အခန်း ၈၉၉

အပိုင်း (၈၉၉) ငါ့ရဲ့ လူသားဘဝ

တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူသည် ဤကမ္ဘာလောကကြီးကို ဧရာမ "စိတ်ဖောက်ပြန်မှုကမ္ဘာ" ကြီးတစ်ခုအလား ခံစားရသည်။ အဆိုးယုတ်ဆုံးဟု အမည်တွင်သူများသည် နေရောင်ခြည်ကဲ့သို့ တောက်ပတက်ကြွနေပြီး မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ပါးကိုပင် ကယ်တင်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။ ကုသခြင်းပင်ကိုယ်စရိုက် ရှိသူများမှာမူ အတွင်းကမ္ဘာ၌ အထက်မြက်ဆုံးသော ဓားနှင့် အအေးစက်ဆုံးသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ ထို့နောက်တွင်မူ သူကိုယ်တိုင်ပင်... မရေမတွက်နိုင်သော လူသားများ၊ မရေမတွက်နိုင်သော အတိတ်နှင့် အနာဂတ်များကြားရှိ သာမန်လူသားတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သွေးမြို့တော်၏ အရှင်သခင်တစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့သည်သာ။

"ရှင်းလုသွေးမြို့တော်ပိုင်ရှင်က လက်တွေ့လောကထဲကို တစ်ယောက်တည်း သွားတာဆိုတော့၊ သူ..."

ကောင်းမင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်မိသည်။ သွေးမြို့တော်သခင်များသည် လက်တွေ့လောကတွင် ကြီးမားသောကန့်သတ်ချက်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရတတ်ကြောင်း သူ သိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ သူ ပြန်လာတာနဲ့ ရှင်းလုရဲ့ အကျပ်အတည်းတွေအားလုံး ပြေလည်သွားလိမ့်မယ်၊ မင်း ရှင်းလုဂိမ်းကို ကစားဖူးတယ်မလား၊ သူ့အဆင့်ကို မင်းမြင်လောက်တယ် မလား"

ချန်ဂီသည် အသက်အကြီးဆုံးသူပီပီ ထူးဆန်းသော ယုံကြည်ချက်မျိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက သူ အဆင့် ၉၉၉ ကို ရောက်နေပြီဆိုတာ ငါ မှတ်မိနေတယ်၊ အဲ့ဒီတုန်းက တခြားကစားသမားတွေက ဒီဂိမ်းရဲ့ အမြင့်ဆုံးအဆင့်က ၁၀၀ ပဲလို့ ထင်နေကြတာလေ"

ကောင်းမင်သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အဆင့်ကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရာ အဆင့် ၁ သာ ရှိသေးပုံရသည်။

"နံပါတ် ၂ သာ မရှိခဲ့ရင် ငါလေးနှစ်လောက်အထိ တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဟန်ဖေး ပြန်လာတဲ့အခါ ငါလည်း သူနဲ့အတူ စိတ်ဖောက်ပြန်မှု ကမ္ဘာထဲ ဝင်လို့ရပြီ"

လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင် လေးနှစ်နှင့်တစ်လ ကုန်လွန်သွားခဲ့သော်လည်း စိတ်ဖောက်ပြန်မှု ကမ္ဘာထဲတွင်မူ အချိန်သွေးမြို့တော်သခင်၏ စွမ်းအားကြောင့် အလွန်ရှည်လျားသော အချိန်များ ကုန်လွန်သွားခဲ့ချေပြီ။ ကောင်းမင်နှင့် နံပါတ် ၂ တို့သည် ရူးသွပ်မှုနှင့် သတိရှိမှုတို့ကြားတွင် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မှီခိုခဲ့ကြသဖြင့် သာမန်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သူများ အဆင့်ထက် ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သွေးမိုးများမှာ ရပ်တန့်မသွားဘဲ ပို၍ပင် သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းလာတော့သည်။ ရှင်းလင်းသွေးမြို့တော်သခင်၏ စိတ်ခံစားချက်များက အတွင်းကမ္ဘာအပေါ် သက်ရောက်နေခြင်းလော သို့မဟုတ် အတွင်းကမ္ဘာကိုယ်တိုင်က အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းနာကျင်စရာကောင်းသည့် အရာတစ်ခုခုကို အာရုံခံမိနေခြင်းလော ဆိုသည်ကို မသဲကွဲပေ။

စွမ်းအားသစ်များကို တဖြည်းဖြည်း ကျင့်သားရလာသော ကောင်းမင်သည် သွေးမြို့တော်သရဲတက်တူးမှတဆင့် ကောင်းယန်နှင့် စတင်ဆက်သွယ်လိုက်သည်။ သူသည် အိပ်မက်စည်းမျဉ်းနှင့် ရူးသွပ်မှုစည်းမျဉ်းများကို အသုံးပြု၍ ကောင်းယန်အနားတွင် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖန်တီးလိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံများကို ပြန်လည်ပုံဖော်လိုက်သည်။ ကောင်းယန်ကလည်း သူ့အား ဟန်ဟိုင်း၏ လက်ရှိအခြေအနေကို ပြန်လည်ပြောပြလာ၏။

လေးနှစ်တာကာလ ကမ္ဘာပျက်မတတ် ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီးနောက် ဟန်ဟိုင်း၏ နယ်မြေမှာသည် သုံးဆခန့် ကျယ်ပြန့်လာခဲ့ပြီး အိပ်မက်သရဲအရေအတွက်မှာလည်း ခုနစ်ကောင်အထိ ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ကောင်းမင် ယခင်က ဟန်ရှန်းသို့ စေလွှတ်ခဲ့သော ကျန်းတင်းသည်လည်း အောင်မြင်စွာ အဆင့်တက်နိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင် ပထမဆုံး အဆင့်တက်နိုင်ခဲ့သော အိပ်မက်သရဲဖြစ်ပြီး အစုအပြုံလိုက်ဘေးကပ်ဆိုးအိပ်မက်များကို ဖန်တီးရာတွင် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။

ကောင်းမင် စိတ်ဖောက်ပြန်မှု ကမ္ဘာထဲတွင် ပိတ်မိနေစဉ်အတွင်း ဟန်ဟိုင်းသွေးမြို့တော်သည်လည်း အကျပ်အတည်းများစွာနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ အဆိုးရွားဆုံးမှာ အိုမင်းခြင်းသွေးမြို့တော်၏ တိုက်ခိုက်မှုပင် ဖြစ်သည်။ ကျန်ရစ်ခဲ့သော အိုမင်းခြင်းသွေးမြို့တော်သခင်သည် အခြားသွေးမြို့တော်သခင်တစ်ဦး၏ အငွေ့အသက်က တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာသည်ကို သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။ သူသည် စိတ်ဖောက်ပြန်မှု ကမ္ဘာထဲသို့ မဝင်ဝံ့သဖြင့် ဟန်ဟိုင်းကို ဖျက်ဆီးရန် ကြံစည်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကောင်းမင်သည် စိတ်ဖောက်ပြန်မှု ကမ္ဘာကို အသုံးမပြုမီ အိပ်မက်သရဲအားလုံးကို ဟန်ဟိုင်းသို့ ပြန်လည်စေလွှတ်ခဲ့သဖြင့် ဟန်ဟိုင်း၏ အင်အားမှာ မပျက်စီးခဲ့ပေ။ အိပ်မက်သရဲများ စုပေါင်း၍ ထိုအကျပ်အတည်းကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ဟန်ဟိုင်းကို ပြန်လည်ထူထောင်ပြီးနောက် အိပ်မက်သရဲများသည် ချို့ယွင်းချက်မရှိတော့ဘဲ သတ်ဖြတ်ရန် အလွန်ခက်ခဲလာကြကာ ဆန်းကြယ်ပြီး ဆိုးယုတ်သော နည်းလမ်းမျိုးစုံကို အသုံးပြုလာကြတော့သည်။ ဟန်ဟိုင်းမြို့သူမြို့သားတို့၏ ပျမ်းမျှတိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်သည် အခြားသွေးမြို့တော်များထက် များစွာ သာလွန်ပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေရာသည် တစ်ချိန်က အတွင်းကမ္ဘာ၏ အကျဉ်းထောင်သဖွယ် ဖြစ်ခဲ့ပြီး အခြားသွေးမြို့တော်များမှ နှင်ထုတ်ခံရသော ရာဇဝတ်သားများ ပိတ်လှောင်ခံခဲ့ရသည့် နေရာဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ဟန်ဟိုင်း ပြန်လည်မထူထောင်မီက ထိုရာဇဝတ်သားများကို ပြင်းထန်စွာ ကန့်သတ်ခံထားရသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သွေးမြို့တော်စည်းမျဉ်းများ၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် သူတို့၏ စွမ်းအားများကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ရရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ရှုပ်ထွေးပွေလီပြီး ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ဟန်ဟိုင်းမှာ ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့ချေပြီ။ အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိသည်ကား ဟန်ဟိုင်းရှိလူများသည် အခြားသွေးမြို့တော်များအပေါ် အစွန်းရောက်နာကျည်းမှုများ ရှိနေကြခြင်းပင်။ လူတိုင်းသည် လက်စားချေရန် တောင့်တနေကြပြီး တိုက်ပွဲဝင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့သည် မျက်လုံးများမှိတ်ထားလျှင် ဓားသွေးနေကြသကဲ့သို့ ရှိပြီး မျက်စိဖွင့်လိုက်လျှင်မူ တစ်ကမ္ဘာလုံး သူတို့၏ ရန်သူဖြစ်နေသကဲ့သို့ ရှိတော့သည်။

ဟန်ဟိုင်း အဆင်ပြေကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ကောင်းမင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ သူ့ဒဏ်ရာများ ပျောက်ကင်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ စိတ်ဆန္ဒက မပြောသင့်သူအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်လည်း အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ မည်မျှအစွမ်းထက်နေသည်ကို အတိအကျ မသိသေးသော်လည်း အကယ်၍ သူစိတ်ဖောက်ပြန်မှု ကမ္ဘာကို ထပ်မံအသုံးပြုပါက အနည်းဆုံး မသိထိုက်သူရှစ်ဦးကို အနည်းဆုံး ဆယ်နှစ်ခန့် ပိတ်လှောင်ထားနိုင်မည်ဟု ခပ်ရေးရေး ခံစားနေရသည်။

"ငါ ဘာလို့ လူတွေကို ထောင်ဖမ်းဖို့ပဲ တွေးနေတာလဲ၊ ငါ ဘယ်သူ့ရဲ့ မသိထိုက်သူယဇ်ပလ္လင်ကို သိမ်းပိုက်လိုက်တာလဲ၊ အဲ့ဒီမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အိပ်မက်ဆိုးတွေ ဒီလောက် များနေရတာလဲ၊ အဆုံးမဲ့ လူသားလောကကနေ ကျဆင်းလာတဲ့ အိပ်မက်ဆိုးတွေတောင် ပါသေးတယ်"

အတွင်းကမ္ဘာ၏ စည်းမျဉ်းများကို အုပ်ချုပ်သော သွေးမြို့တော်သခင်အများစုကို ကံကြမ္မာက အန္တရာယ်ရှိသော အဆိပ်အတောက်များအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသဖြင့် သူတို့သည် အဆုံးမဲ့လူသားလောကသို့ မဝင်ရောက်နိုင်ကြပေ။ သို့သော် ကောင်းမင် ရရှိထားသော များစွာသော အိပ်မက်များသည် အဆုံးမဲ့ လူသားလောကမှ လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ ရှာတွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအိပ်မက်ကြိုးမျှင်များသည် အစီအစဉ်တကျ ရှိနေသော ချိန်းကြိုးများကို ရှောင်ကွင်းကာ ညဉ့်ယံ၏ အက်ကြောင်းများမှတစ်ဆင့် ဧရာမသစ်ပင်ကြီး၏ အရွက်များအတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီး လူသားတို့၏ အတွေးနှင့် စိတ်ကူးများကို ခိုးယူနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သားစားကြူးနတ်ဘုရား မခန့်မှန်းနိုင်သူဖြစ်လာပြီး ၁၅ ရက်မြောက်နေ့တွင် ညကောင်းကင်ယံ၌ မြင့်မားစွာ တည်ရှိနေသော ကံကြမ္မာသစ်ပင်ကြီးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိသွားပုံရသည်။ စည်းမျဉ်းကြိုးမျှင်များသည် ညဉ့်ကောင်းကင်ကို ဖောက်ထွက်၍ အတွင်းကမ္ဘာထဲသို့ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

ရဲရဲနီနေသော သံပူခဲကို ရေထဲသို့ ချလိုက်သည့်အလား အနက်ရောင်မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် တွဲလောင်းကျနေသော မေ့လျော့ခံအဆောက်အအုံများစွာ ပျက်စီးသွားရသည်။ ဝမ်ချင်း၏ ကျွန်းလည်း ပစ်မှတ်ထားခံခဲ့ရသော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ငရဲသန္ဓေသားက အရူးတစ်ယောက်သဖွယ် ကာကွယ်ပေးထားသဖြင့် ထိခိုက်မှု ကြီးကြီးမားမားမရှိခဲ့ပေ။

"ကံကြမ္မာက စပြီး ဒေါသထွက်နေပြီပေါ့"

ချန်ဂီသည် လက်ကို နောက်ပစ်လျက် ရပ်နေရင်း ညကောင်းကင်ယံမှ ကြွေကျလာသော "ကြယ်များ" ကို ကြည့်နေလေသည်။

"ဒါက ငါတို့ လုပ်နေတာ မှန်တယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲ"

မိစ္ဆာနတ်ဘုရားအချို့သည် ရှင်းလု၏ အရပ်လေးမျက်နှာတွင် ရပ်လိုက်ကြပြီး ဧရာမ သရဲပုံရိပ်ကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ သူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ ကံကြမ္မာကို အလျှော့မပေးကြပေ။ သူတို့၏ ဟိန်းဟောက်သံများမှာ ညဉ့်ဦးယံတစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်နေတော့သည်။

"ငါတို့ ခဏလောက် ခွဲခွာရဦးမယ် ထင်တယ်"

ချန်ဂီသည် သူ့အိတ်ကပ်ထဲမှ ဟောင်းနွမ်းနေသော ကျိန်စာသင့်ဖုန်းလေးကို ထုတ်၍ ကောင်းမင်အား ပေးလိုက်သည်။

"တစ်ခုခုဖြစ်လာရင် ဒါကနေတစ်ဆင့် ငါ့ကို ဆက်သွယ်လို့ရတယ်၊ ဒါကို ဟန်ဟိုင်းဆီ ယူသွားလို့လည်း ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငရဲသန္ဓေသားမမြင်အောင်တော့ သတိထားပါ"

"သူက ခင်ဗျားအပေါ် ဘာလို့ ဒီလောက် ရန်လိုနေရတာလဲ"

ကောင်းမင်သည် ငရဲသန္ဓေသားနှင့် ချန်ဂီတို့ကြား ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို ခပ်ရေးရေးသာ သိရှိထားခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုတွင် ငရဲသန္ဓေသားသည် ဟန်ဟိုင်း၏ မဟာမိတ် ဖြစ်လာပြီဖြစ်သဖြင့် သိရှိထားခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

"သူ ငါ့အပေါ် ရန်လိုတာ၊ မလိုတာကတော့ ငါထိန်းချုပ်လို့ မရပါဘူး၊ အရေးကြီးတာက အခုလောလောဆယ် ငါ့မှာ သူ့အပေါ် မကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူးဆိုတာပါပဲ"

မိသားစုတိုင်း အခက်အခဲကိုယ်စီ ရှိကြစမြဲပင်။ ချန်ဂီ ပြုံး၍ လက်ပြလိုက်သည်။ သူသည် ကောင်းမင်ကို အလွန်လေးစားမိသည်။ အကယ်၍ ကောင်းမင်သာ သူ့သရဲအိမ်၏ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုမှ နောက်ဆုံးဘော့စ်တစ်ကောင် ဖြစ်လာပါက ခက်ခဲမှုအဆင့် မည်မျှရှိနေမည်ကို သူတွေးတောမိသည်။

ရှင်းလုသွေးမြို့တော်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်သောအခါ ချန်ဂီ၏ အရိပ်သည် ရေလှိုင်းကဲ့သို့ မြင့်တက်လာပြီး သူစကားပြောလိုက်သည်နှင့် မြေပြင်ကို ဝါးမြိုသွားတော့သည်။

ဧရာမပင့်ကူကောင်လေးသည်လည်း ချန်ဂီ့ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ကောင်းမင်ကို ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူ ကောင်းမင်နှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်း မဟုတ်ပေ။ လွန်ခဲ့သော အချိန်များစွာက ကောင်းမင် ဟန်ဟိုင်းမှ ထွက်ခွာ၍ ရှင်းလုသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ရောက်လာစဉ်ကပင် တွေ့ဖူးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က ကောင်းမင်သည် အလွန်အားနည်းခဲ့ပေသည်။

ချွန်ထက်နေသော ခြေထောက်များက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထောက်ကန်ထား၏။ ပင့်ကူကောင်လေး၏ အမူအရာမှာ နာကျင်မှုကြောင့် ပုံပျက်နေခဲ့သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ တံခါးထဲမှ သွေးပင်လယ်ကြီးတစ်ခု လျှံထွက်လာပြီး ရှင်းလုသွေးမြို့တော်၏ အပျက်အစီးများပေါ်သို့ စီးဆင်းသွားတော့သည်။

ကံကြမ္မာသစ်ပင်၏ မူမမှန်မှုကြောင့် အတွင်းကမ္ဘာ၏ အထက်ပိုင်းတွင် သွေးမြို့တော်သခင်တချို့၏ စိတ်ဆန္ဒများ ပဋိပက္ခ ဖြစ်ပွားလာရသည်။ သူတို့က ချန်ဂီကို လက်လျှော့ရန် မျှော်လင့်ကာ ထိုနည်းလမ်းဖြင့် ဆက်သွယ်လာကြသော်လည်း ဗဟိုသွေးမြို့တော်မှာ မတုန်မလှုပ် ရှိနေဆဲပင်။

ဗဟိုသွေးမြို့တော်၊ ရှင်းလု၊ ဟန်ဟိုင်း၊ ပုပ်သိုးခြင်းနှင့် အမှောင်ဟူသော သွေးမြို့တော်ငါးခု၏ စုပေါင်းအင်အားဖြင့် ချန်ဂီသည် အခြားသွေးမြို့တော်သခင်များကို တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ အတင်းအဓမ္မ ဆွဲခေါ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

သားစားကြူးနတ်ဘုရား မခန့်မှန်းနိုင်သူဖြစ်လာပြီး ရက်ပေါင်းနှစ်ဆယ်မြောက်တွင် ညကောင်းကင်ထက်၌ မြင့်မားစွာ တည်ရှိနေသော ဧရာမကံကြမ္မာသစ်ပင်ကြီးသည် အနည်းငယ် လှုပ်ခါသွားပြီး ၎င်း၏ အရွက်များ တုန်ရီလာခဲ့သည်။ အဆုံးမဲ့ လူသားလောကရှိ လေပြင်းတစ်ချက်မှာ အတွင်းကမ္ဘာ၏ ညဉ့်ယံကို ချေမှုန်းလိုက်သကဲ့သို့ ရှိပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အက်ကြောင်းများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ယင်းသည် အတွင်းကမ္ဘာရှိ သရဲများနှင့် မကောင်းဆိုးဝါးများအားလုံး၏ မျက်လုံးများကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

မည်သို့မျှ နားမလည်နိုင်သော ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကြောင့် မပြောသင့်သူများပင် တုန်လှုပ်သွားရသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အကြည့်တို့က သွေးပင်လယ်အတွင်း နစ်မြှုပ်နေပြီဖြစ်သော ရှင်းလုသွေးမြို့တော်ဆီသို့ ကျရောက်လာကြသော်လည်း သူတို့ မြင်တွေ့ရသည်မှာ ကြောက်ရွံ့မှု သို့မဟုတ် ဆုတ်ခွာမှု မဟုတ်ဘဲ ရူးသွပ်နေသော မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် သွေးမြို့တော်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဘေးချင်းယှဉ် ရပ်နေကြသော ကောင်းမင်နှင့် ချန်ဂီတို့ကိုသာ ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် မဖော်ပြနိုင်သောအလင်းရောင်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ချန်ဂီသည် ညကောင်းကင်ယံရှိ အက်ကြောင်းများကို ထိတွေ့ရန် ကြိုးစားနေသည့်အလား သူ့လက်ကိုပင် မြှောက်လိုက်သေးသည်။

"ကြည့်လိုက်စမ်း၊ အဲ့ဒါ ကြောက်နေတာ၊ ကံကြမ္မာက ကြောက်နေတာပဲကွ"