အခန်း ၄၆၂
Vol. 24 Ch. 462
အခန်း(၄၆၂)
ရှုဝမ်ချန်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အနီးမှ ဖြတ်ကျော်သွားစဉ် ခြေလှမ်းကို ခေတ္တရပ်တန့်လိုက်ပြီးလျှင် “မင်း နှစ်လတောင် နောက်ကျနေပြီပဲ။ ဒီအတွက် အစားပြန်ပေးရလိမ့်မယ်” ဟု ဆိုလေသည်။
“နားလည်ပါပြီ” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ပြန်လည်ပြောကြားလိုက်၏။
ထိုစဉ် ကျောင်းအုပ်ကြီးဖြစ်သူ ကျွမ်ယွမ်က “မြန်မြန် ဝင်ခဲ့ကြလေ” ဟု လှမ်း၍ ခေါ်ယူလိုက်တော့သည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်း၊ ယီနန်နှင့် ရှောင်ပိုင်တို့သည် ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ ရုံးခန်းအတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်ကာ နေရာယူ ထိုင်လိုက်ကြကုန်၏။
“ဝမ်ချန်းက မင်းအကြောင်း လာပြောနေတာ။ မင်းကို ကျောင်း ဆက်တက်ခွင့် မပြုမှာ စိုးရိမ်နေရှာတာလေ” ကျွမ်ယွမ်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် မြွက်ဟပြီးနောက် “သူ့ကို အပြစ်မမြင်ပါနဲ့” ဟု ထပ်လောင်းဆိုသည်။
“ကျွန်တော်က ဘာလို့ အပြစ်မြင်ရမှာလဲ။ ဆရာက အပြင်ပန်းသာ ခက်ထန်ယောင်ဆောင်နေတာ၊ အတွင်းစိတ်ကတော့ တကယ့်ကို နွေးထွေးတဲ့သူပါ” ချင်ယွမ်ဖုန်းက လျင်မြန်စွာပင် ပြန်လည်တင်ပြလိုက်၏။
“ဟုတ်သားပဲ” ကျွမ်ယွမ်က သဘောကျစွာ ရယ်မောရင်း “ငါ ကြားတာတော့ မင်း ဆေးဖော်စပ်သူ မဟာပြိုင်ပွဲမှာ အနိုင်ရခဲ့တယ်ဆိုပဲ။ ငါတို့ ရှန်းဝူအကယ်ဒမီအတွက် တကယ့်ကို ဂုဏ်ဆောင်ပေးခဲ့တာပဲ။ အခြား သန့်ရှင်းသော နယ်မြေက လူတွေလည်း ရောက်လာကြသေးတယ်လို့ ကြားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့အားလုံး ပြိုင်ပွဲကနေ အရည်အချင်းမပြည့်မီလို့ ဖယ်ရှားခံလိုက်ရတယ် ”
“အခြား သန့်ရှင်းသော နယ်မြေက လူတွေလည်း လာကြတာလား။ အဲဒါတော့ ကျွန်တော် တကယ်မသိခဲ့ဘူး” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ခေါင်းကို ကုတ်နေမိတော့သည်။
“သူတို့လည်း ရှက်လွန်းလို့ ထုတ်မပြောကြတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်” ကျွမ်ယွမ်က မြူးထူးစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီးမှ ဘေးနားရှိ ရှောင်ပိုင်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားကာ “ဒါနဲ့... ဒီကလေးက ဘယ်သူလဲ” ဟု မေးမြန်းလေ၏။
“ဪ... ကျောင်းအုပ်ကြီး၊ ကျွန်တော်လည်း ဒါကို တင်ပြမလို့ပါပဲ” ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှေ့သို့ အနည်းငယ် တိုးလိုက်ပြီးလျှင် ကျွမ်ယွမ်အား ရှောင်ပိုင်၏ အကြောင်းကို အစအဆုံး ရှင်းလင်းပြောပြလိုက်သည်။
စကားကို ကြားနာပြီးနောက် ကျွမ်ယွမ် မျက်နှာအမူအရာသည် တဖြည်းဖြည်း တည်ကြည်လေးနက်သွားချေသည်။
“မင်းရဲ့ စိတ်အာရုံထဲမှာလည်း ထိုပုံရိပ်ကို မြင်မက်ခဲ့တာလား” ကျွမ်ယွမ်က မေးမြန်း၏။
ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် “ဟုတ်ပါတယ်၊ အကယ်ဒမီထဲက အခြားသူတွေလည်း ဒီပုံရိပ်ကို မြင်ခဲ့ကြတာ ရှိပါသလား”
“မှန်ပေသည်။ အကယ်ဒမီအတွင်းရှိ ထူးချွန်လှသော ကျောင်းသား အများအပြားလည်း ၎င်းတို့၏ စိတ်အာရုံထဲ၌ ဤပုံရိပ်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြရသည်။ ငါတို့ ယူဆသည်မှာ ဒါဟာ ရွေးချယ်ခြင်းတစ်မျိုးပင် ဖြစ်တန်ရာ၏။
စိတ်အာရုံထဲ၌ ထိုသတင်းစကားကို လက်ခံရရှိသူများသည် ရွေးချယ်ခံရသူများ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်” ဟု ကျွမ်ယွမ်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ဆိုလေသည်။
“ရွေးချယ်ခံရသူများလား” ချင်ယွမ်ဖုန်းက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ရင်း “ဒါက ဘယ်လို အကျိုးဆက်တွေ ရှိလာနိုင်လို့လဲ”
“အခုထိတော့ ဘာမှ တိတိကျကျ မသိရသေးပါဘူး” ကျွမ်ယွမ်က ခေါင်းကို ခါယမ်းလျက် “ဒါပေမဲ့ မကြာသေးခင်က အချို့သော အခြင်းအရာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တယ်”
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကျောင်းအုပ်ကြီး ပြောမည့် အဓိကအချက် ရောက်ရှိလာတော့မည်ကို ရိပ်မိလိုက်ပေသည်။
“မြောက်ဘက် အစွန်းဆုံးဒေသရဲ့ အလွန်၊ ကျယ်ပြောလှတဲ့ ပင်လယ်ပြင်ကြီးထဲမှာ ပင်လယ်ကျွန်းငယ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့တယ်။
အဲ့ကျွန်းပေါ်မှာ နန်းတော်တစ်ဆောင် ရှိနေပြီး အဲ့တာက မင်းတို့ စိတ်အာရုံထဲကို ရောက်ရှိလာတဲ့ နန်းတော်နဲ့ တစ်ထေရာတည်း တူညီနေလိမ့်မယ်”
ကျွမ်ယွမ်က လေးနက်စွာ ဆိုလိုက်၏။
ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ဝိုင်းစက်သွားပြီး “အဲဒီပုံရိပ်တွေက တကယ် အစစ်အမှန်တွေပေါ့ ဟုတ်လား”
“မှန်တယ်” စွမ်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လျက် “ငါ ထင်တာတော့ ဒီအရာအားလုံးရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ရွေးချယ်ခံရသူတွေဖြစ်တဲ့ မင်းတို့ကို အဲဒီနန်းတော်ဆီ သွားစေချင်တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ နန်းတော်ထဲမှာ ဘာတွေ ဖုံးကွယ်နေသလဲဆိုတာကိုတော့ ငါတို့ အခုထိ မသိရသေးဘူး။ ဘေးအန္တရာယ်လည်း ဖြစ်နိုင်သလို အခွင့်အလမ်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ”
“မသွားနဲ့” ထိုစဉ် ရှောင်ပိုင်က ရုတ်တရက် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီးလျှင် “နင်တို့ လုံးဝ မသွားရဘူး၊ အဲဒါတွေ အားလုံးက အတုအယောင်တွေ” ဟု
အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။
“ကျောင်းသားလေး... အတုအယောင်ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ” ကျွမ်ယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ညင်သာစွာ မေးမြန်းလိုက်၏။
ရှောင်ပိုင်သည် မိမိ၏ ဦးခေါင်းကို အုပ်ကိုင်ထားပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလျက် “ကျွန်မ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မြောက်ဘက်ကို သွားလို့မဖြစ်ဘူး။ ကျွန်မရဲ့ စိတ်ထဲက အသံတစ်ခုက အဲဒီလိုပဲ ခဏခဏ ပြောနေတယ်”
ကျွမ်ယွမ်က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီးနောက် “ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ရဲ့ စိတ်အာရုံထဲက နို့ရည်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေတဲ့ အရာဝတ္ထုဟာ ဘာလဲဆိုတာကိုကော မင်းတို့ သိကြရဲ့လား”
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုဖြူဖွေးသော အရာဝတ္ထုကို တွေးတောမိသော်လည်း ခေါင်းကိုသာ ခါယမ်းပြနိုင်ရှာသည်။
“အချို့သော ကိစ္စရပ်တွေကိုတော့ မင်းကို ပြောပြဖို့ အချိန်တန်ပြီလို့ ငါ ထင်တယ်” ကျွမ်ယွမ်က ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလေသည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကြီးမားလှသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို သိရှိရတော့မည်ဟု ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ရင်ထဲ၌ မရိုးမရွ တုန်လှုပ်မိသွားချေသည်။
“သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်တွေကို မင်း သိလား” ကျွမ်ယွမ်က ရုတ်တရက် မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။
“သိတာပေါ့။ ပညာသင်နယ်ပယ်ကနေ ဘုရင်နယ်ပယ်အထိ အဓိက ကျင့်စဉ်အဆင့်တိုင်းကို အဆင့် ၁ မှ ၉ အထိ ထပ်မံ ပိုင်းခြားထားတာပါ” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
“ဒါဆို ကိုးဆင့်မြောက် ဘုရင်နယ်ပယ်ရဲ့ အလွန်မှာကော ဘာရှိသေးလဲ။ ဘုရင်နယ်ပယ် ကိုးဆင့်က ကျင့်ကြံခြင်းရဲ့ အထွတ်အထိပ် ဖြစ်နေပြီလား” ကျွမ်ယွမ်က ဆက်လက် မေးမြန်းပြန်သည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်း ဆွံ့အသွားရချေ၏။ သူသည် ယခင်ကတည်းက ဘုရင်နယ်ပယ်သည် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆုံးစွန် မဟုတ်နိုင်ဟု သံသယဝင်ခဲ့ဖူးရာ ယခုအခါ ထိုသံသယမှာ မှန်ကန်ကြောင်း သေချာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“ဘုရင်နယ်ပယ်ရဲ့ အလွန်မှာ တကယ်တော့ နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခု ရှိသေးတယ်။ ယင်းက သိုင်းပညာရှင် အားလုံးအတွက် တကယ့် ကျင့်ကြံခြင်း အထွတ်အထိပ်ပဲ”
ကျွမ်ယွမ်က လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်ရာ ၎င်း၏ မျက်ဝန်းအစုံ၌ တောင့်တမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလျက် “အဲဒါကတော့ နတ်ဘုရား အဆင့်ပဲ”
“နတ်ဘုရားအဆင့် ဟုတ်လား” ချင်ယွမ်ဖုန်း အံ့အားသင့်သွားရသည်။
“မှန်တယ်။ အကယ်၍ ထိုနောက်ဆုံး ခြေလှမ်းကို လှမ်းလှမ်းနိုင်ခဲ့ရင်၊ ဘုရင်နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်သွားနိုင်ခဲ့ရင် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်လိမ့်မယ်။ အဲ့အချိန်ကျရင်တော့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာကဲ့သို့ သက်တမ်းရှည်ကြာပြီး မပျက်စီးမဆုံးရှုံးနိုင်တဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”
ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရင်ထဲ၌ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားရပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထို ‘နတ်ဘုရား’ အဆင့်သို့ အလွန်အမင်း တောင့်တစိတ်များ ပြင်းပြလာမိတော့သည်။
“ဒါဆိုရင်... အခုအချိန်မှာ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးပေါ်မှာ အဲ့အဆင့်အကြောင်း ဘာလို့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးရတာလဲ” ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးမြန်းလိုက်၏။
ကျွမ်ယွမ်က သက်ပြင်းချလျက် “ဘာလို့လဲဆိုတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက နတ်ဘုရားအားလုံး ကွယ်လွန်သွားခဲ့ကြပြီး နောက်ပိုင်းမျိုးဆက်တွေက နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ မရောက်ရှိနိုင်ကြတော့လို့ပဲ”
“နတ်ဘုရားတွေ ကွယ်လွန်ကုန်ကြတယ် ဟုတ်လား” ချင်ယွမ်ဖုန်း စိတ်ပျက်အားလျော့သွားရသည်။
နတ်ဘုရားအဆင့်သည် ကျင့်ကြံခြင်း၏ အထွတ်အထိပ် ဖြစ်သော်လည်း နတ်ဘုရားများပင် ကွယ်လွန်နိုင်သည်ဆိုပါက ၎င်းတို့ ကျင့်ကြံနေခြင်းသည် အဘယ်အကျိုးရှိအံ့နည်း။
“နက်ရှိုင်းသော ချောက်နက်အတွင်းမှ မိစ္ဆာကြောင့်ပေါ့” စွမ်းယွမ်က ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်ကာ “မင်းရဲ့ အခြေအနေကို ငါတို့ သိပြီးပါပြီ။ နက်ရှိုင်းသော ချောက်နက်အတွင်းမှ မိစ္ဆာအကြောင်းဟာလည်း မကြာခင် ပျံ့နှံ့သွားတော့မှာဖြစ်ပြီး လောကကြီးက ဒီနာကျင်စရာကောင်းတဲ့ သမိုင်းကြောင်းကို ပြန်လည်သတိရလာကြလိမ့်မယ်”
“ဒါက နတ်ဘုရားတွေနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ” ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပိုမို၍ ဝေခွဲမရ ဖြစ်လာသလို တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သိလိုစိတ်များ ပိုမိုပြင်းပြလာရသည်။
“ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးမှာ တစ်ချိန်က နတ်ဘုရား အများအပြား ရှိခဲ့ဖူးပြီး သူတို့ဟာ တိုက်ကြီးရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိနေခဲ့ကြတာ။ ဒါပေမဲ့ နက်ရှိုင်းသော ချောက်နက်အတွင်းမှ မိစ္ဆာတွေ ကျူးကျော်လာတဲ့အခါ တိုက်ကြီးထက် အဆမတန် သာလွန်တဲ့ စွမ်းအားတွေကို ပြသခဲ့ကြလို့ နတ်ဘုရားတွေ ပါဝင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြရတယ်။ သူတို့ဟာ အင်အားကြီးမားတဲ့ မိစ္ဆာဘုရင်ကို ပူးပေါင်းနှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ကြပေမဲ့ သူတို့အားလုံးလည်း ပျက်စီးဆုံးရှုံးခဲ့ကြရတယ်”
“နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိဖို့အတွက် အခြေခံအချက်တစ်ခု လိုအပ်တယ်၊ ထိုအရာက လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရပဲ
လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရ ရှိမှသာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်တာ။ ဒါပေမဲ့ နက်ရှိုင်းသော ချောက်နက်အတွင်းမှ မိစ္ဆာတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်တဲ့ပွဲမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာကြီး ပြိုကွဲပျက်စီးပြီး မြစ်ရေတွေ နောက်ပြန်စီးဆင်းခဲ့ရကာ လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရတွေလည်း လွင့်ပျောက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်”
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နားထောင်ရင်း ရင်ထဲ၌ လှိုင်းတံပိုးများ ထမင်းလျက် “ဒါဆိုရင် လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရ မရှိရင် ယခု ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးမှာ နတ်ဘုရားတွေ ပေါ်ထွက်မလာနိုင်တော့ဘူးပေါ့ ဟုတ်လား”
ထိုသို့ တွေးတောမိစဉ်မှာပင် သူသည် ရှောင်လင် ပြောပြခဲ့ဖူးသော လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရကို သတိရမိသွားပြီး မိမိ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစအတွင်းရှိ သက်စောင့်အားအရှိန်အဝါသည်လည်း လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရ ဖြစ်လာခဲ့သည်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်မိသည်။
“မှန်တယ်” ကျွမ်ယွမ်က ခေါင်းညိတ်လျက် “ဒါပေမဲ့ အဲ့ခေတ်က ဂိုဏ်းအသီးသီးဟာ ကြိုတင်သိမြင်ခဲ့ကြလို့ ပျက်စီးနေတဲ့ လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရ အချို့ကို ချန်ထားရစ်ခဲ့ကြတယ်၊ ဒါကြောင့်မို့လို့ပဲ ယခုလက်ရှိ သန့်ရှင်းသော နယ်မြေတွေ တည်ရှိနေရခြင်း ဖြစ်တယ်”
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဤသတင်းစကားကြောင့် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားရချေသည်။ ယခုလက်ရှိ သန့်ရှင်းသော နယ်မြေများသည် ထိုစဉ်က လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရကို ချန်ထားရစ်ခဲ့သော ဂိုဏ်းများ ဖြစ်ကြပေသည်။
၎င်းတို့၏ အမွေအနှစ်များကို ရှေးဟောင်းခေတ်မှစ၍ ယခုတိုင် ဆက်ခံနိုင်ရခြင်းမှာလည်း ဤလောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရများကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
“လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရဆိုတာ မင်း စိတ်အာရုံထဲမှာ မြင်ခဲ့ရတဲ့ နို့ရည်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေတဲ့ အရာဝတ္ထုပဲ” ဟု စွမ်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။
“အဲဒါက လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရ ဟုတ်လား” ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရပြန်၏။
“မှန်တယ်၊ သန့်ရှင်းသော နယ်မြေအသီးသီးမှာ ချန်ထားရစ်ခဲ့တဲ့ လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရတွေဟာ တိုက်ပွဲကြီးအပြီးမှာ ပြိုကွဲပျက်စီးကုန်ကြလို့ လူတစ်ယောက်ကို နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိအောင် မစွမ်းဆောင်ပေးနိုင်တော့ဘဲ ဘုရင်နယ်ပယ်ထက် ကျော်လွန်သော်လည်း နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးတဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်အထိသာ ဖြစ်တည်စေနိုင်ခဲ့တယ်။
ဒါပေမဲ့ မင်း မြင်တွေ့ခဲ့ရတဲ့အရာကတော့ ပြည့်စုံမှန်ကန်တဲ့ လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရ အစစ်အမှန် ဖြစ်တယ်”
ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရင်ခုန်သံများ မြန်ဆန်လာရပြီး ထိုနန်းတော်၏ တန်ဖိုးကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်နားလည်သွားတော့သည်။
ဤပြည့်စုံမှန်ကန်သော လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရ တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို မွေးဖွားပေးနိုင်ပေသည်။
ယခုလက်ရှိ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးပေါ်တွင် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာပါက မည်သူမျှ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
ထို့ကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မကြာမီ အချိန်အတွင်း သွေးချောင်းစီးမည့် မုန်တိုင်းကြီးတစ်ခု ကျရောက်လာတော့မည်ကို ကြိုတင်မျှော်တွေးမိနေတော့သည်။
ဤလောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရကို ရရှိပိုင်ဆိုင်နိုင်ရေးအတွက် သန့်ရှင်းသော နယ်မြေအားလုံးသည် အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်းအားထုတ်ကာ လုယူကြပေလိမ့်မည်။
ယင်းက နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အလမ်း ဖြစ်ပေတော့သည်။