အခန်း ၆၇၂

အခန်း ၆၇၂ - ယွမ်ယင်းကို အောင်မြင်စွာ ဖွဲ့စည်းခြင်းနှင့် ဘေးဒုက္ခကို အလွယ်တကူ ကျော်ဖြတ်ခြင်း (၃)

သူတို့ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးပမ်းကြသော်လည်း ယခုအခါတွင် အချိန်နှောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နေမင်းဗုဒ္ဓမှန်သည်

ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် မြန်ဆန်လှသော အရှိန်နှုန်းဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် စစ်မှန်သော နေမင်းမီးတောက်၏ စွမ်းအားသည် ကီလိုမီတာ ရာနှင့်ချီ၍ တိုက်ခတ်သွားကာ လေဟာနယ်ကို အဆုံးအစမရှိသော ရွှေရောင်မီးလျှံများဖြင့် လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ရိုက်ခတ်မှု တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ဤပြင်ပကောင်းကင်မိစ္ဆာများသည် ပြာအဖြစ်သို့ လောင်ကျွမ်းပြာကျသွားခဲ့ရသည်။

မူလက မိစ္ဆာချီများ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်သဖြင့် မိစ္ဆာနယ်ပယ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သော ဤနေရာသည် လုံးလုံးလျားလျား လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့ရပြီး မည်သည့်အရိပ်အယောင်မျှ ကျန်ရှိမနေခဲ့ချေ။

"မဆိုးဘူး။"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းဖန်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မိစ္ဆာချီများ လုံးလုံးလျားလျား လောင်ကျွမ်းပြာကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း အာရုံခံမိလိုက်၏။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ စိတ်မိစ္ဆာချီများပင်လျှင် ကြာညိုမြေကမ္ဘာမီးလျှံ၏ စွမ်းအားအောက်၌ လုံးလုံးလျားလျား သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

သူ၏ တည်ရှိမှု တစ်ခုလုံးသည် မည်သည့် အညစ်အကြေးမျှ မရှိဘဲ ကြည်လင်တောက်ပနေပေတော့သည်။

ဝုန်း

အတွေးတစ်ခုနှင့်အတူ သူသည် လေဟာနယ်အတွင်း၌ ကျန်ရှိနေသော သန့်စင်သည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အမျှင်တန်းများကို အာရုံခံမိလိုက်ရာ၊ ၎င်းတို့ကို သူ၏အသိစိတ်ပင်လယ် နက်ရှိုင်းရာသို့ လျင်မြန်စွာ ဝါးမျိုစုပ်ယူလိုက်၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့နိုင်သည့် အမြန်နှုန်းဖြင့် မြင့်တက်လာနေကြောင်း သူ အာရုံခံမိလိုက်သည်။

၎င်းမှာ ဝိညာဉ်အမျိုးအစား ကျင့်စဉ်ဆေးဝါးများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်တိုက် သောက်သုံးနေရသကဲ့သို့ပင်။

"အမှန်ပဲ၊ စိတ်မိစ္ဆာဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်တာက ကြီးမားတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေကို သေချာပေါက် သယ်ဆောင်လာတာပဲ။"

ကျန်းဖန် အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ဝမ်းမြောက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကြိုးစားအားထုတ်မှုဖြင့်သာ ကျင့်ကြံမည်ဆိုပါက သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန်မှာ အလွန်အမင်း ခက်ခဲလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ဝိညာဉ် ကြီးထွားလာရန်အတွက် အချိန်မည်မျှကြာအောင် ယူရမည်ကိုလည်း သေချာမသိနိုင်ချေ။

သို့သော် ယခုမူ ကွဲပြားခြားနားလှပေသည်။

ဤပြင်ပကောင်းကင်မိစ္ဆာများကို ဖျက်ဆီးပစ်ပြီး သူတို့ချန်ထားခဲ့သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဝါးမျိုလိုက်ခြင်းက ဝိညာဉ်ကိုမြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် ကျင့်စဉ်ဆေးဝါးအမြောက်အမြားကို သောက်သုံးလိုက်ရခြင်းနှင့် လုံးဝမခြားနားချေ။

သာမန်ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ စိတ်မိစ္ဆာဘေးဒုက္ခသည် ဧရာမကပ်ဘေးကြီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး သေချာပေါက် သေမင်းနှင့်ရင်ဆိုင်ရမည့် အတွေ့အကြုံမျိုးဖြစ်သော်လည်း၊ သူ့အတွက်မူ ၎င်းမှာ ကြီးမားသော အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်နေပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သာမန်အခြေအနေများတွင် ဤပြင်ပကောင်းကင်မိစ္ဆာများနှင့် ကြုံတွေ့ရရန်မှာ လုံးဝမလွယ်ကူလှသောကြောင့်တည်း။

"မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခ ရောက်လာပြီလား။"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းဖန်သည် သူ၏ဝိညာဉ်ကြီးထွားလာမှုကို ဂရုတစိုက် ဆက်လက်ခံစားလိုသော်ငြားလည်း၊ စိတ်မိစ္ဆာဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ယွမ်ယင်း မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခသည် သူ့ကို အနားယူခွင့်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ ချက်ချင်း ဆိုက်ရောက်လာခဲ့ချေပြီ။

ဤအချိန်တွင် မိုးကောင်းကင်ကြီးသည် ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ကီလိုမီတာ ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော အက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

ထိုလေဟာနယ် အက်ကွဲကြောင်းကြီးထဲမှ အမည်းရောင် ဘေးဒုက္ခချီ အမြောက်အမြား တဟုန်ထိုး စီးဝင်လာခဲ့သည်။

ဤအမည်းရောင် ဘေးဒုက္ခချီများ စုစည်းသွားကြပြီး ဧရာမ အမည်းရောင် ဘေးဒုက္ခတိမ်တိုက်ကြီးများ အဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းသွားကြ၏။

စုစည်းသွားသော ဤဘေးဒုက္ခ တိမ်တိုက်ကြီးများသည် ကီလိုမီတာ ထောင်ကျော်အထိ လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ပြီး မိုးကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းကာ နေမင်းကို ကွယ်ပျောက်သွားစေခဲ့ရာ မည်သည့်နေရောင်ခြည်မျှ ဖြတ်သန်း မဝင်ရောက်နိုင်တော့ချေ။

ထိုဘေးဒုက္ခ တိမ်တိုက်ကြီးများ၏ နက်ရှိုင်းရာတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဘေးဒုက္ခမိုးကြိုးများ သိပ်သည်းနေပေသည်။

ကောင်းကင်ထင်းရူး တောင်တန်းတစ်ခုလုံးရှိ မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိများသည် ကောင်းကင်ယံရှိ အမည်းရောင် ဘေးဒုက္ခတိမ်တိုက်ကြီးများနှင့် လျှပ်စီးတန်းများကို လှမ်းမြင်နေကြရ၏။

သက်ရှိအားလုံးသည် ဤဘေးဒုက္ခမိုးကြိုးများ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို ခံစားမိနေကြပြီး တစ်ဦးစီတိုင်းမှာ အကြောက်တရားဖြင့် တုန်ယင်နေကြသည်။

ဘေးဒုက္ခမိုးကြိုး၏ ပေါ့ဆသော ရိုက်ခတ်မှု တစ်ချက်တည်းကပင် သူတို့ကို ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေရန် လုံလောက်နေပုံရပေသည်။

"အို ကောင်းကင်ဘုံ... ဒါက ယွမ်ယင်း မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခလား။ ဒါက အရမ်းကြီး ကြောက်စရာမကောင်းလွန်းဘူးလား။"

"ဟုတ်တယ်၊ အကယ်၍ မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခတိုင်းက ဒီလောက်အထိ ကြောက်စရာကောင်းနေမယ်ဆိုရင် ယွမ်ယင်းကျင့်ကြံသူတွေက အဲဒါကို ဘယ်လိုများ တောင့်ခံကျော်ဖြတ်ကြမလဲ။"

"ယွမ်ယင်းကျင့်ကြံသူတိုင်းက ဒီလိုမျိုး ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခနဲ့ ကြုံရတာမဟုတ်ပါဘူးအေ။ ဒါက သခင်က အရမ်းကို ထူးခြားလွန်းလို့ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ဘေးဒုက္ခတိမ်တိုက်တွေနဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဘေးဒုက္ခမိုးကြိုးတွေကို ဖြစ်ပေါ်စေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။"

"ဒါဆိုရင် သခင်က ဒီမိုးကြိုးဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါ့မလား။"

"သေချာပေါက် ပြဿနာရှိမှာမဟုတ်ပါဘူး။ သခင့်ရဲ့ စွမ်းရည်တွေအရဆိုရင် ဒီမိုးကြိုးဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ဖို့က ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။"

သွေးဓားတာအိုမိတ်ဆွေနှင့် အခြားသူများသည်လည်း ဤမြင်ကွင်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်ရှုနေကြရ၏။

သူတို့သည် ကောင်းကင်ယံအထက်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဘေးဒုက္ခမိုးကြိုးများကို ခံစားမိနေကြပြီး လူတိုင်းမှာ ကြက်သီးမွေးညင်းများပင် ထသွားခဲ့ကြသည်။

ဘေးဒုက္ခတိမ်တိုက်ထဲမှ ကျဆင်းလာမည့် မည်သည့် မိုးကြိုးတစ်ချက်မဆို သူတို့ကို ပြာအဖြစ်သို့ အလွယ်တကူ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ခြေ ရှိနေပေသည်။

……………