အခန်း ၄၆၇

အခန်း (၄၆၇) ရေခဲသားရဲ

သို့ရာတွင် ရေခဲလိုဏ်ဂူပြင်ပမှ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ ရှိမလာပေရာ ရှုဝမ်ချန်းသည် သူ့အား လာရောက်ကယ်ဆယ်မည် မဟုတ်ဟု ထင်မှတ်ရပေသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရေခဲလိုဏ်ဂူအတွင်းမှ ထူးဆန်းသော မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ရုတ်ချည်း မြင်လိုက်ရလေသည်။

ထိုမိစ္ဆာသားရဲသည် တစ်ကိုယ်လုံး ရေခဲဖြင့် ထုဆစ်ထားသကဲ့သို့ ရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြည်လင်နေကာ ဖြံကောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထက်မြက်သော ရေခဲဆူးချွန်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေချေသည်။

“ဒါက ရေခဲသားရဲလား” ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ရေခဲသားရဲသည် ခွေးငယ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြီးမားခြင်းမရှိဘဲ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဒူးဆစ်ခန့်သာ မြင့်သော်လည်း တစ်ကိုယ်လုံးမှ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေချေသည်။

ထိုစဉ် ရေခဲသားရဲသည်လည်း ချင်ယွန်းဖုန်းကို မြင်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်းပင် တင်းခံလိုက်ကာ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်လာပြီး ထက်မြက်သော ဆူးချွန်များဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် တိုးဝင်တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

အကယ်၍ ထိုဆူးချွန်များနှင့် အတိုက်ခံရပါက ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပိတုန်းအုံကဲ့သို့ အပေါက်အပြဲများ ဖြစ်သွားတန်ရာသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ သူသည် လှုပ်ပင်မလှုပ်ရှားနိုင်သေးချေ။

ရေခဲသားရဲသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ထိုသို့သော သေရေးရှင်ရေး အရေးကြုံနေရသည့် အချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အောင်းနေသော စွမ်းအားကို အတင်းအကျပ် ညှစ်ထုတ်ကာ ဆီးနှင်းမြူများကြားမှ ရုတ်ချည်း ရုန်းထွက်၍ မြေပြင်မှ တိုက်ရိုက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ချေသည်။

ရေခဲသားရဲသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခြေထောက်နားမှ ဖြတ်ပြေးသွားသဖြင့် ၎င်း၏ ထက်မြက်လှသော ရေခဲဆူးချွန်များသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခြေထောက်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာတစ်ခုကို ချန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယခုအခါတွင် နာကျင်မှုကို မခံစားရတော့သကဲ့သို့ ရှိပြီး ဒဏ်ရာကို ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ငုံ့ကြည့်ကာ သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် အတိုင်းအဆမဲ့သော ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားချေသည်။

၎င်းသည် ရေခဲသားရဲအပေါ် ထားရှိသော ဒေါသဖြစ်သကဲ့သို့ တစ်ချိန်တည်းတွင် ရှုဝမ်ချန်းအပေါ် ထားရှိသော ဒေါသလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ရှုဝမ်ချန်းသည် သူ့ကို ဤနေရာတွင် အမှန်တကယ်ပင် သေခွင့်ပြုထားမည်လော။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ငါက ဒီလောက် ခက်ခက်ခဲခဲနဲ့ အသက်ရှင်လာခဲ့တာ၊ ဘယ်လိုလုပ် ဒီနေရာမှာ သေရမှာလဲ”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ခွန်အားလှိုင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရပ်တန့်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များပင် လည်ပတ်လာချေသည်။

ရေခဲသားရဲသည် ခေါင်းကို လှည့်၍ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ပြေးဝင်လာကာ ၎င်း၏ ထက်မြက်သော ရေခဲဆူးချွန်များ ထောင်ထွက်နေပြီး အေးစက်လှသော အအေးဓာတ်များကို ထုတ်လွှတ်နေချေသည်။

“သေစမ်း”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏လက်ထဲရှိ အမည်းရောင် တုတ်ရှည်ကြီးကို တိုက်ရိုက် ဝှေ့ယမ်းကာ ရေခဲသားရဲ သူ၏ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာစဉ် ထိုရေခဲသားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

အမည်းရောင် တုတ်ရှည်ကြီးသည် အလွန်တရာ လေးလံလှသဖြင့် ရေခဲသားရဲကို ပြင်းထန်သော အရှိန်ဖြင့် ထိမှန်သွားကာ အနီးနားရှိ ရေခဲပြင်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ရေခဲစအနုမြူများအဖြစ် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲအက်သွားချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ရပြီး ထိုစဉ် သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစက်များ ထွက်ပေါ်လာကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ အဖြူရောင် ရေငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာချေသည်။

သို့သော် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ခွန်အားများသည် ထိုနောက်ဆုံး ရိုက်ချက်တွင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အလွန်အမင်း အားအင်ချိနဲ့မှုကို ခံစားရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် လဲကျသွားတော့သည်။

သတိမေ့မြောခြင်း မရှိမီ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရင်းနှီးနေသော ခြေထောက်တစ်စုံကို မြင်လိုက်ရချေသည်။

ရှုဝမ်ချန်းသည် ရေခဲလိုဏ်ဂူအတွင်းသို့ အပြေးအလွှား ဝင်ရောက်လာကာ သူ၏ လက်ကြီးကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မြေပြင်မှ တိုက်ရိုက် ပွေ့ချီကာ ရေခဲလိုဏ်ဂူပြင်ပသို့ လျင်မြန်စွာ ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။

ရေခဲလိုဏ်ဂူပြင်ပတွင် အိုးကြီးတစ်လုံး ရှိနေပြီး ၎င်းကို ရှုဝမ်ချန်းက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်ကာ ချင်းဖုန်းရေကန်မှ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ခပ်ယူလာသော ရေပူစမ်းရေများနှင့်အတူ ဆေးမြက်မျိုးစုံကို စိမ်ထားသဖြင့် စွပ်ပြုတ်အိုးတစ်လုံး ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေချေသည်။

ရှုဝမ်ချန်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ထိုအိုးကြီးထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အိုးအောက်၌ မီးမွှေးလိုက်ရာ ၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင် စွပ်ပြုတ်ချက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အဓိက မာတိကာ ဖြစ်နေချေသည်။

အချိန်မည်မျှ ကုန်လွန်သွားသည်မသိဘဲ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဖြည်းညှင်းစွာ နိုးလာပြီးနောက် မိမိကိုယ်ကိုယ် စွပ်ပြုတ်အိုးထဲတွင် ရောက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရကာ ထူးဆန်းသည်မှာ အိုးထဲမှ ထူးခြားသော ရနံ့တစ်ခု မွှေးပျံ့နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သုံးစက္ကန့်မျှ ကြာပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သတိဝင်လာပြီး အိုးထဲမှ တိုက်ရိုက် ခုန်ထွက်ကာ ရှုဝမ်ချန်းကို အံ့အားသင့်သော မျက်နှာပေးဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

“ဆရာ၊ ကျွန်တော့်ကို စားမလို့လား” ချင်ယွမ်ဖုန်းက အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်သည်။

သို့သော် အလွန်လျင်မြန်စွာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အပြောင်းအလဲများကို သတိပြုမိသွားချေသည်။

ရေခဲလိုဏ်ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အမည်းရောင် တုတ်ရှည်ကြီးကို ဆက်တိုက် ဝှေ့ယမ်းခဲ့သော်လည်း သူ၏ခွန်အားမှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသဖြင့် ခဏမျှသာ ဝှေ့ယမ်းနိုင်ပြီးနောက် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ​။

ထို့အပြင် ထိုအမည်းရောင် တုတ်ရှည်ကြီးကို ဝှေ့ယမ်းခြင်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို နွေးထွေးမှု မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။

ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် နှင်းကိုက်နာ အများအပြား ရှိနေခဲ့ပြီး သူ၏ အရေပြားများမှာလည်း ကွဲအက်နေခဲ့ချေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရေခဲသားရဲ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သူ၏ခြေထောက်ပေါ်တွင်လည်း နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာအချို့ ကျန်ရစ်ခဲ့ပေသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင် သူ၏ နှင်းကိုက်နာများနှင့် ခြေထောက်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အရေပြားမှာ ချောမွေ့နေကာ ယခင်ကထက်ပင် ပိုမိုကောင်းမွန်လာသကဲ့သို့ ရှိချေသည်။

သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အားရကျေနပ်အောင် ကြည့်ရှု၍ မပြီးသေးမီမှာပင် အေးစက်သော လေပြင်းများကို ခံစားလိုက်ရပြီး ထိုအခါမှသာ သူတို့ရှိနေသော နေရာသည် ရေခဲလိုဏ်ဂူပြင်ပ ဖြစ်ကာ ရေခဲနှင့် ဆီးနှင်းကမ္ဘာထဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရချေသည်။

ထို့အပြင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရေများသည်လည်း ခဲလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အိုးကြီးထဲသို့ အပြေးအလွှား ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားရာ နွေးထွေးသော ရေနွေးကြောင့် သူသည် သက်သောင့်သက်သာဖြင့် ညည်းညူလိုက်မိချေသည်။

“ကဲ၊ နိုးပြီဆိုရင်လည်း ထတော့” ရှုဝမ်ချန်း၏ ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော အသံသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ကာ မျက်နှာချိုသွေးသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊ “ဆရာ၊ မိုးလည်း ချုပ်နေပြီဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ ပြန်ကြရင် မကောင်းဘူးလား”

“ပြန်မယ်ဟုတ်လား” ရှုဝမ်ချန်းက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ရယ်မောလိုက်သည်၊ “မင်း ရေခဲလိုဏ်ဂူထဲက အသန်မာဆုံး ရေခဲသားရဲဘုရင်ကို မသတ်နိုင်မချင်း ပြန်ဖို့ မစဉ်းစားနဲ့”

“ဘာလဲ၊ အိပ်ခွင့်တောင် မပေးဘူးလား” ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အိုးကြီးထဲမှ ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ချေသည်။

“မှန်တယ်၊ အိပ်ခွင့်မရှိဘူး”

ရှုဝမ်ချန်းက အေးစက်စွာ ပြောဆိုရင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အိုးကြီးထဲမှ ဆွဲထုတ်ကာ အမည်းရောင် တုတ်ရှည်ကြီးကို ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ထဲသို့ အတင်းထည့်ပြီးနောက် တံဆိပ်တော်တစ်ခုကို ခတ်နှိပ်လိုက်ချေသည်။

ထိုလှုပ်ရှားမှုများသည် အစီအစဉ်တကျ လျင်မြန်ချောမွေ့လှသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း သတိမပြုမိခင်မှာပင် ရှုဝမ်ချန်းက လုပ်ဆောင်ပြီးစီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဆရာ၊ ဒါက နည်းနည်းတော့ လူမဆန်လွန်းဘူးလား” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ကန့်ကွက်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအသံသည် အလျင်အမြန်ပင် ဖိနှိပ်ခြင်း ခံလိုက်ရချေသည်။

သို့သော် ရှုဝမ်ချန်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ဤနေရာတွင် အမှန်တကယ် သေစေလိုခြင်း မရှိပေရာ သူသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မီးတုတ်တစ်ခုနှင့် အမဲသားကင်တစ်တုံးကို ကမ်းပေးပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ရေခဲလိုဏ်ဂူထဲသို့ ကန်ထည့်လိုက်လေတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်ခုံးမွှေးများမှာ အေးခဲနေပြီး အိုးကြီးထဲမှ ထွက်လာကာမျှသာ ရှိသေးသဖြင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ရေများကိုပင် သုတ်ရန် အချိန်မရခဲ့ပေ။

မီးတုတ်ကို အသုံးပြု၍ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အနည်းငယ် ခြောက်သွေ့အောင် လုပ်ဆောင်လိုက်ပြီးနောက် မီးတုတ်မှာ ငြိမ်းသွားခဲ့ချေသည်။

ယခုအခါ ရေခဲလိုဏ်ဂူ၏ နံရံများမှ မှိန်ဖျော့သော အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ၎င်းသည် ရှုဝမ်ချန်းက ဂရုတစိုက်ဖြင့် နံရံများတွင် မှောင်မိုက်၌ အလင်းထုတ်လွှတ်နိုင်သော ကျောက်မျက်ရတနာအချို့ကို မြှုပ်နှံပေးထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မှန်ချပ်ကဲ့သို့သော ရေခဲပြင်၏ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုကြောင့် လိုဏ်ဂူတစ်ခုလုံးသည် ယခုအခါ ထိုမှိန်ဖျော့သော အစိမ်းရောင်အလင်းဖြင့် လင်းထိန်နေသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မှောင်မိုက်သော လိုဏ်ဂူအတွင်းရှိ အခြေအနေကို မြင်တွေ့နိုင်ချေသည်။

“တကယ်ကို ဂရုစိုက်တတ်တာပဲ”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မကျေမနပ် ရေရွတ်ရင်း အေးစက်နေသော အမဲသားကို သုံးကိုက်မျှဖြင့် မြိုချလိုက်ပြီးနောက် ရေခဲလိုဏ်ဂူထဲတွင် အေးခဲမသွားစေရန် အမည်းရောင် တုတ်ရှည်ကြီးကို စတင်ဝှေ့ယမ်းလေတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်ထင်မှုကြောင့်လော မသိရသော်လည်း ယခုအကြိမ်တွင် အမည်းရောင် တုတ်ရှည်ကြီးကို ဝှေ့ယမ်းရသည်မှာ အနည်းငယ် ပိုမိုလွယ်ကူလာသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ဖိနှိပ်ထားခြင်း ခံနေရသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များ၏ လည်ပတ်မှုသည်လည်း အနည်းငယ် ပိုမိုချောမွေ့လာချေသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်း ယခင်က လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်များကို ထပ်မံ၍ မရိုးနိုင်အောင် ပြုလုပ်ရပြန်ချေသည်၊ အမည်းရောင် တုတ်ရှည်ကြီးကို ဝှေ့ယမ်းခြင်း၊ ရေခဲသားရဲတစ်ကောင် ပြေးထွက်လာခြင်းနှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အောင်းနေသော စွမ်းပကားကို တစ်ဖန် ညှစ်ထုတ်ကာ ရေခဲသားရဲကို နှိမ်နင်းရန် ခွန်အားများကို ပေါက်ကွဲစေခြင်းတို့ပင် ဖြစ်တော့သတည်း။