အခန်း ၁၂၅၁

အခန်း (၁၂၅၁) အစစ်အမှန်အရှင် ထိုက်ရွှီ ဗိမာန်ကို တည်ထောင်ခြင်းနှင့် မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် အလံစိုက်ထူခြင်း

"မသေမျိုးဆရာသခင်၊ ကျွန်တော်တို့ ပြန်တွေ့ကြပြန်ပြီ"

နှုတ်ခမ်းနီနီသွားဖြူဖြူနှင့် ကလေးငယ်က လက်အုပ်ချီကာ ရှန်းယီကိုယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။ "အစစ်အမှန်အရှင် ချင်းကွမ်း လက်အောက်က မသေမျိုးကလေး၊ ကြိုးကြာဖြူပါ"

တွေ့ဆုံခဲ့သည်ဟု ဆိုခြင်းမှာ အနည်းငယ် ချဲ့ကားရာကျသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ ရှန်းရွှီတောင်သို့ အမိန့်စာသွားပို့စဉ်က ထိုက်ရွှီဆေးဧကရာဇ်က အစမှ အဆုံးတိုင်အောင် ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

ကြိုးကြာကလေး တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးသို့ ရောက်သွားစဉ်က ကျင့်ကြံသူလူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ဖို့ပင် အချိန်မပေးခဲ့သော်လည်း ယခုမြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင်မူ ရှန်းယီက လင်းရွှီဂူသို့ တရားဝင် မဝင်ရသေးဘဲ အလားအလာ အနည်းငယ်သာ ပြသရသေးသော်လည်း သူ့ကို မသေမျိုးဆရာသခင်ဟုပင် ရိုသေစွာ ခေါ်ဆိုနေသည်။

ရှန်းယီကလည်း ယဉ်ကျေးစွာ ပြန်လည်နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး သူ၏ရှေ့ရှိ ကလေးငယ်ကို အကဲခတ်လိုက်၏။

ယခု သူ၏ကျင့်ကြံခြင်း မြင့်မားလာပြီဖြစ်ရာ ကြိုးကြာဖြူ၏ စွမ်းရည်နက်ရှိုင်းမှုကို သူ နောက်ဆုံးတွင် သိမြင်နိုင်လာပြီဖြစ်သည်။ ကြိုးကြာဖြူက ကိုးနှင့်ကိုး အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း၏အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်ထက် မနိမ့်ကျပေ။

ဤသို့ကြည့်လိုက်လျှင် ရှန်းရွှီ ဘိုးဘေး ကို မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးက အသိအမှတ်မပြုခြင်းမှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။

ဤမျှမြင့်မားသော နယ်ပယ်ရှိ ကြိုးကြာကလေး ကဲ့သို့သော မဟာနတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင်ပင်လျှင် ရွှေမသေမျိုးတစ်ပါး၏တပည့် မဖြစ်နိုင်ပါက ခြောက်နှင့်ခြောက် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းကိုပင် မပြီးမြောက်သေးသော ပိုးကောင်တစ်ကောင်ဆိုလျှင် ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။

အကယ်၍ သူသာ ထိုစဉ်က အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်၏ အစီအစဉ်အတိုင်း လိုက်နာပြီး ပိုးကောင်နတ်ဆိုး တပည့်ဟူသော အမည်ကို ခံယူခဲ့ပါက ဗောဓိသတ္တ အသီးအပွင့်က ပြသရန်သင့်လျော်သောကျင့်ကြံခြင်းမျိုး မဟုတ်လျှင်ပင် သူ မျှော်လင့်နိုင်သည့် အကောင်းဆုံးအရာမှာ ကြိုးကြာကလေးကဲ့သို့ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ခစားရန်သာ ဖြစ်မည်။

"မသေမျိုးဆရာသခင်၊ ထပ်တူဝမ်းနည်းမိပါတယ်"

ကြိုးကြာကလေးက နှုတ်ဆက်စကား အနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပုံရသည်။

"..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ရှန်းယီ ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ နွေးထွေးမှုက ဖြည်းညှင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ သူက အကြည့်လွှဲကာ သာမန်ကာလျှံကာ ပြောလိုက်၏။ "မသေမျိုးကလေး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်ဖို့ မလိုပါဘူး။ ငါ့ရဲ့ရှန်းရွှီတောင်ရဲ့ စွမ်းရည်တွေက တခြားသူတွေထက် နိမ့်ကျနေလို့ပါ"

"အင်း"

ကြိုးကြာကလေး၏ မျက်လုံးများတွင် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာသည်။ လင်းစု သေဆုံးမှုအပေါ် သူ မည်သို့တုံ့ပြန်မည်ကို စမ်းသပ်ရန် ယိုယောင်၏အမိန့်ဖြင့် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး အခြေအနေက မိမိထံသို့ ပြန်လည်ဦးတည်လာမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးသို့ ရတနာများ သွားရောက်ပို့ဆောင်ခဲ့ပြီး ကျင့်ကြံသူမြောက်မြားစွာကို အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်စေကာ နောက်ဆုံးတွင် ရှန်းရွှီတောင် ကျဆုံးရခြင်းမှာ သူ၏လက်ချက်ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိထားကြ၏။

"ဗောဓိဂိုဏ်းရဲ့လုပ်ရပ်တွေက အရမ်း ရက်စက်လွန်းပြီး ပိုပိုပြီး အဆင်အခြင်မဲ့လာတယ်။ အခု သူတို့က ငါတို့ မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှာတောင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုတွေ လုပ်ရဲလာပြီး အစစ်အမှန်အရှင်မ လင်းစု ရဲ့ ကံဆိုးမှုကို ဖြစ်စေခဲ့တယ်"

ကြိုးကြာကလေးက လူငယ်လေး၏ အမူအရာကို သေချာစွာ အကဲခတ်ရင်း အကြောင်းအရာကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလိုက်၏။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ရှန်းယီ၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

သို့သော် သူက လင်းစု၏ကံဆိုးမှု သတင်းကြောင့် ဝမ်းနည်းသွားခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူ၏ မျက်လုံးများက သတ်ဖြတ်လိုသော ဆန္ဒများဖြင့် ပြည့်နှက်လာကာ ပြောလိုက်၏။ "သူတို့ ရောက်လာပြီလား"

"..."

ကြိုးကြာကလေးက တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤသည်မှာ မျှော်လင့်ထားသော တုံ့ပြန်မှုပင်။ တစ်ဖက်လူက လင်းစု၏ နယ်မြေကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ပြီး သူတို့နှစ်ဦးမှာလည်း ခဏတာမျှသာ သိကျွမ်းခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ နက်ရှိုင်းသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကိုပြသခဲ့ပါက ၎င်းက ဟန်ဆောင်ပြီး အတင်းအကျပ်လုပ်ယူထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေမည်။

သူက လည်ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။ "သူတို့က တောင်ပိုင်းဍုမေဏု က ဟုတ်မဟုတ် သေချာမသိရသေးပေမယ့် ဗောဓိသတ္တတွေရဲ့လက်ချက်ဆိုတာတော့ သေချာတယ်။ ဒါပေမယ့် မသေမျိုးဆရာသခင် စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲတွေက အမိန့်စာထုတ်ပြန်ထားပြီးပါပြီ။ မကြာခင် ရလဒ်တစ်ခု ထွက်လာမှာပါ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကြိုးကြာကလေးက ဦးညွှတ်ပြီး ထွက်ခွာရန် ဆင်ခြေတစ်ခုရှာလိုက်၏။

အစစ်အမှန်အရှင် ချင်းကွမ်း၏အမိန့်စာဖြင့် မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးသို့ ရောက်လာခြင်းဖြစ်ရာ ချင်းကွမ်း၏ တိကျသော ညွှန်ကြားချက်များ မပါဘဲ နှုတ်ဆက်စကား အနည်းငယ်မှလွဲ၍ သူ ဘာမျှ ပိုမို ကမ်းလှမ်းနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ပိုမို နေထိုင်ခြင်းက သူ၏ အရှက်ရမှုကိုသာ တိုးပွားစေပါလိမ့်မည်။

ရှန်းယီကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ကြိုးကြာကလေးက ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင် ထိပ်သို့ ပြန်လည်ပျံသန်းသွားပြီး ယိုယောင်ကို ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် သိပ်အများကြီး မသိလိုက်ရဘူး"

သို့သော် ထိုတိုတောင်းသော စကားပြောဆိုမှုမှနေ၍ များစွာ ကောက်ချက်မချနိုင်ခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုက်ရွှီဆေးဧကရာဇ်က ရှားရှားပါးပါးသာ လှည့်လည်သွားလာလေ့ရှိသော မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှ ကျင့်ကြံသူများနှင့် မတူပေ။ မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးသို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာရန် ကြီးမားသော ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်လိုအပ်သည်။

"အင်း"

အစစ်အမှန်အရှင် ယိုယောင် က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်ခန့် စောင့်ကြည့်ရန် ပြင်နေစဉ် ရုတ်တရက် ရောက်လာသော ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုက သူမ၏အတွေးများကို နှောင့်ယှက်လိုက်၏။

ကျောက်စိမ်းပြားကို ယူကာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ရတနာသရဖူအောက်ရှိ သူမ၏ဖြူဝင်းသော မျက်နှာသည် အေးစက်သွားသည်။ "တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပြီ။ ဒီတစ်ခါ နောက်ထပ်လူခြောက်ယောက် သေသွားတယ်။ အားလုံးက ပြန်လည်ခုခံဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ချက်လေးတောင် မရလိုက်ဘဲ တစ်ချက်တည်းနဲ့ အသတ်ခံလိုက်ရတာ"

ဒုတိယအဆင့်နှင့် တစ်လှမ်းသာ ကွာဝေးသော ကြိုးကြာကလေးနှင့် အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင် တို့ပင်လျှင် သူတို့၏အသက်ရှူနှုန်းများ မြန်ဆန်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

အကယ်၍ အစောပိုင်းက ချီယွင်ဂူ မှ လူများနှင့် လင်းစု တို့ သေဆုံးရခြင်းမှာ အလစ်အငိုက် ခံလိုက်ရခြင်းကြောင့်ဟု ယူဆနိုင်သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှ ကျင့်ကြံသူများက ပြင်ဆင်ထားပြီး သူတို့၏မဟာ အစီအရင်ကို အသုံးပြုခဲ့သည့်တိုင် အသေအပျောက်များစွာရှိခဲ့ခြင်းက ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

အထူးသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော သေဆုံးမှုမျိုး ဖြစ်၏။

ဤသည်မှာ တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် အရာမဟုတ်ပေ။

ထိုသို့တွေးမိသောအခါ ကြိုးကြာကလေးက တောင်အောက်တွင် ဒုက္ခသည်များကို ကူညီပေးနေသော ရှန်းယီအားခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူတို့ အမှန်တကယ် နေရာမှားရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

"အကြီးအကဲတွေဆီ သွားပြီး သတင်းပို့ကြစို့"

ယိုယောင်၏မျက်နှာက မှောင်မိုက်သွားသည်။ ဗောဓိဂိုဏ်းက မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည့်ဖြစ်နိုင်ခြေကို သူမ စဉ်းစားခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤမျှ အင်အားကြီးမားစွာ ရောက်လာမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမနှင့် ကြိုးကြာကလေးတို့က ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင်မှ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်က သူတို့ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ကာ စိတ်ကိုတည်ငြိမ်အောင် အချိန်အတော်ကြာ ယူလိုက်ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပါဝင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သော်လည်း တောင်ပေါ်မှ ဆင်းဆင်းချင်း ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရသည့် သူ၏ကံဆိုးမှုကို ကျိန်ဆဲလိုက်၏။

သူလည်း လှည့်ကာ မငြိမ်မသက်ဖြင့် တစ်ပိုင်းပြိုကမ်းပါး သို့ ပြန်သွားသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အကျပ်အတည်းကို ရင်ဆိုင်ရန် ယိုယောင်ကရှေ့တွင် ရှိနေသည်။

ထိုသို့တွေးမိသောအခါ အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်က ရုတ်တရက် သူမ ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင်တွင် ရက်ပေါင်းများစွာနေထိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ့ကိုသတိပေးရန်များလားဟု တွေးမိသွား၏။

သူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး တပည့်တစ်ဦးကို ခေါ်လိုက်၏။ "ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင်ကို သွားပြီး ထိုက်ရွှီဆေးဧကရာဇ် ကို ပြောလိုက်"

"ဂျူနီယာညီမလေး လင်းစု က မသမာမှုနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်။ သူ့ရဲ့နယ်မြေအဖြစ် ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုတွေကကတိပေးထားခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင်က သူနဲ့သက်ဆိုင်မှု မရှိတော့ဘူး။ ငါက ဗောဓိဂိုဏ်းကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ တာဝန်တွေနဲ့ ရှုပ်နေလို့ တခြားကိစ္စတွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ အားအင်မရှိတော့ဘူး။ မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးက ပရမ်းပတာဖြစ်နေတာဆိုတော့ လုံခြုံရေးက အရေးကြီးဆုံးပဲ။ ဆေးဧကရာဇ် ပြန်လာတာ အကောင်းဆုံးပဲ"