အခန်း ၉၄၂

အပိုင်း (၉၄၂) ကတိ

လူတိုင်းက ရွှမ်ဝမ်တစ်ယောက် ရူးသွားပြီဟု တွေးထင်နေခဲ့ကြသည်။ သူမ၏ မိသားစု၊ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဟောင်းများနှင့် သူမနှင့် အနီးကပ်ဆုံး အမျိုးသမီးလက်ထောက်ဖြစ်သူပင် ထိုသို့ ထင်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။ တချို့အချိန်ကစ၍ တစ်ကမ္ဘာလုံးက သူမကို ဆန့်ကျင်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ အေးစက်လှသော လက်တွေ့ဘဝသည် အရပ်မျက်နှာအားလုံးမှ ဖိနှိပ်လာသည့် ဖောက်ထွင်းမရသော တံတိုင်းကြီးတစ်ခုပမာ ဖြစ်နေတော့သည်။

ရွှမ်ဝမ်၏ စကားကို ဘယ်သူမှ မယုံကြည်ကြပေ။ သူမသည် တစ်စုံတစ်ခုသော အင်အားစုက ရက်လုပ်ထားသည့် လှောင်အိမ်တစ်ခုထဲတွင် ပိတ်မိနေပြီး ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသော လမ်းကြောင်းအတိုင်းသာ ရှင်သန်ကြီးထွားရန် ဖိအားပေးခံနေရလေသည်။

သူမ၏စိတ်အာရုံများ ရှုပ်ထွေးဝေဝါးနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အလွန်အမင်း မောပန်းနွမ်းနယ်နေသော်လည်း အိပ်မပျော်နိုင်ခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံး အရုဏ်တက်ခါနီးမှသာ ရွှမ်ဝမ်သည် အိပ်မက်တစ်ခုထဲသို့ လွင့်မျောသွားခဲ့တော့သည်။

လီကျင်းတိုက်ခန်းအတွင်းတွင် ကောင်းမင်၏ ပတ်တီးများကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ့ဒဏ်ရာအများစုသည် သက်သာပျောက်ကင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ ကြေမွပျက်စီးသွားသော အိပ်မက်အကြွင်းအကျန်များသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ နတ်ဘုရားပုံစံကွက်များအဖြစ် ပြန်လည်အသက်ဝင်လာသော်လည်း ရွှမ်ဝမ် ပျောက်ကွယ်နေသည်မှာ အလွန်ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်သောကြောင့် ထိုပုံစံကွက်လုံးများသည် ၎င်းတို့၏ ကျောက်ဆူးကို ဆုံးရှုံးသွားပုံရပြီး ပြိုလဲပျက်စီးတော့မည့် အရိပ်အယောင်များ ထပ်မံပြသနေလေသည်။

ရွှမ်ဝမ်သည် ကောင်းမင်၏ ဦးခေါင်းကို ပွေ့ပိုက်ပြီး နူးညံ့သော သူ့ဆံပင်များကို အသာအယာ သပ်တင်ပေးရင်း သူ့အနားသို့ တိုးကပ်လိုက်ရာ သူမ၏ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော နှလုံးသားသည်လည်း ဖြည်းညှင်းစွာ တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။

"ရှင့်ကို စောင့်ကြည့်ရတာ ကျွန်မရဲ့ တာဝန်ပဲ... ကိုယ်စားလှယ်လောင်း နံပါတ် ၁၃..."

ရွှမ်ဝမ်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သကဲ့သို့ သို့မဟုတ် အချိန်မရွေး ပျောက်ဆုံးသွားနိုင်သည့် လက်ဆောင်တစ်ခုကို ဖက်တွယ်ထားသကဲ့သို့ သူမ၏ လက်များကို အနည်းငယ် ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်လိုက်လေသည်။

ဝင်လုဆဲဆဲနေမင်း၏ နောက်ဆုံးလက်ကျန် နေခြည်ရောင်သည် အခန်းငယ်လေးထဲသို့ တိုးဝင်လာပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို အလင်းရောင်ဖြင့် လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။ နာရီ၏ တချက်ချက်မြည်သံနှင့် သူတို့၏ ထပ်တူထပ်မျှနီးပါး ခုန်နေသော နှလုံးခုန်သံများမှအပ တစ်ခန်းလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လို့ နေသည်။

နေမင်းကြီးသည် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းအောက်သို့ ငုပ်လျှိုးသွားပြီး လမင်းကြီး ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ၎င်း၏ ဖြူလျော်သော အလင်းရောင်က တဖြည်းဖြည်း ပုံပျက်လာကာ မကြာမီ အမြင်ကွယ်နေသော မျက်လုံးကြီးတစ်လုံးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း"

နားမခံသာသော အသံပေါင်းစုံက သူမနားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။ သူမဘေးနားရှိ လူနှင့် အိပ်မက်ကမ္ဘာသည် အတူတူ ကြေမွပျက်စီးသွားရသည်။ ရွှမ်ဝမ် မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ပြုစုစောင့်ရှောက်သူက လူနာဆောင်တံခါးကို ဖွင့်၍ သူမကို ထရန် လာတိုက်တွန်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤပုဂ္ဂလိကဆေးရုံ၏ အတော်ဆုံးဆရာဝန်တစ်ဦးအနေဖြင့် ရွှမ်ဝမ်သည် ဆေးရုံ၏ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းအားလုံးကို ကောင်းမွန်စွာ သိရှိနားလည်ထားသည်။ သူမသည် အခြေအနေအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး မည်သူကမျှ သူမကို ယုံကြည်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်တော့ဘဲ ဆေးရုံ၏ကုသမှုကို တက်ကြွစွာ စတင်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။

သူမသည် အိပ်မက်ထဲကလူမှာ စိတ်ကူးယဉ်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်ကို လက်ခံလိုက်ပြီး လက်တွေ့ဘဝသို့ ပိုမိုတက်ကြွသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကာ မိသားစု၊ သူငယ်ချင်းများနှင့် အချိန်ကုန်ဆုံးရင်း အရာအားလုံးကို လမ်းကြောင်းမှန်ပေါ် ပြန်ရောက်အောင် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သူမသည် လက်တွေ့ဘဝ၏ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများအတိုင်း စတင်နေထိုင်လာပြီးနောက် သူမကို ပစ်မှတ်ထားနေသော အင်အားစုက သိသိသာသာ အားနည်းသွားခဲ့သည်။

ရွှမ်ဝမ်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေများ တိုးတက်လာပြီး ကျန်းမာရေး ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာကာ သူမမျက်နှာပေါ်တွင် ယုံကြည်ချက်ရှိသော အပြုံးများ ပြန်လည်ဆန်းသစ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် "လက်တွေ့ဘဝ" က ပေးအပ်သော ဆုလာဘ်တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။

နှစ်ပတ်အကြာတွင် ရွှမ်ဝမ်သည် ပုံမှန်တစ်လကြာ စောင့်ကြည့်ရမည့် ကာလထက် နှစ်ပတ်စော၍ ပြန်လည်လွတ်လပ်ခွင့်ရရှိခဲ့သည်။

သူမသည် ကျန်းမာရေး ပြန်ကောင်းမွန်လာခါစ ဖြစ်သောကြောင့် အလုပ်ခွင်သို့ ချက်ချင်းပြန်မဝင်နိုင်သေးပေ။ ဤကာလအတွင်း သူမသည် ပျော်ရွှင်မှု၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၊ အဖော်အပေါင်း အိပ်မက်ထဲတွင် သူမမခံစားခဲ့ရဖူးသမျှ အရာအားလုံးကို လက်တွေ့ဘဝတွင် ရရှိခဲ့သည်။ အခိုက်အတန့်တိုင်းသည် ပျားရည်စိမ်ထားသကဲ့သို့ ချိုမြိန်နေခဲ့လေသည်။

ချစ်ခြင်းမေတ္တာများ ဝန်းရံထားရင်း သူမ ပျော်ရွှင်စွာပြုံးနေလေသည်။ တတိယပတ်၏ မွန်းလွဲပိုင်းတစ်ခုတွင် သူမသည် ဆေးရုံသို့ တစ်ကိုယ်တည်း ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

လုဇန်က သူမအား အဆုံးမဲ့လူသားလောကထဲသို့ အတင်းအကျပ် တွန်းပို့ခဲ့စဉ်က ရွှမ်ဝမ်သည် မသေဆေးကုမ္ပဏီ၏ သုတေသနရလဒ် အများအပြားကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ မှန်ပေသည် ထိုသို့ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းမှာ မှတ်ဉာဏ်ချပ်စ်ပြားများကို ဝှက်ထားရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။ ယခုတွင် နောက်ဆုံးမှတ်ဉာဏ်ချပ်စ်ပြား ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ထိုပုဂ္ဂလိကဆေးရုံတွင် အခြားစက်ပစ္စည်းများ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

သူမသည် ကော်ရစ်ဒါလမ်းထဲ ပုံမှန်အတိုင်း လျှောက်လာပြီး တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အသုံးမပြုတော့သော ဌာနခွဲတစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

ပစ္စည်းအဟောင်းပုံများကြားတွင် ခဏမျှ ရှာဖွေပြီးနောက် ရွှမ်ဝမ်သည် မသေဆေးကုမ္ပဏီ၏ ဦးနှောက်နယ်ပယ် အိပ်မက်ဝင်ကိရိယာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်တော့သည်။ မူလက သူမသည် ဤကိရိယာကို မှတ်ဉာဏ်ချပ်စ်ပြားများကို ဖတ်ရှုရန် ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းသည် အခြားရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုအတွက် အသုံးပြုခံရတော့မည် ဖြစ်သည်။

အိပ်မက်ဝင်ကိရိယာသည် ရွှမ်ဝမ်အား အိပ်မက်များထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ရန် ကူညီပေးနိုင်သော်လည်း အချိန်တိုအတွင်း အလွန်အမင်း အသုံးပြုပါက ပြင်းထန်သော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပြီး အသုံးပြုသူကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြိုလဲပျက်စီးစေကာ အိပ်မက်ထဲတွင် ထာဝရ ပိတ်မိသွားစေနိုင်လေသည်။

ဦးနှောက်ကွန်ပျူတာ အင်တာဖေ့စ်ဂိမ်းအတွက် မသေဆေးကုမ္ပဏီက အသုံးပြုသည့်အခါ စမ်းသပ်ခံသူများသည် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုစီအပြီးတွင် အချိန်အတော်ကြာ အနားယူရပြီး နောက်ထပ်စမ်းသပ်မှုတစ်ခု မစတင်မီ ဘက်စုံရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စစ်ဆေးမှုကို ခံယူကြရသည်။

ရွှမ်ဝမ်သည် အစောပိုင်းနံပါတ်စဉ် ကြီးကြပ်ရေးမှူးတစ်ဦးဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ဤအကြောင်းကို အလွန်ကျွမ်းကျင်လှသည်။ သူမ၏ သွယ်လျသော လက်ချောင်းများသည် ကြေမွပျက်စီးသွားသော မျှော်လင့်ချက်များကို ပြန်လည်ပြုပြင်နေသကဲ့သို့ ဝါယာကြိုးများကို ချိတ်ဆက်လိုက်လေသည်။

မသေဆေးကုမ္ပဏီတွင် အိပ်မက်ဝင်ကိရိယာကို အသုံးပြုခြင်းအတွက် တင်းကျပ်သော စည်းမျဉ်းများနှင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်း လိုအပ်ချက်များ ရှိသော်လည်း ရွှမ်ဝမ်သည် ထိုအရာများကို လုံးဝဂရုမစိုက်ချေ။ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် အလွန်အမင်း လျင်မြန်နေခဲ့သည်။

"လက်တွေ့ဘဝမှာ ငါ့ကို ဟန့်တားနိုင်တဲ့ အင်အားစုတွေ အများကြီး ရှိတယ်၊ ဒီကိရိယာကိုသာ ရှာတွေ့သွားရင် သူတို့ အတင်းအကျပ်သိမ်းယူကြမှာ သေချာပေါက်ပဲ၊ ဒါကြောင့် ဒီအိပ်မက်ဝင်ကိရိယာကို အိပ်ဆေးအစားထိုးအဖြစ် မသုံးဘဲ ဒီပြဿနာကို တစ်ခါတည်းနဲ့ အပြီးအပိုင် ဖြေရှင်းဖို့အတွက်ပဲ သုံးရမယ်"

ရွှမ်ဝမ်သည် ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးသား ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အလုပ်ခွင်တွင် တစ်နေကုန် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ပြီးနောက် ရထားဘူတာအနီးတွင် ပန်းစည်းတစ်စည်းကို ရုတ်တရက် ဝယ်ချင်လာသည့်စိတ်မျိုးကဲ့သို့ ကြီးမားသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြတ်သားမှုမျိုး လိုအပ်သည့် ရွေးချယ်မှုမျိုး မဟုတ်ပေ။

ဤဆုံးဖြတ်ချက်သည် သူမအတွက် မည်သည့်ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမျှ မဖြစ်စေဘဲ နဖူးပြင်ပေါ်သို့ တိတ်တဆိတ် ကျဆင်းလာကာ ရေအဖြစ် အရည်ပျော်ပြီး ပါးပြင်ပေါ်သို့ စီးကျသွားသော နှင်းပွင့်လေးများကဲ့သို့ ပေါ့ပါးလှသည်။ အချက်ပြမီး လင်းလက်လာ၏။ ရွှမ်ဝမ်သည် ဘေးကင်းလုံခြုံရေးဆိုင်ရာ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအားလုံးကို ချိုးဖောက်၍ ကိရိယာကို အချိန်တိုအတွင်း အသက်သွင်းလိုက်ပြီးနောက် လျင်မြန်စွာလော့ဂ်အောက် လုပ်လိုက်သည်။

"ပထမအကြိမ်"

သူမ၏ စိတ်အာရုံသည် အနည်းငယ် ဝေဝါးနေပြီး မြင်ကွင်းများ မှုန်ဝါးနေကာ သူမ၏ ဝိညာဉ်အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်က ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်မရောက်သေးဘဲ လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

လုပ်ငန်းစဉ်မှာ နာကျင်ရသော်လည်း ရွှမ်ဝမ်သည် သူမနှလုံးသားထဲက လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ ထပ်ခါတလဲလဲ ကြိုးပမ်းမှုများ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။ ဒုတိယအကြိမ်၊ တတိယအကြိမ်...။

"ကျွန်မ ရှင့်ကို အမှောင်ထုထဲကနေ အကြိမ်တစ်ထောင် ဆွဲထုတ်လာခဲ့ပြီးပြီ၊ ရှင့်အိပ်မက်တွေထဲကိုလည်း ကျွန်မ အကြိမ်တစ်ထောင်လောက် နစ်မြုပ်သွားဦးမှာပါ၊ ကျွန်မက လောကီလူသားတွေရဲ့ ပန်းတစ်ပွင့် မဖြစ်ချင်ဘူး၊ ရှင်တည်ရှိနေခြင်းရဲ့ သက်သေပဲ ဖြစ်ချင်တယ်"

သူမ၏ ဖုန်းစခရင်က လင်းလာပြီး တစ်စုံတစ်ဦးက ဖုန်းခေါ်နေလေသည်။ ဌာနခွဲအပြင်ဘက်ရှိ ကော်ရစ်ဒါတွင် ခြေသံများ ပဲ့တင်ထပ်လာကာ တစ်စုံတစ်ဦးက အလောတကြီး ချဉ်းကပ်လာနေခဲ့သည်။ တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည့် တစ်ပြိုင်နက် ရွှမ်ဝမ်သည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အချက်ပြသတိပေးမီးများ လင်းလက်နေသော စက်ကိရိယာကို အသက်သွင်းလိုက်တော့သည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွား၏။ သူမ၏ ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသော သတိစိတ်သည် လုံးဝအရှုံးပေးလိုက်ကာ အိပ်မက်ထဲသို့ သက်ဆင်းသွားခဲ့သည်။ လူပေါင်းများစွာကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သော သူမ၏ လှပသောမျက်နှာလေးသည် အနည်းငယ် မထေမဲ့မြင်ပြုသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် လက်တွေ့ဘဝမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ချေပြီ။

သူမ၏ အသိစိတ်အားလုံး၊ သူမ၏ တောက်ပသောဝိညာဉ်နှင့် ရွှမ်ဝမ်၏ အရာအားလုံးသည် အိပ်မက်ထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။ သူမ မျက်လုံးပြန်ပွင့်လာသောအခါ သူမ၏ နှလုံးခုန်သံသည် စည်တီးသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ မြည်ဟည်းနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။ ပြောမပြနိုင်သော ဇာတ်လမ်းများ ပြည့်နှက်နေသည့် မျက်ဝန်းများသည် ရှေ့သို့ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ရွှမ်ဝမ် အိပ်မက်ထဲသို့ လုံးဝနစ်မြုပ်သွားရန် ရွေးချယ်လိုက်ပြီးနောက် ကောင်းမင်ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အိပ်မက်ပုံစံကွက်များ စုစည်းသွားကာ ဟန်ဟိုင်းသွေးမြို့တော်၏ ပုံရိပ်ကို တည်ဆောက်နေခဲ့သည်။ ညကောင်းကင်ယံရှိ အမြင်ကွယ်နေသော မျက်လုံးကြီးသည် ပဟေဠိအကြွင်းအကျန်များကဲ့သို့ တစ်စစီ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားတော့သည်။

အိပ်မက်ထဲက သက်တောင့်သက်သာမရှိသော အငွေ့အသက်အားလုံး ကွယ်ပျောက်သွားပြီး ညဉ့်ယံတွင် အရိပ်များ ဖုံးလွှမ်းသွားကာ အဆောက်အဦးအားလုံးသည် လျင်မြန်စွာ ပုံသဏ္ဌာန်ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမနှင့် ကောင်းမင်တို့၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲက ဟန်ဟိုင်းသည် အိပ်မက်ထဲက ပုံမှန်ဟန်ဟိုင်းနေရာတွင် အစားထိုးဝင်ရောက်လာပြီး သူမ ရွေးချယ်မှုပြုလုပ်ပြီးနောက် အိပ်မက်ထဲမှ ကမ္ဘာသည် နောက်ဆုံးတွင် လက်တွေ့ဘဝကို အစားထိုးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားတော့သည်။

နောက်ဆုံးအဆောက်အဦး သွေးရောင်လွှမ်းသွားချိန်တွင် သတိလစ်နေသော ကောင်းမင်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ မျက်လုံးပွင့်လာခဲ့သည်။

အိပ်မက်ပုံစံကွက်များသည် မမြင်နိုင်သော အတောင်ပံများကဲ့သို့ ဤအိပ်မက်ကမ္ဘာကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။ ကောင်းမင်သည် ဤနေရာတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အရာအားလုံးကို သိရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ရှင်အိပ်ပျော်နေတာ တကယ်ကြာတာပဲ"

ရွှမ်ဝမ် ကောင်းမင်ကို မှီလိုက်သည်။ သူမသည် ရုတ်တရက် နိုးလာမည့်အရေး သို့မဟုတ် ဘယ်တော့မှ မနိုးထလာတော့မည်အရေးကို ပူပန်နေရန် မလိုတော့ပေ။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က တင်းမာသွား၏။ ကောင်းမင်သည် သူ့လက်များကို ဒူးပေါ်တင်ထားရင်း သူ့မျက်လုံးများတွင် နိုးထလာရသည့် စိတ်သက်သာရာရမှု သို့မဟုတ် ရွှမ်ဝမ်ကို တွေ့ရသည့် ဝမ်းသာပီတိဖြစ်မှုမျိုး လုံးဝမတွေ့ရပေ။

ရွှမ်ဝမ်က ကောင်းမင်၏ လက်ဖဝါးကို သူမ၏လက်ဖဝါးဖြင့် ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူမသည် ကောင်းမင်၏ ရုန်းကန်လှုပ်ရှားမှုနှင့် နာကျင်မှုများကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

"ဒါတွေအားလုံး ဘာလို့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ရလဲဆိုတာ ကျွန်မကို ပြောပြနိုင်မလား၊ လက်တွေ့ဘဝမှာ ကျွန်မနားမှာ ရှင့်အယောင်ဆောင်ပြီး ပေါ်လာတဲ့ ကောင်းမင်က ဘယ်သူလဲ"

"ဒါက ကံကြမ္မာပဲ"

ကောင်းမင်သည် သူ၏ အစစ်အမှန်ကိုယ်ကို ဖိနှိပ်ထားပြီး သူ့လက်သည်းများကို အသားထဲသို့ နစ်ဝင်အောင် စိုက်ထားမိသည်။

"အတွင်းကမ္ဘာရဲ့ သွေးမြို့တော် ၁၃ ခုဟာ ကံကြမ္မာသစ်ပင်ထဲကို ဝင်ရောက်ခဲ့ကြတယ်၊ ငါ့ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒဟာ ကံကြမ္မာရဲ့ စိတ်ဆန္ဒနဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့ပြီး သူက မင်းကို ကြားခံအဖြစ် အသုံးပြုပြီး ငါတို့ကြားက ကံကြမ္မာကြိုးမျှင်တွေကတစ်ဆင့် ငါ့ကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာပဲ၊ သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုပုံစံက ကာကွယ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ အကွာအဝေးနဲ့ အချိန်ကို လျစ်လျူရှုပြီး လူတစ်ယောက်ရဲ့ အနုနယ်ဆုံး၊ အားအနည်းဆုံး အချက်ကိုပဲ ပစ်မှတ်ထားတိုက်ခိုက်တာ"

ကောင်းမင်၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ရွှမ်ဝမ်က ပြုံးလိုက်သည်။

"ရှင် အခု နိုးလာပြီဆိုတော့ ကံကြမ္မာက ရှုံးနိမ့်သွားပြီလို့ ဆိုလိုတာပေါ့၊ ရှင်လုပ်စရာရှိတာတွေကို သွားလုပ်သင့်ပြီ"

သူ့နှလုံးသားက ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်နေသည်။ ကောင်းမင်သည် မည်သည့်နေရာမှ စတင်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေလေသည်။ သူသည် ကံကြမ္မာ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုနှင့် ရွံစရှာကောင်းမှုတို့ကို အလွန်အမင်း လျှော့တွက်ခဲ့မိခြင်းဖြစ်သည်။

"ရှင့်ကို ဘာတွေ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေလဲဆိုတာ ကျွန်မ ခန့်မှန်းကြည့်ရမလား"

ရွှမ်ဝမ်က ကောင်းမင်ကို တိတ်တဆိတ် မှီထားလိုက်သည်။

"ရှင်က ကံကြမ္မာရဲ့ စိတ်ဆန္ဒနဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့ပြီး ရှင်တို့နှစ်ယောက်လုံး ဒဏ်ရာရခဲ့ကြတယ်၊ လက်တွေ့ဘဝထဲက ကောင်းမင်အတုက ကျွန်မကို လက်တွေ့ဘဝမှာပဲ ရှိနေစေချင်တာ၊ ဖြစ်နိုင်တာက ကျွန်မတို့ကြားက ကံကြမ္မာကြိုးမျှင်တွေကတစ်ဆင့် ရှင့်ကို ဆက်ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်ဖို့အတွက်ပဲ၊ ဒါကြောင့်လည်း ကျွန်မရဲ့ စိတ်ဆန္ဒအိပ်မက်ထဲကို ဝင်လာပြီးမှပဲ ရှင့်ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ စပြီးသက်သာလာတာကို ရှင်းပြနေတာပေါ့၊ နောက်တော့ ကျွန်မက အိပ်မက်ဝင်ကိရိယာကို သုံးပြီး အိပ်မက်ထဲမှာ ထာဝရနေဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့ ကောင်းမင်အတုက ရှင့်ကို ဆက်မတိုက်ခိုက်နိုင်တော့ဘူး၊ ဒါကြောင့် ရှင်နိုးလာတာ"

ကောင်းမင်၏ ကြီးကြပ်ရေးမှူးအနေဖြင့် ရွှမ်ဝမ်သည် ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ကောင်းမင်ကို နားအလည်ဆုံး လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အဲဒါပဲဆိုရင် ရှင်ဒီလောက်အထိ ဝမ်းနည်းနေမှာ မဟုတ်ဘူး၊ တစ်ခုတည်းသော ရှင်းပြချက်က ကံကြမ္မာက ကျွန်မရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ လျှို့ဝှက်လက်တစ်ဖက် စိုက်ပျိုးထားခဲ့တာပဲ ဖြစ်ရမယ်"

ရွှမ်ဝမ်သည် သူမ၏ အတွေးအမြင်ကို အလွန်နူးညံ့ပြီး ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော လေသံဖြင့် ပြောကြားခဲ့သည်။

"ငါ ကံကြမ္မာရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်ကို ငါ့အိပ်မက်ထဲ ဆွဲသွင်းခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ အိပ်မက်ထဲက ဒီဟန်ဟိုင်းက အဲဒါကနေ ပြောင်းလဲလာတာပဲ"

ကောင်းမင်၏ မျက်လုံးများက ရဲရဲနီနေခဲ့သည်။

"ကံကြမ္မာဟာ ကံတရားရဲ့ မြစ်လက်တက်အားလုံးကို မြင်တွေ့ခဲ့တယ်၊ သူ့ရဲ့ အနိုင်ရနိုင်ခြေက အရမ်းမြင့်မားခဲ့ပေမဲ့ အဲလိုဖြစ်နေရင်တောင် သူက ရှုံးနိမ့်နိုင်ခြေ တစ်သောင်းပုံ တစ်ပုံအတွက် ပြင်ဆင်ထားဦးမှာပဲ၊ သူက ငါဘာကို ဂရုစိုက်လဲဆိုတာ သိတယ်၊ ပြီးတော့ ငါ့ကို ဘယ်အရာက အနာကျင်ဆုံးဖြစ်စေမလဲဆိုတာကိုလည်း သူ သိတယ်"

"ကျွန်မ နားလည်သွားပြီထင်တယ်၊ ကံကြမ္မာက ကျွန်မကတစ်ဆင့် ရှင့်ကို တိုက်ခိုက်နေတာ၊ ဒီလမ်းပိတ်ကြီးကို ဖြိုခွဲနိုင်မယ့် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းက ကျွန်မက ရှင်ရှိနေတဲ့ အိပ်မက်ထဲမှာ ထာဝရနေထိုင်သွားဖို့ပဲ၊ ပြီးတော့ ဒါက ပထမဆုံးခြေလှမ်းပဲ ရှိသေးတယ်၊ ရှင်ကံကြမ္မာရဲ့ စိတ်ဆန္ဒကို သတ်ပစ်ချင်တယ်ဆိုရင် ရှင်နိုးထလာပြီးတဲ့နောက်မှာ ကျွန်မ၊ ရှင်နဲ့ ကံကြမ္မာရဲ့ စိတ်ဆန္ဒတို့ ရှိနေတဲ့ ဒီအိပ်မက်ကို ရှင့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လက်နဲ့ ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား"

ရွှမ်ဝမ် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ကောင်းမင်ရှေ့တွင် ရပ်ကာ သူ့မျက်ဝန်းများကို စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ကျွန်မ ရှင့်ကို လာခေါ်တဲ့အကြိမ်တိုင်းမှာ ရှင့်ကို ကတိတစ်ခုတောင်းခဲ့တာ မှတ်မိလား"

ရွှမ်ဝမ်၏ အပြုံးသည် ဘယ်သောအခါမှ ပြန်လည်မဖန်တီးနိုင်တော့သည့် ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကဲ့သို့ လှပလွန်းလှသည်။ သူမသည် စကားလုံးတိုင်းကို စနောက်နေသကဲ့သို့ ပြောကြားနေခဲ့သည်။

"အကြောင်းပြချက်တချို့ကြောင့် ကျွန်မမှာ ရှင့်အပေါ်ကို ထိန်းချုပ်လို့မရတဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာတွေ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တယ်၊ ကျွန်မ စိတ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မထားနိုင်တော့ဘူး၊ ပြီးတော့ ရှင်ဘယ်မှာရှိနေလဲဆိုတာကိုလည်း အမြဲတမ်း အာရုံခံနိုင်နေတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက ကျွန်မရဲ့ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်ဘူး၊ ဒီလို ပုံပျက်နေတဲ့အချစ်က အချိန်နဲ့အမျှ ပိုပြင်းထန်လာလိမ့်မယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်မ ရှင့်ကို ဘာပဲလုပ်လုပ် ရှင်ကျွန်မအပေါ် ဘယ်တော့မှ သံယောဇဉ်မတွယ်ရဘူး၊ ကျွန်မကို ဘယ်တော့မှ ချစ်လာမှာမဟုတ်ပါဘူးဆိုတဲ့ ကတိကို ကျွန်မလိုအပ်ခဲ့တာ"

"တွေ့လား၊ ကျွန်မ ဘယ်လောက် အမြော်အမြင်ရှိခဲ့လဲ၊ ရှင် ကျွန်မကို ဘယ်တော့မှ ချစ်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ကတိပေးခဲ့တယ်နော်၊ အခုတော့ ကျွန်မကို စွန့်လွှတ်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီလေ"

"ကျွန်မက ကြီးကြပ်ရေးမှူး၊ ရှင်က စောင့်ကြည့်ခံရသူပဲ၊ ဖြစ်နိုင်တာက ကျွန်မ ရှင့်ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြောက်ရွံ့စေခဲ့ဖူးပြီး ရှင့်စိတ်ထဲမှာ စိတ္တဇကွင်းဆက်လူသတ်သမားတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်၊ ကျွန်မ အခုလုပ်နေသမျှ အရာအားလုံးက တစ်ချိန်က ကျွန်မရှင့်ကို လှည့်စားခဲ့တဲ့ အတွက်ကြောင့်ပဲ၊ ဒါကို အလျော်အစားတစ်ခုအနေနဲ့ ရှင်နားလည်လို့ရပါတယ်"

"တခြားမလိုအပ်တဲ့ ခံစားချက်အားလုံးကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပါ၊ ဘယ်အရာက မှန်ကန်တဲ့အရာလဲဆိုတာကိုပဲ ရှာဖွေဖို့ လိုအပ်တာပါ"

ရွှမ်ဝမ်သည် စကားများစွာ ပြောခဲ့သော်လည်း ကောင်းမင်ကမူ စကားတစ်လုံးမျှ ပြန်မပြောခဲ့ပေ။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သရဲတက်တူးများသည် သန္ဓေပြောင်းနေသော မြို့ကြီးနှင့်အတူ တွန့်လိမ်ပုံပျက်နေပြီး ဒဏ်ရာများသည်လည်း တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာတတ်သည်။ ကံကြမ္မာ၏ အသိစိတ်သည် လွတ်မြောက်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်သည်။

ကံကြမ္မာသစ်ပင်အတွင်းမှ တိုက်ပွဲသည် အရေးကြီးဆုံး အခိုက်အတန့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး အိပ်မက်သည်လည်း တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုမတည်မငြိမ် ဖြစ်လာလေသည်။ ကံကြမ္မာသည် အခြားနည်းလမ်းများဖြင့် ကောင်းမင်၏ ကံကြမ္မာကို လွှမ်းမိုးရန် ကြိုးစားလာတော့သည်။

နိုးထလာပြီးနောက် ကောင်းမင်သည် အိပ်မက်ပြင်ပတွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကိုလည်း အာရုံခံနေနိုင်ပေသည်။ သူသည် အော်ဟစ်သံများနှင့် ဆူညံသံများကို ကြားနေရသည်။ ကံကြမ္မာမရှိသော တစ်ဦးတည်းသောသူအနေဖြင့် သူသည် ထိုကဲ့သို့ နာကျင်ဖွယ်ကောင်းသော ရွေးချယ်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရခြင်းဖြစ်သည်။ အခြားသူများ ကြုံတွေ့နေရသော မြင်ကွင်းများသည် ဤထက်ပင် ပိုမိုဆိုးရွားပြီး မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေပေလိမ့်မည်။

"ကဲပါ၊ ရှင် သွားသင့်ပြီ"

ရွှမ်ဝမ်သည် သူမနှလုံးသားထဲတွင် မြှုပ်နှံထားသော စကားလုံးများကို ထုတ်မပြောခဲ့ပေ။ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်က မျက်လုံးကြီးနှင့်တူသော လမင်းကြီးသည် ညကောင်းကင်ထဲသို့ လုံးဝကွယ်ပျောက်သွားပြီး ညကောင်းကင်ကြီးပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

"ငါမင်းကို ငါ့အိပ်မက်တွေထဲမှာ လိုက်ရှာမှာပါ၊ မင်းဝိညာဉ်က တစ်စစီကြွေလွင့်သွားရင်တောင် မင်းရဲ့ ကြေမွပျက်စီးသွားတဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ငါ ပြန်စုစည်းပေးမှာပါ"

ကောင်းမင်သည် သူ့အခန်းတံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး တံခါးလက်ကိုင်ပေါ်ရှိ သူ့လက်ချောင်းထိပ်များသည် အနည်းငယ် တုန်ရင်နေခဲ့သည်။ သူ နိုးထလာသည်နှင့် သူ့ကံကြမ္မာအတွက် သီးသန့်ဖန်တီးထားသော ဤအိပ်မက်သည် ကြေမွပျက်စီးသွားတော့မည် ဖြစ်သည်။

"ဒါက ထူးဆန်းတယ်"

ရွှမ်ဝမ်က ကောင်းမင် ခုနက ထိုင်ခဲ့သောနေရာတွင် ဝင်ထိုင်ရင်း သူမ၏လက်ဖြင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အပူရှိန်ကို ခံစားရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ရှင့်ကို စောင့်နေပါ့မယ်"

ကောင်းမင် အိပ်မက်ကမ္ဘာ၏ တံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး အပြင်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားချိန်တွင် အိပ်မက်ပုံစံကွက်များက သူ့လက်ထဲတွင် စုစည်းသွားလေသည်။

ရွှမ်ဝမ်သည် ကောင်းမင်၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း ပြိုလဲပျက်စီးနေသော ကမ္ဘာကြီးကို မှီထားလိုက်သည်။

ကျွန်မရဲ့ ဖြစ်တည်မှုက ရှင့်နှလုံးသားထဲက မီးတောက်ကို တောက်လောင်စေပြီး ရှင့်ကို ဘယ်တော့မှ ရောက်မလာသေးတဲ့ မနက်ဖြန်ဆီကို ဦးဆောင်ခေါ်သွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီမနက်ဖြန်မှာ ကျွန်မ မပါဝင်နိုင်ရင်တောင်မှပေါ့...။