အခန်း ၃၆၉

အခန်း။ ၃၆၉

လမင်းကြီးမှာ အေးစက်စွာဖြင့် လင်းလက်နေပြီး တောင်ပေါ်လေပြေတို့ကလည်း တဖြူးဖြူး တိုက်ခတ်နေသည်။

"ဒီလောက်ကျယ်ပြောလှတဲ့ နယ်ပယ်ထဲမှာ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်နေရာကို သွားခိုလှုံကြရမှာလဲ"

တောင်လမ်းဘေးတွင် ရွှေရောင်ခြင်္သေ့ကဲ့သို့ ဆံပင်များ ရှုပ်ပွနေသော သန်မာသည့် အဘိုးအိုမှာ အားအင်ကုန်ခမ်းစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူ၏ဘေးတွင် ကလေးငယ်ကို ကျောပိုးထားသော အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားမှာမူ တိတ်ဆိတ်စွာပင် အတွေးနယ်ချဲ့နေသည်။

အဘိုးအိုမှာ အလွန်ပင် စိတ်ရှုပ်ထွေးပြီး အားကိုးရာမဲ့နေသည့် အချိန်တွင် ထိုအမျိုးသားက ရုတ်တရက် စကားစလာသည်။

"ဒီနေ့ခေတ်မှာ မဟာတာအိုမျိုးဆက် သုံးခုကို ဖယ်လိုက်ရင် ဇီဝေချန်မိသားစုက အကောင်းဆုံးပဲ။ နက်နဲသော ကောင်းကင်ဘုံ သူတော်စင်နယ်မြေနဲ့ ယူမျိုးနွယ်စုတို့ ပူးပေါင်းလိုက်ရင်တောင် ဇီဝေချန်မိသားစုကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"အခု ကြားရသလောက်တော့ ဇီဝေချန်မိသားစုရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ချန်ကျီရှင်းက တံခါးဖွင့်ပြီး တပည့်သစ်တွေကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ခေါ်ယူနေတယ်လို့ သိရတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ကလေးလေးကို ခေါ်ပြီး ဇီဝေချန်မိသားစုဆီမှာ ခိုလှုံကြရအောင်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အဘိုးအိုမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ခေါင်းကို အမြန်ခါလိုက်သည်။

"မဖြစ်ဘူး ချန်ကျီရှင်းက အရည်အချင်းရှိတဲ့ သူရဲကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ပေမဲ့ သူက အရမ်းရက်စက်ပြီး သွေးဆာတဲ့သူပဲ။ သူ့လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးရသူတွေက သန်းနဲ့ချီပြီး ရှိနေပြီ။ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စေတနာရှိတဲ့ သခင်ဖြစ်မှာလဲ"

"ပြီးတော့ ဇီဝေချန်မိသားစုဆိုတာ နတ်ဆိုးတွေ စုဝေးရာနေရာလို့ နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားနေတာ။ ကလေးလေးကို အဲဒီနေရာကို ခေါ်သွားရင် ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုလုပ် အသက်ရှင်နိုင်မှာလဲ"

သူက ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ခါရင်း ဤလမ်းကြောင်းမှာ မမှန်ကန်ကြောင်း ပြောဆို လိုက်သည်။

"ပဉ္စမ သခင်ကြီး ကောလာဟလတွေဆိုတာ မြစ်ရေကြီးသလိုပဲ ကြောက်စရာကောင်းပါတယ်။ ကျွန်တော့်အမြင်အရတော့ ဇီဝေချန်မိသားစုရဲ့ အဆိုးမြင်စရာတွေက လူတွေ လွန်လွန်ကဲကဲ ပြောထားတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားမှာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းပြီး ခေါင်းခါကာ ဆက်ပြောသည်။

"မကြာသေးမီက ဇီဝေချန်မိသားစုက မိသားစုအချို့ကို ချေမှုန်းခဲ့တယ်။ ခုနစ်နှစ်အတွင်းမှာတင် ချင်းပြည်နယ်က မုန်မျိုးနွယ်စု၊ ဆေးဘုရင်တောင်ကြား၊ ဓာတ်ငါးပါးမိုးကြိုးဂိုဏ်းနဲ့ စီကုံးမိသားစုတို့ကို ချေမှုန်းခဲ့တယ်။ အဲဒီလို ပြုလုပ်ခဲ့တဲ့အတွက် လူတွေက ကြောက်လန့်ပြီး ကောလာဟလတွေ ထုတ်နေတာပါ။ ဒါပေမဲ့ အနှစ်သာရကို ကြည့်မယ်ဆိုရင် ချန်ကျီရှင်းက အကြောင်းမဲ့ မသတ်ဖြတ်ပါဘူး။ သူတို့ ချေမှုန်းခဲ့တဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေက သူ့နဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ အငြိုးအတေး ရှိခဲ့ကြတာချည်းပါပဲ"

"ပြီးတော့ ချန်ကျီရှင်းက ကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရားလှိုင်း သူတော်စင်နယ်မြေမှာ ကျင့်ကြံခဲ့ဖူးပြီး အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရခဲ့တယ်။ အဲဒီနယ်မြေက သူ့ကြောင့် တစ်ခါမှ ဆုံးရှုံးမှု မရှိခဲ့ပါဘူး"

"လက်ရှိ ကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရားလှိုင်းနယ်မြေမှာ ကျင့်သုံးနေတဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကျင့်စဉ်နဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ် ပေါင်းစပ်နည်းကိုတောင် ချန်ကျီရှင်းက ဖန်တီးပေးခဲ့တာလို့ ကောလာဟလတွေ ထွက်နေတယ်။ စီကုံးမိသားစုကို အနိုင်ယူပြီး ရရှိလာတဲ့ ရတနာတွေကိုလည်း ကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရားလှိုင်းနယ်မြေနဲ့ တူတူ ခွဲဝေယူခဲ့တာလေ"

"ဒါကိုကြည့်ရင် သူက ချစ်ခြင်းမုန်းခြင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခွဲခြားတတ်တဲ့သူပါ။ ကျွန်တော်တို့က သူ့ကို ရိုသေလေးစားစွာ ဆက်ဆံရင် သူလည်း ကျွန်တော်တို့ကို ပြန်ပြီး ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံမှာပါ"

ထိုစကားများ ကြားသောအခါ။

"ဒါဆိုရင်တော့..."

ရွှေရောင်ခြင်္သေ့နှင့် တူသော အဘိုးအို၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ယုံမှားသံသယများ ပေါ်လာသည်။

"ဖတ်"

သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက အဘိုးအို၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ

"ပဉ္စမ သခင်ကြီး ကျွန်တော်က သခင်ကြီးရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့် အသက်ရှင်လာတာပါ။ သခင်ကြီးရဲ့ သားကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အန္တရာယ်ဖြစ်စေမှာလဲ။ ဒီနေ့ခေတ်မှာ ယူမျိုးနွယ်စုနဲ့ နယ်မြေကြီးတွေကို မကြောက်ရွံ့တဲ့သူဆိုလို့ ဇီဝေချန်မိသားစုပဲ ရှိပါတယ်။ တခြားနေရာကို သွားရင်တော့ အဲဒီမိန်းမယုတ်လက်ထဲကိုပဲ ပြန်ရောက်သွားမှာ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အဘိုးအိုက ချွေးပြန်နေသော ကလေးလေးကို တစ်ချက်ကြည့်

လိုက်ပြီးနောက် နောက်ထပ် မတွန့်ဆုတ်တော့ဘဲ အံတင်းတင်းကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ ဒါဆိုရင် ဇီဝေချန်မိသားစုဆီပဲ သွားကြစို့"

...

တစ်ဖက်တွင် လင်အန်းမြို့နှင့် မနီးမဝေးတွင်ရှိသော ရွာငယ်လေးတစ်ရွာ၌ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လေးနက်သော မျက်နှာထားရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦးမှာ လက်ထဲရှိ ကွန်ဖြူးရှပ်ကျမ်းစာအုပ်ကို စိတ်နှစ်၍ ဖတ်ရှုနေသည်။

ပုံမှန်ဆိုလျှင် စာဖတ်ခြင်းတွင် အချိန်ကုန်ဆုံးလေ့ရှိသော်လည်း ယနေ့တွင်မူ သူသည် စိတ်အာရုံကို မစုစည်းနိုင် ဖြစ်နေသည်။

"စိတ်အေးအေးထား စိတ်အေးအေးထား စိတ်အေးအေးထား"

သူသည် စိတ်ထဲမှ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ရေရွတ်ကာ စာအုပ်လောကထဲသို့ ပြန်ဝင်စားရန် ကြိုးစားသည်။

ခဏအကြာတွင် သူသည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ကာ စာအုပ်ကို ပိတ်ပြီး ဘေးသို့ ချထားလိုက်သည်။

ယနေ့တွင် သူသည် စာတစ်ကြောင်းမျှပင် အာရုံမစိုက်နိုင်ခဲ့ပေ။

"မသေမျိုးလမ်းစဉ်..."

သူသည် လပြည့်ဝန်းကို ငေးကြည့်ရင်း ယနေ့မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်များကို ပြန်တွေးမိသည်။ အဖြူရောင် ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး နတ်ဘုရားကဲ့သို့ တင့်တယ်ကာ တာအိုသဘောဆောင်သော အကြီးအကဲ အုပ်စုတစ်စုမှာ ဓားပျံများဖြင့် ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းသွားကြပြီး သူတို့၏ အသံများမှာ ကောင်းကင်ဘုံကိုပင် တုန်ခါသွားစေသည်။ သူတို့ ပေးပို့ခဲ့သည့် သတင်းစကားမှာ ရိုးရှင်းသည်။

"ဇီဝေချန်မိသားစုက တံခါးဖွင့်ပြီး တပည့်သစ်တွေကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ခေါ်ယူတော့မယ်။ လူမှုအဆင့်အတန်းကို မခွဲခြားဘဲ ဘယ်သူမဆို ဇီဝေချန်မိသားစုသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို ရှာဖွေနိုင်တယ်"

"သာမန်လူ ဖြစ်နေပေမဲ့ ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ခွင့်ရမယ်ဆိုရင်..."

သူသည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် ဆန္ဒများ တောက်လောင်လာသည်။

စွမ်းအားကြီးသူသာ အရာရာကို ပိုင်ဆိုင်သည့် ဤလောကတွင် စာပေလေ့လာရုံဖြင့် ရည်မှန်းချက် ပြည့်ဝရန်မှာ ခက်ခဲသည်။

နံနက်ခင်းတွင် ပင်လယ်ပြင်ကို စုန်ဆန်ပြီး ညအချိန်တွင် တောအုပ်များကို လှည့်လည်ကာ ဓားပျံဖြင့် မိုင်ပေါင်း သုံးသောင်းကျော်ကို ဖြတ်သန်းနိုင်သော ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာမှသာ ကံကြမ္မာကို ဆန့်ကျင်ပြီး လောကတွင် မှတ်တမ်းတစ်ခု ကျန်ရစ်စေနိုင်မည်ပင်။

သူ ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ဇိမ်ခံလှည်းတစ်စီးမှာ လရောင်အောက်တွင် ရွာထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏ အိမ်ရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

"အာကျူး မင်းရဲ့ စတုတ္တ ဦးလေး ရောက်လာပြီ အမြန်လာခဲ့"

မကြာမီပင် အိမ်ထဲမှ မိခင်ဖြစ်သူ၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။

"စတုတ္တ ဦးလေး"

အာကျူးဟု အခေါ်ခံရသော လူငယ်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ကောက်ရိုးပုံပေါ်မှ ချက်ချင်း ခုန်ဆင်းကာ အိမ်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ လူငယ်၏ နာမည်ရင်းမှာ ဝမ်လင် ဖြစ်ပြီး ရွာသားများကမူ အာကျူး သို့မဟုတ် စာဂျပိုးဟု ခေါ်ကြသည်။

မကြာမီပင် ပရိဘောဂ အနည်းငယ်သာ ရှိသော အခန်းထဲတွင် ပိုးထည်များကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝပုံ ပေါက်နေသော စတုတ္တ ဦးလေးဖြစ်သူကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"မင်္ဂလာပါ စတုတ္တ ဦးလေး"

ဝမ်လင်က ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

လင်အန်းမြို့ရှိ ဝမ်မျိုးနွယ်စုမှာ ချမ်းသာသည်ဟု ဆိုရမည်။

သို့သော် သူ၏ ဖခင်မှာ အရည်အချင်း မရှိခြင်းကြောင့် မျိုးနွယ်စုမှ ငယ်စဉ်ကပင် ထုတ်ပယ်ခံခဲ့ရပြီး ရွာတွင် လက်သမားလုပ်၍ အသက်မွေးနေရသည်။

စတုတ္တ ဦးလေးဖြစ်သူမှာမူ မျိုးနွယ်စုတွင် အဆင့်အတန်း မမြင့်မားသော်လည်း ဝမ်လင်၏ ဖခင်နှင့် ရင်းနှီးသည်။

ကောလာဟလများအရ စတုတ္တ ဦးလေးမှာ အနက်ရောင်နဂါးဂိုဏ်းတွင် တိုက်ခိုက်ရေးသမားအဖြစ် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်းတွင် ထိုဂိုဏ်းမှာ အထက်လူကြီး တစ်ဦးနှင့် ပတ်သက်မိပြီး ယန်ကျိုးပြည်နယ်တစ်ခုလုံးတွင် လွှမ်းမိုးမှုရှိသော ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲ တစ်ဦးအနေဖြင့် စတုတ္တ ဦးလေး၏ အဆင့်အတန်းမှာလည်း မြင့်တက်လာပြီး မျိုးနွယ်စုအတွင်း အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"မင်း ဝမ်လင် မဟုတ်လား မဆိုးဘူး မဆိုးဘူး။ မင်းရဲ့ အဖေဆီကနေ မင်းမှာ ခိုင်မာတဲ့ စိတ်ဓာတ်ရှိပြီး အရည်အချင်းရှိတယ်လို့ အမြဲ ကြားဖူးပါတယ်"

စတုတ္တ ဦးလေးမှာ ပြုံးလျက် ဝမ်လင်၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးကာ ဝမ်လင်၏ မိဘများနှင့် ဆက်လက် စကားပြောသည်။

"တတိယအစ်ကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက ကျွန်တော့်အတွက်နဲ့ အစ်ကို အပြစ်ပေးခံရပြီး မျိုးနွယ်စုကနေ အထုတ်ခံရပြီး ရွာမှာ တောင်သူလုပ်နေရတာပါ။ အဲဒီကိစ္စကို တွေးမိတိုင်း ကျွန်တော် အမြဲတမ်း စိတ်မကောင်း ဖြစ်ရပါတယ်..."

စတုတ္တ ဦးလေးက ခါးကိုင်းနေသော ဝမ်လင်၏ ဖခင်ကို ရိုးသားစွာ ပြောဆို လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ပြုံးလိုက်သည်။

"ကံကောင်းတာက ဒီနှစ်တွေမှာ ကျွန်တော် အောင်မြင်မှုတွေ ရခဲ့တယ်။ ဂိုဏ်းက အထက်လူကြီးရဲ့ အားပေးမှုကို ရခဲ့လို့ ကျွန်တော်လည်း လျင်မြန်စွာ အဆင့်တက်လာခဲ့တာပါ။ အခုဆိုရင် မျိုးနွယ်စုရဲ့ ခေါင်းဆောင်တောင် ကျွန်တော့်ကို ရိုသေရတဲ့အထိ ဖြစ်နေပါပြီ"

သူသည် စကားကို လှည့်၍ ဆက်ပြောသည်။

"တတိယအစ်ကို ကျွန်တော် အကြောင်းနှစ်ချက်ကြောင့် လာခဲ့တာပါ။ ပထမအချက်က အစ်ကိုနဲ့ အစ်မတို့ကို မျိုးနွယ်စုဆီ ပြန်ခေါ်သွားပြီး အတူနေဖို့ပါ ဒုတိယအချက်ကတော့..."

စတုတ္တ ဦးလေးက ဝမ်လင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ပြုံးပြသည်။

"ဇီဝေချန်မိသားစုက အခု တပည့်သစ်တွေကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ခေါ်ယူနေတယ်။ ကျွန်တော့်မှာ အကြံပြုစာ ရရှိဖို့ နေရာ သုံးခု ရထားတယ်။ တစ်ခုက ကျွန်တော့်သားအတွက်၊ နောက်တစ်ခုက မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်ရဲ့ သားအတွက်၊ နောက်ဆုံးတစ်ခုကိုတော့ ဝမ်လင်ကို ကြိုးစားစေချင်တယ်..."