← Chapters

အခန်း ၇၉၈

Vol. 68 Ch. 798

အခန်း ၇၉၈

Vol. 68 Ch. 798

အခန်း ၇၉၈ အသွားလမ်းသာရှိသော ခရီးစဉ်

အရိုးဧကရာဇ် ဆန်းကြယ်အရှင်မြတ် နှင့် ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲတွင် ကုအန်က အနိုင်ရရှိသွားသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အရိုးဧကရာဇ် ဆန်းကြယ်အရှင်မြတ် ၌ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန် နည်းလမ်းပေါင်း ရေတွက်၍မရနိုင်အောင် ရှိနေပေသည်။

အကယ်၍ ၎င်းသည် သေခြင်းရှင်ခြင်း တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပြီး ရန်သူက ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပါက ၎င်းကို အောင်ပွဲတစ်ခုအဖြစ် မည်သို့ သတ်မှတ်နိုင်မည်နည်း။

ထို့အပြင် ကောင်းကင်ဖိနှိပ် အဆုံးမဲ့မျှော်စင် သည် အမှောင်ကောင်းကင်နန်းတော် ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်တာအို ထံသို့ အမှောင်ကောင်းကင်နန်းတော် မှ စေလွှတ်လိုက်သော အထက်တန်းလွှာ တပ်ဖွဲ့တစ်ခုသာ ဖြစ်၏။

ကောင်းကင်ဖိနှိပ် အဆုံးမဲ့မျှော်စင် ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်းက အမှောင်ကောင်းကင်နန်းတော် ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်းဟု အဓိပ္ပာယ်မသက်ရောက်ဘဲ ပိုမို ကြီးမားသော ရန်ငြိုးကိုသာ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပေသည်။

ယခင်တိုက်ပွဲကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိသောအခါ ကုအန်သည် ပို၍ပို၍ သတိကြီးလာခဲ့သည်။

သူ အလွန် ပေါ့ဆခဲ့မိကြောင်း သူ နားလည်သွား၏။

မဟာတာအိုပုံစံမဲ့ခန္ဓာကိုယ် နှင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားကို အားကိုးကာ ရန်သူ၏ ခံတပ်အတွင်းသို့ အလျင်စလို ခိုးဝင်ခဲ့မိသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျေနပ်စရာ ကောင်းခဲ့သော်လည်း အနာဂတ်တွင် သူ ဤသို့ ထပ်မလုပ်သင့်တော့ချေ။

ကုအန်က သူ့ကိုယ်သူ ဤသို့ သတိပေးလိုက်၏။

အန်ရှင်း က အမှောင်နတ်ဘုရား နှင့် ပတ်သက်၍ မေးခွန်းအနည်းငယ် ထပ်မံ မေးမြန်းခဲ့သည်။ သူမ လုံးဝ စိတ်သက်သာရာရသွားပြီးမှသာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပေသည်။

ကုအန်သည် အိမ်ထဲသို့ ပြန်မဝင်ဘဲ ခြံဝင်းအတွင်းရှိ ခုံတန်းရှည်တစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်နေလိုက်၏။ သူက ညာဘက်လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ဝူရှီ နတ်သားရဲငှက် က သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရှန်းကျန် က သူ့ကို ကြည့်ရန် ခေါင်းလှည့်လိုက်ရာ သူက ဝူရှီ နတ်သားရဲငှက် ကို သဘောကျစွာ ကြည့်ရှုနေသည်ကို ကွက်တိ မြင်လိုက်ရသည်။

"ဒါ ဘယ်လို ငှက်မျိုးလဲ... သိပ်ကြည့်ကောင်းတာပဲ..." ရှန်ကျိန်း က မမေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

ကုအန်က ဝူရှီ နတ်ငှက် ကို သူမထံ ပစ်ပေးလိုက်ပြီး မိတ်ဆက်ပေးလိုက်၏။ "အခုကစပြီး သူ့ကို ဝူရှီ နတ်သားရဲငှက် လို့ ခေါ်လိုက်... အဲဒါက ငါ အပြင်ဘက်မှာ တွေ့ခဲ့တဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ငှက်တစ်မျိုးပဲ..."

သူက ဝူရှီ နတ်သားရဲငှက် ၏ ဇာစ်မြစ်ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အထူးတလည် ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုခုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသည်ဟု သူ ထင်မြင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ရှန်ကျိန်း က ဝူရှီ နတ်သားရဲငှက် ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ရာ ၎င်းက ခေါင်းကို စောင်းကာ သူမ၏ မျက်နှာကို စတင် ပွတ်သီးပွတ်သပ် လုပ်လာသဖြင့် သူမကို ပို၍ပင် ချစ်ခင်သွားစေခဲ့သည်။

အချိန်အတော်ကြာ ကစားပြီးနောက် သူမက ၎င်းကို စတင် ကိုင်တွယ် ပွတ်သပ်ခြင်း မပြုဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

သူမက ဝူရှီ နတ်ငှက် ကို ကိုင်ထားကာ စတင် စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီး ၎င်း၏ ခြေထောက်များကိုပင် ဖြဲကြည့်လိုက်သည်။

"ကုအန်... သူက အထီးလား အမလား..."

ရှန်းကျန်း ၏ မေးခွန်းကြောင့် ကုအန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားခဲ့သည်။ သူက အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဒါက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ဖန်ဆင်းခြင်းကနေ မွေးဖွားလာတဲ့ ဝိညာဉ်ငှက်မို့ အဖိုအမ ခွဲခြားမှု မရှိဘူး... သူ့အပေါ် အရမ်း မရိုမသေ မလုပ်ပါနဲ့..."

ဝူရှီ နတ်သားရဲငှက် ၏ အောက်သို့ သူမ လက်နှိုက်လိုက်သည်ကို မြင်ရသောအခါ ကုအန်သည် အလွန် နေရခက်သွားသည်။

"ဝိညာဉ်ငှက်လား..."

ရှန်းကျန်း က တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ဝူရှီ နတ်သားရဲငှက် ကို ဆက်လက် ကစားနေခဲ့၏။

ညဉ့်နက်ပိုင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း ရောက်ရှိလာသောအခါ သက်တမ်းတာအိုနယ်မြေ က တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ကိုးပါး တိုက်ကြီး ကလည်း အမြဲတမ်းလိုလိုပင် ညကောင်းကင်ယံအောက်၌ ကြယ်ရောင်အစက်အပြောက်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းတို့မှာ မြို့ရွာများအတွင်းရှိ လူသားတို့ နေထိုင်ရာ အရပ်များမှ မီးရောင်များဖြစ်ပြီး ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော ကမ္ဘာဂိတ်တံခါး ကြီးက ပြင်ပကောင်းကင် ကို ထိုးဖောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည့်အလား မလှုပ်မယှက် ရပ်တည်နေ၏။ ၎င်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အရာအားလုံးက အရေးမပါသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

ဝိညာဉ်ကိုးပါး တိုက်ကြီး နှင့် ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးက ထိုညတွင် အလွန် ငြိမ်းချမ်းနေပုံရသည်။

ကမ္ဘာကြီး၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး သက်ရှိသည် ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်တစ်ခုသို့ ယခုလေးတင် တက်လှမ်းခြင်း ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး အရာအားလုံးကို မှောက်လှန်ပစ်နိုင်စွမ်း ရရှိသွားကြောင်း မည်သူကမျှ မသိရှိကြချေ။

ဖရိုဖရဲ ဟင်းလင်းပြင် တွင် အနီရင့်ရောင် မြူခိုးများက လှိုင်းထနေပြီး ၎င်းအတွင်းရှိ ကောင်းကင်ဖိနှိပ် အဆုံးမဲ့မျှော်စင် မှာ ပြောင်းလဲမည့် အရိပ်အယောင် မပြခဲ့ပေ။

ထိပ်ဆုံးရှိ မှေးမှိန်နေသော နန်းတော်အတွင်း၌ အရိုးဧကရာဇ် ဆန်းကြယ်အရှင်မြတ် သည် ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် အရိုးစုတစ်ခုအဖြစ် ထိုင်နေကာ မျက်လုံးများက ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေ၏။

ရွှမ်ချီကမ္ဘာဦးအမတ ကိုးပါးက တစ်တန်းတည်း မတ်တတ်ရပ်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ အလွန် တည်ကြမ်းနေကြသည်။ ကုအန် ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ယခင်တိုက်ပွဲ၏ မြင်ကွင်းများက သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် အဆက်မပြတ် ပြန်လည်ပေါ်လာနေကာ သူတို့၏ နှလုံးသားများကို လေးလံစေခဲ့၏။

သူတို့၏ အကြီးမားဆုံး ဂုဏ်ယူမှုမှာ အရှင်သခင်၏ အရှက်ရဖွယ် ရှုံးနိမ့်မှုကြောင့် ရိုက်ချိုးခံလိုက်ရပြီး သူတို့ကို တွေဝေသွားစေခဲ့သည်။

ကောင်းကင်တာအို ဆီသို့ သွားမည့် ဤခရီးစဉ်က တကယ်ပဲ အောင်မြင်ဖို့ ဖန်တီးထားတာလား။

ဒါက အပြန်လမ်းမရှိတဲ့ အသွားလမ်းသာရှိသော ခရီးစဉ်တစ်ခု ဖြစ်လာမှာလား။

အရိုးဧကရာဇ် ဆန်းကြယ်အရှင်မြတ် မှာလည်း ထပ်တူထပ်မျှ အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေခဲ့ပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကုအန်၏ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်သော မျက်လုံးများက နေရာယူထားလေသည်။

ထိုမျက်လုံးများ၏ လွှမ်းခြုံမှုအောက်တွင် အရိုးဧကရာဇ် ဆန်းကြယ်အရှင်မြတ် ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များ အားလုံးမှာ အရေးမပါသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့၏။ ၎င်းက အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိသော ပြီးပြည့်စုံပြီး လုံးလုံးလျားလျား ရှုံးနိမ့်မှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

အဲဒါက ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုလား... ဒါမှမဟုတ် ပြိုင်ဘက်က သူ့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း တကယ်ပဲ ရှိနေတာလား...

ထို့အပြင် သူ၏ ပြိုင်ဘက်က အမှောင်ကောင်းကင်နန်းတော် ၏ အမှောင်ကံကြမ္မာ ကိုများ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မလား...

ဤအတွေးက သူ့ကို ပို၍ပို၍ စိုးရိမ်မကင်း ဖြစ်လာစေခဲ့၏။

နန်းတော်ကြီးမှာ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်နေပြီး ဖိနှိပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်။

ရွှမ်ချီကမ္ဘာဦးအမတ များထဲမှ တစ်ပါးက မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ "အရှင်သခင်... ကျွန်တော်တို့ ကောင်းကင်တာအို ဆီကို ဆက်သွားမှာလား..."

အရိုးဧကရာဇ် ဆန်းကြယ်အရှင်မြတ် က ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "တစ်ဖက်လူက ကောင်းကင်နန်းတော် နဲ့ ပတ်သက်မှု မရှိလောက်ဘူး... ကောင်းကင်နန်းတော် နဲ့ ငါတို့ရဲ့ ရန်ငြိုးက ပြန်လည်သင့်မြတ်လို့ မရနိုင်ဘူးလေ... ပြီးတော့ သူက သက်ညှာပေးမှာ မဟုတ်ဘူး... ဖြစ်နိုင်တာက သူက တခြား ကိစ္စတွေကြောင့် ရောက်လာတာ ဖြစ်မယ်... ဖြစ်နိုင်ချေရှိတာကတော့ အမှောင်ကောင်းကင်နတ်ဘုရား တစ်ပါးပါးက သူ့ကို သွားစော်ကားမိလို့ပဲ... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကောင်းကင်တာအို ဆီ သွားမယ့် ခရီးစဉ်ကို ရပ်တန့်လို့ မရဘူး... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အရှိန်လျှော့လို့တော့ ရတယ်... ဒီကိစ္စကို အရှင်မင်းကြီး နဲ့ ငါ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးမယ်..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်၌ ရွှမ်ချီကမ္ဘာဦးအမတ များအားလုံးက သက်သာရာရသွားသလို သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

သူတို့က သေဆုံးခြင်းကင်းမဲ့သူများ ဖြစ်သော်လည်း ကုအန်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို အမှန်တကယ် ခံစားလိုက်ကြရ၏။ သူတို့က သူတို့၏ အသက်များဖြင့် လောင်းကြေး မလုပ်လိုကြချေ။ သဘာဝကျကျပင် ပို၍ သတိထားသော ချဉ်းကပ်မှုက ပိုကောင်းပေသည်။

"မင်းတို့အားလုံး အခု သွားပြီး နားကြတော့..."

အရိုးဧကရာဇ် ဆန်းကြယ်အရှင်မြတ် က အမိန့်ပေးလိုက်ရာ ရွှမ်ချီကမ္ဘာဦးအမတ ကိုးပါးသည် အလျင်အမြန် အရိုအသေပေးလိုက်ကြပြီး အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

သူတို့ ထွက်သွားပြီးနောက် အရိုးဧကရာဇ် ဆန်းကြယ်အရှင်မြတ် က ချောင်းအကြိမ်အနည်းငယ် ဟန့်လိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ရန် အရိုးလက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်၏။

"ဒါက ဘယ်လို လက်ဖဝါးသိုင်းမျိုးလဲ... အရမ်း အာဏာရှင်ဆန်လွန်းတယ်..."

မည်သူကမျှ သူ့ကို မဖြေနိုင်သကဲ့သို့ သူကလည်း အဖြေကို မသိချင်ခဲ့ပေ။

ခဏအကြာတွင် သူလည်း ရာဇပလ္လင်ပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

...

ကောင်းကင်ဖိနှိပ် အဆုံးမဲ့မျှော်စင် က မပျောက်ကွယ်သေးသော်လည်း ကုအန်နှင့် အရိုးဧကရာဇ် ဆန်းကြယ်အရှင်မြတ် တို့ကြားမှ တိုက်ပွဲသည် မဟာကမ္ဘာ ၏ ကံကြမ္မာကို မထိခိုက်စေခဲ့ချေ။ အမှောင်နတ်ဘုရား က ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာ ကို အပေါ်မှ စီးမိုးကြည့်ရှုလျက် မဟာတာအို ဟင်းလင်းပြင် အတွင်း ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားသော်လည်း မဟာကမ္ဘာ အတွင်းရှိ အခြား အမှောင်ကောင်းကင်နတ်ဘုရား များမှာမူ တရားဟောကြားခြင်းနှင့် အမတများကို ဉာဏ်အလင်းပေးခြင်းတို့ကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေခဲ့ကြသည်။

အခြားသော မဟာကမ္ဘာ များကို မဆိုထားနှင့်၊ ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာ အတွင်းရှိ အမှောင်သတ္တဝါ အရေအတွက်မှာ ဆက်လက် တိုးပွားနေပြီး အားလုံးက အမှောင်ကံကြမ္မာ ၏ လွှမ်းမိုးခံထားရပေသည်။

အမှောင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုက မှန်မှန် ကြီးထွားလာနေ၏။

နှစ်ပေါင်း သုံးထောင်ကြာပြီးနောက် အမှောင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း သည် လူသားကမ္ဘာ တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဓိက ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီး အမှောင်သတ္တဝါ အရေအတွက်က ဆယ်သန်းကျော်လွန်ကာ ဧရာမ အင်အားစုကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ကမ္ဘာကြီး၏ ဂိုဏ်းအသီးသီးက အမှောင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ကို ဆန့်ကျင်ရန် သူတို့၏ ရန်ငြိုးများကို ဘေးဖယ်ထားကာ စတင် ပူးပေါင်းခဲ့ကြသည်။ ဝူရှီ တပည့်များ သည်လည်း ဒုက္ခရောက်နေသော သက်ရှိများကို ကယ်တင်ရန် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြ၏။

အမှောင်ကောင်းကင်နန်းတော် ၏ ကံကြမ္မာ လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သက်ရှိများသည် ကြမ်းတမ်းလာကြပြီး သူတို့၏ အတွင်းစိတ်ဆန္ဒများက အဆမတန် ကြီးမားလာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အမှောင်သတ္တဝါများသည် မရေမတွက်နိုင်သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများကို ကျူးလွန်ခဲ့ကြပြီး အမှောင်ကောင်းကင်နတ်ဘုရား များက ဤအရာကို ဆိုးရွားသောအရာအဖြစ် မမြင်ကြချေ။

ကြာရှည်စွာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများက လူသားကမ္ဘာ ကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုထဲသို့ တွန်းပို့ပေးလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှု၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် အမှောင်ထုထဲသို့ ကျဆင်းရန် ပိုမို လွယ်ကူပေသည်။

ယနေ့ မွန်းလွဲပိုင်း အချိန်လေးတွင် အပြာရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော ကုအန်သည် တောင်ကြောတစ်ခု တစ်လျှောက် လမ်းလျှောက်နေပြီး ဝူရှီ နတ်သားရဲငှက် က သူ၏ ညာဘက်ပခုံးပေါ်တွင် နားခိုနေ၏။

သွေးကျဉ်းထောင်သူတော်စင် က အနောက်မှ လိုက်ပါလာပြီး ဝူရှီ နတ်သားရဲငှက် ကို မခံမရပ်နိုင်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဒီငှက်စုတ်က စကားမပြောနိုင်ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ နေရာကို ခြိမ်းခြောက်ခံနေရတယ်လို့ သူ့ကို ခံစားရစေတယ်။

"မင်း ပြောစရာရှိရင် ပြောလေ... ငါ့နောက်ကို ဘာလို့ ဆက်လိုက်နေတာလဲ..."

ကုအန်က နောက်ကို လှည့်မကြည့်ဘဲ မေးမြန်းလိုက်သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ သူ၏ စိတ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပြီးနောက် သူသည် အဆင့်မချိုးဖျက်မီ အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကာ ထူးထူးခြားခြား တည်ငြိမ်လာခဲ့၏။

သွေးကျဉ်းထောင်သူတော်စင် က အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဘာမှ မရှိပါဘူး... ဆရာ့အတွက် ကျွန်တော် လိုအပ်တာ တစ်ခုခု ရှိမရှိ လာကြည့်ရုံပါ...ဆရာက ကျွန်တော့်ကို အချိန်မရွေး အမိန့်ပေးနိုင်ပါတယ်..."

"ဒါဆို ငါ့နောက်ကို အခု မလိုက်ဖို့ မင်းကို အမိန့်ပေးတယ်။"

ကုအန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်ရာ သွေးကျဉ်းထောင်သူတော်စင်မှာ ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ကုအန်ကို အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေသည့် အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေခဲ့၏။

သူ တကယ်ကို မျက်နှာသာပေးမခံရတော့ဘူးလို့ ခံစားလိုက်ရတယ်...

သွေးကျဉ်းထောင်သူတော်စင် က မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာဖြင့် တွေးလိုက်သည်။

ကုအန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားခဲ့သည်။ သူ ဘယ်တုန်းက သူ့ကို မျက်နှာသာပေးဖူးလို့လဲဟု သူ မေးချင်သွား၏။

"ကျွေ့အာ ကို သွားရှာပြီး သူ့ကို ကူညီပေးလိုက်... မင်း ပြန်လာရင် မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုမှာ ငါ လမ်းညွှန်ပေးမယ်..."

ကုအန်၏ အသံက သွေးကျဉ်းထောင်သူတော်စင် ၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားရာ သူ့ကို ဝမ်းသာသွားစေခဲ့သည်။ သူက ကုအန်ကို အလျင်အမြန် ကျေးဇူးတင်လိုက်ပြီးနောက် တောင်စောင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။

ကုအန်က သူ့ကို ထပ်ပြီး ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်သွားခဲ့သည်။

သူသည် မဟာကမ္ဘာသုံးထောင် ၏ အခြေအနေကို သွားရောက် မကြည့်ရှုခဲ့ချေ။ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ရှုခင်းများကို ခံစားရင်း စံကျောင်းကို မည်သို့ ပြန်လည်မွမ်းမံရမည်ကို တွေးတောနေခဲ့၏။

သူက တပည့်များ နားလည်သဘောပေါက်စေရန် တာအိုရည်ရွယ်ချက်များ အသီးသီး ပါဝင်သော အံ့ဖွယ်အချို့ကို တည်ဆောက်ရန် စီစဉ်ထားပေသည်။

All Chapters