အခန်း ၁၁၀၅

ကမ္ဘာပျက်ကြီး၏နဂါးဧကရာဇ်။ အပိုင်း ၁၁၀၅

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်၏ ဒုတိယအတွဲ။

တုပိုင်၏ စကားများကို ကြားသည်နှင့် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ဝင် အမျိုးသမီး ဆိုဖီယာက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ဟက်...။ အိမ်မက် မက်နေတာလား။"

တုပိုင်က နားမလည်ဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။"

ဆိုဖီယာက မောက်မာစွာ တုံ့ပြန်လိုက်၏။ "ငါတို့က အဆင့်နိမ့်မျိုးနွယ်တွေနဲ့ ဘယ်တော့မှ အပေးအယူလုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ စည်းကမ်းချက်တွေကို သဘောတူရင်တူ ၊ မတူရင် နင့်မိန်းမကို တောရိုင်းသားရဲတွေ ကိုက်ဖြတ်တာ ထိုင်ကြည့်နေလိုက်။"

သူမ၏ အချက်ပြမှုနှင့်အတူ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် ထိုအထီးလေးကောင်က မိုဟန်ဆီသို့ ခုန်အုပ်သွားကြသည်။

သို့သော် ခေတ္တအကြာ၌ပင် တုပိုင်နှင့် မိုဟန်တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ လုံးဝ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။ ထိုခန္ဓာကိုယ်များက ရေတွက်၍မရနိုင်သည့် စွမ်းအင်အမှုန်လေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကွဲအက်သွားပြီး လေထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။

ဆိုဖီယာ၏ မျက်နှာအမူအရာ သိသိသာသာ ပျက်ယွင်းသွားသည်။

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်၌ တုပိုင်နှင့် မိုဟန်တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ ပြန်လည် စုစည်းလာကာ အသက်ပြန်ရှင်လာကြပြန်၏။

တုပိုင်က ဆိုဖီယာအား စိုက်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ သတိပေးလိုက်သည်။ "မင်း ငါနဲ့ မိုဟန်ကို အတင်းအိပ်ပျော်သွားအောင် လုပ်နိုင်တာ သေချာတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ သတိမလည်ရင် ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်လို့ မရဘူး။ ငါ သတိရှိနေသရွေ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးပြီး အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည် မွေးဖွားနိုင်တယ်။ မိုဟန်က တခြားအထီးတွေရဲ့ စော်ကားတာကို ဘယ်တော့မှ ခံမှာမဟုတ်သလို ငါလည်း ယောက်ျားမာန အချိုးခံမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ဤသည်မှာ အကြွင်းမဲ့ အမှန်တရားပင်။

သားသတ်သမား၏ ဓား လေထဲ၌ ရွယ်ထားချိန်၌သာ ခြိမ်းခြောက်နိုင်သည့် အာနိသင် ရှိသည်။ နောက်ဆုံး၌ ခုတ်ချလိုက်သည်နှင့် ရလဒ်က အပြီးတိုင် သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်သွားလေပြီ။

ထို့ကြောင့် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်များအနေဖြင့် တုပိုင်ကို ခြိမ်းခြောက်ရန် သူ နိုးကြားပြီး သတိကြည်လင်နေရန် လိုအပ်သည်။ သို့သော် သူ သတိရှိနေသရွေ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ကာ အခြေအနေကို အဆုံးအစမဲ့ ပြန်လည် စတင်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြန်၏။

ဤအကြောင်းကြောင့် ဆိုဖီယာ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ လုံးဝ အရာမထင်တော့ဘဲ ကျရှုံးသွားရသည်။

ဆိုဖီယာက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် ထိုအထီးလေးကောင်မှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။ ထို့နောက် သူမ လက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြန်သည်။

ရုတ်တရက် သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားကာ အဆုံးအစမဲ့ မြက်ခင်းပြင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွား၏။

ဆိုဖီယာက တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။ "စမ်းသပ်ခံ တုပိုင်... နင့်ရဲ့ နောက်ဆုံးရည်မှန်းချက်က ဘာလဲ။"

တုပိုင်က တွေဝေခြင်းမရှိ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ "ကမ္ဘာပေါ်က လူသားတွေကို အသက်ပြန်သွင်းဖို့... ပြီးတော့ ငါ့မိန်းမတွေနဲ့ ကလေးတွေကို ပြန်ခေါ်လာဖို့ပဲ။"

ဆိုဖီယာက ခေါင်းရမ်းကာ ပြတ်သားစွာ ချေပလိုက်၏။ "မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါ ဘယ်တော့မှ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူတို့ လုံးဝ သေသွားကြပြီ။ အသက်ပြန်သွင်းဖို့ဆိုတာလည်း မဖြစ်နိုင်ဘူး။ နင်နဲ့ မိုဟန် အကြိမ်ကြိမ် အသက်ပြန်ရှင်လာလို့ ဖြစ်နိုင်မယ်လို့ နင် တွေးကောင်း တွေးလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်းက နင်တို့နှစ်ယောက်လုံး အစကတည်းက တကယ် မသေခဲ့လို့ပဲ။ အဲဒီလူတွေကတော့ တကယ်ကို သေသွားကြပြီ။"

သူမက ဆက်လက် ရှင်းပြသည်။ "တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် အသက်ဆိုတာ အချိန်ပဲ။"

"အချိန်အများစုမှာ အချိန်စီးဆင်းမှုက မှန်လို ချောမွေ့ငြိမ်သက်နေတဲ့ မြစ်တစ်စင်းနဲ့ တူတယ်။ ဒါပေမဲ့ စွမ်းအင်တွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပုံပျက်သွားစေရင် သတ်မှတ်ချက်တစ်ခု ရောက်သွားတဲ့အခါ အချိန်က လှိုင်းထလာလိမ့်မယ်။"

"တာ့နင်အင်ပါယာရဲ့ ပွားလာတဲ့ ကမ္ဘာ့ဟင်းလင်းပြင်ခွဲ မွေးဖွားလာတာ ဒီအချိန်လှိုင်းတံပိုးတွေကြောင့်ပဲ။ ပုံမှန် ကမ္ဘာမြေရဲ့ အချိန်က ရှေ့ကို ဆက်စီးဆင်းနေချိန်မှာ ပွားလာတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ခွဲက တက်လာတဲ့ လှိုင်းတံပိုးလို အပြင်ဘက်ကို အခုံးပုံစံ ရိုက်ခတ်သွားတယ်။"

"အဲဒါကြောင့်ပဲ အချိန်ကာလ တူညီစွာ ဖြတ်သန်းရပေမဲ့ ခေတ်သစ် တာ့နင်အင်ပါယာရဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ခွဲက နှစ်သုံးရာကျော် နောက်ကျနေတာပဲ။ မဟာပေါက်ကွဲမှုကြီးရဲ့ အစောပိုင်းကာလတွေတုန်းက အချိန်တွေ အားလုံး ကမောက်ကမဖြစ်ပြီး ရိုက်ခတ်နေတဲ့ လှိုင်းတံပိုးတွေ အခြေအနေမှာ ရှိနေခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ နှစ်ဘီလီယံ ၁၀ ကျော် ကြာပြီးနောက်မှာတော့ အချိန်စီးဆင်းမှုက ငြိမ်သက်နေတဲ့ ရေပြင်လို တည်ငြိမ်သွားပြီ။"

"ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခု နည်းပညာ အမြင့်ဆုံး အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်သွားတဲ့အခါ အာကာသ ခုန်ပျံကျော်လွှားတာတွေ ဖြစ်နိုင်လာတယ်။ ငါတို့မျိုးနွယ်ရဲ့ စွမ်းအင် ယဉ်ကျေးမှုက အထွတ်အထိပ် ရောက်နေပြီဖြစ်လို့ လူတိုင်း အာကာသ ခုန်ပျံကျော်လွှားတာ လုပ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို ခုန်ပျံကျော်လွှားနေချိန်မှာတောင် အချိန်က ရှေ့ကို ဆက်စီးဆင်းနေဆဲပဲ။"

"ဥပမာအနေနဲ့ မိုဟန်ကို ဒီခေါ်လာတုန်းက အာကာသ ခုန်ပျံကျော်လွှားတာကို ငါ သုံးခဲ့တယ်။ မိုဟန်နဲ့ ငါ့အတွက်တော့ အလင်းနှစ် လေးနှစ်စာ အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်တာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြစ်သွားတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ နင့်အတွက်ကျတော့ ငါ့ကို နောက်ဆုံး မမြင်လိုက်ရခင် အချိန်လေးနှစ် အပြည့် ကြာသွားတယ်။"

"အဲဒီ လုပ်ငန်းစဉ် တစ်လျှောက်လုံး အချိန်က ပုံမှန်အတိုင်း ရှေ့ကို ဆက်ရွေ့နေဆဲပဲ။ ဘာလို့ လေးနှစ်ဆိုတဲ့ အချိန်က မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်သွားသလို ခံစားရတာလဲ။ အဲဒါ အိပ်ပျော်သွားတာနဲ့ တူတယ်။ နင် ဆယ်နာရီကျော် အိပ်ပျော်သွားနိုင်ပေမဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ ခဏလေး ကြာလိုက်သလို ခံစားရမှာပဲ။"

ဆိုဖီယာက စကားကို ခေတ္တရပ်လိုက်၏။ "ဒါဆို... ငါ ဆိုလိုတာကို နားလည်ပြီလား။"

တုပိုင်က လေးနက်စွာ ပြောသည်။ "အချိန်စီးဆင်းမှုက ထာဝရပဲ။ ဘယ်တော့မှ နောက်ပြန်မလှည့်နိုင်ဘူး။"

ဆိုဖီယာက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "အင်း... အတိအကျပဲ။ နင်တို့လူတွေထဲက အိုင်းစတိုင်းက ဒါကို သီအိုရီတွေနဲ့ လက်တွေ့ အတည်ပြုထားတယ်။ အချိန်က နောက်ပြန်သွားလို့ မရဘူး။ ဒါပေမဲ့ အရာဝတ္ထုတစ်ခုရဲ့ အမြန်နှုန်းက အလင်းအမြန်နှုန်းကို ကျော်သွားတဲ့အခါ အချိန် နောက်ပြန်စီးဆင်းနိုင်တယ်လို့ အကြံပြုထားတဲ့ နောက်ထပ် သီအိုရီတစ်ခု ရှိသေးတယ်။"

**--**--**--**--**--**--**--**

ဆိုဖီယာက စကားဆက်လိုက်သည်။ "ရှုထောင့်တစ်ခုက ကြည့်ရင် နင့်မိန်းမနဲ့ လူသားအားလုံးကို အသက်ပြန်သွင်းဖို့ လွယ်ပါတယ်။ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်တွေအနေနဲ့ ငါတို့မှာ အသက်ဖန်တီးနိုင်တဲ့ စွမ်းရည် ရှိတယ်။ ငါတို့အတွက် နင့်မိန်းမ ၊ ကလေးတွေနဲ့ ကမ္ဘာပေါ်က မရေမတွက်နိုင်တဲ့ လူသားတွေဆိုတာ ဒေတာ အချက်အလက် အပိုင်းအစတွေထက် မပိုဘူး။ ငါတို့ သူတို့ကို အလွယ်တကူ အသက်ပြန်ရှင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်။"

ဆိုဖီယာ၏ အသံ အေးစက်သွား၏။ "ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အဲဒီလို ဘယ်တော့မှ လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါတို့က အဆင့်နိမ့်မျိုးနွယ်တွေနဲ့ ဘယ်တော့မှ အပေးအယူမလုပ်လို့ပဲ။"

တုပိုင်က မထီမဲ့မြင်ဟန်ဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ "ဟမ့်... ဒါဆို မင်းက ငါ မသေနိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မသိချင်တော့ဘူးလား။"

ဆိုဖီယာက တုပိုင်ကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်ပြီးမှ ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြောလိုက်၏။ "ဘာလို့လဲဆိုတော့ နင့်ကိုယ်တိုင်တောင် အဲဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို မသိလို့ပဲ။ တစ်ယောက်ယောက်က လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို မဖော်ထုတ်ချင်ဘူးဆိုရင် အလုံခြုံဆုံး နည်းလမ်းက အဲဒါနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ကိုယ်ပိုင် မှတ်ဉာဏ်ကို ဖျက်ပစ်ဖို့ပဲလေ။"

ဆိုဖီယာ၏ ခန့်မှန်းမှုက လုံးဝ မှန်ကန်နေသည်။

တုပိုင်၏ မသေနိုင်ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် သူ အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ပြင်ဆင်ထားသည့် အရန်အစီအစဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် စစ်တုရင်ခုံပေါ်၌ ထိုအကွက် ရွှေ့ပြီးနောက် ထိုလျှို့ဝှက်ချက်ကို သူ၏ စိတ်ထဲမှ ထာဝရ ဖျက်ပစ်လိုက်လေပြီ။

ယခုအခါ သူကိုယ်တိုင်ပင် အမှန်တကယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေရ၏။ အဘယ်ကြောင့် သူ မသေနိုင်ရသည်နည်း။

သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်က မိုဟန်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။ သူတို့ အတိအကျ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အသတ်ခံရသည်မှာ ရှင်းလင်းနေ၏။ သူတို့ လုံးဝ သေဆုံးသွားသင့်သော်ငြား အဘယ်ကြောင့် ဆက်လက်ပြီး အသက်ရှင်နေရသေးသည်နည်း။

ဆိုဖီယာက သူမ၏ လက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြန်ရာ တုပိုင်နှင့် မိုဟန်တို့ အိပ်မောကျသွားစေရန် အတင်း ဖိအားပေးခံလိုက်ရသည်။

သတိမလစ်သွားခင်လေးမှာပင် မိုဟန်က တုပိုင်ထံ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ သတင်းစကားတစ်ခု ပေးပို့လာ၏။

မိုဟန်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလာသည်။ "တုပိုင်... နင် အခုထိ အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သေးလား။"

တုပိုင်က နှစ်သိမ့်လိုက်၏။ "နောက်ထပ် ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ငါ မသိပေမဲ့... ဘာလို့ အသက်ရှင်နေသေးလဲဆိုတာ ကိုယ်တိုင်တောင် မသိပေမဲ့... အရာအားလုံး အစီအစဉ်အတိုင်း ဖြစ်နေဆဲပဲလို့ ထင်ရတယ်။"

မိုဟန်က ထပ်မံ အတည်ပြုလာသည်။ "ဒါဆို နင် ဒီခွေးမကို သတ်နိုင်လား။"

တုပိုင်က တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်၏။ "ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။"

သူတို့၏ အပြန်အလှန် စကားပြောဆိုမှုမှာ တစ်မိနစ် သို့မဟုတ် နှစ်မိနစ်ခန့် ကြာမြင့်သည့် နှုတ်ဖြင့် ပြောဆိုသော စကားပြောခန်းတစ်ခုလို ခံစားရသော်လည်း လက်တွေ့၌မူ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်သည့် သတင်းအချက်အလက် လွှဲပြောင်းမှုက စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်း၌သာ လျှပ်တစ်ပြက် ဖြစ်ပေါ်သွားခြင်း ဖြစ်၏။

ထို့နောက် မကြာမီမှာပင် သူတို့နှစ်ယောက်လုံး အိပ်မက်မဲ့သော ခြောက်ခြားဖွယ် အိပ်မောကျခြင်းထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားကြသည်။

**--**--**--**--**--**--**--**

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ် ကောင်စီအတွင်း၌ ပြင်းထန်ပြီး ကြီးမားသည့် အငြင်းပွားမှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေ၏။

ထိုအငြင်းပွားမှု၏ အဓိကအချက်မှာ တုပိုင်ကို သတ်ဖြတ်ရန် သူတို့၏ စွမ်းအားအားလုံးကို အသုံးပြုသင့် ၊ မသင့် ဆိုသည့်အချက်ပင် ဖြစ်သည်။

အုပ်စုတစ်စုက တုပိုင်မှာ သူတို့၏ စမ်းသပ်မှုအတွင်းမှ ချို့ယွင်းချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု ငြင်းခုံကြ၏။ ကြီးမားသည့် ကပ်ဘေးဆိုးများကို ယူဆောင်လာမည့် အန္တရာယ်ရှိသော အမှားအယွင်းတစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် မည်သည့်တန်ဖိုး ပေးဆပ်ရပါစေ သူ့ကို ကွပ်မျက်ရန် လိုအပ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက် အုပ်စုကမူ တုပိုင်၏ မသေနိုင်ခြင်းက သူတို့၏ နားလည်သဘောပေါက်မှု၌ ချို့ယွင်းချက် ရှိနေကြောင်း သက်သေပြနေသည်ဟု ချေပကြ၏။ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်များ၏ ထာဝရအသက် ရှာဖွေမှု ခရီးစဉ်အတွက် တုပိုင်က လုံးဝ အသစ်စက်စက် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပေးစွမ်းနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူ့ကို သတ်မည့်အစား အသေးစိတ် လေ့လာရန် လိုအပ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

နတ်ဘုရားမျိုးနွယ် ကောင်စီ၏ အဖွဲ့ဝင်များ အားလုံး အဆုံးအစမဲ့ ငြင်းခုံနေကြသည်။

နောက်ဆုံး၌ ဆိုဖီယာ နေရာမှ မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။

သူမက အခိုင်အမာ ကြေညာလိုက်သည်။ "ငါ အုပ်စုနှစ်ခုလုံးရဲ့ အမြင်တွေကို ထောက်ခံတယ်။"

လူတိုင်း ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားကြသော်လည်း သူမစကားများ၏ နောက်ကွယ်ရှိ အခြေခံ ယုတ္တိကို အလျင်အမြန်ပင် သဘောပေါက်သွားကြ၏။

ဆိုဖီယာ၏ ဆိုလိုရင်းမှာ လုံးဝ ရှင်းလင်းသည်။ သူတို့သည် တုပိုင်ကို သတ်ရန် ရရှိနိုင်သမျှ နည်းလမ်းတိုင်းကို အသုံးပြုကြမည် ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သူ့ကို သတ်၍ရနိုင်မည်ဆိုလျှင် သူ၏ မသေနိုင်ခြင်းသီအိုရီမှာ မှားယွင်းနေပြီး သူ့ထံ၌ လက်တွေ့ကျသော သုတေသနတန်ဖိုး ရှိမနေကြောင်းကို သက်သေပြနေပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ သူ့ကို သတ်၍မရနိုင်လျှင်လည်း သူတို့ လုပ်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးဖြင့် တိုက်ခိုက်သည့် လုပ်ရပ်ကိုယ်တိုင်ကပင် သူ၏ မသေနိုင်ခြင်းကို အဆုံးစွန်သော လေ့လာမှုတစ်ခုအဖြစ် အကျိုးပြုသွားပေလိမ့်မည်။

သူမ၏ ယုတ္တိကို လက်ခံလျက် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ် ကောင်စီက တညီတညွတ်တည်းသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချမှတ်လိုက်ကြ၏။

သူတို့သည် ခန့်မှန်း၍မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသည့် စွမ်းအင် စတေးမှုကြီး လိုအပ်လျှင်တောင် တုပိုင်ကို သတ်ရန် ဖြစ်နိုင်သမျှ နည်းလမ်းအားလုံးကို ပြုလုပ်သွားကြမည် ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် မရေမတွက်နိုင်သော ကွပ်မျက်ခြင်း နည်းလမ်းများအကြောင်းကို ဆွေးနွေးငြင်းခုံကြသည်။

နောက်ဆုံး၌ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ် ကောင်စီက တုပိုင်ကို သတ်ရန် မပြီးပြည့်စုံသေးသည့် အဆုံးစွန်သော လက်နက်တစ်ခုကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

အနက်ရောင်တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုပင်။

ကြယ်တစ်ပွင့်သည် ဘဝသက်တမ်း အဆုံးသတ်သို့ နီးကပ်လာသောအခါ ပထမဆုံးအနေဖြင့် ဧရာမ ကြယ်နီကြီးတစ်ခုအဖြစ် ကျယ်ပြန့်သွားပြီး ကြယ်ပုဖြူတစ်ခုအဖြစ် ပြိုကျသွားကာ နောက်ပိုင်း၌ နျူထရွန်ကြယ်တစ်ပွင့် ဖြစ်လာ၏။ အကယ်၍ ထိုနျူထရွန်ကြယ် ကိုယ်ပိုင် ဆွဲငင်အားအောက်၌ ဆက်ပြိုကျနေလျှင် အနက်ရောင်တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပေလိမ့်မည်။

ကမ္ဘာမြေ၏ နေမင်းကြီး၌ ဤသို့ဖြစ်လာရန် လိုအပ်သည့် ဒြပ်ထု ရှိမနေချေ။ ကြယ်ပုဖြူလေးတစ်ခုသာ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး အနက်ရောင်တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြိုကျနိုင်စွမ်း ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

အနက်ရောင်တွင်းနက်ကြီး၏ အချင်းဝက် ပိုမို သေးငယ်လေ ၊ ခန့်မှန်း၍မရနိုင်အောင် ပိုမို သိပ်သည်းလာလေဖြစ်ကာ တစ်ကုဗစင်တီမီတာလျှင် တန်ချိန် ၁၀ ဘီလီယံအထိပင် ရောက်ရှိနိုင်သည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အနက်ရောင်တွင်းနက်ကြီး၏ အချင်းဝက် ပိုမို ကြီးမားလေ ၊ သိပ်သည်းဆ ပိုမို သေးငယ်လေ ဖြစ်၏။

အထွတ်အထိပ် စွမ်းအင် ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခုအနေဖြင့် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်များက အနက်ရောင်တွင်းနက်ကြီးများကို အလွန် ရှည်လျားသော အချိန်ကာလတစ်ခုတိုင်အောင် လေ့လာခဲ့ကြသော်လည်း အသုံးပြု၍ရနိုင်သည့် လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် ပြီးပြည့်စုံအောင် ဖန်တီးနိုင်ခြင်း မရှိသေးချေ။

သေးငယ်လွန်းသည့် အနက်ရောင်တွင်းနက်တစ်ခုမှာ တိုက်ပွဲ၌ အခြေခံအားဖြင့် အသုံးမဝင်လှချေ။ လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုရန် အနက်ရောင်တွင်းနက်ကြီး၌ ဧရာမ အချင်းဝက်တစ်ခု ရှိနေရန် လိုအပ်နေသည်။

သို့သော် အနည်းငယ် ပိုကြီးမားသော အနက်ရောင်တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ဖန်တီးရန်ပင် အလွန် ကြီးမားသည့် ဒြပ်ဝတ္ထုပမာဏ လိုအပ်၏။

ဥပမာအနေဖြင့် အချင်းဝက် ၁ မီတာသာရှိသည့် အနက်ရောင်တွင်းနက်တစ်ခု ဖွဲ့စည်းရန် နေ ၁ စင်းခွဲစာနှင့် ညီမျှသော ဒြပ်ထု လိုအပ်သည်။

နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်များ၏ စွမ်းအင်အားလုံးကို သူတို့၏ ကြယ်သုံးပွင့် ဒေသထံမှ ရယူထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ထိုအရာအားလုံးက နေသုံးစင်းထံမှ လာခြင်း ဖြစ်၏။ တုပိုင်ကို သတ်ရန် သက်သက်နှင့် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် နေတစ်စင်းကို စတေးရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ထို့အပြင် ရိုးသားစွာ ပြောရလျှင် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်များ၌ ထိုကဲ့သို့ ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်နိုင်သည့် အနက်ရောင်တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ပုံတူကူး ဖန်တီးနိုင်စွမ်း အမှန်တကယ် ရှိမနေပေ။

ကမ္ဘာပျက်ကြီး၏နဂါးဧကရာဇ်။ အပိုင်း ၁၁၀၅ ပြီး။

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်၏ ဒုတိယအတွဲ။