဏ်းတူချင်းကို သတ်ဖြတ်နေသည့် မြင်ကွင်းများမှာ ရုပ်ရှင်တစ်ခုပမာ ပေါ်လာသည်။

စူးယွီမှာ မျက်နှာဖြူဖျော့သွားပြီး ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် မျက်လုံးများ နီရဲလာသည်။

"ဒီဟာကိုသုံးပြီး ငါ့ကို တစ်သက်လုံး ခြိမ်းခြောက်မလို့လား"

"ခြိမ်းခြောက်ရင် ဘာဖြစ်လဲ"

လုံယီက တည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်ပြောသည်။

"ဒါကို ငါထုတ်ဖော်လိုက်ရင် မင်းသေချာပေါက် သေရမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့ကို ကူညီရင်တော့ သေရုံတင်မကဘဲ..."

စားပွဲပေါ်တွင် တောက်ပသော မှော်လက်နက်တစ်ခုနှင့် အဆင့်မြင့်ဆေးလုံးများပါသည့် ပုလင်းအချို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

"အဆင့်မြင့် မှော်လက်နက်... ချီစုပ်ဆေးလုံး..."

စူးယွီက ဆေးလုံးအနံ့ကို ရှူကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။ သူက ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် စားပွဲတစ်ဖက်၌ ရှိနေသည့် လုံယီမှာ မည်သည့်အချိန်က ထွက်သွားသည်မသိအောင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။

ချီကျင့်ကြံခြင်း အထွတ်အထိပ်လား မဟုတ်ဘူး။ ဒါထက်ပိုမိုမြင့်မားနိုင်တယ်...

စူးယွီ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

“ထားလိုက်တော့ ကူညီပေးလိုက်တာပဲ ကောင်းပါတယ်။ အကျိုးအမြတ်လည်း ရတာပဲ။ ငါ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ရောက်သွားရင် သူ့ကို ပြန်သတ်လိုက်မှာပေါ့။ အဲဒီကျရင် ဘာမှ ပြဿနာမရှိတော့ဘူး” ဟုသာ သူ့ကိုယ်သူ နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

သူ၏ စခန်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူသည် အချက်အလက်များကို စတင်စဉ်းစားတော့သည်။

ငါ့ဂိုဏ်းက ကိုယ်ခံပညာရှင်အမွေခံကို လျှို့ဝှက်ထားတာ... ဒီကိစ္စက အရမ်းအရေးကြီးတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ပဲ။ အဆင့်မြင့် အကြီးအကဲအဆင့်ထိမှ သိနိုင်မှာ... ခက်ခဲလိုက်တာ။

ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် စူးယွီသည် ဟယ်မြို့မှ ထွက်ခွာသည့်ယာဉ်တန်းနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားပြီး မြို့နှစ်မြို့ကို ဖြတ်ကျော်ကာ လူသူကင်းမဲ့သော သဲကန္တာရတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုနေရာတွင် အနက်ရောင်ဝတ်ဆင်ထားသူများက သူတို့၏မျက်လုံးများကို စည်းနှောင်ကာ နားကြပ်များတပ်ပြီးနောက် လုံခြုံစွာ ပိတ်ထားသော ယာဉ်များဖြင့် ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ခရီးတစ်ခုကြာပြီးနောက် မြေအောက်နေရာကျယ်ကြီးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

မြေအောက်နေရာမှာ ဧကရာဇ် ရာပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေပုံရိပ်များ ရေးဆွဲထားသည့် ကျောက်နံရံများဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။ အပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသည့် ဆီမီးခွက်မှာ အစိမ်းရောင်မီးလျှံများဖြင့် လင်းလက်နေသည်။

စူးယွီနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာသူ တစ်ရာကျော်မှာ စိုးရိမ်တကြီး တိုးတိုးလေး ပြောဆိုနေကြသည်။

ထိုစဉ် အရှိန်အဝါ အလွန်ပြင်းထန်သော အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အဘိုးအိုနှစ်ဦး ရောက်ရှိလာသဖြင့် လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

“ဒီလူတွေက အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်တွေပဲ၊ အဲဒီထဲမှာ အကြီးအကဲရှူးလည်း ပါတာလား”

စူးယွီ တွေးလိုက်သည်။

သူ့ကို ပို၍ တုန်လှုပ်စေသည့်အချက်မှာ ထိုအကြီးအကဲနှစ်ဦးမှာပင် အမြင့်ဆုံးအဆင့်မဟုတ်ဘဲ တစ်စုံတစ်ဦးကို စောင့်ဆိုင်းနေကြခြင်းပင်။ ခဏအကြာတွင် မျက်နှာကို အဖြူရောင်ပိတ်စဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရောက်လာသည်။

"သန့်ရှင်းသောသမီးတော်ကို အမြန် ဦးညွှတ်ကြ"

အကြီးအကဲ၏ အသံမှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ထို့နောက် အကြီးအကဲနှစ်ဦးက ဦးဆောင်ပြီး လေးစားစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။