အခန်း ၆၇၃

အခန်း ၆၇၃ - နတ်ဘုရားလောကမှ ဝိညာဉ်အင်း၊ ၃၃ ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်အင်း

မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် တစ်ရက်နှင့်တစ်ညတာ အချိန်ကာလ ကုန်လွန်သွားခဲ့ချေပြီ။

ဤယွမ်ယင်း မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခသည် ကျန်းဖန်အပေါ်သို့ တစ်ရက်နှင့်တစ်ညတိတိ ဆက်တိုက်ရိုက်ခတ်ခဲ့ပြီး ကီလိုမီတာ ထောင်ချီကျယ်ပြန့်သော ဘေးဒုက္ခနယ်မြေကြီး တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့၏။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်ထွတ်များမှာ ပြိုကျပျက်စီးကာ ကျောက်စရစ်ခဲများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင်လည်း ဧရာမတွင်းကြီးများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်ငြားလည်း ထိုဧရိယာတစ်ခုလုံးတွင် ထူထပ်သော ဘေးဒုက္ခမိုးကြိုး အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေဆဲဖြစ်ရာ လူတို့ကို အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေဆဲပင် ဖြစ်၏။

ဘေးမှ စောင့်ကြည့်နေကြသူများမှာမူ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်နေကြသည်။

"တကယ်ကြီး ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ။ ယွမ်ယင်း မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခက ဒီလောက်အထိ ကြောက်စရာကောင်းလိမ့်မယ်လို့ ငါ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးဘူး။"

"တကယ်တော့ ငါ အရှေ့ပိုင်းတိုက်ကြီးတုန်းက ယွမ်ယင်း မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်တဲ့သူတွေကို မြင်ဖူးတယ်ဟ။ ဒါပေမယ့် အဲဒါက အခုမြင်ရတဲ့အရာရဲ့ တစ်ရာခိုင်နှုန်းတောင် မရှိပါဘူး။"

"ဒါပေမယ့် အဲလိုဖြစ်ခဲ့ရင်တောင်မှ သခင်က ဒီယွမ်ယင်း မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခကို အလွယ်တကူ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တာပဲ။ တကယ့်ကို အံ့မခန်းပါပဲ။"

"ဒါက မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ မဟုတ်လား။ သာမန် ယွမ်ယင်း မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခလောက်ကတော့ သခင့်အတွက် ဘာအရေးပါလို့လဲ။"

"အနာဂတ်မှာ သခင်က ဟွာရှန်အဆင့်ကို သေချာပေါက် တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မယ်ဆိုတာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပဲ မဟုတ်လား။"

"အကယ်၍ သခင်သာ ဟွာရှန်အဆင့်ကို အမှန်တကယ် ရောက်သွားရင် ငါတို့လည်း ယွမ်ယင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိလာနိုင်တာပေါ့။"

သွေးဓားတာအိုမိတ်ဆွေ အပါအဝင် လူစုသည် သူတို့၏ စိတ်ခံစားမှုများကို ဖော်ထုတ်ပြောဆိုလိုက်ကြ၏။

သူတို့သည် ဤယွမ်ယင်း မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခကို အနီးနားမှ စောင့်ကြည့်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဘေးလူအနေဖြင့်ပင် ဤဘေးဒုက္ခ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သဘာဝကို ကောင်းစွာ အာရုံခံမိကြသည်။ ကျဆင်းလာသည့် မည်သည့် မိုးကြိုးတစ်ချက်မဆို သူတို့ကို ပြာအဖြစ်သို့ လွယ်လွယ်ကူကူ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ချေ ရှိနေပေသည်။

သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား သူတို့၏သခင်မှာမူ ၎င်းကို အလွယ်တကူ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ချေပြီ။

"ဒီကလေးကတော့ တကယ့်ကို မိစ္ဆာကောင်ပဲ။"

"အတိုင်းအတာ တစ်ခုအရဆိုရင် ဒါက အစွမ်းထက်ဆုံး ယွမ်ယင်း မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခလို့ သတ်မှတ်လို့ရတယ်။"

"သူက ဒါကို ဒီလောက်အထိ အားစိုက်စရာမလိုဘဲ ဖြတ်ကျော်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။"

မိုးတိမ်နတ်သမီးလည်း အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့၏။

ယွမ်ယင်း မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခသည် ဤကလေးကို တားဆီးနိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူမ သဘာဝကျကျပင် တွေးတောထားခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် မရေမတွက်နိုင်သော ကံကောင်းခြင်းများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီးဖြစ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ရတနာအမြောက်အမြား ရှိနေသဖြင့် ဤဘေးဒုက္ခသည် သူ့အတွက် စိန်ခေါ်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာဖွယ် မရှိချေ။

သို့သော် သူသည် ဤမျှလောက် အားစိုက်စရာမလိုဘဲ ဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် လုံးဝ ဒဏ်ရာအနာတရပင် မရှိသည့်ပုံစံ ဖြစ်နေ၏။

သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိအောင်ပင် သူ၏ခွန်အားနှင့် အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ စိတ်ကူးကြည့်၍ မရနိုင်လောက်အောင် သာလွန်လှပေသည်။

"ဆရာ... ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ယွမ်ယင်းဖွဲ့စည်းခြင်း ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ် ဖြစ်နေတာတောင်မှ ဘာကျင့်ကြံသူမှ လာပြီး စောင့်မကြည့်ကြဘူးနော်။"

"ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်ကလွဲရင် ဤကောင်းကင်ထင်းရူးတောင်တန်းဒေသမှာ တခြားအင်အားစု မရှိတော့သလိုမျိုးပဲ။"

"ကြည့်ရတာ ကျွန်မယောကျ်ား ဘေးဒုက္ခကျော်ဖြတ်တာက ဘာယွမ်ယင်း လူသားဘေးဒုက္ခကိုမှ ဆွဲဆောင်ခြင်း မရှိခဲ့ဘူးထင်တယ်။"

လုယိုယို သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများကို တဖျပ်ဖျပ် ခတ်လိုက်မိ၏။ ဤမျှကြီးမားသော ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်ကြောင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားကို ဆွဲဆောင်မိသွားနိုင်သဖြင့် ဘေးဒုက္ခကျော်ဖြတ်စဉ်အတွင်း သူမယောကျ်ားသည် ရန်သူများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရနိုင်သည်ဟု သူမ မူလက စိုးရိမ်ခဲ့မိသည်။

သို့သော် တစ်လတာ ကာလကုန်လွန်သွားခဲ့သည့်တိုင်အောင် ရန်သူတစ်ဦးမျှ ရောက်ရှိမလာသည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ရှုပ်ထွေးစရာ ဖြစ်နေတော့သည်။

"ဒီကလေးရဲ့ ကံဇာတာက အတော်လေး ထူးခြားလှတယ်လို့ပဲ ပြောရမှာပေါ့။"

"အနီးအနားက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေ ကပ်ဘေးနဲ့ကြုံပြီး အုပ်စုလိုက်ကြီး ရွှေပြောင်းသွားတဲ့အချိန်နဲ့ သူနဲ့ သွားပြီး ကွက်တိကြုံတွေ့ခဲ့တာကိုး။"

မိုးတိမ်နတ်သမီးလည်း ဤကိစ္စကို အတော်လေး ထူးဆန်းသည်ဟု ယူဆမိသည်။ ဤသည်မှာ တိုက်ဆိုင်လွန်းလှပြီး ကောင်းကင်ဘုံကပင် ဤကလေးကို ယွမ်ယင်းဖွဲ့စည်းနိုင်ရန် ကူညီပေးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် အနည်းငယ် လွန်လွန်းလှပေသည်။

"ဒါက ကောင်းတဲ့အချက်ပါပဲ၊ ကျွန်မယောကျ်ား တိတ်တဆိတ်နဲ့ ယွမ်ယင်းဖွဲ့စည်းနိုင်တာက အကောင်းဆုံးရလဒ်ပဲ မဟုတ်လား။"

"မကြာခင်မှာ သူ့ကို ငါတို့ တွေ့ရတော့မှာပါ။"

လုယိုယိုက ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ထိုမိစ္ဆာမျိုးနွယ်များ အဘယ်ကြောင့် ထွက်ခွာသွားကြသည်ဆိုသည်ကို သူမ ဂရုမစိုက်ချေ။ သူမယောကျ်ား ယွမ်ယင်းဖွဲ့စည်းခြင်းကို မနှောင့်ယှက်သရွေ့ ၎င်းမှာ အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်သည် ကိစ္စရပ်များစွာကို စူးစမ်းလေ့လာရမည့် အချိန်မဟုတ်ပါချေ။

"အချိန်နည်းနည်းတော့ ထပ်လိုပါသေးတယ်။"

"သူ ဘေးဒုက္ခကျော်ဖြတ်တာ ပြီးခါစဆိုတော့ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်လောက် သီးသန့်ကျင့်ကြံဖို့ လိုအပ်လိမ့်ဦးမယ်။"

မိုးတိမ်နတ်သမီးသည် ဤအချက်ကို ကောင်းစွာ နားလည်ထား၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယွမ်ယင်းကို အောင်မြင်စွာ ဖွဲ့စည်းပြီးနောက်တွင် သူ၏ကျင့်ကြံမှုကို တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်ရန် အတွက် သေချာပေါက် အချိန် လိုအပ်မည်ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သီးသန့်ကျင့်ကြံခြင်းကို ဤမျှလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် အဆုံးသတ်နိုင်မည် မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်ယံအထက်၌ ဝေလငါးတစ်ကောင်သည် လေဟာနယ်အတွင်း ကူးခတ်သွားလာနေခဲ့၏။

၎င်းသည် ဘေးဒုက္ခ ကျော်ဖြတ်ပြီးခါစ ဖြစ်သော ကျန်းဖန်ကိုလည်း စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟင်... ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခကို တကယ် ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တာပဲလား။"

"ငါနဲ့ စာချုပ်ချုပ်နိုင်တဲ့သူက သာမန် ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခလောက်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် အသတ်ခံရမှာလဲ။"

ခွန်ဖန်လေး မင်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသော်လည်း အံ့သြစရာမရှိဟု ယူဆမိ၏။

ဤလူသားသည် အမှန်တကယ်ပင် အားနည်းလှသည်မှာ မှန်သော်လည်း ၎င်းမှာ သူကိုယ်တိုင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်မှသာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အခြားသော သက်ရှိများနှင့် နှိုင်းယှဉ်မည်ဆိုပါက သူသည် မဆိုးလှပေ။ လျှော့တွက်၍ မရနိုင်သော တည်ရှိမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်၏။

ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခက ဤစိတ်အနှောင့်အယှက် ပေးလှသော လူသားကို သတ်ပစ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခြင်းမှာ အချည်းနှီးသော စိတ်ကူးသက်သက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

"ဒါပေမယ့် သူ ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ရင်တောင်မှ လူသားတွေက သက်တမ်းတိုတဲ့ သတ္တဝါတွေပဲဟာ။"

"ဘာမှမလုပ်ရင်တောင်မှ လူသားတွေဆိုတဲ့ သက်ရှိတွေက သက်တမ်းကုန်ရင် သေကြရမှာပဲ။"

ဤမျှလောက် အချိန်အကြာကြီး ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီးနောက် ခွန်ဖန်လေး မင်သည် စာချုပ်ကို တဖြည်းဖြည်း လက်ခံလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဘဝဆိုသည်မှာ ဤကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ မတွန်းလှန်နိုင်ပါက ပျော်ရွှင်စွာ ရှင်သန်နေထိုင်ခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စာချုပ် ချုပ်ဆိုပြီးသည့်တိုင်အောင် သူ၏ဘဝအပေါ် ကြီးကြီးမားမား သက်ရောက်မှုမရှိကြောင်းကိုလည်း သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

ဤလူသားမှာ အတော်လေး အဆင်ပြေလှပြီး သူ့ကို ကျေးကျွန်တစ်ဦးကဲ့သို့ ခိုင်းစေခြင်း မရှိချေ။

ထို့အပြင် ဤလူသားက သူ့ကို ကယ်တင်ခဲ့ဖူးသဖြင့် အသက်ကယ်တင်ရှင်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ရာ သူ့ကို သူငယ်ချင်းတစ်ဦးကဲ့သို့ ဆက်ဆံခြင်းက သင့်လျော်လှပေသည်။

စာချုပ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ၎င်းမှာ ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခုမဟုတ်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လူသားများ၏ သက်တမ်းမှာ အလွန်အမင်း တိုတောင်းလှပေသည်။

စစ်မှန်သောဝိညာဉ်များ၏ သက်တမ်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်ပါက၊ သူ တစ်ရေးနိုးရုံမျှဖြင့်ပင် ဤလူသားသည် သက်တမ်းကုန်၍ သေဆုံးသွားနိုင်ခြေ ရှိပေသည်။

ဤလူသား၏ သက်တမ်း ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ စာချုပ်မှာလည်း သဘာဝကျကျပင် ပျောက်ကွယ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤသည်မှာ စိုးရိမ်ပူပန်နေစရာ မလိုသော ကိစ္စရပ်တစ်ခုပင်။

ဤအကြောင်းကို တွေးတောမိသည်နှင့် ၎င်းသည် အနည်းငယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အိပ်စက်ရန်အတွက် သားရဲတစ်သောင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေဆီသို့ ပျင်းရိစွာဖြင့် ပြန်လည် ကူးခတ်သွားခဲ့လေသည်။

…

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဂူအတွင်း၌။

ကျန်းဖန်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေခဲ့၏။

သူသည် ရောနှောစွမ်းအင် အင်းကျမ်းကို လည်ပတ်လျက် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားတွင် ပြန့်နှံ့နေသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူနေပေသည်။

ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် ရရှိသည့် ဆုလာဘ်ပင် ဖြစ်၏။

၎င်းမှာ ယခုမျှသာ ယွမ်ယင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းထားသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် အကြီးမားဆုံးသော အခွင့်အရေးလည်း ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအင်များကို လုံးလုံးလျားလျား ဝါးမျိုနိုင်မည်ဆိုပါက ၎င်းသည် ယွမ်ယင်းကျင့်ကြံသူကို မြန်ဆန်စေရုံသာမကဘဲ သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကိုလည်း တည်ငြိမ်စေမည်ဖြစ်ကာ ဝိညာဉ်အမြစ် ပါရမီကိုပါ အနည်းငယ် မြှင့်တင်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

………..