အခန်း (၂၆၀၉-၂၆၁၀)
Vol. 187 Ch. 2609-2610
အပိုင်း(၂၆၀၉)
ဝေ့ဝူယင် သူ့ လျှို့ဝှက် ဝိညာဉ်များ၏ အသိဉာဏ်အကြောင်းကို သူ တွေးတောမိလိုက်သည်။ သို့သော်... ထိုကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ သူ များစွာ မတွေးတောနိုင်မီမှာပင် တီလီသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလာခဲ့ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများက သူ၏ ဟိုဟိုဒီဒီ ကြည့်နေသော အကြည့်များကို ရှာဖွေနေခဲ့သည်။ သူမသည် သူ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြိုးစားနေပုံရ၏။
"ဟင်... ဘာဖြစ်လို့လဲ..."
သူက အပြုံးတစ်ခုဖြင့် မေးလိုက်သည်။
သူမသည် နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်ပြီး ကျနေသော ဆံစအချို့ကို နားရွက်နောက်သို့ သပ်တင်လိုက်ကာ သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ကျွန်မက... ဘယ်သူနဲ့မဆို အဲဒီလို လုပ်တတ်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူးနော် သိလား..."
ဖောက်ပြန်တတ်သော မိန်းမပျက်တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်ခြေရှိသည်ဟူသော အထင်အမြင်ကို ရှင်းလင်းရန် သူမ အလျင်စလို ဖြစ်နေပုံရသည်။ ဝေ့ဝူယင်သည် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။
"မင်း အဲဒီလို လုပ်မယ်လို့ ငါ တစ်ခါမှ မတွေးခဲ့ဖူးပါဘူး..."
သူမသည် လူရွေးချယ်တတ်သည့် သဘာဝရှိသော်လည်း အားထုတ်မှု အနည်းငယ်ဖြင့် သူမ၏ နှလုံးသားကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် သူ၏ မာန အပြစ်သား သွေးမျိုးဆက် သည် တက်ကြွစွာ လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ သူမသည် အပျိုစင် တစ်ဦးတော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူမ၏ ချစ်သူများမှာ လက်ချိုးရေတွက်၍ ရနိုင်လောက်အောင် နည်းပါးလှသည်။ သူမ၏ မူဝါဒနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရား စည်းကမ်းများကြောင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်အတွင်း မည်သည့် လက်တွဲဖော်မျှ မရှိခဲ့ပေ။ ယခုမူ သူမသည် ရမ္မက် အာရုံထဲသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့်ပင် သူ၏ ရမ္မက် အပြစ်သား သွေးမျိုးဆက် သည်လည်း နိုးကြားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
'အောင်နိုင်ခြင်းနဲ့ သွေးဆောင်ဖြားယောင်းခြင်းပဲ...'
ဝေ့ဝူယင်သည် ဤလှုံ့ဆော်မှုများကို မလိုလားစွာဖြင့်သာ လက်ခံနိုင်တော့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ အလိုလိုက် အကြိုက်ဆောင်နေစရာ မလိုခဲ့ပေ။ ပြီးပြည့်စုံသော ကြည်လင်သည့် စိတ်ထားဖြင့် သွေးဆောင်ဖြားယောင်းမှုများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ယွီစွန်းလီ နှင့် ဝေ့ရှောင်ထျန်း တို့သည် လပေါင်းများစွာတိုင်အောင် အသက်ရှူမှားလောက်သည့် သာယာမှုများထဲတွင် လူးလှိမ့်နေခဲ့ရသည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်၏။ သူ၏ မာနနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူသည် အမြတ်ထုတ်သူ ကောင်းချီးခံ တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။
သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ်ထက် ကျော်လွန်၍ မြင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။
သူ ထိုသို့ လုပ်ရမည်သာ ဖြစ်၏။
"ဒီမှာ ငါ့အတွက် တဲတစ်လုံး ရှိလား..."
ဝေ့ဝူယင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် တီလီသည် ကမောက်ကမ စိတ်ကူးယဉ်မှုများဖြင့် မျက်နှာ ရဲတက်သွားတော့သည်။
"ရှင် ဆိုလိုတာက..."
သူမ၏ အသံသည် တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။
သူမ အတွေးများထဲ နစ်မြောနေစဉ် ဝေ့ဝူယင်သည် သက်သေခံ သင်္ကေတနှင့် ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။ စည်းမျဉ်း စစ်မြေပြင်၏ အခြေခံ အသေးစိတ် အချက်အလက်များ အပါအဝင် သတင်းအချက်အလက်များသည် သူ၏ စိတ်ထဲသို့ စီးဝင်လာခဲ့၏။ ထိုသို့ ပြုလုပ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဖန်သားကဲ့သို့ ကြည်လင်နေသော ဖန်တီးခြင်း အလင်းလုံး တစ်ခုသည် သူ၏ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ရေဒီယမ် အချင်းဝက် တစ်မီတာခန့်သာ ရှိပြီး အလွန် သေးငယ်ကာ အလွန် မှေးမှိန်နေပေသည်။ သူသည် ရေးထွင်းထားသော နည်းလမ်းကို လိုက်နာလိုက်ပြီး သူ၏ အဂ္ဂိရတ် စွမ်းအင် တစ်စွန်းတစ်စကို ကျောက်စိမ်းထဲသို့ စီးဆင်းစေလိုက်သည်။
ဖန်သား အလင်းလုံးသည် အရောင်ခုနစ်မျိုးဖြင့် တောက်ပလာခဲ့သည်။ ယခုအခါ ၎င်းသည် သူနှင့် ချိတ်ဆက်သွားပြီ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် အလင်းလုံး အတွင်းမှ သောင်းနှင့်ချီသော သက်စောင့် အော်ရာများကို သူ ခံစားမိနိုင်ပေသည်။ ဤသက်စောင့် အော်ရာများသည် နီယို ဘိုင်ယာ တပ်မကြီးပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့ အားလုံးသည် တက်ကြွစွာဖြင့် အသက်ရှင်လျက် ရှိနေကြ၏။
"ရှင်... အင်း... ရှင် ကိုယ်ပိုင် တဲတစ်လုံး ဆောက်ဖို့ လိုတယ်... ဒါက အသက်ရှင်သန်နေရတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် ဖြစ်လို့ သိုသိုသိပ်သိပ် နေတာက ရှင့်အတွက် အကျိုးရှိလိမ့်မယ်..."
တီလီသည် သူမ၏ အတွေးများကို ခါထုတ်လိုက်ပြီး ဝင်ရောက်မှု ကြီးကြပ်သူ တစ်ဦး၏ အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက ဆက်ပြောလိုက်၏။
"ဒီမှာ မြင်ရတဲ့သူ အားလုံးက ဂိုင်ယာရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေပဲ... အခု ရှင် ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ လေးဆယ့်လေးခုမြောက် မြေကမ္ဘာ အော်ရာ မရှိတဲ့သူ ဘယ်သူ့ကိုမဆို တွေ့ခဲ့ရင် သူတို့က ကြယ်တာရာ စစ်မြေပြင်မှာ ရှင့်ရဲ့ ရန်သူတွေပဲ... သတိထားပါ..."
အတွင်းပိုင်း ကြယ်တာရာ စည်းမျဉ်း စစ်မြေပြင်ကို “ဂိုင်ယာ” ဟု ခေါ်ဆိုပြီး အပြင်ပိုင်း ကြယ်တာရာ စည်းမျဉ်း စစ်မြေပြင်ကို “ဆယ်လီနီ” ဟု ခေါ်ဆိုကာ ဗဟို ကြယ်တာရာ စည်းမျဉ်း စစ်မြေပြင်ကို “အီးယော့စ်” ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။
ဖန်တီးခြင်း ပညာရှင် တစ်ဦး ရောက်ရှိလာသောအခါ သူတို့ကို ဒေသ ၃၀၀၀ အနက်မှ တစ်ခုခုသို့ သတ်မှတ်ပေးလေ့ ရှိ၏။ ဝေ့ဝူယင်ကိုမူ လေးဆယ့်လေးခုမြောက် ဒေသ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် စာရင်းသွင်းထားသည်။ သူ၏ သက်သေခံ သင်္ကေတသည် ချိတ်ဆက်ပြီးနောက်တွင် ဤနေရာရှိ လူတိုင်းနှင့် တူညီသော ထူးခြားသည့် မြေကမ္ဘာ အော်ရာကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့ပေသည်။
ဝေ့ဝူယင်သည် အမည်ကို နားထောင်လိုက်ပြီး သူ၏ သက်သေခံ သင်္ကေတကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် တီလီ၏ အမြင်အာရုံထဲမှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။ သူမ၏ ပြူးကျယ်နေသော မျက်လုံးများနှင့်အတူ အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်တော့မည့် ဆဲဆဲတွင် ဝေ့ဝူယင် ပြန်လည် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်၏။ သူ၏ ဖန်တီးခြင်း အလင်းလုံးသည်လည်း သူနှင့်အတူ အမြန်နှုန်း တူညီစွာဖြင့် လိုက်ပါလာခဲ့ပေသည်။
ယခုအခါ စစ်မှန်သော စစ်မြေပြင်သည် အဘယ်နေရာတွင် ရှိနေကြောင်းကို သူ သိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အထက်တွင်ပင် ဖြစ်၏။
"ရှင်..."
"ငါတို့က အောက်ပိုင်း ကျောက်လွှာဇုံထဲမှာ ရှိနေတာ မဟုတ်လား..."
ဝေ့ဝူယင်က မေးလိုက်သည်။
တီလီသည် အလွန်တုန်လှုပ်သွားသောကြောင့် မသိစိတ်ဖြင့်ပင် ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်၏။
"ဟုတ်တယ်..."
"ဒါဆို ငါက ရန်သူကို တိုက်ခိုက်ချင်တယ်ဆိုရင်ရော... ငါ့သဘောအတိုင်း လွတ်လွတ်လပ်လပ် လုပ်ခွင့် ရှိလား..."
ဝေ့ဝူယင်က ထပ်မေးလိုက်သည်။
"အင်း... အဲဒီလို လုပ်ဖို့အတွက် ရှင်က တိုက်ရိုက် တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ ဘယ်အရပ်မျက်နှာကိုမဆို လုံလောက်တဲ့ အကွာအဝေးတစ်ခုအထိ သွားရုံပဲ... စစ်ပွဲ စစ်မြေပြင်နဲ့ မတူတာက စည်းမျဉ်း စစ်မြေပြင်က ဒေသတွေကို နှစ်ပေါင်းများစွာ တွက်ချက်ထားတဲ့ တိုက်ပွဲတွေအပြီးမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခွဲခြား သတ်မှတ်ထားတာပဲ... တစ်ခါတလေ ဂိုင်ယာ မျှော်စင်ကနေတစ်ဆင့် စစ်ပွဲတွေ ဆင်နွှဲတတ်ကြတယ်... ဒါပေမဲ့ အများစုကတော့ ကျပန်း စမ်းသပ်မှုတွေကို ဖြတ်ကျော်ရင်း အသက်ရှင်သန်ဖို့ ကြိုးစားရင်းနဲ့ စစ်ဝိညာဉ်တွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စုဆောင်းဖို့ အလုပ်ရှုပ်နေကြတာများတယ်..."
စစ်မြေပြင်သည် မဟာမိတ် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ခြင်းကို မုန်းတီးကြောင်း ဝေ့ဝူယင် ကောင်းစွာ သတိပြုမိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ၄၄ ခုမြောက် ဒေသရှိသူများကို မထိခိုက်သင့်ပေ။
"ဒါဆို စစ်ကြေညာဖို့ဆိုရင် ဘယ် ဂိုင်ယာ မျှော်စင် ကနေမဆို ရတာပေါ့..."
သူမက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ရှင်က မျှော်စင်တစ်ခုကို သွားသရွေ့တော့ ဘယ်ဒေသကိုမဆို တိုက်ခိုက်လို့ ရတယ်... ရှင့်ရဲ့ ၄၄ ခုမြောက် မျှော်စင်ကလွဲလို့ပေါ့... အဲဒီမျှော်စင်ရဲ့ အထပ်တွေကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားလာတဲ့ ဘယ်ရန်သူကိုမဆို ရှင်က ကာကွယ်ပေးရမှာပဲ... တကယ်လို့ ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုက မျှော်စင်အတွင်းက အထပ်တစ်ခုကို ဖျက်ဆီးလိုက်မယ်ဆိုရင် အဲဒီဒေသအတွင်းမှာ ကမောက်ကမ ကျဆင်းမှုရဲ့ ပြင်းထန်မှုတွေ အပါအဝင် ငုပ်လျှိုးနေတဲ့ အန္တရာယ်တွေက အလွန်အမင်း မြင့်တက်လာလိမ့်မယ်... ဒီမျှော်စင်တွေကို ဖန်တီးခြင်း ပညာရှင်တွေကို ကာကွယ်ပေးတဲ့ အခြေစိုက်စခန်းတွေအဖြစ် သတ်မှတ်လို့ ရတယ်..."
ဝေ့ဝူယင်သည် အဓိက အချက်ကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် တီလီဘက်သို့ လှည့်လိုက်၏။
"မင်း အလောတကြီး ပြန်သွားဖို့ လိုသေးလား..."
တီလီ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားခဲ့သည်။ သူမက ခေါင်းခါပြလိုက်၏။ သူမသည် ဝင်ရောက်မှု ကြီးကြပ်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း အများစုထဲမှ တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သည်။ သူမကို အထူးတလည် ခေါ်ယူခြင်း မရှိပါက ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ လပေါင်းများစွာ အချိန်ဖြုန်းနေနိုင်ပေသည်။ သို့သော် သူမသည် ဘက်မလိုက်သော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်၏။ ချက်ချင်း ကွပ်မျက်ခံရခြင်းမျိုး မဖြစ်စေရန် သူမ၏ ရာထူး သတ်မှတ်ချက်ထက် ကျော်လွန်၍ မည်သည့်ဘက်ကိုမျှ ကူညီခွင့် မရှိပေ။
"အဆင်ပြေတာပေါ့... သွားကြစို့..."
ဝေ့ဝူယင်က အရှေ့ဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
"သွားမယ်... ဘယ်ကို သွားမှာလဲ..."
တီလီက နောက်မှ လိုက်သွားရင်း မေးလိုက်သည်။
"စစ်ကြေညာဖို့လေ..."
စစ်ပွဲလား...
တီလီ၏ နှလုံးခုန်နှုန်းများ မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။
"ပြီးတော့ အနိုင်ယူဖို့ပေါ့..."
ဝေ့ဝူယင်၏ မျက်လုံးများသည် စစ်ပွဲ၏ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေခဲ့သည်။
စည်းမျဉ်း စစ်မြေပြင်က သတိမထားမိလိုက်သည့် အချိန်တွင် ကောင်းကင်၊ ငရဲနှင့် မမြင်ရသော နတ်ဘုရားများကိုပင် မကြောက်ရွံ့သည့် ဖီဆန်သော ပါရဂွန် တစ်ဦး ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။
ထို့ပြင် ကြီးမားသော ပျက်စီးကမောက်ကမ ဖြစ်မှုကြီးသည်လည်း မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းတွင် ပေါ်ထွက်လာတော့မည် ဖြစ်၏။
***
အပိုင်း(၂၆၁၀)
ဤလူငယ် ကျင့်ကြံသူ၏ အမူအရာ၊ ရပ်တည်မှုနှင့် ရုပ်သွင်တို့သည် လောကီနယ်ပယ်ထက် ကျော်လွန်သော အထွတ်အထိပ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပေသည်။ သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါလာစဉ် တီလီသည် နှလုံးခုန်သံများ တစ်စက္ကန့်ပြီးတစ်စက္ကန့် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်ကို ခံစားနေရ၏။ စကားလုံး အနည်းငယ်မျှဖြင့်ပင် သူမသည် သူ့ထံ ကိုယ်ခန္ဓာကို အပ်နှင်းခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ မူလ ရမ္မက် အာရုံထဲသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့ကာ သူ၏ ဆန္ဒတိုင်းကို လိုက်လျောနေမိတော့သည်။
သူမသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် မည်သည့်ရှုထောင့်မှ ကြည့်စေကာမူ လွယ်ကူသော မိန်းမတစ်ယောက်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။ သို့တိုင် ယခုမူ ဤလူငယ် ကျင့်ကြံသူ၏ အနီးတွင် မခွဲနိုင်မခွာရက် ကပ်လျက် ပါလာခဲ့လေပြီ။
သူမ မသိလိုက်သည်မှာ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းတွင် ပေါ်ထွက်လာတော့မည့် နောက်ထပ် ဖြစ်ရပ်များသည် သူမ နားလည်ထားသော ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးကို လုံးဝ ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားစေတော့မည် ဆိုခြင်းပင်တည်း။
"ငါတို့ အဲဒါကို လုပ်တော့မလို့လား..."
မားဂတ်က ညင်သာစွာ ညည်းတွားရင်း မေးလိုက်သည်။
"ဟေး... ဟေး... ဟေး... ဟီးဟီး..."
အိုရီက အားပေးလိုက်သည်။ ၎င်း၏ အသံမှာ အာရုံများအတွက် လုံးလုံးလျားလျား ဆိုးသွမ်းပြီး မိစ္ဆာဆန်နေပေသည်။
"နောက်တွန့် မနေနဲ့..."
ဘုရင်က ပြောလိုက်သည်။ စကားလုံး အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း အတိုင်းအဆမရှိသော အလေးချိန်နှင့် နားလည်၍မရနိုင်သော နက်နဲမှုတို့ဖြင့် တည်ဆောက်ထား၏။ ၎င်းသည် ညွှန်ကြားချက်တစ်ခု မဟုတ်သလို သတိပေးချက်တစ်ခုလည်း မဟုတ်ပေ။ ဆန္ဒတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အစွန်းအဖျားမှ မွေးဖွားလာသော မျှော်လင့်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်ကာ လွှမ်းမိုးနိုင်သော အဓိပ္ပာယ်မဲ့ စကားများကို ပြောဆိုရန် ပြင်ဆင်နေသည့် ခရာတိုသည် ထိုစကားများကြောင့် ငြိမ်ကျသွားပြီး တည်ငြိမ်လေးနက်သော စိတ်အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ ၎င်းပြောဆိုလိုသော စကားလုံးများ အားလုံးသည် စုစည်းသွားကာ ဝေ့ဝူယင်၏ နှလုံးခုန်သံများကြားတွင် မွမ်းမံခံလိုက်ရပြီးနောက် စာကြောင်းတစ်ကြောင်းတည်း အဖြစ်သို့ ပေါင်းစည်းသွားခဲ့သည်။
"ဘယ်လှောင်ချိုင့်ကမှ ငါတို့ကို ချည်နှောင်ထားလို့ မရဘူး..."
၎င်းသည် သတိပေးချက် တစ်ခုဖြစ်သည်။ မတုန်မလှုပ်နိုင်သော ယုံကြည်မှုများ အပြည့်အဝ ပါဝင်သည့် သတင်းစကား တစ်ခုလည်း ဖြစ်၏။ ၎င်း၏ အသက်ကိုပင် အလောင်းအစား လုပ်ဝံ့ကြောင်း အာမခံချက် တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။
ဧဒင်သည် ၎င်း၏ မိသားစုထံမှ ကန့်သတ်ချက်မရှိသော ထောက်ပံ့မှု စီးဆင်းမှုများကို ခံစားမိနေသည်။ ထျန်းတျန်၊ နှလုံးသား၊ စိတ်အာရုံမျက်လုံး နှင့် ၎င်း၏ဘေးရှိ အသိစိတ်ပင်လယ် တို့မှ စွမ်းအင်လှိုင်းများသည် ၎င်းထံသို့ စီးဝင်လာကြ၏။ အားလုံးက သူတို့၏ အကူအညီကို ပေးအပ်နေကြသည်။ ၎င်း၏ လျှို့ဝှက် ရုပ်သွင်သည် တောက်ပပြီး နတ်ဘုရားဆန်ဆန် ထွန်းလင်းသော အလင်းရောင်ဖြင့် လင်းလက်လာခဲ့သည်။
ဝေ့ဝူယင်သည် ပြိုင်ဘက်ကင်း တစ်ယောက်၏ ဟန်ပန်ဖြင့် ရင်ထဲမှလှိုက်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ ဝင်ရောက်မှု ကြီးကြပ်သူ တစ်ဦး၏ အဖော်ပြုမှုဖြင့် သူ ရှေ့သို့ သွက်လက်စွာ လျှောက်လှမ်းသွားစဉ် အရပ်ရပ်မှ အကြည့်များသည် သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။ အတုမဲ့ ဖန်တီးခြင်း အဂ္ဂိရတ် ကြယ်တာရာများ သည်လည်း ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများကို စစ်ပွဲ၏ ရွှေရောင် အဆင်း အရိပ်အယောင် စွန်းထင်းနေသော မေ့ဖျောက်၍မရနိုင်သည့် အရောင်ခုနစ်မျိုး ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပသွားစေခဲ့သည်။
တီလီ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။
'ဒီလူက ဘယ်သူလဲ...'
သူမ၏ အတွေးများထဲတွင် ထိုမေးခွန်းက စူပါနိုဗာ တစ်ခုအလား ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဝေ့ဝူယင်သည် အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။ တီလီ၏ ခါးသည် ဆုပ်ကိုင်ခံလိုက်ရပြီး ဝေ့ဝူယင်က သူမကို ဆွဲခေါ်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားတော့၏။
ဘုန်း...
ဝေ့ဝူယင်သည် စစ်မြေပြင်အတွင်းရှိ ဇုံ ၃၀၀၀ အနက်မှ တစ်ခုဖြစ်သော အောက်ပိုင်း ကျောက်လွှာဇုံ ကို ဖြတ်သန်းပျံသန်းသွားစဉ် လေထု ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားသွားခဲ့သည်။
ထိုသို့ ပြုလုပ်လိုက်စဉ် မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော ဖန်တီးခြင်း ပညာရှင်များ အချို့သည် သူတို့၏ တဲများမှ ထွက်လာကြပြီး စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်ကြ၏။ သို့သော် သူတို့ထဲတွင် မည်သူမျှ အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင်များ မဟုတ်ကြပေ။ သူတို့သည် အံ့ဩမှင်တက်စွာဖြင့် သူ၏ လမ်းကြောင်းကို ထိန်းချုပ်မရနိုင်လောက်အောင် ငေးကြည့်နေခဲ့ကြသည်။
ဝေ့ဝူယင်၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှပြီး အရှိန်တင်ရန် အခါအားလျော်စွာ ပေါက်ကွဲသံကြီးများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ပေါက်ကွဲသံ တစ်ခုစီတိုင်းနှင့်အတူ သူ၏ အမြန်နှုန်းကို ပိုမို မြင့်မားလာစေခဲ့၏။ ဝေ့ဝူယင်သည် ဇုံတစ်ခုလုံး၏ ကြီးမားကျယ်ပြန့်မှု အတိုင်းအတာကို နောက်ဆုံးတွင် အကြမ်းဖျင်း သိရှိသွားခဲ့သည်။ ဂိုင်ယာ မျှော်စင်များ ကို မြင်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် ဝေးကွာလွန်းလှပေသည်။
လူအများစုသည် နေရာပြောင်းရွှေ့ရန် တောင်းဆိုမှု ပြုလုပ်ရန်အတွက် သက်သေခံ သင်္ကေတ ကို အားကိုးလေ့ရှိကြသည်။ ထို့နောက် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ကြီးကြပ်သူ တစ်ဦး ရောက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းကာ တောင်းဆိုသူကို ပို့ဆောင်ပေးရန် သူတို့၏ အာဏာကို အသုံးပြုရ၏။ ၎င်းမှာ ရှိရင်းစွဲ စနစ်များနှင့် ဒုတိယ အကူအညီပေးသူများကို အားကိုး၍ ဇုံများအတွင်း ခရီးသွားလာခြင်းအတွက် အသုံးများသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ဝေ့ဝူယင်သည် အောက်ပိုင်း ကျောက်လွှာဇုံ ၏ အစွန်းသို့ ရောက်ရန် နှစ်မိနစ်နီးပါး အချိန်ယူခဲ့ရခြင်းမှာ ထူးခြားသော ဖြစ်ရပ်ကြီး တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။
သူတို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် တီလီသည် မူးဝေနေပြီး ဝေ့ဝူယင်၏ ဝတ်ရုံကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်။ ဝေ့ဝူယင်သည် အလွန်မြန်ဆန်စွာ သွားလာနေသောကြောင့် သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် မမြင်နိုင်ခဲ့ချေ။ သူတို့ ဘယ်လောက်တောင် ခရီးနှင်ခဲ့ရသနည်း။ သူမ ခံစားရသော ဥမင်လှိုင်ခေါင်းထဲ ဖြတ်သွားရသည့်အလား ခံစားချက်က သူမ သေမျိုး တစ်ဦးသာ ရှိသေးစဉ်အချိန်က အလွန်မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ဟင်းလင်းပြင် သင်္ဘော တစ်စင်းပေါ်တွင် ဦးလေးဖြစ်သူနှင့်အတူ ကြယ်ကွင်းပြင်များကို ဖြတ်သန်းခရီးသွားခဲ့ရသည့် အချိန်ကို သတိရသွားစေခဲ့သည်။
ဝေ့ဝူယင်သည် သူမ၏ သေးသွယ်သော ခါးလေးကို လက်မောင်းဖြင့် ဖက်ထားဆဲဖြစ်ပြီး သူမ၏ ဗိုက်ကို လက်ချောင်းများဖြင့် ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးကာ စွမ်းအင် တစ်စွန်းတစ်စကို ပေးပို့လိုက်သည်။ ထိုအခါ သူမ၏ သက်တောင့်သက်သာ မဖြစ်မှုများ ချက်ချင်း သက်သာသွားတော့၏။
သူမ အပြည့်အဝ တည်ငြိမ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားမိပြီးနောက် ဝေ့ဝူယင်သည် ရှေ့သို့ ဆက်လက် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ အိမ်နီးချင်းဇုံ ဖြစ်သော အောက်ပိုင်း မြေဆီလွှာဇုံ အတွက် ဂိုင်ယာ မျှော်စင် သည် မြင်ကွင်းထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ ထိုမျှသာမက အထက်ကောင်းကင်ယံတွင် အဆုံးမရှိနိုင်လောက်အောင် များပြားလှသော ဖန်တီးခြင်း အလင်းလုံးများ လည်း ရှိနေပေသည်။
ဇုံများကြားရှိ နယ်နိမိတ်မျဉ်းမှာလည်း အလွန် ရှင်းလင်းလှပေသည်။ ၎င်းကို အလင်းဖောက်ထွင်းနိုင်သော အရည်စွမ်းအင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ရေတံခွန် နံရံတစ်ခုက ဖုံးအုပ်ထား၏။ ထိုနံရံသည် မီတာ တစ်ထောင်ခန့်သာ ကွာဝေးသော်လည်း ကမောက်ကမ အော်ရာမှာ အလွန် ပြင်းထန်လှပြီး သာမန် ဖန်တီးခြင်း ပညာရှင် တစ်ဦးအတွက်မူ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။
"အဲဒါ ကာကွယ်ရေး နံရံ ပဲ..."
တီလီသည် ဝေ့ဝူယင်၏ လက်မောင်းထဲတွင် ကလေးငယ်တစ်ဦးအလား ပွေ့ချီခံထားရသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။ သို့တိုင် ဤသက်တောင့်သက်သာရှိသော အနေအထားက သူမကို မှတ်ချက်ပေးရန်နှင့် သူမ၏ တာဝန်များကို မသိစိတ်၏ စေ့ဆော်မှုဖြင့် ထမ်းဆောင်ရန် အချိန်ရစေခဲ့သည်။
ဝေ့ဝူယင်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။ နံရံ၏ အနောက်ဘက် တည့်တည့်တွင် ထိုဒေသအတွက် ဂိုင်ယာ မျှော်စင် ရှိနေပေသည်။
"ဒီစစ်မြေပြင်မှာ စစ်ပွဲတွေ ဘယ်လိုဖြစ်ပေါ်လာသလဲဆိုတာကို ရှင့်ကို ကျွန်မ မပြောပြရသေးဘူး... စည်းမျဉ်း စစ်မြေပြင်မှာ စမ်းသပ်မှုတွေကလွဲရင် တိုက်ခိုက်ရေးနဲ့ ကာကွယ်ရေး အားထုတ်မှုတွေကို တစ်သီးပုဂ္ဂလပဲ လုပ်လုပ်၊ တပ်မကြီးတစ်ခုကပဲ ပူးပေါင်းလုပ်လုပ်၊ အဲဒါတွေကို ဖန်တီးခြင်း တန်ဖိုး အပေါ်မှာ အခြေခံပြီး ဆုံးဖြတ်တာပဲ... ဒါကို စာရင်းပြုစုဖို့တောင် ရှည်လျားလွန်းတဲ့ စံနှုန်းအမျိုးမျိုးနဲ့ အကဲဖြတ်ကြတယ်... ဒါပေမဲ့ အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင်တွေ အတွက်ကတော့ ရှင်းပြရတာ ပိုလွယ်တယ်... ထုတ်ကုန်တစ်ခုရဲ့ ဖန်တီးခြင်း တန်ဖိုး ကို စိန်ခေါ်မှု အဆင့်အတန်း၊ အဆင့်၊ အလွှာ၊ အရည်အသွေး၊ အာနိသင်၊ ဆေးဖော်စပ်ရာမှာ ကြာမြင့်တဲ့ အချိန်နဲ့ အောင်မြင်မှုမရခင် ကျရှုံးခဲ့တဲ့ အကြိမ်အရေအတွက် ဆိုတဲ့ စံနှုန်းခုနစ်ခုနဲ့ ဆုံးဖြတ်တာပဲ..."
"အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် တစ်ယောက်က တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု စတင်လုပ်ဆောင်တဲ့အခါ စိန်ခေါ်မှု အဆင့်အတန်း တစ်ခုကို ရွေးချယ်ခြင်းနဲ့ စတင်ရတယ်... ဒါက ရန်သူကို ကာကွယ်နိုင်မယ့် အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ချမှတ်ပေးတာပဲ... အဲဒီအဆင့်တွေကတော့ ဝိညာဉ်၊ စိတ်ဝိညာဉ် နဲ့ တာအို တို့ပဲ ဖြစ်တယ်... ဒါက တစ်ယောက်ယောက် ရွေးချယ်နိုင်တဲ့ ထုတ်ကုန် စာရင်းနဲ့ တချို့ထုတ်ကုန်တွေရဲ့ တန်ဖိုးကို ဆုံးဖြတ်ပေးလိမ့်မယ်... ဥပမာအားဖြင့် အဆင့်ခြောက် သေမျိုးအဆင့် ထုတ်ကုန်တစ်ခုဟာ စိတ်ဝိညာဉ် အဆင့်ထက် ဝိညာဉ် အဆင့်မှာ တန်ဖိုးပိုများတယ်... ပြီးရင်တော့ ဒီစာရင်းထဲကနေ ထုတ်ကုန်တစ်ခုကို ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင်တွေက ဆေးဖော်စပ်ကြတာပေါ့..."
"အောင်မြင်သွားပြီဆိုရင်တော့ ကာကွယ်သူဟာ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ဖန်တီးခြင်း တန်ဖိုး နဲ့ ညီမျှတဲ့ ကာကွယ်မှုတစ်ခုကို ပြင်ဆင်ဖို့ အချိန်ကန့်သတ်ချက် တစ်ခု ရလိမ့်မယ်... အဲဒီလို လုပ်နိုင်ခဲ့ရင် သူတို့ဟာ တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်နိုင်ပြီး ကမောက်ကမ ကျဆင်းမှု ကို ကာကွယ်နိုင်လိမ့်မယ်... တကယ်လို့ ပိုလျှံပြီး အောင်မြင်ခဲ့ရင် သူတို့ဘက်က တန်ပြန်တိုက်ခိုက်လို့ ရတယ်... အဲဒီလိုမှ မလုပ်နိုင်ရင်တော့ ရှုံးနိမ့်သွားတဲ့ ပါဝင်သူ အားလုံးဟာ အရမ်း ပြင်းထန်တဲ့ ကမောက်ကမ ကျဆင်းမှု ကို ခံစားရလိမ့်မယ်... ဒါကြောင့်ပဲ စစ်ပွဲတွေကို ကြေညာလေ့ မရှိကြတာပေါ့... အပြည့်အဝ စစ်ပွဲတစ်ရပ် ဆင်နွှဲတယ်ဆိုတာ ဇုံတစ်ခုလုံးကို စိန်ခေါ်လိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ..."
"ဇုံတစ်ခုလုံးနော်... ဒါကြောင့်မို့လို့ ပုံမှန်အားဖြင့် ရှင်းလင်းပြတ်သားတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေနဲ့ သေချာ စီစဉ်ထားတဲ့ အားထုတ်မှုတွေသာ ဒီလို ကြေညာချက်တွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ရှိနေတတ်တယ်..."
ဝေ့ဝူယင်သည် စစ်မြေပြင်ရှိ ဤအသေးစိတ် အချက်အလက်များကို သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်၏။ သူသည် ဤနေရာတွင် ကြာရှည်နေထိုင်ရန် ရောက်လာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။
"စည်းမျဉ်းတွေအရ ဆေးဖော်စပ်ဖို့အတွက် အချိန်ကန့်သတ်ချက် တစ်ခုပဲ ရှိတယ်... တခြား ဘာမှမရှိဘူး... ဖန်တီးခြင်း ပညာရှင် တစ်ယောက်က ဆန္ဒရှိမယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ ဖန်တီးခြင်း တန်ဖိုး ကို မြှင့်တင်ဖို့ စာရင်းထဲက အပို ပစ္စည်းတွေကို ရွေးချယ်နိုင်သေးတယ်... ဟုတ်တယ်မလား"
ဝေ့ဝူယင်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ပြီး နံရံဆီသို့ ခုန်တက်သွားခဲ့သည်။ မျက်နှာထံ လေပြေများ တိုးဝှေ့ တိုက်ခတ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် တီလီသည် ညင်သာစွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။ သူတို့သည် နံရံနှင့် တစ်ပေခန့် အကွာတွင် ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။
"ဒါက အမှန်ပဲ... သူတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်ယူဖို့အတွက် ဖန်တီးခြင်း တန်ဖိုး တွေ စုဆောင်းရာမှာ အဆင့်နိမ့် ထုတ်ကုန်တွေ၊ လက်နက်တွေ၊ အဆောင်တွေ ဒါမှမဟုတ် ကျင့်စဉ်တွေကို အားကိုးတဲ့ လမ်းကြောင်းမျိုး ဖြစ်တဲ့ အမြန်ဖန်တီးခြင်းမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ ဖန်တီးခြင်း ပညာရှင်တွေလည်း ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒါက အမြဲတမ်းတော့ စိတ်ချရတာ မဟုတ်ဘူး... အဲဒီလူတွေရဲ့ အားနည်းချက်က အလွယ်တကူ မြင်သာတယ်... တိုက်ခိုက်ဖို့ ပိုမြင့်တဲ့ အဆင့်တစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်ရုံပဲ..."
"သူတို့က ရှုံးနိမ့်ပြီးနောက်မှာ ကမောက်ကမ ကျဆင်းမှု ကြောင့် သေဆုံးသွားလေ့ ရှိတယ်... တော်တော်ကို ဆိုးရွားတာပဲ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က အရည်အသွေးထက် အရေအတွက်အတွက် စွမ်းအင်တွေ အများကြီး အသုံးပြုလိုက်ရတော့ အရန်အဖြစ် ဘာမှ မကျန်တော့ဘူးလေ..."
ဝေ့ဝူယင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ပြီးတော့... စည်းမျဉ်းတွေအရ ဖန်တီးခြင်း တန်ဖိုးဟာ ကုသိုလ်အမှတ်နဲ့ ညီမျှတယ်..."
တီလီသည် မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူမ ခဏတာ တွေးတောလိုက်ပြီး...
"ဒါပေမဲ့ ရှင့်ပြိုင်ဘက်ရဲ့ စွမ်းအားကလည်း အရေးကြီးသေးတယ်လေ..."
ဝေ့ဝူယင်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပလာခဲ့သည်။
"ဒါဆို... ထားပါတော့... လူတစ်ယောက်တည်းက ဇုံတစ်ခုလုံးကို စစ်ကြေညာလိုက်မယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ ကုသိုလ်တွေက... မယုံနိုင်လောက်အောင် ပမာဏ တစ်ခုအထိ မြောက်တက်သွားမှာပဲ... ဟုတ်တယ်မလား..."
တီလီ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။
"နိုင်... နိုင်မှပဲ ရမှာပါ... တကယ်လို့ ရှုံးသွားခဲ့ရင်..."
"ဒါဆိုရင်..."
ဝေ့ဝူယင်၏ လက်က ကာကွယ်ရေး နံရံကို ဖိလိုက်၏။ လွှမ်းမိုးနိုင်သော စွမ်းအားနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ ဖိနှိပ်မှုတို့ကို ဆန့်ကျင်ကာ သူ၏ ဝိညာဉ် အော်ရာများ ပွက်ပွက်ဆူလာခဲ့တော့သည်။
***