အခန်း ၁၂၄၂

အခန်း (၁၂၄၂) ဘယ်သူက မင်းနဲ့ အလိုက်သင့် နေပေးနေလို့လဲ ၃

ရှန်းယီ ပြသခဲ့သော ခွန်အားအရ ကျော်လွန်ရန်မဆိုထားနှင့်၊ သူ့နှင့် ကျားနတ်ဆိုးကြားတွင် သိသာထင်ရှားသော ကွာဟချက်တစ်ခုရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

"ဟမ်" ကျားနတ်ဆိုး၏အမူအရာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အေးစက်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။

သူ၏အာရုံခံစားမှုက လုံးဝ မှန်ကန်နေသည်။ ဤလူက သုံးနှင့်သုံး အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းကို မကျော်လွန်သေးသော်လည်း သူ၏အထက်ရှိ မီးခိုးရောင် ထိုက်ရွှီနယ်ပယ်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူက လွတ်မြောက်ရန် လမ်းမရှိတော့ကြောင်း ရှင်းပြ၍မရနိုင်လောက်အောင်ခံစားလိုက်ရသည်။

"စည်းမျဉ်းတွေကို မချိုးဖောက်နဲ့" သူက သတိပေးဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

ယခင်က မဟာဂိုဏ်းကြီး၏တပည့်များဖြစ်စေ၊ သူတို့၏နတ်ဆိုးအုပ်စုများဖြစ်စေ သူတို့သည် ထိုသေမျိုးများရှေ့တွင် အမြဲတစေဟန်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ သူကိုယ်တိုင် ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နေရာသို့ ဆွဲခေါ်ခံရခြင်းက ဘာအဓိပ္ပာယ်ဖြစ်သနည်း။

၎င်းက အမိန့်အရလုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်လျှင်ပင် ကျားနတ်ဆိုး၏ ရင်ထဲတွင် မသက်မသာဖြစ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ကျန်ရှိနေဆဲပင်။

သို့သော် သူ၏သတိပေးချက်ကို အနောက်ရှိ လူငယ်လေးက ဘာမှမကြားသကဲ့သို့ပင်။ သူ၏ထိုက်ရွှီ တာအိုအသီးအပွင့် တစ်ခုတည်းဖြင့်ဆိုလျှင် ၎င်းက မဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူ၏ဘေးရှိတောင်ပံခြောက်ခုပါ ပိုးကောင်နှင့်အတူဆိုလျှင် မည်သူက သတိထားမိမည်နည်း။

သူတို့က တူညီသောမျိုးဆက်ဖြစ်ရာ ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် အနည်းငယ်သာလိုအပ်သည်။

အက်ကြောင်းကြီးက ရုတ်တရက်ကျဆင်းလာပြီး ပုံရိပ်နှစ်ခုလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝါးမျိုလိုက်သည်နှင့်အမျှ ကျားနတ်ဆိုးက ၎င်း၏လည်ပင်းပေါ်ရှိ နောက်ထပ် လက်တစ်ဖက်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထိတ်လန့်လာသည်။

တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ။ ဒီကောင်လေးက ဟန်ဆောင်နေတာ မဟုတ်ဘူး။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။

"..."

ကြောင်အမ်းနေသော ဒုက္ခသည်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လင်းစုက တာ့လော် မသေမျိုးအရှင် တစ်ပါးအနေဖြင့် ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးကို မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ဒုက္ခသည်များထက် မနည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေခဲ့၏။

သူမ လုံးဝ နားမလည်ခဲ့ပေ။

ထိုသူ ပြသခဲ့သော မူလရင်းမြစ်ဆယ်မျှင်ဖြင့် သူသည် ကျားနတ်ဆိုးကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ကျားနတ်ဆိုးက အဘယ်ကြောင့် ထိုတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှ ကျင့်ကြံသူနှင့်အတူ ထိုက်ရွှီ နယ်ပယ်ထဲသို့ လိုက်သွားခဲ့ရသနည်း။

ပြိုင်ဘက်ကို အပြင်ဘက်တွင် ဒဏ်ရာပြင်းပြင်းထန်ထန်ရသွားစေပါက ဆိုးရွားသည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုများရှိလာမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဤကဲ့သို့အပိုလုပ်ခဲ့သည်လော။

အကြောင်းပြချက် တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ယခင်က ယုံကြည်မှုရှိခဲ့သော လင်းစုက လွတ်ဟာနေသော ကောင်းကင်ကြီးကို ကြည့်ရင်း စိုးရိမ်ပူပန်လာသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူမ အကြာကြီး စောင့်စရာ မလိုခဲ့ပေ။

မကြာမီ ကောင်းကင်ကြီးက နောက်တစ်ကြိမ် ဟသွားပြီး ဧရာမကျားခေါင်းကြီး တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် လင်းစု က သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်သော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင် သူမ၏လက်က အေးခဲသွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျားခေါင်းသာ ထွက်ပေါ်လာသောကြောင့်ပင်။

ဘတ်..ဘတ်

အက်ကြောင်းကြီးထဲမှ အသားတုံးများ မရေမတွက်နိုင်အောင်ကျဆင်းလာပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာစုပုံသွားသည်။

ရှန်းယီက ထိုက်ရွှီ နယ်ပယ်ထဲမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်လာပါသည်။ သူ၏မျက်နှာက ဖြူရော်နေပြီး အလွန်အမင်းအားအင်ကုန်ခမ်းနေပုံရသော်လည်း သူ၏အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး သူ၏အဖြူရောင်ဝတ်ရုံမှာ စွန်းထင်းမှု မရှိဘဲ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာရထားသည့် အရိပ်အယောင်မရှိပေ။

"..."

လင်းစု မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်နှာတွင် တောင့်တင်းသောအမူအရာဖြင့်ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေ၏။

ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်များကို ကျော်လွန်၍ ရန်သူများကို အနိုင်ယူခြင်းမျိုးကို ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ အထူးချွန်ဆုံးသော စီနီယာအစ်ကိုများထံမှသာ သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

အာမေဋိတ်သံများ ကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည့်တိုင်အောင် လင်းစုက လန့်နိုးမလာခဲ့ပေ။ အောက်ဘက်ရှိ ဒုက္ခသည်များက ဦးချကန်တော့ကြပြီး ထိုက်ရွှီ ဆေးဧကရာဇ် ကို ရိုသေလေးစားစွာ မော့ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့မှု တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူ ဒီကို ရောက်နေတာ အချိန်တိုလေးပဲ ရှိသေးတယ်၊ ဒါပေမယ့် ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင် ကို ငါ့လက်ထဲကနေ လုယူဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပြီ။

လင်းစု ကျောက်စိမ်းပြားကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ယူလိုက်ရာ သူမ၏လက်များ တုန်ယင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ "မော်ဖုန်း၊ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပြီ။"

"ဘာဖြစ်တာလဲ" ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ဖက်မှ အမျိုးသားက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"နင် ခေါ်လာတဲ့ မဟာနတ်ဆိုးကြီး... သေသွားပြီ။" လင်းစု က တံတွေးမျိုချလိုက်၏။

ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ဖက်တွင် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မျိုသိပ်ထားသော ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသည့် အသံတစ်ခုက မေးမြန်းလာသည်။ "တကယ်တမ်း ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ အဲဒီ မဟာနတ်ဆိုးကြီးက ငါနဲ့အတူ ရှိနေတာ အတော်ကြာပြီလေ။ ခင်ဗျားကို သတိထားဖို့ ကျုပ် မပြောခဲ့ဘူးလား။"

"ကျွန်မ မဟုတ်ဘူး... အဲဒီ တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးက ကျင့်ကြံသူလေ... ကျွန်မ..."

လင်းစု က သူမ၏ နီရဲနေသော နှုတ်ခမ်းများကို ကိုက်လိုက်ပြီး နာကြည်းမှုနှင့် အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဂိုဏ်းက သူမကို ထောက်ခံမှု မပေးခဲ့သလို ယခုအခါ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် သူမ၏တစ်ခုတည်းသော အားသာချက်ကပင် ထိုပိုးကောင်နတ်ဆိုး တပည့်၏ကျော်လွန်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ကြိုးကြာကလေး သူမအား ပြောခဲ့သည့် စကားများကို ပြန်လည်သတိရမိသောအခါ သူမ၏ကိုယ်ပိုင် ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုဖြင့် တစ်ဖက်လူကို ကာကွယ်ရန်မှာ လုံးဝနီးပါး မဖြစ်နိုင်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် သူမ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့အပြင် ဤသူက မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် ပိုကြာကြာနေလေလေ၊ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို အမှန်တကယ် ထိတွေ့ခွင့်ရလေလေ၊ သူမ၏ မျှော်လင့်ချက်များက ပို၍ လျော့နည်းလာမည်ဖြစ်သည်။

ထိုသို့တွေးရင်း လင်းစု က နောက်ဆုံးတွင် တိုးညှင်းစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

"သူ့ကို ကျွန်မ သတ်ချင်တယ်။"

"ကျေးဇူးပြုပြီး ဂျူနီယာမောင်လေး၊ ကျွန်မကို ကူညီပါ။"