အခန်း ၁၃၀

အခန်း ၁၃၀။ အဆင့်ရှစ် မွန်မြတ်သော မျိုးနွယ်စု

မဟာချန် လုံချန် ခေတ်နှစ် ၃၁၅၃၊ နွေဦးရာသီ - ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၇ ရက်။ ဝမ်ရှိုကျဲ့ ကူးပြောင်းလာခဲ့သည်မှာ ရှစ်နှစ်နီးပါး ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။ ပန်းများ ဖူးပွင့်ပြီး သက်ရှိအားလုံး ပြန်လည် နိုးထလာသော ရာသီတစ်ခု ဖြစ်၏။

တင့်ဖူ ကူးတို့ဆိပ်

ကြီးမားသော ကူးတို့သင်္ဘောကြီး တစ်စင်းသည် ရေနက်ဆိပ်ကမ်းသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဆိုက်ကပ်လာလေသည်။ ဆက်သွယ်ရေး တံတားကို ဖြန့်ချလိုက်သည်နှင့် ခရီးသည်များသည် စည်းကမ်းတကျ ဆင်းသက်လာကြသည်။ သူတို့သည် လက်ထဲတွင် ကတ်ပြားတစ်ခုစီ ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ဂိတ်တံခါးများကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဖြတ်သန်းသွားကြလေသည်။

ထိုကတ်ပြားမှာ ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ လက်ဖဝါးအရွယ်အစားမျှသာ ရှိသော်လည်း ရွှေနှင့်တူသော်လည်း ရွှေမဟုတ်၊ ကျောက်စိမ်းနှင့်တူသော်လည်း ကျောက်စိမ်းမဟုတ်ဘဲ နေရောင်အောက်တွင် ခရမ်းရောင် အဖျော့စားလေး တောက်ပနေကာ အလွန် သေသပ်လှပစွာ ပြုလုပ်ထားပေသည်။ ကတ်ပြားအတွင်း၌ စက္ကူကတ်ပြားတစ်ခု ထည့်သွင်းထားပြီး ၎င်းအပေါ်တွင် ကိုင်ဆောင်သူ၏ မွေးရပ်မြေ၊ အမည်၊ အသက်နှင့် ရိုးရှင်းသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အချက်အလက်များကို ရေးသားထားပေသည်။

ကတ်ပြားကိုင်ဆောင်သူ ဂိတ်တံခါးကို ဖြတ်သန်းသွားသည်နှင့် အပြည့်အဝ လက်နက်တပ်ဆင်ထားသော ဂိတ်စောင့်များက အမြန် စစ်ဆေးလိုက်ပြီးနောက် ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်ကာ ဖြတ်သန်းခွင့် ပြုလိုက်ကြလေသည်။

"အိမ်ပြန်ရောက်တာ ကြိုဆိုပါတယ်"

ခရီးသည်များကလည်း ကျေးဇူးတင်စကား ပြန်လည် ပြောကြားကြသည်။ "ကာကွယ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

သို့သော် ကတ်ပြားမပါရှိသူများမှာမူ အခြား ဂိတ်တံခါးတစ်ခုမှ ဖြတ်သန်းရပေသည်။ ထိုဂိတ်တံခါးမှာ ပိုမို စည်ကားနေပြီး ဂိတ်စောင့်များ၏ မျက်နှာများမှာလည်း တင်းမာနေကာ ဖြတ်သန်းသွားသူတိုင်းကို စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးကြပြီး တရားဝင် မဟာချန် လမ်းညွှန်စာရွက် ထုတ်ပြရန် တောင်းဆိုကြလေသည်။

လမ်းညွှန်စာရွက် မပါရှိသူများကို ချက်ချင်းပင် နေရာမှာတင် ပြန်လည် မောင်းနှင်ပို့ဆောင်လေ့ရှိသည်။ လမ်းညွှန်စာရွက် ပါရှိလျှင်ပင် ၎င်းတို့၏ ဇာတိ၊ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ဖင်းအန်း မြို့နယ်တွင် မည်မျှကြာကြာ နေထိုင်မည်ကို စစ်မေးကြပေသည်။ စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုမှာ အလွန် တင်းကျပ်ပြီး သံသယဖြစ်ဖွယ်ရာ တစ်စုံတစ်ရာ တွေ့ရှိပါက ချက်ချင်း ပြန်လည် မောင်းနှင်ပို့ဆောင်ခြင်း ခံရမည် ဖြစ်ပေသည်။

စစ်ဆေးမေးမြန်းပြီးနောက် ဖင်းအန်း မြို့နယ်တွင် တစ်လထက်ပို၍ မနေထိုင်ရန် သတိပေးထားသော စက္ကူကတ်ပြား အထူတစ်ခုကို ထုတ်ပေးပြီး ဝန်ဆောင်ခအဖြစ် ကြေးပြားကြီး တစ်ပြား ကောက်ခံလေသည်။ ၎င်းတို့ ငြင်းဆိုနိုင်သော်လည်း နောက်ထပ် ကူးတို့သင်္ဘောဖြင့် ပြန်သွားရန် မိမိတို့ဘာသာ ကုန်ကျစရိတ် ကျခံရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ကူးတို့သင်္ဘောပေါ်တွင် ခရီးသွားကုန်သည် အသွင်ဖြင့် ဝတ်ဆင်ထားသူ အနည်းငယ်က ကုန်သည်အဖွဲ့ငယ် တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းထားကြသည်။ သူတို့တွင် ရထားလုံးများ ပါရှိသဖြင့် နောက်ဆုံးမှ ဆင်းရန် စီစဉ်ထားခြင်း ခံရလေသည်။ ဤအချိန်တွင် ထိုမြင်ကွင်းကို အဝေးမှနေ၍ ကြည့်ရှုနေသော အသက် နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ် လူငယ် ခရီးသွားကုန်သည် တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး.. အဲဒီ ခရမ်းရောင်ဖျော့ဖျော့ ကတ်ပြားက ဘာလဲ"

ဖင်းအန်း မြို့နယ်တွင် စီးပွားရေးလုပ်ရန် သူ ပထမဆုံးအကြိမ် လာရောက်ခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။ သူတို့၏ ယာဉ်တန်းတွင် တင်ဆောင်လာသော ကုန်ပစ္စည်းများမှာ ဆားနု၊ ဆားကြမ်း၊ သံကြမ်း၊ ကြေးနီနှင့် အခြားပစ္စည်းများဖြစ်ပြီး အားလုံးမှာ ဖင်းအန်း မြို့နယ်တွင် အရောင်းရဆုံး ပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြပေသည်။ အထူးသဖြင့် ဆားနုနှင့် သံကြမ်းတို့ကို သင်္ဘောပေါ်မှ ချလိုက်သည်နှင့် ပန်းဘဲဖိုများနှင့် ကုန်စုံဆိုင်များက ဈေးကောင်းပေး၍ ဝယ်ယူကြမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူတို့သည် ဖင်းအန်း မြို့နယ်မှ နှင်းပွင့်သကြား၊ ချည်ထည်ကြမ်း၊ ပိုးချည်ထည်၊ သာမန် ကြွေထည်များနှင့် အခြား ဈေးကြီးသော ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူကြမည် ဖြစ်သည်။ ပင်ပန်းသော ခရီးစဉ်တစ်ခု အပြီးတွင် သူတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် အမြတ်အစွန်း ကောင်းစွာ ရရှိကြပေသည်။

"ခရမ်းရောင် ကတ်ပြား ဟုတ်လား"

အသက် လေးဆယ် သို့မဟုတ် ငါးဆယ်အရွယ် ဝါရင့် ခရီးသွားကုန်သည်ကြီး တစ်ဦးက အားကျစွာဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါက ဖင်းအန်း မြို့နယ်က ဒေသခံတွေအတွက် သက်သေခံ ကတ်ပြားလေ.. အခုခေတ် ဖင်းအန်း မြို့နယ်က အရင်ကလို မဟုတ်တော့ဘူး.. အပြင်လူတွေက ဖင်းအန်း မြို့နယ်ကို ပြောင်းရွှေ့ချင်ရင် သက်သေခံ ကတ်ပြားရဖို့အတွက် အနည်းဆုံး လယ်မြေ ဧက နှစ်ဆယ်နဲ့ အိမ်တစ်လုံးကို တစ်ခါတည်း ဝယ်ယူရမယ်.. သက်သေခံ ကတ်ပြားရပြီဆိုရင် ဖင်းအန်း မြို့နယ်ထဲမှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာလို့ ရပြီပေါ့"

"ဘုရားရေ.. အခု ဖင်းအန်း မြို့နယ်မှာ မြေနဲ့ အိမ်ဈေးတွေက အရမ်း ကြီးနေပြီလို့ ကြားတယ်"

လူငယ် ခရီးသွားကုန်သည်က အားကျစွာဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို အဲဒီ အောက်ခြေသိမ်း အငှားလယ်သမား တွေကိုပါ သက်သေခံ ကတ်ပြားတွေ ထုတ်ပေးထားတာလား"

"စကားကို ဆင်ခြင်ပြောစမ်းပါ"

ဝါရင့် ခရီးသွားကုန်သည်က အလျင်အမြန် တားမြစ်လိုက်လေသည်။ သို့သော် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သူတို့ဘေးရှိ ချည်ထည်အကောင်းစားများ ဝတ်ဆင်ထားသော တောင့်တင်းခိုင်မာသည့် အမျိုးသားကြီး အချို့က သူတို့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ငါတို့ အငှားလယ်သမားတွေက ဘာဖြစ်နေလို့လဲ.. ငါတို့က ဘယ်နေရာမှာ အောက်ခြေသိမ်း ဖြစ်နေလို့လဲ"

ဝါရင့် ခရီးသွားကုန်သည်က လူငယ်အတွက် အလျင်အမြန် တောင်းပန်လိုက်လေသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် ခင်ဗျာ.. ဒီလူငယ်က ဗဟုသုတ မရှိလို့ပါ.. အခု ဖင်းအန်း မြို့နယ်က ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အငှားလယ်သမားတွေက အဆင့်အတန်း မြင့်မားနေပြီ ဆိုတာကို သူ မသိလို့ပါ"

အဆင့်အတန်း မြင့်မားလာခြင်းမှာ သူတို့၏ ဝင်ငွေများပြားမှုနှင့် ဝမ်မျိုးနွယ်စုက ၎င်းတို့ကို အလေးထားမှုတို့ကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ ယနေ့ခေတ်တွင် ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ အငှားလယ်သမား တစ်ဦးချင်းစီ၏ နှစ်စဉ်ဝင်ငွေမှာ ဖင်းအန်း မြို့နယ်ရှိ ကိုယ်ပိုင်လယ်လုပ်သူများ၏ ပျမ်းမျှဝင်ငွေထက် ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ဤကဲ့သို့ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားသော ရလဒ်အတွက် တစ်ခုတည်းသော ရှင်းပြချက်မှာ ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ လယ်ယာမြေများမှ ဝင်ငွေများမှာ အလွန် မြင့်မားလာပြီး အငှားလယ်သမားများက ၎င်းမှ အကျိုးအမြတ်များ ရရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဖင်းအန်း မြို့နယ်ရှိ ကိုယ်ပိုင်လယ်လုပ်သူများသည် ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ အမှတ်(၉) မျိုးစေ့ကောင်းများကို စိုက်ပျိုးနေကြပြီး ဝိညာဉ်ပိုးမွှား သခင်များ၏ ပိုးမွှားနှိမ်နင်းရေး အထူးဈေးနှုန်းကို ခံစားနေရသောကြောင့် အခြားနေရာများရှိ ကိုယ်ပိုင်လယ်လုပ်သူများထက် ဝင်ငွေ များစွာ မြင့်မားနေပြီ ဖြစ်ကြောင်းကို သင် သိထားသင့်ပေသည်။ ဤသည်က ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ အငှားလယ်သမားများ၏ ဝင်ငွေမှာ လူအများ တွေးထင်ထားသည်ထက် မည်မျှအထိ မြင့်မားနေကြောင်းကို ပြသနေပေသည်။

ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ ထိုအငှားလယ်သမားများသည် လက်ကာပြလိုက်ပြီး သူတို့နှင့် ဆက်လက် အငြင်းပွားမနေတော့ချေ။ သူတို့က စကားပြောရင်း ရယ်မောလိုက်ကြလေသည်။

"အဘိုးကျန်း ရဲ့ သမီးက ကိုယ်ပိုင်လယ်လုပ်သူ တစ်ယောက်နဲ့ လက်ထပ်လိုက်တယ်လို့ ကြားတယ်.. အဲဒီကောင်မလေးက ပိုးမွေးမြူရေး ခြံမှာ အလုပ်လုပ်တာ မဟုတ်လား.. သူ ဘာတွေများ တွေးနေလို့ သူ့သမီးကို အဲဒီလို အောက်ခြေကျတဲ့ သူနဲ့ လက်ထပ်ပေးလိုက်တာလဲ မသိပါဘူး"

"အဲဒီကောင်လေးဆီမှာ လယ်မြေကောင်း ဧက ငါးဆယ် ရှိတယ်လေ.. ပြီးတော့ သူက ပန်းပဲ အလုပ်သင် တစ်ယောက် မဟုတ်လား.. ဒါဆိုရင်တော့ သင့်တော်တဲ့ တွဲဖက်ပါပဲ"

"အဘိုးလျို.. ခင်ဗျားတို့ မိသားစုက ကျူးဝေ့ ဇိမ်ခံအိမ်ရာ ဒုတိယအဆင့်မှာ ဆိုင်တစ်ဆိုင် ဝယ်လိုက်တယ်လို့ ကြားတယ်.. မိသားစု စုဆောင်းထားသမျှ ငွေတွေ အကုန်လုံးကို အဲဒီထဲ ထည့်လိုက်တာလား"

"ဟုတ်တယ်.. မှန်တယ်.. ငါ့ရဲ့ တတိယသားက အပ်ချုပ်ပညာမှာ နည်းနည်း အရည်အချင်းရှိတယ်.. နောက်နှစ်အနည်းငယ် နေရင် သူ ဘွဲ့ရတော့မယ်.. စက်ချုပ်ဆိုင် ဖွင့်ရင် သူ့ကိုယ်သူ ရပ်တည်နိုင်မှာပါ.. ငါတို့ လျိုမိသားစုက အမြဲတမ်း လယ်လုပ်နေလို့ မရဘူးလေ.. ဟုတ်တယ်မလား"

"လယ်လုပ်တာ ဘာဖြစ်လို့လဲ.. အခု ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အငှားလယ်သမား ဖြစ်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်ဘူးနော်.. ကိုယ်ရေးရာဇဝင် စစ်ဆေးရမယ်.. ကျွမ်းကျင်မှု စစ်ဆေးရမယ်.. အပြင်ဘက် လယ်ယာမြေတွေမှာ အရင်ဆုံး နှစ်အနည်းငယ် အလုပ်လုပ်ရဦးမှာ..."

"ဒါကတော့ ဟုတ်ပါတယ်.. ဒါပေမဲ့ စက်ချုပ်ဆိုင်နဲ့ လက်မှုပညာ တစ်ခု ရှိနေရင် ဝင်ငွေက မနိမ့်ပါဘူး.. ပြီးတော့ ဆိုင်က ကောင်းမွန်တဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု တစ်ခုပဲလေ"

ဤအငှားလယ်သမားများသည် ပါးစပ်ဟလိုက်သည်နှင့် ဝင်ငွေအကြောင်း၊ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အကြောင်းများကို ပြောဆိုနေကြလေသည်။ လူငယ် ခရီးသွားကုန်သည်မှာ ထိတ်လန့်သွားလေသည်။ ဒါက အငှားလယ်သမားမှ ဟုတ်ရဲ့လား။ ယုံကြည်မှုနဲ့ လေသံက တခြားနေရာက ချမ်းသာတဲ့ လယ်ပိုင်ရှင် တစ်ယောက်နဲ့ ပိုတူနေပါလား။ ကိုယ်ပိုင်လယ်လုပ်သူတွေနဲ့ အဆက်အသွယ် လုပ်တာကိုတောင် အထင်သေးနေသေးတယ်လား။

"အဲဒီ ကျူးဝေ့ ဇိမ်ခံအိမ်ရာ က ဆိုင်ခန်းက အရမ်း ဈေးကြီးလားဟင်"

လူငယ် ခရီးသွားကုန်သည်က ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး.. ရွှေတာရာ တစ်ရာကျော်လောက်ပါပဲ"

အဘိုးလျို က ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါတို့ မိသားစုရဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားသမျှကို အဲဒီထဲမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုက်တာ.. အကြွေးတွေလည်း အများကြီး ယူထားရသေးတယ်"

"အဲဒီလောက် ဈေးကြီးတာလား" လူငယ် ခရီးသွားကုန်သည်မှာ အံ့အားသင့်သွားလေသည်။

"တခြားမြို့တွေမှာဆိုရင် ဒါက လယ်မြေ ဧက သုံးဆယ်လောက် ဝယ်လို့ရတယ်.. ဆိုင်ခန်းရောင်းတဲ့ နေရာမှာ ဝမ်မျိုးနွယ်စုက အရမ်း လောဘကြီးလွန်းတာ မဟုတ်ဘူးလား"

"လူငယ်လေး.. မသိရင် အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လျှောက်မပြောနဲ့"

အငှားလယ်သမား အဘိုးလျို က ဆူပူလိုက်လေသည်။

"ကျူးဝေ့ ဇိမ်ခံအိမ်ရာ ဆိုတာ နေရာတိုင်းက ရွှေလို တန်ဖိုးရှိတဲ့ နေရာပဲ.. မြေနဲ့ အိမ်ဈေးတွေက တစ်နှစ်ထက်တစ်နှစ် တက်နေတာ.. ချန်နင် က ချမ်းသာတဲ့ လူအများကြီးကလည်း ကျူးဝေ့ ဇိမ်ခံအိမ်ရာ မှာ အိမ်နဲ့ မြေတွေ လာဝယ်ပြီး သူတို့ရဲ့ အခြား ခြံဝင်းတွေအဖြစ် သုံးကြတယ်.. ဖုန်းရွှေ နဲ့ တခြားအရာတွေကို ထည့်မပြောနဲ့ဦး.. ကျူးဝေ့ ရေကန် ရဲ့ တစ်ဖက်ခြမ်းကို စောင့်ကြပ်နေတဲ့ အဆင့်သုံး အစောင့်အရှောက် သားရဲ တစ်ကောင်တည်းနဲ့တင် ဆိုင်ခန်းက အဲဒီလောက် တန်ဖိုးရှိနေပါပြီ"

အဆင့်သုံး အစောင့်အရှောက် သားရဲ။ လူငယ် ခရီးသွားကုန်သည်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီးနောက် စူးစမ်းလိုစိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ အငှားလယ်သမား အဘိုးလျို နှင့် စတင် စကားပြောဆိုလေတော့သည်။ ပိုပြောလေလေ ပို၍ အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလာလေလေ ဖြစ်ပေသည်။ ဖင်းအန်း မြို့နယ်မှာ သူ ထင်မှတ်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်ပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝနေပေသည်။

"ပိုးချည်ထည်တွေ ဝတ်ထားတဲ့ အဲဒီ သခင်လေးကို မြင်လား"

အငှားလယ်သမား အဘိုးလျို က ဆိပ်ခံတံတားပေါ်တွင် ကင်းလှည့်နေသော လူငယ်တစ်ဦးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်လေသည်။ သူ ဖြတ်သွားရာ နေရာတိုင်းတွင် စစ်သားအချို့က သူ့ကို အလေးပြုကြလေသည်။

"အဲဒါ.. ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် သခင်လေး တစ်ယောက်လား"

"ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ သခင်လေး တစ်ယောက်ဖြစ်တာတော့ အမှန်ပဲ.. ဒါပေမဲ့ သူက မိသားစုအခွဲ မျိုးဆက် ကပါ"

"ဘုရားရေ.. မိသားစုအခွဲမျိုးဆက် ကတောင် ဒီလောက် အရှိန်အဝါ ကြီးနေတာ.. ဖင်းအန်း က ဒီဝမ်မျိုးနွယ်စု က သာမန် မဟုတ်ဘူးပဲ"

"သေချာတာပေါ့.. ဖင်းအန်း က ငါတို့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုဟာ အဆင့်ရှစ် မွန်မြတ်တဲ့ မျိုးနွယ်စုပဲလေ.. မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်ရဲ့ ဇနီးကလည်း ရှန်းယင် က အဆင့်ရှစ် မွန်မြတ်တဲ့ မျိုးနွယ်စု လျိုမိသားစု ကပဲ.. အင်အားကြီး နှစ်စု ပူးပေါင်းထားမှတော့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သာမန် ဖြစ်နိုင်ပါတော့မလဲ"

လူငယ် ခရီးသွားကုန်သည်မှာ ရုတ်တရက် အံ့သြရိုသေသွားလေသည်။ အဆင့်ရှစ် မွန်မြတ်သော မျိုးနွယ်စု တစ်ခုတွင် အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်ပလ္လင်အဆင့် သုံးဦး ရှိရပေမည်။ ဤမိသားစု နှစ်စု ပေါင်းလိုက်ပါက အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်ပလ္လင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ ခြောက်ဦးခန့် ရှိပေလိမ့်မည်။ သူတို့၏ အင်အားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။

ကူးတို့သင်္ဘောပေါ်မှ ခရီးသွားများ၊ လမ်းပြတောင်းစားသူ ကျင့်ကြံသူများနှင့် ခရီးသွားကုန်သည်များသည် ဂိတ်တံခါးကို စည်းကမ်းတကျ ဖြတ်သန်းနေကြပြီး စစ်ဆေးရန် လိုအပ်သည်များကို စစ်ဆေးကာ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သော လုပ်ငန်းစဉ်များကို လုပ်ဆောင်နေကြလေသည်။ ရုတ်တရက်.. စည်းကမ်းတကျ ရှိနေသော မြင်ကွင်းအတွင်း၌ မတော်တဆမှု တစ်ခု ဖြစ်ပွားသွားလေသည်။

အဝေးရှိ ဆိပ်ခံတံတားပေါ်တွင် တောင့်တင်းခိုင်မာသော ရွှမ်ဝူ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး အမြန် ပြေးလွှားနေလေသည်။ သူသည် ဆိပ်ကမ်းမှ ထွက်ခွာတော့မည့် ကူးတို့သင်္ဘော တစ်စင်းဆီသို့ ပြေးသွားနေသည်။ သူ့ကို တားဆီးရန် ကြိုးစားသော စစ်သားများမှာ သူနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိကြချေ။ သူတို့သည် ထိုးကြိတ်ကန်ကျောက်ခံရကာ လွင့်ထွက်သွားကြလေသည်။

"ဘုရားရေ.. သူက သိုင်းသမား တစ်ယောက်ပဲ.. ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ခုနစ် လောက်တော့ ရှိမယ်"

လူအုပ်ကြီးက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ဆွေးနွေးပြောဆိုလာကြလေသည်။ ထိုရွှမ်ဝူ ကျင့်ကြံသူမှာ အမှီအခိုကင်းသည့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်ပုံရသည်။ အမှီအခိုကင်းသည့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် အလွန် ရှားပါးလှပေသည်။ ထို့အပြင် သူ၏ အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ရသည်မှာ တိုက်ခိုက်ရေးတွင် အလွန် ကျွမ်းကျင်ပုံရပေသည်။

ရုတ်တရက်..

"ငါ့ရဲ့ ဖင်းအန်း မြို့နယ်မှာ လူတွေကို အနာတရဖြစ်အောင် လုပ်ပြီးတော့ ပြေးရဲသေးတယ်ပေါ့လေ"

သူ၏ နောက်ဘက်မှ ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လူငယ်တစ်ဦးက ပိုမို မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ကြားဖြတ် တားဆီးလိုက်လေသည်။ သူသည် အလွန် လျင်မြန်ရုံသာမက သူ၏ ကိုယ်ဟန်မှာလည်း လေထဲတွင် လွင့်ဝဲနေသော မိုးမခပွင့်ဖတ်များအလား ယိမ်းနွဲ့နေပြီး အလွန် ကျက်သရေရှိကာ ခန့်ညားလှပေသည်။

စစ်သားများ၏ နှောင့်ယှက်ဟန့်တားမှုများနှင့်အတူ။ခဏအကြာတွင် လူငယ်သည် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမှီအခိုကင်းသည့် ရွှမ်ဝူ ကျင့်ကြံသူကို မီသွားလေသည်။ သူ၏ ဓားမှာ သက်တံ့တစ်တန်းအလား ပွင့်အာလာပြီး ဓားအလင်းတန်းများမှာ လေးလံလှသော အဖြူရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေလေသည်။

ကျက်သရေရှိပြီး ခန့်ညားလှသော လူငယ်သည် ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ လျှို့ဝှက်သိုင်းပညာများဖြစ်သော အလယ်အလတ်အဆင့် ကိုယ်ခံပညာ "မိုးမခပွင့်ဖတ် ကိုယ်ဟန်" နှင့် အလယ်အလတ်အဆင့် ဓားသိုင်း "ဝမ်မျိုးနွယ်စု ရွှမ်ယွမ် ဓားသိုင်း" တို့ကို အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူ လှုပ်ရှားနေသည်ကို ကြည့်ရသည်မှာ အတော်လေး အောင်မြင်မှု ရရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

"ဝမ်ရှိုယုံး"

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမှီအခိုကင်းသည့် ကျင့်ကြံသူက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ငါက ထမင်းစားနေတုန်း လူတစ်ယောက်ကို နာကျင်အောင် လုပ်မိရုံလေးပါကွာ.. မင်းက ငါ့ကို မိုင်ဆယ်ချီအောင် လိုက်ဖမ်းနေတာ.. ငါ့ကို ရွှံ့နဲ့ လုပ်ထားတယ်လို့များ ထင်နေလား"

သူသည် သံမဏိဓား တစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ ဓားသိုင်းမှာ ကြမ်းတမ်းပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိသဖြင့် သေချာပေါက် ရန်စရန် မကောင်းသောသူ တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။ ဤလူမှာ ရွှမ်ဝူ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံခြင်းအပိုင်းတွင် အမှီအခိုကင်းသည့် ကျင့်ကြံသူများအကြား ညံ့ဖျင်းသူ တစ်ဦး မဟုတ်ချေ။

သူတို့နှစ်ဦး အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေကြပြီး အင်အားချင်း မျှတနေလေသည်။ စွမ်းရည်နိမ့်ပါးသော စစ်သားအချို့နှင့် အစောင့်များပင်လျှင် သွားရောက် ဝင်ရောက် ရှုပ်ထွေးရန် မဝံ့ရဲကြချေ။

"အဲဒါ ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပဉ္စမမြောက် သခင်လေး ဝမ်ရှိုယုံး ပဲ"

လူအများအပြားက လူငယ်၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို မှတ်မိသွားကြပြီး အားပေးလိုက်ကြလေသည်။

"သခင်လေး ငါး.. ကြိုးစားပါ.. အဲဒီ လမ်းပြတောင်းစားသူ ကျင့်ကြံသူကို ဖမ်းလိုက်ပါ"

"ဘုရားရေ" လူငယ် ခရီးသွားကုန်သည်မှာ အံ့အားသင့်သွားလေသည်။

"ဒီ သခင်လေးငါးက အသက် နှစ်ဆယ်ကျော်လေးပဲ ရှိဦးမယ်နော်.. သူက ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ခုနစ် ကို ရောက်နေပြီ.. ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကလည်း တော်တော် ခိုင်မာတယ်.. သူ့အသက် လေးဆယ်လောက်ရောက်ရင် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်သွားနိုင်တယ်.. သူက အနာဂတ်မှာ တောက်ပမယ့်သူပဲ"

"သေချာတာပေါ့.. ငါတို့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ သခင်လေးတွေနဲ့ သခင်မလေးတွေက အားလုံး ထိပ်တန်းတွေချည်းပဲ"

လူအုပ်ကြီး၏ အားပေးမှုများနှင့်အတူ ဝမ်ရှိုယုံး မှာ တိုက်ပွဲတွင် ပိုမို ရဲရင့်လာပြီး တဖြည်းဖြည်း အသာစီး ရလာလေသည်။ ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ ရွှမ်ယွမ် ကျင့်စဉ်မှာ အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။ နှောင်းပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာလေလေ၊ ရွှမ်ချီ စွမ်းအင်မှာ ပိုမို နက်နဲပြီး အစွမ်းထက်လာလေလေ ဖြစ်ကာ တာရှည် တိုက်ပွဲများတွင် မကုန်ခမ်းနိုင်ဘဲ ၎င်း၏ ခံနိုင်ရည်မှာလည်း အလွန် အံ့မခန်း ဖြစ်ပေသည်။

အမှီအခိုကင်းသည့် ကျင့်ကြံသူမှာ တဖြည်းဖြည်း ခုခံ၍ မရနိုင်တော့သည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။ ရုတ်တရက် သူသည် သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ အနီရောင် သဲတစ်ဆုပ်ကို ထုတ်ယူကာ ပစ်ပေါက်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ငါ့ရဲ့ အဆိပ်သဲတွေကို မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်စမ်း"

ဝမ်ရှိုယုံး မှာ လန့်သွားပြီး အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်လိုက်လေသည်။ သူ၏ ဓားမှာ ရေများပင် ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိအောင် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေပြီး အဆိပ်သဲများကို ကာကွယ်လိုက်လေသည်။ ဝမ်းနည်းစရာမှာ သူ အရူးခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်၏။ ၎င်းတို့မှာ အဆိပ်သဲများ လုံးဝ မဟုတ်ဘဲ သာမန် အနီရောင် ကျောက်စရစ်ခဲများသာ ဖြစ်ပေသည်။

အမှီအခိုကင်းသည့် ကျင့်ကြံသူသည် ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ထပ်မံ ထွက်ပြေးသွားပြီး ဆိပ်ကမ်းမှ ငါးပေ ခြောက်ပေခန့် ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်သော ကူးတို့သင်္ဘောဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားလေတော့သည်။

"ကျစ်"

ဝမ်ရှိုယုံး က ရင်တွင်း၌ ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး လိုက်ဖမ်းရန် နောက်ကျသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်လေသည်။ အကယ်၍ သူသာ သင်္ဘောပေါ်သို့ ပြေးတက်ပြီး တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက အပြစ်ကင်းစင်သော ဘေးမှ ကြည့်ရှုသူများကို ထိခိုက်မိသွားနိုင်ပေသည်။

"ဟား ဟား ဟား"

လမ်းပြတောင်းစားသူ ကျင့်ကြံသူက ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"မင်း ငါ့နောက်ကို သင်္ဘောပေါ်အထိ လိုက်ရဲလား ကြည့်ရသေးတာပေါ့.. ငါ လွတ်သွားပြီဆိုရင် ဒီတစ်သက် ဖင်းအန်း မြို့နယ်ကို ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာတော့ဘူး..."

သို့သော် သူ၏ စကားများမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ ပြေးလွှားနေသော အဟုန်မှာလည်း ရုတ်ချည်း ရပ်တန့်သွားလေသည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် အံ့ဩထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ နဖူးမှ ချွေးအေးများ စီးကျလာလေသည်။ အသက် ဆယ့်ရှစ်နှစ် ဆယ့်ကိုးနှစ်ခန့်ရှိ အဝါရောင် ကိုယ်ခံပညာ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းကလေး တစ်ဦးသည် သူနှင့် ကူးတို့သင်္ဘော အကြားတွင် ရပ်နေလေသည်။

သူမသည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရပ်နေရုံမျှဖြင့် လမ်းပြတောင်းစားသူ ကျင့်ကြံသူ၏ လှုပ်ရှားမှု အားလုံးကို ထိရောက်စွာ ဟန့်တားထားနိုင်လေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး အနှောင့်အယှက်ကင်းမဲ့နေကာ လမ်းပြတောင်းစားသူ ကျင့်ကြံသူကို တစ်ချက်လေးမျှပင် လှည့်မကြည့်ချေ။ မြင်ရခက်သော ဖိအားတစ်ခုက လမ်းပြတောင်းစားသူ ကျင့်ကြံသူ၏ ခြေထောက်များကို အားနည်းသွားစေပေသည်။

"ဝ.. ဝမ်.. ဝမ်လော်ချိုး" လမ်းပြတောင်းစားသူ ကျင့်ကြံသူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"သခင်မလေး ခြောက်.. သခင်မလေး ခြောက် ပါလား"

လူအုပ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"အဲဒီ လမ်းပြတောင်းစားသူ ကျင့်ကြံသူက သခင်မလေး ခြောက် နဲ့ လာဆုံရအောင် ကံဆိုးတာပဲ.. သခင်မလေး ခြောက် က ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ရှစ် ကို ရောက်နေပြီလို့ ကြားတယ်"

"အဲဒါ သတင်းဟောင်းကြီးပါကွာ.. သခင်မလေး ခြောက် က နှစ်သစ်ကူး မတိုင်ခင်ကတည်းက ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ရှစ် ကို ရောက်နေတာပါ"

"ဘုရားရေ.. သခင်မလေး ခြောက် က မနှစ်ကမှ အသက် ဆယ့်ရှစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးတာ မဟုတ်ဘူးလား.. သူမရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်က တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းတာပဲ"

"သခင်မလေး ခြောက် ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်က မြန်ဆန်ရုံတင် မကဘူး၊ သူမရဲ့ ရွှမ်ဝူ သိုင်းပညာတွေကလည်း ကြောက်စရာ ကောင်းတယ်.. သူမမှာ ကိုယ့်အဆင့်ထက် မြင့်တဲ့သူတွေကို တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းရည် ရှိတယ်လို့ ပြောကြတယ်"

လူအုပ်ကြီး၏ တီးတိုးပြောဆိုသံများက လမ်းပြတောင်းစားသူ ကျင့်ကြံသူ၏ နှလုံးသားကို အောက်ခြေအထိ ကျဆင်းသွားစေပေသည်။ သူသည် ဖင်းအန်း မြို့နယ်တွင် လှည့်လည်နေသည်မှာ တစ်နှစ်ကျော် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဝမ်မျိုးနွယ်စုမှ သခင်မလေး ခြောက် ၏ ဂုဏ်သတင်းကို သဘာဝကျစွာပင် ကြားဖူးထားပေသည်။

သို့သော် သူသည် မတိုက်ခိုက်ဘဲ အရှုံးမပေးလိုချေ။ သူသည် သူ၏ သံမဏိဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် သူမထံသို့ ခုတ်ချလိုက်လေသည်။

"ဝမ်လော်ချိုး.. မသေချင်ရင် ဖယ်လိုက်စမ်း"

ဤကောင်မလေးသည် လက်တွေ့ တိုက်ပွဲတွင် ထိုမျှလောက် အစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် ပြင်ပ နယ်မြေများတွင် ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသည့် အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ ရွှမ်ဝူ သိုင်းပညာများမှာ သဘာဝကျစွာပင် ကြမ်းတမ်းလှပေသည်။

"ဟူး.. တကယ့် အရူးပဲ"

ဝမ်လော်ချိုး က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်လေသည်။ ထိုခြေလှမ်းသည် သူတို့အကြားရှိ အကွာအဝေးကို ကျုံ့သွားစေသကဲ့သို့ ရှိပြီး တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူမသည် သူ၏ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကာ သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုးချလိုက်လေသည်။

"ဝုန်း"

လမ်းပြတောင်းစားသူ ကျင့်ကြံသူမှာ တန်ချိန်များစွာ လေးသော သားရဲကြီး တစ်ကောင်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ဝင်တိုက်မိသကဲ့သို့ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားလေသည်။ သူသည် မီတာအနည်းငယ်ခန့် လွင့်ထွက်သွားပြီးနောက် မြေကြီးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းသွားလေသည်။ သူ၏ ရင်ဘတ်မှာ ချိုင့်ဝင်သွားပြီး သွေးများ ဆက်တိုက် အန်ထွက်လာကာ တက်ဆတ်ဆတ် တုန်ရီနေပြီး ပြန်မထနိုင်တော့ချေ။

စောင့်ကြည့်နေသူများမှာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အသက်ရှူမှားသွားကြပြီး တိတ်ဆိတ်သွားကြလေသည်။ သခင်မလေး ခြောက် ဝမ်လော်ချိုး မှာ အစွမ်းထက်ကြောင်း သူတို့အားလုံး သိရှိထားကြသော်လည်း သူမ ဤမျှအထိ အစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။

လက်သီး တစ်ချက်တည်း….. လက်သီး တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် သူမသည် အစွမ်းထက်သော လမ်းပြတောင်းစားသူ ကျင့်ကြံသူကို လုံးဝ အလဲထိုးပစ်လိုက်နိုင်ခဲ့ပေသည်။

ဤအချိန်တွင် လူငယ် သူရဲကောင်း ဝမ်ရှိုယုံး မှာ ပြေးလာပြီး အနေခက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကူညီပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် လော်ချိုး.. တကယ်လို့ ဒီသူခိုးသာ သင်္ဘောပေါ် ရောက်သွားရင် ပြဿနာ အကြီးကြီး ဖြစ်သွားမှာ"

"ဝမ်ရှိုယုံး.. နင်က ဒီလောက် ရိုးရှင်းတဲ့ လှည့်ကွက်လေးကိုတောင် အရူးခံလိုက်ရတယ်ပေါ့"

ဝမ်လော်ချိုး က လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ မကျေမနပ်ဖြစ်စွာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"နင် ငါတို့ အစ်ကိုလေး ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို စိတ်ပျက်အောင် လုပ်လိုက်တာပဲ.. သူ့ဆီ သွားပြီး ကိုယ်တိုင် တောင်းပန်လိုက်တော့"

"ဟုတ်ကဲ့.. ငါ ဒီလူကို အချုပ်ခန်းထဲ အရင် သွားထည့်လိုက်မယ်.. ပြီးရင် အစ်ကိုလေး ဆီ သွားပြီး ချက်ချင်း တောင်းပန်လိုက်ပါ့မယ်"

ဝမ်ရှိုယုံး က မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟွန်း"

ဝမ်လော်ချိုး က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ့ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ထွက်သွားလေတော့သည်။

လော်ချိုး ၏ ဒေါသကို သိရှိထားသော ဝမ်ရှိုယုံး မှာ ထပ်မံ အချိန်ဆွဲရန် မဝံ့ရဲတော့ချေ။ သူသည် ထိုလူကို ချက်ချင်း ဖမ်းဆီးလိုက်ပြီး မြို့နယ် အချုပ်ခန်းထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် မရပ်မနားဘဲ ဝမ်မျိုးနွယ်စု ပင်မစံအိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး သူ၏ အစ်ကိုလေး ခြံဝင်းဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားလေတော့သည်။

ခြံဝင်းသို့ ရောက်သောအခါ သူ၏ ရင်တွင်း၌ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ရှက်ရွံ့မှုများ ရောထွေးနေပြီး သူ၏ ခြေလှမ်းများမှာ ယိမ်းယိုင်နေလေသည်။ သို့သော် သူ တွေဝေမနေမီမှာပင် ခြံဝင်းအတွင်းမှ နူးညံ့သော်လည်း ဩဇာပါသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ကောင်လေး ငါး.. ငါ့ခြံဝင်း အပြင်ဘက်မှာ ဘယ်လောက်ကြာကြာ အချိန်ဆွဲနေဦးမှာလဲ.. ဝင်လာခဲ့တော့"

ဝမ်ရှိုယုံး မှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အလျင်အမြန် မတ်မတ်ထားလိုက်ကာ ရိုသေစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ အစ်ကိုလေး"

သူ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားစဉ် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ သူ၏ အစ်ကိုလေး မှာ ပို၍ပို၍ နားလည်ရခက်လာသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရလေသည်။ သူ လိုက်မီရန် ကြိုးစားလေလေ၊ သူ၏ အစ်ကိုလေး မှာ ပို၍ ဖမ်းဆုပ်ရခက်လေလေ ဖြစ်နေပေသည်။ သူက ခြံဝင်းအပြင်ဘက်မှာ ရပ်နေရုံလေး ရှိသေးတာတောင် သူ့အစ်ကိုလေး က သတိထားမိနေပြီလေ။ ...