အခန်း ၄၆၈

အခန်း (၄၆၈) - ဧရာမရေခဲသားရဲ

ချင်ယွမ်ဖုန်း တစ်ခါသတိလစ်သွားတိုင်း ရှုဝမ်ချန်းသည် ရေခဲလိုဏ်ဂူအတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လာစမြဲ ဖြစ်ချေသည်။

ထို့နောက် သတိမေ့မြောနေသော ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ဂူအပြင်သို့ ဆွဲထုတ်ကာ ဒယ်အိုးကြီးတစ်လုံးထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်လေ့ရှိ၏။

ထိုဟင်းချိုအိုးကြီးမှာ ရှုဝမ်ချန်းက အထူးတလည် စီမံဖော်စပ်ထားခြင်း ဖြစ်တန်ရာပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒယ်အိုးကြီးထဲတွင် ပြုတ်ခံရပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဒဏ်ရာအနာတရဟူသမျှ သက်သာပျောက်ကင်းသွားရုံမက ခန္ဓာကိုယ်အင်အားမှာလည်း သိသိသာသာ တိုးတက်ကောင်းမွန်လာတတ်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုသို့ဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နေ့ရက်တိုင်းတွင် ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းလှသော သံသရာအပြောင်းအလဲ၌ ကျင်လည်နေရတော့သည်။

သူ၏ တစ်ခုတည်းသော အနားယူချိန်မှာ သတိလစ်သွားသည့်အခါ ရှုဝမ်ချန်းက လာရောက်ဆွဲထုတ်၍ ဒယ်အိုးကြီးထဲ ပစ်ထည့်ပေးချိန်သာ ဖြစ်ချေသည်။

သို့သော်လည်း သူ သတိပြန်ရလာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ရှုဝမ်ချန်းက သူ့အား ရေခဲလိုဏ်ဂူထဲသို့ တစ်ဖန်ပြန်၍ ကန်ချကာ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ဆက်လက်ရင်ဆိုင်စေပြန်သည်။

တစ်ကြိမ်စီ သတိလစ်သွားတိုင်းတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိခန္ဓာကိုယ်၏ အစွမ်းကုန်သော အလားအလာများကို ကန့်သတ်ချက်အထိ တွန်းပို့ခဲ့ရပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ကာ သတိမေ့မြောသွားသည်အထိ အင်အားရှိသမျှ ညှစ်ထုတ်သုံးစွဲခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

တစ်လခန့် ကုန်လွန်သွားသောအခါ၌မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ ခွန်အားများ သိသိသာသာ တိုးတက်လာသည်ကို ခံစားသိရှိလာရတော့သည်။

ပထမအချက်အနေဖြင့် သူ၏လက်ထဲရှိ တုတ်ရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းရာတွင် ယခင်ကလောက် လေးလံခြင်း မရှိတော့ပေ။

ဒုတိယအချက်အနေဖြင့်မူ တုတ်ရှည်၏ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည့်တိုင်အောင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ကိုယ်တွင်းအပူချိန်ကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များကို ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ပတ်စီးဆင်းစေနိုင်လာခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

ဤအခြေအနေကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းမြောက်မိရတော့သည်။ ဤသည်မှာ သူကိုယ်တိုင်၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုကြောင့်သာမက ရှုဝမ်ချန်း၏ ဟင်းချိုအိုးကြီးကြောင့်လည်း ပါဝင်ပေရာ ယင်းက ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုမိုကြံ့ခိုင်တောင့်တင်းလာစေခဲ့သည်။

တုတ်ရှည်ကို ကိုင်ဆောင်မထားချိန်များတွင်မူ မိမိ၏ခွန်အားမှာ ယခင်ကထက် များစွာတိုးတက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏ ကြံ့ခိုင်မှုမှာလည်း သိသိသာသာ ကောင်းမွန်လာကြောင်း ချင်ယွမ်ဖုန်း အထင်အရှား ခံစားမိသည်။

ယခုအခါတွင်မူ ခန္ဓာကိုယ်သက်သက်ကိုသာ အားကိုးရုံဖြင့်ပင် တတိယအဆင့် ရတနာလက်နက်တစ်ခု၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး စတုတ္ထအဆင့် ရတနာလက်နက်တစ်ခုဆိုလျှင်ပင် သူ့အား မဆိုစလောက်သာ ဒဏ်ရာရအောင် ပြုလုပ်နိုင်တော့မည် ဖြစ်ချေသည်။

ထို့ထက်ပို၍ သိသာထင်ရှားသော တိုးတက်မှုမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များပင် ဖြစ်သည်။

သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် လှည့်ပတ်မှုအဟုန်သည် အဆိုပါသိုင်းပညာရှင်၏ တိုက်ခိုက်မှုအရှိန်နှင့် သိုင်းပညာရပ်များ အသုံးပြုနိုင်စွမ်းရှိသည့် အရှိန်အဟုန်တို့အပေါ် တိုက်ရိုက်သက်ရောက်မှုရှိကြောင်း လူတိုင်းသိရှိကြပေသည်။

ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် လှည့်ပတ်မှု ပိုမိုမြန်ဆန်လေလေ သိုင်းပညာရပ်များကို ပိုမိုသွက်လက်မြန်ဆန်စွာ အသုံးပြုနိုင်လေလေ ဖြစ်ပေသည်။

တူညီသောအခြေအနေတစ်ခုအောက်တွင် ဤအချက်သည် အနိုင်အရှုံးကို အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်သည့် သော့ချက်ပင် ဖြစ်ချေတော့သည်။

ယခင်က ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် စီးဆင်းမှုမှာ လမ်းမပေါ်တွင် မောင်းနှင်နေသော လျှပ်စစ်စကူတာတစ်စီးကဲ့သို့ နှေးကွေးလှသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ပြိုင်ကားတစ်စီး၏ အရှိန်အဟုန်ကဲ့သို့ တဟုန်ထိုး ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားနေရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် လှည့်ပတ်စီးဆင်းနေသော အသံကိုပင် အတိုင်းသား ကြားနေရပေရာ ယင်းက သောင်းပြောင်းထန်လှသော မြစ်ကြီးတစ်စင်း တရဟော စီးဆင်းနေသကဲ့သို့ပင် ရှိချေသည်။

ဤနေ့တွင်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထုံးစံအတိုင်း ရှုဝမ်ချန်း၏ ကန်ချခြင်းကို ခံရကာ ရေခဲလိုဏ်ဂူအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားပြန်သည်။ သို့သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယခင်ကကဲ့သို့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ပတ်နေသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ ကိုယ်တွင်းအပူချိန်ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီဖြစ်ရာ လိုဏ်ဂူအတွင်း၌ ပိုမိုကြာရှည်စွာ နေထိုင်နိုင်စွမ်း ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သောတစ်လလုံးလုံး ချင်ယွဉ်ဖုန်းသည် ရေခဲလိုဏ်ဂူ၏ ဝ အနီးအနားတွင်သာ လှုပ်ရှားခဲ့ပြီး အတွင်းပိုင်းသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မဝင်ရောက်ခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်၌မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အမှန်စင်စစ် ရှုဝမ်ချန်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ပေးအပ်ထားသော တာဝန်မှာ ရေခဲလိုဏ်ဂူ၏ အနက်ဆုံးနေရာတွင် ရှိနေသည့် ရေခဲသားရဲဘုရင်ကို သတ်ဖြတ်ရန်ဖြစ်ရာ ဤသည်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက်မူ သာမန်စိန်ခေါ်မှုတစ်ခု မဟုတ်ပေ။

သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေအရ သာမန်ရေခဲသားရဲများကိုပင် ရင်ဆိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှပေရာ ရေခဲသားရဲဘုရင်ကိုမူ ဆိုဖွယ်ရာမရှိပြီ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အရှေ့သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လှမ်းလျှောက်သွားသည်။ သူသည် အတွင်းပိုင်းသို့ အလွန်အကျွံ မဝင်ရဲသေးသလို ဘေးအန္တရာယ်လက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာ တွေ့ရှိသည်နှင့် ချက်ချင်းလှည့်ပြေးရန် ဆုံးဖြတ်ထားချေသည်။

သို့သော်လည်း မကြာမီမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အခြားသော ရေခဲသားရဲများနှင့် ထိပ်တိုက်တိုးတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဒူးဆစ်ခန့်သာ မြင့်မားပြီး ခွေးပေါက်စလေးများနှင့် သဏ္ဌာန်တူသော ရေခဲသားရဲငယ်လေးများကို လွန်ခဲ့သောတစ်လလုံးလုံး ချင်ယွမ်ဖုန်း ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း အတွင်းပိုင်းသို့ မီတာရာဂဏန်းမျှ ထပ်မံတိုးဝင်သွားသောအခါ၌မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဧရာမရေခဲသားရဲတစ်ကောင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

ထိုဧရာမရေခဲသားရဲမှာ ဝမ်ချိုင်ခန့်ပင် ကြီးမားလှပြီး ခြေထောက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပါက ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပုခုံးခန့်အထိ မြင့်မားလှချေသည်။

ရေခဲသားရဲငယ်လေးများကဲ့သို့ပင် ဤရေခဲသားရဲကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း သန့်စင်သော ရေခဲပြင်ကြီးကဲ့သို့ ကြည်လင်နေပေရာ ရေခဲလွှာများ ပြည့်နှက်နေသော ဤလိုဏ်ဂူကြီးအတွင်း၌ သဘာဝအတိုင်း ကိုယ်ပျောက်ကွယ်နိုင်စွမ်း ရှိနေကြသည်။

ရေခဲသားရဲငယ်လေးများသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား မြင်သည်နှင့် တဖြည်းဖြည်း ဝိုင်းရံလာကြပြီး ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရေခဲဆူးချွန်များမှာ စူးရှထက်မြက်လှသော အအေးဓာတ်အလင်းများဖြင့် တောက်ပနေကြသည်။

ဧရာမရေခဲသားရဲမှာမူ ထိုရေခဲသားရဲငယ်လေးများ၏ နောက်ကွယ်တွင် ရပ်တန့်နေပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းအား အေးစက်စက် အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေချေသည်။

ရေခဲသားရဲငယ်လေးများ စတင်ပြေးလွှားလာကြပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ အစွမ်းမှာ လူသားများအကြားရှိ နိမ့်ကျသောသိုင်းပညာရှင်အဆင့်မျှသာ ရှိပေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခွန်အားနှင့် ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များသာ ဖိနှိပ်ခံထားရခြင်း မရှိပါက လက်တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းရုံမျှဖြင့် ၎င်းတို့အားလုံးကို အမှုန့်ခြေပစ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုဧရာမရေခဲသားရဲ၏ ထံမှမူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အန္တရာယ်ရှိသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိနေသည်။

ရေခဲသားရဲငယ်လေးများတွင် ထူးခြားသော တိုက်ခိုက်မှုဗျူဟာ မရှိကြပေ။ ၎င်းတို့သည် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရေခဲဆူးချွန်များကို အသုံးပြု၍ ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ဝင်တိုက်ရန်သာ ကြိုးပမ်းကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တုတ်ရှည်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လျက် အဆက်မပြတ် ဝှေ့ယမ်းကာ ခုခံတိုက်ခိုက်ရတော့သည်။ ယခုအခါတွင်မူ သူ၏လက်ထဲရှိ တုတ်ရှည်မှာ ယခင်ကကဲ့သို့ လေးလံလှသည်ဟု မခံစားရတော့ပေ။

ရေခဲသားရဲငယ်လေးများသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရိုက်ချက်များကြောင့် လိုဏ်ဂူနံရံသို့ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် လွင့်စင်သွားကြပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ရေခဲစများအဖြစ် တစစီ ကြေမွပျက်စီးသွားကြရရှာသည်။

ထိုမြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် သနားစဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

မကြာမြင့်မီ အချိန်ကာလအတွင်းမှာပင် ရေခဲသားရဲငယ်လေး တစ်ဒါဇင်ကျော်လုံး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ချက်ဖြင့် ရေခဲအကျိုးအပဲ့များအဖြစ် တစစီ ကြေမွသွားရတော့သည်။

သို့သော်လည်း ရေခဲသားရဲဧရာမှာမူ မည်သို့မျှ လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ ၎င်း၏မျက်ဝန်းများတွင် အအေးဓာတ်များသာ ပြည့်နှက်နေလျက် နွေးထွေးမှု အရိပ်အယောင်မျှပင် မရှိချေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မောဟိုက်စွာဖြင့် အမောနှစ်ချက်ခန့် လျှော့လိုက်ရသည်။ သူ၏ခွန်အားမှာ ယခင်ကထက် များစွာတိုးတက်လာပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဝိညာဉ်သံမဏိဓားကို အချိန်အတော်ကြာ ဝှေ့ယမ်းခဲ့ရသဖြင့် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

"လာစမ်း၊ မင်းမှာ ဘာအစွမ်းတွေ ရှိလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြစမ်း" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် အအေးဒဏ်တို့ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အနည်းငယ် တုန်ရီလျက် အော်ဟစ်လိုက်ချေသည်။

ဧရာမရေခဲသားရဲသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား တစ်ချက်စိုက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း မည်သည့်အသံမျှ ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

သို့မဟုတ် ထိုဧရာမရေခဲသားရဲရော ရေခဲသားရဲငယ်လေးများပါ မည်သည့်အသံမျှ မပြုလုပ်နိုင်ကြခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

၎င်း၏ အကြည့်များ ချင်ယွမ်ဖုန်းအပေါ်သို့ ကျရောက်လာသောအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ခေါင်းမွေးထောင်မတတ် အေးစက်လှသော အအေးဓာတ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုခဏ၌ ချောမွေ့လှသော ရေခဲပြင်မြေပြင်ပေါ်မှနေ၍ ထက်မြက်လှသော ရေခဲဆူးချွန်များ ရုတ်ချည်း ထိုးထွက်လာကြတော့သည်။

၎င်းတို့မှာ လှပဆန်းပြားလှသော ရေခဲပန်းပွင့်ကြီးများကဲ့သို့ပင် ရှိချေရာ ဤမှောင်မိုက်စိမ်းလန်းသော အလင်းရောင်အောက်တွင် ထူးခြားဆန်းပြားစွာ စွဲမက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ရေခဲသလင်းပွင့် အစုအဝေးများသည် ရေခဲလွှာများအကြားမှ တရဟော ထိုးထွက်လာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ တိုက်ရိုက်ဦးတည်လာကြသော်လည်း

ဧရာမရေခဲသားရဲမှာမူ မည်သို့မျှ မလှုပ်ရှားဘဲ ထိုနေရာတွင်သာ မတ်မတ်ရပ်နေဆဲ ဖြစ်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားရတော့သည်။ သူသည် ဘေးအန္တရာယ်ကို ကြိုတင်သိမြင်လိုက်သော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားမှုအရှိန်နှင့် သွက်လက်ချက်ချာမှုမှာမူ တုတ်ရှည်ကို ကိုင်ဆောင်မထားသည့် အချိန်များနှင့် ယှဉ်လျှင် များစွာ နှေးကွေးလွန်းနေသေးသည်။

ထို့ကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အခြားရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ ကိုသာ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လျက် အရှေ့ဘက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းခုခံလိုက်ရတော့သည်။

"ဒုန်း"

လေးလံလှသော တုတ်ရှည်သည် ရေခဲသလင်းပွင့် အစုအဝေးကြီးအား ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်မိသွားပြီး အဆိုပါ ရေခဲသလင်းပွင့်ကြီးများကို မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေမွသွားစေခဲ့သည်။

ရေခဲမှုန်များသည် လေထုထဲသို့ လွင့်စင်သွားကြပြီး နှင်းပွင့်များကဲ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဝဲပျံကျဆင်းလာကြချေသည်။

သို့သော်လည်း ထိုခဏ၌ ရေခဲသလင်းပွင့်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ရပ်တန့်မသွားခဲ့ပေ။

၎င်းတို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် တိတ်တဆိတ် ထိုးထွက်လာကြပြီး သူ၏ခြေဖနောင့်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်မိသွားတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နာကျင်လွန်းလှသဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ရပြီး နောက်သို့ ချက်ချင်းပင် ခုန်ဆုတ်လိုက်ရတော့သည်။

သူ၏ ခြေဖဝါးတွင် နက်ရှိုင်းလှသော ဒဏ်ရာကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ရပြီး ထိုရေခဲသလင်းပွင့်များသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခြေဖဝါးတစ်ခုလုံးကိုပင် ဖောက်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရချေသည်။

ထို့ထက်ပို၍ အသက်အန္တရာယ် စိုးရိမ်ရသည်မှာ ထိုဧရာမရေခဲသားရဲသည် သူ၏ဆူးချွန်များကို ထောင်ထွက်စေလျက် ခန္ဓာကိုယ်အား ကာကွယ်ထားသော ဆူးဒိုင်းလွှားကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ရေခဲဆူးချွန်များအနက် တစ်ခုမှာ ​ဧရာမရေခဲသားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရုတ်ချည်း ကွာကျသွားပြီး ထက်မြက်လှသော မြှားတစ်စင်းကဲ့သို့ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ လေခွဲသံပေးကာ ပြေးဝင်လာတော့သည်။

ထိုရေခဲဆူးချွန် ပြုတ်ထွက်သွားသည့် နေရာတွင်မူ အခြားသော ရေခဲဆူးချွန်အသစ်တစ်ခု ချက်ချင်း ပြန်လည်၍ အစားထိုး ထိုးထွက်လာပြန်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နောက်သို့ အဆက်မပြတ် ဆုတ်ခွာနေရပေရာ မြေပြင်ပေါ်တွင် သွေးကွက်ကြီးများ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ၎င်းသွေးကွက်များမှာလည်း ချက်ချင်းပင် ရေခဲအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခဲသွားရတော့သည်။

သူသည် တုတ်ရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ မိမိ၏အရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာသော ရေခဲဆူးချွန်ကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ခွဲဖျက်ဆီးလိုက်သော်လည်း အခြားသော ရေခဲဆူးချွန် မြောက်မြားစွာမှာမူ ရေခဲသားရဲဧရာနှင့်အတူ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လာကြတော့သည်။

ယင်းက ကျဉ်းမြောင်းလှသော ရေခဲလိုဏ်ဂူတစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့ပေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် ရှောင်ကွင်းတိမ်းရှောင်ရန် နေရာလွတ်ဟူ၍ မရှိတော့ပြီ ဖြစ်ချေသည်။

"တောက်.. တုတ်ရှည်သာ မရှိရင် မင်းလိုကောင်ကို ငါက ကြောက်နေရမလား"