အခန်း ၈၀၀

အခန်း ၈၀၀ အမှောင်နတ်ဘုရားကို ဆင့်ခေါ်ခြင်း

ဟင်းလင်းပြင်အလယ်၌ ဧရာမ ရွှေရောင်အချပ်ပြားကြီး တစ်ခုသည် ရှေ့သို့ ချီတက်နေပြီး ၎င်းအပေါ်တွင် ကောင်းကင်စစ်သည် တစ်သိန်းခန့်မှာ တရားထိုင်၍ ကျင့်ကြံနေကြ၏။

ကျန်းပုခု က မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်၏ ဆန်းကြယ်လှပသော အဆုံးသတ်ဆီသို့ ငေးကြည့်လိုက်သည်။ ယခင်က ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲကြီးကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိစဉ် သူ၏ အတွေးများမှာ လွင့်မျောသွားခဲ့၏။

ကောင်းကင်သားတော် နေရာအတွက် ယှဉ်ပြိုင်မှုက ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ ဤ ကောင်းကင်စစ်တပ် သည် တိုက်ပွဲကြီး အကြိမ်တစ်ရာမက ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုနောက်ဆုံး တိုက်ပွဲက သူ့ကို အံ့သြမှင်တက်သွားစေခဲ့၏။

ကောင်းကင်နန်းတော် သို့ ဝင်ရောက်ပြီးကတည်းက မဟာကမ္ဘာသုံးထောင် အပေါ် အထင်သေးသည့် ခံစားချက်ကို သူ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့အပြင်ဘက်၌ အားကောင်းသော နယ်မြေများစွာ တည်ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မဟာကမ္ဘာ တစ်ခုက အမတနတ်ဘုရားများ ပင် မနှိမ်နင်းနိုင်သော တည်ရှိမှုတစ်ခုကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမှ မတွေးထင်ထားခဲ့ချေ။

ကောင်းကင်စစ်တပ် တစ်ခုလုံး ကူကယ်ရာမဲ့နေစဉ် ကောင်းကင်ငြိမ်းချမ်းရေး နတ်ဘုရား အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပုံကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိသောအခါ သူ၏ လမ်းခရီးက ရှည်လျားနေသေးကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရ၏။

ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာ မှ ဆရာသခင်ဓားအရှင် ကို သူ မတွေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။ ထို ဆရာသခင်ဓားအရှင် တွင်လည်း ကောင်းကင်နတ်ဘုရားများ ကို ကျော်လွန်နိုင်စွမ်း ရှိနေနိုင်မည်လားဟု သူ တွေးတောမိ၏။

"အရင်တိုက်ပွဲအကြောင်း တွေးနေတုန်းလား... အဲလို မဟာကမ္ဘာတွေက ရှားပါတယ်... ကောင်းကင်သားတော် ယှဉ်ပြိုင်မှုသာ မရှိခဲ့ရင် သူတို့က အကြောင်းအကျိုး လမ်းစဉ် ထဲကို ဝင်စွက်ဖက်ဖို့ ထွက်လာကြမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ကျန်းပုခု ၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေသော ရွှီယို က ဝင်ပြောလိုက်သည်။ သူက ယခင်တိုက်ပွဲနှင့် ပတ်သက်၍ အံ့အားသင့်ပုံ မရချေ။

ကျန်းပုခု က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မေးမြန်းလိုက်၏။ "အခုဆို ကောင်းကင်သားတော် ယှဉ်ပြိုင်မှုက အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲနေပြီလေ... မင်းက မင်းရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို ထုတ်မပြောသေးဘူးလား..."

ရွှီယို က ပြုံးရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ကောင်းကင်သားတော် ယှဉ်ပြိုင်မှု ပြီးဆုံးသွားတဲ့အထိ မင်း အသက်ရှင်နေသေးရင် ငါ ပြောပြမယ်..."

"မင်းကလည်း ကောင်းကင်သားတော် တစ်ပါး ဖြစ်နေလို့လား..." ကျန်းပုခု က လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

ရွှီယို က စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စွာဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "တချို့ကိစ္စတွေကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ မပြောသင့်ဘူး... အထက်က ချန်ထျန်း က မင်းအပေါ်ကို ကောင်းကင်အပြစ်ပေးမှု ချပေးလိုက်လိမ့်မယ်..."

ကျန်းပုခု က အလိုအလျောက် မျက်လုံးများကို အထက်သို့ ပင့်ကြည့်လိုက်၏။ သူက ကြောက်ရွံ့မှုကို မပြသသော်လည်း သူ၏ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားမှုက ချန်ထျန်း အပေါ်ထားရှိသော သူ၏ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုကို ရှင်းလင်းစွာ ထင်ဟပ်နေပေသည်။

ရှေ့သို့ ကြည့်ရင်း ရွှီယို က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကောင်းကင်သားတော် ယှဉ်ပြိုင်မှုက ငါ မျှော်မှန်းထားတာထက် ပိုပြီး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေတယ်... နောက်ပိုင်းမှာ ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ ခံစားရတယ်..."

"ဘယ်လို အပြောင်းအလဲမျိုးလဲ..."

"အချိန်တန်ရင် မင်း နားလည်လာမှာပါ... သေချာတာကတော့ ကောင်းကင်သားတော် ယှဉ်ပြိုင်မှုရဲ့ ပထမဆုံး အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲက မကြာခင် ရောက်လာတော့မယ်..."

ရွှီယို ၏ မျက်နှာအမူအရာက တည်ငြိမ်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာရာ နောက်ထပ် ဘာဖြစ်လာမည်နည်း ဆိုသည်ကို ကျန်းပုခု အား ပို၍ စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ကောင်းကင်စစ်သည် တစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီးကတည်းက ကျန်းပုခု သည် အကြိမ်များစွာ သေဆုံးခဲ့ပြီး အမြဲတမ်း ပြန်လည်ရှင်သန်လာခဲ့သဖြင့် သူ့ကို ပို၍ ကြောက်ရွံ့မှု ကင်းမဲ့လာစေကာ ရန်သူများ၏ အစွမ်းကိုသာ အထင်ကြီး လေးစားနေစေခဲ့၏။

ကောင်းကင်သားတော် ယှဉ်ပြိုင်မှုက လုံလောက်အောင် ပြင်းထန်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ပထမဆုံး အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲသည် မဖြစ်ပွားသေးပေ။

အနာဂတ်အတွက် စိုးရိမ်မှုရော၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှုပါ ခံစားနေရသော ကျန်းပုခု သည် မကြာမီ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေမည့် တိုက်ပွဲများကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်မျှော်နေခဲ့၏။

...

အချိန်များက လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း နှစ်ပေါင်းတစ်သန်း ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာ သည် အမှောင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ၏ ဖုံးလွှမ်းမှုကို အများစု ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ စကြဝဠာထဲမှ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာ အထက်ရှိ ကောင်းကင်တာအို အလင်းလွှာသည် အများအားဖြင့် အမည်းရောင် စွန်းထင်းနေပြီး ဖိနှိပ်သော လေထုကို ဖန်တီးပေးနေ၏။

နှစ်များတစ်လျှောက် အဓိက ဂိုဏ်းကြီးကိုးဂိုဏ်းသည် အမှောင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ကို အကြိမ်များစွာ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း လွန်ခဲ့သော ရာစုနှစ်တစ်ခုက စစ်ပွဲကြီးတွင် အဓိက ဂိုဏ်းကြီးကိုးဂိုဏ်းမှာ ပြင်းထန်စွာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး ဆက်လက်၍ မတိုက်ခိုက်နိုင်တော့ဘဲ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် တောင်တံခါးများဆီသို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြရာ လူသားကမ္ဘာ ကို ပိုမို၍ လူသူကင်းမဲ့သွားစေခဲ့သည်။

အဓိက ဂိုဏ်းကြီးများက ဦးဆောင်မှု မရှိတော့သဖြင့် အမှောင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ကို ဆန့်ကျင်ရဲသော သက်ရှိများ ပိုမို နည်းပါးလာခဲ့ပြီး သာမန် သက်ရှိများ မှာ ဆက်လက် ဒုက္ခရောက်နေကြကာ အမှောင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ၏ နောက်လိုက် အရေအတွက်မှာ တစ်နေ့တခြား တိုးပွားလာခဲ့၏။

အမှောင်မြင့်မြတ်နယ်မြေဟု ခေါ်သော တိုက်ကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် အမှောင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းသည် ပေတစ်ရာမြင့်၍ အချင်းမိုင်တစ်ရာကျော်ရှိသော ဧရာမယဇ်ပူဇော်ရာ ယဇ်ပလ္လင်ကြီးတစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားခဲ့သည်။

ယဇ်ပလ္လင်၏ အစွန်းတစ်လျှောက်တွင် ကျောက်တိုင်များကို စီတန်းထားပြီး ကျောက်တိုင်တစ်ခုစီတိုင်း၌ မဟာကျင့်ကြံသူများနှင့် မိစ္ဆာကြီးများကို ချည်နှောင်ထား၏။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ သံကြိုးများဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ခတ်နှောင်ခံထားရပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ကျယ်ကျယ်ဖြန့်ထားလျက် အသက်ကို မနည်း ဆွဲဆန့်ထားကြရပေသည်။

ယဇ်ပလ္လင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင်မူ ထောင်ပေါင်းများစွာသော အမှောင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း နောက်လိုက်များ စုရုံးနေကြသည်။ ထိုအထဲတွင် မိစ္ဆာဧကရာဇ်နှင့် ချီထျန် စစ်မှန်သောအရှင်သခင်တို့လည်း ပါဝင်နေကြကာ ၎င်းတို့သည် အမှောင်ကောင်းကင်နတ်ဘုရား၏ ကယ်ဆယ်မှုကို ခံခဲ့ရပြီးနောက် အမှောင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။

နောက်လိုက်အားလုံးသည် တူညီသော အရပ်မျက်နှာသို့ ကြည့်နေကြရာ ထိုနေရာတွင် အမည်းရောင် မီးခိုးငွေ့များ ဖုံးလွှမ်းနေသော အမှောင်ကောင်းကင်နတ်ဘုရား က သူတို့ကို ကျောခိုင်းလျက် ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်နေသည်။

"အမှောင်နတ်ဘုရား က တကယ်ပဲ ဆင်းသက်လာမှာလား..."

ချီထျန် စစ်မှန်သောအရှင်သခင် က သူ၏ ဘေးရှိ မိစ္ဆာဧကရာဇ် ကို အသံလွှင့်ပညာရပ် အသုံးပြု၍ မေးမြန်းလိုက်ပြီး သူ၏ လေသံမှာ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေ၏။

အမှောင်ကောင်းကင်နတ်ဘုရား သည် သူမြင်ဖူးသမျှထဲတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး တည်ရှိမှု ဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး အရာအားလုံးကို တတ်စွမ်းနိုင်ပုံရပေသည်။ ဤသို့သော တည်ရှိမှုကပင် အမှောင်နတ်ဘုရား ၏ အစေခံတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သဖြင့် အမှောင်နတ်ဘုရား ၏ စွမ်းအား မည်မျှ ကြီးမားမည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရန် ခက်ခဲလှ၏။

ရှေ့သို့ ငေးကြည့်နေသော မိစ္ဆာဧကရာဇ် က အသံလွှင့်ပညာရပ် မှတစ်ဆင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။ "အခုဆိုရင် အမှောင်နတ်ဘုရား ရဲ့ တည်ရှိမှုကို မင်း ယုံကြည်သင့်နေပြီ... အခု မင်း စဉ်းစားသင့်တာက အမှောင်နတ်ဘုရား ဆင်းသက်လာရင် ငါတို့ကို ဘယ်လို ဆက်ဆံမလဲ ဆိုတာပဲ..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်၌ ချီထျန် စစ်မှန်သောအရှင်သခင် မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။

အမှောင်စွမ်းအားများ သွင်းပေးခံရပြီးနောက် သူတို့သည် အမှန်တကယ် ပိုမို အားကောင်းလာခဲ့သော်လည်း အမှောင်စွမ်းအား၏ ဆိုးရွားသော သက်ရောက်မှုများကိုလည်း သူတို့ သတိပြုမိကြပေသည်။

သူတို့သည် ပို၍ ဒေါသထွက်လွယ်လာကာ၊ လောဘကြီးလာပြီး သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်လာခဲ့ကြ၏။

ဤမျှများပြားသော အပျက်သဘောဆောင်သည့် စိတ်ခံစားမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသော စွမ်းအားကို ဖန်ဆင်းသူသည် သေချာပေါက် ကြင်နာတတ်သော တည်ရှိမှု မဟုတ်ချေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

တိုက်ကြီး၏ အစွန်းရှိ တိမ်ပင်လယ်အထက်တွင် လူဆယ်ယောက်ကျော်ခန့်သည် ယဇ်ပလ္လင်ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ထျန်းယောင်အာ နှင့် ထျန်းပိုင် တို့ ဦးဆောင်သော ဝူရှီ တပည့်များ ပင် ဖြစ်ကြသည်။ ထျန်းပိုင် က ဝိညာဉ်ဖြူလင်လုံမျှော်စင် ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ၎င်းက သူတို့၏ တည်ရှိမှုကို ဖုံးကွယ်ကာ သူတို့၏ အကြောင်းအကျိုး လမ်းစဉ်ကို ဖုံးကွယ်ပေးထားသည့် မှေးမှိန်သော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်ပေးနေ၏။

"အမှောင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း က အမှောင်နတ်ဘုရား ကို တကယ်ပဲ ဆင့်ခေါ်တော့မှာလား..."

"ငါတို့ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ... လက်ရှိ အမှောင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း က နိုင်ယူမဲ့သူမရှိ ဖြစ်နေပြီ... အမှောင်နတ်ဘုရား သာ ဆင်းသက်လာရင် ငါတို့အားလုံးအတွက် အဆုံးသတ် မဖြစ်သွားဘူးလား..."

"ဘိုးဘေးဆရာ လု တောင် အမှောင်ကောင်းကင်နတ်ဘုရား ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူးလေ... ငါတို့မှာ ဘာနည်းလမ်းမှ မရှိပါဘူး..."

"လောကမှာ ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘေး တစ်ယောက်တည်းပဲ အမှောင်ကောင်းကင်နတ်ဘုရား ကို အနိုင်ယူဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိလောက်တယ်... ဒါပေမဲ့ သူ လှုပ်ရှားလာဖို့ ငါတို့ မမျှော်လင့်နိုင်ဘူးလေ... သူက လူသားကမ္ဘာ ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကာကွယ်ပေးခဲ့ပြီးပြီပဲ..."

ဝူရှီ တပည့်များက သူတို့အချင်းချင်း ဆွေးနွေးနေကြပြီး သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ အမှောင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း နှင့် တိုက်ပွဲများစွာတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသော စတုတ္ထမျိုးဆက် တပည့်များ ဖြစ်ကြ၏။

ထျန်းယောင်အာ သည် သူတို့၏ စကားဝိုင်းတွင် မပါဝင်ခဲ့ချေ။ သူမက အဝေးသို့ စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး ဆုတ်ခွာသင့်၊ မဆုတ်ခွာသင့်ကို တွန့်ဆုတ်နေခဲ့သည်။

သူတို့၏ တာအိုရတနာများ အားလုံးကို ကုအန် က အားဖြည့်ပေးထားသဖြင့် သူတို့ကို ခိုးဝင်နိုင်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် တာအိုရတနာများ မည်မျှပင် အစွမ်းထက်စေကာမူ ၎င်းတို့၏ ထိရောက်မှုက အသုံးပြုသူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် အပေါ်သာ မူတည်ပေသည်။ အမှောင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ကို ဖျက်ဆီးရန် တာအိုရတနာများ သက်သက်ကို သူတို့ အားကိုး၍ မရနိုင်ချေ။

ထျန်းယောင်အာ က သူမ၏ အကြည့်ကို အခြား အရပ်မျက်နှာသို့ လှည့်လိုက်ရာ အားကောင်းသော အငွေ့အသက်များစွာ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ အမှောင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း က အမှောင်နတ်ဘုရား ကို ဆင့်ခေါ်ရန် ပြင်ဆင်နေသည့် သတင်းက ကမ္ဘာတစ်ဝန်းသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ရာ သူတို့၏ အသက်နှင့် ဝိညာဉ်များ ပျောက်ကွယ်သွားမည့် အန္တရာယ်ရှိသော်လည်း သူတို့ကို ရပ်တန့်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်းကြမည့် ဖြောင့်မတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်များကို သဘာဝကျကျပင် ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ပေသည်။

အဓိက ဂိုဏ်းကြီးကိုးဂိုဏ်း၏ ပေါင်းစပ်အင်အားကပင် အမှောင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ကို မလှုပ်ခတ်နိုင်သော်လည်း ဤရောက်ရှိလာမည့် မဟာကျင့်ကြံသူများက အခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်မည်လားဟု တွေးတောမိကြသည်။

ဝုန်း...

အဝေးရှိ ယဇ်ပလ္လင်မှ ဧရာမ အမည်းရောင် အလင်းတိုင်ကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားကာ ကောင်းကင်ယံနှင့် တိမ်တိုက်များကို တုန်လှုပ်သွားစေပြီး ထူးဆန်းသော ကမ္ဘာတစ်ခုနှင့် ဆက်သွယ်နေသည့်အလား မြေကြီးမှာ တုန်ခါသွားခဲ့၏။

ဤသည်ကို မြင်ချိန်၌ ဝူရှီ တပည့်များက ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလာကြပြီး သူတို့ လှုပ်ရှားသင့်၊ မသင့်ကို ထျန်းယောင်အာ အား ထပ်ခါတလဲလဲ မေးမြန်းနေကြတော့သည်။

အမှောင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း နှင့် တိုက်ခိုက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက် ရှိကြောင်း သူတို့ သိထားသော်လည်း လာရဲသောသူများသည် ရှင်သန်ခြင်း နှင့် သေဆုံးခြင်းကို ဘေးဖယ်ထားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ အမှောင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း က အမှောင်နတ်ဘုရား ကို ဆင့်ခေါ်ရန် ကြိုးစားနေသည်ကို မြင်တွေ့ရချိန်၌ သူတို့ ဆက်လက်၍ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ချေ။

"ဘာတွေ လောနေတာလဲ..."

ထျန်းယောင်အာ က တင်းကြပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရာ တပည့်များမှာ အလန့်တကြား တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။

သူတို့၏ အထက်ရှိ ကောင်းကင်ယံတွင် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုက ဖြတ်သန်းသွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း တိုက်ကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပေသည်။

"သူပဲ..."

ထျန်းယောင်အာသည် မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်လိုက်၏။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင်ပင် ကုအန်က သူ့ကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ တန်ဖိုးထားသည်ကို သူမ ရုတ်တရက် နားလည်သွားခဲ့သည်။ အဝေးမှ ကြည့်နေသည့်တိုင် သူမ ရပ်နေသော နေရာမှပင် သူသည် တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေသော်လည်း စိန်ခေါ်မှုများကို မကြောက်မရွံ့ ရင်ဆိုင်ဝံ့သူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

ထိုဓားအလင်းတန်းအတွင်းရှိ ပုံရိပ်မှာ ဤလောက၏ ထိပ်တန်းဓားကျင့်ကြံသူ လီယပင် ဖြစ်ပြီး အခြားသူ မဟုတ်ချေ။