အခန်း ၃၆၃

အခန်း။ ၃၆၃

နန်းတော်ခန်းမမှူး စူရှင်းသည် မိုချင်းယွဲ့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

မထွက်ခွာမီတွင် နန်းတော်ခန်းမမှူးစူရှင်းသည် ချန်ကျီရှင်းထံသို့ ဖိတ်စာတစ်စောင်ကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။

သုံးလကြာပြီးနောက် နတ်ဘုရားသူတော်စင်နန်းတော်တွင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပွဲတော်တစ်ခုကို ကျင်းပမည်ဖြစ်ပြီး ချန်ကျီရှင်းအနေဖြင့် ဧည့်သည်တော်အဖြစ် တက်ရောက်နိုင်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။

ထိုပွဲတော်အပြီးတွင် ဆက်လက်နေထိုင်လိုသည်ဖြစ်စေ ပြန်လည်ထွက်ခွာလိုသည်ဖြစ်စေ ချန်ကျီရှင်း၏ ဆန္ဒအတိုင်းသာဖြစ်ကြောင်းလည်း ပြောလိုက်သည်။

ချန်ကျီရှင်းမှာ ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားကာ ထွက်ခွာသွားသော နန်းတော်ခန်းမမှူးစူရှင်းကို ဦးညွတ်၍ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

နန်းတော်ခန်းမမှူးစူရှင်းသည် သူ့အပေါ်တွင် အမှန်တကယ်ပင် ကျေးဇူးကြီးမားသည်။

သူမသည် အဝေးကြီးမှ ခရီးနှင်လာပြီး ကူညီပေးရုံသာမက နောင်တွင် လက်တုံ့ပြန်မှုများ ရှိလာမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖိတ်စာပေးအပ်ခြင်းဖြင့် ဇီဝေချန်မိသားစုကို ကာကွယ်ပေးလိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ကို သက်ရောက်စေသည်။

ဤဖိတ်စာသည် အခြားသော တာအိုမျိုးဆက်ကြီး နှစ်ခုထံသို့လည်း သတင်းစကားပါးလိုက်ခြင်းပင်။ ဆိုလိုသည်မှာ နတ်ဘုရားသူတော်စင်နန်းတော်နှင့် ဇီဝေချန်မိသားစုတို့ မဟာမိတ်ဖွဲ့လိုက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်းပင်။

"ကျေးဇူးတင်ချင်ရင် ကိုယ့်ကိုကိုယ် အရင်နှိမ့်ချရမယ်... ဒီလောကမှာ အကြောင်းမဲ့ သက်သက် ကူညီတတ်သူဆိုတာ ရှားတယ်။ ဒီနန်းတော်ခန်းမမှူးစူရှင်းက ဘာလို့များ ငါ့ကို ဒီလောက်တောင် ကူညီပေးရတာလဲ"

ချန်ကျီရှင်းသည် နောက်လှည့်ရင်း မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။

ဘဝနှစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသူဖြစ်သည့်အတွက် လူအမျိုးမျိုးကို တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီး အစွန်းအထင်းမရှိသော ကူညီမှုများကို သံသယဝင်တတ်သည့် အလေ့အထမှာ သူ့ထံတွင် ကိန်းအောင်းနေသည်။

"ထားလိုက်ပါတော့ အနာဂတ်ကိစ္စကို အနာဂတ်မှာပဲ ဆုံးဖြတ်တော့မယ်။ အနည်းဆုံးတော့ အခုအချိန်မှာ နန်းတော်ခန်းမမှူးစူရှင်းနဲ့ အစ်မယွဲ့အာတို့က ငါ့အပေါ်မှာ အမှန်တကယ်ပဲ ကျေးဇူးရှိခဲ့တာမို့ ဒီအကြောင်းကိုတော့ ငါမှတ်ထားရမယ်"

ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ချန်ကျီရှင်းသည် အတွေးများကို ရပ်တန့်ကာ စီကုံးမိသားစု၏ နယ်မြေဆီသို့ ခြေလှမ်းစတင်လိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး"

"ဟားဟားဟား ဒီတစ်ခါ ကျွန်တော်တို့ အောင်ပွဲကြီး ရလိုက်ပြီ။ ဒါတွေအားလုံးက ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးရဲ့ ကျေးဇူးတော်ကြောင့်ပါ"

"ဒီနေ့တိုက်ပွဲက သမိုင်းမှာ မှတ်တမ်းတင်ခံရမှာ သေချာပြီး ခေတ်အဆက်ဆက် ထွန်းလင်းတောက်ပနေဦးမှာပါ"

ဇီဝေချန်မိသားစုမှ အကြီးအကဲများစွာသည် ရှေ့သို့တိုးလာကြပြီး ရယ်မောပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ပြောဆိုနေကြသည်။

သူတို့၏ နောက်တွင်မူ ဇီဝေချန်မိသားစုမှ လူငယ်တပည့်များက သူတို့၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဒဏ္ဍာရီတစ်ပါးကို ကြည့်သကဲ့သို့ ရိုသေလေးစားမှု အပြည့်ဖြင့် ငေးမောကြည့်နေကြသည်။

"စတုတ္တ ဦးလေး ဒီတစ်ခါ အထိအခိုက်က ဘယ်လောက်ရှိသလဲ"

ချန်ကျီရှင်းသည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ချန်ထျန်ချန်ကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

ချန်ထျန်ချန်က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့။ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားမှုတွေကြောင့် ကျွန်တော်တို့ ဇီဝေချန်မိသားစုက တပည့်တွေက အလင်းရောင်နယ်မြေနဲ့ နတ်ဘုရားခရီးနယ်မြေတွေမှာ ကာကွယ်ရေးရတနာတွေကို ကိုယ်စီဆောင်ထားကြတယ်။ တိုက်ပွဲဝင်တဲ့အခါမှာလည်း အပြန်အလှန် ပံ့ပိုးနိုင်ကြပြီး ဆေးဝါးတွေလည်း အလုံအလောက်ရှိတော့ အဆင်ပြေပါတယ်။ အချို့က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရပေမယ့် သေဆုံးသူတော့ တစ်ယောက်မှ မရှိပါဘူး"

"စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်မြေ ကလူတွေကတော့ ရန်သူထက် အရေအတွက် ပိုများတာမို့ အပြတ်အသတ် အနိုင်ရခဲ့ပြီး ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာရသူတောင် မရှိပါဘူး"

ထိုအချိန်တွင် ချန်ထျန်ချန်သည် စကားကို ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး အဝေးတွင် ငိုယိုနေကြသော မဟူရာအကြီးအကဲများကို လှမ်းကြည့်ကာ ရယ်မောရင်း ဆက်ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ နိဗ္ဗာနအဆင့် တိုက်ပွဲမှာတော့ မဟူရာအကြီးအကဲတွေနဲ့ တုကူးနီတို့က ဖိအားအများဆုံး ရင်ဆိုင်ခဲ့ရလို့ ဒဏ်ရာတွေတော့ အတော်လေး ရထားကြတယ်"

"နိဗ္ဗာနအဆင့်မှာ ဒဏ်ရာရတာ ရှားတယ်လို့ မပြောကြဘူးလား"

ချန်ကျီရှင်းသည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် ထိုင်၍ ငိုယိုနေသော မဟူရာအကြီးအကဲဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ချန်ကျီရှင်း နားသို့ ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မဟူရာအကြီးအကဲက မျက်စောင်းထိုးကြည့်ပြီးနောက် ပို၍ကျယ်လောင်စွာ ငိုယိုလိုက်သည်။

"အို... ဒီနေ့တိုက်ပွဲက ငါ့ရဲ့ အရိုးအိုတွေကိုတောင် ကုန်ခန်းသွားစေပြီ"

"ဒီတိုက်ပွဲပြီးရင် ငါ့ရဲ့ သက်တမ်းတွေ အများကြီး လျော့သွားသလိုပဲ"

"အကြီးအကဲမင်ဆိုတဲ့ကောင်က ပါးစပ်ပဲပါတာ စီကုံးမိသားစုက နိဗ္ဗာနအဆင့် ဆရာကြီး လေးယောက်ကို ရင်ဆိုင်ရတော့ ကြောက်လန့်ပြီး ထွက်ပြေးမလို့တောင် ဖြစ်သေးတယ်။ ငါသာ မဟုတ်ရင် ဒီနေ့ ဇီဝေချန်မိသားစု ဘာဖြစ်သွားမလဲဆိုတာ မတွေးရဲဘူး..."

အနီးနားတွင် ငိုယိုနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသော အကြီးအကဲမင်၏ နဖူးကြောများမှာ ဒေါသကြောင့် တုန်ခါနေပြီး အော်ဟစ်ဆဲဆိုတော့မည့် ဆဲဆဲပင်။

"တကယ်ပဲ သက်တမ်းတွေ လျော့သွားတာလား"

ချန်ကျီရှင်းသည် မဟူရာအကြီးအကဲရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

"တကယ်ပေါ့"

မဟူရာအကြီးအကဲမှာ ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ထင်တာကတော့ မဟူရာအကြီးအကဲရဲ့ ခွန်အားတွေက အပြည့်ပဲ။ ကောင်းပြီလေ ဒီနေ့ ကျွန်တော်ဆန္ဒရှိတဲ့အတိုင်းပဲ အကြီးအကဲရဲ့ သက်တမ်းကို အနည်းငယ် လျှော့ချပေးလိုက်ပါမယ်။ ကျွန်တော်တို့ တိုက်ပွဲအတွက် လျော်ကြေးပေါ့..."

စကားအဆုံးတွင် ချန်ကျီရှင်းသည် ရုတ်တရက် လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ချောင်းငါးချောင်းကြားတွင် အနက်ရောင် စွမ်းအင်များ တရွေ့ရွေ့ တက်လာသည်။

"အာ"

မဟူရာအကြီးအကဲသည် ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ထရပ်လိုက်ကာ ရင်ကိုကော့၍ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက အမှားအယွင်းပါ ခုနက စိတ်ရဲ့ အနှောင့်အယှက်ကြောင့် စိတ်ဝေဝါးပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောမိတာပါ။ အခုမှပဲ သေချာပြန်စမ်းစစ်ကြည့်မိတော့..."

"တော်ပါတော့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောမနေနဲ့တော့"

ချန်ကျီရှင်းသည် မျက်နှာကို တည်လိုက်ပြီး မဟူရာအကြီးအကဲ၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

မဟူရာအကြီးအကဲ ဘာကိုကြံစည်နေသလဲဆိုတာ သူကောင်းကောင်းသိသည်။

စီကုံးမိသားစု၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ခွဲဝေယူကြသည့်အခါ ပို၍များများရစေရန် အဆမတန် ချဲ့ကားပြောဆိုနေခြင်းပင်။

ဤအကြမ်းပတမ်း လူယုတ်မာကြီးကို အစပိုင်းက မသိနားမလည်ခဲ့စဉ်က အထူးလေးစားခဲ့မိသည်။

သူသည် တစ်ချိန်က ချန်တောက်ယန်၏နောက်လိုက်ဖြစ်ခဲ့ပြီး တစ်ခေတ်ကို လွှမ်းမိုးခဲ့သူပင်။

သို့သော် ရင်းနှီးလာသည့်အခါ ချန်တောက်ယန်သည် ဤလူယုတ်မာကြီးကို အစောင့်အဖြစ် တာဝန်ပေးရန် ဘာကြောင့် များစွာတုံ့ဆိုင်းခဲ့သလဲဆိုတာကို သူချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

မဟူရာအကြီးအကဲက ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက တကယ့်ကို ဉာဏ်ကောင်းလွန်းသူပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ နောက်ပြောင်မှုတွေက ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးရဲ့ မျက်လုံးကို မလွတ်ပါလား"

ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြေလျော့သွားသည်ကို မြင်လျှင် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ပင် ဆက်ပြောသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ကျွန်တော် ချဲ့ကားပြောတာ မဟုတ်ရပါဘူး။ ဒီတိုက်ပွဲမှာ ကျွန်တော် အကြီးအကျယ် အပင်ပန်းခံခဲ့ရတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ ပစ္စည်းဥစ္စာတွေကို စိတ်မဝင်စားတတ်တဲ့သူမို့ အရင်းအမြစ်တွေကို အများကြီး မလိုချင်ပါဘူး။ ကျွန်တော် မျှော်လင့်တာက... စီကုံးရွှမ်းကျီမှာ အရမ်းလှတဲ့ တာအိုလက်တွဲဖော်တွေ ရှိတယ်လို့ ကြားမိတယ်။ သူတို့က အခုချိန်မှာ အလှပဆုံးနဲ့ အကောင်းဆုံး အရွယ်ရောက်နေချိန်လေ..."

မဟူရာအကြီးအကဲ စကားမဆုံးခင်မှာပင် "သူများ စားလက်စ အကြွင်းအကျန်တွေကို တကယ်ပဲ ကြိုက်နှစ်သက်နေတာလား" အကြီးအကဲမင်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ဘာသိလို့လဲ အဲ့ဒါက..."

သူတို့နှစ်ယောက် ရိုင်းစိုင်းသော စကားများဖြင့် ပြန်လည်အချေအတင် ဖြစ်တော့မည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ကျီရှင်းသည် မျက်နှာကို တည်လိုက်ပြီး "ဒါကို နောက်မှပဲ ဆက်ပြောကြတာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စကားပြောပြီးနောက် ချန်ကျီရှင်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး စီကုံးမျိုးနွယ်စု၏ နယ်မြေအတွင်းသို့ ဦးတည်၍ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

တစ်ချိန်က နတ်ဘုံနတ်နန်းကဲ့သို့ လှပခဲ့သော စီကုံးမျိုးနွယ်စု၏ နယ်မြေက ယခုအခါတွင် ပျက်စီးယိုယွင်းလျက်ရှိပြီး အလောင်းများတောင်လိုပုံကာ သွေးများဖြင့် စီးဆင်းနေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

စီကုံးမိသားစုမှ လူငယ်တပည့် အများအပြားမှာ ဤတိုက်ပွဲတွင် မသေဆုံးဘဲ ကျန်ရစ်နေခဲ့ကြသည်။

သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ အသိစိတ်မဲ့လျက်ရှိပြီး အကြည့်များမှာ လွင့်စင်နေကာ ချန်ကျီရှင်းကိုသာ ငေးမော၍ ကြည့်နေကြသည်။