အခန်း ၈၉၈

အပိုင်း (၈၉၈) ကုသခြင်း

သားစားကြူးနတ်ဘုရား 'မခန့်မှန်းနိုင်သူ' ဖြစ်လာပြီးနောက် ခုနစ်ရက်အကြာတွင် အတွင်းကမ္ဘာ၏ ညကောင်းကင်ယံသည် ဖြည်းညင်းစွာ သွေးရောင်လွှမ်းလာခဲ့သည်။ စည်းမျဉ်းကြိုးမျှင်တိုင်း အနီရောင်ဖျော့ဖျော့ စွန်းထင်းသွားပြီး သရဲများနှင့် မကောင်းဆိုးဝါးများအားလုံး သွေးပင်လယ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ဟိန်းဟောက်သံများကို ခပ်သဲ့သဲ့ ကြားနေရသည်။

"ရှင်းလုရဲ့ အရှင်သခင် ပြန်လာနေပြီ"

ချန်ဂီနှင့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားများသည် ရှင်းလုမှ တဖဝါးမှ မခွာဘဲ ဤအခိုက်အတန့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် ထာဝရ မပြောင်းလဲသော ညဉ့်၌ သွေးမိုးများ စတင်ရွာသွန်းလာတော့သည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ယံမှ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်စာ ကြာမြင့်ခဲ့သော မျက်ရည်များကို သွန်းလောင်းနေသည့်အလားပင်။

ကိုးရက်မြောက်နေ့တွင် တောက်ပလှသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် ဝေးကွာလှသော သွေးမြို့တော်တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြီး အတွင်းကမ္ဘာအနှံ့ ပျံ့နှံ့နေသော စည်းမျဉ်းကြိုးမျှင်များကြားမှ ပုံရိပ်ယောင်စည်းမျဉ်း ငါးပုံတစ်ပုံခန့်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

ကျိန်စာမျိုးစုံနှင့်အတူ ကောင်းမင်ခံစားနေရသော ချောင်းမြောင်းကြည့်ရှုခံနေရသည့် ခံစားချက်မှာ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရှင်းလုသွေးမြို့တော်ကို ဘယ်သူမှ မတပ်မက်ဝံ့ကြတော့ပေ။

သွေးပင်လယ်၏ လှိုင်းလုံးများသည် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ စုပုံနေသော ကုန်းမြေကို ရိုက်ခတ်နေကြသည်။ ကိုးရက်မြောက်နေ့ ကုန်ဆုံးလုနီးအချိန်တွင် အနက်ရှိုင်းဆုံး အမှောင်ထုထဲမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ သူသည် ကြယ်တာရာတို့၏ အလင်းရောင်ကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံပြီး အတွင်းကမ္ဘာ၏ အရုဏ်ဦးသို့ လျှောက်လှမ်းလာခြင်း ဖြစ်သည်။

သွေးများစိုရွှဲလျက် ဓားသွားမပါသော ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ထိုလူတစ်ယောက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ကောင်းမင်၏ အာရုံခံစားမှုတွင် ထိုလူရပ်နေသော နေရာသည် ပူပြင်းတောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ သူ့ကို သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့နိုင်သော်လည်း စည်းမျဉ်းကြိုးမျှင်များမှာမူ သူ့ကို ထိတွေ့နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

မြေပြင်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်လုနီးပါး ပျက်စီးနေသော ရှင်းလုသွေးမြို့တော်၏ အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေရင်း ထိုလူသည် သူ့ဓားကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ တည်ငြိမ်မှုမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာပင်။

သူ့ထံမှ ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်မနေသော်လည်း အတွင်းကမ္ဘာရှိ အခြားသွေးမြို့တော်များ၏ စည်းမျဉ်းကြိုးမျှင်များမှာမူ သူ့ကို သိသိသာသာ ရှောင်ဖယ်သွားကြသည်။

ပုံပျက်ပန်းပျက် အလောင်းများမှာ သဲဗွက်များကဲ့သို့ ပျံ့လွင့်သွားကြသည်။ ရှင်းလုသွေးမြို့တော်၏ နောက်ဆုံးလက်ကျန် စိတ်ဆန္ဒမှာလည်း ဆက်လက်ဖုံးကွယ်မထားနိုင်တော့ချေ။ ၎င်းသည် 'မခန့်မှန်းနိုင်သူ' တို့၏ တိုက်ခိုက်မှုမှ ရှင်းလုကို မကာကွယ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ကောင်းမင်၏ အကူအညီဖြင့်သာ ရပ်ကွက်တစ်ခုစာကို မနည်းကာကွယ်ထားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှင်းလုသွေးမြို့တော်မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို မြို့တော်၏ စိတ်ဆန္ဒက ထိုရပ်ကွက်လေးအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းပေးထားပြီး ၎င်းတို့ထဲတွင် ကောင်းမင် ယခင်က တွေ့ခဲ့သော အဘွားအိုလည်း ပါဝင်၏။

မြို့တော်၏ စိတ်ဆန္ဒသည် ဆယ်ပုံတစ်ပုံအောက်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ၎င်းမှာလည်း ကောင်းမင်က စိတ်ဖောက်ပြန်မှုကမ္ဘာမှ ကယ်တင်ရန် သူ့ဝိညာဉ်ကို ဆုတ်ဖြဲခဲ့သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ ကောင်းမင်သာ မရှိခဲ့ပါက ရှင်းလုသွေးမြို့တော်၏ စိတ်ဆန္ဒမှာ 'မခန့်မှန်းနိုင်သူ' အင်အားစုများ၏ ခွဲဝေယူခြင်းကို ခံရသည်မှာ ကြာလှချေပြီ။

သွေးမြို့တော်သို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် ထိုလူသည် ကောင်းမင်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ့အသက်အရွယ်သည် သွေးပင်လယ်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည့် အချိန်တွင် ရပ်တန့်နေပုံရသဖြင့် ကောင်းမင်ထက်ပင် ပိုငယ်ပုံရသော်လည်း သူ့အကြည့်များမှာမူ ညဉ့်ယံကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းလှသည်။

ဤလူသည် ကောင်းမင် မြင်ဖူးသမျှထဲတွင် ရုပ်ရည်အချောဆုံး လူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ရုပ်ရည်ကြောင့်သာမက သူ့အငွေ့အသက်မှာလည်း ထူးခြားလှပြီး စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြရန် ခက်ခဲ၏။ ယင်းသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အထက်မြက်ဆုံးသော ဓားတစ်လက်ကို အနွေးထွေးဆုံးသော လက်တစ်စုံဖြင့် ကိုင်ဆောင်ထားသည့်အလားပင်။

"ငါက ဟန်ဖေးပါ၊ ရှင်းလုသွေးမြို့တော်ပိုင်ရှင်ပါ"

တိုတောင်းသော မိတ်ဆက်မှုအပြီး ကောင်းမင် ပြန်လည်မဖြေကြားနိုင်မီ ထိုလူက ဟောင်းနွမ်းပျက်စီးနေသော ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ဒါက အိပ်မက်ရဲ့ နောက်ဆုံး ယဇ်ပလ္လင်ပဲ၊ အသတ်ခံလိုက်ရတဲ့ သူ့ဝိညာဉ်က အထဲမှာ ရှိတယ်၊ အခုတော့ ဒါကို ဟန်ဟိုင်းဆီ ပြန်ပေးလိုက်မယ်"

မခန့်မှန်းနိုင်သူတစ်ပါး၏ ဝိညာဉ်သည် တန်ဖိုးဖြတ်ရန် ခက်ခဲ၏။ ရှင်းလုသွေးမြို့တော်သခင်သည် အိပ်မက်ကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် သူနှင့်အတူ သွေးပင်လယ်ထဲသို့ ဆင်းသက်ခဲ့ပြီး အဆုံးမဲ့ အိပ်မက်ဆိုးများကို ကြံ့ကြံ့ခံခဲ့ရသည်။ ထို့နောက်မှ ကောင်းမင်၏ စိတ်ဖောက်ပြန်မှုကမ္ဘာ၏ အကူအညီဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟန်ဖေးအနေဖြင့် အိပ်မက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အရာများစွာနှင့် လဲလှယ်နိုင်သော်လည်း သူက ထိုသို့ မလုပ်ခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူသည် ဟန်ဟိုင်းထံသို့ ပွင့်လင်းရိုးသားစွာဖြင့် ပြန်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ့အမြင်တွင် ထိုအရာသည် ရှင်းလုကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သည့် ကောင်းမင်အတွက် ဆုလာဘ်မဟုတ်ဘဲ ကောင်းမင် ရသင့်ရထိုက်သောအရာသာ ဖြစ်ပေသည်။

ကောင်းမင်၏ လက်ကို ဆွဲယူ၍ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် တင်ပေးလိုက်စဉ် ဟန်ဖေးနှင့် ကောင်းမင်တို့သည် သွေးမြို့တော်ကိုပင် ဖုံးလွှမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေသော အိပ်မက်၏ ဖြန့်ကားထားသည့် အတောင်ပံများကို မြင်လိုက်ရလေသည်။ ၎င်း၏ အတောင်ပံများပေါ်တွင် သွေးမြို့တော် ၁၃ ခု၏ ပုံရိပ်များ ရှိနေခဲ့သည်။ ၎င်း၏ အကောင်းဆုံး အခြေအနေတွင် အိပ်မက်သည် သွေးမြို့တော်များကို ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုဟုပင် မသတ်မှတ်ခဲ့ချေ။

အလင်းတစ်ချက် လင်းလက်သွားပြီးနောက် အိပ်မက်၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးက အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲကြေသွားတော့သည်။ ခမ်းနားလှသော ၎င်း၏ အတောင်ပံများသည် မရေမတွက်နိုင်သော အိပ်မက်မှုန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ အတိတ်ဘဝတွင် လူပေါင်းများစွာကို ပိတ်လှောင်ခဲ့သော ဤ 'မခန့်မှန်းနိုင်သူ အိပ်မက်' ၏ အမှုန်တိုင်းတွင် လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ အနာကျင်ဆုံးသော မှတ်ဉာဏ်များနှင့် သည်းမခံနိုင်ဆုံးသော မြင်ကွင်းများ ကိန်းအောင်းနေကြခြင်းဖြစ်သည်။

ဤအရာသည် ဟန်ဟိုင်း၏ အိပ်မက်သရဲများအတွက် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သော ကြီးမားသည့် ကံကောင်းမှုကြီးဖြစ်ပြီး ကောင်းမင်အတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းရမည့် အင်အားများကို သက်သာစေခဲ့သည်။

အိပ်မက်ဆိုးများက ကောင်းမင်၏ စိတ်ဆန္ဒအတွင်းသို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျရောက်လာကြသည်။ အတိတ်တွင် သေဆုံးခဲ့သော ကောင်းမင်ပေါင်း များစွာတွင် ကိုယ်ပိုင်အိပ်မက်များ ရှိကြသည်။ သာမန်လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ထိုအိပ်မက်ဆိုးများကို ရရှိလျှင်ပင် ထိန်းချုပ်ရန် သို့မဟုတ် အသုံးချရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဟန်ဟိုင်း၏ အခြားမြို့တော်သခင်ဖြစ်သူ ကောင်းယန်ပင်လျှင် ၎င်းတို့ကို ဟန်ဟိုင်း၏ စွမ်းအားဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်းသာ စုပ်ယူနိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ကောင်းမင်ကား မတူညီချေ။ မရေမတွက်နိုင်သော သေဆုံးမှုများနှင့် စိတ်ဖောက်ပြန်မှု ကမ္ဘာများဖြင့် လေ့ကျင့်ထားသော သူ၏ စိတ်ဆန္ဒသည် မည်သူမျှ မရောက်ရှိဖူးသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ လက်ရှိ ဟန်ဟိုင်းတွင် ရှိနေသော အိပ်မက်သရဲများထဲ၌ သူ့ကဲ့သို့သောသူ မရှိချေ။

အတိတ်တွင် သေဆုံးခဲ့သော သူ၏ ဗားရှင်းပေါင်းများစွာသည် ပျောက်ဆုံးနေသော အိပ်မက်များ၏ အိပ်မက်ဆိုးများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရက်လုပ်ကြပြီး ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးလွှမ်းထားသော တောက်ပသည့် အတောင်ပံကြီးများကို တဖြည်းဖြည်း ချေမှုန်းကာ သူ့ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ကြသည်။

ဟန်ဖေးသည် ကောင်းမင်နောက်ဆုံးအဆင့်ကို အဆုံးသတ်သည်အထိ စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဓားသွားမပါသော သူ့ဓားကို ထုတ်ယူကာ ကောင်းမင်၏ နှလုံးသားဆီသို့ ဖြည်းညှင်းခိုင်မာစွာ ထိုးစိုက်လိုက်လေသည်။

"တကယ်လို့ မင်း ပုပ်သိုးခြင်းနတ်ဘုရားနဲ့ ခွဲထွက်ချင်တယ်ဆိုရင် မင်းတို့ကြားက ဆက်နွှယ်မှုကို ဖြတ်တောက်ဖို့ ငါကူညီပေးနိုင်တယ်"

"မလိုပါဘူး၊ သားစားကြူးနတ်ဘုရား မရှိဘဲနဲ့ ကျွန်တော် အဲ့ဒီလိုဏ်ခေါင်းထဲကနေ ဘယ်တော့မှ ထွက်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ကောင်းပြီလေ"

ဓားကို လှည့်လိုက်စဉ် ကုသခြင်းပင်ကိုယ်စရိုက်သည် ညကောင်းကင်ယံရှိ အရုဏ်ဦးကြယ်ကဲ့သို့ တောက်ပလာတော့သည်။ ဟန်ဖေးသည် သူ၏ အခြေခံအကျဆုံး ပင်ကိုယ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး ဓားသွားမပါသော ဓားထဲမှ သူ၏ အပေါင်းအဖော်များမှာ ကောင်းမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ အိပ်မက်၏ အတောင်ပံများတွင် အိပ်မက်ဆိုးများ စုပုံနေသကဲ့သို့ ဟန်ဖေး၏ ဓားထဲတွင်လည်း ကုသခံထားရသော ဝိညာဉ်များ ပြည့်နှက်နေပေသည်။ သူတို့အားလုံး စည်းမျဉ်းများကို ထိတွေ့နိုင်သော စုပေါင်းစွမ်းအားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြပြီး ကောင်းမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အကြိမ်ကြိမ် သန့်စင်ပေးလိုက်ကြသည်။

ကုသခြင်းပင်ကိုယ်စရိုက်၏ အကူအညီ၊ ပုပ်သိုးခြင်းသွေးမြို့တော်အနှစ်သာရ၏ ထက်ဝက်နှင့် မသိထိုက်သူအိပ်မက်၏ ခန္ဓာကိုယ်။

ထိုသုံးခုပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ကောင်းမင်၏ ဒဏ်ရာများသည် အမှန်တကယ် ပျောက်ကင်းစပြုလာပြီ ဖြစ်သည်။

သူ့နှလုံးခုန်သံက ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်စုံတစ်ခုသော အနှောင်အဖွဲ့မှ လွတ်မြောက်သွားသည်ဟု ကောင်းမင် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ မြေပြင်မှ ထရပ်ရန် ကြိုးစားရင်း အိပ်မက်မှုန်များကို ခါချလိုက်သည်။ ထိုစဉ် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ ခြောက်ခြားမှုကို နိုးဆွနေသည့်ပုံစံ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"ငါ မရှိတဲ့အချိန်မှာ ရှင်းလုကို ကာကွယ်ပေးထားတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ကောင်းမင်၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးပြီးနောက် ဟန်ဖေးက နောက်ဆုံးတွင် စကားစပြောလာသည်။ သူသည် တစ်ခါမှ မပြုံးဖူးသကဲ့သို့ သူ့မျက်နှာတွင် အပြုံးအရိပ်အယောင် မရှိချေ။

"ဖြစ်နိုင်ရင် မင်းကို နောက်ထပ် အကူအညီတစ်ခုလောက် တောင်းချင်ပါတယ်"

ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် ကောင်းမင်သည် ဟန်ဖေး သူ့ထံပေးအပ်ခဲ့သော ယဇ်ပလ္လင်မှာ မည်သူ့ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သည်ကို မေ့လျော့သွားခဲ့သည်။ ယင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မသိထိုက်သူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူနှင့် ဟန်ဟိုင်းတို့၏ ရန်သူဖြစ်ကြောင်းကိုသာ ခပ်ရေးရေး မှတ်မိတော့သည်။

အခြားတစ်ဖက်ကို မမှတ်မိတော့ခြင်းမှာ ထိုသူသည် အမှန်တကယ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုသဖြင့် ကောင်းသော အချက်ပင် ဖြစ်သည်။

"ရှင်းလုကို ကူညီတာက ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် ကူညီတာပါပဲ၊ ဒါ့အပြင် ဟန်ဟိုင်းကို ပြန်လည် တည်ဆောက်နိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး ရခဲ့တာကလည်း ခင်ဗျားက လူသားနဲ့ သရဲတွေ အတူတူ ယှဉ်တွဲနေထိုင်နိုင်မယ့် ကမ္ဘာတစ်ခုကို ဖန်တီးချင်ခဲ့လို့ပဲ၊ ခင်ဗျားက အရာအားလုံးအတွက် မျိုးစေ့ချပေးခဲ့တာပါ"

ကောင်းမင်က အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သွေးမြို့တော်ပိုင်ရှင်အားလုံးထဲတွင် သူ့ရှေ့မှောက်ရှိ ရှင်းလုသွေးမြို့တော်အရှင် တစ်ဦးတည်းသာ ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံရခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းကို လုပ်စေချင်တဲ့ ကိစ္စက နည်းနည်းတော့ ရှုပ်ထွေးတယ်၊ အရင် စဉ်းစားကြည့်ပါဦး၊ ငါတို့ရဲ့ သွေးယဇ်ပူဇော်မှု ပြီးသွားတဲ့အခါမှ မင်းအဖြေကို ငါ့ကို ပေးပါ"

ဟန်ဖေးသည် ရှင်းလု၏ အပျက်အစီးများပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း သူ့ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ လက်တွေ့လောကသို့ ဦးတည်နေသော လမ်းကြောင်းဆီသို့ တစ်ကိုယ်တည်း လျှောက်လှမ်းသွား၏။ သည်

"အဲ့ဒါက ဘာများလဲ"

"ကိစ္စတွေ တည်ငြိမ်သွားတဲ့အခါကျရင် ငါစိတ်ဖောက်ပြန်မှု ကမ္ဘာထဲကို ဝင်ချင်တယ်"

"ဟင်"

ကောင်းမင်သည်လည်း စိတ်ဖောက်ပြန်မှုကြောင့် အကြီးအကျယ် စိတ်ဒဏ်ရာရထားသူဖြစ်သည်။ ယင်းမှာ သေခြင်းတရားထက် အဆတစ်ရာမက ပိုမို နာကျင်လှသည်။

"နံပါတ် ၂ ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒက စိတ်ဖောက်ပြန်မှုကမ္ဘာထဲမှာ သေဆုံးသွားခဲ့တယ်၊ ငါ သူ့ကို ပြန်ခေါ်ချင်လို့ပါ"

ဟန်ဖေးသည် လက်ထဲရှိ ဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ့ပုံရိပ်က လမ်းကြောင်းအတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သူသည် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်ရန် ပြင်ဆင်နေပုံရပြီး လက်တွေ့လောကသို့ တစ်ဦးတည်း ပြန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။