အခန်း ၁၂၄၈

အခန်း (၁၂၄၈) စီနီယာအစ်ကိုက မင်းကို ခဏတာတော့ကာကွယ်ပေးထားမယ် ၂

အနည်းဆုံးတော့ စံအိမ်တစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ထားသင့်ပြီး ထိုနောက်ဆုံးနေရာအတွက် ကောင်းကင်ပါရမီရှင် မြောက်မြားစွာနှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်ရကောင်း ယှဉ်ပြိုင်ရပေမည်။

ဤမျှ အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်တစ်ခုအတွက် ဆရာဦးလေးနှင့် အရင်ဆုံး တိုင်ပင်ဆွေးနွေးခြင်းက ပိုမိုသင့်လျော်ပေသည်။

ခမ်းနားထည်ဝါသော မသေမျိုးရထားလုံးက တိမ်တိုက်များပေါ်သို့ တက်သွားရာ အောက်ဘက်ရှိ မြေပြင်ကို မှုန်ဝါးသွားစေသည်။

ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် သူတို့က ကြိုးကြာဖြူတစ်ကောင်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး ၎င်းက မသေမျိုးရထားလုံးကို လှပသောမသေမျိုးတောင်တစ်ခုဆီသို့ လမ်းပြရန် အတောင်ပံများ ခတ်လိုက်၏။

"အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင် ကိုယ်တိုင် ရောက်လာတာပဲ။ အရေးတကြီး ကိစ္စများ ရှိလို့လား။ ဒီဘက်ကို ကြွပါ။"

ကြိုးကြာဖြူက ကလေးငယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်အား မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ခမ်းနားသည့် ခန်းမကြီးတစ်ခုထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ခန်းမအတွင်းတွင် တပည့်အနည်းငယ်မျှသာ ရှိပြီး အားလုံးမှာ မူလဖရိုဖရဲတာ့လော်ရွှေမသေမျိုး အစစ်အမှန်အရှင် ချင်းကွမ်း၏ တိုက်ရိုက်တပည့်များ ဖြစ်ကြသည်။

"လင်းရွှီဂူက ယွင်မြောင်၊ စီနီယာအစ်မယိုယောင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"

ခန်းမ၏ဒုတိယ နေရာတွင် အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး ပျင်းရိစွာမှီထိုင်နေပြီး တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်မထားဘဲ သူမ၏ဖြူဝင်းသော အသားအရေကို ပေါ်လွင်စေသည့် အမည်းရောင်ဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ရတနာသရဖူဆောင်းထားသဖြင့် မည်သူမဆို သူမ၏ မျက်နှာကို တည့်တည့်ကြည့်ရန် ခက်ခဲစေသည်။

အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်က အမျိုးသမီးအား အရင်ဆုံး ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် ကြိုးကြာကလေးနောက်သို့ လိုက်ကာ နေရာယူလိုက်သည်။

"အစ်ကို ယွင်မြောင်က အတော်လေးရှားပါးပြီး လေးစားရတဲ့ ဧည့်သည်ပဲ။ ငါတို့ မင်းကို နောက်ဆုံးဘယ်ချိန်တွေ့ခဲ့ရလဲဆိုတာတောင် မေ့လုနီးပါးဖြစ်နေပြီ။"

ဂိုဏ်းတူတပည့် အချို့က နောက်ပြောင်လိုက်ကြ၏။

ယွင်မြောင်က ဤစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် မသက်မသာ ဖြစ်သွားသော်လည်း ညင်သာသောအပြုံးဖြင့်သာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"..."

ကြိုးကြာကလေးက ခန်းမအဝင်ဝတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေပြီး သူတို့၏ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားပြောဆိုမှုများကို နားထောင်ရင်း ယွင်မြောင်အားတစ်ခါတစ်ရံ လှမ်းကြည့်ကာ သူ၏ပိုမိုတိုးလာသော မသက်မသာဖြစ်မှုကို သတိပြုမိနေသည်။

"မင်းတို့အားလုံး မသိလောက်ပေမယ့် ယွင်မြောင် ဒီနေ့ ဒီကိုရောက်လာတာကမေးစရာ ကိစ္စတစ်ခု ရှိလို့ပါ။"

"လက်ရှိလောကကြီး ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်နေတာကို မြင်တော့ မင်းတို့အားလုံးက ပရမ်းပတာတွေကြားထဲမှာ မင်းတို့ရဲ့လမ်းကြောင်းတွေကို ရှာတွေ့ခဲ့ကြပြီ။ ဒါပေမယ့် ငါက နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံလာခဲ့ပြီး ငါ့ရဲ့နယ်ပယ်မှာ ပိတ်ဆို့နေကာ ထိုးဖောက်နိုင်မယ့် အရိပ်အယောင်တောင် မမြင်ရဘူး။ ငါက ခရီးထွက်ပြီး ဉာဏ်အလင်းတွေ ရှာဖွေချင်တယ်။ မင်းတို့မှာ အကြံဉာဏ်များ ရှိလား။"

အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်က သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပါးနပ်စွာရှင်းပြလိုက်၏။

ကြိုးကြာကလေးက သူ၏အကြည့်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဝမ်းနည်းစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ဒီလင်းရွှီဂူက စီနီယာအစ်ကိုကြီးက အရမ်းပါးနပ်လွန်းတယ်လို့ သူ ထင်ခဲ့တယ်။ အခုကြည့်ရတာ ဒီလူက တောင်ပေါ်မှာ အကြာကြီး နေခဲ့ပြီး ပြောင်းလဲနေတဲ့ လေနဲ့ တိမ်တွေကို လေ့လာဖို့ကိုပဲအာရုံစိုက်နေလို့ အခြေခံအကျဆုံး အခြေအနေတွေကို နားလည်ဖို့ပျက်ကွက်သွားတာ ဖြစ်မယ်။

ကပ်ဘေးကာလအတွင်း ယုံကြည်မှုစွမ်းအင်အတွက် ယှဉ်ပြိုင်တာက ပွဲတော်တစ်ခုကျင်းပသလိုပဲ၊ လူတိုင်းကို ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး စကားပြောဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပြီးတော့ တခြားသူတွေကို သူတို့ပန်းကန်ထဲက အရသာရှိတဲ့ ဟင်းလျာတွေကို မျှဝေပေးလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်နေတုန်းပဲလား။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း သူ၏စကားဆုံးသွားသည်နှင့် ခန်းမတစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

လွန်ခဲ့သော အခိုက်အတန့်က ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ စကားပြောဆိုနေခဲ့ကြသော တပည့်များက ယခုအခါ သူပြောသမျှကိုတစ်ခွန်းမှ နားမလည်နိုင်သကဲ့သို့ သူတို့၏အကြည့်များကို လွှဲဖယ်သွားကြ၏။

"အားလုံးပဲ..."

ယင်းကိုမြင်သော် အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်သည် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားသည်။

သူ့အမြင်တွင် ခွန်အားသက်သက်နှိုင်းယှဉ်မည်ဆိုလျှင် ချင်းကွမ်းဂူမှ စီနီယာအစ်မယိုယောင် နှင့် ယှဉ်ပြိုင်လျှင်ပင် ရလဒ်မှာ မသေချာသေးပေ။

ဤကဲ့သို့ နယ်ပယ်တစ်ခုရှိနေသူက ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက် ဆွေးနွေးခြင်းအား အနည်းငယ်တော့ ထိန်းသိမ်းသင့်ပေ၏။

သို့သော် ဤအုပ်စုက ဤမျှရိုင်းစိုင်းလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်သောအခါမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

"အစ်ကို ယွင်မြောင်။"

အဆင်မပြေသော လေထုကို မြင်သောအခါ အပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် တပည့်တစ်ဦးက နောက်ဆုံးတွင် စကားဝိုင်းကို လွှဲယူလိုက်ပြီး ယဉ်ကျေးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "အရင်တုန်းက လင်းရွှီဂူက မယှဉ်ပြိုင်ဘူး၊ မပြိုင်ဆိုင်ဘူးဆိုတဲ့ ပုံရိပ်ကို ပြသခဲ့တယ်။ ငါတို့က အဲဒီလိုယုံကြည်ခဲ့လို့ ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင်နဲ့ လျော်ကြေးပေးဖို့ ဆွေးနွေးခဲ့တာပဲ။"

"အခု မင်းက ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင်ကို လက်ခံပြီးမှ ဒီလိုလာပြောတာက အနည်းငယ် ယုတ္တိမတန်ဘူး မဟုတ်လား။"

သူက ယွင်မြောင်၏နက်နဲသော နယ်ပယ်ကို အသိအမှတ်ပြုသော်လည်း ကပ်ဘေးထဲသို့ မဝင်ရောက်လိုဘဲ အမှန်တကယ် မတိုက်ခိုက်လိုဘဲ ကိုးနှင့်ကိုး အဆုံးစွန်အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကိုသာအားကိုးကာ ယုံကြည်မှုစွမ်းအင်အမြဲတစေကို ခံစားလိုခြင်းက ရည်မှန်းချက် ကြီးလွန်းနေပုံရသည်။

"အစ်ကို ရှုယွီ..."

ယွင်မြောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ပြန်လည်ချေပလိုသော်လည်း ဖြတ်ပြောခံလိုက်ရ၏။

"ငါတို့ ချင်းကွမ်းဂူရဲ့ အသစ်ဝင်လာတဲ့ ဂျူနီယာ ညီအစ်ကိုမောင်နှမတွေကို ကြည့်ပါဦး၊ သူတို့မှာ အခုထိ နေရာမရှိသေးဘူး။ ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ဂျူနီယာညီမလေးလင်းစုကတော့ ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင်ကို အလွယ်တကူ ယူသွားခဲ့တယ်။"

အရှင်ရှုယွီ က လက်မနှင့်လက်ညိုးကို ဆန့်ထုတ်ကာ နောက်ဆုံးနေရာနှစ်ခုကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်းရေကန် ဘိုးဘေး နှင့် ရှန်းတောင် ဘိုးဘေးတို့က မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးသို့ ယခုလေးတင် ရောက်ရှိလာပြီး ချင်းကွမ်းဂူသို့ လက်ခံခံရခြင်းကို ကံကောင်းသည်ဟု ယူဆကာ သူတို့၏အသက်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခြင်းအတွက်ပင် ကျေးဇူးတင်နေကြပြီး မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှ ကျင့်ကြံသူများကြားရှိ ဤအငြင်းပွားမှုများတွင် မတတ်နိုင်စွာ ကမန်းကတန်းသာပြုံးပြလိုက်ကြသည်။

"အစ်ကို ယွင်မြောင်၊ ငါတို့ကို ရှင်းလင်းတဲ့အဖြေတစ်ခု ပေးပါအုံး။ ခင်ဗျား ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ရည်ရွယ်ထားတယ်ဆိုရင် ငါတို့ရဲ့အရင် ဆွေးနွေးမှုတွေက အတည်မဖြစ်တော့ဘူးပေါ့။"

အရှင် ရှုယွီ က သူ၏ယဉ်ကျေးသော အမူအရာကို ထိန်းသိမ်းထားသော်လည်း သူ၏စကားများက ယွင်မြောင်အား စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေသည်။

အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်၏မျက်နှာတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ "ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင်ကို လောလောဆယ် ငါ့ရဲ့ဂျူနီယာညီမလေး လင်းစုက စောင့်ရှောက်နေတာမဟုတ်ဘဲ တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးက ထိုက်ရွှီ ဆေးဧကရာဇ် က စောင့်ရှောက်နေတာပါ။ မမေ့ပါနဲ့၊ အဲဒီကျင့်ကြံသူက မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးကို အဝေးကြီးကနေ ခရီးနှင်လာတာ ချင်းကွမ်းဂူ နဲ့ အတော်လေးဆက်စပ်နေတယ်ဆိုတာ"

သူက လာရောက်ဆွေးနွေးရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ဘာမှမရရှိခဲ့သည့်အပြင် ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင်ကိုပါ စွန့်လွှတ်ရမည်လော။

"အဲဒါ ငါ့ကိစ္စမဟုတ်ဘူး။ အဲဒါ မင်းတို့ လင်းရွှီဂူရဲ့ အတွင်းရေး ကိစ္စပဲ။" အရှင် ရှုယွီ က ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့အတွင်းရေး ကိစ္စလား။ အဲဒီတုန်းက မင်းတို့ ဆရာရဲ့ကြိုးကြာကလေး ရောက်မလာခဲ့ရင်..."

ဒေါသများ ထွက်ပေါ်လာကာ အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်က ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ထိုနေရာတွင်ပင် ဒေါသပေါက်ကွဲတော့မည့် အခြေအနေ ဖြစ်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် အေးစက်သော အကြည့်တစ်ခုက သူ့အပေါ် ကျရောက်လာသဖြင့် သူ အေးခဲသွားပြီး မသိစိတ်အရ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

ပျင်းရိစွာ မှီထိုင်နေသော အမျိုးသမီးက မည်သည့်အချိန်ကတည်းက မျက်လုံးများပွင့်နေမှန်း မသိကြောင်း သူ မြင်လိုက်ရသည်။

"..."

သူတို့သည် တူညီသော နယ်ပယ်မှ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်က ထိုအကြည့်အောက်တွင် ဖိအားအနည်းငယ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးက သက်ဆိုင်ရာ ဂိုဏ်းများ၏စီနီယာ တပည့်များဖြစ်ကြသော်လည်း ကွာခြားချက်မှာ ယိုယောင်က ကပ်ဘေးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော ပထမဆုံးကျင့်ကြံသူ အုပ်စုတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး ကြီးမားသောဂုဏ်သတင်းကို တည်ဆောက်ကာ စံအိမ်လေးခုစာနယ်မြေများကို တည်ထောင်ထားနိုင်ခဲ့ပြီး ယခုအချိန်အထိ သူမကို မည်သူကမျှ မစိန်ခေါ်ရဲသေးပေ။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ယွင်မြောင်၏ရည်မှန်းချက်မှာ အနည်းငယ်ဆင်တူပြီး သူ၏ပျော်ရွှင်မှုအတွက် စံအိမ်လေးခုကို လွှမ်းခြုံနိုင်သောနယ်မြေများ အလုံအလောက် ရှိရန် မျှော်လင့်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

"နင်ကပ်ဘေးထဲ ဝင်ချင်ရင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောစမ်းပါ။" အစစ်အမှန်အရှင် ယိုယောင် က သူမ၏အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဆက်လက် စကားပြောရန် ပျင်းရိနေဟန်ဖြင့် လျစ်လျူရှုကာ ပြောလိုက်၏။

"ငါ့မှာ ပေးစရာ လမ်းညွှန်မှုလည်း မရှိဘူး၊ သူများတွေကို ယုံကြည်မှုစွမ်းအင် အလကား ပေးလေ့ရှိတဲ့ အကျင့်လည်း မရှိဘူး။ နင်ဆန္ဒရှိရင် ငါ့နောက်လိုက်ပြီး ယှဉ်ပြိုင်။ မဟာကပ်ဘေးကြီး အပြီးမှာ နင်ဆယ်ပုံနှစ်ပုံ ယူလို့ရတယ်။"

"နင့်မှာသတ္တိမရှိရင် နင့်ရဲ့ လင်ရွှီဂူကို ပြန်ပြီး နင့်ရဲ့ ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင်ကို သွားစောင့်နေလိုက်။"

"မင်း"

ဤမျှပွင့်လင်းသော စကားများကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်၏အမူအရာသည် ချက်ချင်း မှောင်မိုက်သွားသည်။

သူက သူ့ကိုယ်သူ သူမနှင့် တန်းတူဟု အမြဲ မှတ်ယူထားသော်လည်း ယခု သူမ၏သဘောထားက သူ့ကိုအလေးမထားကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေသည်။

ယွင်မြောင်က အစက ဒေါသတကြီးထွက်သွားရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်းနောက်သို့ လှည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ခြေထောက်များက ထိုခြေလှမ်းကို မလှမ်းနိုင်ခဲ့ပေ။

များစွာအားထုတ်ကာ ဆယ်ပုံနှစ်ပုံသာရရှိပြီး ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင်ကို ပြန်လည်ပေးအပ်ရမည်ဆိုခြင်းမှာ စော်ကားမှု တစ်ခုနှင့် တူနေသည်။

သို့သော် သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပါက ယိုယောင်က နာမည်ကြီးနေပြီဖြစ်ပြီးကြီးမားသော အန္တရာယ်များကို တာဝန်ယူထားသဖြင့် သူက သူမ၏ဦးဆောင်မှုနောက်သို့ လိုက်ရန်သာ လိုအပ်သည်။

အဆိုးဆုံး အခြေအနေတွင် စံအိမ်လေးခုအနက် ဆယ်ပုံနှစ်ပုံကို ပိုင်ဆိုင်ရခြင်းကပင် ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင်ထက်များစွာ ကြီးမားနေပါသည်။

သူ ဆုံးရှုံးရမည့် အရာမှာ မျက်နှာအနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် လင်းစုက ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင်ကို စွန့်လွှတ်ရန်အသင့်ဖြစ်နေပုံရပြီး ထိုက်ရွှီ ဆေးဧကရာဇ်မှာ လင်းရွှီဂူ၏တပည့်အဖြစ်ပင် မသတ်မှတ်ခံရသဖြင့် သူ့ကို အရှုံးပေးခြင်းက ပြဿနာ မဖြစ်သင့်ပေ။

"ငါ့မှာ အဲဒီသတ္တိရှိပါတယ်။" အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်က နောက်သို့ ပြန်လှည့်လိုက်သည်။

"ဟားဟား။"

အရှင် ရှုယွီ က မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ဘဲ ကျောက်စိမ်းရေကန် နှင့် ရှန်းတောင် တို့ထံသို့ လျှောက်သွားကာ သူတို့၏ပခုံးများကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပုတ်လိုက်၏။ "ဂျူနီယာညီအစ်ကို မောင်နှမတို့၊ အစ်ကိုယွင်မြောင်ကို ကျေးဇူးတင်သင့်တယ် မဟုတ်လား။ သူက မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးဖို့ အထူးတလည် ရောက်လာတာလေ။"

ရှန်းတောင် ဘိုးဘေး က မသိစိတ်အရ အတင်းအကျပ်ပြုံးပြလိုက်၏။

သို့သော် ကျောက်စိမ်းရေကန်က တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ရှန်းတောင် ကို ညင်သာစွာ ဆွဲလိုက်သည်။

အရှင် ရှုယွီ က ဤနှစ်ဦးမှတစ်ဆင့် ယွင်မြောင်အားရွံရှာသွားစေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း သူတို့၏တုံ့ပြန်မှုက မျှော်လင့်မထားသောကြောင့် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင်ကို မင်းတို့ သဘောမကျလို့များလား။"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ရှန်းတောင် ဘိုးဘေး သည် စိုးရိမ်လာသည်။ သူသည် သေဘေးမှ သီသီလေးလွတ်မြောက်လာပြီး ချင်းကွမ်းဂူသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် ရရှိခြင်းမှာ ကံကောင်းခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခု သူသည် မြေတစ်ကွက်ပင် ရရှိနိုင်ပြီဖြစ်ရာ ဘာများ တွန့်ဆုတ်စရာ ရှိမည်နည်း။

"ရှင့်ရဲ့ကြင်နာမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်မတို့က မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးကို အခုမှရောက်လာတာဖြစ်ပြီး ဘာမှ မစွမ်းဆောင်ရသေးပါဘူး။ ဆေးဧကရာဇ်ရဲ့ နယ်မြေတွေကို ဘယ်လိုလုပ် ယူလို့ရမှာလဲ။"

ကျောက်စိမ်းရေကန် ဘိုးဘေးက ရိုသေစွာ ခေါင်းငုံ့ကာ ကမ်းလှမ်းချက်ကို ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် သူမ နားလည်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ကပ်ဘေး ပေါ်ပေါက်လာသည်နှင့်အမျှ ကပ်ဘေးအတွက်ကံကြမ္မာပါသူများ ထွက်ပေါ်လာမည်။

ထိုက်ရွှီဆေးဧကရာဇ်က ထိုသို့သော သူများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါက မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် လအနည်းငယ်မျှသာ ရှိသေးသည်။

သူတို့က အမည်ခံ တပည့်များဖြစ်ပြီး အခြေခံအားဖြင့် အဆင့်အတန်းမရှိသော်လည်း ဆေးဧကရာဇ်မှာမူ ပိုးကောင်နတ်ဆိုးဂျူနီယာ ဟူသော နာမည်ကို ခံယူထားသည့်တိုင် သူ၏ကိုယ်ပိုင် နယ်မြေကို သိမ်းပိုက်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ဤအချက်က အများကြီး သက်သေပြနေပြီဖြစ်ပေ၏။

ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်း ဗောဓိသတ္တထံမှ ခဲယဉ်းစွာ လွတ်မြောက်လာခဲ့ရသော ကျောက်စိမ်းရေကန်က အခြားတစ်ဦးကို ဒေါသထွက်စေရန် မဝံ့မရဲဖြစ်နေပြီး ၎င်းကအကျိုးအမြတ်မဟုတ်ဘဲ သေစေနိုင်သော ဘေးဒုက္ခကို ဖိတ်ခေါ်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူသတ်မှတ်ထားသည်။