အခန်း (၁၈၅-၁၈၆)

အခန်း။ ၁၈၅

သူတို့၏ ဘိုးဘေးစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူအများ၏ ရင်ထဲတွင် တင်းကျပ်သွားပြီး လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ စတင်ပြုလုပ်ကြသည်။

ဘိုးဘေးကုမူမှာ ယင်ဝိညာဉ်အဆင့် နတ်မိစ္ဆာဘုရင်ကို မကြောက်ရွံ့သော်လည်း သူတို့မှာမူ ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။

မှော်အတတ်တိုက်ပွဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အကြွင်းအကျန် စွမ်းအားများကပင် သူတို့အတွက် မခံရပ်နိုင်စရာ ဖြစ်နေသည်။

အကယ်၍သာ ဘိုးဘေးကုမူနှင့် ဤရွှေရောင်မျောက်ဘုရင် တကယ်တိုက်ခိုက်ကြပါက သူတို့မှာ ပထမဆုံး သေဆုံးမည့်သူများ ဖြစ်လာမည်မှာ အသေအချာပင်။

သို့သော် လူတိုင်း အံ့ဩသွားသည်မှာ မောက်မာလှသော ရွှေရောင်မျောက်ဘုရင်သည် အေးစက်စက် အမူအရာရှိသော်လည်း ဒေါသထွက်ခြင်း မရှိဘဲ "ဒါဆိုရင်လည်း ဂရုစိုက်ကြပါ။ တာအိုမိတ်ဆွေ ကျွန်တော် မလိုက်ပို့တော့ဘူး" ဟုသာ အေးစက်စက် ပြောဆို လိုက်သည်။

ဘိုးဘေးကုမူမှာလည်း မအံ့ဩဘဲ ခေါင်းညိတ်ကာ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တာအိုမိတ်ဆွေ သွားတော့မယ်" ဟု ပြောကာ ဝဲပျံနဂါးလှေကို မောင်းနှင်၍ ထွက်ခွာသွားသည်။

ဂျင်ဟိုမှာမူ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေပြီး ဝဲပျံနဂါးလှေ ဝေးကွာသွားသည်ကို ကြည့်ကာ "ဆေးဘုရင်တောင်... ဟွန်း" ဟုသာ အသံပြုလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသော ရွှေအမြုတေအဆင့် မျောက်မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင်က ရွှေရောင်မျောက်ဘုရင်ဘေးသို့ ရောက်လာပြီး "ဘိုးဘေး ဘာလို့ ဒီလူသားတွေကို ဒီမှာတင် မတားထားလိုက်တာလဲ" ဟု မေးသည်။

"ငါ ဒီလူသားတွေက အမုန်းဆုံးပဲ။ အတိတ်တုန်းကလည်း ယွင်မုန်တောင်တန်းရဲ့ အကောင်းဆုံး ဝိညာဉ်အမြစ်တွေကို သိမ်းပိုက်ပြီး ဂိုဏ်းတွေတည်၊ ဆေးတွေခူး၊ သတ္တုတွေတူးကြတယ်။ သူတို့က ကျွန်တော်တို့လို မိစ္ဆာတွေကို ဖမ်းပြီး ဟင်းလျာတွေချက်၊ ဆေးတွေဖော်ဖို့ သုံးကြတယ်။ နီမြန်းသော နဂါးတာအိုဆရာရဲ့ လိုဏ်ဂူက ပေါ်လာတာက ကျွန်တော်တို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်အတွက် အခွင့်အရေးကြီးပဲ။ ဒါကို လူသားတွေက လာလုနေကြတာ။ သူတို့ရဲ့ လောဘကြီးတဲ့ မျက်နှာတွေကို မြင်ရတာ တကယ်ကို ရွံဖို့ကောင်းတယ်"

ထိုနီရဲနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

ခဏလေးကမှ မောက်မာနေသည့် ဂျင်ဟိုသည် ယခုမူ သံတုတ်ကို သိမ်းလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာပင် "ဟိုချီ မင်း ငယ်ငယ်က လူသားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကြောင့် ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး သေလုမြောပါး ဖြစ်ခဲ့ရတာ ငါသိတယ်။ အဲဒီကတည်းက လူသားမျိုးနွယ်ကို မုန်းတီးလာတာ။ တောင်အောက်ဆင်းပြီး လူသားတွေကို သတ်ဖြတ်တာလည်း ငါသိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ဒီဘုရင်က မင်းရဲ့ အမုန်းတရားအတွက် ခိုင်းစေဖို့ အကြောင်းပြချက် မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြောသည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့် မျောက်မိစ္ဆာမှာ ကြောက်လန့်သွားပြီး ဒူးထောက်ကာ ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့်ဖြင့် တောင်းပန်သည်။

"ဘိုးဘေး သနားတော်မူပါ ဟိုချီ အဲ့လိုမလုပ်ရဲပါဘူး"

ဂျင်ဟိုက သူ့ကို မကြည့်ဘဲ "မင်းကို ဒဏ်ရာရအောင်လုပ်တဲ့သူကို မင်းဘာသာ သွားသတ်လိုက်။ မိစ္ဆာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လူသားပဲဖြစ်ဖြစ် အဆုံးသတ်မှာတော့ အားကြီးသူ အသက်ရှင်ရုံပဲ။ လူသားတွေက ယဉ်ကျေးမှုဆိုပြီး ဟန်ဆောင်နေကြပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာတော့ ဘယ်သူကများ တရားစကားပြောကြလို့လဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဂျင်ဟို၏ မျက်နှာတွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ဒီလူတွေကို ဒီမှာတင် ထိန်းထားဖို့ဆိုတဲ့ စကားကို ဒီဘုရင်တောင် မပြောရဲဘူး။ မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုစကားမျိုး ပြောရဲရတာလဲ။ ခုနက လူသားကျင့်ကြံသူ သုံးသွားတဲ့ အတတ်က အသက်နှင့်သေခြင်း လမ်းကြောင်းပဲ။ သူ့ကျင့်ကြံမှုက ဒီဘုရင်ထက်စာရင် မနိမ့်ကျဘူး။ ပြီးတော့ သူစီးလာတဲ့ လှေကြီးကို မဖွင့်ရသေးဘူး။ တကယ်သာ မီးတောက်ကိုသာ လွှတ်လိုက်ရင် ငါကလွဲလို့ မင်းတို့အားလုံး သေကုန်မှာပဲ ဒီဘုရင်က မတိုက်ချင် မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ ရွှေရောင်မျောက်မျိုးနွယ်တွေ အထိအခိုက်များမှာ စိုးလို့။ မင်းလိုမျိုး ဦးနှောက်မသုံးဘဲ တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲ သိတဲ့သူက ဘာကိုမှ နားမလည်ဘူး"

"နီမြန်းသော နဂါးနတ်ဘုရားနန်းတော်နဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့တော့... ဟူး..."

ဂျင်ဟိုသည် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်ဖြင့် အနည်းငယ် ရယ်မောလိုက်သည်။

"အဲဒီ နီမြန်းသော နဂါးတာအိုဆရာက လူသားမျိုးနွယ်နဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ ကံကြမ္မာ အကြောင်းတရားတွေ ရှိထားတာ။

လူသားတာအို အတတ်ပညာတွေကိုပဲ ကျင့်ကြံနေတာလေ။ မင်းကတော့ သူ့ကို မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းလို့ သတ်မှတ်နေပေမဲ့ သူကိုယ်တိုင်ကတော့ သူ့ကိုယ်သူ ဘယ်တုန်းကမှ မိစ္ဆာလို့ မသတ်မှတ်ခဲ့ဘူး။ ငါတို့သာ နီမြန်းသော နဂါးနတ်ဘုရားနန်းတော်ထဲ ရောက်သွားရင်တောင် ဘာအကျိုးအမြတ်မှ ရမှာမဟုတ်သလို အထူးအခွင့်အရေးလည်း ရမှာမဟုတ်ဘူး"

"မင်းက ငါတို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်အတွက် စဉ်းစားပေးနေတယ်လို့ ပြောပေမဲ့ တခြားမိစ္ဆာတွေက မစိုးရိမ်ကြဘဲ မင်းတစ်ကောင်တည်း ဘာလို့ ဒီလောက် အသည်းအသန် ဖြစ်နေရတာလဲ။ ပြီးတော့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဆိုတာက မျိုးနွယ်စုပေါင်းစုံကို ခေါ်တာလေ။ မင်းက ငါ့ရဲ့ ရွှေရောင်မျောက်မျိုးနွယ်စုအတွက်ပဲ သီးသန့်စဉ်းစားသင့်တာ"

ရွှေအမြုတေအဆင့် မျောက်မိစ္ဆာက အကြိမ်ကြိမ် ဦးညွတ်ကာ "ဟိုချီ မှားမှန်းသိပါပြီ။ အပြစ်ပေးပါ ဘိုးဘေး" ဟု တောင်းပန်သည်။

သူက ခေတ္တတွေဝေပြီးနောက် "ဒါပေမဲ့... ဘိုးဘေး။ ဒီလူသားတွေက ကိုင်တွယ်ရခက်ပေမဲ့ နတ်ဘုရားမြေခွေးနန်းတော်၊ အဆိပ်နဂါးလိုဏ်ဂူဒါမှမဟုတ် မျောက်ဖြူတောင်တို့ဆီက အကူအညီတောင်းပြီး ဖမ်းဆီးရင် ပိုမလွယ်ကူဘူးလား" ဟု ပြောလိုက်မိသည်။

ဂျင်ဟိုက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ခေါင်းခါရင်း "မင်းလည်း နှစ်တွေကြာလာတာနဲ့အမျှ တိုးတက်မှုမရှိတော့ပါလား..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက တခြားမိစ္ဆာတွေဆီက အကူအညီ တောင်းလို့ရပေမဲ့ သူတို့ကလည်း တခြားသူတွေကို ခေါ်လာနိုင်တာပဲ။ ဆေးဘုရင်တောင်ဆိုတာ ချင်ကျိုးပြည်နယ်ရဲ့ ပထမဆုံးသော ကြီးမားတဲ့ နတ်ဘုရားဂိုဏ်းပဲ။ သူတို့မှာ နဂါးတံခါး ယန်ဝိညာဉ်အဆင့်ရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး သုံးဦးတောင် ရှိတယ်။ ငါ့မျက်နှာတစ်ခုတည်းနဲ့ ယင်ဝိညာဉ်အဆင့် မိစ္ဆာဘုရင်တွေကို ဘယ်လောက်အထိ ဆွဲခေါ်နိုင်မယ် ထင်နေတာလဲ"

ရွှေအမြုတေအဆင့် မျောက်မိစ္ဆာမှာ စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ ငြိမ်သက်သွားသည်။

"တကယ်ကို အသုံးမကျလိုက်တာ နတ်မိစ္ဆာအမြုတေကို တည်ဆောက်ပြီးတာတောင်မှ မင်းက ဘာမှအသုံးမဝင်တဲ့ အမှိုက်တစ်စပဲ"

ဂျင်ဟိုက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ရွှေရောင်မျောက်မျိုးနွယ်စုမှာ ရှေးဟောင်း ခရမ်းရောင်မျက်လုံး ရွှေရောင်မျောက်တို့၏ သွေးမျိုးစက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် ဉာဏ်ရည်မြင့်မားပြီး ကျင့်ကြံမှုစွမ်းရည် ထက်မြက်ကြသည်။

သို့သော် ဉာဏ်ရည်မြင့်မားခြင်းက လိမ္မာပါးနပ်ခြင်းနှင့် တူညီသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

သူ့ရှေ့မှ မျောက်မိုက်မှာမူ ဘိုးဘေးတို့၏ ပညာဉာဏ်ကို အနည်းငယ်မျှ မရရှိခဲ့ပေ။

မျောက်မိစ္ဆာမှာ ငြင်းဆန်ရဲခြင်းမရှိဘဲ ခေါင်းကိုသာ ငုံ့ထားလိုက်သည်။

ဂျင်ဟိုက တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းလို အသုံးမကျတဲ့ကောင်ကို အနားမှာထားတာက ငါ့ရဲ့ ရွှေရောင်မျောက်မျိုးနွယ်စုအတွက် ဂုဏ်သိက္ခာကျစေတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ ဒီဘုရင် နီမြန်းသော နဂါးအမိန့်ကို သွားယူမယ်။ အဲဒီအခါကျရင် မင်းကိုပဲ အဖော်အဖြစ် ခေါ်သွားမယ်"

သူ့စကား၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ထိုအသုံးမကျသူကို အသုံးချပြီး အသက်ပေးစတေးခံအဖြစ် အသုံးပြုရန်ပင်။

...

အခြားတစ်ဖက်တွင် ဝဲပျံနဂါးလှေပေါ်၌ မြွေဖြူကြီးနှင့် ရွှေရောင်မျောက်ဘုရင်တို့၏ ဖြစ်ရပ်များအပြီးတွင် ဆေးဘုရင်တောင်မှ ကျင့်ကြံသူများသည် အစပိုင်းက ရှိခဲ့သော မောက်မာသည့် အလေ့အကျင့်များ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

အတွင်းစည်း တပည့်အများစုမှာ ဒဏ်ရာအသီးသီး ရရှိသွားကြပြီး စိတ်ဓာတ်ကျနေကြသည်။ ဘိုးဘေးကုမူမှာ သူ၏နေရာသို့ ပြန်သွားပြီဖြစ်၍ ကျန်ရှိသော ကိစ္စငယ်များကို တာဝန်ခံများကသာ ဖြေရှင်းပေးသည်။

ကုယွမ်သည် သူ၏ မိတ်ဆွေများဖြစ်သော နွီယိုတ၊ ရှရှို့ရွှယ်နှင့် ချင်းရွှယ်တို့ ထိခိုက်မှု အနည်းငယ်သာ ရှိသည်ကို မြင်ရသောအခါ စိတ်အေးသွားရသည်။

ကုယွမ်သည် မူလ စစ်မှန်သော စွမ်းအားကို လည်ပတ်စေကာ သူ၏ ဒဏ်ရာများကို အလျင်အမြန် ကုသလိုက်သည်။

"ငါက နီမြန်းသော နဂါးအမိန့်မပါဘဲနဲ့တောင် သာမန် ကောင်းကင်ဘုံလူသားအဆင့် လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူတွေ နီမြန်းသော နဂါးနတ်ဘုရားနန်းတော်ဆီ သွားလို့ရမယ် ထင်ထားတာ တကယ်တမ်းကျတော့ ငါ အမြင်မှားနေတာပဲ..."

သူ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"နီမြန်းသော နဂါးနတ်ဘုရားနန်းတော်က အားလုံးကို ဖိတ်ခေါ်ထားတယ်ဆိုပေမဲ့ အဲဒီ အသက်ရှည်ခြင်း ဆုလာဘ်ကို ရဖို့က ဘယ်လောက်တောင် ခက်ခဲလိုက်မလဲ။ ရောက်အောင်သွားဖို့ဆိုတာကအစ ပြဿနာပဲ။ ယွင်မုန်တောင်တန်းရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှာရှိတဲ့ မိစ္ဆာတွေနဲ့ သားရဲတွေအကြားမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေတောင် တံခါးပေါက်ရောက်ဖို့ မလွယ်ကူဘူး"

ထိုတစ်ခေါက်တွင် ဝဲပျံနဂါးလှေကြောင့် အာရုံစိုက်မှုများလွန်းပြီး အန္တရာယ်များနှင့် တိုးနေခဲ့သော်လည်း ယွင်မုန်တောင်တန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာရှိ သားရဲများနှင့် မိစ္ဆာများ၏ အန္တရာယ်မှာ လျှော့တွက်စရာ လုံးဝမရှိကြောင်း ကုယွမ် ပိုနားလည်သွားသည်။

အခန်း ၁၈၆

နီမြန်းသော နဂါးနတ်ဘုရားနန်းတော်အကြောင်း သတင်းစတင်ပျံ့နှံ့လာချိန်တွင် ပိုင်လျန်

ခရိုင်နှင့် ရှန်ယန်စီရင်စုမှ လူများစွာ စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့ကြသည်။

ကောင်းကင်ဘုံလူသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူများတင်မကဘဲ အခြေအနေကို ကောင်းစွာမသိနားမလည်သည့် မွေးရာပါ ကိုယ်ခံပညာရှင်များနှင့် သာမန် ကိုယ်ခံပညာရှင်များစွာတို့ကလည်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပါဝင်လာကြသည်။

ကုယွမ်၏ အမြင်တွင်မူ ဤသူများမှာ လောဘနှင့် မသေမျိုးလမ်းစဉ်၏ သွေးဆောင်မှုနောက်သို့ လိုက်ကာ ယွင်မုန်တောင်တန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ဝင်ရောက်သွားပါက အသက်ပေါင်းများစွာ ဆုံးရှုံးရမည်မှာ အသေအချာပင်။

သူ၏ ယခင်အတွေးများကို ပြန်ပြောင်းတွေးမိရင်း ကုယွမ်သည် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

"ငါသာ ကောင်းကင်ဘုံလူသားအဆင့်ကို ကံကောင်းစွာ ရောက်ခဲ့ရင်တောင် နီမြန်းသော နဂါးနတ်ဘုရားနန်းတော်ကို ကိုယ်တိုင်သွားဖို့ စိတ်ကူးထားခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ဆေးဘုရင်တောင်လို ကြီးမားတဲ့ အင်အားစုနဲ့အတူ လိုက်ပါသွားတာကမှ အလုံခြုံဆုံးနဲ့ အသေချာဆုံးပဲ" ဟု သူတွေးမိသည်။ သစ်ပင်ကြီးအောက်မှာမှ အရိပ်ကောင်းရသည်ဆိုသည့် စကားပုံအတိုင်း ဆေးဘုရင်တောင်၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် နေထိုင်ရခြင်းမှာ အဆင်ပြေမှုများစွာ ရှိသည်။

ကြီးမားသော အင်အားစုအတွင်း ကျင့်ကြံရခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကို ကုယွမ် တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာသည်။

သို့သော် ကံကြမ္မာမပါပါက သို့မဟုတ် စွမ်းအားမရှိပါက ထိုအရာများမှာလည်း မကောင်းကျိုးဖြစ်စေနိုင်သည်ကို မကြာသေးမီက သေဆုံးသွားသော အစေခံတပည့်များ၏ ဖြစ်ရပ်က သက်သေပြနေသည်။

...

ဝဲပျံနဂါးလှေသည် ဆက်လက်ခရီးနှင်လာရာ နောက်ထပ် အန္တရာယ်များနှင့် ထပ်မံတိုးပြန်သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် နဂါးလှေ၏ ကြီးမားသော ပုံသဏ္ဌာန်ကြောင့် ဉာဏ်ပညာရှိသော သားရဲများမှာ ရှောင်ရှားသွားကြသည်။

သို့သော် အချို့သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် သားရဲများမှာမူ မရှောင်ရှားဘဲ နဂါးလှေကို တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားကြသည်။

ကုယွမ် အမှတ်ရဆုံး ဖြစ်ရပ်မှာ ရှေးဟောင်း သားရဲပိုးကောင်များဖြစ်သည့် စိမ်းပြာရောင် ကျောက်စိမ်းဓားလိပ်ပြာ၊ တောင်ပံဆယ့်နှစ်ခု နတ်ဘုရားပိုးကောင်နှင့် သွေးဓားပုစဉ်းရင်ကောင်တို့နှင့် နိုင်းယှဉ်နိုင်သော ကောင်းကင်မျို ဖားပြုပ်နှင့် တိုးမိသည့် ဖြစ်စဉ်ပင်။

အစပိုင်းတွင် ထိုဖားပြုပ်မှာ လက်ညှိုးအရွယ်ခန့်သာရှိပြီး အနက်ရောင် ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် သာမန်ကဲ့သို့ပင် ထင်ရသော်လည်း ခုန်လိုက်သည့်အခါ တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ကြီးမားသွားကာ ၎င်း၏ပါးစပ်မှာ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကိုပင် မျိုချနိုင်သည့် အနက်ရောင်တွင်းနက်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

၎င်း၏ ကောင်းကင်နှင့် ကမ္ဘာမြေကို မျိုချခြင်းအတတ်ပညာမှာ ဂျင်ဟိုနှင့် ဘိုးဘေးကုမူတို့၏ တိုက်ပွဲထက်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ဘိုးဘေးကုမူသာ အချိန်မီ မကူညီခဲ့ပါက လူတိုင်း အသက်ဆုံးရှုံးရပေလိမ့်မည်။

ထို ကောင်းကင်မျို ဖားပြုပ်မှာ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်ဖြစ်သော်လည်း အပြည့်အဝ ရင့်ကျက်ခြင်းမရှိသေး၍သာ ဘိုးဘေးကုမူကို မယှဉ်နိုင်ခြင်းပင်။

အကယ်၍သာ ရင့်ကျက်နေပါက မူလဝိညာဉ် စစ်မှန်သော အမြုတေရှင်တစ်ဦးနှင့်ပင် ညီမျှမည်ပင်။

ဤအချက်က ကုယွမ်ကို မျှော်လင့်ချက်ပေးလိုက်သည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် ခြောက်ကောင်အနက် ရှောင်ချင်းမှာ ရှေးဟောင်း စိမ်းပြာရောင် ကျောက်စိမ်းဓားလိပ်ပြာ၏ မျိုးဆက်ဖြစ်ပြီး လက်ရှိတွင်ပင် ကောင်းကင်ဘုံလူသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှင့် ညီမျှနေပြီဖြစ်သည်။

ရင့်ကျက်လာပါက ရွှေအမြုတေအဆင့်အထိ ရောက်နိုင်ပြီး သွေးမျိုးစက် ပြောင်းလဲသွားပါက ရှေးဟောင်း သားရဲပိုးကောင်များ၏ စွမ်းအားကို ပြန်လည် ဖော်ဆောင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

မကြာမီတွင် ဝဲပျံနဂါးလှေက ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီး ရပ်တန့်သွားသည်။ ဓားအတတ်ပညာကို ကျင့်ကြံနေသည့် ကုယွမ်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။

လေ့ကျင့်ခန်းအခန်းမှ ထွက်လာချိန်တွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပျံသန်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ကုယွမ်သည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်၍ ဖမ်းဆုပ်လိုက်ရာ ကျောက်စိမ်း အဆောင်တစ်ခု ရရှိသွားသည်။

ကျောက်စိမ်းအဆောင်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဆရာဖြစ်သူ ဆရာကြီးဟယ်လင်းထံမှ သတင်းစကားကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ကျုံးမင်ဈေးကို ရောက်ပြီ။ မင်းကို ဒီမှာပဲ ချထားခဲ့မယ်။ ဒီကအခြေအနေကို မင်းသိပြီးသားဖြစ်လို့ ငါ အများကြီး မပြောတော့ဘူး။ ဂရုစိုက်ဖို့တော့ မမေ့နဲ့"

ကုယွမ်သည် ကျောက်စိမ်းအဆောင်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာကာ ဆရာကြီးဟယ်လင်းနှင့် အကြည့်ချင်းဆုံမိပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဆရာနှင့် တပည့်ကြားတွင် စကားလုံးများ မလိုအပ်ဘဲ နားလည်မှုများ ရှိနေသည်။

ကုယွမ် ရှေ့ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ မိုင်ထောင်ချီ ရှည်လျားပြီး မိုင်ရာချီ ကျယ်ဝန်းသော ချောက်ကမ်းပါးကြီးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုချောက်ကမ်းပါးအတွင်း၌ ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားမြို့တော်ကြီးတစ်ခု တည်ရှိနေသည်။

ဤမြို့တော်မှာ တောင်ကိုမှီ၍ တည်ဆောက်ထားပြီး မြို့ရိုးများမှာ ပေရာချီ မြင့်မားကာ ရှားပါးပြီး ခိုင်ခံ့သော ကျောက်တုံးများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည်။

မြို့ရိုးတစ်လျှောက်တွင် ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေပြီး အစီအရင်များဖြင့် ကာကွယ်ထားသည်။

မြို့တွင်းရှိ လမ်းမများမှာ ကျယ်ဝန်းပြီး နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ လင်းလက်နေသည့် ခမ်းနားသော အဆောက်အအုံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ကောင်းကင်ထက်တွင်လည်း အလင်းတန်းများ ပျံသန်းနေကြပြီး ခမ်းနားထည်ဝါလှသည်။

ဤနေရာမှာ ယွင်မုန်တောင်တန်း၏ အနက်ပိုင်းတွင် တည်ရှိပြီး တောင်ပိုင်းနယ်စပ်တွင် အကျော်ကြားဆုံးဈေးဖြစ်သော ကျုံးမင်ဈေးပင်။

ဈေးဟု ခေါ်ဆိုသော်လည်း မြို့တော်တစ်ခုနှင့်ပင် တူညီနေသည်။

ကျုံးမင်ဈေးတွင် စည်းကမ်းတင်းကျပ်ကာ တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ ရန်ဖြစ်ခြင်းများကို တားမြစ်ထားပြီး ဖောက်ဖျက်ပါက ကိုယ်လက်အင်္ဂါ ဖြတ်တောက်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် အသတ်ခံရခြင်းတို့နှင့် ကြုံတွေ့ရနိုင်သည်။

ကုယွမ်အနေဖြင့် နီမြန်းသော နဂါးနတ်ဘုရားနန်းတော်သို့ မသွားနိုင်သဖြင့် ပိုင်လျန်ခရိုင်သို့ ပြန်သွားပါက ပြဿနာများစွာ ရှိနိုင်သဖြင့် ဤနေရာတွင် နေထိုင်ခြင်းမှာ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပင်။

ဆေးဘုရင်တောင်မှာလည်း ဤဈေးတွင် အရေးပါသော အင်အားစုတစ်ခုဖြစ်သဖြင့် ကုယွမ်အနေဖြင့် ပြဿနာမရှာဘဲ နေထိုင်ပါက ဘေးကင်းမည်ပင်။

ကုယွမ်သည် အဝေးကို ကြည့်လိုက်သောအခါ မိုင်အနည်းငယ်အကွာတွင်ရှိသော နီမြန်းသော နဂါးနတ်ဘုရားနန်းတော်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုနန်းတော်မှာ ဧရာမ အစီအရင်ကြီးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး နဂါးတိုင်ကြီးကိုးတိုင်မှာ ထင်ရှားစွာ မြင်နေရသည်။

အဝေးမှကြည့်ရုံဖြင့် ပူပြင်းသည့် အပူငွေ့များကို ခံစားနေရသည်။

ဝဲပျံနဂါးလှေကြီး ရောက်ရှိလာခြင်းက လူအများ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်ပြီး လူများစွာက ကောင်းကင်သို့ ပျံသန်းကာ ကြည့်ရှုကြသည်။

ဝဲပျံနဂါးလှေပေါ်တွင် ကုယွမ်၊ နွီယိုတ၊ ရှရှို့ရွှယ်နှင့် တပည့်အချို့ စုရုံးနေကြသည်။

နီမြန်းသော နဂါးအမိန့်မရှိသဖြင့် သူတို့မှာ ဤဈေးတွင်သာ ကျန်ရစ်ရမည်ပင်။

ကုယွမ် အံ့ဩရသည်မှာ လီချန်းချင်းသည် သူတို့နှင့်အတူ မရှိဘဲ အတွင်းစည်း တပည့်အချို့နှင့်အတူ ရပ်ကာ ကုယွမ်ကို လှောင်ပြောင်နေခြင်းပင်။ လီချန်းချင်းမှာ သူ၏အစ်ကို လီချန်းရှင်းကြောင့် အမိန့်လက်မှတ်ရရှိသွားသည်။ ဤသည်မှာ ဂိုဏ်း၏ စည်းကမ်းများကို လျစ်လျူရှုပြီး မိသားစုအသိုင်းအဝိုင်းများက ကြီးစိုးထားကြောင်း ပြသနေသည်။

ကုယွမ်ကဲ့သို့ ထူးချွန်သော တပည့်ကိုပင် ဆရာကြီးဟယ်လင်း ကြိုးစားသော်လည်း အမိန့်လက်မှတ် မရရှိခဲ့ပေ။ လီချန်းချင်းမှာမူ စွမ်းရည်နှင့် ကျင့်ကြံမှု နိမ့်ကျသော်လည်း မိသားစုအသိုင်းအဝိုင်းကြောင့် အလွယ်တကူ ရရှိသွားသည်။

ကုယွမ်သာ အတ္တကြီးပြီး စိတ်တိုတတ်သူဆိုပါက ဤမမျှတမှုအတွက် အချိန်အတော်ကြာ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

နီမြန်းသော နဂါးအမိန့်နေရာ၏ ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို မိသားစုအသိုင်းအဝိုင်းများက သိမ်းပိုက်ထားပြီး ကုယွမ်အတွက် တစ်ခုမျှပင် မပေးလိုကြသည်မှာ အလွန်ပင် မတရားပေ။