အခန်း (၁၈၉-၁၉၀)

အခန်း ၁၈၉

"မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ပါလား..."

ကုယွမ်သည် ထိုမိစ္ဆာများကို စိုက်ကြည့်မနေတော့ဘဲ စိတ်ထဲမှ အံ့ဩရုံသာ အံ့ဩနေမိသည်။ တကယ်တမ်းဆိုရသော် သူ၏ လက်အောက်တွင်ရှိသော ဝိညာဉ်အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် ခြောက်ကောင်မှာလည်း မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဝင်များပင်။

သို့သော် မိစ္ဆာတိုင်းမှာ တူညီသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

ဝံပုလွေခေါင်း၊ မြေခွေးနားရွက် သို့မဟုတ် နွားခေါင်း၊ ကျားခြေသည်းများရှိသော မိစ္ဆာများသည် သဘာဝအတိုင်း မိစ္ဆာဓာတ်ကို ပိုင်ဆိုင်ကြပြီး ဝိညာဉ်ဉာဏ်ရည် တိုးတက်လာကြသည်။

ထိုမိစ္ဆာများသည် အများအားဖြင့် သွေးမျိုးစက် သာမန်ဖြစ်ပြီး လူသားပုံစံသို့ ပြောင်းလဲကာ ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဖြစ်လာရန် ကြိုးစားကြသည်။

လူသားများမှာ မွေးရာပါ တာအိုခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် ကျင့်ကြံရာတွင် ပိုမိုမြန်ဆန်သည်။

ကုယွမ်၏ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များဖြစ်သော ချင်းလေး၊ အားဝူ နှင့် အားဟွမ် တို့မှာမူ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး ၎င်းတို့၏ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လျှောက်လှမ်းပါက ရှေးဟောင်းသားရဲ သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားတိရစ္ဆာန်များ ဖြစ်လာနိုင်သည်။

လမ်းကြောင်း ၂ ခုစလုံးမှာ သူနှင့် သင့်တော်သည့်နည်းလမ်းကို ရွေးချယ်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ကုယွမ် နောက်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ ဝဲပျံနဂါးလှေမှ လူအချို့ ဆင်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုသူတို့မှာ နွီယိုတ၊ ရှရှို့ရွှယ်တို့ဖြစ်ကြောင်း သူသိသော်လည်း အာရုံမစိုက်မိပေ။

သူသည် ကျုံးမင်ဈေးအတွင်း လျှောက်သွားရင်း ခမ်းနားလှပသော အဆောက်အအုံတစ်ခုရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

အထပ် ၁၉ ထပ်မြင့်ပြီး ဧကပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသော ထိုအဆောက်အအုံ၏ ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်တွင် ကျောက်စိမ်းအိုးမျှော်စင်ဟု ရေးသားထားသည်။

ဤသည်မှာ ဆေးဘုရင်တောင်၏ လက်အောက်ခံ လုပ်ငန်းတစ်ခုပင်။ ဆေးဘုရင်တောင်မှာ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် ဆေးမြက်စိုက်ပျိုးခြင်းတို့တွင် နာမည်ကြီးသည့်အတိုင်း ဤမျှော်စင်မှာ ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းများကို စုဆောင်းရန်အတွက် တာဝန်ယူထားသည်။ ပိုင်လျန်ခရိုင်ရှိ ဌာနခွဲထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကြီးမားသည်။ ဤမျှော်စင်အတွင်းတွင် ဆေးမြက်များ ဝယ်ယူခြင်း၊ ဆေးလုံးများ ရောင်းချခြင်းနှင့် ဆေးဖော်စပ်ပေးခြင်းများကို ပြုလုပ်သည်။

ဆရာကြီးဟယ်လင်း၏ အဆိုအရ ဤနေရာတွင် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ကျွမ်းကျင်သူများ တာဝန်ယူထားသည်။ ကုယွမ်မှာ ဤနေရာတွင် ခေတ္တနေထိုင်ရင်း ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပညာရပ်ကို သင်ယူရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

မျှော်စင်အတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် စိတ်ကို လန်းဆန်းစေသည့် ဆေးရနံ့သင်းသင်းလေးကို ရလိုက်သည်။ အတွင်းပိုင်း အလှဆင်ထားပုံမှာ ရိုးရှင်းသော်လည်း အလွန်ပင် တန်ဖိုးကြီးမားသည်။

အလှဆင်ထားသည့် အိုးများ၊ ပန်းအိုးများနှင့် အပင်များမှာ သာမန်အပင်များ မဟုတ်ဘဲ အားလုံးမှာ တန်ဖိုးရှိသော ဆေးမြက်များသာ ဖြစ်နေသည်။

အလင်းတိုင်များ၊ ပန်းအိုးများ၊ မျက်နှာပြင်များနှင့် နံ့သာတိုင်များအားလုံးသည် ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ တလက်လက်တောက်ပနေပြီး မှော်လက်နက်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အဆင့်မှာ အလွန်မြင့်မားသည်မဟုတ်သော်လည်း ပစ္စည်းများ၏ ပေါများမှုက အံ့ဩစရာကောင်းသည်။

မည်သူကမှ တန်ဖိုးရှိသော မှော်လက်နက်များကို အလှဆင်ပစ္စည်းအဖြစ် အသုံးပြုလေ့မရှိသဖြင့် ကျောက်စိမ်းအိုးမျှော်စင်၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုကို ထင်ရှားစေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သန့်ပြန့်ပြီး စိတ်အားထက်သန်သော တပည့်ငယ်တစ်ဦးက ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။ "လေးစားအပ်သော ဧည့်သည်တော် ဘာများ ကူညီပေးရမလဲခင်ဗျာ"

သူမှာ အစေခံတပည့်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း မွေးရာပါ ကိုယ်ခံပညာရှင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသူဖြစ်သည်။

ကုယွမ်သည် သူ၏ ကျောက်စိမ်းပြားကို ထုတ်ပြလိုက်ရာ အစေခံတပည့်မှာ ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကိုကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ကုယွမ်သည် အတွင်းစည်း တပည့်တစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် အစေခံတပည့်၏ လေးစားမှုကို ခံရခြင်းမှာ မဆန်းပေ။

"ဟန်ဆောင်နေစရာ မလိုပါဘူး။ ငါက ကုယွမ်ပါ။ ဆရာသခင် စီမာယန်နဲ့ တွေ့ချင်လို့ သူ ဒီမှာ ရှိနေလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

အစေခံတပည့်မှာ ကုယွမ်၏ အမည်ကို ကြားသည့်အခါ မျက်လုံးအဝိုင်းသား ဖြစ်သွားပြီး အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

သူက "ဆရာသခင် စီမာက အခု ဆေးဖော်စပ်နေပါတယ်။ စီနီယာအစ်ကိုကု အဆင်ပြေရင် ကျွန်တော် သွားသတင်းပို့ပေးပါ့မယ်" ဟု လျှောက်တင်သည်။

မကြာမီတွင် အစေခံတပည့်မှာ လူငယ်တစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်လာသည်။

သူမှာ ဖုန်းရှောက်ကျဲဖြစ်ပြီး မျက်နှာချိုသွေးကာ "ဂျူနီယာညီလေး ကျွန်တော့် ဆရာသခင်က အခု ဆေးဖော်စပ်နေလို့ ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ကို အဖော်ပြုပေးဖို့ ပြောခိုင်းလိုက်တာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ကုယွမ်ကို စူးစမ်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေပြီး ကုယွမ်၏ နာမည်ကျော်ကြားမှုကို သိရှိထားပုံပင်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် လျှို့ဝှက်ခန်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

တံခါးပွင့်သွားသောအခါ အတွင်းမှ "ဝင်ခဲ့ကြ" ဟူသော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

အတွင်းတွင် အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် တရားထိုင်ကာ ဆေးပေါင်းအိုးရှေ့တွင် ဆေးဖော်စပ်နေသည်။ အိုးမှာ အနီရောင်ဖြစ်ပြီး အမြင့် သုံးပေခန့် ရှိသည်။ ၎င်းပေါ်တွင် ရေးဆွဲထားသော မီးကျီးကောင်ပုံများမှာ အသက်ဝင်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

အဘိုးအိုမှာ အဝတ်အစားများမှာ ရိုးရှင်းပြီး ဆံပင်များ ရှုပ်ပွနေသည်။

သူသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လက်ကွက်ဖော်ကာ စစ်မှန်သောမီးကို ထိန်းချုပ်နေသည်။

ဆေးလုံးမှာ လောင်ဂျန်သီးအရွယ်အစားရှိပြီး ရွှေရောင်နှင့် အနီရောင် ရောစပ်ထားသည်။ ၎င်းမှတစ်ဆင့် နဂါးဟိန်းသံ၊ ကျားဟိန်းသံများကဲ့သို့ ဝိညာဉ်ဖိအားများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"တပည့် ကုယွမ် အဘိုးအို စီတူကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ကုယွမ်က လေးနက်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

သူ၏ရှေ့တွင် ရှိနေသူမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူကြီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ အကြီးအကဲ မဟုတ်သော်လည်း ဆေးဘုရင်တောင်တွင် သူ့ထက် အဆင့်အတန်း မြင့်သူမှာ ငါးဦးထက်ပင် မပိုနိုင်ပေ။

အခန်း ၁၉၀

ဆေးဘုရင်တောင်၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်တိုင်ပင် သူ့ရှေ့တွင် ရိုသေရလောက်သည်အထိ အဆင့်အတန်းမြင့်မားသူမှာ ဆေးဘုရင်တောင်၏ ဆေးပညာရှင်ကြီးသုံးဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည့် စီတူယန်ပင်။

ဆေးဘုရင်တောင်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ ဆေးပညာရပ်အပေါ်တွင် မူတည်နေသည်ဖြစ်ရာ ဂိုဏ်းချုပ်မှအစ အကြီးအကဲများနှင့် သာမန်တပည့်များအဆုံး ဆေးပညာကို အလွန်

အလေးထားကြသည်။

ဆေးပညာကျွမ်းကျင်သည့် တပည့်များမှာ ဂိုဏ်းအတွင်း၌ အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းကို ပိုင်ဆိုင်ကြပြီး ဆေးဆရာအဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနေသူများဆိုလျှင် ဂိုဏ်း၏ စစ်မှန်သော

တပည့်များနှယ် တန်းတူအခွင့်အရေး ရရှိကြသည်။

ထိုမျှမက ရှားပါးလှသော ဆေးပညာရှင်ကြီးများအကြောင်းကိုမူ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။

စီတူယန်သည် မိသားစုဂိုဏ်းကွဲများဘက်သို့ ယိမ်းယိုင်သူဖြစ်သော်လည်း ဂိုဏ်း၏ မူလမျိုးဆက်များနှင့်လည်း ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်သူဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် မိသားစုဂိုဏ်းကွဲများကဲ့သို့ ရန်လိုခြင်းမရှိဘဲ ကြားနေအနေအထားတွင်သာ ရှိနေသည်။

ထို့အပြင် ဟယ်လင်းနှင့်လည်း ရင်းနှီးမှုရှိရာ ဟယ်လင်းက ကြိုတင်မှာကြားထားသည့်အတိုင်း ကုယွမ်ကို ဂရုစိုက်ပေးရန် လက်ခံထားခြင်းပင်။

"မင်းက ကုယွမ်ဆိုတဲ့ ကောင်လေးလား"

စီတူယန်က ကုယွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ သူ့အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။

"ဟယ်လင်းဆီက ငါကြားထားပါတယ်။ ခဏလောက်တော့ ဒီမှာပဲ နေနေဦး။ တစ်ခုခု လိုအပ်ရင် ငါ့ဆီ လာခဲ့ပေါ့"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာသခင်"

ကုယွမ်က ရိုသေစွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

စီတူယန်မှာ ဆရာကြီးဟယ်လင်းထက်ပင် အဆင့်အတန်း ပိုမိုမြင့်မားသူဖြစ်ရာ ရိုသေမှုပြသရန်မှာ အရေးကြီးသည်။

နောက်လာမဲ့ရက်တွေမှာ ဒီအကြီးအကဲရဲ့ အကူအညီကို ငါယူရဦးမှာ။

"ကောင်းပြီ မင်းတို့ နှစ်ယောက် ပြန်တော့လေ"

စီတူယန်က လက်ကာပြလိုက်ကာ သူ့အတွက် အချိန်မှာ အလွန်တန်ဖိုးရှိသည်။

ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအလုပ်ဖြင့် အချိန်ပြည့် နစ်မွန်းနေသူဖြစ်ရာ ကုယွမ်ကို တွေ့ဆုံပေးလိုက်ခြင်းမှာပင် သူငယ်ချင်းအပေါ် ခင်မင်မှုပြလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းမှာ အရေးကြီးဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်၍ အနှောင့်အယှက်မခံလိုပေ။

ဖန်ရှောင်ကျဲက ကုယွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ကုယွမ်မှာ အရည်အချင်းရှိသည်ဟု ပြောသော်လည်း ဆရာသခင်စီတူယန်ထံမှ အထူးအလေးပေးမှုမျိုး ရမလာသည်မှာ သိသာနေသည်။

အမှန်ဆိုရလျှင် ဆေးပညာအပေါ်သာ စိတ်အားထက်သန်သည့် ဆရာသခင်နှင့် အကြီးအကဲတန်ရှတို့မှာ တခြားကိစ္စများကို စိတ်မဝင်စားကြပေ။

"ဟုတ်ကဲ့ တပည့် ပြန်ပါတော့မယ်"

ကုယွမ်က နောက်တစ်ကြိမ် အရိုအသေပေးကာ လှည့်ထွက်သွားစဉ် ဆေးဖိုနှင့် ဆေးလုံးကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအခါ သူ၏စိတ်ထဲတွင် အံ့ဩမှုများ ရစ်သိုင်းသွားတော့သည်။

"နေဦး"

ကုယွမ် လှည့်ထွက်ခါနီးတွင် စီတူယန်က လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"ဆရာသခင်... နောက်ထပ် အမိန့်ပေးစရာများ ရှိသေးလို့ပါလား"

ကုယွမ်က အံ့ဩစွာ မေးလိုက်သည်။

စီတူယန်၏ အသံမှာ ပိုမိုကြည်လင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟယ်လင်းဆီက ကြားတာတော့ မင်းက ဆေးပညာကို စိတ်ဝင်စားတယ် လေ့လာချင်တယ်ဆို။ ဟုတ်လား"

ကုယွမ် ဘာမှမပြောရသေးခင်မှာပင် ဘေးနားရှိ ဖန်ရှောင်ကျဲမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ကုယွမ်ကို သံသယမျက်လုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်မိသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်တွင် ဆေးပညာမှာ အရန်လမ်းကြောင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ နက်နဲသော နိယာမများ ပါဝင်နေသည်။

အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးနိုင်သည့် စွမ်းအားလည်း ရှိသည်။

သို့သော် ဤလမ်းကြောင်းကား လျှောက်လှမ်းရလွယ်ကူသည် မဟုတ်ပေ။

အလွန်မြင့်မားသော ပါရမီနှင့် ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု လိုအပ်သည်။

၎င်းသည် ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်မျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းထက် ဆေးပညာဆိုင်ရာ ထိုးထွင်းသိမြင်မှု မြင့်မားရန်သာ အဓိက လိုအပ်ခြင်းပင်။

သို့သော် ထိုသို့သော ဉာဏ်ပညာမျိုးရှိသူတို့မှာ ဒဏ္ဍာရီလာ ဖီးနစ်ငှက်၏ အမွေးအတောင်၊ ကြံ့သစ်ဦးချိုတို့နှယ် ရှားပါးလှသည်။

ယနေ့ခေတ် ဆေးဘုရင်တောင်၏ အခြေအနေကို ကြည့်ခြင်းဖြင့်ပင် သိနိုင်သည်။

တစ်ဂိုဏ်းလုံး၏ အင်အားကို အရင်းအနှီးပြု၍ မွေးထုတ်ထားသော်လည်း အလုပ်သင် ဆေးသမားတော် အနည်းငယ်သာရှိပြီး ဆေးဆရာအဆင့် တစ်ဒါဇင်၊ ဆေးပညာရှင်ကြီး သုံးဦးနှင့် ဆေးပညာရှင် အကြီးအကဲတစ်ဦးသာ ရှိတော့သည်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့်ပင် အရာရာကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

ဖန်ရှောင်ကျဲကိုယ်တိုင်လည်း ဆေးပညာကို လေ့လာခဲ့ဖူးသော်လည်း ပါရမီမပါသည်ကို သိရှိချိန်၌ သု၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်း မထိခိုက်စေရန်အတွက် အချိန်မီ စွန့်လွှတ်ခဲ့ရသည်။ ယခုတွင် ကုယွမ်တစ်ယောက် ဆေးပညာကို လေ့လာလိုကြောင်း ကြားသိလိုက်ရသောအခါ သူ့အတွက်မူမှာ အနည်းငယ် အဓိပ္ပာယ်မဲ့နေသယောင် ရှိနေတော့သည်။

အမှန်စင်စစ် ကုယွမ်၏ ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီမှာ ထူးချွန်သည်။ ရေဝိညာဉ်ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ဓားစိတ်နှလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်ရာ သူ၏အရည်အချင်းမှာ လီချန်ရှန်း၏ သန့်စင်သော ယန်းလမ်းစဉ်နှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

သို့သော် ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီကောင်းခြင်းမှာ ဆေးပညာပါရမီ ကောင်းခြင်းနှင့် တစ်ထပ်တည်း မဟုတ်ပေ။

ကုယွမ်မှာ ယခုမှ ကောင်းကင်ဘုံလူသားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသူ ဖြစ်ရာ ဤအဖိုးတန်အချိန်၌ ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အဓိကထားရမည်ပင်။

ဆေးပညာကို လေ့လာခြင်းမှာ မြင်းရှေ့တွင် လှည်းတင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ဟု ဖန်ရှောင်ကျဲ ယူဆသည်။

"ဒါမှမဟုတ်ရင်ရော ဒီကလေးက ဆရာသခင် အနှစ်သက်ဆုံးအရာကို ကြိုသိထားပြီးတော့ အာရုံစိုက်ခံချင်ယောင်ဆောင်နေတာများလား"

သို့သော် ဖန်ရှောင်ကျဲသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ပြန်လည်တွေးမိကာ အခြားထောင့်မှလည်း တွေးတောနေမိသည်။

ကုယွမ်က ရိုသေစွာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"တပည့် ဆေးပညာကို စိတ်ဝင်စားလို့ လေ့လာကြည့်ချင်တာပါ ဆရာသခင်"

စီတူယန်က သံသယဖြင့် ကြည့်ရှုရင်း

"ဒါဆိုရင် ငါ့ရဲ့ဆေးဖိုထဲက ဒီဆေးလုံးကို ကြည့်ပြီး တစ်ခုခု ပြောပြနိုင်မလား"

ကုယွမ်မှာ မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ဆေးဖိုအနီးသို့ တိုးကပ်သွားသည်။ ဆေးဖိုအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်

မီးတောက်တို့ကို အကဲခတ်ပြီးနောက် ခပ်လှမ်းလှမ်းသို့ ပြန်ဆုတ်ကာ ခေါင်းညိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာသခင် စိတ်မရှိပါနဲ့။ တပည့်မြင်ရသလောက်တော့ ဒါ နဂါးကျား ရိုးတွင်းချင်ဆီ အားဖြည့်ဆေးလုံးဖြစ်ပါလိမ့်မယ်"

"ဒီဆေးလုံးက နဂါးသွေးနဲ့ ကျားရိုးတွင်းချင်ဆီကို အဓိကသုံးထားပြီး ဆေးပင်ပေါင်း ၁၆၇ မျိုးနဲ့ ပေါင်းစပ်ထားတာပါ။ မူလအနှစ်သာရကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးတဲ့အပြင် အသက်ရှည်စေတဲ့ အာနိသင်လည်း ရှိပါတယ်။ ဝိညာဉ်စိတ်နှလုံး မထိခိုက်သေးသရွေ့တော့ ဘယ်လိုပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာမျိုးကိုမဆို ဒီဆေးနဲ့ အချိန်မီ ကယ်တင်နိုင်ပါတယ်ခင်ဗျာ"

ကုယွမ်၏ ရှင်းလင်းချက်မှာ အသေးစိတ်လွန်းလှရာ စီတူယန်မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

ကုယွမ်မှာ ဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိသည်မှာ ရက်အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသူဖြစ်ရာ ဤမျှအထိ လေ့လာထားနိုင်ခြင်းမှာ အတုအယောင် ဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

"နောက်ထပ် ဘာသိသေးလဲ..."

ကုယွမ် ခဏမျှ တွေးတောပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ ဆက်ပြောသည်။

"နဂါးကျားဆေးလုံးဆိုပေမဲ့ တကယ်တော့ ယင်နဲ့ယန်း ဟန်ချက်ညီမှု နိယာမကို အခြေခံထားတာပါ။ နဂါးက ယင်၊ ကျားက ယန်းဖြစ်တော့ ဒီနှစ်ခုရဲ့ ပေါင်းစပ်မှုနဲ့မှ ဆေးလုံးတစ်လုံး ပြည့်စုံလာတာပါ။ ဆရာသခင် ခုနက မီးစွမ်းအားကို အပြည့်မသုံးဘဲ ဆေးသန့်စင်တဲ့နည်းနဲ့ အညစ်အကြေးတွေကို ခွဲထုတ်နေတာကို သတိထားမိပါတယ်။ ဆေးပင်တွေရဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတွေကိုလည်း အအေး၊ အပူ၊ အလေး၊ အပေါ့ ဆိုပြီး ခွဲခြားပေါင်းစပ်ပြီးမှ ၄၉ ရက်တိုင်တိုင် စောင့်ဆိုင်းမှသာ ဆေးအာနိသင် အပြည့်အဝရမှာပါ"

ကုယွမ်၏ စကားများ ဆုံးသွားချိန်တွင် စီတူယန်၏ မျက်နှာပေါ်၌ အံ့ဩခြင်းများ လွှမ်းခြုံလာသည်။

သူ၏ အကြည့်တို့မှာ ကုယွမ်အပေါ် ယခင်ကထက် ပိုမိုလေးနက်သွားပြီးနောက် ရယ်မောကာ ချီးကျူးစကား ပြောလိုက်သည်။

"ဟားဟား... ကောင်းလိုက်တာ။ ယင်ယန်း ဟန်ချက်ညီပုံကို ဒီလောက်ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြနိုင်တာ တော်တော်လေး ကျယ်ပြန့်တာပဲ။ ကောင်လေး... မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က နိမ့်နေသေးပေမဲ့ ဆေးပညာအမြင်ကတော့ တကယ်ကို နက်နဲတယ်"