အခန်း ၉၅၉
Vol. 69 Ch. 959
အခန်း ၉၅၉ မင်းရဲ့ တာအိုက ဘာလဲ
ဤသည်ကား ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ကြီးမားသော ဘေးဒုက္ခကြီးတစ်ခု ဖြစ်ချေသည်။
ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူများသည် အလေးအမြတ်ထားရသော မဟာမျိုးနွယ်စုကြီး လေးခုအနက် တစ်ခုဖြစ်လင့်ကစား ယခုကဲ့သို့ ကြီးမားသော သားရဲပင်လယ်ကြီးမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးကြချေ။ သားရဲပေါင်း တစ်သန်းစလုံး ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူများ ပိုင်ဆိုင်သည့် နဂါးငွေ့တန်းအတွင်းသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားကြသောအခါ ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူများသာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်မဟုတ်ဘဲ ဧရာမ သဲလုံးကြီးပေါ်တွင် ထိုင်နေသော သဲဝိညာဉ်အိုကြီးပင် ဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်။
သဲဝိညာဉ်အိုကြီးသည် အော်ဟစ်ဆူညံနေသော ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာကို ကြောင်တောင်တောင် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ထိုကြိုးကြာ၏ နောက်ကွယ်ရှိ သားရဲတစ်သန်းအား လှမ်းကြည့်ရင်း မျက်နှာတွင် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။
သူသည် စုမင်အနေဖြင့် ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူ မျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးအား တစ်လမျှ အဘယ်ကြောင့် ချုပ်နှောင်ထားခိုင်းကြောင်း ယခုမှပင် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။
"ဒီကြိုးကြာ... ငါ့မှာ သူနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခု မှတ်မိနေသလိုမျိုး ခံစားချက် ရှိနေတယ်..."
ထိုအဖိုးအိုသည် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာကို စိုက်ကြည့်ရင်း အတွေးနက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် အသက်ရှင်ခဲ့သည်မှာ အလွန်အမင်း ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်ပြီး စိတ်ထဲ၌ စုဆောင်းထားသော မှတ်ဉာဏ်ပမာဏမှာလည်း များပြားလွန်းလှသဖြင့် မှန်ကန်သော မှတ်ဉာဏ်ကို ရှာဖွေ၍ စိတ်ထဲ၌ ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာစေရန် မတတ်နိုင်ချေ။ သူသည် ပြန်လည်စဉ်းစားရန် အချိန်လိုအပ်ပေသည်။ ထိုသို့ ပြုလုပ်မှသာ အချိန်ကာလများအောက်တွင် မြှုပ်နှံထားခဲ့သော အတွေးစများကို ပြန်လည် ရှာဖွေနိုင်ပေလိမ့်မည်။
"ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူ ကောင်စုတ်တွေ၊ မင်းတို့ရဲ့ ဧည့်သည်တွေကို ကြိုဆိုဖို့ အခုချက်ချင်း ထွက်လာခဲ့ကြစမ်း" ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာသည် စိတ်ကြီးဝင်လျက် ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်ပြီး ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူများထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ ထိုကြိုးကြာ၏ နောက်ကွယ်ရှိ သားရဲအုပ်ကြီးမှာလည်း ဟိန်းဟောက်ရင်း ရှေ့သို့ လှိုင်းလုံးကြီးများအလား တိုးဝင်လာခဲ့ကြရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အလွန်အမင်း ကျယ်ပြန့်လှသော နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့တော့သည်။
အမှန်စင်စစ်အားဖြင့် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာအနေဖြင့် သူတို့ကို သီးသန့် လမ်းညွှန်ပြသနေရန်ပင် မလိုချေ။ သားရဲအုပ်ကြီးသည် သူတို့၏ လမ်းကြောင်းအား ပိတ်ဆို့ထားသမျှ အရာအားလုံးကို ရိုးရှင်းစွာပင် ဖျက်ဆီးပစ်နေကြသောကြောင့် ဖြစ်၏။
ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သော တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူများ၏ နယ်မြေအဆုံးသို့ ရောက်ရှိသည်အထိ ရှေ့သို့ ဆက်လက် တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားရန်သာ ဖြစ်ပေသည်။ ထိုသို့ ရောက်ရှိသွားပါက သူ့တာဝန် ပြီးမြောက်ပြီ ဖြစ်၏။
ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူများ၏ နယ်မြေအတွင်း ကျင့်ကြံခြင်းဂြိုဟ်ပေါင်း တစ်ရာခန့် ရှိပေသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်၌ ထိုဂြိုဟ်များထံမှ အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါ မြောက်မြားစွာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး လူသားသောင်းဂဏန်းမျှ ပြေးထွက်လာကြ၏။ သို့သော်လည်း သူတို့သည် နဂါးငွေ့တန်းအတွင်းရှိ သားရဲပင်လယ်ကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ချက်ချင်းပင် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။
ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာမှာမူ အလွန်အမင်း စိတ်ကြီးဝင်နေခဲ့သည်။ သူသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် စူးရှစွာ အော်ဟစ်ရင်း ရှေ့သို့ ဆက်လက် တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားခဲ့၏။ အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက် သူနှင့် အသူရာနဂါးတို့၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် စူးရှသော အလင်းရောင်တစ်ရောင် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ အလင်းတစ်ချက် လက်သွားသည်နှင့်အတူ သူတို့နှစ်ကောင်စလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြတော့သည်။
စုမင်နှင့် မီးလျှံဂြိုဟ်သခင်တို့သည် ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူများ၏ နယ်မြေပြင်ပရှိ နဂါးငွေ့တန်းအတွင်း၌ ရပ်နေကြသည်။ သူတို့သည် ဝေးကွာသော အရပ်၌ ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို စိုက်ကြည့်နေကြစဉ် သူတို့ ဘေးနား၌ ဖြူဖွေးသော အလင်းရောင်တစ်ချက် လင်းလက်လာခဲ့၏။ ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာနှင့် အသူရာနဂါးတို့ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ကြပြီး သူတို့ ပေါ်လာသည့် ခဏ၌ပင် မီးလျှံဂြိုဟ်သခင်က ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ မီးလျှံပင်လယ်ကြီးတစ်စင်းက သူတို့နှစ်ကောင်အား ချက်ချင်း ဝန်းရံသွားခဲ့တော့သည်။
စုမင်ကလည်း ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။ ချိပ်ပိတ်ခြင်း စွမ်းအားတစ်ခု လျင်မြန်စွာ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး စုမင်နှင့် မီးလျှံဂြိုဟ်သခင်တို့၏ စွမ်းအားအားလုံးဖြင့် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ နတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည်၏ အငွေ့အသက်ကို ဖုံးကွယ်ပစ်လိုက်ကြသည်။
"သလင်းကျောက်တွေ၊ ငါ့ရဲ့ သလင်းကျောက်တွေ" ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာသည် တခြားတစ်နေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့ခြင်း ခံလိုက်ရသောအခါ ခဏမျှ ဆွံ့အသွားခဲ့ပြီးနောက် စုမင်ကို ချက်ချင်း လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"သားရဲပင်လယ်ကြီးရဲ့ ရိုက်ခတ်မှုတွေ ပြီးသွားတဲ့အခါ မင်း သွားပြီးတော့ မင်း လိုချင်သလောက် သလင်းကျောက်တွေကို လုယူနိုင်တယ်" စုမင်က ဝေးကွာသော အရပ်ရှိ ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူများကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ စုမင်၏ မျက်လုံးများထဲ၌ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်စ လင်းလက်လျက် ရှိနေ၏။
"ဟင့်အင်း၊ ငါ အခုချက်ချင်း သွားချင်တာ။ အဲဒီကောင်တွေ အကုန်လုံးကို သယ်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ" ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာက အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"နတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည်က မင်းရဲ့ကိုယ်ပေါ်မှာ ရှိနေသေးတာ။ အခု မင်း သွားမယ်ဆိုရင် သေတွင်းထဲကို တိုက်ရိုက် တိုးဝင်သွားတာနဲ့ အတူတူပဲ" စုမင်က ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။
"နတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည်လား" ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာသည် နှုတ်သီးအား လျှာဖြင့် သပ်လိုက်ပြီး လေကို ပြင်းထန်စွာ ရှူသွင်းလိုက်သည်။ ဤလုပ်ဆောင်ချက်ကြောင့် စုမင်သည် ထိုကြိုးကြာကို ချက်ချင်း စိုက်ကြည့်မိသွားခဲ့ရသည်။ အမှန်စင်စစ်အားဖြင့် ထိုအခိုက်အတန့်၌ စုမင်၏ မျက်နှာအမူအရာပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရ၏။
ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာ လေတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်သည့် ခဏ၌ပင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ နတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည်၏ အငွေ့အသက်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို စုမင် အထင်အရှား ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ အမှန်စင်စစ်အားဖြင့် ထိုဝတ်ရည်၏ အငွေ့အသက်မှာ လုံးဝ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည့်အလား တစ်စုံတစ်ရာမျှပင် မကျန်ရှိတော့ချေ။
"ဒီလောက် နတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည် နည်းနည်းက ငါ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ကြည့်စမ်း... အခု ငါ့ဆီမှာ အဲဒီအငွေ့အသက် လုံးဝ မရှိတော့ဘူး မဟုတ်လား" ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာသည် စုမင်၏ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် စိတ်ကြီးဝင်သွားတော့သည်။ ထိုကြိုးကြာသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် လှုပ်ခါလိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အား လှည့်လိုက်ရာ ဧရာမ ဝါးစိမ်းရောင် ခွေးကြီးတစ်ကောင်အသွင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး စုမင်အား သွားဖြဲပြလိုက်သေး၏။
အသူရာနဂါးမှာမူ ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာအား အလွန်အမင်း ရူးသွပ်ကိုးကွယ်သည့် မျက်နှာအမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာ မလုပ်နိုင်သောအရာဟူ၍ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်ချေသည်။
"ဟင်... စုလေး၊ မင်း ဘာလို့ အခုထိ ချိပ်ပိတ်ထားတာကို မဖယ်ပေးသေးတာလဲ။ ငါ့ကို လွှတ်ပေးစမ်းပါ။ ငါ မင်းကို ပြောပြမယ် စုလေး။ မင်း ငါ့ရဲ့ အချိန်တွေကို တစ်စက္ကန့်လောက် ဖြုန်းတီးလိုက်တိုင်း ငါ့ရဲ့ သလင်းကျောက် ရာဂဏန်းလောက်ကို တခြားလူတွေက လုသွားကြတာကွ။ အဲဒါတွေက ငါ့ရဲ့ သလင်းကျောက်တွေ၊ ငါ့ဟာတွေကွ" ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ မိမိအနေဖြင့် ကြီးမားသော ကောင်းမှုကုသိုလ်ကြီးတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ကြောင်း ထိုကြိုးကြာ သိရှိထားသလို စုမင်အနေဖြင့် မိမိအား မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဆဲရေးမည် မဟုတ်ကြောင်းလည်း သိရှိထားပေရာ သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ အလွန်အမင်း ဂုဏ်ယူနေသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ပင် တုန်ရင်နေခဲ့တော့သည်။
စုမင်သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ချိပ်ပိတ်ခြင်းကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။ မီးလျှံဂြိုဟ်သခင်ကလည်း မီးလျှံများကို ငြိမ်းသက်လိုက်ပြီး လုံးဝ ဆွံ့အသွားခဲ့ရ၏။ ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ချက်ချင်းပင် တောက်ပသော အလင်းရောင်များ လင်းလက်လာခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူများ၏ နယ်မြေဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
အသူရာနဂါးသည်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်၌ ဧရာမ ခွေးနက်ကြီး တစ်ကောင်အသွင် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာ၏ နောက်ကွယ်မှနေ၍ လျင်မြန်စွာ လိုက်လံဖမ်းဆီးတော့သည်။ ထိုခွေးအိုကြီးနှစ်ကောင်၏ အရှိန်နှုန်းမှာ အလွန်အမင်း မြန်ဆန်သဖြင့် သူတို့ ထွက်ပြေးစဉ်က အသုံးပြုခဲ့သော အရှိန်နှုန်းထက်ပင် မနိမ့်ကျလှဘဲ ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူများ၏ နယ်မြေဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။
ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာနှင့် အသူရာနဂါးကြီးတို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းကြောင့် ဤကပ်ဘေးကြီးအောက်တွင် ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူများသည် သလင်းကျောက်များနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် အပြင်းထန်ဆုံးသော ရိုက်ခတ်မှုကို ဧကန်မုချ ခံစားရလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း စုမင် ကြိုတင်၍ တွေးတောနိုင်ပေသည်။
စုမင် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်၏။ စုမင်သည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူများ၏ နယ်မြေဆီသို့ ဦးတည်ရွေ့လျားလိုက်သည်။ ယခုအခါတွင်မူ သားရဲအုပ်ကြီးအတွင်းရှိ သားရဲအားလုံးမှာ ထိုနေရာသို့ ပြည့်နှက်ဝင်ရောက်နေကြပြီ ဖြစ်၏။ စုမင်သည် အလွန်အမင်း လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားခြင်းမျိုး မဟုတ်သော်လည်း ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူများ၏ နဂါးငွေ့တန်းအတွင်းသို့ ခြေချလိုက်သည့်ခဏ၌ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများနှင့် ဟိန်းဟောက်သံများသည် မိမိ၏ နားထဲသို့ ရိုက်ခတ်လာခဲ့ပြီး ရိုက်ခတ်မှု လှိုင်းလုံးကြီး တစ်လုံးအလား မိမိ ဘေးမှ ဖြတ်သန်းသွားတော့သည်။
စုမင်သည် သဲဝိညာဉ်အိုကြီး ရှိရာ ဧရာမ သဲလုံးကြီးထံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ စုမင်သည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရင်း ဝေးကွာသော အရပ်ရှိ နဂါးငွေ့တန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မျက်လုံးများ ပိတ်လိုက်၏။
သူသည် မျက်လုံးများ ပိတ်ထားလင့်ကစား နတ်ဘုရားအာရုံကိုမူ အပြင်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ဖြန့်ကြက်လိုက်သည်။ ဤသည်ကား အိစန်း၏ နတ်ဘုရားအာရုံ ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် အလွန်အမင်း ကျယ်ပြန့်သော နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးထားနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။
စုမင်သည် အဆုံးအစမရှိသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် သားရဲများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုသားရဲများသည် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာ၏ အရိပ်အယောင် ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် ဟိန်းဟောက်နေကြပြီး စောစောက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အရာများကြောင့် သူတို့၏ ဒေါသများမှာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ဤနယ်မြေအတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို ရူးသွပ်စွာ စတင်ဖျက်ဆီးပစ်နေကြတော့သည်။
ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာသည် ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူများနှင့် မည်သို့မျှ မပတ်သက်ကြောင်း ထိုသားရဲများ သိရှိကြသော်လည်း ပြင်းထန်သော ဒေါသအောက်တွင်မူ သူတို့သည် ထိုအရာများကို ဂရုစိုက်မနေတော့ချေ။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲအချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ကြသည်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူများက ပြန်လည်ခုခံ တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးပမ်းကြသည်ဖြစ်စေ ဤအရာအားလုံးမှာ ဤကပ်ဘေးကြီး၏ အထွတ်အထိပ် ပေါက်ကွဲမှတ်များ ဖြစ်လာခဲ့ရတော့သည်။
သွေးညှီနံ့များက ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ပြည့်နှက်သွားခဲ့ပြီး ပိုမိုများပြားသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် သားရဲများကို ရူးသွပ်သွားစေရန် လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူတို့၏ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်မှုများက ဂြိုဟ်များကို တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ပြီး သူတို့၏ သတ်ဖြတ်မှုများက ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူများအား မည်သည့်အခါမျှ ပြန်လည်မကုစားနိုင်တော့မည့် ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများကို သယ်ဆောင်လာခဲ့တော့သည်။
အမှန်စင်စစ်အားဖြင့် သူတို့အချင်းချင်းသာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်ဆိုလျှင်ပင် ဤနေရာကို သူတို့၏ စစ်မြေပြင်အဖြစ် အသုံးပြုလိုက်ခြင်းကပင် ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူများအား ကြီးမားသော ပျက်စီးခြင်းကို သယ်ဆောင်ပေးရန် လုံလောက်ပေသည်။
ဤသည်ကား ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး သွေးစွန်းသော ပွဲတော်ကြီးတစ်ပွဲ ဖြစ်ပေသည်။
ယခုကဲ့သို့သော သားရဲအုပ်ကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက နေကပ်ဘေးနယ်ပယ်မှ အစွမ်းထက်သော သူရဲကောင်းများပင်လျှင် ကြာရှည်ခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ ဒုတိယမြောက် ကံကြမ္မာနှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်း အရှင်သခင် တစ်ဦးသာလျှင် တစ်စုံတစ်ရာကို ပြုလုပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
စုမင်သည် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာက အသူရာနဂါးနှင့်အတူ ကျင့်ကြံခြင်းဂြိုဟ်များအား ဖြတ်သန်းလှုပ်ရှားနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ရုပ်သွင်ကို ထပ်တလဲလဲ ပြောင်းလဲနေကြပြီး အမျိုးမျိုးသော ပုံစံများကို ဖော်ဆောင်နေကြ၏။ သူတို့သည် ရံဖန်ရံခါ သားရဲအုပ်ကြီးအတွင်း၌ အတူတကွ လိုက်လံဟိန်းဟောက်ကြပြီး အခြားသော အချိန်များတွင်မူ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းဂြိုဟ်များထံမှ ပျံသန်းထွက်လာကြသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ သူတို့သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကြောင့် မည်သို့ လုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေကြသော ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူ လူအုပ်ကြီးအတွင်းသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားကြပြီး သူတို့၏ သိုလှောင်အိတ်များကို လုယူကြတော့သည်။
ထိုခွေးအိုကြီးနှစ်ကောင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များသည် အလွန်အမင်း ရဲတင်းလွန်းသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးတွင် ဖြစ်ပွားနေသော ကပ်ဘေးကြီးကြောင့် သူတို့သည် အခြားသူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို အလွန်အမင်း ဆွဲဆောင်မိခြင်း မရှိချေ။
စုမင် နတ်ဘုရားအာရုံကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ မိမိအနေဖြင့် ဆက်လက်ကြည့်ရှုနေရန် မလိုတော့ချေ။ မိမိ၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ သဲလုံးကြီးထံမှ ပေါက်ကွဲသံများ စဉ်ဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအသံများသည် ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူ မျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေး၏ ဒေါသများ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် ထွက်ပေါ်လာသော ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံများနှင့် ပေါက်ကွဲသံများ ဖြစ်ကြ၏။ ထင်ရှားသည်မှာ ထိုဘိုးဘေးသည် ပြင်ပကမ္ဘာရှိ ပြောင်းလဲမှုများကို အာရုံခံမိနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
"ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူတွေက အတိတ်တုန်းက သူတို့ လုပ်ခဲ့တဲ့ အရာတွေအတွက် တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်လိုက်ရပြီ" စုမင် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်၏။ "မင်း ငါ့စကားကို ကြားနိုင်တယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်။ မင်းက တန်ခိုးကြီးမားတဲ့ ကံကြမ္မာနဲ့ သေခြင်းရှင်ခြင်း အရှင်သခင်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ငါက မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်မဟုတ်တာ အမှန်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ သေသေချာချာ မှတ်ထားစမ်း.။ ငါ့ကို သတ်ချင်ရင် အဲဒီလောက် မလွယ်ကူဘူး"
"မင်းရဲ့ မျိုးနွယ်စုက သူတို့ လုပ်ခဲ့တဲ့ အရာတွေအတွက် တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ပြီးပြီ ဖြစ်လို့ ငါ မင်းတို့ဆီကို လာပြီးတော့ ထပ်မံ ဖျက်ဆီးမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးဖို့ ကြိုးစားမယ်ဆိုရင်တော့ ထပ်မံ ချိပ်ပိတ်ခံရဖို့နဲ့ မင်းရဲ့ မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံး သားရဲပင်လယ်ကြီးရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်း ကပ်ဘေးနဲ့ ထပ် ရင်ဆိုင်ရဖို့သာ ပြင်ဆင်ထားလိုက်"
"ပြီးတော့ ဒုတိယအကြိမ်မြောက် သားရဲအုပ်ကြီး တကယ်ပဲ ရောက်လာမယ့် အချိန် ရှိလာခဲ့မယ်ဆိုရင် အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းတို့ဆီကို ရောက်လာမှာက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ သားရဲတစ်သန်းတင် မကတော့ဘူး။ အဲဒီအစား ငါ တတ်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို အသုံးပြုပြီး ပိုပြီးများပြားတဲ့ သားရဲတွေကို ဆွဲဆောင်မှာ ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူတွေထဲမှာ မင်း တစ်ယောက်တည်းပဲ ကျန်ရှိတော့တာ သေချာအောင် လုပ်မှာ ဖြစ်တယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါတို့နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက် သေတဲ့အထိ တိုက်ခိုက်ကြတာပေါ့"
"ဒါက မင်းအပေါ် ငါ့ရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုပဲ" စုမင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။ စုမင်၏ အသံသည် ဤနယ်မြေအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့ပြီး သဲများအတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွားကာ ပိတ်မိနေသော ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူများ၏ မျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေး၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့တော့သည်။
စုမင်၏ စကားလုံးများ ထိုဘိုးဘေး၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည့် ခဏ၌ပင် သဲများအတွင်းမှ ဟိန်းဟောက်သံများနှင့် ပေါက်ကွဲသံများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး လုံးဝ သေမင်းတမျှ တိတ်ဆိတ်ခြင်းအသွင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။
"မင်းက ပြင်ပကမ္ဘာက လာတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပဲ။ မင်းတို့အားလုံးက တာအိုကို ကျင့်ကြံခြင်းအကြောင်း ပြောတတ်ကြတယ်။ ဒီတာအိုက မင်းတို့ရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံပဲ။ မင်းတို့အားလုံးက ကောင်းကင်ဘုံနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ တာအိုကို ကျင့်ကြံနေကြတာ။ မင်းက ငါ့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုကို ဖျက်ဆီးဖို့အတွက် ဒီသားရဲတွေကို ဆွဲဆောင်ခဲ့တယ်။ ဒီအရာက မင်းရဲ့ တာအိုနဲ့ ကိုက်ညီမှု ရှိရဲ့လား" ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူ မျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေး၏ အောက်တိုးတိုးအသံကြီးသည် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ သဲလုံးကြီးထံမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
"တာအို..." စုမင် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းကို မော့ကာ နဂါးငွေ့တန်းအား လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"ငါက ပြင်ပကမ္ဘာက လာတဲ့ ကျင့်ကြံသူ အတော်များများနဲ့ ဆုံတွေ့ဖူးပြီး အဲဒီ တန်ခိုးရှင်တွေအားလုံးမှာ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တာအိုတွေ ရှိကြတယ်။ ငါ သိချင်တာက... မင်းရဲ့ တာအိုက ဘာလဲ"
"မင်းက အတိတ်တုန်းက သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခုအတွက် ဒါကို ပြုလုပ်ခဲ့တာပဲ။ မင်းရဲ့ ဆရာက သေဆုံးသွားခဲ့တာတောင် မဟုတ်ဘူး။ သူက ပဉ္စမမြောက် ကျောက်တုံးကို သူရဲကောင်းဆန်ဆန် ပိုင်ဆိုင်ထားတာ ဖြစ်လို့ တခြားလူတွေက အဲဒါကို လုယူချင်ကြတာ သဘာဝပဲ။ ငါ အရေးမယူခဲ့ရင်တောင် တခြားလူတွေက အဲဒီကျောက်တုံးကို လုယူဖို့ ကြိုးစားကြမှာပဲ"
"ပြီးတော့ ဒီကိစ္စကြောင့်ပဲ မင်းက နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင် ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာ ငါ့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုကို မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ပစ်ချင်တဲ့ အလိုဆန္ဒကို မွေးမြူထားတယ်ဗျာ။ ပြောစမ်း... မင်းရဲ့ တာအိုက ဘာလဲ" သဲလုံးကြီးအတွင်းမှ အောက်တိုးတိုးအသံကြီးသည် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသောအခါ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်၍ ကျင့်ကြံနေသော သဲဝိညာဉ်အိုကြီးပင်လျှင် မျက်လုံးများအား ဖွင့်လိုက်ပြီး စုမင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။
ထိုအဖိုးအိုသည်လည်း စုမင်၏ တာအိုက မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
စုမင်သည် ဆက်လက် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့၏။
"မင်းမှာ တာအို မရှိဘူး။ မင်းက ဗလာပဲ" ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူ မျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေး၏ ကျယ်လောင်သော ရယ်မောသံကြီးသည် သဲလုံးကြီးထံမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ရယ်မောသံအတွင်း၌ ရှေးဟောင်း အငွေ့အသက်များနှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။ ထိုရယ်မောသံကြီး ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသောအခါ သဲလုံးကြီးကို အလွန်အမင်း လှုပ်ခါသွားစေသဖြင့် ၎င်းသည် စတင်တုန်ရင်လာခဲ့တော့သည်။
"မင်းက တာအိုမရှိတဲ့ လူတစ်ဦးပဲ။ မင်းမှာ တာအိုနှလုံးသားလည်း မရှိဘူး။ စကြဝဠာထဲမှာ ကြီးမြတ်တဲ့ တာအို သုံးထောင်နဲ့ သေးငယ်တဲ့ တာအို ခုနစ်သောင်းကိုးထောင် ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းက အဲဒီအထဲက ဘယ်တစ်ခုနဲ့မှ မသက်ဆိုင်ဘူး။ မင်းက သတ်ဖြတ်ခြင်း တာအိုနဲ့ သက်ဆိုင်နေပုံရပေမယ့် အမှန်တော့ အဲဒီလို မဟုတ်ဘူး။ မင်းက သက်ရှိမျိုးတုံးခြင်း တာအိုနဲ့ သက်ဆိုင်နေပုံရပြန်ပေမယ့် စစ်မှန်တဲ့ သက်ရှိမျိုးတုံးခြင်းက ဒီလို မဟုတ်ဘူး"
"ငါ ဒီတိုက်ပွဲမှာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့တယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ မင်းနောက်ကို လိုက်ပြီး မင်းကို ဒုက္ခပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းမှာ တာအို မရှိလို့ပဲ။ ပြီးတော့ မင်းက ငါ သတ်ပစ်ဖို့ အချိန်ကုန်ခံရလောက်တဲ့အထိ တန်ဖိုးမရှိဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့... စကြဝဠာရဲ့ နိယာမတွေထဲမှာ တာအိုမရှိတဲ့သူတွေက အနာဂတ်မရှိတာနဲ့ အတူတူပဲမလို့"
"မင်း ပျက်စီးခြင်းဆီကို လျှောက်လှမ်းသွားတာကို ငါ စိုက်ကြည့်နေမယ်။ အနာဂတ်ရဲ့ တစ်နေ့နေ့မှာ မင်း လမ်းပျောက်သွားတာကို ငါ စိုက်ကြည့်နေမှာ ဖြစ်ပြီး မင်း သေဆုံးသွားတဲ့အထိ လမ်းပျောက်နေလိမ့်မယ်" ပထမဘိုးဘေး၏ ရယ်မောသံကြီးသည် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သော်လည်း စုမင်ကမူ ဆက်လက် တိတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်၏။
"တာအိုဆိုတာ ဘာလဲ" စုမင် ခေါင်းကို လှည့်၍ သဲဝိညာဉ်အိုကြီးကို လှမ်းမေးလိုက်သည်။
"ငါက မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဘိုးဘေးစိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး တာအိုကို မကျင့်ကြံဘူး။ ငါ ဒီအကြောင်းကို နည်းနည်းပဲ သိတာ။ တာအိုဆိုတာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေနဲ့ မင်းရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေအတွက် လမ်းညွှန်အခြေခံမူတွေပဲ။ အဲဒါက မင်းရဲ့ ခြေဖဝါးအောက်က လမ်းပဲ။ အခြားအရာတွေနဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့ ငါ အထင်အရှား မပြောတတ်ဘူး"
"ဒါပေမဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ တာအိုကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ သူတွေကပဲ ကံကြမ္မာအရှင်သခင် ဖြစ်လာနိုင်တယ်ဆိုတာကိုတော့ ငါ သိတယ်။ ဘိုးဘေးစိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခု ဖြစ်နေတဲ့ ငါ့မှာတောင် စကြဝဠာထဲက မမြင်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုက ပေးအပ်ထားတဲ့ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှိတယ်"
"ဒီအရာက ကံကြမ္မာမဟုတ်ဘူး။ အဲဒါက အထင်အရှားနဲ့ အတိအကျ ဖော်မပြနိုင်တဲ့ လမ်းစတစ်ခုပဲ။ မင်း အဲဒီလမ်းစအတိုင်း လျှောက်လှမ်းပြီး မင်းရဲ့ တာအိုနှလုံးသားကို သန်မာအောင် လုပ်ရမယ်။ အဲဒီလို လုပ်မှသာ မင်း အတားအဆီး အားလုံးကို ချိုးဖျက်ပြီး အဆုံးသတ်ဆီကို ဦးတည်သွားနိုင်မှာ ဖြစ်တယ်" သဲဝိညာဉ်အိုကြီးသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဖြည်းညှင်းစွာ ရှင်းပြလိုက်လေတော့သည်။