အခန်း ၃၃၂

အခန်း (၃၃၂)

ကပ်ပါးကောင်နှင့် ကျားဆိုးများကိုပါ အပြစ်ပေးရမည်

စည်ပင်သာယာရေး အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၏ မောက်မာရိုင်းစိုင်းနေမှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဤတစ်ကြိမ်တွင် တန်ကော်ဟွာ ဘာမျှပြောနေစရာမလိုဘဲ လျန်ထျန်းက ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"လောင်တန် ဘယ်ကို ပြောင်းသွားလဲဆိုတာ ခင်ဗျား တကယ်မသိသေးတာပဲ...။ သူက ရဲဌာနကနေ ထွက်သွား တာ ကြာလှပြီ…၊ ဘီမြို့တော် ဗဟိုဌာနကို ရာထူးတိုးသွားခဲ့ပြီလေ...။”

"ဒါ့ပြင် လက်ရှိ စစ်ဆေးရေးဌာန အကြီးအကဲဆိုတာ တတိယတန်းစား မြို့လေးက စည်ပင်သာယာရေး တပ်ဖွဲ့ လောက်တော့ မပြောနဲ့…၊ ဘယ်လို အရာရှိမျိုးကမှ မကြောက်ဘဲ မနေရတဲ့သူမျိုးပေါ့...။”

ဘေးနားရှိ ညွှန်ကြားရေးမှူးလီကလည်း ဝင်ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်တယ်...၊ ဆရာ့ရဲ့ လက်ရှိရာထူးက ဒီလူယုတ်မာတွေရဲ့ အဓိကရန်သူပဲလေ...။ ဆရာက အဲ့ရာထူးကို ရပြီး ကတည်းက တာဝန်တွေ ပိုကြီးလာခဲ့တာပေါ့...။”

"လုပ်စရာတွေက သိပ်များလွန်းတယ်...။ အမှုရှုံးပြီးတဲ့နောက် ထွက်ဆိုချက်တွေကို ပြန်ပြင်ဖို့ သိပ်အားမထုတ်နိုင် ခဲ့လို့ ခဏလွှတ်ထားခဲ့ရတာ...။ အခုတော့ လက်ထဲရောက်လာပြီဆိုတော့ ပြင်းပြင်းထန်ထန်ကို အရေးယူရတော့ မှာပေါ့...။”

ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ စည်ပင်သာယာရေး တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်သွားရလေသည်။

"ဘာ...၊ နောက်ခံအင်အား ဘာတစ်ခုမှမရှိဘဲ သုညကနေ စခဲ့တဲ့ကောင်က စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ အကြီးအကဲ ဖြစ်နေပြီ ဟုတ်လား...။”

"ဟင့်အင်း...၊ မဖြစ်နိုင်ဘူး...။ သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို ဖြစ်သွားရတာလဲ...၊ ငါတို့က ဘာလို့ မသိရတာလဲ...။ မင်းတို့က ငါ့ကို လာလိမ်နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်...။ ငါက ဒီလောက် အယုံလွယ်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူး...။”

လျန်ထျန်းက သူ၏ဖုန်းကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ ဆက်သွယ်ရေး ပိတ်ဆို့ထားမှုမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူ က ဖုန်းနံပါတ်တစ်ခုကို နှိပ်လိုက်ပြီး ဖုန်းဝင်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေစဉ် စည်ပင်သာယာရေး တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်လေသည်။

"ငါက ပျင်းလို့ မင်းကို လာလိမ်နေတယ်ပဲ ထားပါတော့...။ ဒါပေမဲ့ မင်း ယုံသည်ဖြစ်စေ၊ မယုံသည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးပါဘူး...။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အခု လောင်တန်ဆီ ငါ ဖုန်းခေါ်နေလို့ပဲ...။”

"မင်းတို့ ဒီကိစ္စကို မသိတာ ပုံမှန်ပါပဲ...။ မင်းတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ အမြင်လောက်နဲ့က သာမန်ပြည်သူတွေကို အနိုင်ကျင့်တာကလွဲပြီး ဘာများ လုပ်နိုင်ဦးမှာလဲ...။”

"ဒါ့ပြင် လောင်တန်က စစ်ဆေးရေးဌာန အကြီးအကဲဆိုတဲ့ ရာထူးကို လျှို့ဝှက်ထားတာက မင်းတို့လို ကပ်ပါး ကောင်တွေနဲ့ ကျားဆိုးတွေကို အချိန်ကိုက် ဖမ်းဆီးချင်လို့ပဲလေ...။”

လျန်ထျန်း စကားပြောဆိုပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဖုန်းဝင်သွားပြီး တစ်ဖက်မှ တန်ကော်ဟွာ၏ အသံ ထွက်ပေါ် လာခဲ့လေသည်။

"ညီလေးလျန်...၊ အခုတစ်ခေါက်ရော ဘာဖြစ်ပြန်ပြီလဲ...။ အစ်ကို အခုတလော အရမ်း အလုပ်ရှုပ်နေတယ်ဆို တာ အရင်က ပြောထားတယ် မဟုတ်လား...။ ပုံမှန်ကိစ္စလောက်ဆိုရင် ရှောင်လီကိုပဲ ရှင်းခိုင်းလိုက်ပါလို့...။”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဘေးနားတွင် ရပ်နေသော ညွှန်ကြားရေးမှူးလီက ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

"ဆရာ...၊ ကျွန်တော် ဒီနေရာမှာ ရှိနေပါတယ်ခင်ဗျ...။”

ထိုအခါ တန်ကော်ဟွာ၏ လေသံမှာ ချက်ချင်းပင် လေးနက်သွားလေသည်။

"ဒီကိစ္စက ရှောင်လီတောင် မဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ ကိစ္စမျိုးလား...။ ညီလေးလျန်...၊ အခြေအနေကို ပြောပြပါဦး...။ အစ်ကို အမြန်ဆုံး လူလွှတ်ပေးလိုက်မယ်...။”

ထို့နောက် လျန်ထျန်းက ပြောလိုက်လေသည်။

"လောင်တန်...၊ ဒီနေ့ ခင်ဗျားရဲ့ ရန်သူတော်တွေနဲ့ ဆုံနေတာ...။ အရင်က သူတို့လက်ထဲမှာ ခင်ဗျား အရှုံးပေးခဲ့ရ တယ်လို့ ကြားတယ်...။”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တန်ကော်ဟွာမှာ အံ့အားသင့်သွားလေသည်။

"ရန်သူတွေ ဟုတ်လား...၊ သူတို့လက်ထဲမှာ ငါ အရှုံးပေးခဲ့ရဖူးတယ်...၊ သူတို့က ဘယ်သူတွေမို့လို့လဲ...။”

လျန်ထျန်းက ပြုံး၍ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့မြို့က စည်ပင်သာယာရေး တပ်ဖွဲ့လေ...။ သူတို့က လုပ်ပိုင်ခွင့် အလွဲသုံးစားလုပ်ပြီး လူတွေကို ရိုက်နှက်ခဲ့ ကြတာ...။ အရင်က ခင်ဗျားတို့ ရဲစခန်းက သူတို့ကို ဖမ်းခဲ့ဖူးတယ် မဟုတ်လား...။”

"ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ ဝင်စွက်ဖက်ခွင့်မရှိဘူးဆိုပြီး ဖမ်းဆီးတာက တရားမဝင်ဘူးဆိုတော့ သူတို့ကို အသာ တကြည် ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်ရတာလေ...။ အယူခံဝင်တာတောင် ရှုံးခဲ့သေးတယ်...။”

ထိုစကားများကို ကြားပြီးနောက် တန်ကော်ဟွာမှာ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး အနည်းငယ် ဒေါသထွက် သည့် လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်လေသည်။

"အခုမှ ငါ မှတ်မိတော့တယ်...။ ဒီလို ကိစ္စမျိုး ရှိခဲ့ဖူးတာပဲ...။”

"အဲ့အချိန်တုန်းက ငါ အရမ်း ဒေါသထွက်ခဲ့ရတာ...။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်း လုပ်စရာတွေက အရမ်းများနေတော့ ဒီလိုကိစ္စမျိုးအတွက် သူတို့နဲ့ အငြင်းပွားနေဖို့ အားမထုတ်နိုင်ခဲ့ဘူး...။”

"ယခုတစ်ခါရော သူတို့ ဘာလုပ်ကြပြန်ပြီလဲ...။ သက်သေအထောက်အထားကော ရပြီလား...။ ပြီးခဲ့တဲ့တစ် ခေါက်က သက်သေမစုံလင်လို့ သူတို့ကို ဘာမှ လုပ်လို့မရခဲ့တာ...။”

"နောက်ပိုင်းမှ သက်သေရှာဖို့ဆိုတာလည်း အရမ်းခက်ခဲသွားခဲ့တယ်...၊ သူတို့မှာ နောက်ခံအင်အားကြီးတဲ့ လူတွေ ရှိနေတော့ အဲ့အချိန်တုန်းက သူတို့ကို ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်း ငါ့မှာ မရှိခဲ့ဘူး...။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အခြေအနေတွေက မတူတော့ဘူးလေ...။”

"လုံလောက်တဲ့ သက်သေအထောက်အထားသာ ရှိမယ်ဆိုရင် သူတို့ကို ငါ သေချာပေါက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် အရေးယူပစ်မယ်...။ သူတို့ကို အကာအကွယ်ပေးနေတဲ့ နောက်ခံလူတွေကိုပါ အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းပစ်လို့ ရနိုင်တယ်...။ ဒီအခွင့်အရေးကို ငါ စောင့်နေခဲ့တာ ကြာပြီ...။”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လျန်ထျန်းမှာ ပို၍ပင် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့...၊ ကျွန်တော့် ဆိုင်ကယ်စီးဦးထုပ်မှာ တပ်ထားတဲ့ ကင်မရာက အရာအားလုံးကို အပြည့်အစုံ မှတ်တမ်းတင်ထားပြီးသားပါ... သက်သေကတော့ လုံးဝကို ငြင်းလို့မရနိုင်လောက်အောင် ခိုင်လုံတယ်...။”

"ချက်ချင်း ခင်ဗျားဆီ ပို့လိုက်မယ်...။ ဒီအထဲမှာ သူတို့ကို အပြစ်ပေးဖို့ လုံလောက်တဲ့ အချက်တွေ အများကြီး ပါတယ်...။ ပြည်သူတွေကို ဒုက္ခပေးနေတဲ့ ဒီကပ်ပါးကောင်တွေကို လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးလို့ မဖြစ်ဘူး...။”

ဗီဒီယိုကို ပေးပို့လိုက်ပြီးနောက် တန်ကော်ဟွာက ၎င်းကို ကြည့်ရှုကာ အပြည့်အဝ ထောက်ခံကြောင်း ဖော်ပြ လိုက်လေသည်။

"ဟုတ်တယ်...၊ ကပ်ပါးကောင်ရော ကျားဆိုးတွေကိုပါ ငါတို့ အပြစ်ပေးရမယ်...။”

"ငါ့ကို စောင့်နေ...၊ ဒီကိစ္စကို သေချာပေါက် အဆုံးတိုင် ရှင်းလင်းရမယ်...။ ဒီအမှုကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကွပ်ကဲဖို့အတွက် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ခေါ်ပြီး ကိုယ်ပိုင်လေယာဉ်နဲ့ ချက်ချင်း လာခဲ့မယ်...။”

တန်ကော်ဟွာ၏ တုံ့ပြန်ပုံကို ကြည့်ရသည်မှာ သူသည်လည်း အကြွေးဟောင်းရော အကြွေးသစ်များကိုပါ တစ်ပါ တည်း ရှင်းလင်းလိုနေပုံရလေသည်။ သို့သော်လည်း အရာအားလုံးထက် သူတစ်ပါးက လုပ်ပိုင်ခွင့် အလွဲသုံးစား လုပ်ကာ ဥပဒေကို ထင်သလို အသုံးချပြီး သာမန်ပြည်သူများကို အနိုင်ကျင့်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းက လူ တိုင်းကို ဒေါသထွက်စေမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ဖုန်းချပြီးနောက် သူတို့သည် လူအင်အားကို ချက်ချင်း စုစည်းကာ စတင် လှုပ်ရှားကြတော့သည်။ တစ်စက္ကန့်လေး မျှပင် ထပ်၍ မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့ပေ။

အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း ညွှန်ကြားရေးမှူးလီက ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များကို စည်ပင်သာယာရေး အရာရှိများအား ထိန်းချုပ်ထားရန် ဦးစွာ အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ၎င်းတို့၏ နောက်ခံလူများထံ သတင်းပေးပို့ ခြင်းကို တားဆီးနိုင်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။ နာရီအနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် စည်ပင်သာယာရေး တပ်ဖွဲ့က ရဲစခန်း သို့ လာရောက်ကာ လူလာတောင်းသော်လည်း အကြိမ်ကြိမ် ညှိနှိုင်းမှုများမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့လေသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ၎င်းတို့သည် နောက်ခံအင်အားကြီးသူများကို အသုံးချကာ ရဲဌာနကို ဖိအားပေး လာခဲ့ကြလေသည်။ သို့ရာတွင် ညွှန်ကြားရေးမှူးလီက ထိုဖိအားများကို ကြံ့ကြံ့ခံကာ (၂၄) နာရီ မကျော်လွန်သရွေ့ ၎င်းတို့ကို ပြန်လွှတ်ပေးမည်မဟုတ်ကြောင်း ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ညွှန်ကြားရေးမှူးလီသည် တန်ကော်ဟွာ၏ ညွှန်ကြားချက်များအတိုင်း သက်သေအ ထောက်အထားများ စုဆောင်းရန်နှင့် စည်ပင်သာယာရေး တပ်ဖွဲ့၏ နောက်ကွယ်မှ အင်အားကြီးသူများမှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း စုံစမ်းရန် လူလွှတ်ခဲ့လေသည်။

နာရီအနည်းငယ် အကြာတွင် တန်ကော်ဟွာ ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ "ရန်သူတော်ဟောင်းများ" နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန် တွင် သူ၏ လက်ရှိရာထူးကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်လေသည်။

ချက်ချင်းပင် စည်ပင်သာယာရေး တပ်ဖွဲ့မှာ အထိတ်တလန့် ဖြစ်သွားကြတော့သည်။ ၎င်းတို့၏ နောက်ခံလူများ က တန်ကော်ဟွာနှင့် ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ကာ ကြားဝင်ဖျန်ဖြေပေးရန် ကြိုးပမ်းလာကြလေသည်။

သို့သော် တန်ကော်ဟွာက မည်ကဲ့သို့သော လူမျိုးနည်း။ သူသည် မည်သည့် အဆက်အသွယ်မှမရှိဘဲ သုညဘဝမှ စတင်ကာ သူ၏ မဆုတ်မနစ်သော ကြိုးစားအားထုတ်မှုများဖြင့် ရဲမှူးချုပ် ဖြစ်လာသည်အထိ တက်လှမ်းခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ဤအခြေအနေတွင် အထူးတလည် အခြေအနေများ မရှိပါက ၎င်းသည် ပြင်ပအကူအညီ မရရှိသည့် သာမန်လူတစ်ဦးအတွက် အမြင့်ဆုံး ရောက်ရှိနိုင်သည့် အနေအထားပင် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း လျန်ထျန်း ပေါ်လာခြင်းက တန်ကော်ဟွာအတွက် ကြီးမားသော အထောက်အကူ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သူသည် မည်သည့် အကျိုးအမြတ်ကိုမျှ မမျှော်ကိုးဘဲ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပေးခဲ့ကာ နိုင်ငံတော်၏ အရေးကြီးသော စီမံကိန်းများကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန် ကူညီပေးခဲ့လေသည်။

အခြားသော အကြိမ်များတွင်လည်း သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကောင်းများမှာ လျန်ထျန်း ပေးအပ်ခဲ့သော သဲလွန်စ များနှင့် ဆက်စပ်နေခဲ့လေသည်။ လမ်းခရီးတစ်လျှောက်လုံး ရိုးသားဖြူစင်စွာ ဖြတ်သန်းလာခဲ့သူဖြစ်ရာ ထိုရွှံ့နွံ များ၏ စွန်းထင်းမှုကို ခံမည်မဟုတ်သကဲ့သို့ သူ၏ ခံယူချက်များကိုလည်း မည်သည့်အခါမျှ အလျှော့ပေးမည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအစား တစ်ဖက်လူက ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်လိုသည့် ဆန္ဒကို အခွင့်ကောင်းယူကာ အရာအားလုံးကို သက်သေအဖြစ် အသုံးချပြီး သူတို့ကို အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းပစ်မည် ဖြစ်သည်။ ဤနည်းဖြင့် ဂိုဏ်းဖွဲ့ထားကြ သော အကျင့်ပျက် ခြစားသည့် အရာရှိများနှင့် နောက်ခံအင်အားကြီးသူ အားလုံးမှာ ချွင်းချက်မရှိ ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရ လေတော့သည်။

၎င်းတို့သည် ထိုက်တန်သော အပြစ်ဒဏ်ကို ခံယူရရန် ဖန်တီးထားပြီး ဖြစ်ပေသည်...။

ဤဖြစ်ရပ်အပြီးတွင် လျန်ထျန်းသည်လည်း သူ၏ နေ့စဉ် အစားအသောက်ပို့ဆောင်ရေး အလုပ်သို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်ခဲ့လေသည်။ စည်ပင်သာယာရေး တပ်ဖွဲ့ကို ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် မြို့အတွင်းရှိ စီးပွားရေး ပတ်ဝန်းကျင်မှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့လေသည်။

သင်ခန်းစာယူစရာ ဇာတ်လမ်းများစွာ ရှိနေပြီဖြစ်ရာ မည်သူက သိသိကြီးနှင့် ဤကဲ့သို့သော အမှားမျိုးကို ကျူးလွန်ရဲပါတော့မည်နည်း။

လုပ်ပိုင်ခွင့်ရှိသော ဌာနများသည် သေချာပေါက် တင်းကျပ်သော ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲမှု လိုအပ်ပေသည်။ ဤနည်း ဖြင့်သာ အာဏာရှိသူများ လမ်းလွဲမသွားစေရန် တားဆီးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက အာဏာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် လောဘဆန္ဒများက အခြားမည်သည့်အရာထက်မဆို ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေ သည်။ ထို့ပြင် အမြင့်ဆုံးသော အာဏာကို မည်ကဲ့သို့ ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲနိုင်မည်နည်း။

ဤအရာအတွက် ရေတွက်၍မရနိုင်သော ပြည်သူများ၏ ထင်မြင်ယူဆချက်များ လိုအပ်ပေသည်။ ရေသည် လှေကို သယ်ဆောင်နိုင်သကဲ့သို့ လှေကိုလည်း မှောက်သွားစေနိုင်ပေသည်။

ဉာဏ်အမြော်အမြင်ရှိသော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးသည် ပြည်သူများ၏ စစ်မှန်သော အသံကို ကြားနိုင်စွမ်း ရှိရပေ မည်။ ထို့ပြင် ပြည်သူများ၏ စစ်မှန်သော အသံများမှတစ်ဆင့် အားလုံးအတွက် ပျော်ရွှင်မှုဆီသို့ သွားရာလမ်းကို ရှာဖွေခြင်းဖြင့် ငြိမ်းချမ်းပြီး သာယာဝပြောသည့် ခေတ်တစ်ခေတ်ကို အမှန်တကယ် တည်ဆောက်နိုင်မည် ဖြစ် ပေသည်။

ထိုကပ်ပါးကောင်များနှင့် ကျားဆိုးများသည် ဤကဲ့သို့သော ကမ္ဘာကြီးတွင် ဆက်လက် ရပ်တည်နိုင်မည် မဟုတ် ပေ...။