အခန်း (၂၆၁၇-၂၆၁၈)
Vol. 187 Ch. 2617-2618
အပိုင်း(၂၆၁၇)
"..."
ဝေ့ဝူယင်သည် သူ့ လျှို့ဝှက် ဝိညာဉ်များ အငြင်းပွားနေကြသည်ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ မားဂတ် သည် အသိပညာများကို ရှာဖွေသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အသစ်နှင့် အဟောင်း နှစ်မျိုးစလုံးကို ရှာဖွေသူဖြစ်ပြီး မက်ဂီ၏ မူလအစကို စံပြအနေဖြင့် ဖော်ပြနေခြင်း ဖြစ်၏။ ဖန်တီးခြင်း အစပိုင်းတွင် အရေအတွက် ၃,၀၀၀ ရှိသော မူလတည်ရှိမှုများ အားလုံးသည် အရာခပ်သိမ်းကို နားလည်ရန်နှင့် သိရှိထားသောအရာများနှင့် မသိရှိသေးသောအရာများအကြား ပုံစံမဲ့ ဆက်သွယ်မှုများကို တည်ဆောက်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။ သို့သော် မက်ဂီများသည် ထိုမသိရှိသေးသောအရာများကို စူးစမ်းလေ့လာပြီး ၎င်းတို့ကို သိရှိသောအရာများအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် နှစ်သက်ကြပုံရသည်။
ရယ်စရာကောင်းသည်မှာ မက်ဂီများသည် နားလည်ရန် ကျန်ရှိနေသေးသော အရာများကို မက်ဂီ မှော်ပညာ ဟု ရည်ညွှန်းလေ့ ရှိကြခြင်းပင် ဖြစ်၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်... ဧဒင်သည် အသစ်များကို ဖန်တီးရန်အတွက် ရှိရင်းစွဲအရာများကို အားကိုးကာ ဖန်တီးခြင်း၏ အကန့်အသတ်မရှိသော အရည်အသွေးများကို လိုက်စားနေသည့် ကျင့်ကြံခြင်း အဂ္ဂိရတ် ဝိညာဉ် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ဖန်တီးခြင်း ပညာရှင် လမ်းကြောင်းများ ဖြစ်ကြသော်လည်း အနည်းငယ် ကွဲပြားမှုများ ရှိကြပေသည်။
ယခုအချိန်အထိ ငြင်းခုံမှုသည် မားဂတ်က သူ စုဆောင်းထားသော အစီအရင်များ၊ ဝင်္ကပါများ၊ ကျင့်စဉ်များ၊ အစီအရင်များ နှင့် အဆောင် အသိပညာများကို အားကိုးကာ ဖန်တီးခြင်း တန်ဖိုး ကို ထုတ်လုပ်လိုခြင်းမှ စတင်လာခြင်း ဖြစ်၏။
သို့သော် ထိုအရာအတွက် ကျယ်ပြန့်သော တွက်ချက်မှုများ လိုအပ်ပေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဧဒင်၏ နယ်ပယ်ဖြစ်သော အဂ္ဂိရတ် တာအို သည် ထုတ်ကုန်အသစ်များနှင့် ကြုံတွေ့ရသည့်တိုင် အလွယ်တကူ လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီး အောင်မြင်နိုင်ပေသည်။ စည်းမျဉ်း စစ်မြေပြင် သည် ၎င်းတို့ စာရင်းပြုစုထားသော သီးသန့် ထုတ်ကုန်များကိုသာ လက်ခံပေသည်။ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း နည်းလမ်းများကိုသာမက ပါဝင်ပစ္စည်းများကိုပါ ထောက်ပံ့ပေးထား၏။
အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် တစ်ဦးသည် ဆေးဖော်စပ်ရန်အတွက် သူတို့ အလိုရှိရာ နည်းလမ်းများကို အားကိုးနိုင်သော်လည်း ထောက်ပံ့ပေးထားသော ပါဝင်ပစ္စည်းများကိုသာ အသုံးပြုရမည် ဖြစ်သည်။ စစ်ပွဲနယ်ပယ်တွင် ထုတ်ကုန်အသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးရန် ကြိုးပမ်းမှုလည်း ရှိခဲ့ပြီး ကြေညာခြင်း အဆင့် အတွင်း၌ အလွန်အမင်း များပြားလှသော ဖန်တီးခြင်း တန်ဖိုး ရရှိခဲ့ခြင်းမှာ ထိုကိစ္စတွင် ဝေ့ဝူယင် အောင်မြင်ခဲ့သောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။
ဧဒင် နှင့် မားဂတ် တို့သည် ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ကာ 'အာရုဏ်ဦး တိုက်ပွဲမီးတောက် ဆေးတောင့်' ကို ဖန်တီးခဲ့ကြသည်။ ၎င်းမှာ လူတစ်ဦး၏ သွေးအမတေကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်ပြီး အလားအလာများကို ဖော်ထုတ်ကာ တောက်လောင်စေခြင်းဖြင့် သူတို့ကို တိုက်ပွဲစွမ်းအင်နှင့် မီးစွမ်းအင် အနည်းငယ်မျှဖြင့် စွမ်းအားမြှင့်တင်ပေးနိုင်သော စားသုံးနိုင်သည့် ဆေးတောင့် တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ထိုဆေးတောင့်သည် လူတစ်ဦး၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားကို အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်စေမည် ဖြစ်သည်။ စစ်မြေပြင်တွင် ၎င်းသည် အံ့ဖွယ် ထုတ်ကုန်တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။
၎င်းသည် အဆင့်ရှစ် သေမျိုးအဆင့် ထုတ်ကုန်တစ်ခုအဖြစ်သာ တည်ရှိနေသော်လည်း သူသည် ၎င်းအတွက် ဖန်တီးခြင်း တန်ဖိုး ၃,၀၀၀,၀၀၀ ရရှိခဲ့သည်။ လုံလောက်သော ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုရှိသည့် မည်သည့် ကျင့်ကြံသူ မဆို ၎င်းကို သုံးဆောင်နိုင်ပြီး ချီပျစ်ခဲခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ပင် ၎င်းကို စားသုံးကာ အတုအယောင် သိုင်းကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် ကြယ်တာရာ အမြုတေ အဆင့် နှင့် တန်းတူ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိသွားသည်အထိပင် ဖြစ်၏။ အသုံးပြုမှုမှာ အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပြိုင်ဘက်ကင်းလှပေသည်။
ထိုဖန်တီးသူ နှစ်ဦးသည် ၎င်းကို အဆုံးမဲ့ ပြောင်းလဲနိုင်သော ထုတ်ကုန်တစ်ခုအဖြစ် ပုံစံထုတ်ခဲ့သောကြောင့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း မီးစွမ်းအင်ကို အခြား မည်သည့် အမျိုးအစားနှင့်မဆို အစားထိုးနိုင်ပေသည်။ ပေါင်းစပ်မှု ပိုမိုကောင်းမွန်လေ၊ စွမ်းအားတိုးတက်မှု ပိုမိုအားကောင်းလေ ဖြစ်သည်။ စနစ်မှတစ်ဆင့် စမ်းသပ်ကြည့်သောအခါ အဆင့်ကိုး ချီပျစ်ခဲခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသည် ဝိညာဉ်ဆင်းတု အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးကို ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်နိုင်ပေသည်။
ဤသည်မှာ အရာများစွာကို ဖီဆန်လွန်ကဲနေသည့် ယုံကြည်နိုင်ဖွယ်မရှိသော အောင်မြင်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ထိုဆေးတောင့်သည် အလားအလာများကို ဖော်ထုတ်ကာ တောက်လောင်စေခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ သက်တမ်း သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်သက်တမ်း မဟုတ်သလို ထာဝရလည်း မဟုတ်သောကြောင့် လုံလောက်သော အချိန်၊ အနားယူမှုနှင့် ကျင့်ကြံခြင်း တို့ဖြင့် ထိုအလားအလာများကို ပြန်လည်ရယူရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သောအရာ မဟုတ်ပေ။
မျှော်လင့်ချက်များကို ဖီဆန်လိုသော သူ၏ ဆန္ဒသည် ဧဒင် နှင့် မားဂတ် တို့၏ လမ်းကြောင်းများထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားကြောင်း ဝေ့ဝူယင် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် လုံးဝကို ရူးသွပ်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခုကို ဖော်စပ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။ သူ၏ ကျန်ရှိသော ထုတ်ကုန်များနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူသည် အများအားဖြင့် အထွတ်အထိပ် သေမျိုးအဆင့် ထုတ်ကုန်များကိုသာ အားကိုးခဲ့ပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် လျှို့ဝှက်မြေကြီး အဆင့် ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။
အဓိက အရေးပါဆုံး အချက်မှာ သူ ဖန်တီးခဲ့သော သာလွန်ခြင်းအဆင့် အရည်အသွေး သေမျိုးအဆင့် ထုတ်ကုန်ပင် ဖြစ်ပြီး ၎င်းက သူ၏ ရူးသွပ်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ဦးဆောင်နိုင်မှုအတွက် ကြီးမားစွာ အထောက်အကူ ပြုခဲ့ပေသည်။
"သာလွန်ခြင်းအဆင့် ရဲ့ တန်ဖိုးက တကယ်ကို များပြားတာပဲ..."
ဝေ့ဝူယင်သည် လျှို့ဝှက်မြေကြီး အဆင့် စစ်ပွဲလင်းလက်ခြင်း ဆေးလုံး ၏ အနိမ့်စား အမျိုးအစားဖြစ်သော အဆင့်ကိုး သေမျိုး တိုက်ပွဲလင်းလက်ခြင်း ဆေးလုံးကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဖန်တီးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့မှုနှင့် သာလွန်ခြင်းအဆင့် အမျိုးအစားကို ဖန်တီးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့မှုတို့ကို ပြန်လည် သတိရလိုက်သည်။
သူ ဖန်တီးပြီးစီး၍ ဆေးလုံးကို တင်သွင်းလိုက်သောအခါ ရရှိခဲ့သော တန်ဖိုးမှာ တစ်ထောင့်နှစ်ရာ ဖြစ်ပေသည်။
၎င်းမှာ အဆင့်နိမ့် လျှို့ဝှက်မြေကြီး အဆင့် ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း သွေးဆေးရည်ထက် လေးဆ ပိုမို များပြားလှ၏။
လေးဆ...
အတိအကျပင် ဖြစ်သည်။
သူ၏ ကနဦး ရမှတ် အများစုမှာ သေမျိုးအဆင့် သာလွန်ခြင်း အရည်အသွေး ထုတ်ကုန်များသာ ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ပြင် စစ်မြေပြင်၏ လုပ်ငန်းစဉ်ကြောင့် သူ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ သူတို့က ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ထောက်ပံ့ပေးထားသောကြောင့် စစ်မြေပြင်သည် ထုတ်ကုန်များ၏ တန်ဖိုးကို အကဲဖြတ်ပြီးနောက် ၎င်းတို့ကို သိမ်းဆည်းထားလိမ့်မည်ဟု သူ ယူဆခဲ့၏။ သို့သော် ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ စစ်မြေပြင်သည် ထုတ်ကုန် အများစုကို သူတို့အား သိမ်းဆည်းထားခွင့် ပြုထားပေသည်။
သူတို့ ယူဆောင်သွားသော တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ ကျပန်း စမ်းသပ်မှုများမှ ထွက်ပေါ်လာသောအရာများသာ ဖြစ်သည်။ စစ်သည်တော်များ အကြား ထုတ်ပြန်သော စိန်ခေါ်မှုများ အစရှိသဖြင့် အခြေခံအားဖြင့် အခြားအရာအားလုံးသည် ၎င်းကို ဖန်တီးသူများထံတွင်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ မရေမတွက်နိုင်သော သူများသည် ဤနေရာတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် နေထိုင်ခဲ့ကြခြင်း သို့မဟုတ် နေထိုင်လိုခဲ့ကြခြင်းတွင် အကြောင်းရင်း တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ စည်းမျဉ်း စစ်မြေပြင် တွင် အထက်တန်းလွှာများဖြင့် အဘယ်ကြောင့် အလွန်အမင်း ပြည့်နှက်နေရသနည်း၊ စနစ်တကျ ဖွဲ့စည်းထားသော ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခု၏ သက်သေအထောက်အထားများ ဖြစ်သည့် ဆက်သွယ်ရေး စနစ်များကိုပင် အဘယ်ကြောင့် တပ်ဆင်ထားရသနည်းဆိုသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သူ နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် အခမဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းများကို အခွင့်ကောင်း ယူနေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် ပေးအပ်ထားသော ပါဝင်ပစ္စည်းများသည် စာရင်းပြုစုထားသော ထုတ်ကုန်များ၊ ကိရိယာများ၊ အဆောင်များနှင့် စစ်ပွဲ တာအို နှင့် သက်ဆိုင်သော အရာများအတွက်သာ အသုံးဝင်ပေသည်။ ပါဝင်ပစ္စည်းတိုင်းသည် အခြေခံအားဖြင့် စစ်ပွဲ စစ်မြေပြင် တွင် ပေးအပ်ထားသော စစ်အမတေ ဖြင့် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ဝေ့ဝူယင် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
၎င်းတို့ကို ရိုးရှင်းစွာ ပြောင်းလဲထားခြင်းသာ ဖြစ်၏။ ဤအသွင်ပြောင်းလဲမှုသည် ပါဝင်ပစ္စည်းများ၏ အခြေခံ အဆင့်အတန်းကို မြှင့်တင်ခြင်း သို့မဟုတ် ပြောင်းလဲခြင်းဖြစ်သည့် သူ၏ ဖန်တီးခြင်း မျက်လုံး လုပ်ငန်းစဉ်နှင့် ဆင်တူပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် လုံလောက်သော ဝိညာဉ် အားထုတ်မှုဖြင့် သာမန် ပါဝင်ပစ္စည်းများကို အတုအယောင် တန်ခိုးရှင် အဆင့် ပါဝင်ပစ္စည်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။ စစ်အမတေကို သတ္တုများ၊ စက္ကူများနှင့် ဒြပ်စင် ပါဝင်ပစ္စည်းများအဖြစ် အသွင်ပြောင်းခြင်းမှာ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် ထူးခြားသည့်အရာ မဟုတ်တော့ပေ။
"ကောင်းပြီလေ..."
မားဂတ် က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း ၎င်း၏ အသံထဲတွင် ကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့သည်။
"ကောင်းပြီလေ..."
ဝေ့ဝူယင်သည် သူ၏ အတွေးများထဲမှ နိုးထလာခဲ့သည်။ မားဂတ် နှင့် ဧဒင် တို့သည် ရင်းနှီးကြကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ ထိုထက်ပို၍ ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးမှာ အိုရီ နှင့်သာ ဖြစ်သော်လည်း အိုရီ မှာမူ အားလုံး၏ အချစ်ဆုံးနှင့် ဂရုစိုက်မှု အခံရဆုံး ဖြစ်၏။ ဖန်တီးမှုပိုင်းအရ အားလုံးထဲတွင် အသက်အကြီးဆုံး ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် အဖြူစင်ဆုံးနှင့် အချစ်စရာအကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ပြင် စကားလည်း အလွန်များလေသည်...
"ကောင်းတယ်..."
ဧဒင်က သက်ပြင်းချရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ငြင်းခုံရခြင်းက အလွန် ပင်ပန်းလွန်းလှ၏။ ၎င်းသည် သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှု နယ်ပယ်ထဲတွင် မပါဝင်ပေ။ အကြံအစည်များ ကြံစည်ခြင်းကို ဝေ့ဝူယင် ကဲ့သို့သော ကောက်ကျစ်သူများအတွက် ချန်ထားခဲ့ခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် ယခုအခါ မားဂတ် သည်လည်း ထိုအမျိုးအစားထဲတွင် ပါဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
တိုးညင်းသော ဆေဘာ ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုက ဘုရင် ၏ ရောက်ရှိလာမှုကို အသိပေးလိုက်သည်။ ၎င်းက ရှင်းပြလိုက်၏။
"အာဏာရှင် စစ်မြေပြင် ကို မားဂတ် က ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ သူတို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြပြီ..."
"ဟင်..."
ဝေ့ဝူယင်သည် ထိုဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ် မှတ်ချက်မပေးခဲ့ပေ။ သူက မည်သို့ပင် ဆိုစေ ဂရုမစိုက်ပါချေ။ မည်သူပဲ ဖြစ်ဖြစ်... အကောင်းဆုံး ကြိုးစားအားထုတ်မှုများကို လုပ်ဆောင်ရမည်သာ ဖြစ်၏။ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ဧဒင်ထံတွင် ပိုင်ရှု နှင့် သူ့ ညီမဖြစ်သူတို့ အပြည့်အဝ အင်အား မရှိနေခြင်းက အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အသန့်စင်ဆုံး မြူနှင်းအရည်များကို ချေဖျက်နေကြဆဲ ဖြစ်၏။ သူတို့သည် ကြီးထွားလာမည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပုံရပေသည်။
ဝှစ်...
ဝေ့ဝူယင်သည် ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရပြီး သူ၏ လက်ချောင်းများကို ဖြတ်ခနဲ တွတ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် သက်သေခံ သင်္ကေတ တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။ သတင်းစကားကို ဖတ်ရှုလိုက်ရသောအခါ သူ ရယ်ရမလား၊ အောင်ပွဲခံရမလားပင် မသိတော့ချေ။
"သူတို့... လက်နက်ချလိုက်ကြပြီလား..."
သတင်းစကားမှာ ဇုံ ၂,၉၉၉ ခုစလုံးထံမှ ဖြစ်ပေသည်။ တတိယအဆင့် မစတင်မီမှာပင် သူတို့က လက်နက်ချကြောင်း အသိပေးစာကို ထုတ်ပြန်လိုက်ကြခြင်း ဖြစ်၏။ အားလုံးပါဝင်လေတော့သည်။
"ငါ မျှော်လင့်ထားတာထက်တောင် ပိုမြန်နေပါလား..."
ဝေ့ဝူယင်က ရယ်မောလိုက်သည်။
"အဆင်ပြေတာပေါ့... ငါတို့ အဲဒါကို ဆက်လုပ်ကြဦးမလား..."
မားဂတ် က စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"မင်း ကိုင်တွယ်နိုင်လို့လား..."
ဝေ့ဝူယင်က အနည်းငယ် ထလိုက်ပြီး တီလီ ကို ဘေးသို့ ညင်သာစွာ ချထားလိုက်သည်။
"ကိုင်တွယ်နိုင်မလားတဲ့လား... ငါက ဒီအတွက်ကို မွေးဖွားလာတာကွ..."
မားဂတ် က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကြေညာလိုက်သည်။ ဝေ့ဝူယင်သည် ပြုံးရုံသာ ပြုံးလိုက်နိုင်တော့သည်။ ၎င်းက အမှန်တရား ဖြစ်လာရန်သာ သူ မျှော်လင့်လိုက်၏။
"ဒါဆို ငါတို့ရဲ့ စစ်ပွဲ အောင်ပွဲခံ ပစ္စည်းတွေကို သွားယူကြစို့..."
ဝေ့ဝူယင်သည် အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် ကမောက်ကမ တစ်ခုကို ဖန်တီးရန် အသင့်ပြင်လိုက်တော့သည်။
***
အပိုင်း(၂၆၁၈)
တည်ကြည်လေးနက်သော တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခုသည် ကြယ်တာရာ စည်းမျဉ်း စစ်မြေပြင် တစ်ခွင်လုံးတွင် မိုးခြိမ်းသံအလား ဟိန်းထွက်သွားခဲ့ပြီး ကမ္ဘာလောကတစ်ခွင်လုံးကို ရက်စက်စွာ လွှမ်းခြုံသွားသည့် ယုတ္တိမတန်သော ဆန့်ကျင်ဘက် ခံစားချက်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
ကြိုတင် အရိပ်အယောင် ပြသခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ ဖန်တီးခြင်း အလင်းလုံး တစ်ခုတည်းက ကြယ်တာရာ စည်းမျဉ်း စစ်မြေပြင် တစ်ခုလုံးကို စစ်ကြေညာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် သူ၏ ကနဦး တိုက်ခိုက်မှုအတွင်း ဖန်တီးခြင်း တန်ဖိုး မှာ ကျော်လွှား၍မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှပေသည်။ သာလွန်သော လူအရေအတွက်က သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များကို တွန်းအားပေးနေစဉ်တွင် ပြောင်းလဲခြင်းမရှိသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အမှန်တရားတစ်ခုက သူတို့ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။ အကြွင်းမဲ့ စွမ်းအားသည် အနိုင်ယူ၍မရနိုင် ဆိုခြင်းပင်တည်း။
အကြွင်းမဲ့ စွမ်းအား၏ ဂုဏ်သတ္တိကြောင့် သူတို့၏ အရေအတွက်နှင့် ပူးပေါင်းအားထုတ်မှုတို့မှာ မလုံလောက်ခဲ့ပေ။ အနားစွန်းကိုပင် မမီခဲ့ချေ။ အထူးဆန်းဆုံး အခြေအနေမှာ သူတို့ကို ရုန်းကန်မှု၏ အစွန်းအဖျားသို့ တွန်းပို့ကာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများဖြင့် အသက်ရှူကြပ်သွားစေခဲ့သော ကျူးလွန်သူနှင့် ပတ်သက်သည့် အမည်မသိ အချက်အလက်များပင် ဖြစ်ပေသည်။
ဤတစ်ကိုယ်တော် စိန်ခေါ်သူသည် မည်သူနည်း။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က အဘယ်နည်း။ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှစ၍ ဖိနှိပ်ထားသော စွမ်းအား၊ လွှမ်းမိုးနိုင်သော ဖိအား စသဖြင့် စွမ်းရည်များကို အဆက်မပြတ် ကန့်သတ်ဖိနှိပ်ထားသော စစ်မြေပြင်တစ်ခုတွင် သူက အထက်တန်းလွှာ များစွာကို မည်သို့များ ပြတ်ပြတ်သားသား အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သနည်း။ အကယ်၍ ဤတစ်ကိုယ်တော် စိန်ခေါ်သူသည် ဤအခြေအနေများအောက်တွင် ဤမျှလောက် ရွံရှာဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိနေပါက သူသည် မည်သူနည်း။
နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ မေးခွန်းများထဲမှ တစ်ခုမျှ အဖြေမရခဲ့ပေ။ ဝေ့ဝူယင်သည် ရုတ်တရက် အလွန် မြန်ဆန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး သူ၏ တည်ရှိမှုနှင့် ပတ်သက်သော သက်သေအထောက်အထား အလွန်နည်းပါးစွာသာ ချန်ထားခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ကြယ်တာရာ စည်းမျဉ်း စစ်မြေပြင် ထဲသို့ မည်သည့် အဖော်ကိုမျှ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဟောကိန်းထုတ်ခြင်း ပညာရပ်ကို လေ့လာလိုက်စားသူများအတွက်မူ သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်သည် ဝေ့ဝူယင်၏ ဟောကိန်းထုတ်ခြင်းအား ဆန့်ကျင်သော အစီအမံများ၏ အခြေခံမျဉ်းကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန် အလွန် နိမ့်ကျလွန်းနေခဲ့၏။ အကြောင်းပြချက် အားလုံးကို ဖီဆန်နေသော ဤလူသစ်နှင့် ပတ်သက်သည့် မည်သည့် အသေးစိတ် အချက်အလက်ကိုမျှ ဆုပ်ကိုင်နိုင်ရန် နည်းလမ်း မရှိခဲ့ချေ။
နောက်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သော ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခြင်း အဆင့် မစတင်မီ သူတို့တွင် ရွေးချယ်စရာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့သည်။ တိုက်ပွဲငယ် အဆင့် ပြီးဆုံးသွားချိန်တွင် အားသာချက်ရှိသော ဖန်တီးခြင်း အလင်းလုံး မည်သည့်အရာမဆိုသည် ဂိုင်ယာ မျှော်စင် များကို တိုက်ရိုက် ချဉ်းကပ်ကာ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်နိုင်ပြီး ၎င်း၏ အထပ်များကို ဖျက်ဆီးကာ ရှုံးနိမ့်သူများကို ကမောက်ကမ ကျဆင်းမှု ၏ အောက်သို့ တွန်းပို့နိုင်စွမ်း ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ နောက်ပြန်လှည့်၍ မရနိုင်သော အဆင့်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
သူတို့၏ အိမ်တံခါးဝသို့ ရောက်လာသောအခါ လုပ်ဆောင်ရန် ကျန်ရှိတော့သည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ နောက်ဆုံးလူ ကျန်သည်အထိ တိုက်ပွဲဝင်ရန် သို့မဟုတ် အပြတ်အသတ် ရှုံးနိမ့်ကာ သိမ်းပိုက်ခံရန်သာ ဖြစ်သည်။ ဖန်တီးခြင်း တန်ဖိုး ၏ ကြီးမားလှသော ကွာဟချက်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူတို့ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်သော ရှုံးနိမ့်မှုကို သူတို့ ကောင်းစွာ သတိပြုမိသွားခဲ့ကြ၏။ သူတို့အားလုံးကို တစ်ကိုယ်တော် အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူခဲ့သော ထူးဆန်းသည့် အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် က သူ၏ လက်ကို ရုပ်သိမ်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ မလုပ်ဘဲ ကိုးပတ်တိတိ အချိန်ပေးကာ ခုခံရန်အတွက် ဆေးများကို အရူးအမူး ဖော်စပ်ခွင့် ပေးခဲ့လျှင်တောင်မှ သူတို့ ကျရှုံးသွားနိုင်ခြေ အလွန် များပြားနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ အဆင့်တူများကြားက ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု မဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာ ဧရာမ ဘီလူးကြီး တစ်ကောင်က ပုရွက်ဆိတ်များကို နင်းခြေပစ်နေခြင်းသာ ဖြစ်၏။ အကယ်၍ ထို အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် ကသာ လှုပ်ရှားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါက သူတို့ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်ရန် အခွင့်အရေး လုံးဝ သုည ရာခိုင်နှုန်းသာ ရှိတော့သည်။ ရှုံးနိမ့်မှုသည် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းတွင် ပေါ်ထွက်နေပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သူတို့၏ ကံကြမ္မာများအတွက် အခြား သွားရာလမ်းကြောင်း မရှိတော့ချေ။ အကြီးမြတ်ဆုံးသော ဉာဏ်ပညာရှင်များ စုပေါင်းကာ ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခုကို ရှာဖွေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသော်လည်း မည်သည့် ဖြေရှင်းနည်းမျှ မရှိခဲ့ပေ။
ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ကြယ်တာရာ စည်းမျဉ်း စစ်မြေပြင် ၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် အလွန် ရှားရှားပါးပါး အသုံးပြုခဲ့ဖူးသော ရှေးဟောင်း စည်းမျဉ်းတစ်ခုကို အသက်သွင်းလိုက်ကြသည်။ ၎င်းမှာ လက်နက်ချခြင်း ပင် ဖြစ်၏။ ၎င်းသည် တိုက်ပွဲငယ် အဆင့် နှင့် ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခြင်း အဆင့် အကြားတွင် အသုံးပြုနိုင်သော နည်းဗျူဟာ သုံးခုအနက်မှ တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ အခြား နည်းဗျူဟာ နှစ်ခုမှာ 'စေ့စပ်ညှိနှိုင်းခြင်း' နှင့် 'သေသည့်တိုင်အောင် တိုက်ခိုက်ခြင်း' တို့ ဖြစ်ကြသည်။
စစ်မြေပြင်ရှိသူများ မကြာခဏ အသုံးပြုလေ့ရှိသော အခြားပုံစံတစ်ခုမှာ ရင်ကွဲနာကျစရာကောင်းသော တန်ဖိုးတစ်ခုကို အပေးအယူလုပ်ကာ အပစ်အခတ် ရပ်စဲရေးကို တည်ဆောက်သည့် စေ့စပ်ညှိနှိုင်းခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်ရန် အခွင့်အရေး အနည်းငယ်မျှ ရှိနေသည့် အချိန်မျိုးတွင်သာ အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။
သေသည့်တိုင်အောင် တိုက်ခိုက်ခြင်း နှင့် ပတ်သက်၍မူ ထိုနည်းလမ်းသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခြင်းမျိုးဖြစ်ပြီး ရန်ငြိုးများကို အခြေခံထားသော နည်းဗျူဟာဖြစ်ကာ ယခင်က တစ်ခါမျှ အသုံးမပြုခဲ့ဖူးပေ။ ၎င်းက တစ်ဖက်ဖက် လုံးဝ ပျက်သုဉ်းသွားခြင်းကသာ စစ်ပွဲ၏ အဆုံးသတ်ကို တရားမျှတစေလိမ့်မည်ဟု ဆိုလိုနေ၏။ ရှုံးနိမ့်မှုဆိုသည်မှာ မရှိဘဲ မျိုးဖြုတ်သတ်ဖြတ်ခံရခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်ပေသည်။
ထို့ကြောင့် သူတို့သည် လက်နက်ချရန် သူတို့၏ အခွင့်အရေးကို အသုံးပြုလိုက်ကြသည်။ ၎င်းမှာ ဇုံတစ်ခု၊ သုံးခု သို့မဟုတ် တစ်ထောင်မျှသာ မဟုတ်ဘဲ နောက်ဆုံး ဇုံတိုင်းအထိ အားလုံးပါဝင်လေသည်။ ဇုံ ၂,၉၉၉ ခုစလုံးပင် ဖြစ်၏။
သူတို့သည် ဒိုမီနို အတုံးလေးများအလား ပြိုလဲသွားခဲ့ကြသည်။ ဇုံတစ်ခုက ကမောက်ကမ ကျဆင်းမှု ၏ အကျိုးဆက်များကို ကြောက်ရွံ့ကာ ရှုံးနိမ့်မှုကြားမှ ကယ်တင်ခြင်းကို ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အခြားဇုံများသည်လည်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု အတိအမှားမရှိ ပြိုလဲသွားကြတော့သည်။ ဇုံတစ်ခုစီသည် သူတို့ဇုံအတွက် ကိုယ်စားလှယ် တစ်ဦးစီ ရွေးချယ်ခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ ဂိုင်ယာ မျှော်စင် များဆီသို့ သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။
သူတို့ တစ်ဦးစီသည် အောက်ပိုင်း ကျောက်လွှာဇုံ ၏ ဂိုင်ယာ မျှော်စင် သို့ အာကာသ ရွှေ့ပြောင်းခြင်းဖြင့် ပို့ဆောင်ခံရပြီး သူတို့ကို အောင်နိုင်သူနှင့် တွေ့ဆုံရန် စစ်ပွဲခန်းမထဲသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့ကြ၏။ အနည်းငယ်သော သူတို့က မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် စေ့စပ်ညှိနှိုင်းရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသော်လည်း ကွာဟချက်မှာ ရွံရှာဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားနေသည့် အမှန်တရားက ၎င်းအတွက် မည်သည့် တရားမျှတမှုမျှ မရှိစေခဲ့ပေ။
အကယ်၍ စေ့စပ်ညှိနှိုင်းခြင်းက ဆွေးနွေးမှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့လျှင် လက်နက်ချခြင်းသည် သူတို့၏ နောက်ဆုံး အခွင့်အရေးအတွက် စည်းကမ်းချက်များနှင့် သတ်မှတ်ချက်များကို ပြဋ္ဌာန်းထားသော အမိန့်တော် တစ်ခုကို ပေးအပ်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ သူတို့ ငြင်းဆန်ခဲ့ပါက ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခြင်း အဆင့် သို့ အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်ရမည် ဖြစ်၏။ ဇုံတစ်ခုတည်း အနေဖြင့် ကိုးပတ်အတွင်း လေးဆယ့်နှစ်သန်း နေနေသာသာ တစ်သန်းကိုပင် မည်သည့်အခါမျှ မီနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့၏ ရှုံးနိမ့်မှုမှာ လုံးဝကို သေချာနေပြီ ဖြစ်တော့သည်။
အသက်အရွယ်၏ အတက်အကျများကို ခံစားဖူးသည့် မျက်နှာသွင်ပြင်ရှိသော ကောင်လေးသည် တက်ရောက်လာသူ သုံးထောင်နီးပါးကြားတွင် သူ၏ ဇုံအတွက် ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် မတ်တပ်ရပ်နေခဲ့သည်။ စစ်ပွဲခန်းမသည် ကျယ်ဝန်းလှပြီး သူတို့အားလုံးအတွက် လွတ်လပ်စွာ ထိုင်နိုင်ရန် နေရာအလုံအလောက် ပါဝင်အောင် ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ထား၏။ သို့တိုင် သူတို့၏ စုဝေးမှုတွင် အသက်ရှူကြပ်လောက်အောင် မွန်းကျပ်သော လေထုတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ ထိုင်ခုံတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေခဲ့၏။
သူ၏ တစ်ဖက်တွင်မူ ရင့်ကျက်သော ရုပ်သွင်ရှိသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရှိနေပြီး သူမ၏ တပည့်ငယ်က လေ့လာသူအဖြစ် သူမ၏ နောက်တွင် နာခံမှုရှိစွာ ရပ်နေခဲ့သည်။ သူမသည် သူတို့၏ ရှုံးနိမ့်မှုကို ကိုယ်စားပြုရန်အတွက် ဇုံတစ်ခုလုံးက အမည်စာရင်းတင်သွင်းကာ ရွေးချယ်ခံထားရသော အထက်တန်းလွှာ ဖန်တီးခြင်း ပညာရှင်များ ၏ စုဝေးမှုကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့၏။
ကိုယ်စားလှယ်များထဲတွင် အထင်ကြီးလောက်အောင် ပွင့်လင်းရိုးသားသော အမျိုးသားများနှင့် လှပပြီး ရဲရင့်သော အမျိုးသမီးများ၊ ဉာဏ်ပညာရှိသော ပညာရှိများနှင့် တောင့်တင်းခိုင်မာသော လက်မှုပညာရှင်များ၊ သက်ကြီးရွယ်အို ပညာရှိများနှင့် ငယ်ရွယ်သော မိစ္ဆာဆန်သည့် ပါရမီရှင်များ ပါဝင်ကြသည်။ သူတို့၏ လက်ရှိ အခြေအနေ မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ သူတို့အားလုံးထံမှ ကြီးမားသော ကံကြမ္မာ အော်ရာများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့ပေသည်။
သူတို့အားလုံးနီးပါး တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။ အချို့က စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ဆူပွက်နေကြပြီး အချို့မှာ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် တောက်ပနေသော မျက်လုံးများ ရှိကြသည်။ အများစုကမူ နှလုံးသားနှင့် စိတ်အာရုံကို တည်ငြိမ်အောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေကြ၏။ သူတို့ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ မှန်ကန်သော စိတ်နေစိတ်ထားကို မမွေးမြူနိုင်ပါက ဤအခြေအနေသည် ကပ်ဘေးဆိုက်မည့် ရလဒ်များဆီသို့ ဦးတည်သွားနိုင်ပေသည်။
ဖျပ်... ဖျပ်... ဖျပ်...
"..."
အသက်ရှူသံများ အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး မျက်လုံးများ အားလုံး တံခါးဆီသို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိသွားကြသည်။ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ မျက်တောင်မခတ်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့ မရဲဝံ့ကြချေ။
ဝှစ်...
တံခါးများ ပြင်းထန်သော အားတစ်ခုဖြင့် ပွင့်သွားသောအခါ လူရိပ်ကို မမြင်ရမီမှာပင် ခုနစ်ရောင်ခြယ် မြူခိုးများနှင့် ကြည်လင်တောက်ပနေသော မြူခိုးများ ရောနှောကာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုမြူခိုးများသည် လူတိုင်း၏ ခြေအောက်တွင် ထူထပ်လေးလံစွာ လှိမ့်ဝင်လာခဲ့၏။ ထိုမြူခိုး အမျိုးအစား နှစ်ခု၏ ရနံ့သည် စိတ်အာရုံနှင့် ဝိညာဉ်ကို လှုံ့ဆော်ပေးနေပေသည်။
ခြေသလုံးအထိ မြင့်တက်လာသော မြူခိုးနှစ်ခု၏ ကြိုဆိုမှုနှင့်အတူ အထီးကျန် လူရိပ်တစ်ခုသည် တည်ငြိမ်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ လောကီနယ်ပယ်နှင့် မသက်ဆိုင်သည့်အလား ခံစားရသော ထူးခြားသည့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် လောကပြင်ပ ရုပ်သွင်တစ်ခု ဖြစ်၏။ ဝိညာဉ်များနှင့် စိတ်အာရုံများကို သွေးဆောင်ဖြားယောင်းရန် ဖန်တီးထားသော သတ္တဝါတစ်ကောင်နှင့် တူညီနေပြီး ခမ်းနားထည်ဝါသော ပြိုင်ဘက်ကင်း ဟန်ပန်ဖြင့် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ထိုနေရာရှိ လူတိုင်း၏ ဝိညာဉ်များထဲတွင် ထွင်းထုသွားမည့် မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည်။
အထူးသဖြင့် ထိုမျက်လုံးများပင် ဖြစ်သည်။
ထိုမျက်လုံးများသည် အလွန် ထူးခြားလှပြီး သူတို့ ယခင်က တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့သော အရာများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် သေမျိုးဖြစ်ခြင်း၊ နားလည်နိုင်စွမ်းမရှိခြင်း နှင့် ထာဝရတည်ရှိခြင်းတို့၏ တည်ရှိမှုများကို စကြာဝဠာ၏ ဖန်တီးခြင်း အလင်းတန်းနှင့် အပြစ်အနာအဆာကင်းစွာ ရောစပ်ထားသကဲ့သို့ ထုတ်လွှတ်နေပေသည်။ ထို့နောက် သူသည် အိမ်ရှင်၏ နေရာသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် တည်ငြိမ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ အခြားသူများအားလုံး၏ အထက်တွင် ရပ်တည်နေခြင်းက မည်သူမျှ မဖီဆန်နိုင်သော အကြွင်းမဲ့ သာလွန်မှု၏ သင်္ကေတတစ်ခုပင် ဖြစ်၏။
သူ၏ ပထမဆုံး စကားလုံးများသည် သူတို့ကို အံ့အားသင့်မှု ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုဖြင့် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။
"မင်းတို့ရဲ့ ရှုံးနိမ့်မှုကို အရမ်းကြီး လွန်ကဲတယ်လို့ မခံစားကြနဲ့... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီစစ်ပွဲမှာ မင်းတို့က ကောင်းကင်ရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် တစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတာပဲလေ... ဒါက ငါ့အတွက်တော့ ခဏနားတဲ့ နေရာတစ်ခုပဲ ဖြစ်လို့ မင်းတို့ ဇုံတစ်ခုစီ၊ လူတစ်ယောက်စီတိုင်းကို ငါ တောင်းဆိုမှု တစ်ခုတည်းပဲ လုပ်မယ်... ပြီးရင်တော့ ကမောက်ကမ ကျဆင်းမှု ရဲ့ အပြစ်ပေးခံရခြင်းကနေ ငါ ကင်းလွတ်ခွင့် ပေးမယ်..."
***