အခန်း ၁၂၇

အခန်း ၁၂၇။ ဖီးနစ်ငှက်က ရတနာမြေသို့ ဆင်းသက်ပြီး ပုန်းကွယ်နေသော နဂါးကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း

ဤအချိန်တွင် လျိုရွဲ့လွေ့သည် လူအုပ်ကြားမှ တိုးထွက်လာပြီး လျိုယွမ်ရွေ့ကို ပြင်းထန်စွာ ဆိတ်ဆွဲလိုက်လေသည်။

"အစ်ကို.. နည်းနည်းလောက် အလျှော့ပေးလိုက်လို့ မရဘူးလား.. အစ်ကိုက တကယ်ပဲ ကျွန်မရဲ့ ယောက်ဖကို အရှက်ခွဲချင်နေတာလား.. သတိထားနော်.. မဟုတ်ရင် အစ်မက နောက်မှ အစ်ကို့ကို ကိုင်တွယ်လိမ့်မယ်"

"အာ.. ညီမလေးရယ်.. အစ်ကိုက ငါတို့အစ်မကို ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးနေတာ မဟုတ်ဘူးလား.. ဒါက မွန်မြတ်တဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေကြားက ရိုးရာဓလေ့လေ.. ငါတို့ လျိုမျိုးနွယ်စုကလည်း ဂုဏ်သတင်းကြီးတဲ့ မိသားစုပဲဆိုတော့ ဒီရိုးရာဓလေ့ကို ပျောက်ပျက်သွားခံလို့ မဖြစ်ဘူး"

ဤအဆိတ်ခံရမှုကြောင့် လျိုယွမ်ရွေ့၏ ကျေနပ်ဂုဏ်ယူနေသော စိတ်ခံစားမှုမှာ လွင့်ပျောက်သွားပုံရလေသည်။

"ကျွန်မ ဂရုမစိုက်ဘူး.. ဒါက အစ်မရဲ့ ဆန္ဒပဲ" လျိုရွဲ့လွေ့က နှုတ်ခမ်းဆူကာ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကို စကားနားမထောင်ရင် ကျွန်မ သွားပြီး အစ်မကို တိုင်ပြောလိုက်မှာနော်"

လျိုယွမ်ရွေ့မှာ မတုန်ယင်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ သူ၏အစ်မ လျိုရွဲ့လန်၏ ဒေါသကို သူ ကောင်းကောင်း သိထားပေသည်။ သူမ၏ အပြင်ပန်းတွင် သပ်ရပ်ကျော့ရှင်းပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့ပုံရသော်လည်း သူမ အမှန်တကယ် ဒေါသထွက်လာပြီဆိုလျှင် ပြဿနာကြီး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

တကယ်လို့ အဲဒီအခြေအနေအထိ ရောက်သွားရင် သူ့ကို မဆိုထားနဲ့.. သူ့ဖခင် လျိုကောင်းဝမ် လာပြီး ဖြောင်းဖျရင်တောင် အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး.. အချုပ်ပြောရရင် သူတော့ သေချာပေါက် သေပြီပဲ။

ဘာမှမတတ်နိုင်တော့သော လျိုယွမ်ရွေ့သည် နောက်ဆုံးတွင် သဘောတူလိုက်ရလေသည်။

"ကောင်းပြီ.. ကောင်းပြီ.. ငါ ယောက်ဖအတွက် အခက်အခဲကို လျှော့ချပေးလိုက်ပါ့မယ်"

"ယောက်ဖ.. ယောက်ဖက အဲဒီ ကြေးပြားကြီး သုံးပြားကို အကွာအဝေး တစ်ဝက်.. ဆိုလိုတာက ကျန်း ငါးခု အကွာအဝေး အတွင်းကနေ ပစ်ချနိုင်ရင် ယောက်ဖ နိုင်ပြီ"

"အဲဒါကမှ နားထောင်လို့ ကောင်းသေးတယ်"

လျိုရွဲ့လွေ့က အနည်းငယ် ကျေနပ်သွားပုံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အစ်မက ပြောတယ်.. ဒီလို ခေတ်ဟောင်း ဓလေ့တွေက မကောင်းဘူးတဲ့"

"ရွဲ့လွေ့.. ငါလည်း နင့်ရဲ့ အစ်ကိုပဲလေ.. အမြဲတမ်း 'အစ်မက ပြောတယ်' လို့ပဲ မပြောနေပါနဲ့"

လျိုယွမ်ရွေ့က သူမကို မျက်စောင်းထိုးကြည့်ကာ အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"နင် သတ္တိရှိရင် ငါ လက်ထပ်တဲ့အချိန်ကျရင် သတို့သမီး မိသားစုကို သွားဖြောင်းဖျကြည့်လေ"

"ဟွန်း.. အစ်ကို့ရဲ့ အသက်ရှင်ခြင်း သေခြင်းကို ကျွန်မ ဂရုမစိုက်ပါဘူး" လျိုရွဲ့လွေ့က မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်.. ကျွန်မရဲ့ ယောက်ဖကို အနိုင်မကျင့်နဲ့"

လျိုရွဲ့လွေ့၏ အမိန့်ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ကျန်ရှိသော ယောက်ဖငယ်များနှင့် ခယ်မငယ်များသည်လည်း တုန်လှုပ်သွားကြပြီး သူတို့၏ ရပ်တည်ချက်မှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ သူတို့ တွေးလိုက်မိသည်မှာ အကွာအဝေးကို တစ်ဝက်လျှော့ချပေးခြင်းက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါသည်.. သို့မဟုတ်ပါက ယောက်ဖအတွက် အလွန် မတရားရာ ကျလွန်းပေလိမ့်မည်။

လျိုယွမ်ရှန်းမှာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် အခြားကဏ္ဍများတွင် သာမန်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ယွမ် မျိုးဆက်များထဲတွင် လေးပစ်အကောင်းဆုံးသူ ဖြစ်ပေသည်။ ထို့အပြင် သူသည် အသက် လေးဆယ်ပင် ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ သူတို့၏ ယောက်ဖမှာ အသက် ဆယ့်ကိုးနှစ်သာ ရှိသေးရာ မည်သို့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပါမည်နည်း။

ယောက်ဖငယ်များနှင့် ခယ်မငယ်များသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သူတို့၏ ရပ်တည်ချက်ကို ပြောင်းလဲလာကြပြီး ယောက်ဖကို စတင် ကိုယ်ချင်းစာလာကြလေသည်။ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသော လေတိုက်ရာအရပ်ကို ကြည့်ပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရလေသည်။ သူ မတွေ့ဖူးသေးသော သူ၏ ဇနီးသည်မှာ အတော်လေး ဩဇာအာဏာကြီးမားပုံရပေသည်။

ရွဲ့လွေ့ ဆီက စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ အဲဒီ ကြမ်းတမ်းတဲ့ ကောင်လေးတွေနဲ့ ကောင်မလေးတွေ အားလုံးက လိမ်မ္မာသွားကြတာလား။

သူ့ဇနီးက ကျားမကြီး တစ်ကောင်များ ဖြစ်နေမလား။

"ဟေ့.. ယောက်ဖ.. ဘာတွေ စဉ်းစားနေတာလဲ"

လျိုယွမ်ရှန်းက တိုက်တွန်းလိုက်လေသည်။

"ငါတို့ ပြိုင်ကြဦးမှာလား.. စိတ်မပူပါနဲ့.. အစ်မ ရွဲ့လန် မျက်နှာကို ထောက်ထားပြီး ယောက်ဖကို ဘာမှ ပြန်မလုပ်နိုင်ဘဲ သန့်သန့်ရှင်းရှင်း သေသပ်သပ်နဲ့ ရှုံးသွားအောင် ငါ လုပ်ပေးပါ့မယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့မှာ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားရလေသည်။ မျက်နှာသာရအောင် လုပ်ပေးတဲ့ နည်းလမ်းကလည်း တကယ့်ကို ထူးခြားတာပဲ။

အသက် လေးဆယ်အထိ အိမ်ထောင်မကျသေးတာ မအံ့ဩပါဘူး။

တောက်

သို့သော် ရင်တွင်းမှ ညည်းညူနေသော်လည်း သူက ယဉ်ကျေးစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"အစ်ကို ယွမ်ရှန်း.. စပါတော့"

လျိုမျိုးနွယ်စုမှာ ကြီးမားပြီး ယွမ် မျိုးဆက်များစွာ ရှိပေသည်။ ဤလူမှာ မည်သည့်အဆင့်တွင် ရှိကြောင်းကိုပင် ဝမ်ရှိုကျဲ့ မသိရှိချေ။ လျိုယွမ်ရှန်းကလည်း ငြင်းဆန်ခြင်း မရှိဘဲ ရယ်မောကာ သူ၏ လေးနှင့် မြားကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

ကျန်း ဆယ်ခုခန့် အကွာအဝေးမှနေ၍ သူသည် လေးကိုဆွဲကာ မြားကို ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

ရွှီး.. ရွှီး.. ရွှီး.. ချွန်ထက်သော မြားသုံးစင်းမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး ထွက်ပေါ်သွားလေသည်။

မြားများမှာ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ မြန်ဆန်လွန်းလှရာ သာမန်လူတစ်ယောက်၏ မျက်လုံးဖြင့်ပင် လိုက်မမီနိုင်ချေ။

"ဒိုင်း.. ဒိုင်း.. ဒိုင်း"

ဆက်တိုက် ပေါက်ကွဲသံ သုံးခုနှင့်အတူ ကြေးပြားကြီး သုံးပြားမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး အထိခံရပြီး ပေါက်ကွဲထွက်သွားလေသည်။ မြားများသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက် သွားနေပြီး သစ်ပင်အတွင်းသို့ ခြေတစ်ဝက်ခန့် နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်သွားလေသည်။

"ကောင်းတယ်.. ကောင်းတဲ့ လေးပစ်စွမ်းရည်ပဲ"

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ခယ်မငယ်များနှင့် ယောက်ဖငယ်များက အားပေးဟစ်ကြွေးလိုက်ကြလေသည်။ လျိုယွမ်ရှန်း၏ လေးပစ်စွမ်းရည်ကို အားလုံးက အလွန် ကျေနပ်နေကြသည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။ အလွန် အထင်ကြီးစရာကောင်းပြီး ထက်မြက်လှပေသည်။ အစ်ကို ယွမ်ရှန်း သည် သူ၏ ဂုဏ်သတင်းနှင့် အမှန်တကယ် ထိုက်တန်ပေသည်။ ဤလေးပစ်စွမ်းရည်အဆင့်ဖြင့် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိသူ အများစုအကြားတွင် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ဒါပေမဲ့ လေးပစ်စွမ်းရည် ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ အစ်ကို ယွမ်ရှန်း က ဘာလို့ မိန်းမရှာမရတာလဲ.. ဟူး..

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လျိုယွမ်ရှန်း ကိုယ်တိုင်သည်လည်း အနည်းငယ် ဂုဏ်ယူနေပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေသည်။ မြားမပစ်မီက သူ ကြွားလုံးထုတ်ခဲ့သည့်အတိုင်း ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို သန့်သန့်ရှင်းရှင်းနှင့် ဘာမှ ပြန်မလုပ်နိုင်ဘဲ ရှုံးသွားစေချင်နေပေသည်။

"ယောက်ဖ" လျိုယွမ်ရွေ့က အေးဆေးစွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ယောက်ဖက အကွာအဝေး တစ်ဝက်ကနေ အစ်ကို ယွမ်ရှန်း လုပ်သလိုမျိုး လုပ်နိုင်တယ်ဆိုရင် အောင်မြင်ပါပြီ.. မလုပ်နိုင်ရင်တော့ အရှုံးပေးလိုက်ပါ.. ယောက်ဖအတွက် လုံလောက်တဲ့ မျက်နှာသာ ပေးထားပြီးပါပြီ"

မင်းက ယောက်ဖကို မျက်နှာသာ ပေးနေတာလား.. ဒါမှမဟုတ် မင်းရဲ့အစ်မ ရိုက်မှာကို ကြောက်နေတာလား.. ဝမ်ရှိုကျဲ့က တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေလေသည်။

ထို့နောက် သူက တည်ငြိမ်စွာနှင့် ရွှင်မြူးစွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"အင်း.. ငါပြောခဲ့တဲ့ စကားကိုပဲ ငါ ဆက်လက် ရပ်တည်ပါတယ်.. ဇနီးသည်ကို အရှုံးပေးရတာ ဘာမှ မမှားပါဘူး.. ဒါပေမဲ့ ငါ စမ်းကြည့်ချင်သေးတယ်.. အကွာအဝေး တစ်ဝက်ဆိုတာကတော့.. ခွင့်မပြုလည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး.. မဟုတ်ရင် ငါက တကယ့် ငကြောက်ကြီး ဖြစ်သွားမှာပေါ့"

"ကောင်းပြီ.. ယောက်ဖက ရဲရင့်တာပဲ.. ဒါဆို ယောက်ဖအတွက် လေးနဲ့မြား ယူလာခဲ့ကြ"

လျိုယွမ်ရွေ့၏ အမိန့်ပေးမှုကြောင့် လူတစ်ဦးက တောင့်တင်းသော လေးတစ်လက်ကို အလျင်အမြန် ယူဆောင်လာပေးလေသည်။ ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် လေး၏ ခံစားချက်ကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။ လေးမှာ အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းနေပြီး ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများကို ပစ်ခတ်ရန် အသုံးမဝင်သော်လည်း ယှဉ်ပြိုင်မှုအတွက်မူ အသုံးပြုနိုင်သေးပေသည်။

"လုပ်လိုက် ယောက်ဖ" လျိုရွဲ့လွေ့က ဘေးမှနေ၍ အားပေးလိုက်လေသည်။

"စိတ်ကို တည်တည်ထားပြီး သေချာ ပစ်နော်.. ယောက်ဖက ကြေးပြား တစ်ပြားကိုပဲ ထိအောင် ပစ်ရမှာ"

လျိုရွဲ့လွေ့ စကားပြောလိုက်သည်နှင့် ကျန်ရှိသော ယောက်ဖငယ်များနှင့် ခယ်မငယ်များသည်လည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြလေသည်။

"ယောက်ဖ.. အေးဆေးလုပ်ပါ.. မလောနဲ့.. အစ်ကို ယွမ်ရှန်း က အနှစ်လေးဆယ်တောင် လူပျိုကြီး ဖြစ်နေတော့ သူ့ရဲ့ မြန်နှုန်းကို လေ့ကျင့်ဖို့ အချိန်တွေ အများကြီး ရှိတယ်လေ.. ယောက်ဖက ငယ်ပါသေးတယ်.. အတူတူမှ မဟုတ်တာ"

လျိုယွမ်ရှန်း၏ ရင်ထဲတွင် လေးလံသွားလေသည်။ ညီမလေး ရွဲ့လွေ့၏ စကားများက တကယ်ကို နှလုံးသားကို နာကျင်စေလှပေသည်။ ပြီးတော့ လူပျိုကြီးဖြစ်နေတာနဲ့ မြန်နှုန်းကို လေ့ကျင့်တာက ဘာဆိုင်လို့လဲ။ သူ ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ချက်ချင်းပင် လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်တွင် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် လေးကိုဆွဲကာ မြားကို ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။ သူသည်လည်း ဆက်တိုက် မြားပစ်သည့် နည်းလမ်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ရွှီး.. ရွှီး.. ရွှီး.. မြားသုံးစင်းမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး ထွက်ပေါ်သွားလေသည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ မြားပစ်လိုက်သည်နှင့် လျိုရွဲ့လွေ့နှင့် အခြားသူများက အားပေးဟစ်ကြွေးလိုက်ကြလေသည်။

ရလဒ်က ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အနည်းဆုံးတော့ ယောက်ဖရဲ့ ကိုယ်ဟန်က လျိုယွမ်ရှန်း ထက် အများကြီး ပိုကောင်းနေတယ်လေ။ အဓိကကတော့ သူက ရုပ်ချောနေတော့ ဘယ်လို ကိုယ်ဟန်ပဲဖြစ်ဖြစ် ကြည့်ကောင်းနေတာပါပဲ။

ယောက်ဖရဲ့ လေးပစ်စွမ်းရည်က ထူးချွန်သည်ဖြစ်စေ၊ မထူးချွန်သည်ဖြစ်စေ သူမ ဂရုမစိုက်ပါချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ယောက်ဖက မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်ပဲလေ.. သူ့အတွက် အမဲလိုက်ပေးမယ့်သူတွေ သဘာဝကျကျ ရှိမှာပေါ့။

"ဒိုင်း.. ဒိုင်း.. ဒိုင်း"

မြားသုံးစင်းမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး သစ်ပင်အတွင်းသို့ စိုက်ဝင်သွားလေသည်။ မြားများမှာ သန်စွမ်းပြီး အားပါကာ မြားတံ၏ တစ်ဝက်ကျော်ခန့်မှာ သစ်သားအတွင်းသို့ နစ်ဝင်သွားလေသည်။

လူတိုင်း မှင်တက်သွားကြလေသည်။

မဖြစ်နိုင်တာ

သူတို့ရဲ့ ယောက်ဖက ကြေးပြားကြီး တစ်ပြားကိုတောင် မထိခဲ့ဘူးလား။

သူ့ရဲ့ လေးပစ်စွမ်းရည်ကို ဘယ်သူမှ မျှော်လင့်ချက် ကြီးကြီးမားမား မထားခဲ့ကြပေမယ့် တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် တစ်ယောက်နဲ့ မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ့ရဲ့ လေးပစ်စွမ်းရည်က ဒီလောက်အထိ ညံ့ဖျင်းနေတာ တကယ်ပဲ အဆင်ပြေရဲ့လား။

ရုတ်တရက်

"ဒေါင်.. ဒေါင်.. ဒေါင်"

ကြည်လင်သော အသံသုံးသံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ကြေးပြားကြီး သုံးပြားမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး ကျောက်စိမ်းပြာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာပြီး ရှင်းလင်းသော အသံများကို ဆက်တိုက် ဖန်တီးလိုက်လေသည်။

ဘာဖြစ်သွားတာလဲ.. အခုလေးတင် ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ ယောက်ဖငယ်များနှင့် ခယ်မငယ်များ အားလုံးမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြလေသည်။

လျိုယွမ်ရှန်း တစ်ဦးတည်းသာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး မြင်ကွင်းကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်နေလေသည်။ ခဏအကြာတွင် သူသည် နောက်ဆုံး၌ မချိပြုံး ပြုံးကာ ဝမ်ရှိုကျဲ့အား ဦးညွှတ်လိုက်လေသည်။

"ယောက်ဖ.. ကျွန်တော် အရှုံးပေးပါတယ်.. တကယ်ပဲ ကိုယ့်ထက် သာတဲ့သူတွေ အမြဲရှိနေပြီး ကိုယ့်တောင်ထက် မြင့်တဲ့ တောင်တွေ ရှိနေတာပဲ"

ပြုံးစိစိဖြင့် ပွဲကြည့်နေခဲ့သော ချန်ဖန်ကျယ် ပင်လျှင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။ ရှိုကျဲ့၏ လေးပစ်စွမ်းရည်မှာ အံ့မခန်း ဖြစ်နေပါတကား။

သူ၏ မြားသုံးစင်းမှာ ကြေးပြားကြီးများကို ချိတ်ဆွဲထားသော ပိုးကြိုးများကို အမှန်တကယ် ဖြတ်တောက်သွားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ခါးသက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။ လေးပစ်စွမ်းရည်ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့သဖြင့် ရှိုကျဲ့၏ စွမ်းရည်မှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့မိလေသည်။

ရှိုကျဲ့က တကယ် ရှိုကျဲ့ပါပဲ.. တကယ်ကို နှိုင်းယှဉ်လို့ မရနိုင်ပါဘူး။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ယောက်ဖပဲလေ.. သူ ပိုစွမ်းအားကြီးနေတာက ဆုံးရှုံးမှုမှ မဟုတ်တာ"

ချန်ဖန်ကျယ်မှာ ဤနည်းဖြင့်သာ သူ့ကိုယ်သူ ဖြေသိမ့်နိုင်တော့သည်။

ဘေးမှ လျိုယွမ်ရှန်းက ရှင်းပြလိုက်သောအခါ နားမလည်ခဲ့ကြသော ဦးလေးများနှင့် အဒေါ်များက ယောက်ဖ၏ လေးပစ်စွမ်းရည်မှာ ဤမျှလောက် ထူးချွန်နေကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားကြလေသည်။

"ယောက်ဖက တကယ့် ယောက်ဖပါပဲ.. နတ်လေးသမားကြီးပဲ"

လျိုရွဲ့လွေ့က ပျော်ရွှင်စွာ အားပေးလိုက်လေသည်။

ထိုအရာက ဘေးတွင် ရပ်နေသော လျိုယွမ်ရွေ့ကို ရယ်ရမလို ငိုရမလို ဖြစ်သွားစေလေသည်။ ငါ့အစ်မအတွက် ငါ ဒီလောက်တောင် စုတ်ပြတ်သတ်အောင် ရှုံးသွားတာကို နင်က ဒီလောက်တောင် ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောနေတာလား။

ဒါက တကယ်ပဲ တံတောင်ဆစ် အပြင်ဘက်ကို ကွေးတာလား.. ကောင်းတဲ့အရာတွေကို အိမ်ထဲမှာ မထားဘူးလား။

နေပါဦး.. ကောင်းတဲ့အရာတွေကို အိမ်ထဲမှာ မထားဘူး ဟုတ်လား။

ညီမလေး.. ဒါ နင့်ရဲ့ ယောက်ဖနော်.. နင့်ဆီမှာ မသင့်တော်တဲ့ အတွေးတွေ မရှိဖို့ သေချာအောင် လုပ်ရမယ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်…..

ဤမြင်ကွင်း ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့်။ အစေခံ ကောင်မလေး ချောင်အာ မှာ အိမ်နောက်ဖေးသို့ ပြန်ပြေးသွားလေသည်။

သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ သူရဲကောင်းဆန်သော စွမ်းဆောင်ရည်ကို အားလုံးအား အသက်ဝင်စွာ မိတ်ဆက်ပြောပြလေသည်။

"သတို့သားလောင်း က အရမ်း စွမ်းတာပဲ.. သူ့ရဲ့ လေးပစ်စွမ်းရည်က သခင်လေး ယွမ်ဟွေး ထက်တောင် ပိုကောင်းသေးတယ်"

ဤကောင်မလေးသည် မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်ငယ်၏ ခံစားချက်များကို ထည့်သွင်းမစဉ်းစားဘဲ သူ့ကို လျိုယွမ်ဟွေးနှင့် အမြဲ နှိုင်းယှဉ်နေတတ်ပေသည်။ အခန်းတွင်းရှိ အမျိုးသမီးများအားလုံးမှာ အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။ ဝမ်ရှိုကျဲ့မှာ ဉာဏ်ကောင်းကြောင်းကို သူတို့အားလုံး ပြောဆိုခဲ့ကြသော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ခံပညာ စွမ်းရည်မှာ ဤမျှ ထူးခြားနေလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။

ဝမ်လျိုကျီ ပင်လျှင် အံ့ဩသွားရလေသည်။ သူမ၏ တူဖြစ်သူမှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဩစရာများနှင့် ပြည့်နှက်နေပါတကား။

သတို့သမီးသစ် ဝမ်ရွဲ့လန် ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်မူ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ရှက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင် အချို့ ရှိနေလေသည်။ ယခင်က ၎င်းမှာ မိသားစုက စီစဉ်ပေးသော အိမ်ထောင်ရေး တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး သူမတွင် ရွေးချယ်ခွင့် မရှိခဲ့ချေ။ သို့သော် ဝမ်ရှိုကျဲ့အကြောင်းကို ပို၍ပို၍ သိလာရသည်နှင့်အမျှ သူမသည် သူ့အပေါ် တဖြည်းဖြည်း ခံစားချက်အချို့ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပေသည်။

ဘယ်မိန်းကလေးက ကိုယ့်ခင်ပွန်း ထူးချွန်တဲ့ အမျိုးသား တစ်ယောက်ဖြစ်နေတာကို မကြိုက်ဘဲ နေပါ့မလဲ။

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဝမ်လျိုကျီ က ပါးစပ်ကိုအုပ်ကာ တိုးတိတ်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး အနည်းငယ် ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီတစ်ခါတော့ ယွမ်ရွေ့ လည်း ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ဘူး.. ရွဲ့လန်.. မြန်မြန် ပြင်ဆင်ကြစို့.. ငါ့တူက မကြာခင် သတို့သမီး လာကြိုတော့မှာ"

ယခင်က လျိုမျိုးနွယ်စုမှ လူအများအပြားသည် ဤအိမ်ထောင်ရေးအပေါ် ကန့်ကွက်မှုများ ရှိခဲ့ကြပြီး ကောလာဟလများစွာလည်း ရှိခဲ့ပေသည်။ ဝမ်မျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦးအနေဖြင့် ဝမ်လျိုကျီ သည် အလယ်တွင် ပိတ်မိနေခဲ့ပြီး အတင်းအဖျင်း စကားများစွာ ကြားခဲ့ရကာ လူများနှင့်ပင် အကြိမ်များစွာ အငြင်းပွားခဲ့ရပေသည်။

သို့သော် ဝမ်မျိုးနွယ်စု တိုးတက်လာမှုနှင့်အတူ အတင်းအဖျင်း စကားများမှာ များစွာ လျော့ကျသွားခဲ့လေသည်။ ယခုအခါ သူမ၏ တူဖြစ်သူမှာ သူ၏ စွမ်းရည်ကို ပြသပြီး လျိုမျိုးနွယ်စုရှိ သူ၏ ရွယ်တူများကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ အဒေါ်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမ အမှန်တကယ် ဂုဏ်ယူမိလေသည်။ လျိုမျိုးနွယ်စုရှိ ယောင်းမများအကြားတွင် ယခုအခါ သူမ ခေါင်းမော့ထားနိုင်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

သူမက ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ စတုတ္ထမြောက် အဒေါ် ဖြစ်နေရုံမျှဖြင့် မည်သူက သူမကို အထင်သေးရဲပါမည်နည်း။

"အဲဒီလို မဟုတ်ဘူးရှင့်"

အစေခံ ကောင်မလေး ချောင်အာ က နှုတ်ခမ်းဆူကာ ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေး ယွမ်ရွေ့ က အရမ်း ကောက်ကျစ်တာ.. သူက စိန်ခေါ်မှု သုံးခု ပြင်ဆင်ထားတာတဲ့"

"ငါတို့ လေးပစ်စွမ်းရည်နဲ့ ခွန်အားကို ယှဉ်ပြီးသွားပြီလေ.. ယွမ်ရွေ့ မှာ ဘာလှည့်ကွက်တွေ ရှိနေသေးလို့လဲ"

ဝမ်လျိုကျီ မှာ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

"ဒီတစ်ခါ သခင်လေး ယွမ်ရွေ့ က သူ့ဘာသာသူ လုပ်မယ်လို့ ပြောတယ်"

"သူ့ဘာသာသူ လုပ်မယ် ဟုတ်လား"

ဝမ်လျိုကျီ မှာ မျက်ရည်များပင် ကျလာလုမတတ် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပါးစပ်ကိုအုပ်ကာ ရယ်မောနေလေသည်။

"ယွမ်ရွေ့ ရဲ့ သာမန် ရွှမ်ဝူ စွမ်းရည်လေးနဲ့ ရှိုကျဲ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ.. ဒါက ပြဿနာ ရှာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

ရုတ်တရက် ဝမ်လျိုကျီ ၏ ရယ်မောသံမှာ ရုတ်ချည်း ရပ်တန့်သွားလေသည်။ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း သူမ သတိရသွားပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ တင်းမာသွားလေသည်။

"ယွမ်ရွေ့ က ရှိုကျဲ့နဲ့ အဲဒါကို ယှဉ်ပြိုင်ချင်နေတာများလား.. ဒီတစ်ခါတော့ ရှိုကျဲ့ လုံးဝကို အရှုံးကြီး ရှုံးသွားတော့မှာပဲ"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခြံဝင်းအတွင်း၌။

"ယွမ်ရွေ့.. မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်.. မင်းက ငါနဲ့ ကဗျာစပ် ယှဉ်ပြိုင်ချင်တာ ဟုတ်လား"

လျိုယွမ်ရွေ့ ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဝမ်ရှိုကျဲ့မှာလည်း အံ့အားသင့်သွားရလေသည်။

သူ အလွန်တရာ တုန်လှုပ်သွားရလေသည်။ ရွှမ်ဝူ လောကက ပညာတတ် တစ်ယောက်က ကမ္ဘာမြေကြီးကနေ ခရီးသွားလာတဲ့ လူတစ်ယောက်နဲ့ ကဗျာ ယှဉ်ပြိုင်ချင်တယ် ဟုတ်လား။

ဘာ.. ဘာလုပ်ရမလဲ။

"ယောက်ဖ.. ယောက်ဖရဲ့ ရွှမ်ဝူ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်တွေက အားကောင်းတယ် ဆိုတာ ကျွန်တော် ဝန်ခံပါတယ်.. ဒါပေမဲ့ ရွှမ်ဝူ မွန်မြတ်တဲ့ မျိုးနွယ်စု တစ်ခုအနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့က သိုင်းပညာ အင်အား တစ်ခုတည်းကိုပဲ အားကိုးနေလို့ မရဘူးလေ.. မဟုတ်ရင် ပြင်ပ နယ်မြေက သားရဲတွေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ ဘာကွာခြားမှု ရှိတော့မလဲ.. ယဉ်ကျေးမှု အမွေအနှစ်ဆိုတာလည်း ကျွန်တော်တို့ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ရတနာ တစ်ခုပါပဲ"

လျိုယွမ်ရွေ့ က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

ဤစကားများကို ရင်းနှီးနေသလို ဝမ်ရှိုကျဲ့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သေချာ စဉ်းစားကြည့်လိုက်သောအခါ ဝမ်လိချီ နှင့် ဝမ်လော်ချိုး တို့ကို စာဖတ်ရန်နှင့် ယဉ်ကျေးမှု တိုးတက်စေရန် အားပေးတိုက်တွန်းစဉ်က သူ ပြောခဲ့ဖူးသော စကားများ ဖြစ်နေပေသည်။

"ကောင်းပြီ.. မင်းပြောတာ အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ် ဆိုတာ ငါ ဝန်ခံပါတယ်.. ဒါဆို စည်းကမ်းချက်လေးတွေ ချမှတ်ပေးပါ ယွမ်ရွေ့"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က ဘာမှမတတ်နိုင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါက နောက်ဆုံး စိန်ခေါ်မှု မဟုတ်လား.. ငါတို့ ဒီနေ့ ဖင်းအန်း ကို ပြန်ရဦးမယ်လေ"

"သေချာတာပေါ့.. ဒီနောက်ဆုံး စိန်ခေါ်မှုကို ယောက်ဖ အောင်မြင်သွားတာနဲ့ ကျွန်တော့်အစ်မကို အေးအေးဆေးဆေး ခေါ်သွားလို့ ရပါပြီ"

လျိုယွမ်ရွေ့ သည် တည်ငြိမ်ပြီး ယုံကြည်မှုရှိနေပုံရကာ မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်လေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ယောက်ဖ မအောင်မြင်ဘူး ဆိုရင်လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး.. အရှုံးပေးပြီးရင် ကျွန်တော့်အစ်မကို ခေါ်သွားလို့ ရပါတယ်"

"ကောင်းပါပြီ.. ဒါပေမဲ့ အရင်က ပြောခဲ့သလိုပဲ ငါ အရှုံးပေးရမှာကို ဂရုမစိုက်ပါဘူး.. ငါ စမ်းကြည့်ချင်ရုံပါ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ကလည်း ထိုနည်းတူ တည်ငြိမ်နေပေသည်။

ဤသည်မှာ ဝမ်ရှိုကျဲ့ ဤစကားကို တတိယအကြိမ်မြောက် ပြောခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ယခင်က စမ်းသပ်မှုများဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သော အရာများအားလုံးကို သူ အောင်မြင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ဒီတတိယအကြိမ်မှာရော အံ့ဖွယ်အမှုတစ်ခု ထပ်ဖြစ်လာဦးမလား။

စောင့်ကြည့်နေကြသော ယောက်ဖငယ်များနှင့် ခယ်မငယ်များက အားပေးဟစ်ကြွေးလိုက်ကြလေသည်။ "လုပ်လိုက် ယောက်ဖ.. လုပ်လိုက် ယောက်ဖ.. ယွမ်ရွေ့ ကို အနိုင်ယူလိုက်"

လျိုယွမ်ရွေ့၏ မျက်နှာမှာ ညိုမည်းသွားလေသည်။

"မင်းတို့တွေက ဘယ်ဘက်မှာလဲ"

သို့သော် နောက်ဆုံး စိန်ခေါ်မှုနှင့် ပတ်သက်၍ လျိုယွမ်ရွေ့မှာ အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု ရှိနေပေသည်။ ပညာတတ် တစ်ယောက်အနေဖြင့် ကဗျာစပ်ခြင်းက သူ အကျွမ်းကျင်ဆုံး မဟုတ်ပါလော။

ဒီကိစ္စမှာတောင် ယောက်ဖကို ရှုံးသွားခဲ့မယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ လေ့လာသင်ယူမှုတွေက ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိတော့မှာလဲ။

"ယောက်ဖ အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား" လျိုယွမ်ရွေ့က ယုံကြည်မှုရှိရှိ မေးလိုက်လေသည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ယွမ်ရွေ့.. မေးခွန်းထုတ်ပါတော့.. အချိန်တွေ မဖြုန်းကြရအောင်"

လျိုယွမ်ရွေ့ သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ယနေ့က ကျွန်တော့်အစ်မရဲ့ မင်္ဂလာပွဲနေ့ ဖြစ်တဲ့အတွက် ခေါင်းစဉ်က သဘာဝကျကျပဲ ကျွန်တော့်အစ်မအကြောင်း ဖြစ်သင့်တာပေါ့.. ကဗျာတစ်ပုဒ်စီ စပ်ပြီး ဘယ်သူက ကျွန်တော့်အစ်မကို ပိုကောင်းအောင် ချီးကျူးနိုင်မလဲ ဆိုတာ ကြည့်ကြရအောင်"

လူအုပ်ကြီးက အားပေးဟစ်ကြွေးလိုက်ကြလေသည်။ ခေါင်းစဉ်မှာ အလွန် သင့်လျော်ပေသည်။ ယောက်ဖ၏ စာပေ ယဉ်ကျေးမှုကို စမ်းသပ်နိုင်ပေသည်။ ယွမ်ရွေ့ကို မကျော်လွန်နိုင်လျှင်တောင် သင့်လျော်အောင် စပ်ဆိုနိုင်ပါက အောင်မြင်သည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါဆို ယွမ်ရွေ့ အရင် စလိုက်ပါ.. ယောက်ဖက မင်းဆီကနေ သင်ယူပါရစေ"

လျိုယွမ်ရွေ့ က ငြင်းဆန်ခြင်း မရှိချေ။ သူသည် ဟန်လုပ်ကာ ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး ခဏတာ တွေးတောပြီးနောက် သူ၏ ကဗျာကို ရွတ်ဆိုလိုက်လေသည်။

...

ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားဖွယ်ရာ အပျိုကညာလေး သူမ၏ အခန်းဆောင်တွင်း၌ ပုန်းကွယ်နေသည်၊ အောင်သွယ်တော်များက တံခါးခုံ ကျောက်တုံးကို လင်းလက်တောက်ပစေသည်၊ ယနေ့တွင် သူမသည် ဝမ်မျိုးနွယ်စုမှ အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်လေပြီ၊ ဖီးနစ်ငှက်က ရတနာမြေသို့ ဆင်းသက်ပြီး ပုန်းကွယ်နေသော နဂါးကို ပြုစုပျိုးထောင်လေသည်။

...

ကဗျာကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်နှင့် လူအုပ်ကြီးမှာ အားပေးဟစ်ကြွေးမှုများဖြင့် ပွက်လောရိုက်သွားလေသည်။

ပညာတတ် တစ်ယောက်ဖြစ်သော ယွမ်ရွေ့ တွင် အမှန်တကယ်ပင် အရည်အချင်းအချို့ ရှိနေကြောင်း ဝမ်ရှိုကျဲ့ ပင်လျှင် ဝန်ခံရပေမည်။

ကဗျာသည် သူ၏အစ်မကို တိုက်ရိုက် ချီးကျူးထားခြင်း မဟုတ်သော်လည်း တင်စားချက်များ အသုံးပြုခြင်းဖြင့် သူမ၏ အဆင့်အတန်းကို မြှင့်တင်ပေးထားပေသည်။

အထူးသဖြင့် နောက်ဆုံး စာကြောင်းဖြစ်သော 'ဖီးနစ်ငှက်က ရတနာမြေသို့ ဆင်းသက်ပြီး ပုန်းကွယ်နေသော နဂါးကို ပြုစုပျိုးထောင်လေသည်' ဟူသော စာကြောင်းမှာ ကဗျာတစ်ပုဒ်လုံးကို မြှင့်တင်ပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းသည် သူ၏အစ်မကို ချီးကျူးရုံသာမက ဝမ်မျိုးနွယ်စုနှင့် ဝမ်ရှိုကျဲ့ကိုပါ ချီးကျူးပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ရတနာမြေနှင့် ပုန်းကွယ်နေသော နဂါး ဆိုသည်မှာ နားထောင်လို့ ကောင်းလှပေသည်။

သို့သော် ယေဘုယျအားဖြင့် သူ၏အစ်မကို ချီးကျူးထားပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့နှင့် လက်ထပ်ခြင်းက သူ၏ အနာဂတ် အောင်မြင်မှုအတွက် များစွာ အကျိုးပြုမည်ဖြစ်ကာ သူမသည် ကြီးပွားတိုးတက်စေသော အမျိုးသမီး တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားပေသည်။

ရွဲ့လန် ကို လက်ထပ်ရခြင်းမှာ ကံကောင်းသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို ပြောပြနေခြင်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ကဗျာမှာ အလွန် အရသာရှိပြီး သင့်လျော်လှပေသည်။

"ယောက်ဖ.. ယောက်ဖ အလှည့်ရောက်ပြီ.. ဖြည်းဖြည်းသာ လုပ်ပါ.. အချိန်တွေ အများကြီး ရှိပါတယ်"

လျိုယွမ်ရွေ့၏ အသံမှာ ယုံကြည်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

သူသည် ဤကဗျာကို ယနေ့အတွက် သုံးလတိုင်တိုင် တွေးတောပြင်ဆင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ မည်သို့လျှင် ယုံကြည်မှု မရှိဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။

"ကောင်းပြီ.. ငါ စဉ်းစားကြည့်ပါရစေဦး"

ဤကဲ့သို့ ထူးချွန်သော ကဗျာတစ်ပုဒ်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဝမ်ရှိုကျဲ့မှာ ပေါ့ပေါ့ဆဆ မနေရဲတော့ချေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကဗျာမှာ သဘာဝကျစွာပင် အစေခံ ကောင်မလေး ချောင်အာ မှတစ်ဆင့် အိမ်နောက်ဖေးသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

လျိုရွဲ့လန် သည် ကဗျာ၏ အရသာကို ခဏတာ ခံစားလိုက်ပြီးနောက် ကိုယ်တိုင် စက္ကူပေါ်သို့ ကူးရေးလိုက်လေသည်။ သေချာစွာ ရွတ်ဆိုကြည့်ပြီးနောက် သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သက်သာရာရမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ယွမ်ရွေ့ က သူ့အစ်မအတွက် ဂရုစိုက်တုန်းပဲ"

"ယွမ်ရွေ့ ရဲ့ လေ့လာသင်ယူမှုတွေက အချည်းနှီး မဖြစ်ဘူးပဲ"

လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးများကလည်း ချီးကျူးလိုက်ကြလေသည်။

ဝမ်လျိုကျီ မှာ ရုတ်တရက် စိုးရိမ်လာလေသည်။ ဒါက မကောင်းဘူး.. ယွမ်ရွေ့ ရဲ့ ကဗျာက အရမ်း ကောင်းနေတယ်.. သူမရဲ့ တူဖြစ်သူ ရှိုကျဲ့တော့ လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရပြီ။

"အန်တီခုနစ်.. ကိစ္စမရှိပါဘူး"

လျိုရွဲ့လန် က ဝမ်လျိုကျီ ၏ လက်ကို ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်ကာ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်လေသည်။

"ဒီစိန်ခေါ်မှု သုံးခု ရိုးရာဓလေ့ ဆိုတာက လူငယ်တွေ ပျော်ဖို့ပါပဲ.. ကျွန်မ မလုပ်ဘူး.. အင်း.. ကျွန်မ မလုပ်ပါဘူး..."

ဤနေရာတွင် သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် နီမြန်းသွားပြီး ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှပေသည်။ အချုပ်ပြောရလျှင် သူ ကဗျာကောင်းကောင်း မစပ်နိုင်ရုံဖြင့် သူအပေါ် သူမ မည်သည့် အစွဲအလမ်းမှ ရှိမည်မဟုတ်ချေ။

ထားလိုက်ပါတော့

သူ့ကို ကူညီဖို့ ငါ ကဗျာတစ်ပုဒ် ရေးပေးလိုက်မယ်။

သို့သော် ယွမ်ရွေ့ ၏ ကဗျာမှာ အလွန် ကောင်းမွန်လှပေသည်။ အချိန်တိုအတွင်း သူ့ကို ကျော်လွန်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ အလွန်ဆုံး သူမ သူ့ကို မျက်နှာပန်း လှအောင်သာ ကူညီပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

လျိုရွဲ့လန် တွေးတောနေစဉ် သူမ၏ နူးညံ့သော လက်လေးက စုတ်တံကို ကိုင်ကာ ကဗျာတစ်ပုဒ်ကို ရေးလိုက်လေသည်။

"ချောင်အာ.. ဒါကို သူ့ဆီ တိတ်တိတ်လေး ပေးလိုက်နော်.. တခြားသူတွေ မမြင်စေနဲ့"

အစေခံ ကောင်မလေး ချောင်အာ မှာ မှင်တက်သွားလေသည်။

သခင်မလေးရယ်.. လူအများကြီး ရှေ့မှာ ဒါကို တိတ်တိတ်လေး ဘယ်လို သွားပေးရမှာလဲ။

...