အခန်း (၃၀၅-၃၀၆)

အပိုင်း(၃၀၅)

ချန်မာ...

ချန်မာသည် တိမ်တိုက် တူ ကျောင်းတော် ၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် တွဲလောင်းကျနေသော တိမ်မည်းကြီးက ထိုအဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် ၏ အမြဲတမ်း မှုန်ကုပ်နေတတ်သော စိတ်အခြေအနေကို ညွှန်ပြနေသကဲ့သို့ ရှိလေသည်။ မုတ်ဆိတ်မွေးများနှင့် ထိုလူကြီးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး လက်ကိုပိုက်လိုက်ရာ သူ၏ တင်ပါးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော တူများကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

သူသည် တစ်နေ့တွင် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင်မ တစ်ပါး ဖြစ်လာမည့် အလားအလာရှိသော သူ၏ တစ်ဦးတည်းသော သမီးကို အလွန် အလိုလိုက် ချစ်ခင်သည်ဟု ဆိုကြလေသည်။ အီသန် အတွက်မူ သူ့အနေဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အလိုလိုက် ချစ်ခင်နိုင်လောက်အောင် ပျော့ပျောင်းသွားမည်ကို တွေးကြည့်ရန်ပင် အခက်တွေ့နေခဲ့၏။

"...ဒါပေမဲ့ သူက တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး..."

အီသန် က ဆက်ပြောသည်။

"တောင်တန်းတွေထဲမှာ သူ့ရဲ့ မဟာမိတ်တွေ ရှိနေသေးတယ်၊ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားကို တိတိကျကျ မတိုင်းတာနိုင်ခဲ့ပေမယ့် ဒီလောက် အဝေးကြီးကနေ သူတို့ကို အာရုံခံနိုင်ခဲ့တယ် ဆိုတဲ့ အချက်က သူတို့မှာ အနည်းဆုံးတော့ ကျွန်တော့်လောက်ရှိမယ့် စွမ်းအားတွေ ရှိနေတယ်လို့ ညွှန်ပြနေတယ်..."

ထိုအချက်က အပြည့်အဝ မှန်ကန်ချင်မှ မှန်ကန်မည် ဖြစ်သော်လည်း ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိလေသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းက အီသန် ၏ ရည်ရွယ်ချက်များနှင့်လည်း ကိုက်ညီနေခဲ့၏။

"ရန်သူ့တပ်တွေထဲမှာ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် တွေ အများကြီး ပါဝင်နေတဲ့အတွက် ကျွန်တော်တို့ကိုယ် ကျွန်တော်တို့ အင်ပါယာ ရဲ့ ရှေ့တန်း ကာကွယ်ရေးတပ် အဖြစ် သတ်မှတ်သင့်တယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်... ဒီအကြပ်အတည်း ကာလအတွင်းမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အစီအစဉ်တွေကို ဘေးဖယ်ထားဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ် ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ စည်းလုံးညီညွတ်မှု ရှိစေဖို့အတွက် စကိုင်းဆွန်း တွေကို ကျွန်တော်တို့ တိုက်ရိုက် ကူညီပေးသင့်တယ်လို့ ကျွန်တော် အကြံပြုချင်တယ်..."

အီသန်သည် အကြွင်းမဲ့ ရိုးသားဖြောင့်မတ်ဟန်ကို ပြသနေသော်လည်း အခြားသူများ၏ အထင်အမြင်သေးနေသော အကြည့်များကိုတော့ မဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုအကြံဉာဏ်ကို တစ်ယောက်ယောက်ကတော့ အဆိုပြုလာမည်သာ ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် ထိုအကြောင်းကို စတင်ပြောဆိုသူ ဖြစ်နေသည့်အတွက် သူ့ကို မဖြစ်မနေ ပါဝင်လာစေရန် သူတို့က ဖိအားပေးလာကြမည်မှာ သေချာလှသည်။ ထို့ကြောင့် သူက ယာယီ စကိုင်းဆွန်း အရာရှိ နေရာကို ဂုဏ်သိက္ခာရှိစွာဖြင့် လက်ခံနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထိုနေရာသည် သူ၏ ချစ်လှစွာသော တပည့်များထဲမှ အနည်းဆုံး တစ်ယောက်တော့ စာရင်းသွင်း ဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်နေသည့် နေရာလည်း ဖြစ်လေသည်။

ဘုန်း...

နာရူဆေးယာသည် စားပွဲကို သူမ၏ လက်သီးဖြင့် ထုချလိုက်ရာ ပြောင်လက်နေသော သစ်သားပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားလေသည်။ အင်ပါယာ၏ ညီမငယ်သည် အရပ်ရှည်ပြီး ထင်ရှားပေါ်လွင်လောက်အောင် လှပသူဖြစ်၏။ ချောမွေ့သော အသားအရေနှင့် သိမ်မွေ့နုနယ်သော မျက်နှာပေါက် ရှိပြီး သူမ၏ အလှက အင်ပါယာ အတွင်းရှိ ရည်မှန်းချက်ကြီးသော ပန်းချီဆရာ မြောက်မြားစွာကို စိတ်ကူးဉာဏ်များ ကွန့်မြူးစေခဲ့သည်။ အခန်းတွင်း၌ အသက် ငါးဆယ်အောက်ဟု ထင်ရသူများဆို၍ သူမ၊ အင်ပါယာ နှင့် အီသန် တို့ သုံးဦးသာ ရှိလေသည်။

သူမ၏ နားရွက်တစ်ဖက်ထက်တွင် ဒေါင်းမြီးယပ်တောင် တစ်ခုကို ပန်ဆင်ထား၏။ ထိုအရာများမှာ စွမ်းအားကြီးမားသော မှော်ပစ္စည်း များ ဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ အလှဆင်ထားခြင်း သက်သက်လည်း ဖြစ်နိုင်လေသည်။ အကြောင်းမူကား အီသန် သည် ၎င်းတို့ထံမှ မည်သည့် စွမ်းအင်ကိုမျှ အာရုံမခံမိခဲ့ဖူးသောကြောင့်ပင်။ ဒေါသတကြီးဖြင့် ဖြန့်ကားထားသော သူမ၏ အတောင်ပံများမှာ သူမ၏ အစ်ကို သို့မဟုတ် ဦးလေးဖြစ်သူတို့၏ အတောင်ပံများထက် များစွာ ပို၍ သေးငယ်ပြီး ပါးလွှာလေသည်။ သို့သော် လေထဲတွင် သူမ၏ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်မှုမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းလုနီးပါး ဖြစ်၏။ သူမသည် အီသန် မတိုင်မီက အင်ပါယာ ၌ အသက်အငယ်ဆုံး အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် တစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ပြီး သူမ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းများမှာ အာရီလီယပ် မိသားစု နှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

သို့သော် သူမသည် သိမ်မွေ့နက်နဲမှု အပိုင်းတွင်တော့ အတော်လေး လိုအပ်နေသေးသဖြင့် ၎င်းမှာ နှမြောစရာကောင်းလှသည်။ သူမသည် ပြဿနာများကို တဇွတ်ထိုး ဝင်တိုက်၍ ဖြေရှင်းတတ်သူအဖြစ် နာမည်ကြီးလေသည်။

ယခုအချိန်တွင်လည်း သူမသည် နံရံတစ်ခုကို လက်သီးဖြင့် ထိုးဖောက်ရန် ပြင်ဆင်နေသည့်အလား အင်္ကျီလက်များကို ခေါက်တင်နေပြီး ဒေါသတကြီး ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လမ်းလျှောက်နေလေသည်။ သူမသည် တိုက်ခိုက်ချင်စိတ်များကြောင့် ဂဏာမငြိမ် ဖြစ်နေပုံရ၏။

"ငါတို့ ဘာလုပ်ရမလဲ ဆိုတာ သိပါတယ်... ငါတို့ဆီမှာ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် တွေနဲ့ အလယ်အလတ် အရှင်သခင် တစ်ပါး ရှိနေပြီပဲ၊ သူတော်စင် တစ်ပါးကို ရှာတွေ့ဖို့ပဲ လိုတော့တယ်... ပြီးတာနဲ့ သူတို့ကို ငါတို့ သွားတိုက်လို့ရပြီ... သွေးနီလ ဂိုဏ်း ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ အပြတ်ရှင်းပစ်နိုင်ကောင်း ရှင်းပစ်နိုင်လိမ့်မယ်..."

"ဒါဆိုရင် ငါတို့က မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား တစ်ပါးတည်းကိုပဲ ရင်ဆိုင်ဖို့ လိုတော့မှာပေါ့..."

တိမ်မည်းကြီးအောက်မှနေ၍ မျက်မှောင်ကြုတ်ထားဆဲဖြစ်သော ချန်မာ က ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ ဘေးလွတ်ရာ ရှောင်ကြမယ်လေ... တစ်ကမ္ဘာလုံးက လူတွေလည်း အချိန်တိုင်း ဒီလိုပဲ လုပ်နေကြတာပဲ... သူ့ရဲ့ အစေခံတွေ မရှိတော့ဘူး ဆိုရင် သူ နိုးမလာခင်မှာ ငါတို့ကို အားနည်းသွားအောင် လုပ်နိုင်မယ့်အရာ ဘာတစ်ခုမှ မရှိတော့ဘူး..."

စိတ်ထဲတွင်တော့ သူမ၏ အစီအစဉ်အတွက် အီသန် လက်ခုပ်တီး အားပေးလိုက်မိသည်။ အရေးကြီးသော အသေးစိတ် အချက်အလက်များတွင် မှုန်ဝါးဝါး ဖြစ်နေသော်လည်း ယေဘုယျ ပုံကြမ်းကတော့ ကောင်းမွန်လှ၏။ သွေးနီလ ဂိုဏ်း ကို မချေမှုန်းဘဲ ဤမုန်တိုင်းကို ဒီအတိုင်း ဖြတ်သန်းလိုက်မည် ဆိုလျှင် အနာဂတ်တွင် နောက်ထပ် ကမ္ဘာပျက်မတတ် အကျပ်အတည်းတစ်ခုကို ဖိတ်ခေါ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ မိမိ၏ နောက်ကွယ်တွင် ရန်သူများကို ချန်ထားရစ်ခဲ့ခြင်းမှာ မည်သည့်အခါမျှ ကောင်းမွန်သော အရာ မဟုတ်ပေ။

သေချာသည်ကတော့ သူတို့သည် ရန်သူ၏ အင်အား အပြည့်အစုံကို မသိရှိကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူတို့ သိရှိထားသော ရန်သူ့အင်အားများကိုပင် ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရန် သူတို့ထံတွင် လုံလောက်သော စွမ်းအား မရှိခဲ့ပေ။

"သူတော်စင် တစ်ပါးကို ရှာဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲကောင်း ခက်ခဲနိုင်တယ်..."

အီသန် က ပြောလိုက်သည်။

"အဆုံးမဲ့ ဓား သူတော်စင် က သိပ်မကြာသေးခင်ကမှ အသတ်ခံလိုက်ရတယ် ဆိုတာကို ယုံကြည်ရတဲ့ သတင်းရင်းမြစ် တစ်ခုဆီကနေ ကျွန်တော် ကြားထားတယ်၊ ဒါဆိုရင် ကျန်နေသေးတာက..."

"အေးခဲဓားသွား နဲ့ ငွေရောင်နှလုံးသား ပေါ့..."

အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင်မ လီမင်း အနီရောင်ပန်းပွင့် က ဝင်ပြောလိုက်ရာ သူမ၏ အသံမှာ မည်းနက်သော မျက်နှာဖုံးအောက်မှ အက်ကွဲကွဲ ထွက်ပေါ်လာ၏။ သူမသည် သူ၏ ပခုံးကို ကုသပေးခဲ့သူ ဖြစ်ပြီး သူနားလည်ထားသလောက်ဆိုလျှင် ဤအစည်းအဝေးများ၌ သူမ စကားပြောလေ့ သိပ်မရှိပေ။ သူမ တစ်ယောက်တည်းသာ ကုလားထိုင်ဖြင့် ထိုင်နေခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ကိုတိုင်ရှိုးသည် သူ၏ မီးခိုးရောင် မျက်နှာကို အီသန် ဘက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး ကျောက်သား လက်ချောင်းများကို ဆန့်ထုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အာရီလီယပ် တို့ရဲ့ မိခင်မြေ ကရော ဘယ်လိုလဲ... မျက်လုံးတစ်ထောင် သူတော်စင် က လေးစားလောက်တဲ့ ဂုဏ်သတင်း ရှိတယ်လေ... သူ(မ)က ငါတို့ကို ကူညီဖို့ လာပေးလိမ့်မယ်..."

အီသန် မျက်နှာမဲ့သွားလေသည်။ မိခင်မြေသို့ သူ မသွားဖြစ်ခဲ့သည်မှာ ခုနစ်နှစ် ရှိပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ နောက်ဆုံးအကြိမ် ကျရှုံးမှု မှတ်ဉာဏ်က ရက်စက်ကြမ်းတမ်းနေဆဲ ဖြစ်၏။

"တံခါးပေါက်က နောက်ထပ် သုံးနှစ် အကြာမှ ပွင့်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်... ပြီးတော့... နောက်ဆုံးအကြိမ် သူတို့ကို ကျွန်တော် မြင်ခဲ့ရတုန်းက တခြားသူတွေကို ကူညီပေးဖို့အတွက် သူတို့ဆီမှာ အပိုအင်အား မရှိခဲ့ဘူး..."

ယခုအချိန်အထိ မျက်လုံးတစ်ထောင် သူတော်စင် သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေသေးမည်ဆိုလျှင် သူမသည် သူထင်မှတ်ထားခဲ့သည်ထက် များစွာ ပို၍ ပညာရှိပေလိမ့်မည်။ သို့တည်းမဟုတ် သူမသည် တစ်နေရာရာတွင် စွမ်းအားကြီးမားသော မဟာမိတ် တစ်ဦးကို ရှာတွေ့ထားခြင်းမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်လေသည်။

အင်ပါယာက သူ၏ ဘေးရှိ ရွှေရောင် ထိန်းချုပ်ရေးခုံ ဆီသို့ လက်လှမ်းလိုက်ရာ စက်ဝိုင်းများထဲမှ တစ်ခုက တောက်ပလာ၏။ သူ၏ ပတ်လည်တွင် ကြယ်လှည်း မျှော်စင် ကြီး အသက်ဝင်လာကာ တဝီဝီ မြည်ဟည်းသွားသော်လည်း ဧရာမ တိမ်တိုက်သင်္ဘောကြီးကတော့ မည်သည့်နေရာသို့မျှ ရွေ့လျားသွားခြင်း မရှိချေ။

အီသန်သည် သူ၏ အာရုံများကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ပြီး သူတို့သည် နောက်ဆုံးသစ်ရွက် ခံတပ် ၏ အပေါ်တွင် ပေါလောပေါ်နေကြောင်းကို အတည်ပြုလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သူတို့၏ ပစ်မှတ် ဖြစ်ရပေမည်။

အစည်းအဝေး ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လေထဲတွင် ပေါလောပေါ်နေသော မြို့တော်ကြီး၏ အောက်ခြေရှိ ပစ်ခတ်ရေး မှော်ပစ္စည်း အမြောက်တပ်က တစ်ဟုန်ထိုး ပစ်ခတ်ကြမည် ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ အောက်တွင် ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်မည့် ကျည်ဆန်မိုးများ ရွာချပေလိမ့်မည်။ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် များ အနေဖြင့် ထိုလုပ်ရပ်အတွက် သူတို့၏ စွမ်းအားများကို ထည့်ဝင် ကူညီပေးရန် မျှော်လင့်ထားကြပေမည်။

"ငါတို့ လိုအပ်တဲ့ အချက်အလက်တွေ အားလုံး ရပါပြီ..."

နာရူဟွမ် က ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်သို့ ငေးကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အနည်းဆုံးတော့ သူတော်စင် တစ်ပါး... ပြီးတော့ မဟာဧကရာဇ် တစ်ပါးဆီကနေ အကူအညီ တောင်းခံရလိမ့်မယ်..."

‘ကံကောင်းပါစေ လို့ပဲ ဆုတောင်းပေးပါတယ်’ ဟု အီသန် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ မဟာဧကရာဇ် များ ဆိုသည်မှာ လက်တွေ့တွင် ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်များသာ ဖြစ်ကြ၏။ ဟယ်ရယ်လ် တစ်ပါးကို ရှာဖွေရန်ပင် လုံလောက်အောင် ခက်ခဲနေပြီ ဖြစ်သည်။ မဟာဧကရာဇ် များဆီသို့ အဆက်အသွယ် ရနိုင်ရန်မှာ အလွန်တရာ ရှားပါးလှလေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သာမန် သေမျိုးများ အနေဖြင့်တော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

တစ်နေရာတည်းတွင် အခြေချပြီး တည်ငြိမ်သော တိုင်းနိုင်ငံများကို အုပ်ချုပ်နေကြသည့် ထိုလက်တစ်ဆုပ်စာ မဟာဧကရာဇ် များတွင်လည်း တစ်ခုခုတော့... မှားယွင်း ချို့ယွင်းချက်များ ရှိနေတတ်ကြသည်။ ထိုအကြောင်းကို အီသန် အနေဖြင့် အသံထွက်၍ ထုတ်ပြောမည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သူတို့ထဲမှ အချို့မှာ ကမ္ဘာတစ်ဖက်ခြမ်းမှနေ၍ သူတို့၏ နာမည်ကို ခေါ်ဆိုလိုက်သည်ကိုပင် ကြားနိုင်စွမ်း ရှိကြလေသည်။ သို့တိုင်အောင် အကူအညီ တောင်းခံသူများ အနေဖြင့် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ လျစ်လျူရှုခံရနိုင်ခြင်း၊ တွေ့ဆုံခွင့် ရရှိနိုင်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် ဖျက်ဆီးခံရနိုင်ခြင်း စသည့် တူညီသော အခွင့်အရေးများကို ရရှိနိုင်လေသည်။ ၎င်းမှာ မီးတောင် တစ်လုံးထံမှ အကူအညီ သွားရောက် တောင်းခံနေရသည်နှင့် တူလေသည်။

မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား တစ်ပါးကို တခြား မည်သူကမျှ မောင်းထုတ်နိုင်မည် မဟုတ်သည်မှာ မှန်ကန်သော်လည်း မဟူရာ မီးတောက် အင်ပါယာ အနေဖြင့် ကြီးမားလှသော သဘာဝဘေးအန္တရာယ်ကြီးများ ရှေ့မှောက်တွင် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ လူသားမျိုးနွယ်ကို အသက်ဆက်ပေးခဲ့သည့် နည်းဗျူဟာ တစ်ခုကို အသုံးပြုနိုင်သေးသည်။ ၎င်းမှာ ကြွက်များကဲ့သို့ ထွက်ပြေးခြင်း ပင် ဖြစ်၏။

"အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် အာရီလီယပ်..."

အင်ပါယာက ဓားသွားကဲ့သို့ စူးရှသော အကြည့်ဖြင့် သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက အာကူရာ မိသားစု ဆီသွားဖို့ ငါတို့ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်... ငါတို့ရဲ့ နာမည်ကို သုံးပြီး သူ(မ)ရဲ့ သစ္စာခံ အစေခံ တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူတို့ရဲ့ မဟာဧကရာဇ် နဲ့ တွေ့ဆုံခွင့် ရဖို့ တောင်းခံရမယ်... သူတို့က မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ငါတို့ကို နဂါးတွေရဲ့ ရန်ကနေ ကာကွယ်ပေးခဲ့တယ်၊ ဒီတစ်ကြိမ်မှာလည်း ငါတို့ကို မျက်နှာသာ ပေးချင် ပေးနိုင်သေးတယ်..."

အီသန်၏ စိတ်အာရုံများ အေးခဲသွားလေသည်။ သူ တိုက်ပွဲဝင်နေချိန်၌ ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသကဲ့သို့ အခန်းထဲရှိ မြင်ကွင်းများမှာ ပိုမို ရှင်းလင်း ထင်ရှားလာပြီး သူ၏ ခံစားချက်များမှာ အေးစက်သွား၏။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးများမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။

"အရှင်မင်းကြီး က ကျွန်တော့်ကို သေတွင်းထဲ ပို့နေတာပဲ..."

သူက ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ လေသံတွင် ထက်ရှသော အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေ၏။

နိုင်ငံအတွင်းရှိ တစ်ပါးတည်းသော အလယ်အလတ် အရှင်သခင် နှင့် လိုက်ဖက်စွာပင် အင်ပါယာ သည် တစ်လက်မမျှပင် နောက်ဆုတ်မသွားခဲ့ပေ။

"စစ်မက်ဖြစ်ပွားနေချိန်မှာ အရင်းအမြစ် တွေကို ငါတို့ အလဟဿ မဖြုန်းတီးပါဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ သေဆုံးမှုကသာ ငါတို့ကို မဟာဧကရာဇ် တစ်ပါးနဲ့ တွေ့ဆုံခွင့် ရရှိစေမယ် ဆိုရင်တော့ ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့အတွက် မင်းရဲ့ သွေးက တန်ဖိုးပေါလှပါတယ်..."

အီသန်သည် တွေးတောစဉ်းစားရင်း နာရူဟွမ် ကို အချိန်အတော်ကြာအောင် စိုက်ကြည့်နေခဲ့လေသည်။

ထိုယုတ္တိက မှန်ကန်နေလေသည်။ သူ၏ ခံစားချက်များက နားလည်လက်ခံနိုင်ရန် အချိန်အနည်းငယ် ယူလိုက်ရသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ထိုဆုံးဖြတ်ချက်ကို သူ လက်ခံလိုက်၏။ ၎င်းသည် မှန်ကန်သော လုပ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

အီသန်၏ အပြုံးများက တစ်ခါမှ ပျောက်ကွယ်မသွားခဲ့သည့်အလား ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ အုပ်ချုပ်သူ ရှေ့မှောက်တွင် ခေါင်းညွတ် အရိုအသေပေးလိုက်လေသည်။

"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အမိန့်က ကျွန်တော့် နှလုံးသားရဲ့ ဆန္ဒပါပဲ... ဒါပေမဲ့ အရင်တုန်းက အာကူရာ မိသားစု ရဲ့ အကူအညီကို အရှင်မင်းကြီး တစ်ခါမှ မတောင်းခံခဲ့ဖူးပါဘူး... ဘာလို့ အခုမှလဲ..."

"ငါတို့ရဲ့ နန်းသက်တစ်လျှောက်လုံး အင်ပါယာ က ဒီလို အကြပ်အတည်းမျိုးနဲ့ တစ်ခါမှ မရင်ဆိုင်ခဲ့ရဖူးဘူး..."

မဟူရာ မီးတောက် မိသားစု၏ သောင်းကျန်းမှုများက သူ၏ မိခင် အုပ်ချုပ်စဉ် ကာလက ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် စင်စစ်အားဖြင့် ဆိုရလျှင် နာရူဟွမ် သည် အမှန်တကယ် ကြီးမားသော အကျပ်အတည်းတစ်ခုနှင့် တစ်ခါမျှ မရင်ဆိုင်ခဲ့ရဖူးချေ။ သို့ဆိုလျှင်လည်း ယခုအခြေအနေကို သူ့အတွက် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်၍ ရနိုင်ပေသည်။

အင်ပါယာသည် ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ထပ်မံ၍ ပြောလိုက်၏။

"မကြာသေးခင်က အာကူရာ မိသားစု က ငါတို့ဆီကနေ အကူအညီတစ်ခု တောင်းခံခဲ့တယ် ဆိုတာကိုလည်း ထုတ်ပြောပြလို့ ရပါတယ်... သူတို့ရဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေကို ငါတို့ သဘောတူခဲ့တဲ့အတွက် အခုအချိန်မှာ သူတို့ရဲ့ ကလန် နဲ့ ငါတို့ကြားက ဆက်ဆံရေးက အရင်ကထက် အများကြီး ပိုပြီး ကောင်းမွန်နေတယ်..."

စိတ်ဝင်စားစရာပင်။ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အာကူရာ ကလန် နှင့် သိပ်ပြီး အရေးမပါလှသော မဟူရာ မီးတောက် အင်ပါယာ တို့အကြားတွင် မတော်တဆ ဆက်သွယ်မိခြင်းမျိုးထက် ပိုသော ဆက်ဆံရေးတစ်ခု ရှိနေကြောင်းကို အီသန် လုံးဝ မသိခဲ့ပေ။

အာကူရာတို့သည် သူတို့ နှစ်ဖက်စလုံး လူသားများ ဖြစ်နေကြသည်ဆိုသော ရိုးရှင်းသည့် အကြောင်းပြချက်ကြောင့်သာ အင်ပါယာ ကို နဂါးများ၏ ရန်မှ ကာကွယ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချက်မှလွဲ၍ ကျန်သည့်ကိစ္စများတွင်တော့ သူတို့က လုံးဝကို ဂရုမစိုက် လျစ်လျူရှုထားကြခြင်း ဖြစ်၏။ သူတို့တွင် စိတ်ဝင်စားမှု ကင်းမဲ့နေခြင်းကသာ လူထုတစ်ရပ်လုံးကို ကျွန်ပြုခြင်းမှ၊ သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များအတွက် သူတို့ကို မျိုးဖြုတ်ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်းမှ တားဆီးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

အင်ပါယာ အနေဖြင့် မဟာဧကရာဇ် တစ်ပါး၏ မိသားစု အတွက် မည်သို့သော အကူအညီမျိုးကိုများ ပေးနိုင်မည်နည်း။ အီသန် မှာ ထိုအကြောင်းကို သိချင်လွန်း၍ သေမတတ်ပင် ဖြစ်နေလေပြီ။

***

အပိုင်း(၃၀၆)

စကိုင်းဆွန်းမျှော်စင်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်ပန်းပဲဖိုသည် အလွန်ပင် အဆင့်မြင့်မားလှပေသည်။ ထိုနေရာတွင် အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့်နှင့် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် အဆင့် မှော်ပစ္စည်းများကိုပင် ဖန်တီးနိုင်စွမ်းရှိ၏။ ဧကရာဇ်၏ အရှင်သခင်အဆင့် လက်နက်များကို ဤနေရာ၌ ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း မြို့ထဲတွင် ကောလာဟလတစ်ခုကို လင်းတုန်း ကြားခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော်လည်း သူ့အနေဖြင့် ထိုပစ္စည်းကိရိယာများကို အသုံးပြုခွင့် မရရှိခဲ့ပေ။ ယင်းအစား သူနှင့် ဖစ်ရှာ ဂီရှာတို့သည် အလုပ်သင်များ အသုံးပြုသည့် အခန်းတစ်ခန်းထဲသို့ ပို့ဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

ထိုအခန်းမှာ သူတို့နှစ်ဦးနှင့် သူတို့၏ ကိရိယာများထားသိုရန်ပင် အနိုင်နိုင်ကျယ်ဝန်းလှသည်။ ဖစ်ရှာ ဂီရှာသည် သူမ၏ လက်‌ထောက် ဖြစ်သော ခရမ်းရောင် ပင့်ကူကြီးကို ပုံမှန်လို စီးနင်းခြင်းမပြုတော့ပေ။ ယခုအခါတွင် ပင့်ကူကြီး၏ ဘေး၌သာ ရပ်နေခဲ့သည်။ အပြာလေးကမူ လင်းတုန်း၏ ဆံပင်များကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး တီတီတာတာ အသံစူးစူးလေးဖြင့် တစ်ခါတစ်ရံ အော်ဟစ်နေတတ်၏။

ပန်းပဲဖို၏ နံရံပေါ်တွင် အခြေခံ ကိရိယာအစုံအလင်ကို ချိတ်ဆွဲထားသည်။ ၎င်းတို့သည် သန့်စင်သော ရွှေစင်သံမဏိဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ ရွှေစင်သံမဏိ ရည်စိမ်ထားခြင်းသာ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် အခိုးမခံရစေရန် စင်ပေါ်တွင် သံကြိုးများဖြင့် ချိတ်ဆက်ထားသေးသည်။ အခန်း၏ အလယ်ဗဟို၌မူ ပူဖောင်းကြီးတစ်လုံးနှင့်တူသော နယ်နိမိတ် အစီအရင်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုအစီအရင်က သူတို့ဖန်တီးမည့် မှော်ပစ္စည်းကို စားပွဲပေါ် တင်ထားစရာမလိုဘဲ လေထဲတွင် ပေါလောပေါ်နေစေမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လင်းတုန်းနှင့် ဖစ်ရှာ ဂီရှာတို့ အတူတကွ အလုပ်လုပ်ရာတွင် များစွာ အဆင်ပြေစေမည် ဖြစ်၏။

ပို၍ အဆင့်မြင့်သော ပန်းပဲဖိုများတွင်သာ လုပ်ခွင့်ရပါက မည်မျှကောင်းမလဲဟု လင်းတုန်း တွေးတောနေမိသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ၏ လက်တုအသစ်ကို ပိုမို ကြံ့ခိုင်လာအောင် ဖန်တီးနိုင်မည်လော။ သူသာ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက ဤလက်တုကို အစားထိုးလဲလှယ်ရမည်ဟု ဖစ်ရှာ ဂီရှာက အခိုင်အမာ ပြောဆိုထားပြီး ဖြစ်သည် (ထိုသို့ အဆင့်တက်ရန် ဖြစ်နိုင်ခြေနည်းပါးသည်ဟု သူမက ယူဆထားသော်လည်း) ။ ဤလက်တုကို ရွှေအဆင့် ပစ္စည်းများဖြင့်သာ ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် အဆင့်သို့ ကူးပြောင်းရာတွင် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ဖိအားများကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

အခြားတစ်ဖက်မှ တွေးကြည့်လျှင်လည်း သူသာ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် ဖြစ်လာပါက ယခုထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော လက်တုပြုလုပ်ရန် ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေနိုင်ကောင်း ရှာဖွေနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဖစ်ရှာ ဂီရှာက ပြောင်းလဲနေသော ကောင်းကင် လမ်းစဉ် လက်တုကို နယ်နိမိတ် စက်ကွင်း၏ အလယ်ဗဟိုသို့ လွင့်မျောသွားစေသည်။ ထိုလက်တုသည် လေထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာ ပေါလောပေါ်နေ၏။ အလင်းရောင်အောက်တွင် ဖန်သားကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး ချွန်ထက်နေသော လက်ချောင်းထိပ်လေးများက လေထုကို ခေါက်နေသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားနေသည်။

ထို့နောက် သူမသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ချလိုက်သည်။

"စွမ်းအင်ကို လှည့်ပတ်လိုက်..."

သူမက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါက စိတ်နဲ့ ဝိညာဉ်ကို တည်ငြိမ်စေတယ်လေ... လက်နက်အသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးတော့မယ်ဆိုရင် အကောင်းဆုံး အာရုံစိုက်နိုင်စွမ်း ရှိနေဖို့ လိုတယ်..."

လင်းတုန်းသည် သူမ၏ လမ်းညွှန်မှုအတိုင်း သန့်စင်သော မာဒြာများကို စတင် လှည့်ပတ်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကိုမူ မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူ၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုများက လက်တုအသစ်ဖြင့် လုပ်ဆောင်နိုင်မည့် အရာများကိုသာ အဆက်မပြတ် ဖော်ပြနေတော့၏။

ထိုသို့ စိတ်ကူးယဉ်မနေလျှင် သူ လက်တစ်ဖက် ပြတ်နေသည်ဟူသော အဖြစ်အပျက်ကိုသာ အာရုံစိုက်မိနေမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် စိတ်ကူးယဉ်နေခြင်းကိုသာ ပို၍ သဘောကျမိသည်။

ပြင်ဆင်မှုများက အချိန်အတော်ကြာမြင့်သွားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဖစ်ရှာ ဂီရှာသည် တောင့်တင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားကာ စွမ်းအင်လှည့်ပတ်နေသည့် အနေအထားမှ ထလိုက်ပြီး သူမ၏ ပခုံးများကို စတင်ဖြေလျှော့လိုက်သည်။

"ကဲ... နိုးထရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ... အလုပ်စကြရအောင်..."

သူမ၏ အသံမှာ စိုးရိမ်နေဟန်ပေါက်နေပြီး ထောင့်တွင်ချထားသော သေတ္တာကို အကဲခတ်နေသည်။ အကြောင်းရင်းကို လင်းတုန်း ကောင်းကောင်း သိပါ၏။ သေတ္တာပေါ်ရှိ တားဆီးပိတ်ပင်ထားသော အစီအရင်များကို ကျော်လွန်၍ အဖြူရောင် အမြုတေကြိုး၏ စွမ်းအားကို သူ ခံစားသိရှိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအရာက ပြင်းထန်သော ဆာလောင်မွတ်သိပ်မှုနှင့် တူလှပေသည်။

ထိုအရာကို အသုံးပြုရန် ပြင်ဆင်လေလေ၊ လင်းတုန်း၏ ဝိညာဉ်နှင့် ချိတ်ဆက်နေစဉ် ပန်းပင်ကို ရေလောင်းသကဲ့သို့ သန့်စင်သော မာဒြာများဖြင့် အားဖြည့်ပေးလေလေ၊ ၎င်း၏ စွမ်းအားက ပိုမို အားကောင်းလာလေလေ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင် ထိုစွမ်းအားများက တောက်ပနေပြီး သေတ္တာကပင်လျှင် ထိန်းချုပ်မထားနိုင်တော့ပေ။

သူမသည် လွင့်စင်လာမည့် မာဒြာများကို ပြန့်ကျဲသွားစေမည့် ငွေတစ်ဝက်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ညှပ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ ထို့နောက် အမြုတေကြိုး ပါဝင်သော စာအုပ်အရွယ်အစားခန့်ရှိ သေတ္တာငယ်လေးကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။ ပြီးနောက် သေတ္တာကြီးကို ပိတ်ကာ သေတ္တာငယ်လေးကို အပေါ်မှ တင်လိုက်သည်။ သူမ၏ ဝတ်ရုံအတွင်းသို့ လက်နှိုက်လိုက်ပြီး ထူးကဲသော ရှေးဟောင်း အပျက်အစီးများထဲမှ အမြုတေကြိုးနှင့်အတူ ယူဆောင်လာခဲ့သော မှတ်စုများကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သူမနှင့် လင်းတုန်းတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် ယနေ့အတွက် ပြင်ဆင်မှုအဖြစ် ထိုမှတ်စုများကို လက်တွေ့အားဖြင့် အလွတ်ကျက်မှတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ မှတ်စုများတွင် ဆာလောင်မှု မာဒြာ၏ အရင်းအမြစ်အဖြစ် "လက်တွေ့စမ်းသပ်ခံ အမှတ် (၁)" ကို ရည်ညွှန်းထားသော်လည်း အလွန် နည်းစနစ်ကျကျ ရေးသားထားသည်။ ဝင်္ကပါအတွင်းရှိ သူတို့၏ သုတေသန ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုလုံးသည် လက်တွေ့စမ်းသပ်ခံ အမှတ် (၁) ၏ ထူးခြားသော မာဒြာကို ပုံတူကူးယူရန်ဖြစ်ပုံရ၏။ ထို့ကြောင့် လင်းတုန်းအနေဖြင့် လက်တွေ့စမ်းသပ်ခံ အမှတ် (၁) အကြောင်းကို အလွန် သိချင်နေမိသည်။

"ဝိညာဉ်ပန်းပဲ ပညာရပ်ဆိုတာ အရာသုံးခုကို ပေါင်းစပ်ရတာပဲ..."

သူမက ပြောသည်။ ဤသင်ခန်းစာကို သူ့အား ယခင်ကတည်းက သင်ပေးခဲ့ဖူးသော်လည်း သူကမူ စကားလုံးတိုင်းကို အာရုံစိုက်နေဆဲ ဖြစ်၏။ ဤနေရာတွင် အမှားအယွင်း တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပေါ်သွားပါက ရက်သတ္တပတ်ပေါင်းများစွာ လက်ပြတ်ကြီးဖြင့် နေရလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

"မင်းဆီမှာ အမြုတေကြိုးရယ်၊ မှော်ပစ္စည်းကို ဖန်တီးမယ့် အရာဝတ္ထုရယ်၊ ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာရဲ့ မာဒြာရယ် ရှိတယ်မလား... ဒါပေမဲ့ ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းတွေကို ပေါင်းစပ်တာနဲ့ မတူဘူးနော်... မင်းက ဝိညာဉ်တွေနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ အရာတွေကို ကိုင်တွယ်ရမှာ... မာဒြာဆိုတာ အသက်ရှင်နေတယ်... ပြောင်းလဲတတ်တယ်... လူနှစ်ယောက်ဆီကနေ လာတဲ့ လမ်းစဉ်တူညီရင်တောင်မှ မသိမသာ ကွဲပြားတဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတွေ ရှိနိုင်တယ်..."

သူမသည် ငွေတစ်ဝက် ညှပ်အစား ရွှေစင်သံမဏိ ညှပ်ဖြင့် ပြောင်းလဲ အသုံးပြုလိုက်သည်။ ၎င်းတို့က ရုပ်လုံးမပေါ်သော မာဒြာများကို မပျက်စီးစေဘဲ ဖမ်းယူနိုင်စွမ်းရှိသည်။ ထို့နောက် သူမသည် သေတ္တာငယ်လေးကို ဖွင့်လိုက်ရာ အလွန်အမင်း ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေသော ခံစားချက်တစ်ခုက သူတို့နှစ်ဦးစလုံးအပေါ် လွှမ်းခြုံသွားတော့၏။

ထို့နောက်... သူမသည် သေတ္တာထဲမှ လက်ချောင်းအရွယ်အစားရှိ အစအနတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ဘိုးဘေး လှံမှ ကျန်ရစ်နေခဲ့သော အပိုင်းအစများထဲမှ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

"ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာ တစ်ယောက်ဟာ အဲဒီအပြောင်းအလဲတွေကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းနိုင်ဖို့ သင်ယူရမယ်... ကိုယ့်သခင်ကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်မယ့် လက်နက်မျိုး ဖန်တီးမိတာက မကောင်းဘူးလေ... ဒါပေမဲ့ လောကမှာ အကောင်းဆုံး လက်ထောက်အကူ ယန္တရားနဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ အတွေ့အကြုံတွေ ရှိနေရင်တောင်မှ ငါတို့က အသက်ရှင်နေတဲ့ အရာတွေကို အသုံးပြုနေရတာ... ဘယ် မှော်ပစ္စည်း နှစ်ခုမှ တသဝေမတိမ်း တူညီနေတယ်ဆိုတာ မရှိဘူး..."

သူမသည် အဖြူရောင် အစအနလေးကို အခန်းအလယ်ရှိ ပူဖောင်းထဲသို့ ညင်သာစွာ ထည့်လိုက်သည်။ ပွင့်လင်းမြင်သာနေသော လက်တုနှင့် တောက်ပနေသည့် အဖြူရောင် အစအနတို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု လှည့်ပတ်နေကြ၏။ သို့သော် သေးငယ်သော အပိုင်းအစလေးက ကြီးမားသည့်အရာဆီသို့ လေထဲမှတစ်ဆင့် တိုးဝင်သွားရန် လူးလွန့်နေပုံရသည်။

ဂီရှာက လက်ပိုက်လိုက်သည်။

"အခုစတော့..."

သူမက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

လင်းတုန်းက သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်တုနှင့် ဆာလောင်မှု မာဒြာ အပိုင်းအစ နှစ်ခုစလုံးကို အာရုံခံကြည့်လိုက်၏။ ထိုအရာနှစ်ခုက သူ့ကို အလွန်ကွဲပြားသော ခံစားချက်များကို ပေးစွမ်းနေသည်။ သို့သော် သူက ထိုအရာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ၎င်းတို့နှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်ရန်အတွက် သန့်စင်သော မာဒြာများကိုသာ လောင်းထည့်ပေးလိုက်သည်။

၎င်းတို့သည် သူထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ပေါင်းစပ်သွားကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မာဒြာပြား တစ်ခုကို ဖန်တီးသကဲ့သို့ ထိုအရာများကို ဖန်တီးရန် အာရုံစိုက်လိုက်၏။ ပုံသဏ္ဌာန်ကို စိတ်ထဲတွင် မှတ်ထားပြီး သူ၏ စိတ်ဆန္ဒဖြင့် ပေါင်းစပ်တွန်းပို့လိုက်သည်။

ထိုအစအနသည် ဖန်သားကဲ့သို့ ကြည်လင်နေသော လက်တု၏ မျက်နှာပြင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ထို့နောက် လက်ဖျံ၏ ခြောက်လက်မခန့်ကို အဖြူရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေ၏။ အရောင်ဖျော့ဖျော့ အမျှင်တန်းလေးများက သွေးကြောများသဖွယ် လက်တစ်လျှောက် ပြေးလွှားသွားကြပြီး ချွန်ထက်နေသော လက်ချောင်းများက တုန်ခါသွားကြသည်။

ဖစ်ရှာ ဂီရှာက လက်ဟန်ပြလိုက်ရာ သူမ၏ ပင့်ကူသည် လွင့်မျောနေသော နယ်နိမိတ် စက်ကွင်းအောက်သို့ ပြေးသွားလေသည်။ ၎င်းက ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို မြှောက်ကာ မှော်ပစ္စည်း၏ ကိုယ်ထည်ကို ဆိတ်ဆွကြည့်လိုက်၏။ ပင့်ကူအိမ် ဖွဲ့နေသကဲ့သို့ မှော်ပစ္စည်းကိုလည်း လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေသည်။

ခဏအကြာတွင် ၎င်းက စူးရှသောအသံ သုံးချက်မြည်ကာ ခြေထောက်များကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းသွားသည်။

"မတည်ငြိမ်သေးဘူး... ဆက်ထိန်းထား..."

ဂီရှာက ပြောသည်။ သူမက ဘိုးဘေး လှံ၏ နောက်ထပ် အစအနတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး လင်းတုန်းက ယခင်လုပ်ငန်းစဉ်အတိုင်း ထပ်မံ လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

မှော်ပစ္စည်းကို ထိန်းထားရသည့် ဖိအားမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး သန့်စင်ခြင်း ဘီးကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ လှည့်ပတ်နေရသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ဖိအားများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီး အသက်ရှူရသည်မှာလည်း လေးလံနေ၏။ ထို့ပြင် မှန်ကန်သော အသက်ရှူပုံစံကို ထိန်းသိမ်းရန်ပင် အခက်အခဲ ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ချွေးသီးချွေးပေါက်များ စတင် ကျလာလေပြီ။

သို့သော် သိသာထင်ရှားသော ကွာခြားချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။ မူလလက်တုတွင်ရှိသော ပြောင်းလဲနေသော ကောင်းကင် မာဒြာသည် ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေသည့် အဖြူရောင် မာဒြာ၏ စွမ်းအားများနှင့် ပြည့်နှက်သွားသောကြောင့် လက်တု၏ အနေအထားမှာ စတင် ပြောင်းလဲလာသည်။ လက်ချောင်းများသည် ခေါက်နေမည့်အစား ယခုအခါ ကွေးဆန့်ကာ ဆုပ်ကိုင်နေကြပြီး သူခံစားမိသည်က...

သေချာသည်ကတော့ သူ ဘာကို ခံစားမိနေသည်ကို သူ့ကိုယ်သူပင် မသေချာပေ။ သူသာ အာရုံလွှဲ၍ မေးနိုင်မည်ဆိုလျှင် ဖစ်ရှာ ဂီရှာက ဖြေကြားပေးနိုင်ကောင်း ဖြေကြားပေးနိုင်ပေမည်။ လက်တုက တစ်စုံတစ်ခုကို လိုချင်နေသည့်အလား ခံစားရပြီး လွင့်မျောနေသော ပူဖောင်းထဲတွင် သားကောင်ရှာနေသည့် မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လိမ်ယှက်နေသည်။

သူမက နမူနာ အစအနများကို ထပ်ထည့်ပေးပြီး လင်းတုန်းက သူ၏ သန့်စင်သော မာဒြာများကို အသုံးပြုကာ တစ်ခုတည်းဖြစ်အောင် ဖန်တီးလိုက်သည့်အခါ ၎င်းမှာ ဆာလောင်မှု မာဒြာ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အပိုင်းအစ တစ်ခုစီ ထပ်ထည့်လိုက်တိုင်း ၎င်းက ပိုမို အသိစိတ် ဝင်လာသကဲ့သို့ ရှိသည်။ သူတို့သည် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် လက် တစ်ခုကို ဖန်တီးနေခြင်းထက် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တစ်ခုလုံးကို တည်ဆောက်နေသကဲ့သို့ ထင်ရ၏။

သည်တစ်ခါ ဖစ်ရှာ ဂီရှာ၏ ပင့်ကူက လက်ကို စမ်းသပ်ကြည့်သောအခါ အသံစူးစူးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချက်ချင်းပင် သူမက ဝက်အူရစ် ပုံစံဖြင့် လိမ်ယှက်နေသော တောက်ပသည့် အဖြူရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ အမြုတေကြိုးပင်...။

သလင်းကျောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော နည်းစနစ်တစ်ခုဖြစ်သည့် အမြုတေကြိုးသည် မည်သည့် မှော်ပစ္စည်း၏ မဆို နှလုံးသား ဖြစ်သည်။ ၎င်းသာမပါဝင်ပါက မှော်ပစ္စည်းတစ်ခုသည် ၎င်း၏ မူလရုပ်ဝတ္ထု ပစ္စည်းများ၏ ဂုဏ်သတ္တိများနှင့် အပေါ်ယံတွင် ထပ်ပေါင်းထည့်ထားသော အစီအရင်များသာ ရှိမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ၎င်းသည် အစီအရင် ရေးဆွဲထားသော သာမန် ပစ္စည်းတစ်ခုထက် ပို၍ ထူးခြားလာမည် မဟုတ်ပေ။

အကောင်းဆုံး စဉ်းစားကြည့်ရလျှင် ဤအမြုတေကြိုးက သူ့ကို အခြားသူတစ်ယောက်၏ မာဒြာများကို စားသုံးနိုင်စေမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဖစ်ရှာ ဂီရှာကမူ ၎င်းသည် အခြားသူ၏ စွမ်းအားများကို သူ၏ လက်ထဲသို့ ဆွဲယူပြီး အခြားတစ်နေရာသို့သာ ပြန်လည် ထုတ်လွှတ်နိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း အခိုင်အမာ ပြောဆိုထားသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ... အကြံဉာဏ် နှစ်ခုစလုံးက သူ့ကို စိတ်ဝင်စားစေခဲ့သည်။

အမြုတေကြိုး နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ လက်တုသည် သူ၏ ဝိညာဉ်ဖြင့် ထိန်းချုပ်ထားမှုကို ရုန်းကန်ကာ ထိုအရာဆီသို့ လူးလွန့် တိုးဝင်သွားသည်။ သူက သူမကို ခဏစောင့်ရန် ပြောဆိုဖို့ ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း လည်ချောင်းမှ အက်ကွဲကွဲ အသံတစ်သံသာ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

ထို့နောက် အမြုတေကြိုးသည် လက်တုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး သူက ၎င်းကို စုပ်ယူလိုက်ရလေသည်။

လက်တု အချောသတ်ရသည့် လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အမှန်တကယ်တော့ ရိုးရှင်းလှသည်။ သူက ဖန်တီးခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရာ လက်တုမှာ တောက်ပသော အဖြူရောင်အဖြစ် လင်းလက်သွားတော့၏။ ယခုအခါ ၎င်းမှာ အစက်အပျောက်ကင်းစင်ပြီး အရောင်ဖျော့တော့နေသည်။ ချွန်ထက်နေသော လက်သည်းများကလည်း ချောမွေ့သော လက်ချောင်းထိပ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်၏။ လင်းတုန်းအနေဖြင့် အပ်ကဲ့သို့ ချွန်ထက်နေသော လက်ချောင်းများပါသည့် လက်တုကို အသုံးမပြုလိုပေ။ ၎င်းမှာ သူ၏ လက်နှင့် အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်အောင် တုတ်ခိုင်မှု ရှိသော်လည်း ပုံသဏ္ဌာန်အားဖြင့်မူ အရိုးစုတစ်ပိုင်းနှင့် ဆင်တူနေပေသည်။

***