အခန်း (၄၈၉-၄၉၀)

အခန်း (၄၈၉) ရှေးဟောင်း နတ်မိမယ် နန်းတော် (၁၀)

ထိုခဏ၌ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အရာခပ်သိမ်းကို အထင်အရှား မြင်လိုက်ရချေပြီ။ ဓားအစောင့်အရှောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပျံထွက်လာသော အလင်းနက်မှာ ထက်မြက်သော ကတော့ပုံစံ လက်နက်ငယ်တစ်ခု ဖြစ်နေတော့သည်။

ယင်းသည် တစ်ကိုယ်လုံး မည်းနက်နေပြီး လက်ညှိုးခန့်သာ တုတ်သော်လည်း ဧရာမ ဓားအစောင့်အရှောက်ကြီးကို တိုက်ရိုက် အစိပ်စိပ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားစေနိုင်ရာ ထိုအလင်းမဲ့ကရော့သည် မည်မျှအထိ ထူးခြားဆန်းပြားကြောင်း သိသာလှပေသည်။

စင်စစ်အားဖြင့် ယင်းသည် မှော်လက်နက်တစ်ခုပင် ဖြစ်တန်ရာ၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် မာထျန်းတို့သည် ထိုအချိန်တွင် ရင်ပြင်တော်၏ အောက်ခြေသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာကြရာ ဓားအလုပ်အကျွေးသည်လည်း ထိုသိုင်းပညာရှင်၏ ကတော့ဒဏ်ကြောင့် ကြေမွပျက်စီးသွားသည်ကို အချိန်ကိုက် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"လောကမှာ အရာရာတိုင်းဟာ အပြန်အလှန် အနိုင်အထက် ပြုနိုင်စမြဲပဲလေ"

မာထျန်းက တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ဆိုသည်။

ရင်ပြင်တော်ထက်တွင် အထိန်းအကွပ်မဲ့ သတ်ဖြတ်နေခဲ့သော ကျောက်ဆစ်ရုပ်တုကြီး နှစ်ခုစလုံးသည် ယင်းကတော့ငယ်လေးတစ်ခုကြောင့် ပျက်စီးသွားရသည်မှာ အမှန်ပင် အံ့ဩချီးကျူးဖွယ် ဖြစ်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ တိုးတိုးတိတ်တိတ် သတိပေးလိုက်၏။

"အသံကို လျှော့ထား။ ငါတို့ အဓိကခန်းမထဲကို ခိုးဝင်လို့ ရမလားဆိုတာ ကြည့်ရအောင်"

ရင်ပြင်တော်ကြီးသည် သူတို့နှစ်ဦး မထွက်ခွာမီကကဲ့သို့ပင် အသားစများနှင့် အရိုးစုများ နေရာအနှံ့ ပျံ့ကြဲနေပြီး သွေးအိုင်များသည် ရေပြင်ကဲ့သို့ စီးဆင်းကာ ပျက်စီးနေသော ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးကို ရဲရဲနီစေလျက် သွေးညှီနံ့များ ဖုံးလွှမ်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

အဆောက်အအုံများ ပျက်စီးနေသော ထိုရင်ပြင်တော်ကြီးထက်တွင် သွေးချင်းချင်းနီနေသည့် မြင်ကွင်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အတိပင်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ရှုပ်ထွေးပွေလီနေသော အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ ကြာပလ္လင်ဆီသို့ ဦးတည်သည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း တိုက်ရိုက်သွားရန် ကြံရွယ်လိုက်ကြသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့၏ ပုံရိပ်များ ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုအလင်းမဲ့ကတော့ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော သိုင်းပညာရှင်သည် သူတို့အား လှမ်း၍ သတိပြုမိသွားချေပြီ။

"ရပ်လိုက်စမ်း"

ထိုသိုင်းပညာရှင်က အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် မာထျန်းတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ထိုသိုင်းပညာရှင်အား သက်ပြင်းချလျက် ကြည့်မိကြတော့သည်။

ဖုန်မှုန့်များ ဝေမှောင်နေသည့် ကြားတွင်ပင် ယင်းသိုင်းပညာရှင်က သူတို့နှစ်ဦး၏ လှုပ်ရှားမှုကို ရိပ်မိလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိပေ။

ထိုသိုင်းပညာရှင်သည် ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းခိုင်မာပြီး မျက်ဝန်းများက မှေးမှိန်ညှို့မှိုင်းနေကာ ရင်ဘတ်ကို ဟာလာဟင်းလင်း ဖွင့်ဟထားလျက် အလင်းမဲ့ ဝတ်ရုံရှည်ကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

ယင်းထက် ပို၍ သတိပြုရမည်မှာ ထိုသိုင်းပညာရှင်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် ဒုတိယအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

မသေမျိုးနန်းတော်၏ ရွေးချယ်ခြင်းကို ခံရသူများသည် သဘာဝအတိုင်း ထိပ်တန်းပါရမီရှင်များသာ ဖြစ်ကြပြီး မည်သူမျှ ချွင်းချက်မရှိနိုင်ပေ။

"မင်းတို့ ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ"

ထိုသိုင်းပညာရှင်သည် ဆေးပင်များ စိုက်ပျိုးထားရာ နယ်မြေဘက်သို့ အေးစက်စွာ လက်ညှိုးထိုးပြရင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရှေ့သို့တစ်လှမ်းတိုးကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"မိတ်ဆွေ... ငါတို့အဲဒီဘက်ကနေ ပြန်လာတာတော့ ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီမှာ ဘာမှမရှိတော့ဘူး။ ငါတို့ မသေမျိုးနန်းတော်ရဲ့ အစွန်းဆုံးအထိ ရောက်ခဲ့ပြီးပြီ"

"ဟမ်... မင်းတို့ပြောတာကို ငါက ယုံမယ်လို့ ထင်နေတာလား"

ထိုသိုင်းပညာရှင်က အေးစက်စွာ နှစ်ချက်မျှ နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက လက်ကို ဘေးသို့ဆန့်ထုတ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"မယုံရင်လည်း မိတ်ဆွေကိုယ်တိုင် သွားကြည့်နိုင်ပါတယ်"

"စကားမရှည်နဲ့တော့"

ထိုသိုင်းပညာရှင်က အေးစက်စွာ ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ရဲ့ သိုလှောင်အိတ်တွေကို ဖွင့်ပြစမ်း။ အထဲမှာ ရတနာလက်နက်တွေ ရှိ၊ မရှိ ငါကြည့်ရမယ်။ မဟုတ်ရင်တော့... ဟင်းဟင်း... မင်းတို့နှစ်ယောက် ဒီနေရာမှာပဲ အသက်ပျောက်သွားရလိမ့်မယ်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး တုံ့ပြန်လိုက်၏။

"ငါပြောမယ် မိတ်ဆွေ... မင်းက ဒါ အထင်အရှား ဓားပြတိုက်နေတာပဲ"

"ငါက မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို ဓားပြတိုက်တာ... ဘာဖြစ်လဲ။ ကိုယ့်မှာ အင်အားမရှိရင် သူတပါးကို အပြစ်မတင်နဲ့"

သိုင်းပညာရှင်က ခက်ထန်စွာ ဆိုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းချလျက် မေးလိုက်၏။

"မိတ်ဆွေက ဘယ်ဂိုဏ်းကလဲ"

မျှော်လင့်မထားဘဲ ထိုဝတ်ရုံရှည်နှင့် လူသည် ယင်းစကားကို ကြားသောအခါ လှောင်ပြောင်ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

"ငါက လီတာကျွဲ့လို့ခေါ်တဲ့ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူပဲ။ မင်းတို့လို ဂိုဏ်းကြီးတွေက လာပြီး သူတပါးကို အမြဲတစေ အထင်သေးတတ်တဲ့ ကောင်တွေကို ငါက အမုန်းဆုံးပဲ။ ဒီနေ့တော့ မင်းတို့ကို ဘာကြောင့် သေရမှန်း သိအောင် ငါက ကူညီပေးရတာပေါ့"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လျက် မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။

"မင်းက ငါတို့ကို တကယ်ပဲ ဓားပြတိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီပေါ့"

"ဒါပေါ့"

လီတာကျွဲ့က လှောင်ပြောင်ကာ ဆိုရင်း သူ၏ခါးမှ တစ္ဆေခေါင်းပါ ဓားမကြီးတစ်လက်ကို ရုတ်တရက် ဆွဲထုတ်လိုက်တော့သည်။

ယင်းသည် သာမန်ဓားမကြီး မဟုတ်ဘဲ ဓားမျက်နှာပြင်ထက်တွင် ဝိညာဉ်အဆောင်ပုံရိပ်များ ယှက်နွယ်နေကာ ဓားသွားမှ အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသဖြင့် သာမန်ပစ္စည်း မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

"မာထျန်း... နည်းနည်းလောက် နောက်ဆုတ်နေပါဦး"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်၏။

မာထျန်းသည် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်ပေးလိုက်ကာ တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သူတစ်ပါးတို့ မသိနိုင်သော်လည်း သူကမူ ကောင်းစွာ သိရှိထား၏။ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စစ်မှန်သော စွမ်းပကားသည် အပေါ်ယံမြင်ရသည်ထက် များစွာ သာလွန်လှသဖြင့် မိမိထက် ကျင့်စဉ်အဆင့် တစ်ဆင့်မြင့်သော ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း သူသည် အနည်းငယ်မျှ ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိပေ။

"ငါပြောရဦးမယ်... ဒီနေရာက မင်းအတွက် မဟုတ်ဘူး"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးဆေးစွာ ဆိုလိုက်ပြီးနောက် သူ၏လက်ထဲတွင် ရှောင်ထျန်းတုတ်ရှည်ကြီး ပေါ်ပေါက်လာချေပြီ။

ထိုတုတ်ရှည်ကြီးသည် အသွားမရှိဘဲ လေးထောင့်ကျကျ ပုံသဏ္ဌာန်ရှိကာ အလွန်တရာ လေးလံပုံရသည်။ ယင်းကို မြေပြင်ထက်သို့ ညင်သာစွာ ချလိုက်ရုံမျှဖြင့် မြေပြင်တွင် ကျင်းငယ်တစ်ခု တိုက်ရိုက် ဖြစ်ပေါ်သွားစေတော့သည်။

စင်စစ် ယင်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူတစ်ပါးထံမှ လုယူထားသော ရှောင်ထျန်းတုတ်ရှည်ကြီး ဖြစ်သော်လည်း ဓားမကြီးများနှင့် ဓားရှည်ကဲ့သို့သော လက်နက်များကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရာတွင် အလွန်ပင် အသုံးဝင်လှပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခုခံရန် ကြံရွယ်နေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ လီတာကျွဲ့သည် ဒေါသအမျက် ချောင်းချောင်းထွက်သွားတော့သည်။

"မင်းတို့လို သန့်ရှင်းသော နယ်မြေက ဂိုဏ်းကြီးတွေရဲ့ တပည့်တွေဟာ အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်ကောင်တွေပဲ"

ထိုသို့ဆိုကာ လီတာကျွဲ့၏ လက်ထဲမှ အလင်းမဲ့ကရော့သည် ရုတ်တရက် ပျံထွက်သွားပြီး လျှပ်စီးကဲ့သို့ ချင်ယွမ်ဖုန်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်ဝန်းများကို မှေးစိုက်လိုက်သော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ဖြန့်ကြက်ထားပြီး ဖြစ်ရာ ထိုအလင်းမဲ့ကရော့၏ ရွေ့လျားမှု လမ်းကြောင်းကို အပြည့်အဝ ဖမ်းဆွဲမိပြီး ဖြစ်ချေသည်။

တုတ်ရှည်ကြီးကို ရှေ့သို့ မြှောက်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်၏။ ထိုခဏ၌ ခရမ်းရောင်မီးများနှင့် ရွှေရောင်မိုးကြိုးလျှပ်စီး စွမ်းအားများသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ တုတ်ရှည်ကြီးပေါ်တွင် တမဟုတ်ချင်း ရစ်ပတ်သွားတော့သည်။

အလင်းမဲ့ကတော့သည် မှောင်မိုက်သော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ လေးလံလှသော အရှိန်အဝါဖြင့် တိုးဝင်လာရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကိုပင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

ထိုအလင်းမဲ့ကတော့သည် အမှန်ပင် ထူးဆန်းလှချေသည်။ သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တုတ်ရှည်ကြီးကို မြှောက်ကာ အားမစိုက်ဘဲ ကာကွယ်လိုက်ပုံရသော်လည်း တုတ်ထိပ်ဖျားသည် အလင်းမဲ့ကတော့နှင့် တိကျစွာ ထိမှန်မိသွားတော့သည်။

"ဒုန်း"

ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာ တင်းမာသွားချေပြီ။

ထိုအလင်းမဲ့ကတော့၏ တွန်းကန်အားကြောင့် သူသည် နောက်သို့ ပေသုံးဆယ်ခန့် ဆုတ်ခွာသွားရပြီးမှသာ မနည်း ထိန်းချုပ်ရပ်တန့်နိုင်ခဲ့သည်။

"တကယ် လေးလံတဲ့ မှော်လက်နက်ပဲ"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက အံ့ဩစွာ ရေရွတ်လိုက်၏။

ထိုမှော်လက်နက်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကြေးညိုရောင် တံခါးကြီးကဲ့သို့ပင် အလွန်တရာ လေးလံသော ပစ္စည်းဖြစ်ပြီး ယင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ထွက်ပေါ်စေနိုင်သည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကြွက်သားများ ရုန်းကြွလာပြီး ရှုဝမ်ချန်း၏ အထူးလေ့ကျင့်ပေးမှုများက ယခုအချိန်တွင် အကျိုးသက်ရောက်လာကာ သူ၏ လက်ရှိကျင့်စဉ်အဆင့်ထက် များစွာသာလွန်သော ခွန်အားများ အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

"နောက်ဆုတ်စမ်း"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး တုတ်ရှည်ကြီးကို ရုတ်တရက် ရုပ်သိမ်းကာ ယခင်ထက် ပိုမိုမြန်ဆန်ပြီး လေးလံသော ခွန်အားဖြင့် ထိုအလင်းမဲ့ကတော့ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ချေပြီ။

အလင်းမဲ့ကတော့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရိုက်ချက်ကြောင့် မြေပြင်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် နစ်မြုပ်သွားရပြီး ပျက်စီးနေပြီးသား မြေပြင်ကြီးကို ပိုမိုအက်ကွဲ သွားစေတော့သည်။

သို့သော်လည်း ထိုခဏ၌ လီတာကျွဲ့သည်လည်း ပြေးဝင်လာပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံရှည်ကြီးက လေထဲတွင် တဖျတ်ဖျတ် လွင့်ပျံနေကာ လက်ထဲမှ ဓားမကြီးသည် တားဆီး၍မရသော အရှိန်အဝါများဖြင့် ဝေ့ယမ်းလာချေပြီ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက အလင်းမဲ့ကတော့ကို ရိုက်ချလိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ တိုးဝင်ကာ သူ၏ တုတ်ရှည်ကြီးဖြင့် ကြီးမားသော စွမ်းအကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

မာထျန်းသည် နောက်မှနေ၍ အာရုံစိုက် စောင့်ကြည့်နေ၏။ သူတို့နှစ်ဦး ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်မိကြပြီးနောက် တိုက်ခိုက်မှု အရှိန်အဝါသည် အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှသဖြင့် မာထျန်းပင်လျှင် သူတို့၏ တိုက်ပွဲအရှိန်ကို မမှီနိုင်တော့ဘဲ ကွင်းပြင်ထဲတွင် အပြန်အလှန် ယှက်နွယ်နေသော ပုံရိပ်ယောင်များကိုသာ ဝေဝါးစွာ မြင်တွေ့နေရတော့သည်။

ခေတ္တမျှကြာသော် သူတို့နှစ်ဦးသည် အပြန်အလှန် ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ ထိုတိုတောင်းလှသော အချိန်အတွင်း သူတို့သည် အကြိမ်ပေါင်း သုံးရာကျော်မျှ လက်ရည်ယှက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး ဖြစ်ချေသည်။

"မင်းက တကယ်ပဲ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ။ မသေမျိုးနန်းတော်က အမှိုက်ကောင်တွေကိုတော့ တကယ်ပဲ ရွေးချယ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူ၏လက်ထဲမှ တုတ်ရှည်ကြီးကို ငုံ့ကြည့်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။ ရှောင်ထျန်းတုတ်ရှည်ကြီးသည် စတုတ္ထအဆင့် ရတနာလက်နက် ဖြစ်ပြီး ယင်း၏ ထူးခြားချက်မှာ အလွန်တရာ ခိုင်မာတောင့်တင်းခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ထိုခဏ၌မူ ယင်း၏အပေါ်တွင် ဓားရာမြောက်မြားစွာ ထင်ကျန်နေခဲ့ချေပြီ။

ထိုဓားရာများသည် အလွန်နက်ရှိုင်းလှသဖြင့် ရှောင်ထျန်းတုတ်ရှည်ကြီးကို အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားစေလုနီးပါး ဖြစ်နေတော့သည်။

"ဟင်းဟင်း... အခုတော့ ငါ့ရဲ့ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးရဲ့ စွမ်းအားကို မင်းသိပြီမလား"

လီတာကျွဲ့က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ လီတာကျွဲ့၏ လက်ထဲမှ ဓားမကြီးသည် အနည်းဆုံး ပဉ္စမအဆင့် ရတနာလက်နက် ဖြစ်ရုံမျှမက အလွန်တရာ ထက်မြက်လှသော လက်နက်အမျိုးအစားလည်း ဖြစ်ချေသည်။

"ပြန်စမယ်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဟိန်းဟောက်ကာ ရှေ့သို့ တစ်ဖန် ပြေးဝင်သွားပြန်သည်။ ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်များသည် တုတ်ရှည်ကြီးထက်တွင် စုစည်းလာပြီး မီးလျှံများနှင့် လျှပ်စီးများက ယှက်နွယ်ရစ်ပတ်နေရာ ထိုခဏ၌ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်မင်းတစ်ပါးကဲ့သို့ပင် အရှိန်အဝါ ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။

အခန်း (၄၉၀)ရှေးဟောင်း နတ်မိမယ် နန်းတော် (၁၁)

"မီးလျှံကောင်းကင်ခုတ်ချက်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ မြင့်မားစွာ ခုန်တက်လိုက်ပြီး သူ၏ ရှောင်ထျန်းတုတ်ရှည်ကြီးကို ဦးခေါင်းထက်သို့ မြှောက်တင်ကာ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါဖြင့် အားကုန်လွှဲခုတ်ချလိုက်လေသည်။

ယင်းသို့ ခုတ်ချလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ကြီးမားလှသော ဓားအလင်းတန်း စွမ်းအင်တစ်ခု ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာရာ ထိုမျှပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားကြောင့် လီတာကျွဲ့ပင်လျှင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားရချေသည်။

"ငါက မင်းကို ရှုံးရမယ်တဲ့လား"

လီတာကျွဲ့သည်လည်း ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်ရင်း လက်ထဲမှ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးကို ပြောင်းပြန်အနေအထားဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"နဂါးသတ်ချက်"

ထိုခဏ၌ အနှိုင်းမဲ့ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်တို့သည် စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မီးလျှံတောက်နေသော ဓားအလင်းတန်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ တိုးဝင်တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

ဝုန်း

ဓားအလင်းတန်းနှင့် စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်တို့ ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကာ ကမ္ဘာမြေကြီး တစ်ပြင်လုံးကို တုန်ဟည်းသွားစေသည့် မြေပဲ့ဟည်းသံကြီး ပေါ်ထွက်လာပြီး မြေပြင်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါသွားရချေသည်။

ကြီးမားလှသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် နှစ်ရပ်သည် အပြန်အလှန် လုံးထွေးသွားပြီး ခဏချင်းမှာပင် ပျယ်ပြယ်ပျောက်ကွင်းသွားရ၏။

ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲမှု၏ နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းများသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ လွင့်ပျံသွားရာ အဝေးမှနေ၍ အကဲခတ်နေသော မာထျန်းကိုပင် လွင့်စဉ်လဲကျသွားစေသည်။

"တကယ်ကို အားကောင်းလွန်းတယ်" မာထျန်းသည် မြေပြင်မှ အလျင်အမြန် ထရပ်ရင်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားစွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

လီတာကျွဲ့နှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းတို့သည် တစ်ဦးက အပေါ်၊ တစ်ဦးက အောက် အနေအထားဖြင့် တစ်ဖန် ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက် တိုက်ခိုက်ကြပြန်သည်။

သို့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ထဲမှ ရှောင်ထျန်းတုတ်ရှည်ကြီးသည် နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားရပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်တွင်လည်း နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာတစ်ခု ရရှိသွားချေသည်။

လီတာကျွဲ့၏ မျက်နှာတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ လက်ညှိုးကို တောက်လိုက်ရုံမျှဖြင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အမည်းရောင် ကတော့ပုံစံ မှော်လက်နက်သည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ အလိုအလျောက် ပျံတက်သွားကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲပင် အမည်းရောင် ကတော့ပုံစံ မှော်လက်နက် လာနေသည်ကို သိရှိသဖြင့် ကြေးညိုရောင် တံခါးကြီးကို ချက်ချင်း ဆွဲဖြုတ်ကာ နောက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လှည့်၍ ပြင်းထန်စွာ ထုရိုက်ချလိုက်လေသည်။

"ဖူး"

ထိုခဏ၌ လီတာကျွဲ့သည် လတ်ဆတ်သော သွေးတစ်လုတ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ရချေသည်။ အမည်းရောင် ကတော့ပုံစံ မှော်လက်နက်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရိုက်ချက်ကြောင့် တပြားချပ် ဖြစ်သွားရသဖြင့် လီတာကျွဲ့သည်လည်း စွမ်းအင်တန်ပြန်ရိုက်ခတ်မှုကို ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ" လီတာကျွဲ့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း လက်ထဲရှိ ကြေးညိုရောင် တံခါးကြီးကို ကြည့်ကာ မှင်တက်သွားရသော်လည်း မကြာမီမှာပင် သူ၏ မျက်နှာ၌ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အမူအရာ ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"ဒါက မင်းရခဲ့တဲ့ ရတနာပေါ့လေ၊ ဟားဟားဟား၊ ငါလီတာကျွဲ့ ဒါကို လိုချင်တယ်"

လီတာကျွဲ့သည် လက်ထဲမှ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးကို လွှဲယမ်းကာ တစ်ဖန် ပြန်လည် ပြေးဝင်လာပြီး ခုတ်ချက်တိုင်းကို ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော အချက်အချာ နေရာများသို့သာ ဦးတည်နှိမ်နင်းချေသည်။

သူ၏ အနေအထားမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အပိုင်းပိုင်း မွှန်းစပစ်တော့မည့်အလား ပြင်းထန်လှပေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည်လည်း ကြေးညိုရောင် တံခါးကြီးကို တဖန် လွှဲယမ်းကာ လီတာကျွဲ့ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ထုရိုက်လိုက်ပြန်သည်။

လီတာကျွဲ့၏ မျက်နှာသည် တည်ကြည်လေးနက်သွားပြီး လက်ထဲမှ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးဖြင့် ထိုကြေးညိုရောင် တံခါးကြီးကို အင်တိုက်အားတိုက် ခုခံခုတ်ချလိုက်ချေသည်။

စူးရှသော သံချောင်းခေါက်သံကြီး တနံတလျား ပေါ်ထွက်လာပြီး နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးသည် ကြေးညိုရောင် တံခါးကြီးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားသော်လည်း ထိုကြေးညိုရောင် တံခါးကြီး၏ မာကျောမှုနှင့် အလေးချိန်မှာ သူ၏ စိတ်ကူးထက် များစွာ သာလွန်နေပေသည်။

လီတာကျွဲ့သည် နောက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆုတ်ခွာသွားရပြီး ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော သူ၏ လက်ဖဝါး ခြေချောင်းကြားများမှ သွေးများ စီးကျလာရာ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုကြောင့် ဒဏ်ရာရရှိသွားကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

"တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ရတနာပဲ၊ ငါ့အကြိုက်နဲ့ ကွက်တိပဲ"

လီတာကျွဲ့သည် မိမိ၏ ဒဏ်ရာများကို စိုးစဉ်းမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းဆီသို့ ထပ်မံ ပြေးဝင်သွားပြန်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ကြီးမားလှသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များ ဝဲကရက်လို လှည့်ပတ်နေပြီး နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးကိုပါ လွှမ်းခြုံထားချေသည်။

"နဂါးသတ်ချက်"

လီတာကျွဲ့သည် ထိုတိုက်ခိုက်ရေးပညာကိုပင် ထပ်မံ အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လျှပ်ခနဲ လှုပ်ရှားသွားပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာကာ ဓားမကြီးကို မြှောက်၍ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဦးခေါင်းတည့်တည့်သို့ အားကုန် ခုတ်ချလိုက်လေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းတွင် ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရှိတော့သဖြင့် ကြေးညိုရောင် တံခါးကြီးကို ရှေ့မှ ကာကွယ်လျက် ခုခံလိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

စူးရှသော သံချောင်းခေါက်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာချေသည်။ လီတာကျွဲ့က ဓားဖြင့် အဆက်မပြတ် ခုတ်ချလိုက်တိုင်း ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်သံကြီးများ ဟိန်းထွက်လာပြီး ကြေးညိုရောင် တံခါးကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နောက်သို့ တရွတ်တိုက် ဆုတ်ခွာသွားရကာ သူ၏ ခြေထောက်များကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော မြောင်းကြီး နှစ်ခုပင် ဖြစ်ပေါ်သွားရသည်။

ခုတ်ချက်တိုင်းတွင် အားနည်းလှသော စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်တစ်ခုသည် ကြေးညိုရောင် တံခါးကြီးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပြင်းထန်သော ရိုက်ချက် ခုနစ်ချက်ကို ကြံ့ကြံ့ခံပြီးနောက် နောက်ဆုံးတစ်ချက်တွင် သူ၏ ခြေထောက်ကို မြေပြင်ထဲသို့ အင်တိုက်အားတိုက် နင်းချလိုက်ရာ မြေပြင်သည် ချက်ချင်း အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲအက်သွားရသည်။

လီတာကျွဲ့သည်လည်း အများဆုံး ခုနစ်ချက်သာ တိုက်ခိုက်နိုင်ပုံရပြီး ခုနစ်ချက်မြောက်ပြီးနောက်တွင် ရပ်တန့်သွားချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုအခွင့်အရေးကို အရယူကာ နောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာလိုက်ပြီး လီတာကျွဲ့ကို အကဲခတ်ကြည့်ရာ လီတာကျွဲ့၏ မျက်နှာသည် ထိုခဏ၌ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

နဂါးသတ်ချက် တိုက်ခိုက်ရေးပညာကို ခုနစ်ကြိမ် ဆက်တိုက် အသုံးပြုခြင်းသည် သူ၏ စွမ်းအင်များကို များစွာ ကုန်ခမ်းစေခဲ့ပုံရပေသည်။

"မင်းက လိပ်ခွံနောက်မှာပဲ ပုန်းနေတတ်တာလား" လီတာကျွဲ့သည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အေးစက်သော အလင်းတန်း သုံးခု ရုတ်တရက် လင်းလက်သွားပြီး လီတာကျွဲ့၏ ရှေ့မှောက်သို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်ရှိသွားချေသည်။

လီတာကျွဲ့သည် ဓားကို လွှဲယမ်း၍ ခုခံလိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အလင်းတန်း နှစ်ခုကိုသာ ခုခံနိုင်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံး အလင်းတန်း တစ်ခုသည် သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွင်းသွားတော့သည်။

အလင်းမဲ့ ပျံလွှားဓားမြှောင် သုံးစင်းသည် လွင့်စဉ်သွားပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျမသွားဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်၌ ပြန်လည် ပုန်းကွယ်သွားကြသည်။

ယင်းတို့သည် ပုစဉ်းရင်ကွဲ တောင်ပံကဲ့သို့ ပါးလွှာလှသဖြင့် အနီးအနားတွင် ပုန်းကွယ်နေပါက အလွယ်တကူ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှပေသည်။

"တကယ်ကို မြန်ဆန်တဲ့ ဓားမြှောင်တွေပဲ" လီတာကျွဲ့၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရသည်။ သူ၏ ကိုယ်ရံစွမ်းအင် အကာအကွယ်သည် စိုးစဉ်းမျှ အရာမထင်ဘဲ တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွင်းခြင်း ခံလိုက်ရချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည်လည်း လက်မောင်းများ အနည်းငယ် နာကျင်ကိုက်ခဲနေသော်လည်း ကြေးညိုရောင် တံခါးကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ လီတာကျွဲ့ထံသို့ ထက်မြက်သော မြားတစ်စင်းအလား အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

လီတာကျွဲ့၏ မျက်နှာသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်နေပြီး လက်ထဲမှ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်ပြန်သည်။

ထိုကြေးညိုရောင် တံခါးကြီးသည် လွန်စွာ ခိုင်ခံ့လွန်းလှသဖြင့် သူသည် ခုတ်ချက်တိုင်းကို နေရာတစ်ခုတည်းသို့သာ ဦးတည်ခုတ်ချခဲ့သော်လည်း တံခါးကြီးမှာ စိုးစဉ်းမျှ ပျက်စီးခြင်းမရှိဘဲ အကောင်းပကတိအတိုင်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်ချေသည်။

အကယ်၍ ကြေးညိုရောင် တံခါးကြီးသာ မရှိပါက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို သူကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့လိမ့်မည်ဟု လီတာကျွဲ့ ခံစားနေရသည်။

သို့သော်လည်း သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် လက်နက်၏ စွမ်းအားကို အမှီပြု၍ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ကိုမူ သူ မေ့လျော့နေခဲ့ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လီတာကျွဲ့နှင့် ခြေတစ်လှမ်းအကွာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ထိုခြေတစ်လှမ်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ သတ်ကွင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

လီတာကျွဲ့သည် လက်ထဲမှ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးကို ရုတ်တရက် အပေါ်သို့ ပင့်မြှောက်လိုက်ရာ ထက်မြက်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အရေပြားကို စူးစူးရှရှ နာကျင်သွားစေသည်။

လီတာကျွဲ့က ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်နေသော မျက်ဝန်းများသည် သေဆုံးနေသော ဝက်တစ်ကောင်ကို ကြည့်နေသည့်အလား စိတ်ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေချေသည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လီတာကျွဲ့၏ ရှေ့မှောက်မှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် လီတာကျွဲ့၏ ခုတ်ချက်သည် ဟင်းလင်းပြင်ကိုသာ ထိမှန်သွားရသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လီတာကျွဲ့၏ နောက်ကျောဘက်၌ ဘွားခနဲ ပေါ်လာပြီး လက်ထဲမှ ကြေးညိုရောင် တံခါးကြီးဖြင့် လီတာကျွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အင်တိုက်အားတိုက် ဆွဲထုလိုက်လေတော့သည်။

လီတာကျွဲ့သည် သွေးတစ်လုတ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ လွင့်စဉ်လဲကျသွားရချေသည်။

တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လှသော်လည်း လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှသော အလင်းမဲ့ ပျံလွှားဓားမြှောင်များသည် လီတာကျွဲ့၏ လက်ကြောနှင့် ခြေကြောများကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သဖြင့် သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် နာကျင်စွာ ညည်းတွားနေရတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကြေးညိုရောင် တံခါးကြီးကို ဘေးသို့ ချထားလိုက်ပြီး လီတာကျွဲ့၏ ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် လျှောက်လှမ်းလာကာ သူ၏ လက်ဖဝါးကို လီတာကျွဲ့၏ ဦးခေါင်းထက်သို့ တိုက်ရိုက် တင်လိုက်လေသည်။

စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်း မဟာပညာရပ်ကို ချက်ချင်း လည်ပတ်စေလိုက်ရာ ကြီးမားလှသော စုပ်ယူမှု စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လီတာကျွဲ့၏ မျက်လုံးများကို ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားစေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်း မဟာပညာရပ်ကို အသုံးပြု၍ သူတစ်ပါး၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်များကို မစုပ်ယူခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီ ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမူကား သူ၏ ပါရမီအရည်အချင်းများ ပြန်လည်မကောင်းမွန်သေးမီက သူတစ်ပါး၏ ကျင့်စဉ်များကို စုပ်ယူခဲ့လျှင်ပင် အလဟဿ ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူ၏ ပါရမီအရည်အချင်းများ ပြန်လည်ရရှိနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူတစ်ပါး၏ ကျင့်စဉ်များကို ထပ်မံ စုပ်ယူနိုင်ပြီ ဖြစ်ချေသည်။

မာထျန်းသည် အဝေးမှနေ၍ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကာ ကြည့်ရှုနေပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှပင် မဟနိုင်တော့ပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လီတာကျွဲ့၏ နက်ရှိုင်းလှသော ကျင့်စဉ်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူလိုက်ရုံမျှမက ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းပညာရပ်ကိုပါ အသုံးပြု၍ လီတာကျွဲ့၏ အတိတ်မှတ်ဉာဏ်များကို ရှာဖွေစစ်ဆေးလိုက်သည်။

ထိုအခါမှသာ လီတာကျွဲ့သည် အဘယ်ကြောင့် ထိုဂိုဏ်းကြီးများမှ တပည့်များအပေါ် ရန်ငြိုးအာဃာတ ထားရှိရသည်ကို သူ နားလည်သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

လီတာကျွဲ့သည် မူလက မည်သည့်ကျင့်စဉ်ကိုမျှ မကျင့်ကြံဖူးသော သာမန် အမဲဖျက်သမားတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး လှပချောမောသော ဇနီးသည်တစ်ဦး ရှိခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုမှ နာမည်ခံတပည့်မျှသာ ဖြစ်သောသူတစ်ဦးက သူ၏ ဇနီးသည်ကို အတင်းအဓမ္မ လုယူသွားခဲ့ပြီး သူ့ကိုလည်း ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိအောင် ပြုလုပ်ခဲ့ချေသည်။

လီတာကျွဲ့သည် အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းပူဆွေးကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မျှော်လင့်မထားဘဲ ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်း ပျက်စီးယိုယွင်းမှုတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

ထိုဂူသင်္ချိုင်းမှ ရရှိခဲ့သော ပစ္စည်းများနှင့် အမွေအနှစ်များကြောင့်သာ လီတာကျွဲ့သည် အင်အားတောင့်တင်းသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။