အခန်း ၄၇၁

အခန်း (၄၇၁) ရေခဲသားရဲဘုရင်

ရေခဲသားရဲဘုရင်ဟူသည်မှာ ဧရာမရေခဲသားရဲထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုအစွမ်းထက်သော သတ္တဝါမျိုး ဖြစ်ချေသည်။

ယင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထည်မှာလည်း ပိုမိုကြီးမားလှပြီး အမြင့်ဆယ်ပေကျော်နှင့် အလျားပေသုံးဆယ်ခန့်အထိ ရှိပေရာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းကား ရေခဲလိုဏ်ဂူအတွင်းသို့ ပထမဦးဆုံး ခြေချခဲ့စဉ်က လူငယ်လေး မဟုတ်တော့ပေ။

လွန်ခဲ့သော တစ်လတာ ကာလအတွင်းတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အမည်းရောင် တုတ်ရှည်ကြီးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အဟန့်အတားနှင့် ဖိအားများကို ပိုမိုကျွမ်းကျင်စွာ ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ရုံမျှမက ရေခဲသားရဲအများအပြား၏ မိစ္ဆာအနှစ်သာရလုံးများကိုပါ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ ရေခဲနှင့် နှင်းဓာတ်စွမ်းအားမှာ ပိုမိုတောင့်တင်း ခိုင်မာလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအမည်းရောင် တုတ်ရှည်ကြီးက သူ့အပေါ် သက်ရောက်နေသော ဖိအားများမှာ တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးလာခဲ့ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အစွမ်းသတ္တိများမှာမူ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ တိုးပွားလာခဲ့ချေသည်။

ထိုနေ့တွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရေခဲသားရဲဘုရင်ဟု ခေါ်ဆိုကြသော သတ္တဝါအား လိုက်လံရှာဖွေရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

သူသည် ကိုယ်ပေါ်တွင် အဝတ်အစားများ မရှိဘဲ သားမွေးဘောင်းဘီတစ်ထည်ကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး အမည်းရောင် တုတ်ရှည်ကြီးကို အဖော်ပြုလျက် မည်သည့်အရာကိုမျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိသော အမူအရာဖြင့် ရေခဲလိုဏ်ဂူအတွင်းသို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ဤလွန်ခဲ့သော တစ်လအတွင်း၌ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရေခဲလိုဏ်ဂူ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာများအထိ တိုးဝင် စူးစမ်းခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ ဤနေရာသည် လမ်းကြောင်းပေါင်းမြောက်မြားစွာ ရှုပ်ထွေးလှသော ဝင်္ကပါတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို သိရှိခဲ့ရသည်။

လမ်းကြောင်းတစ်ခုနှင့်တစ်ခု ချိတ်ဆက်မှု မရှိဘဲ ကွဲပြားနေသည်သာမက ရေခဲလိုဏ်ဂူ၏ အောက်ခြေ နက်ရှိုင်းသောအပိုင်းများမှာ မြေအောက်နိုင်ငံတော်တစ်ခုအလားပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တစ်ကြိမ်က ဆရာ ရှုဝမ်ချန်းအား တစ်စုံတစ်ယောက်သာ ဤရေခဲလိုဏ်ဂူများထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေပါက မည်သူမျှ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ပြက်လုံးထုတ်၍ပင် ပြောဆိုခဲ့ဖူးသေးသည်။

ထိုရေခဲသားရဲဘုရင်သည် ဤလမ်းကြောင်းများထဲမှ တစ်ခုတွင် မှီတင်းနေထိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ယင်းသတ္တဝါသည် အခြားသော ရေခဲသားရဲများထက် စောစီးစွာ မွေးဖွားလာခဲ့ခြင်းကြောင့်သာ ရေခဲသားရဲဘုရင် ဖြစ်လာရခြင်း ဖြစ်တန်ရာ၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လမ်းကြောင်းအတိုင်း ရှေ့သို့ ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ရာ အခြားလမ်းခွဲများနှင့် ဆုံတွေ့ရသည့်အခါတိုင်း သူကိုယ်တိုင် မှတ်သားထားခဲ့သော လမ်းကြောင်းများအတိုင်းသာ ရွေးချယ်နှင်ခဲ့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင်လည်း ကြေမွနေသော ရေခဲစအကျိုးအပဲ့များ ပြန့်ကျဲနေလျက် ရှိ၏။

ထိုအရာများကား ချင်ယွမ်ဖုန်း လက်ချက်ဖြင့် အသက်ပျောက်ခဲ့ရသော ရေခဲသားရဲများ၏ ရုပ်အလောင်းများပင် ဖြစ်ချေသည်။

အဆုံးတွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အလွန်ကျယ်ဝန်းလှသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုသို့ ဆိုက်ရောက်လာခဲ့တော့သည်။

ဤနေရာသည် အားကစားကွင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ကျယ်ဝန်းလှချေသည်။ ဆရာ ရှုဝမ်ချန်းသည်လည်း ယခင်က ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိဖူးဟန် တူပေသည်။

အကြောင်းမူကား ပတ်ပတ်လည်ရှိ နံရံများတွင် ကျောက်မျက်ရတနာများကို စီခြယ်မြှုပ်နှံထားပြီး ယင်းတို့ထံမှ မှိန်ပျပျ စိမ်းလဲ့လဲ့ အလင်းရောင်များ ဖြာထွက်နေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ရေခဲသားရဲဘုရင်ဟု ခေါ်တွင်သော သတ္တဝါကြီးမှာ ထိုဟင်းလင်းပြင်ကြီး၏ ဗဟိုချက်မတွင် ကွေးကွေးလေး အိပ်မောကျလျက် ရှိနေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယခင်က ဤနေရာသို့ တစ်ကြိမ် ရောက်ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း ထိုစဉ်က သူ၏ အစွမ်းမှာ မပြည့်စုံသေးသဖြင့် ဝူးဝူးဝါးဝါး ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ရန် မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။

ယခုအချိန်တွင်မူ ထိုအမည်းရောင် တုတ်ရှည်ကြီး၏ ဖိအားမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် ပြောပလောက်အောင် မရှိတော့ချေ။

ထိုတုတ်ရှည်ကြီးကို ကိုင်စွဲထားသော ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အစွမ်းမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်လခန့်ကထက်ပင် သာလွန်နေပြီဖြစ်ရာ အမည်းရောင် တုတ်ရှည်ကြီးသည် သူအလိုရှိသလို အသုံးပြုနိုင်သည့် လက်နက်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်နေတော့သည်။

ထိုကဲ့သို့သော ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိနေသဖြင့်သာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရေခဲသားရဲဘုရင်အား ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လာရောက်ရင်ဆိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရေခဲသားရဲဘုရင်ဟု အမည်သမုတ်ထားသော်လည်း အမှန်စင်စစ် ယင်းသည် ရေခဲလိုဏ်ဂူအတွင်း ပထမဦးဆုံး မွေးဖွားလာခဲ့သော ရေခဲသားရဲများထဲမှ တစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်ပြီး ဓမ္မတာအတိုင်း အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ပြင်ပလောကရှိ မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ရေခဲသားရဲများ၏ ဉာဏ်ပညာမှာ အလွန်ပင် နိမ့်ပါးလှပေသည်။

အစွမ်းဆုံးဆိုသော ရေခဲသားရဲဘုရင်ပင်လျှင် ပထမအဆင့် နတ်သားရဲနယ်ပယ်တွင်သာ ရှိသေးရာ ယင်းမှာ သိုင်းပညာရှင်များ၏ ပထမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်နှင့် အဆင့်တူမျှသာ ဖြစ်ချေသည်။

ရေခဲသားရဲဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထည်မှာ ရေခဲသားရဲသခင်များ သို့မဟုတ် ဧရာမရေခဲသားရဲများကဲ့သို့ ကြီးမားထွားကျိုင်းခြင်း မရှိဘဲ သေးငယ်သော ရေခဲသားရဲငယ်လေးများနှင့်သာ သဏ္ဌာန်တူလှသည်။

သို့သော်လည်း ယင်းထံမှ ဖြာထွက်နေသော အရှိန်အဝါမှာမူ ရေခဲသားရဲငယ်လေးများနှင့် လားလားမျှ မသက်ဆိုင်ဘဲ သာလွန်ထူးကဲလှပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုအေးခဲနေသော ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ခြေချလိုက်ပြီး အိပ်ပျော်နေသော ရေခဲသားရဲဘုရင်ထံသို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးကပ်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ရေခဲသားရဲဘုရင်နှင့် သုံးလှမ်းခန့်အကွာသို့ အရောက်တွင်မူ အေးခဲနေသော ကြမ်းပြင်ထံမှ ရုတ်ချည်းဆိုသလို ကြီးမားလှသော ရေခဲပုံဆောင်ခဲ အစုအဝေးကြီး အဟုန်ပြင်းစွာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး စူးရှထက်မြက်သော ဓားသွားအချောင်းပေါင်း တစ်ဒါဇင်ကျော်ကဲ့သို့ မြေပြင်မှ အထက်သို့ ထိုးထွက်လာခဲ့တော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အာရုံတစ်ခုလုံးမှာ ရေခဲသားရဲဘုရင်အပေါ်တွင်သာ ရောက်ရှိနေသဖြင့် အချိန်မီ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ခြေထောက်တွင်မူ ရေခဲစူးရှချက်ကြောင့် ရှတ်ထိသွားပြီး ဒဏ်ရာတစ်ခု ရရှိသွားခဲ့ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရေခဲသားရဲဘုရင်သည်လည်း နိုးထမတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီ ဖြစ်၏။ ယင်းသည် အိပ်မောကျနေသည့်တိုင်အောင် အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသော အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိပုံရပေသည်။

ထိုသတ္တဝါကြီးက ပြင်းထန်သော ဟိန်းဟောက်သံကြီးကို လွှတ်ထုတ်လိုက်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားရတော့သည်။

ရေခဲသားရဲငယ်လေးများမှသည် ဧရာမရေခဲသားရဲများ၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ရေခဲသားရဲသခင်များအထိ မည်သည့်သတ္တဝါမျှ အသံထွက်သည်ကို ချင်ယွမ်ဖုန်း တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့သဖြင့် ရေခဲသားရဲဟူသော သတ္တဝါမျိုးသည် အသံမထွက်နိုင်ကြဟုသာ ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့ဖြစ်ရာ ယခု ရေခဲသားရဲဘုရင်၏ ဟိန်းဟောက်သံကြီးက ချင်ယွမ်ဖုန်းအား အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

ပေဆယ်ဂဏန်းမျှ မြင့်မားလှသော လိုဏ်ဂူအမိုးခုံးထံမှ ထူထပ်ပြီး စူးရှထက်မြက်လှသော ရေခဲစွယ်ကြီးများသည် ထိုအသံလှိုင်း၏ တုန်ခါမှုကြောင့် တိုက်ရိုက်ကျိုးပဲ့ကာ အောက်သို့ ပြုတ်ကျလာခဲ့ကြသည်။

ကြီးမားလေးလံလှသော ရေခဲချွန်ကြီးများသည် အပေါ်စီးမှနေ၍ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် စူးရှသော လေခွဲသံကြီးမြည်ဟည်းလျက် ကျဆင်းလာနေကြချေပြီ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်ကို ပူးကပ်လျက် နဖူးပြင်ပေါ်သို့ ဖိကပ်လိုက်ရာ ဆန်းကြယ်လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ရုတ်ချည်းဆိုသလို လျှံထွက်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် လွှမ်းခြုံလိုက်တော့သည်။

ထိုအခါ အောက်သို့ ပြုတ်ကျလာနေသော ရေခဲစွယ်များ၏ လှုပ်ရှားမှု အားလုံးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ကွင်းကွင်းကွက်ကွက် မြင်ယောင်လာခဲ့ရ၏။

ပြုတ်ကျလာသော ရေခဲစွယ်ကြီးများသည် ရေခဲသားရဲဘုရင်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်ထိမှန်သော်လည်း ယင်းအား မည်သို့မျှ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရစေခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ထိုသတ္တဝါ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အခြားသော ရေခဲသားရဲများထက် များစွာ ပိုမိုမာကျောလှသည် မဟုတ်လော။

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာမူ ထိုရေခဲစွယ်ကြီးများ ကျရောက်မည့် တည်နေရာများကို ကြိုတင်တွက်ချက်ထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ဘယ်ပြန်ညာပြန် လျှို့ဝှက်တိမ်းရှောင်နေရင်း ပေါ့ပါးသွက်လက်စွာဖြင့်ပင် အန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်နေခဲ့သည်။

ထိုစဉ် ရေခဲသားရဲဘုရင်သည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာပြီး မူလနေရာတွင်ပင် ရှေ့တိုးနောက်ငင်ဖြင့် လှည့်ပတ်ပြေးလွှားနေပြန်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ထိုသတ္တဝါ၏ လုပ်ရပ်ကို နားမလည်နိုင်ဘဲ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

သူသည် အခြားသော ရေခဲသားရဲများထံမှ ဤကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကို တစ်ခါမျှ မတွေ့ကြုံဖူးခဲ့ချေ။

ထိုခဏတွင် ရေခဲသားရဲဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထံမှ ရေခဲဓားသွားများ ရုတ်ချည်း ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုရေခဲဓားသွားများသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုဘဲ ရေခဲသားရဲဘုရင်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင်သာ ဝဲပျံလျက် အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေကြချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အန္တရာယ်၏ အငွေ့အသက်ကို ဗီဇအရ ခံစားမိလိုက်သဖြင့် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ထဲတွင် ရှောင်ထျန်းတုတ်ရှည်ကြီးကို ရုတ်တရက် မွေးဖွားပေါ်ပေါက်စေလိုက်တော့သည်။

ဘယ်ဘက်လက်တွင် ရှောင်ထျန်းတုတ်ရှည်ကြီးကို ကိုင်စွဲကာ ညာဘက်လက်တွင်မူ အမည်းရောင် တုတ်ရှည်ကြီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ထိုလက်နက်နှစ်ခုကို အားကိုးပြုလိုက်ရမှသာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်အေးချမ်းမှုကို ရရှိသွားတော့သည်။

ပိုမိုများပြားလှသော ရေခဲဓားသွားများသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လည်ပတ်လာကြပြီး အဆုံးတွင်မူ သေးငယ်သော လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

ယင်းလေဆင်နှာမောင်းအတွင်းရှိ ဓားသွားများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ လည်ပတ်လာပြီး စူးရှတုန်ခါနေသော လေခွဲသံများကို အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်စေခဲ့ချေပြီ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အမည်းရောင် တုတ်ရှည်ကြီးကို ကိုင်စွဲလျက် သူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ဝေ့ယမ်းခုတ်လိုက်ရာ ထူထပ်လှသော ရေခဲစွယ်ကြီးတစ်ခုမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရိုက်ချက်ကြောင့် တစ်စစီ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရေခဲသားရဲဘုရင် မည်သည်ကို လုပ်ဆောင်နေသည်ကို အတပ်မသိရသော်လည်း ယင်းသည် တန်ခိုးစွမ်းအားများကို စုဆောင်းနေပြီး ပြင်းထန်လှသော ကွက်ကျော်ပညာရပ်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်တော့မည် ဖြစ်ကြောင်း ချင်ယွမ်ဖုန်း သိရှိနေပေရာ သူသည် ထိုကျင့်စဉ်အတတ်ကို မုချ ဖျက်ဆီးပစ်ရမည် ဖြစ်သည်။

သို့ဖြစ်၍ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အား အထက်သို့ မြင့်မားစွာ ခုန်တက်စေလိုက်ရာ သူ၏ လက်ထဲရှိ အမည်းရောင် တုတ်ရှည်ကြီးနှင့် ရှောင်ထျန်းတုတ်ရှည်ကြီး နှစ်ခုလုံးပေါ်တွင် တောက်လောင်နေသော မီးလျှံလွှာတစ်ခု ရုတ်ချည်း ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့တော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိုးကြိုးဓာတ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုခြင်း မရှိပေ။ အကြောင်းမူကား ထိုမိုးကြိုးဓာတ်သည် ဤရေခဲသားရဲများအပေါ်တွင် မည်သို့မျှ အရာမထင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

သူသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ အောက်သို့ ဒလဟော ဆင်းသက်လာခဲ့ကာ လက်ထဲရှိ အမည်းရောင် တုတ်ရှည်ကြီးနှင့် ရှောင်ထျန်းတုတ်ရှည်ကြီးတို့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အားကုန်

လွှဲရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားထုကြီးကြောင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ရေခဲစအကျိုးအပဲ့များမှာ ရုတ်ချည်း လွင့်စင်ထွက်ပြေးကုန်ကြပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မီးလျှံများ ဝန်းရံနေသော ဥက္ကာခဲကြီးတစ်ခုအလား အောက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးဆင်းကျရောက်သွားခဲ့ချေသည်။

သို့သော်လည်း ထိုခဏတွင်ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်၌ ထူထပ်လှသော ရေခဲနံရံကြီးများ အဆင့်ဆင့် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တော့သည်။

ထိုရေခဲနံရံများသည် အလွန်ပင် ကြည်လင်သန့်စင်လှသဖြင့် သေချာစွာ အာရုံစိုက်မကြည့်ပါက မိမိရှေ့တွင် ရေခဲနံရံများ ရှိနေသည်ကိုပင် မြင်တွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့အပြင် ထိုရေခဲနံရံများထံမှ ဖြာထွက်နေသော လွန်ကဲလှသော အအေးဓာတ်စွမ်းအားကြောင့် မီးလျှံများ ဝန်းရံနေသော ချင်ယွမ်ဖုန်းပင်လျှင် ရိုးတွင်းခြင်ဆီအထိ အေးစိမ့်သွားသော ချမ်းအေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဒေါသအမျက်ချောင်းချောင်း ထွက်လျက် လက်နှစ်ဖက်လုံးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်ရာ အမည်းရောင် တုတ်ရှည်ကြီးနှင့် ရှောင်ထျန်းတုတ်ရှည်ကြီးတို့သည် ပထမဆုံး ရေခဲနံရံပေါ်သို့ အားပြင်းလှစွာ ကျရောက်ထိမှန်သွားတော့သည်။

ထိုရေခဲနံရံကြီးမှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် တစစီ ကြေမွပျက်စီးသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျကုန်၏။

ထို့နောက်တွင် ဒုတိယမြောက်၊ တတိယမြောက်... ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မည်သူမျှ တားဆီး၍မရနိုင်သော စွမ်းအားဖြင့် ရေခဲနံရံ ကိုးလွှာအထိ အောင်မြင်စွာ ရိုက်ခွဲကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီးမှသာ လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူသည် ရေခဲသားရဲဘုရင်နှင့် ဆယ်မီတာကျော်မျှ ကွာဝေးနေသေးဆဲ ဖြစ်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းကား အရှုံးပေးမည့်သူ မဟုတ်ပေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များသည် ရူးသွပ်မတတ် အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေပြီး တောက်လောင်နေသော မီးလျှံများသည် ပတ်ပတ်လည်ရှိ အေးခဲနေသော လေထုကိုပင် ပူနွေးလာစေတော့မတတ် ဖြစ်နေချေတော့သည်။