အခန်း ၉၅၁
Vol. 69 Ch. 951
အခန်း ၉၅၁ ဆိုက်ရောက်လာခြင်း
ပေါက်ကွဲမှု မဖြစ်ပွားမီ အသက်ဆယ်ရှိုက်စာခန့်အလိုတွင် စုမင်သည် ညှိုးနွမ်းခြောက်သွေ့နေသော ပြင်ပကောင်းကင်ဂြိုဟ်ပေါ်၌ တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေခဲ့သည်။ သူသည် မိမိထံသို့ မလွဲမသွေ ရောက်ရှိလာမည့် အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်၏။ ၎င်းက သူ ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူတို့ထံ လာခဲ့ရသည့် အဓိကအကြောင်းရင်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။
သူ အလိုရှိသည်က ကံကြမ္မာနှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်း အရှင်သခင်တစ်ဦးနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် ဖြစ်ပေသည်။
မိမိ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို ထုတ်သုံး၍ တိုက်ခိုက်လျှင်ပင် ရှုံးနိမ့်မည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲသော်လည်း စုမင်က တိုက်ခိုက်ချင်ဆဲပင်။ ကံကြမ္မာနှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်း အရှင်သခင်နှင့် မိမိအကြား မည်မျှ ကွာခြားသည်ကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့လိုသည်။ ထို့ပြင် ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူတို့၏ အစစ်အမှန် အင်အားကိုလည်း ဆန်းစစ်ကြည့်ချင်သေးသည်။
သူတို့ထံတွင် ကံကြမ္မာနှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်း အရှင်သခင် မည်မျှရှိသည်ကို သိရှိလို၏။ အကယ်၍ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိနေသေးပါက စုမင်သည် သူ၏ အစီအစဉ်အတိုင်း ဆက်လက် လုပ်ဆောင်မည် ဖြစ်ပြီး တစ်ဦးထက်မက ရှိနေပါက အစီအစဉ်ကို ပြောင်းလဲရပေလိမ့်မည်။
အချိန်သည် အသက်တစ်ရှိုက်ချင်းစီ ကုန်လွန်သွားသည်။ ခြောက်ရှိုက်မြောက်သော အချိန်သို့ ရောက်သောအခါ စုမင်က ခေါင်းမော့လိုက်၏။ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ မှော်သင်္ကေတများသည် သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဖျတ်ခနဲ လင်းလက်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။ ထိုအတူ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများက အေးစက်လှသော လှောင်ပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွတ်သွားသည်။ သူသည် လက်မောင်းများကို မြှောက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆောင့်၍ တွန်းချလိုက်၏။
ထိုသို့ ပြုလုပ်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မြေပြင်မှ အထက်သို့ မြှားတစ်စင်းအလား လျင်မြန်စွာ ပျံတက်သွားတော့သည်။ မကြာမီ ထိုဂြိုဟ်ကြီးသည် တစ်ပြင်လုံး တုန်ခါဟိန်းဟောက်လာတော့သည်။ မြေပြင်ပေါ်၌ အက်ကွဲကြောင်းများ ဆက်တိုက် ပြန့်နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ ဖျက်ဆီးရေးစွမ်းအားတစ်ခုက ထိုဂြိုဟ်ကြီးထံမှ ထွက်ပေါ်ပေါက်ကွဲလာသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ အေးစက်လှသော နှာခေါင်းရှုံ့သံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းအသံ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်နှင့်အမျှ ကောင်းကင်ရှိ အမည်းရောင် တိမ်တိုက်များသည် လှိမ့်ဝင်လာပြီး ဝဲဂာက်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ထို့နောက် စုမင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်က ကောင်းကင်ယံတွင် ပြည့်နှက်နေသော အဆုံးမဲ့ မြေထုကြီးပင်။ ၎င်းမှာ လူတစ်ဦးကို မြေမြှုပ် သင်္ဂြိုဟ်ပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် သချိုင်းမြေသားနှင့် တူလှသည်။
၎င်းကို မြေထုဟု ဆိုရမည့်အစား အဆုံးအစမဲ့သော ဧရာမ လက်ဝါးကြီးတစ်ဖက်ဟု ပြောလျှင် ပိုမိုမှန်ကန်ပေလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူတို့၏ ကံကြမ္မာနှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်း အရှင်သခင် ကိုယ်တိုင် ဆိုက်ရောက်လာခြင်းပင် တည်း။
"မင်း နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ"
စုမင်က ခေါင်းမော့ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူက အထက်သို့ ခုန်တက်လိုက်သောအခါ သူ့အောက်ရှိ ဂြိုဟ်ကြီး၏ ဖျက်ဆီးရေးစွမ်းအားမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အကယ်၍ နဂါးငွေ့တန်းထဲမှ လှမ်းကြည့်မည်ဆိုပါက ပြင်ပကောင်းကင်ဂြိုဟ်ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာနေသော ဥက္ကာခဲအုပ်စုကြီး တစ်အုပ်ကို မြင်တွေ့ရပေလိမ့်မည်။ ၎င်းတို့သည် သိပ်သည်းစွာ စုပြုံနေကြပြီး အရေအတွက် မည်မျှရှိသည်ကို မခန့်မှန်းနိုင်ချေ။ သူတို့သည် အလွန်အမင်း မြန်ဆန်လှပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြင်ပကောင်းကင်ဂြိုဟ်အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့ကြသည်။
၎င်းတို့က ထိုဂြိုဟ်ကို ဝန်းရံလိုက်ကြပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ချိတ်ဆက်သွားကာ ဂြိုဟ်ထက် ဆယ်ဆမက ပိုမိုကြီးမားသော ဧရာမ လက်ဝါးကြီး တစ်ဖက်ကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ကြသည်။ ထိုလက်ဝါးကြီး မြှောက်တက်လာသည်နှင့် ပြင်ပကောင်းကင်ဂြိုဟ်ကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ဦးတည်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ အရှိန်အဟုန်အရ ဂြိုဟ်ကြီးအား မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ချေမှုန်းပစ်ချင်နေသည့်အလား ထင်မှတ်ရစေသည်။
သို့သော်လည်း ထိုလက်ဝါးကြီး ထိမိသည့် ခဏတွင်ပင် ဂြိုဟ်ကြီးမှာ ပြိုလဲပျက်စီးသွားတော့သည်။ ပေါက်ကွဲမှုမှ ရိုက်ခတ်မှုနှင့် ဖျက်ဆီးရေးစွမ်းအားများသည် ဥက္ကာခဲများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော လက်ဝါးကြီးကို သွားရောက် ရိုက်ခတ်လိုက်ကြသည်။
နားကွဲလုမတတ် ပေါက်ကွဲသံများသည် နဂါးငွေ့တန်း တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသဖြင့် အဝေးတစ်နေရာသို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့ကြသော ကျင့်ကြံသူ လေးဦးပင်လျှင် ထိုအသံကို ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရသည်။
ထိုပေါက်ကွဲသံကြီး ရှိနေလင့်ကစား ဧရာမ ဥက္ကာခဲလက်ဝါးကြီးမှာ ရပ်တန့်မသွားခဲ့သလို ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင်လည်း အေးစက်သော နှာခေါင်းရှုံ့သံမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထိုလက်ဝါးကြီးက ပြိုလဲပျက်စီးနေသော ဂြိုဟ်ကြီးကို ဖမ်းဆုပ်ထားပြီး ဖြစ်၍ ဂြိုဟ်ကြီးမှာ မိမိဘာသာ ပေါက်ကွဲသွားခြင်းလော သို့မဟုတ် လက်ဝါးကြီး၏ ချေမှုန်းခြင်းအား ခံလိုက်ရခြင်းလော ဆိုသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခွဲခြားရန် ခက်ခဲလှပေသည်။
ထိုသို့ဖြစ်သော်လည်း ဥက္ကာခဲလက်ဝါးကြီးမှာ ရပ်တန့်မသွားဘဲ ဂြိုဟ်၏ အပိုင်းအစများအား ဖမ်းဆုပ်ရန်အတွက် လက်ဝါးကို စုစည်းလိုက်သည်။ ထိုလက်ဝါး၏ ပိုင်ရှင်သည် ဂြိုဟ်ကြီးကို ပြိုလဲပျက်စီးစေခဲ့သော စွမ်းအားမှာ ထိုအက်ကွဲကြောင်း အပိုင်းအစများထဲတွင် ရှိနေပြီး ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူများအား သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် တရားခံလည်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေသည်ဟု သေချာပေါက် သိရှိနေသည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။
"ကံကြမ္မာနှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်း အရှင်သခင် ဟုတ်လား..." ပျက်စီးနေသော ဂြိုဟ်ကြီးထဲမှ တိုးညင်းသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထိုအသံမှာ တည်ငြိမ်ပြီး မည်သည့် ခံစားချက်ကိုမျှ ဖော်ပြခြင်း မရှိချေ။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အကယ်၍ မည်သူမဆို ပျက်စီးနေသော ဂြိုဟ်ကြီးကို လှမ်းကြည့်မည်ဆိုပါက ပျက်စီးနေသော ကုန်းမြေတစ်ခုပေါ်တွင် ဆံပင်များ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ လွင့်ပျံနေလျက် ရပ်နေသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ရပေလိမ့်မည်။
၎င်းအမျိုးသားမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ စုမင်ပင် ဖြစ်သည်။
"မင်းက သေချင်လို့ သေလမ်းရှာနေတာပဲ" ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ အေးစက်စူးရှသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ဥက္ကာခဲလက်ဝါးကြီးမှာ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ၎င်းက စုမင်အား ပျက်စီးနေသော ဂြိုဟ်ကြီးနှင့်အတူ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် မြေမြှုပ်သင်္ဂြိုဟ်ပစ်ချင်သည့်အလား သူ့ထံသို့ ကပ်ညှပ်လာတော့သည်။
"ဘယ်သူက သေချင်လို့ သေလမ်းရှာနေတာလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့" စုမင် စကားပြောလိုက်သည့် ခဏမှာပင် သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင် အိစန်း ပုံရိပ်ယောင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ဧရာမ သစ်ပင်ကြီး၏ ကြီးမားသော အရိပ်သည် စကြဝဠာကြီးထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ပေါ်လာပြီး သူ့အား ဖမ်းဆုပ်ရန် လှုပ်ရှားလာနေသော လက်ဝါးကြီးကို သွားရောက် တိုက်မိတော့သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထိုနယ်ပယ်တစ်ခုလုံး၌ ပေါက်ကွဲသံများ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ လက်ဝါးကြီးသည် အိစန်း ပုံရိပ်ယောင်ကို ဝင်တိုက်မိပြီးနောက် ခဏမျှ တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။ အိစန်း ပုံရိပ်ယောင်မှာ တုန်ရင်သွားပြီး ပြိုလဲတော့မည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။ ၎င်းက ပြင်းထန်စွာ ယိမ်းထိုးသွားပြီး ပုံရိပ်ယောင်အောက်တွင် ရပ်နေသော စုမင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်ထံမှ သွေးစအချို့ စီးကျလာသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။
"အိစန်း..." ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ အေးစက်စက် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ထိုအသံပိုင်ရှင်ကိုမူ မမြင်တွေ့ရချေ။ "မင်းမှာ အိစန်းရဲ့ သွေး ရှိနေရင်တောင် ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူတွေကို စော်ကားတဲ့သူတွေဟာ သေရမှာပဲ"
ထိုအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ဧရာမ ဥက္ကာခဲလက်ဝါးကြီးသည် ဆုပ်ကိုင်အားကို ထပ်မံ တင်းကျပ်လိုက်ပြီး ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ အိစန်း ပုံရိပ်ယောင်အား ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။ စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ရင်သွားပြီး သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။ ဖြူဆုတ်နေသော မျက်နှာဖြင့် သူက လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်လိုက်သော်လည်း သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိဘဲ တည်ငြိမ်ခြင်းသာ ရှိနေသည်။
သူ့နောက်ကွယ်မှ အိစန်း ပုံရိပ်ယောင်က ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာပြီး သူ့ကို ဖမ်းဆုပ်ရန် လာနေသော လက်ဝါးကြီးအား ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်တော့သည်။ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် မြည်ဟည်းနေသော ပေါက်ကွဲသံများသည် တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု တိုက်မိသည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရင်သွားရသည်။ သူက လက်ဝါးကြီးအတွင်းရှိ ကြီးမားသော စွမ်းအားကို အာရုံခံမိသော်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဤကံကြမ္မာနှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်း အရှင်သခင်သည် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ နယ်မြေတွင် တပ်စွဲထားသော မဟာလောကကြီး လေးခုမှ အရှင်သခင်လောက် အင်အားမကြီးကြောင်းကိုလည်း သူ အာရုံခံမိလိုက်သည်။
စုမင်အနေဖြင့် ပုံရိပ်ယောင် ပေါ်လာသည့် အချိန်မှစ၍ ကိုယ်ပွား အမှန်တကယ် ရောက်ရှိလာရန်အတွက် အသက်ဆယ်ရှိုက်စာကျော်မျှ လိုအပ်သည်။ သူ့အတွက်မူ ဤအချိန်မှာ ပြောပလောက်သည် မဟုတ်ချေ။ အမှန်တကယ်တွင် သူ၏ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများသည် ပြီးပြည့်စုံနေပြီး အိစန်းကိုယ်ပွားမှာ မည်သည့် အချိန်တွင်မဆို ရောက်ရှိလာနိုင်သည်။
သို့သော် သူ ထိုသို့ မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။
သူက မတ်တပ်ရပ်လျက် အိစန်း ပုံရိပ်ယောင်များ အဖန်ဖန် ဖျက်ဆီးခံရပြီး ဧရာမ လက်ဝါးကြီးက သူ့ထံသို့ ကပ်ညှပ်လာသည်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။ ၎င်းက ကောင်းကင်ယံ၊ နဂါးငွေ့တန်းနှင့် အခြားအရာ အားလုံးကို အစားထိုးပစ်လိုက်သော်လည်း သူသည် အိစန်းကိုယ်ပွားကို ပေါ်လာအောင် မလုပ်ဆောင်ခဲ့သေးပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အိစန်း ပုံရိပ်ယောင် ပြိုကွဲသွားသည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် နောက်ထပ် ပေါ်လာမည့် ပုံရိပ်ယောင်မှာ ယခင်ကထက် ပိုမို အင်အားကြီးမားလာသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သာမန် သံတုံးတစ်တုံးအား မကွေးမညွတ်၊ မကျိုးပဲ့နိုင်သော သံမဏိ အဖြစ်သို့ မပြောင်းလဲမီ အကြိမ်ပေါင်း ထောင်ချီ၍ သွန်းလုပ်ရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သွန်းလုပ်မှု ပုံစံတစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။
ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ စုမင်၏ အိစန်း ပုံရိပ်ယောင်မှာ ဖျက်ဆီးခံရပြီးနောက် မရေမတွက်နိုင်အောင် ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက်တွင် ဥက္ကာခဲလက်ဝါးကြီးမှာ လက်သီးဆုပ်တစ်လုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ စုမင်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝှေ့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ မြင်တွေ့သမျှ အရာအားလုံးမှာ ဥက္ကာခဲလက်ဝါးကြီးသာ ဖြစ်နေပြီး သူ့အတွက် ထွက်ပြေးစရာနေရာ သို့မဟုတ် ပုန်းကွယ်စရာနေရာ မရှိတော့သည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။
အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးက နဂါးငွေ့တန်းထဲမှ လှမ်းကြည့်မည်ဆိုပါက ဧရာမ ဥက္ကာခဲလက်ဝါးကြီးသည် လက်သီးဆုပ်တစ်လုံးအဖြစ် ဆက်လက် စုစည်းသွားသည်နှင့် ၎င်း၏ လက်ဝါးပြင်ထဲရှိ ဂြိုဟ်ကြီး၊ သက်ရှိအားလုံးနှင့် ပတ်ပတ်လည်ရှိ နဂါးငွေ့တန်း အပါအဝင် အရာအားလုံးကို ချေမှုန်းပစ်တော့မည့်အလား မြင်တွေ့ရပေလိမ့်မည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စုမင်က ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ ခရမ်းရောင် မျဉ်းကြောင်းမှာ ပွင့်သွားတော့သည်။ ၎င်းထံမှ ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာပြီး အငြိုးမျက်လုံး ပေါ်လာခဲ့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူ့အထက်ရှိ ဥက္ကာခဲလက်ဝါးကြီးမှာ မျက်လုံးထဲတွင် အဆမတန် ကြီးမားလာခဲ့သည်။ ၎င်းက ဆက်တိုက် ကြီးမားလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းအတွင်းရှိ အက်ကွဲကြောင်းများကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
စုမင်၏ အကြည့်က တည်ငြိမ်သွားပြီး သူက အရှိန်အပြည့်ဖြင့် အထက်သို့ ခုန်တက်လိုက်ကာ အိစန်း ပုံရိပ်ယောင်ကိုပင် ပြန်လည် ရုပ်သိမ်း၍ မိမိကိုယ်ကိုယ်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သဖြင့် သူ့အား ပိုမိုမြန်ဆန်လာစေသည်။ သူက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျံထွက်သွားတော့သည်။ ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူများ ပိုင်သော နဂါးငွေ့တန်း တစ်ခုလုံးတွင် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ဟိန်းဟောက်သွားပြီး ဥက္ကာခဲလက်ဝါးကြီးက အရာအားလုံးကို ချေမှုန်းရန် လက်သီးဆုပ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် စုမင်သည် အငြိုးမျက်လုံးဖြင့် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော အက်ကွဲကြောင်းထဲမှ ပျံထွက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အဝေးတစ်နေရာမှ ကြည့်လျှင် ဧရာမ ဥက္ကာခဲလက်ဝါးကြီးက နဂါးငွေ့တန်းကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ချိန်တွင် လက်ဝါးထဲမှ ပျံထွက်လာသော ရှည်လျားသည့် အလင်းတန်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့ရပေလိမ့်မည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စုမင်၏ နှုတ်မှ တည်ကြည်လေးနက်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"အိစန်း"
သူ ဤသို့ ပြောလိုက်သည်နှင့် သူ့နောက်ကွယ်တွင် အိစန်းသစ်ပင်၏ ပုံရိပ်ယောင်မှာ ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းက လျင်မြန်စွာ ထင်ရှားပြတ်သားလာပြီး ထိုအထဲမှ ခရမ်းရောင်ဆံပင် ရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦး လမ်းလျှောက်ထွက်လာခဲ့သည်။
ဤအမျိုးသား၏ ပေါ်လာမှုသည် စကြဝဠာကြီးကို ချက်ချင်း လှိမ့်ဝင်သွားစေကာ လောကကြီးအား ဟိန်းဟောက်သွားစေပြီး နဂါးငွေ့တန်းထဲတွင် ဧရာမ လှိုင်းလုံးကြီးများ ပေါ်ပေါက်လာသည့်အလား ဖြစ်သွားစေသည်။ ခရမ်းရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသား၏ ပတ်ပတ်လည်ရှိ နဂါးငွေ့တန်းထဲတွင် မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အဆုံးမဲ့လှိုင်းတွန့်များ ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုလှိုင်းတွန့်များသည် တစ်လှိုင်းနှင့်တစ်လှိုင်း ပြန်လည် ထပ်တူကျသွားသော်လည်း သာမန်လူတစ်ဦးအနေဖြင့် ဤလှိုင်းတွန့်များမှာ မည်သည်ဖြစ်ကြောင်း မည်သို့မျှ ခွဲခြားနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
သို့သော်လည်း စုမင်က ဤလှိုင်းတွန့်များသည် ဤနဂါးငွေ့တန်းအတွင်းရှိ နိယာမတရားများ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိနေသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စုမင်၏ အိစန်းကိုယ်ပွား ဤနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် နိယာမများသည် အဓမ္မ နှင်ထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ၎င်းက ထိုနဂါးငွေ့တန်းသည် အိစန်း ရောက်ရှိလာသည်နှင့် သူ၏ နယ်မြေဖြစ်သွားသည့်အလား ထင်မှတ်ရစေသည်။ ဤနယ်မြေအတွင်း၌ နိယာမအားလုံး၊ စိတ်ဆန္ဒအားလုံးနှင့် စည်းမျဉ်းအားလုံးသည် အီချန်၏ စိတ်ဆန္ဒကြောင့်သာ အလုပ်လုပ်ပေလိမ့်မည်။
ရှည်လျားသော ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံ၊ ရှည်လျားသော ခရမ်းရောင်ဆံပင်... ပြီးလျှင် သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ ခရမ်းရောင်မျက်လုံးတစ်လုံး။
စုမင်၏ အိစန်းကိုယ်ပွား ပေါ်လာသည့် ခဏ၌ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံ ကိုယ်ပွားက လှုပ်ရှားလာပြီး ပုံရိပ်ဝါးမြိုခြင်း ပညာရပ် ကျင့်ကြံသော ကိုယ်ပွားသည်လည်း ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံ ကိုယ်ပွားထဲမှ လမ်းလျှောက် ထွက်လာခဲ့သည်။ စုမင်၏ ဝိညာဉ်ကို လမ်းညွှန်ချက်အဖြစ် အသုံးပြုကာ ဤကိုယ်ပွား သုံးကိုယ်သည် နဂါးငွေ့တန်းထဲတွင် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ထပ်တူကျသွားကြတော့သည်။
၎င်းတို့ ထိုသို့ပြုလုပ်ကာ တစ်ဦးတည်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသောအခါ စုမင်က ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် မိစ္ဆာဆန်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထံမှ နက်ရှိူင်းသော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်တစ်ခု ပျံ့လွင့်လာပြီး ၎င်းက သူ၏ တည်ရှိမှုတစ်ခုတည်းကပင် လောကရှိ မကောင်းမှုအားလုံး၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်နေသည့်အလား ထင်မှတ်ရစေသည်။ သူ ရပ်နေသော နေရာရှိ အလင်းရောင် အားလုံးမှာလည်း နက်မှောင်သော ခရမ်းရောင် အရိပ်အယောင်တစ်ခုဖြင့် အစားထိုးခံလိုက်ရသည်။
သူ၏ စွမ်းအားမှာ နေကပ်ဘေးအဆင့်မှစ၍ အဆက်မပြတ် မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး သူသည် ကံကြမ္မာနှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်း အရှင်သခင်တစ်ဦး ဖြစ်မလာသေးသော်လည်း ၎င်းနှင့် အလွန်အမင်း နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထံမှ ရှေးဟောင်းအငွေ့အသက်တစ်ခုလည်း ပြန့်လွင့်လာပြီး ဤရှေးကျသော ခံစားချက်က ထိုနယ်ပယ် တစ်ခုလုံးအား ပြည့်နှက်သွားကာ နဂါးငွေ့တန်းကိုပင် ဆွေးမြည့်သွားစေနိုင်သည့်အလား ထင်မှတ်ရစေသည်။
မိစ္ဆာဆန်သော အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ စုမင်က ညာလက်ကို မြှောက်ကာ ဟင်းလင်းပြင်အား ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် သူ၏ ညာဘက်လက်ဝါးပေါ်တွင် ဖြူဖွေးသော ကျောက်တုံးတစ်တုံး ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းကျောက်တုံးမှာ ယုမိသားစုထံမှ သူ ရရှိခဲ့သော မှော်ရတနာဖြစ်သည့် ဆင်မင်းရှိရာ ငြိမ်းချမ်းသာယာခြင်းများ ဆိုက်ရောက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
သူက ဘယ်လက်ကို ဦးခေါင်းအထက်သို့ မြှောက်လိုက်ရာ စကြဝဠာကြီး တုန်ရင်သွားပြီး စုမင်၏ ဘယ်လက်ထဲတွင် ဧရာမ တောင်ကြီးတစ်လုံး ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုတောင်ကြီးမှာ တာအိုရိပ်သာတောင်ပင် ဖြစ်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စုမင်၏ ခြေဖဝါးအောက်မှ များပြားသော ခရမ်းရောင်မြူခိုးများ ပြန့်လွင့်လာခဲ့သည်။ ၎င်းက မြည်ဟည်းရင်း အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ နဂါးငွေ့တန်းကို ပြည့်နှက်သွားစေပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ၎င်းအား အိစန်း၏ နဂါးငွေ့တန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။
"ငါ မင်းနဲ့ တိုက်ခိုက်ချင်တယ်" စုမင်က အဝေးရှိ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ နေရာတစ်နေရာကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ့မျက်စိရှေ့တွင် လူရိပ်တစ်ရိပ် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာခဲ့သည်။
၎င်းမှာ ရှည်လျားသော အပြာရောင်ဆံပင် ရှိပြီး လျှပ်လက်သော အပြာနုရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဤအမျိုးသားသည် အလွန်အမင်း ချောမောပြီး သူ့တွင် အတောင်ပံများ မရှိချေ။ သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် ပညာရှိမှုများ ရှိနေပြီး ၎င်းက အခြားသူများအား သူ့မျက်လုံးထဲသို့ ကြည့်လိုက်မိသည့်အခါ အခြားနဂါးငွေ့တန်း တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အလား ခံစားရစေကာ ၎င်းထဲမှ ပြန်လည် ရုန်းထွက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။
ထိုအမျိုးသား၏ နှုတ်ခမ်းများသည် ပါးလွှာပြီး သူ့အား အနည်းငယ် ကြင်နာမှုကင်းမဲ့သော မျက်နှာအမူအရာမျိုး ဖြစ်စေကာ ၎င်းက သူ့ထံတွင် အေးစက်စူးရှသော အငွေ့အသက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက စုမင်ကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ငါ မင်းကို အိစန်းလို့ ခေါ်ရမလား ဒါမှမဟုတ် ထျန်းရှဲ့ကျီရဲ့ တပည့်လို့ ခေါ်ရမလား" အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားက ခံချက်ကင်းမဲ့စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
"မင်း ဒီနေရာမှာ ရှိနေတာ ကြာပြီပဲ" စုမင်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ လက်နဲ့ ခြေထောက်တွေကို ချန်ထားခဲ့ပါ။ ငါ အိစန်းကို ထောက်ထားပြီး မင်းကို မင်းရဲ့ ခေါင်းနဲ့အတူ ထွက်သွားခွင့်ပြုမယ်"
အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသား၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ စကားပြောဆိုလိုက်သောအခါ သူ့လေသံမှာ ငြင်းဆန်ခွင့် မရှိပေ။ သူ့အသံ အပြင်သို့ ပျံ့လွင့်သွားသောအခါ စုမင်၏ ပတ်ပတ်လည်ရှိ ခရမ်းရောင်မြူခိုးများမှာ လှိမ့်ဝင်လာပြီး နိယာမများ နှင်ထုတ်ခံထားရသော နဂါးငွေ့တန်းထဲတွင် နိယာမများ ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်၊ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ၎င်းတို့သည် ထိုအလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသား၏ နိယာမများ ဖြစ်နေကြတော့သည်။