အခန်း ၈၉၂

အပိုင်း (၈၉၂) အမှန်တကယ် အံ့ဖွယ်တစ်ခု

သာမန်အားဖြင့် လူတစ်ဦးအပေါ် ကျရောက်လာသော နာကျင်မှုများသည် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားအတွက် အစွန်းရောက်စွဲလမ်းမှုများကို မွေးဖွားပေးလေ့ရှိသော်လည်း ရှုယင်မှာမူ ချွင်းချက်ဖြစ်သည်။

သူမ၏ အချစ်သည် တောက်လောင်၍ စင်ကြယ်သကဲ့သို့ သူမ၏ အမုန်းမှာလည်း မည်သို့မျှ ဖြေဖျောက်၍ မရနိုင်ပေ။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ ပြန့်ကျဲနေသော အလောင်းများကို နင်းဖြတ်လျှောက်လှမ်းလာစဉ် ပုံရိပ်ယောင်သွေးမြို့တော်သခင်၏ စည်းမျဉ်းများသည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ရတော့သည်။ ရှုယင်သည် ဗဟိုသွေးမြို့တော်၏ အစွမ်းထက်ဆုံး နတ်ဘုရားမဟုတ်သော်လည်း အခြားသူများ မတွေ့ချင်ဆုံးသော ပြိုင်ဘက်မျိုး ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုမိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် ရန်သူကို သတ်ဖြတ်နေခြင်းနှင့် မတူဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးနေခြင်းနှင့် ပိုတူနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဗဟိုသွေးမြို့တော်သခင်သည် ရှုယင်ကို သူ့အနားတွင် အမြဲထားရှိလေ့ရှိပြီး တိုက်ပွဲများထဲသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုသည်မှာ ရှားပါးလှသည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်မှာမူ မတူညီတော့ချေ။

ကောင်းမင်ကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် ထိုသူသည် ရှုယင်အား သွားရောက်ကြိုဆိုရန် အမိန့်ပေးလိုက်ခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ်က အလွန်ပင် ရှင်းလင်းလှပေသည်။

သူမကို တားဆီးရန် ကြိုးစားသူ မည်သူမဆိုသည် ဗဟိုသွေးမြို့တော်နှင့် အသေအကြေ တိုက်ခိုက်ရမည့် စစ်ပွဲကြီးကို စတင်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။ ဗဟိုသွေးမြို့တော်သည် တစ်ယောက်တည်းနှင့် ရှစ်ယောက်ကို ယှဉ်နိုင်သည့် အင်အားမျိုး မရှိသော်လည်း မိစ္ဆာနတ်ဘုရားများသည် မည်သည့်အခါမှ တိုက်ပွဲကို ရှောင်လွှဲလေ့မရှိကြချေ။ ထိုသူတို့ကို ပထမဦးဆုံး တားဆီးမည့်သူမှာလည်း အမှုန့်ခြေဖျက်ဆီးခြင်း ခံရဖို့ များလှပေသည်။

"အရူးတစ်သိုက်ပဲ"

ပုံရိပ်ယောင်သွေးမြို့တော်သခင်သည် သူတို့ကို တားဆီးရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိချေ။ ၎င်းသည် စိတ်ဖောက်ပြန်မှုကမ္ဘာထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ် သေဆုံးခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ၎င်းဝိညာဉ်နှင့် စည်းမျဉ်းများမှာ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ၎င်းတွင် တားဆီးလိုသော ဆန္ဒရှိသော်လည်း စွမ်းအားတော့ မရှိတော့ပေ။

အိုမင်းခြင်းသွေးမြို့တော်သခင်လည်း လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ရသည်။ ၎င်း၏ စည်းမျဉ်းများသည် သွေးအလိမ်းလိမ်းဖြင့် အပိုင်းပိုင်းစုတ်ပြဲနေသဖြင့် ပြန်လည်ကုစားရန်နှင့် ရှေ့ဆက်ရန်သာ အားထုတ်နေရသည်။ ရှုယင်သည် ရှင်းလုသွေးမြို့တော်အတွင်းသို့ တစ်လှမ်းချင်း ဝင်ရောက်လာရာ သူမဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားပြီး သူမ၏နားထဲတွင် ကောင်းမင်၏ အားနည်းလှသော နှလုံးခုန်သံတစ်ခုတည်းကိုသာ ကြားနေရတော့သည်။

အချိန်မြစ်သည် စတင်လှိုင်းထန်လာပြီး ပုပ်ဆွေးနေသော ယဇ်ပလ္လင်မှာလည်း ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်ဟလာခဲ့သည်။ သွေးမြို့တော်သခင်၏ စည်းမျဉ်းများ မဆင်းသက်လာမီ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားရှေ့တွင် ရပ်နေသော ထိုသူက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

"လွန်ခဲ့တဲ့ လေးနှစ်နဲ့ တစ်လတုန်းက ဗဟိုသွေးမြို့တော်ဟာ နက်ရှိုင်းတဲ့ အတွင်းကမ္ဘာထဲက အမှောင်ထုကို မောင်းထုတ်ခဲ့တယ်၊ ပုပ်သိုးခြင်းသခင်ကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့တဲ့ ဟန်ဟိုင်းသွေးမြို့တော်သခင်ရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ကစပြီး နက်ရှိုင်းတဲ့ အတွင်းကမ္ဘာထဲက သက်ရှိသက်မဲ့အရာအားလုံး ပုပ်သိုးခြင်းကနေ ကင်းဝေးခဲ့ရတယ်"

"မင်းတို့ ပုပ်သိုးခြင်းသွေးမြို့တော်ကို သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီလား"

ပုံရိပ်ယောင်သွေးမြို့တော်၏ အရိပ်က ထိုစကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ကောင်းကောင်းနားလည်သဖြင့် တုန်ခါသွားရသည်။

သွေးမြို့တော်တိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်နိယာမစည်းမျဉ်းများ ရှိကြပြီး မရေမတွက်နိုင်သော နှစ်များစွာအတွင်း အနည်ထိုင်ခဲ့သည့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို စုဆောင်းထားကြခြင်းဖြစ်။ ၎င်းတို့သည် ကံကြမ္မာအတွက် ဘေးဖြစ်စေသော အဆိပ်အတောက်များ ဖြစ်သော်လည်း စွန့်ပစ်ခံဝိညာဉ်များအတွက်မူ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးမရှိသည့် ဆေးကောင်းတစ်လက် ဖြစ်ပေသည်။

စည်းမျဉ်းများနှင့် သွေးမြို့တော်များကို ဝါးမြိုခြင်းသည် အလွန်အန္တရာယ်ကြီးသော်လည်း အောင်မြင်ပါက ရရှိမည့် အကျိုးကျေးဇူးမှာလည်း ကြီးမားလှသည်။ စည်းမျဉ်းဟောင်းများ၏ အလောင်းများပေါ်မှ စည်းမျဉ်းအသစ်များ မွေးဖွားလာမည်ဖြစ်ပြီး ထိုစည်းမျဉ်းများကို ကျွမ်းကျင်သူမှာလည်း မပြောသင့်သူတည်ရှိမှု ဖြစ်လာပေမည်။

သွေးမြို့တော်သုံးခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းဟူသည် ဗဟိုသွေးမြို့တော်တွင် အနည်းဆုံးတော့ မသိထိုက်သူတည်ရှိမှုများထက် မနိမ့်ကျသော ဖြစ်တည်မှုသုံးပါး ရှိနေသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပေသည်။

လှိုင်းထန်နေသော အချိန်မြစ်က ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွား၏။ အတိတ်နှင့် အနာဂတ် နှစ်ဖက်စလုံးမှ ဆွဲထုတ်လာသော ဒေါသတကြီးအကြည့်သည် ပင့်ကူကောင်လေး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ တံခါးပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။ အချိန်သွေးမြို့တော်သခင်သည် ထိုမိစ္ဆာနတ်ဘုရားများ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ထိုတံခါးကို ဖျက်ဆီးနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ချက် မရှိတော့ချေ။

ရှုယင်၏ခြေလှမ်းအောက်တွင် အချိန်မြစ်သည် နောက်ပြန်စီးဆင်းသွားပြီး သူမအား သွေးနီရောင် ချောက်နက်ကြီးထဲသို့ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်သည်။

သက်တမ်းအရင့်ဆုံး သွေးနီရောင် သွေးမြို့တော်သည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သလို အစွမ်းလည်း ထက်လှသည်။ ထိုသွေးနီရောင်သခင်သည် သူ့စည်းမျဉ်းကို ပြန်မရုပ်သိမ်းသကဲ့သို့ ကြားဝင်နှောင့်ယှက်ခြင်းလည်း မလုပ်ဆောင်ခဲ့ချေ။

သွေးနီရောင်သည် သူကိုယ်တိုင် စိတ်ဖောက်ပြန်နေစဉ်က အဖြစ်အပျက်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရနေခဲ့သည်။ ဟန်ဟိုင်းသည် အလွန်အန္တရာယ်များသောကြောင့် ဖျက်ဆီးပစ်လိုသော်လည်း ကောင်းမင်အပေါ်တွင်တော့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် မရှိခဲ့ပေ။

"ကံကြမ္မာကို ကျော်လွှားပြီး ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ရဲ့ အလောင်းတွေကို နင်းဖြတ်ပြီး ဒီလောက်မြင့်တဲ့ အဆင့်ကို တက်လှမ်းလာတဲ့ သာမန်လူတစ်ယောက်... ဘယ်သွေးမြို့တော်သခင်မှ တစ်ယောက်တည်း မလုပ်နိုင်တဲ့အရာကို သူလုပ်နိုင်ခဲ့တယ်"

သွေးပင်လယ်ထဲသို့ ကျရောက်ခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ သွေးနီရောင်သည် ဘယ်သူ့ကိုမှ ချီးကျူးခဲ့ဖူးခြင်း မရှိချေ။ ဤကမ္ဘာကြီးတွင် သူ့အတွက် ချီးကျူးထိုက်သော အရာဟူ၍ မရှိခဲ့သော်လည်း ကောင်းမင် ပေါ်လာချိန်တွင်တော့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

ယင်းသည် ကောင်းမင်က ထူးထူးခြားခြား အစွမ်းထက်နေခြင်း သို့မဟုတ် ထူးခြားနေခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ထိုသူသည် ကံကြမ္မာကို အမှန်တကယ်ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ပုံ ရသောကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။ ရှုယင်သည် သွေးများစိုစွတ်နေသည့် အလင်းတန်းများထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပုပ်ပွနေသော အလောင်းများကို နင်းဖြတ်ကာ သူမရင်ဆိုင်ရမည့် အန္တရာယ်များကို ဂရုစိုက်ပုံမရဘဲ လျှောက်လှမ်းလာလေသည်။

နက်ရှိုင်းသော အတွင်းကမ္ဘာထဲတွင် ပုပ်သိုးဆွေးမြေ့နေသော လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာ၏။ ပုပ်သိုးခြင်းသွေးမြို့တော်သခင်သည် လှုပ်ရှားလိုသော်လည်း အလောင်းများထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသားနံ့များကြောင့် တွန့်ဆုတ်နေမိသည်။

သားစားကြူးနတ်ဘုရား၏ အစစ်အမှန်ပုံစံမှာ ပုပ်သိုးခြင်းသွေးမြို့တော်၏ နောက်ထပ်ပိုင်ရှင်တစ်ပါး ဖြစ်၏။ သူနှင့် ပုပ်သိုးခြင်းတို့သည် စိတ်ဖောက်ပြန်မှုကမ္ဘာထဲတွင် ခွဲခြားမရနိုင်လောက်အောင် ရောယှက်ခဲ့ကြသည်။ သူသည် သူ့မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်ရနေပြီလော သို့မဟုတ် လုံးဝအသစ်ဖြစ်သော မကောင်းဆိုးဝါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီလောမှာ မသေချာချေ။

ပျက်စီးနေသော ပုပ်သိုးခြင်းစည်းမျဉ်းများ၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှင်းလုနှင့် လက်တွေ့ကမ္ဘာသို့ ဆက်သွယ်ထားသော လမ်းကြောင်းရှိနေပြီး ထိုနေရာတွင် အတုအယောင် "သုည" က ပုန်းအောင်းနေခဲ့သည်။ ၎င်း၏ စည်းမျဉ်းများသည် နက်ရှိုင်းသော အတွင်းကမ္ဘာနှင့် လက်တွေ့ကမ္ဘာ နှစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့နေခြင်းဖြစ်သည်။

"မင်းက ပုပ်သိုးခြင်းကို ရှေ့ကနေ တိုက်ခိုက်စေချင်မှန်း ငါသိတယ်၊ မသိထိုက်သူရှစ်ခုထဲမှာ မင်းက စစ်ပွဲကို အလိုချင်ဆုံးသူပဲ၊ အဲ့ဒါမှလည်း မင်းက ရှင်းလုသွေးမြို့တော်ရဲ့ အကြီးမားဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်မှာလေ"

မိစ္ဆာနတ်ဘုရားရှေ့တွင် ရပ်နေသော ထိုသူက "သုည" ကို မထေမဲ့မြင်ပြုသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ရင်း ဆိုသည်။

"ငါ တစ်ခု ပြောပြလိုက်မယ်... ရှင်းလုသွေးမြို့တော်အရှင်က သွေးပင်လယ်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှာ အဲ့ဒီအရာကို ရှာတွေ့သွားပြီ၊ သူ အခု ပြန်လာနေပြီ"

ထိုလူ၏ စကားက အမှန်လား၊ အမှားလား ဘယ်သူမှ မသိသကဲ့သို့ ဘယ်သူမှလည်း လောင်းကြေးမထပ်ဝံ့ကြချေ။

"သုည" တွန့်ဆုတ်နေစဉ် ရှုယင်သည် လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်ကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့ရာ သူမရှေ့တွင် နောက်ဆုံးအတားအဆီး တစ်ခုသာ ကျန်တော့သည်။

ရှုယင်နှင့် ကောင်းမင်ကြားရှိ မြေပြင်သည် သာမန်အတိုင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း သူမ ပို၍ တိုးဝင်သွားသည်နှင့် အနီရောင်ဝတ်ရုံမှ စီးကျလာသော သွေးစက်များသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ မကျဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

ကောင်းမင် စိတ်ဖောက်ပြန်မှုကမ္ဘာထဲတွင် နည်းမျိုးစုံဖြင့် ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း မတွေ့ရှိခဲ့သည့် "ခန့်မှန်းရခက်သည့် တည်ရှိမှု" သည် ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင်စည်းမျဉ်းများကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"သွေးမြို့တော် ၁၃ ခုထဲမှာ နာမည်တောင်မရှိတဲ့ ဗလာမြို့တော်တစ်ခု ရှိတယ်၊ ခေါ်ရလွယ်အောင်လို့ ပထမဆုံး ပုံရိပ်ယောင်သွေးမြို့တော်သခင်က အဲ့ဒါကို ဟင်းလင်းပြင်သွေးမြို့တော်လို့ အမည်ပေးခဲ့တယ်"

ထိုလူက ပန်းချီဆရာဘက် လှည့်လိုက်သည်။

"မင်း အဲ့ဒီမြို့တော်ရဲ့ ပုံစံကို ဆွဲပြီးပြီလား"

ထိုလူ စကားပြောလိုက်သည်နှင့် မရေမတွက်နိုင်သော အနက်ရောင် နတ်ဘုရားပုံစံကွက်များသည် ပန်းချီဆရာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် လိမ်ယှက်လာကြသည်။ စည်းမျဉ်းတချို့သည် အတင်းအဓမ္မ လှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရပြီး သူ့မျက်နှာနှင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ဖိအားကြောင့် အပိုင်းပိုင်း ကွဲအက်သွားရသည်။

ခန္ဓာကိုယ်အပိုင်းအစများသည် ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် အတွင်းဘက်မှ အေးစက်တိတ်ဆိတ်နေသော ပန်းချီဆရာ၏ ပုံစံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ့လက်ထဲရှိ စုတ်တံသည် အနက်ရောင်ဆေးသား စွန်းထင်းနေပြီး ၎င်းမှာ အမှောင်သွေးမြို့တော်၏ အနှစ်သာရမှ ကြိတ်ခြေထားပုံရသော သွေးမြို့တော်ပုံစံကွက်များရှိသည့် အနက်ရောင် ဖြစ်၏။ သူပန်းချီဆွဲသည့် အခါတိုင်းတွင် အမှောင်သွေးမြို့တော်သခင်၏ ဝိညာဉ်သည် သူ့အား ဝန်းရံလာပြီး ဆင်းရဲဒုက္ခများကို သယ်ဆောင်လာကာ သူ၏ အစစ်အမှန်မူလပုံစံကို အမှောင်ထုထဲတွင် ဝှက်ထားပေးခြင်းဖြင့် အခြားသောတည်ရှိမှုများ၏ စူးစမ်းမှုကို အကာအကွယ် ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယခုလေးတင် ပန်းချီဆရာသည် ဟင်းလင်းပြင်စည်းမျဉ်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံယူပြီးနောက် အမှောင်သွေးမြို့တော်သခင်၏ လွှမ်းမိုးမှုမှ ယာယီလွတ်မြောက်သွားပုံရပြီး သရဲကျောင်းတော်တွင် ရှိစဉ်က ပုံစံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

နောက်ဆုံးစုတ်ချက်ကို ဆွဲအပြီးတွင် ပန်းချီဆရာ၏ အမူအရာမှာ များစွာပြောင်းလဲခြင်း မရှိချေ။ သူသည် ခေါင်းငုံ့လျက် တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ပြီးပါပြီ”

ဗဟိုသွေးမြို့တော်မှ ပန်းချီဆရာသည် အထူးတလည် အစွမ်းထက်လှသည်မဟုတ်သော်လည်း သူ့စွမ်းရည်မှာ ရူးသွပ်မှုနှင့် ရက်စက်မှု၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသူ ဖြစ်သည်။ သွေးမြို့တော်သခင်များသည် သူ့စွမ်းရည်၏ အထူးအကျိုးသက်ရောက်မှုကို အတိအကျ မသိကြသော်လည်း သူရေးဆွဲလိုက်သော ဝိညာဉ်တိုင်း သေဆုံးရသည်ကိုတော့ သိကြပေသည်။

ရှုယင်သည် ဟင်းလင်းပြင်သွေးမြို့တော်သခင်၏ စည်းမျဉ်းများအတွင်း လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ အနီရောင်ဝတ်ရုံပေါ်မှ သွေးစက်များသည် လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးမှ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ကျဆင်းလာခဲ့၏။ ကောင်းမင်၏ အသက်ကို ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့သော ဟင်းလင်းပြင်သွေးမြို့တော်သခင်သည် နောက်ဆုံးတွင်မူ မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမှ မပြုလုပ်ခဲ့ချေ။

ထိုမိစ္ဆာနတ်ဘုရားရှေ့တွင် ရပ်နေသော လူသည် မည်သည့်အရာကိုမှ လုပ်ဆောင်ခဲ့ပုံမရဘဲ စကားအနည်းငယ်သာ ပြောခဲ့သော်လည်း ထိုစကားလုံးတိုင်းသည် မသိထိုက်သူဖြစ်တည်မှုများ၏ စိတ်ဆန္ဒများကို တုန်လှုပ်စေခဲ့ချေသည်။

အလျှော့ပေးလိုက်ရသော ဟင်းလင်းပြင်သွေးမြို့တော်သခင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မုန်းတီးမှုနှင့် စိတ်ပျက်မှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွား၏။ ၎င်းသည် ထိုလူနှင့် အနီးဆုံးတွင် ရှိနေသဖြင့် သတ်ဖြတ်ရန်အတွေးပေါ်လာသော်လည်း ချက်ချင်း ပြန်လည် ဖျောက်ဖျက်လိုက်ရသည်။

၎င်း၏ အကြည့်က ထိုလူ၏ နောက်သို့ ရောက်ရှိသွား၏။ ဟင်းလင်းပြင်တွင်လည်း ကိုယ်ပိုင်စိုးရိမ်စရာ ရှိနေပေသည်။ ဗဟိုသွေးမြို့တော်၏ ကြောက်စရာအကောင်းဆုံး နတ်ဘုရားသည် သွေးမြို့တော်သခင်ကိုယ်တိုင် မဟုတ်ကြောင်း သိနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။