အခန်း ၁၂၅၅

အခန်း (၁၂၅၅) ခိုင်ယွမ်စီရင်စုရှိ အားပြိုင်မှု

"စီနီယာအစ်ကို၊ ငါတို့ ဒီကိစ္စကို ဒီအတိုင်းပဲ လွှတ်ထားလိုက်တော့မလို့လား"

"ဒါမှမဟုတ် ဘာလုပ်ရမှာလဲ၊ မင်းက ငါ့ကို မှော်ရတနာလက်နက်ထုတ်ပြီး နေ့ခင်းကြောင်တောင်ကြီး သူနဲ့ သွားတိုက်ခိုက်စေချင်တာလား"

ထိုပုံရိပ်နှစ်ခုသည် သူတို့၏ကိုယ်ပိုင် တာအိုနယ်မြေဆီသို့ အလျင်စလို ပြန်လာခဲ့ကြပြီး ဟွားမင်၏မျက်နှာတွင် နာကြည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

တိုက်ခိုက်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ၊ စီနီယာအစ်ကို၊ ခင်ဗျားရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းက သူ့ထက် တစ်ဆင့်ကြီးမြင့်နေတာပဲ၊ ကျွန်တော့်အမြင်ကို ပြောရရင် ငါတို့က သူ့ကို သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးပြီး ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင်မှာ အရှက်ရအောင် လုပ်သင့်တယ်၊ အဲဒီအခါ သူက အဲဒီ မသေမျိုး ဗိမာန်မှာ ဆက်နေရဲသေးလားဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့"

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့မှာ ဆရာလည်း မရှိသလို ငါတို့ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်အဖြစ်လည်း မသတ်မှတ်ထားဘူးလေ"

ထိုနေရာတွင် ဟွားမင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ "ဟုတ်သားပဲ၊ သူက ငါတို့ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းက မဟုတ်ဘူးဆိုတော့ သူ့ကို နေ့ခင်းကြောင်တောင်ကြီး တိုက်ခိုက်စရာ မလိုပါဘူး၊ ငါတို့ သူ့ကို လျှို့ဝှက်ပြီးဖြေရှင်းလိုက်လို့ ရတာပဲ..."

သူ့ကို သင်ခန်းစာ ပေးနေမည့်အစား ထိုအရူးကို သတ်ပစ်လိုက်လျှင် ပြီးဆုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် သူ၏မျက်နှာပေါ်သို့ ကျယ်လောင်သော ပါးရိုက်သံတစ်ခု ကျရောက်လာ၏။

ဖြန်း..

အစစ်အမှန်အရှင် ဟောက်မင်က ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အေးစက်သောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်း ထပ်ပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောနေရင် ငါတို့ ညီအစ်ကို သံယောဇဉ်ကို မငဲ့ကွက်ဘူးလို့ ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့"

သူ၏တိုးတက်မှုက နှေးကွေးသော်လည်း တည်ငြိမ်မှု ရှိခဲ့၏။ သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ရန်စမှုကြောင့် သူသည် မဟာနတ်ဆိုးကြီး တစ်ကောင်ကို အချည်းနှီး ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး ထွက်ပေါက်မရှိသော ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

ဤကောင်လေးက ဤမျှအဆင်အခြင်မဲ့စွာ စကားပြောရဲသည်။

ဤသို့သော ကိစ္စမျိုးများကို အလင်းထဲတွင်ထုတ်ပြ၍ မရနိုင်ပေ။

မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးတွင် တူညီသော ဂိုဏ်းအတွင်းအတွင်းရေး ပဋိပက္ခမျိုး တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။

အမှန်ပင် ထိုက်ရွှီဆေးဧကရာဇ်မှာ လောလောဆယ် ဆရာမရှိသော်လည်း၊ သူက လင်းရွှီဂူနှင့် အဆက်အသွယ် မလုပ်ထားပါက စီနီယာအစ်ကို ယွင်မြောင်က ယခုကောင်းကင်မျှော်စင်တောင်ကို သိမ်းပိုက်ထားနေပြီဖြစ်သည်မှာ အသေအချာပင်။

"..."

ဟွားမင်က သူ၏ ပါးကို မှင်တက်စွာ အုပ်ထားလိုက်၏။

သူတို့သည် တာအိုနယ်မြေကို သိမ်းပိုက်ရန် ကျရှုံးခဲ့ပြီး သူက အကြောင်းပြချက်မရှိ ပါးရိုက်ခံခဲ့ရသဖြင့် ၎င်းကိုလက်ခံရန် အလွန် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။

သူက အံများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ အသက်ပြင်းပြင်း အကြိမ်ကြိမ် ရှူလိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာမှာ နီရဲနေ၏။

"အခု ကောင်းကင်ပါရမီရှင်အများအပြား မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးကနေ ထွက်သွားကြပြီ၊ ပြီးတော့ ဗောဓိဂိုဏ်းကလည်း ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နေတော့ အခြေအနေတွေက အရင်နဲ့ မတူတော့ဘူး၊ စီနီယာအစ်ကိုကသာ ဆက်ပြီး သတိကြီးကြီးနဲ့ အလုပ်လုပ်နေရင် အနှေးနဲ့အမြန်ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုကြီး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ အစစ်အမှန်အရှင် ဟောက်မင်က မသိစိတ်အရ သူ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်သော်လည်း ရိုက်ချရန် တုံ့ဆိုင်းသွား၏။

တကယ်တမ်းတွင် တစ်ဖက်လူ ပြောသည့်စကားမှာ အကြောင်းပြချက် မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

ယခင်က မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏အင်အားက နတ်ဘုရားမင်းဆက်ထက်များစွာ ကြီးမားသောကြောင့် တိုက်ကြီးကိုဖြိုခွဲသည့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးက အလွန်လျင်မြန်ခဲ့ပြီး တာအိုနယ်မြေများကို ခွဲဝေရာတွင်အများအားဖြင့် ကံတရားအပေါ်တွင်သာ မူတည်ခဲ့သည်။

သူ့ကဲ့သို့ပင် လူအများအပြားက ဤအရှိန်အဟုန်ကို အခွင့်ကောင်းယူခဲ့ကြ၏။

ကောင်းကင်ပါရမီရှင်များစွာက အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ထားမှသာ အခြားသူများက အလျင်စလို မလှုပ်ရှားရဲဘဲစည်းမျဉ်းများကို မချိုးဖောက်ရဲခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခု ဤအုပ်စုထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်ရာ ထိုစဉ်က ကံဆိုးမှုကြောင့် တာအိုနယ်မြေ အလုံအလောက် မရရှိခဲ့သူများက ဤနောက်ဆုံး အခွင့်အရေးကို မလွဲမသွေဆုပ်ကိုင်လာကြမည်ဖြစ်၏။

ဤသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် စည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာလိုသူမည်မျှရှိမည်ဆိုသည်မှာ ပြောရခက်ပေသည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဧကရာဇ်ချီ၏အရသာကို တစ်ခါမျှမမြည်းစမ်းဖူးပါက ၎င်းမှာ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် ၎င်းကို မြည်းစမ်းပြီးမှသာ ပြန်အန်ထုတ်ခိုင်းခြင်းကို အခြားသူများက နားမလည်နိုင်သော်လည်း၊ အစစ်အမှန်အရှင် ဟောက်မင်ကမူ သူတို့နှင့် သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ရန် တွန့်ဆုတ်နေမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ဗောဓိဂိုဏ်းကို အကာအကွယ်အဖြစ် အသုံးပြု၍တစ်စုံတစ်ယောက်က ဂိုဏ်းတူတပည့် တစ်ဦးကိုလျှို့ဝှက်သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ပါက ထိုဘုန်းကြီးများအပေါ် အပြစ်ပုံချနိုင်ဆဲပင်။

မူလကတည်းက အားနည်းသော အုပ်စုတွင် ပါဝင်နေသဖြင့် သူတို့၌မိမိကိုယ်ကိုကာကွယ်လိုစိတ် ရှိနေမည်မှာ အသေအချာပင်။

"ဟူး"

ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ အစစ်အမှန်အရှင် ဟောက်မင်က သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို ချလိုက်၏။ တစ်ချိန်က ရင်းနှီးခဲ့သော ဂိုဏ်းတူတပည့်များ အချင်းချင်းပြန်လည်တိုက်ခိုက်ကြမည့် မြင်ကွင်းကို စိတ်ကူးကြည့်ရုံဖြင့် သူ၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းနည်းမှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

"ထိုင်ပြီးသေမယ့်အချိန်ကို စောင့်နေမယ့်အစား အရင်ဆုံးတိုက်ခိုက်တာက ပိုကောင်းတယ် စီနီယာအစ်ကို"

ဟွားမင်က သူ၏မျက်နှာပေါ်မှ လက်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး အံများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။

"တော်ပြီ၊ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ ငါသိတယ်" အစစ်အမှန်အရှင် ဟောက်မင်က သူ၏ ဂျူနီယာညီလေးကို ထပ်မံ ဖြတ်ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏လေသံမှာ ယခင်ကဲ့သို့ အေးစက်မနေတော့ဘဲ များစွာ ပျော့ပျောင်းသွားခဲ့သည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက တာအိုနယ်မြေ၏ အစွန်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

မျောက်ဝံဖြူကြီးထွက်သွားပြီးနောက် လူအချို့က ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင် ဘက်သို့ တဖြည်းဖြည်း လှမ်းကြည့်လာကြပြီး နယ်နိမိတ် ခြားနားထားခြင်း မရှိသော်လည်း တာအိုနယ်မြေ နှစ်ခုကြားရှိ ကွာခြားချက်မှာ အလွန် သိသာထင်ရှားနေသည်။

တစ်ဖက်က နံစော်နေသော အပျက်အစီးများဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဖက်မှာမူ မကောင်းမွန်လှသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ပုံမှန်အခြေအနေနှင့် ဆင်တူသည့် အနေအထားသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

ဒုက္ခသည်များထဲတွင် မြို့တော်မကျဆုံးမီက ချမ်းသာသောကုန်သည်များ ပါဝင်နေပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများက ယခင်က လျစ်လျူရှုထားခဲ့သောရွှံ့အိမ်များအပေါ် ကပ်နေကာ တောင့်တမှုနှင့် မနာလိုမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

အရာရာတိုင်းတွင် နှိုင်းယှဉ်ရခြင်းကို ကြောက်ရွံ့ကြပေသည်။

တစ်ချိန်က သူတို့၏အသက်နှင့် စားသောက်စရာ အနည်းငယ်ရရှိခြင်းအတွက် ကျေးဇူးတင်ခဲ့ရသော ဤဝက်နှင့်တူသည့် သတ္တဝါများက ယခုအခါ ပိုမိုလိုချင်ရန် ရည်မှန်းလာကြပြီဖြစ်၏။

"ဒီလို ယုတ်မာတဲ့ နည်းလမ်းတွေ" ဟွားမင်လည်း သတိထားမိသွားပြီး တစ်ဖက်လူက အလုပ်လုပ်ရန် မဟာနတ်ဆိုးကြီးများကို မစေလွှတ်သော်လည်း ယုံကြည်မှုစွမ်းအင်များအတွက် သိမ်မွေ့စွာယှဉ်ပြိုင်နေကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

"..."

အစစ်အမှန်အရှင် ဟောက်မင်က အချိန်အတော်ကြာတိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် တပည့်တစ်ဦးကို ခေါ်ရန် သူ၏အင်္ကျီလက်စကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကာ အေးစက်စွာ ညွှန်ကြားလိုက်၏။

"ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင်က လုပ်သမျှအားလုံးကို လိုက်လုပ်... မဟုတ်ဘူး၊ ပိုကောင်းအောင် လုပ်"

ရွှံ့အိမ်အနည်းငယ်အပြင် လွတ်လပ်စွာယူနိုင်သော ရေနှင့် အစားအစာများက မသေမျိုးများအတွက် ဘာမှ အဓိပ္ပာယ် မရှိပေ။

သို့သော် ဤကဲ့သို့ ယုံကြည်မှုစွမ်းအင်အတွက် ယှဉ်ပြိုင်ရာတွင် လူတိုင်းက လိုက်လုပ်ရန်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ၊ ၎င်းက တပည့်များအားလုံးဧကရာဇ်ချီ စုဆောင်းရာတွင် ထိရောက်မှုကို နှေးကွေးသွားစေလိမ့်မည်။ ယခင်ကဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သောအပြုအမူမျိုးကို စီနီယာ ညီအစ်ကို မောင်နှမများက ကြာမြင့်စွာကတည်းက ဆူပူကြိမ်းမောင်းခဲ့ပြီးဖြစ်ပါလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုအခါ မည်သူကမျှ အာရုံမစိုက်တော့သဖြင့် အစစ်အမှန်အရှင် ဟောက်မင်က ဤနည်းလမ်းကိုသာ အားကိုးရတော့သည်။

ပထမဆုံးအနေဖြင့် သူ၏တာအိုနယ်မြေအတွင်းရှိ လူများ၏စိတ်နှလုံးကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ပြီး၊ မောက်မာသော တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှ ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရသူအတွက် ယနေ့ မျောက်ဝံဖြူကြီးကိုသတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် အကြွေးကို အနာဂတ်တွင် သူ သေချာပေါက် ပြန်လည်ပေးဆပ်စေမည် ဖြစ်၏။

...

ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင် အောက်တွင်..

သာမန်လူများအတွက် ကောင်းကင်ယံတွင် ဖြစ်ပွားနေသော စကားပြောဆိုမှုများကို ကြားရန် ခက်ခဲပြီး မသေမျိုးများ၏ပုံရိပ်များပင်လျှင် အနည်းငယ် မှုန်ဝါးနေ၏။

သူတို့အားလုံးက အပေါ်သို့ မော့ကြည့်ကာ စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။

မျောက်ဝံဖြူကြီး အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာဆုတ်ဖြဲခံရပြီး သွေးမိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့် အချိန်အထိပင်။

နောက်တစ်ခဏတွင် နတ်ဆိုးသွေး၏လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် မည်သူမည်ဝါမှန်း မသိသူတစ်ဦးက အရင်ဆုံး စတင်လိုက်သည်။

အောင်ပွဲခံမှုများအပြည့်ပါဝင်နေသော အားပေးသံများထဲတွင် ကြမ်းတမ်းမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ခိုအောင်းနေပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထိုက်ရွှီအစစ်အမှန်အရှင်၏နာမည်ကို ရွတ်ဆိုသည့် လှိုင်းလုံးတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားတော့သည်။