အခန်း ၁၂၅၇

အခန်း (၁၂၅၇) ရွာခံချင်း တွေ့ဆုံခြင်း

"အင်း..."

ရှန်းတောင် ဘိုးဘေး၏ ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် တုန်ယင်သွား၏။ သူက မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးသို့ အသစ်ရောက်ရှိလာသူဖြစ်ပြီး ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ချင်းကွမ်းဂူသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ကာ၊ သူ၏ အသက်နှင့် ရှင်သန်ခြင်းအတွက် သူ၏စီနီယာ ညီအစ်ကို မောင်နှမများကိုသာ မှီခိုနေရသည်။

ဤနေရာတွင် သူက အရှင် ရှုယွီ ကို မစော်ကားရဲပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ့စီနီယာအစ်ကို၏ အေးစက်သော အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်၌ သူက မသိစိတ်အရ တံတွေးမြိုချလိုက်၏။

ကျောက်စိမ်းရေကန်က ဘာလို့ ဒီပြဿနာကို ဖန်တီးနေရတာလဲ... ဒါက ဆိုးရွားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုမှ မဟုတ်တာ။

ထိုက်ရွှီဆေးဧကရာဇ် တွင် အရည်အချင်းအချို့ ရှိသော်လည်း၊ ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်း ဗောဓိသတ္တ ၏ လက်မှ လွတ်မြောက်လာခြင်းမှလွဲ၍ တတိယအဆင့်သို့တက်လှမ်းပြီးနောက် သူ့အကြောင်း ချီးကျူးစရာဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်မျှ မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ဤကိစ္စတစ်ခုတည်းအတွက် သူက သူ၏ဆရာဖြစ်သော ရှန်းရွှီဘိုးဘေးကိုပင် အသုံးချခဲ့သည်။

ကံကြမ္မာ ကောင်းကင်ပါရမီရှင်ဟု ဆိုခြင်းမှာ ကျောက်စိမ်းရေကန်၏ ခန့်မှန်းချက်သာ ဖြစ်သော်လည်း၊ သူရှေ့က ဤစီနီယာအစ်ကို ရှုယွီ က အစစ်အမှန် ခြောက်နှင့်ခြောက် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း မဟာတာ့လော်မသေမျိုးတစ်ပါးဖြစ်ပြီး ချင်းကွမ်းဂူ၏ စစ်မှန်သော အမွေဆက်ခံသူ ဖြစ်၏။

အကယ်၍ ၎င်းသာ သူ့ကို ဒေါသထွက်စေပါက အနာဂတ်တွင်ဘဝက ခက်ခဲလာလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် ၎င်းက တာအိုနယ်မြေ တစ်ခုဖြစ်သည်။ သူက ၎င်း၏အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်သရွေ့ မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် အမြစ်မရှိသော ဗေဒါပင်တစ်ပင် ဖြစ်တော့မည် မဟုတ်ဘဲ၊ တောက်ပသော အနာဂတ်နှင့်အတူ ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်နိုင်မည်ဖြစ်ကာ အောင်မြင်ပြီဟု ယူဆနိုင်ပေသည်။

ငါ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ လောင်းကြေးထပ်လိုက်မယ်။ ပြီးရင် ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင်မှာ တိတ်တိတ်လေးနေပြီး ပြင်ပကိစ္စတွေကို နားပိတ်ထားလိုက်မယ်။ မဟာကပ်ဘေးကြီးက ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။

ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ ရှန်းတောင် ဘိုးဘေး က သူ၏ဘေးရှိ ကျောက်စိမ်းရေကန်ကို ခိုးကြည့်လိုက်ပြီး အံများကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ လက်ယှက်လိုက်၏။

"စီနီယာအစ်ကိုရဲ့ ကြင်နာမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"ငါတို့က ချင်းကွမ်းဂူမှာ မိသားစုတွေချည်းပဲ၊ ဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး ဂျူနီယာညီလေး"

သူ လိုချင်သော အဖြေကို နောက်ဆုံးတွင် ကြားလိုက်ရသောအခါ အရှင် ရှုယွီ၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းသွားပြီး၊ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောကာ ကျောက်စိမ်းရေကန်ကို နောက်ထပ် အေးစက်သော အကြည့်တစ်ချက် ပေးလိုက်ပြီးနောက် ပြန်ထိုင်လိုက်၏။

"..."

ကျောက်စိမ်းရေကန် ဘိုးဘေးက ခြိမ်းခြောက်မှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူမ၏လက်ဝါးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။

သူမ၏မျက်လွှာကျသွားပြီး ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သေရမည့် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ကောင်းမွန်သော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဖျောင်းဖျရန် ခက်ခဲလှပေသည်။ ရှန်းတောင် က လောဘနောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး သူမ ပြောသမျှကို နားထောင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေ၏။

တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် သေခြင်းရှင်ခြင်းကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်ပါလျက်၊ မဟာကပ်ဘေးကြီး ဆိုသည်မှာ သင်ဝင်ချင်တိုင်း ဝင်ပြီး ထွက်ချင်တိုင်း ထွက်၍ရသော အရာမဟုတ်ကြောင်း သူ ဘာကြောင့် နားမလည်သေးသနည်း။ ထိုဗောဓိသတ္တများဖြစ်စေ၊ တောင်ပိုင်းဧကရာဇ် နှင့် အခြားသော နတ်ဆိုး အရှင်များဖြစ်စေ မည်သူကမျှ အသတ်မခံရမီတွင် ထိုကဲ့သို့ အဆုံးသတ်သွားမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။

ကပ်ဘေးက စိတ်ကို မှုန်ဝါးစေပြီး ကယ်တင်ရန် ခက်ခဲလှ၏။

"စီနီယာအစ်မ"

အရှင်ရှုယွီ က အရှေ့သို့ ထပ်မံ ကြည့်လိုက်သည်။

ရတနာသရဖူ နှင့် အမည်းရောင်ဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးက တည်ငြိမ်နေပုံရဆဲဖြစ်ပြီး မျက်လုံးများကိုမှိတ်ထားကာ ခန်းမအတွင်း ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို စိတ်ဝင်စားပုံ မရပေ။

သူမ၏အသံက ရေခဲတမျှ အေးစက်နေ၏။

"ကပ်ဘေးထဲက တစ်ယောက်ချင်းစီမှာ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ကံကြမ္မာ ရှိကြတယ်။ ငါ့ကို မမေးနဲ့၊ ငါနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး"

"ဂျူနီယာလေး နားလည်ပါပြီ"

အရှင် ရှုယွီ က အပြင်ပန်းတွင် ပြုံးလျက် ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ညိတ်လိုက်သော်လည်း ရင်ထဲတွင်တော့ လှောင်ပြောင်နေ၏။ အောက်ခြေမှ ဂျူနီယာ ညီအစ်ကိုမောင်နှမများကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုကာ သူမတစ်ယောက်တည်း စီရင်စု လေးခု၏မြေနေရာကို သိမ်းပိုက်ပြီး စားသောက်နေသည်ကို သူအမြင်ကပ်နေသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

သူမနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူးလား။ အဲဒီလိုဆိုရင် အကောင်းဆုံးပဲ။

"..."

ယိုယောင်က အောက်လူများ ဘာစဉ်းစားနေကြသည်ကို သေချာပေါက် သိထား၏။ သူမက ကိုယ်ပိုင် ဂုဏ်သတင်းအတွက် သက်သက် ဗောဓိဂိုဏ်းကို ရှင်းလင်းရန် ရှေ့ထွက်လာပြီး သူတို့၏ အကျိုးအမြတ် လမ်းကြောင်းများကို ပိတ်ဆို့နေသည်ဟုသာ သူတို့ ထင်မြင်နေကြ၏။

သူမက ဂုဏ်သတင်းကို ရှာဖွေခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း ထိုသို့သော အသေးအဖွဲ ဂုဏ်သတင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။ ဂိုဏ်း၏အကြီးအကဲများ ရှေ့တွင် တာဝန်ယူမှုရှိသော နာမည်ကောင်းတစ်ခု ချန်ထားခဲ့လိုပြီး ဗောဓိဂိုဏ်းမှ ထိုဘုန်းကြီးများကို ဟန့်တားရန်ရက်စက်သော နာမည်တစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့လိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်လိုက်မှသာ မသေမျိုး ဧကရာဇ်ဖြစ်လာရန် လမ်းကြောင်းကို သူမ ဖောက်လုပ်နိုင်ပါလိမ့်မည်။

မြေနေရာအနည်းငယ်ကိုသာ စွဲလမ်းနေသဖြင့် သူတို့၏အောင်မြင်မှုများမှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိနေမည်မှာ သေချာပါငည်။ လောကကြီး၏အုပ်စိုးရှင် နေရာသို့ တက်လှမ်းလိုက်သည်နှင့် လောကီလူသားများ၏ ယုံကြည်မှုစွမ်းအင်များက သူမ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာမည် ဖြစ်၏။

မသေမျိုး ဧကရာဇ် တစ်ပါး၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက်သာ မဟာဂိုဏ်းကြီး၏ အမိန့်များကို လိုက်နာရမည် ဆိုလျှင်ပင် သူမ ရရှိနိုင်သောအရာများက ဂိုဏ်းချုပ်ပြီးနောက် ဒုတိယ နေရာတွင် သေချာပေါက် ရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး အခြားသော ကျင့်ကြံသူများထက်များစွာ သာလွန်နေမည် ဖြစ်သည်။

ရေတွင်းအောက်ခြေထဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သော ဤအမြော်အမြင်နည်းသည့် အုပ်စုကို သူမ စိတ်မဝင်စားပေ။

"စီနီယာအစ်ကို ယွင်မြောင်၊ ကျွန်တော့်မှာ ကိစ္စလေးတွေ ရှိသေးလို့ ဆက်မနေတော့ဘူး"

အရှင် ရှုယွီက ခန်းမထဲမှ ရှန်းတောင် ဘိုးဘေးကို အလျင်စလို မခေါ်ဆောင်သွားမီ အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင် အား ပြုံးပြလိုက်၏။

"..."

အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင် သည် ခေါင်းသာ ညိတ်ပြလိုက်ပြီး အစအဆုံး တိတ်ဆိတ်နေကာ ဤကိစ္စက သူနှင့် ဘာမှ မသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

ယခင်ကဆိုလျှင် ဟန်ဆောင်မှု အနည်းငယ်ဖြင့်ပင် ထိုက်ရွှီဆေးဧကရာဇ် အတွက် စကားအနည်းငယ် ပြောပေးသင့်သော်လည်း၊ သူ၏အရှက်ခွဲခံရပြီးကတည်းက ယွင်မြောင်က တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုကောင်လေးကို သင်ခန်းစာ ပေးပြီး မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီး၏ရေက မည်မျှ နက်ရှိုင်းကြောင်း ပြသကာ သူ၏ကနဦး အကြံဉာဏ်က မည်မျှ မှန်ကန်ခဲ့ကြောင်း သက်သေပြရန်သာ မျှော်လင့်နေတော့၏။

...

ခိုင်ယွမ် စီရင်စု အနီးရှိ သာမန် မသေမျိုးတောင်တစ်ခုပေါ်တွင်..

ရှန်းယီက ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာပြီး ဂူအိမ်တော် တစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်၏။

အစအဆုံးတိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော ချန်ရဲ့က ယခုအခါ လုံးဝ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီး၏မိုးခေါ်တမန် တစ်ဦးအနေဖြင့် နိုင်ငံတော်စစ်သူကြီး ဆိုသည်မှာ ဗျူဟာမြောက်ပြီး သတိကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ရမည်ဟု ၎င်းက ထင်မှတ်ထားခဲ့၏။

အထူးသဖြင့် အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ခဲ့သော ဤတောင်ပိုင်းကာကွယ်ရေး စစ်သူကြီးချုပ် က သတိထားမှုရှိခြင်းမှာ လွန်ကဲရာ မကျပေ။

သို့သော် လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ဤသူ၏

အသွင်အပြင်က သူလျှို တစ်ယောက်နှင့် ဘယ်နေရာကများ တူနေသနည်း။

ဤစစ်သူကြီးက မဟာဂိုဏ်းကြီးထဲသို့ပင် မစိမ့်ဝင်ရသေးပေ။ တည့်တိုးပြောရလျှင် သူက မသိမသာ နေထိုင်ပြီး သူ၏တည်ရှိမှုကို လူမသိသူမသိဖြစ်အောင် ထိန်းထားကာ ခြေကုပ်ရယူပြီးနောက်မှသာ နောက်ထပ် အစီအစဉ်များ ဆွဲသင့်ပေသည်။

ယင်းအစား သူလုပ်ခဲ့သမျှ အားလုံးမှာ ပြဿနာများဖန်တီးပြီး ပြဿနာများကို ဆက်တိုက် ဖိတ်ခေါ်နေခြင်းသာ ဖြစ်၏။

သူ့ကို သံသယဖြစ်ဖွယ်ကောင်းသည်ကို အခြားသူများသတိမထားမိမှာ ကြောက်နေသလိုပင်။

ထိုအချိန်တွင် ဂူအိမ်တော် အတွင်း၌..

သံချပ်ကာများ ဝတ်ဆင်ထားသော နတ်ဆိုး အရှင် လေးပါးက ကျောက်စားပွဲ တစ်ခုတွင်ဝိုင်းထိုင်နေကြပြီး၊အရက်နံ့ ပြင်းပြင်းများနှင့် ရယ်မောသံများ ရောနှောကာ ကျယ်လောင်စွာ အောင်ပွဲခံနေကြ၏။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်လေး ဂူထဲသို့ ဝင်လာမှသာ မူးယစ်နေသော နတ်ဆိုးအရှင် တစ်ပါးက အိပ်ချင်မူးတူးဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ရှန်းယီ၏ကိုယ့်အိမ်နောက်ဖေးတွင် အေးအေးလူလူလမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့အမူအရာက ၎င်းကို တစ်ခဏမျှမှင်တက်သွားစေ၏။