အခန်း ၉၀၃

အပိုင်း (၉၀၃) သွေးရောင်ပြောင်းသွားသော ပထမဆုံးသစ်ရွက်

ကောင်းမင်သည် ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ ဟန်ဟိုင်းသွေးမြို့တော်ပုံစံကွက်၏ ထိပ်တွင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ့အကြည့်များက ဒေါက်တာကောင်းထံ စူးစိုက်သွားခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သည့် လေးနှစ်ခန့်ကနှင့် မတူညီတော့သော ကောင်းမင်သည် သားစားကြူးနတ်ဘုရား၏ အကူအညီမပါလျှင်ပင် အခြားသူများ စိတ်ကြိုက်ကြိုးဆွဲရာကရသည့် ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ် မဟုတ်တော့ချေ။

“မင်း သွေးမြို့တော်ပိုင်ရှင်ဖြစ်လာတဲ့အချိန်တုန်းက ငါတို့က ရန်သူတွေမဟုတ်ဘူးလို့ ငါမင်းကို ပြောခဲ့သားပဲ”

ဒေါက်တာကောင်းသည် စကားပြောခဲလှသော်လည်း ကောင်းမင်အတွက် ခြွင်းချက် ဖြစ်နေပုံရသည်။

“မင်း ခံစားခဲ့ရတဲ့ နာကျင်မှုတွေကို အစကတော့ ငါ့ဘာသာ သိမ်းဆည်းထားဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာပါ”

ကောင်းမင် မတုံ့ပြန်သည်ကို မြင်သောအခါ ဒေါက်တာကောင်းက ဆက်ပြော၏။

“မင်းဟာ ခန့်မှန်းရခက်တဲ့ လေးနှစ်တာကာလလုံး စိတ်ဖောက်ပြန်မှုကမ္ဘာထဲမှာ ပိတ်မိနေခဲ့တယ်၊ ငါ ဝန်မခံချင်ပေမဲ့လည်း မင်းက ငါ့ထက် အများကြီး ပိုကောင်းအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့တယ်”

ကောင်းမင်သည် ဒေါက်တာကောင်း၏ စကားလုံးများထဲမှ ဘယ်အရာက အမှန်၊ ဘယ်အရာက အမှားဖြစ်ကြောင်းကို မခွဲခြားနိုင်ချေ။ ဒေါက်တာကောင်းအပေါ် ထားရှိသည့် သူ့သဘောထားမှာ အလွန်ရှုပ်ထွေးလှသည်။ သူ ခံစားခဲ့ရသမျှ ဆင်းရဲဒုက္ခအားလုံးမှာ ဒေါက်တာကောင်းကြောင့် မြစ်ဖျားခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။ သို့သော် ဒေါက်တာကောင်းကြောင့်သာ မူလက သာမန်လူတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့သည့် သူသည် တဖြည်းဖြည်း ဟန်ဟိုင်းသွေးမြို့တော်၏ အရှင်သခင် ဖြစ်လာခဲ့ကာ မိမိ၏ ကံကြမ္မာကို မိမိစိတ်ကြိုက် ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် စွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ဒေါက်တာကောင်းအပေါ် ကြီးမားလှသော မုန်းတီးမှုကို ရင်ဝယ်ပိုက်မထားသော်လည်း အကယ်၍ အခွင့်အရေးရခဲ့မည်ဆိုပါက ဒေါက်တာကောင်းကို မည်သည့်တုံ့ဆိုင်းမှုမှ မရှိဘဲ သတ်ဖြတ်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။ ထိုလူသည် အလွန်အန္တရာယ်များလွန်းပြီး ပုံမှန်မဟုတ်လွန်းချေ။

“ဟန်ဟိုင်းသွေးမြို့တော်ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က ခုချိန်အထိ ပြန်ကောင်းမလာသေးဘူး၊ မင်းကို ဒေါက်တိုင်တစ်ခု ဖြစ်လာအောင် ကူညီပေးဖို့ ငါဒီကို ရောက်လာတာ”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဒေါက်တာကောင်းသည် ဟန်ဟိုင်းသွေးမြို့တော် ပုံစံကွက်၏ အစွန်းပိုင်းဆီသို့ တစ်ကိုယ်တည်း လျှောက်သွားလိုက်ပြီး တောက်လောင်နေသည့် အပြစ်ချိန်းကြိုးများကို ၎င်းအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ကာ သူ့စွမ်းအားများကို စတင်စတေးတော့သည်။

ကောင်းမင်သည် အစမှအဆုံးအထိ မည်သည့်စကားတစ်ခွန်းမျှ ပြန်မဖြေခဲ့ချေ။ သူသည် ခုန်ပေါက်နေသည့် သူ့နှလုံးသားကို အသာအယာ ထိတွေ့လိုက်သည်။ သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာထဲမှ သွေးများ စီးကျလာခဲ့ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အိပ်မက်ဆိုးများသည်လည်း ဟန်ဟိုင်းသွေးမြို့တော် ပုံစံကွက်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားခဲ့ကြသည်။

အနက်ရောင်မြူခိုးအတွင်းရှိ ဟန်ဟိုင်းသွေးမြို့တော်သည် တစ်စုံတစ်ရာကို အာရုံခံမိသွားပုံရသည်။ အိပ်မက်သရဲများ၏ ဟိန်းဟောက်သံများသည် အတွင်းကမ္ဘာအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး ကျိန်စာများနှင့် ကမ္ဘာကြီး၏ ပျက်စီးနေသောယုံကြည်မှုများ ရောယှက်နေသည့် သွေးအလင်းတိုင်ကြီးတစ်ခု ထိုးထွက်လာခဲ့ကာ ကောင်းမင်ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးမြို့တော်သရဲတက်တူးနှင့် လာရောက်ပဲ့တင်ထပ်လာလေသည်။

မူလက ဟန်ဟိုင်းသွေးမြို့တော်၏ စွမ်းအားသည် ဗဟိုသွေးမြို့တော်နှင့် ရှင်းလုသွေးမြို့တော်တို့၏ စွမ်းအားထက် အဆမတန် နိမ့်ကျလှသည်။ သို့သော်လည်း မမွေးဖွားသေးသော ဝမ်ချင်းတည်ရှိနေသည့် အထီးကျန်ကျွန်းနှင့် ဒေါက်တာကောင်း၏ ပူးပေါင်းမှုတို့ကြောင့် ဟန်ဟိုင်းသွေးမြို့တော်မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် သွေးယဇ်ပူဇော်မှုစွမ်းအားသည် အခြားသွေးမြို့တော်နှစ်ခုထက် များစွာ အားနည်းမနေချေ။

သွေးမြို့တော်သုံးခုကို ဒေါက်တိုင်များအဖြစ် အသုံးပြုလိုက်သောအခါ ကံကြမ္မာ၏အလောင်းက လျင်မြန်စွာ အရည်ပျော်ကျလာလေသည်။ ရှင်းလုသွေးမြို့တော်အတွင်းရှိ လမ်းကြောင်းမှာလည်း လျင်မြန်စွာ စတင်ကြီးထွားလာပြီး ၎င်း၏ ထွင်းဖောက်မြင်နေရသော အကိုင်းအခက်များက အဆုံးမဲ့လူသားလောကအတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးပမ်းလာကြသည်။

ညကောင်းကင်ယံတွင်မူ ဖြူဖျော့နေသော မျက်လုံးများထဲမှ ပြည်ပုတ်များ၊ သွေးများ စီးကျလာပြီး အတွင်းကမ္ဘာတစ်ခုလုံးလည်း အနံ့ဆိုးများဖြင့် လှိုင်လှိုင်ထလာတော့သည်။ ဤကျိန်စာသင့်ကုန်းမြေကြီးသည် ကံကြမ္မာ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနေရခြင်း ဖြစ်သည်။ မကောင်းဆိုးဝါးများသည် မိမိတို့ မည်သို့တိုက်ခိုက်ခံရသည် သို့မဟုတ် မည်သည့်အရာကြောင့် သေဆုံးသွားရသည်ကိုပင် မသိရှိဘဲ ရုတ်တရက် သေဆုံးကုန်ကြသည်။

ကံကြမ္မာသစ်ပင်၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ပစ္စုပ္ပန်အပေါ်တွင်သာ ကန့်သတ်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။ အတိတ်နှင့် အနာဂတ်မှလည်း လုံးဝချေမှုန်းဖျက်ဆီးပစ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဝိညာဉ်တစ်ခုသည် ထာဝရတည်ရှိနေသည့် စည်းမျဉ်း ၁၃ ခုအပေါ်တွင် တွယ်ကပ်မနေခဲ့ပါက ၎င်း မုန်းတီးခြင်းအဆင့်အထိ ကြီးထွားလာခဲ့လျှင်ပင် လုံးဝ မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ချေမှုန်းခံရနိုင်ပေသည်။

သွေးပင်လယ်အနက်ပိုင်းတွင် ပြင်းထန်သောမုန်တိုင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်လာလေသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော မကောင်းဆိုးဝါးများ၏ ရုပ်အလောင်းများက ရေပြင်ပေါ်သို့ ပေါ်ထွက်လာကာ မှတ်ဉာဏ်များ စိမ့်ဝင်နေသည့် မြေပြင်ပေါ်တွင်လည်း နက်ရှိုင်းလှသော အက်ကြောင်းကြီးများ ပေါ်ထွက်လာသဖြင့် ဝိညာဉ်တိုင်းထံသို့ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ ဝင်ရောက်လာတော့သည်။

အကယ်၍ ထိုအတိုင်းဆက်သွားနေပါက လမ်းကြောင်းကို အောင်မြင်စွာ မတည်ဆောက်နိုင်မီမှာပင် အတွင်းကမ္ဘာသည် ကြီးမားသော အကျပ်အတည်းတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

“မင်း ငါနဲ့ လောင်းကြေးထပ်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါတို့အားလုံး အတူတူ ပျက်စီးသွားပြီး အခွင့်အရေးအားလုံးကို မြှုပ်နှံပစ်မလား”

ချန်ဂီက အသွင်ပြောင်းသွားသည့် ကမ္ဘာကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ညကောင်းကင်ယံရှိ စုတ်ပြဲသွားခဲ့သည့် အက်ကြောင်းတိုင်းသည် ကွယ်လွန်သွားခဲ့ကြသူများအတွက် ဖွင့်လှစ်ပေးလိုက်သည့် မျှော်လင့်ချက်ပြတင်းပေါက်တစ်ခုစီ ဖြစ်ကြသည်။

အိုမင်းခြင်းသွေးမြို့တော်၏ သခင်မှာမူ အိုမင်းခြင်းသွေးမြို့တော် ပုံစံကွက်ပေါ်သို့ ပစ်ချခံလိုက်ရသည်။ မကြာမီ အိုမင်းခြင်းသွေးမြို့တော် တည်ရှိရာ အနောက်ဘက် အရပ်မျက်နှာမှနေ၍ ကြက်သွေးရောင်စည်းမျဉ်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။ သွေးမြို့တော်သခင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများမှာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး သူမအောက်ရှိ အိုမင်းခြင်းသွေးမြို့တော် ပုံစံကွက်ကလည်း တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အချိန်သွေးမြို့တော် ပုံစံကွက်ပေါ်၌ အချိန်ယဇ်ပလ္လင်များ ပွင့်ဟလာ၏။ ပန်းချီဆရာ ပိတ်လှောင်ထားခဲ့သည့် အချိန်မြစ်ကို စတေးလိုက်ရာ ဆန်းကြယ်ပြီး စိတ်ကူးယဉ်ဆန်လှသော အချိန်သွေးမြို့တော်ထံမှ ကြက်သွေးရောင်ဖျော့ဖျော့ စည်းမျဉ်းတစ်ခု စိတ်မပါတပါဖြင့် လင်းလက်လာခဲ့သည်။

“တစ်ဝက် ရောက်သွားပြီ”

ချန်ဂီ၏ စကားကို တုံ့ပြန်သည့်အလား အတွင်းကမ္ဘာအတွင်း အသက်အကြီးဆုံးဖြစ်သည့် သွေးနီရောင်သွေးမြို့တော်မှ အံ့အားသင့်စရာကောင်းသော အလင်းရောင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သွေးပင်လယ်တစ်ခုလုံးကို လှုပ်ခါသွားစေလေ၏။ ကောင်းမင်သည်လည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။ အကြောင်းမှာ သွေးနီရောင်သွေးမြို့တော် စည်းမျဉ်းများ၏ စွမ်းအားသည် ရှင်းလုနှင့်ဟန်ဟိုင်း သွေးမြို့တော်တို့၏ စွမ်းအားထက် များစွာအားနည်းမနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ဒီလောက်တောင် သန်မာတာလား”

စွမ်းအားများနှင့် စည်းမျဉ်းများကို စတေးလိုက်ပြီးနောက် ကောင်းမင်နှင့် ကံကြမ္မာ၏ အလောင်းအကြားတွင် ဆက်နွှယ်မှုအသစ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပုံရသည်။ သူ့မျက်လုံးများသည် ကမ္ဘာကြီးအတွင်းရှိ မမြင်နိုင်သော ကံကြမ္မာကြိုးမျှင်များကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ မြင်တွေ့နိုင်လာလေသည်။ ဤနေရာတွင် ရှိနေကြသည့် လူတိုင်းသည် သူတစ်ဦးတည်းမှလွဲ၍ အမျိုးမျိုးသော ကြိုးမျှင်များဖြင့် ရစ်ပတ်ခံထားရပြီး ထိုကြိုးမျှင်အားလုံး၏ မြစ်ဖျားခံရာမှာမူ ကံကြမ္မာ၏ ဧရာမသစ်ပင်ကြီးသာ ဖြစ်သည်။

ချန်ဂီ၏စကားကို ပထမဆုံး တုံ့ပြန်ခဲ့သည်မှာ သွေးနီရောင်ဖြစ်သော်လည်း ဒုတိယမြောက် တုံ့ပြန်မှုမှာမူ မျှော်လင့်မထားသည့်အရာ ဖြစ်သည်။ အနက်ရောင်မြူခိုးများနှင့် ညကောင်းကင်ကြားရှိ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းမှ သွေးရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် မြှားတစ်စင်အလား ကံကြမ္မာမျက်လုံးများကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။ ထိုသွေးမြို့တော်တည်ရှိရာ ဧရိယာအတွင်းရှိ စည်းမျဉ်းအားလုံး လုံးဝဖျက်ဆီး ခံလိုက်ရသည် သို့မဟုတ် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြသည်။

“ဒါက ဟင်းလင်းပြင်သွေးမြို့တော်လား”

သွေးမြို့တော် ပုံစံကွက် ၁၃ ခုအတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ ကောင်းမင်သည်လည်း ဤသွေးမြို့တော်ကို အလွန်အမင်း သတိထားစောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ စိတ်ဖောက်ပြန်မှုကို အသုံးပြုပြီးနောက် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့သော်လည်း ၎င်းနှင့်ပတ်သက်သည့် မည်သည့်အချက်အလက်ကိုမျှ ရှာဖွေနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူ ဆက်လက်တောင့်မခံနိုင်တော့ဘဲ စိတ်ဖောက်ပြန်မှုကမ္ဘာကြီး ပြိုလဲသွားခဲ့ရသည်။

“ဒါက တကယ်ကြီး အရမ်းတက်တက်ကြွကြွ တုံ့ပြန်လာတာလား”

ချန်ဂီသည်လည်း ဟင်းလင်းပြင်သွေးမြို့တော်နှင့်ပတ်သက်၍ များများစားစား မသိထားပေ။ မူလက သူ့အစီအစဉ်သည် နောက်ဆုံးအချိန်တွင် ဟင်းလင်းပြင်ကိုပါ သူတို့နှင့်အတူ ဆွဲချရန် ဖြစ်သော်လည်း အရေးကြီးသည့် အချိန်တွင် ဟင်းလင်းပြင်က သူတို့လို အစွန်းရောက်သမားများထက်ပင် ပို၍ အစွန်းရောက်နေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

ကံကြမ္မာ၏ အလောင်းနှင့် လမ်းကြောင်း အရည်ပျော်သည့်နှုန်းမှာ ရုတ်တရက် မြန်ဆန်လာတော့သည်။ အခြားသွေးမြို့တော်အချို့သည်လည်း ဗဟိုသွေးမြို့တော်နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခဲ့ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင်မှ စည်းရုံးသိမ်းသွင်းခံလိုက်သဖြင့် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်စည်းမျဉ်းများကို ထုတ်ဖော်လာကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ တည်ရှိခြင်းနှင့် မတည်ရှိခြင်းအကြားတွင် ရှိနေသည့် ပုံရိပ်ယောင်ထံမှ မှုန်ဝါးဝါး သွေးအလင်းတိုင်တစ်ခု ထိုးထွက်လာလေသည်။ သွေးမြို့တော် ပုံစံကွက် ၁၃ ခုလုံး လင်းထိန်သွားချိန်၌ ကံကြမ္မာ၏အလောင်းမှာ သွေးမြို့တော် ၁၃ခု၏ ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် လုံးဝပြောင်းလဲသွားပြီး ရှင်းလုသွေးမြို့တော်၏ လမ်းကြောင်းအတွင်းသို့ လုံးဝ ပေါင်းစပ်သွားတော့သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဉ်တို့နှင့် သရဲတို့၏ စွမ်းအားများသည် အဆက်မပြတ် စွန့်လွှတ်စတေး ခံနေရကြသည်။ သွေးမြို့တော်သခင်များသည်လည်း သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်အစစ်အမှန်ဖြစ်သည့် တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာနေသည့် လမ်းကြောင်းကို စူးစိုက်ကြည့်ရှုနေကြသည်။ အကယ်၍ ထိုလမ်းကြောင်းသည် အဆုံးမဲ့လူသားလောက၏ အတားအဆီးကို မထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့ပါက သူတို့သည် ကြီးကြီးမားမားလျော့နည်းသွားခဲ့သည့် စွမ်းအားများနှင့်အတူ ကံကြမ္မာသစ်ပင်၏ ကလဲ့စားချေမှုကို ရင်ဆိုင်ကြရပေလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်ကျလျှင် အတွင်းကမ္ဘာအတွင်းရှိ သရဲအားလုံးမှာ ချေမှုန်းဖျက်ဆီးခံရနိုင်ပြီး ထိုစည်းမျဉ်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည့် သူတို့သည်လည်း သွေးပင်လယ်၏ နက်ရှိုင်းရာနေရာတွင်သာ ထာဝရ ပုန်းကွယ်နေကြရတော့မည်ဖြစ်ကာ မည်သည့်အခါမျှ လွတ်မြောက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

“မွေးဖွားခြင်းရှိရင် သေဆုံးခြင်းဆိုတာ ရှိစမြဲပဲ၊ ခွဲခွာခြင်းရှိရင် ဆုံဆည်းခြင်းဆိုတာ ရှိစမြဲပဲ၊ ကမ္ဘာပေါ်က အရာအားလုံးဟာ အဆုံးမဲ့သံသရာလည်နေသင့်ပေမယ့် ဒီကံကြမ္မာသစ်ပင်ကတော့ ထာဝရကိုပဲ လိုချင်နေခဲ့တယ်၊ ငါတို့ရဲ့ ဖြစ်တည်မှုဆိုတာ သေဆုံးပြီးတဲ့နောက် သက်ရှိအားလုံးရဲ့ စွဲလမ်းမှုတွေ စုစည်းရာ နေရာတစ်ခုဖြစ်နေရုံပဲ၊ ဒီအတိုင်းအဆမရှိတဲ့ ဆိုးယုတ်မှုက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထာဝရတည်ရှိနေတယ် ထင်နေကြတဲ့ ဝိညာဉ်တိုင်းကို ချေမှုန်းပစ်လိမ့်မယ်”

အတွင်းကမ္ဘာရှိ သွေးမြို့တော် ၁၃ ခု၏ သွေးယဇ်ပူဇော်မှုသည် ကံကြမ္မာအစစ်၏ အလောင်းအား လမ်းကြောင်းအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်သွားစေရန် ကူညီပေးလိုက်သည်။ သွေးမြို့တော်သခင်များသည် ကံကြမ္မာ၏အလောင်းကို အဆုံးမဲ့လူသားလောကအတွင်းသို့ စေလွှတ်ရန် ပြင်ဆင်နေကြခြင်းဖြစ်ပြီး ယင်းမှာ အရာအားလုံး ကံကြမ္မာသစ်ပင်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ လွတ်မြောက်သွားလိမ့်မည်ဟု မဆိုလိုသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ၎င်းအပေါ်တွင် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှုတစ်ခု ရှိစေမည် ဖြစ်သည်။

ထိုစည်းမျဉ်း ၁၃ ခုသည် ကံကြမ္မာသစ်ပင် အမုန်းတီးဆုံး အဆိပ်အတောက်များ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများကို ဆုတ်ဖြဲ၍ အထက်ရှိ ညကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်သွားကြသည်။ အဆုံးမဲ့လူသားလောကအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန်အတွက် နောက်ဆုံး ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သော်လည်း ဤနောက်ဆုံးခြေလှမ်းမှာမူ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းရသကဲ့သို့ အလွန်တရာ ခက်ခဲနေလေသည်။

စွမ်းအားများ အဆက်မပြတ် ကုန်ဆုံးနေပြီး ကံကြမ္မာသစ်ပင်သည်လည်း ၎င်းကို တားဆီးရန်အတွက် အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်းနေလေသည်။ သို့သော်လည်း မည်သူမျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့သည့်အချက်မှာ အတွင်းကမ္ဘာနှင့် ကံကြမ္မာတို့ကြား အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်နေရသည့် အရေးအကြီးဆုံး အခိုက်အတန့်တွင် အဆုံးမဲ့လူသားလောကအတွင်းရှိ သစ်ရွက်တစ်ရွက်၏ ကြည်လင်ရှင်းလင်းနေသော ကံကြမ္မာသွေးကြောများအားလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး အမျိုးမျိုးသော အရောင်အသွေးများ တိုးထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ၎င်း၏ဟန်ဆောင်မှုများကို ခွာချလိုက်ပြီး ကံကြမ္မာအစစ်၏ အလောင်းကို တက်ကြွစွာ လက်ခံ၍ အတွင်းကမ္ဘာ၏ စည်းမျဉ်းစွမ်းအားများအတွက် တည်နေရာတစ်ခုကို ပေးအပ်လိုက်လေသည်။

“အဲဒီလူသားကမ္ဘာမှာ အတွင်းကမ္ဘာရဲ့ အငွေ့အသက်တွေ စွန်းထင်းနေတယ်”

ကောင်းမင်၏ စိတ်ဆန္ဒသည် ခန့်မှန်းရခက်သော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုထံမှ ရရှိခဲ့သည့် အိပ်မက်အပေါ်သို့ ဝေ့ဝဲသွား၏။ မရေမတွက်နိုင်သော အိပ်မက်ဆိုးများကြားတွင် သူ့မျက်စိရှေ့၌ နက်ရှိုင်းအိပ်မက်ဆိုးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာလေသည်။ ထိုအိပ်မက်အတွင်း၌ မှုန်ဝါးဝါး လူရိပ်တစ်ခု ရှိနေလေသည်။ သူသည် ထိုမျက်နှာကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်တွေ့နိုင်သော်လည်း သူ့ခါးတွင် နံပါတ် ၈ ဟု ရေးသားထားသည့် ဇီဝကတ်ပြားတစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ တွေ့လိုက်ရသည်။