ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးခြင်း
Vol. 13 Ch. 149
ယွီဟန်ချွမ်း၊ လီယွမ်နှင့် ဖေးလော့ချန်တို့ ဝန်းရံလျက် နင်ဟုန်ယွီသည် ဂူစံအိမ် အမှတ် (၁၂) ၏ ပင်မတောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာ၏။
ဝမ်ကျောက်ကျောက်သည် ကန္တာရမှ ရောက်ရှိလာသော အဖွဲ့ကို ကြိုဆိုနှုတ်ဆက်ကာ ခန်းမကြီးအတွင်း၌ စောင့်ဆိုင်းနေနှင့်၏။
ခန်းမအတွင်း၌မူ ချီနျန်ချူ ဦးဆောင်သော ကန္တာရကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့သည် စိုးရိမ်ပူပန်စွာဖြင့် ဟိုဟိုဒီဒီ ကြည့်ရှုနေကြပြီး ငြိမ်သက်စွာ မထိုင်နိုင်ကြတော့ချေ။
ထိုစဉ် ခြံဝင်းပြင်ပမှနေ၍ ဝတ်ရုံနီ ဆင်မြန်းထားသော ကျက်သရေရှိလှသည့် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
“သူတို့ လာကြပြီ..”
ကန္တာရ အဖွဲ့သားများသည် သူတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ဘဲ ကိုယ်ကို မတ်မတ်ဆန့်လိုက်ကြတော့၏။
“သူမပဲ..”
ချီနျန်ချူသည် ဝိညာဉ်အနွယ်ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် ထိုအမျိုးသမီးထံမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ရှင်းလင်းစွာ အာရုံခံမိသည်။ ထိုစွမ်းအားများမှာ အသက်မသွင်းရသေးဘဲ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ နက်ရှိုင်းစွာ ပုန်းကွယ်နေသော်လည်း သူ၏ အာရုံခံစားမှုကိုမူ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။
နင်ဟုန်ယွီသည် ခန်းမအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် ကန္တာရမှ လူများကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ကာ မည်သည့်အမူအရာမျှ မပြဘဲ ဦးဆောင်နေရာ၌ ထိုင်လိုက်သည်။
ဆရာဖြစ်သူ ယွီဟန်ချွမ်းပင်လျှင် လီယွမ်၊ ဖေးလော့ချန်နှင့် ဝမ်ကျောက်ကျောက်တို့နှင့်အတူ အောက်ခြေနေရာ၌ ထိုင်ကာ နင်ဟုန်ယွီကို ဝန်းရံပေးထားသည်။
“ကျွန်တော်က အနောက်ဘက်ဒေသက ချီနျန်ချူပါ.. ကူလမ်းစဉ်က မိတ်ဆွေတွေ အားလုံးကို တွေ့ဆုံရတာ ဝမ်းသာပါတယ်..”
ချီနျန်ချူက ရိုသေစွာဖြင့် အလေးပြုလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်မှာ ရှေ့ဆုံးမှ ဝတ်ရုံနီနှင့် အမျိုးသမီးထံသို့ ကျရောက်သွားသည်။
“မိန်းကလေး နင်ဟုန်ယွီလား..”
“ဟုတ်တယ်..”
နင်ဟုန်ယွီက ချီနျန်ချူကို ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်၏။
“ရှင်တို့က အနောက်ဘက်ဒေသကလို့ ဆိုပြီး ကျွန်မကို ရှာဖို့ တောင်ပိုင်းနယ်စပ်အထိ ရောက်လာကြတယ်.. ဘာကိစ္စ ရှိလို့ပါလဲ..”
သူမသည် သူမ၏ နောက်ကြောင်းကို မသိရှိသော်လည်း အနောက်ဘက်ဒေသမှ ဖြစ်နိုင်ချေ မရှိကြောင်း ခံစားမိသည်။ ဤလူတစ်စုမှာ သူတို့၏ အစစ်အမှန် ဇာစ်မြစ်ကို မဖော်ပြလိုကြသည်မှာ သိသာလှသည်။
“မိန်းကလေးနင်.. ကျွန်တော်တို့က မိန်းကလေးကို မိသားစုရဲ့ ကြီးကျယ်တဲ့ လုပ်ငန်းတွေကို ဆက်ခံဖို့အတွက် ပြန်လည်ဖိတ်ခေါ်ဖို့ လာတာပါ..” ဟု ချီနျန်ချူက ခေါင်းကို အနည်းငယ်ငုံ့လျက် ဆိုလိုက်သည်။
“ကျွန်မက ဘယ်သူမို့လို့လဲ.. ရှင်တို့ရဲ့ မိသားစုလုပ်ငန်းတွေကို ဆက်ခံရအောင် ကျွန်မမှာ ဘာအခွင့်အရေး ရှိလို့ပါလဲ..”
နင်ဟုန်ယွီက မျက်ခုံးပင့်လိုက်၏။
ချီနျန်ချူ အမည်ရှိ အဘိုးကြီးမှာ အလွန်အစွမ်းထက်သည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါကို ကြည့်မည်ဆိုပါက ဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေးကြီးနှင့် ဒုတိယနန်းတော်သခင်တို့သာ သူ့ထက် သာလွန်လိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း တစ်ဖက်လူမှာ အလွန်နှိမ့်ချသော အမူအရာကို ပြသနေပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် လက်အောက်ခံတစ်ဦးနှယ် ထားရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။
ဒါက ထျန်းဝေ့ထျန်းမှ လူများက သူမကို အတင်းအဓမ္မ ဖမ်းဆီးခဲ့သည့် ပုံစံနှင့် လုံးဝကွဲပြားနေသည်။
“မိန်းကလေးက ကျွန်တော်တို့ မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်တစ်ဦးပါ.. မိန်းကလေးရဲ့ သွေးမျိုးဆက်နဲ့ ကျွန်တော်တို့မှာ ခိုင်မာတဲ့ သက်သေ ရှိပါတယ်..” ဟု ချီနျန်ချူက ဆိုလိုက်သည်။
“ဟုတ်လား..”
နင်ဟုန်ယွီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။
“ဒါဆိုရင် ကျွန်မမေးတာတွေကို ရှင်တို့ အမှန်အတိုင်း ဖြေရမယ်..”
“သေချာတာပေါ့.. ကျွန်တော် သိသမျှ အရာရာကို မကွယ်မဝှက်ဘဲ ပြောပြပါ့မယ်..”
ချီနျန်ချူက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။
“ကျွန်မကို လာပြီး ကစားဖို့ မကြိုးစားနဲ့..”
နင်ဟုန်ယွီသည် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကန္တာရ အဖွဲ့သားများကို အထက်စီးမှနေ၍ ကြည့်လိုက်သည်။
“ရှင်တို့သာ စကားတစ်လုံး မှားတာနဲ့.. ကျွန်မကို လိမ်ညာဖို့ ကြိုးစားတာနဲ့.. ကျွန်မတို့ရဲ့ ပတ်သက်မှုက ဒီမှာတင် အပြီးတိုင် ပြတ်စဲသွားလိမ့်မယ်..”
ဝါးတောအတွင်း၌ တွေဝေနေခဲ့သော နင်ဟုန်ယွီမှာ ယခုအခါတွင်မူ အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါများဖြင့် လုံးဝပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။
လီယွမ်သည် သူ၏ နေရာ၌ ထိုင်ကာ အခြေအနေ အရပ်ရပ်ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။
တကယ်ပဲ..
စီနီယာအစ်မကြီး၏ နူးညံ့မှုများမှာ သူ့အတွက်သာဖြစ်ပြီး အစစ်အမှန် နင်ဟုန်ယွီမှာ ဘယ်သောအခါမျှ အားနည်းသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး မဟုတ်ပါချေ။ အစွမ်းထက်လှသော၊ အာဏာပြင်းလှသော၊ ပြတ်သားလှသော ဤအသွင်မှာသာ စီနီယာအစ်မကြီး၏ စရိုက်အစစ်အမှန်ပင် ဖြစ်တော့၏။
အခြေအနေများမှာ ပိုမိုစိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလာခဲ့၏။
လီယွမ်သည် စီနီယာအစ်မကြီးအတွက် စိုးရိမ်စိတ်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဤကန္တာရ လူသားများအနေဖြင့် စီနီယာအစ်မကြီး၏ ရှေ့တွင် မည်မျှအထိ တောင့်ခံနိုင်မည်ကိုသာ စူးစမ်းချင်နေမိတော့သည်။
လီယွမ်သည် ကန္တာရအဖွဲ့သားများကို အကြည့်ဖြင့် ဝေ့ကြည့်လိုက်၏။
“ဟမ်..”
သူ၏ အကြည့်မှာ လက်ကိုင်ယပ်တောင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ခန့်ညားသည့် သခင်လေးတစ်ဦးထံသို့ ကျရောက်သွားသောအခါတွင်မူ သူ၏ မျက်ခုံးများမှာ မသိမသာ တွန့်ချိုးသွားရတော့၏။ ထိုသူမှာ အလွန်ထူးဆန်းလှသည်။ ကန္တာရအဖွဲ့သားများကြားတွင်မူ ထိုသူမှာ တစ်မူထူးခြားနေသည် မဟုတ်ပါလား။ ၎င်းအပြင် လီယွမ်သည် ထိုသူ့အပေါ် အကြောင်းမဲ့ ရန်လိုသော စိတ်များ ရင်ထဲမှနေ၍ တားဆီးမရဘဲ ပေါ်ထွက်လာရ၏။
‘ဘာဖြစ်တာလဲ..’
လီယွမ်မှာ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေရ၏။ သူသည် ကန္တာရမှ လူများနှင့် တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးပါချေ။ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ ရန်လိုသော ခံစားချက်မျိုး ပေါ်ပေါက်ရပါသနည်း။ အခြေအနေတစ်ခုခုတော့ မှားယွင်းနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ ရိပ်မိလိုက်၏။
မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေသော မုရုံစုသည်လည်း လီယွမ်၏ အကြည့်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူသည် မျက်ခုံးပင့်ကာ ပြန်လည်ကြည့်ရှုလိုက်၏။
သူတို့နှစ်ဦး၏ အကြည့်ချင်း ဆုံတွေ့မှုမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သော်လည်း လေထုအတွင်း၌မူ တင်းမာမှုများ ပြည့်နှက်သွားရတော့သည်။
‘သူက ဘယ်သူလဲ..’
မုရုံစုက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏။ တာ့ယန် ညဇီးကွက်ဘုရင်မှအပ သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ ဤမျှအထိ မမုန်းတီးဖူးပါချေ။ သူသည် ထိုကောင်လေးကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်ချင်သည့် စိတ်များပင် ပေါ်ပေါက်နေရ၏။ သူ၏ မိသားစုမှာ ထောင်စုနှစ်များစွာ အောင့်အည်းသည်းခံခဲ့ကြသူများဖြစ်ရာ စိတ်ခံစားချက်များကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်စွမ်း ရှိကြသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲနေသည်။
“ကျွန်မရဲ့ ပထမဆုံး မေးခွန်း..”
ထိုအခိုက်အတန့်၌ နင်ဟုန်ယွီ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့နှစ်ဦးကြား တင်းမာမှုများကို ကြားဖြတ် တားဆီးလိုက်၏။
ယနေ့တွင်မူ ဤခန်းမကြီးမှာ နင်ဟုန်ယွီ၏ နယ်မြေပင် ဖြစ်သည်။
“ပြောပါ မိန်းကလေး..”
ချီနျန်ချူက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။
“သိပ်မကြာခင်ကမှ ကျွန်မ အရှေ့ပိုင်း ယူနယ်မြေကနေ တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ကို ပြန်လာတဲ့အချိန်မှာ ထျန်းဝေ့ထျန်းက လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေရဲ့ ကြားဖြတ်တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရတယ်.. အဲဒီလူတွေက ကျွန်မကို ဒဏ်ရာပြင်းထန်စေခဲ့ရုံ တင်မကဘဲ ကျွန်မရဲ့ အချစ်ဆုံး ဂျူနီယာ မောင်လေးကိုပါ သတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်..”
နင်ဟုန်ယွီက ကန္တာရ ကြီးအကဲ ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ အသံကို နှိမ့်လျက် ဆိုလိုက်သည်။
“ထျန်းဝေ့ထျန်းက လူတွေက အလုပ်ရှင်က ငွေအမြောက်အမြား ပေးထားတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်.. အဲဒီ အလုပ်ရှင်ဆိုတာ ရှင်တို့ မဟုတ်လား..”
“မိန်းကလေးနင်.. ဒါက အထင်လွဲမှုပါ..” ချီနျန်ချူ၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွားရတော့၏။
“အထင်လွဲမှု ဟုတ်လား..”
နင်ဟုန်ယွီက အေးစက်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်၏။
“ကျွန်မနဲ့ ကျွန်မရဲ့ ဂျူနီယာမောင်လေး ခံစားခဲ့ရတဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို အထင်လွဲမှု တစ်ခုတည်းနဲ့ ဆေးကြောလို့ ရမယ်လို့ ရှင် ထင်နေတာလား..”
ချီနျန်ချူက ခါးသီးသော အမူအရာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“လူရှာချင်တဲ့ ဇောကြောင့် ဒီလို အထင်လွဲမှုတွေ ဖြစ်ခဲ့ရတာပါ.. ကျွန်တော်တို့ မိန်းကလေးနင်နဲ့ ဂျူနီယာမောင်လေးအတွက် လျော်ကြေးတွေ ပေးအပ်ဖို့ အသင့် ရှိပါတယ်..”
စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ကန္တာရ သံတမန်များသည် သေတ္တာအချို့ကို သယ်ဆောင်လာပြီး ဖွင့်ပြလိုက်ကြသည်။ သေတ္တာထဲတွင်မူ ရှားပါးရတနာများ၊ ကန္တာရ ဆယ့်ခြောက် ပြည်ထောင်မှ ထွက်ကုန်များနှင့် အဆင့်မြင့် ကူသန့်စင်ပစ္စည်းများ ပြည့်နှက်နေတော့၏။
လီယွမ်မှာမူ ထိုပစ္စည်းများကို ကြည့်ကာ လောဘစိတ်များ ပေါ်ပေါက်နေရ၏။
ဒါပဲလား..။
နင်ဟုန်ယွီကမူ ထိုအရာများကို မထီမဲ့မြင် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။
“ရှင်တို့က ‘အချစ်ဆုံး’ ဆိုတဲ့ စကားလုံးရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို သိရဲ့လား.. ကျွန်မရဲ့ အချစ်ဆုံး ဂျူနီယာမောင်လေးက ရှင်တို့ရဲ့ အထင်လွဲမှုကြောင့် အသက်ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရတာ.. သူက ကျွန်မရဲ့ အမြတ်နိုးဆုံးသူပဲ..”
“ရှင်တို့ ပေးတဲ့ ဒီအရာလေးတွေက ကျွန်မရဲ့ ရင်တွင်းနာကျင်မှုတွေကို ကုသပေးနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား.. ကျွန်မ မောင်လေးရဲ့ စိတ်ထဲက အရိပ်မည်းတွေကို ပျောက်ကွယ်သွားစေနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား..”
“ကျွန်မ ပြောထားမယ်.. လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး..”
နင်ဟုန်ယွီ၏ သရုပ်ဆောင်မှုမှာ အလွန်ပင် ပြည့်စုံလှ၏။ သူမ၏ ဒေါသများကြားတွင် ဝမ်းနည်းမှုများမှာလည်း ရောယှက်နေပြီး အလွန်ကြီးမားသော မတရားမှုကို ခံစားနေရသည့်အလားပင်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ နီမြန်းနေပြီး နှာသီးဖျားလေးမှာလည်း တုန်ရီနေတော့သည်။
လီယွမ်ကမူ စိတ်ထဲမှနေ၍ ‘ဟား.. စီနီယာအစ်မကြီးရဲ့ သရုပ်ဆောင်ချက်ကတော့ တကယ်ကို အထွတ်အထိပ်ပါပဲလား..’ ဟု တွေးတောနေမိသည်။
ကန္တာရ အဖွဲ့သားများမှာမူ မှင်သက်သွားကြရတော့၏။ ချီနျန်ချူသည် မုရုံစုကို ဒေါသတကြီး စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ အခြားသူထံမှ အကူအညီ တောင်းခံခဲ့ရာတွင် ထိုသူက ထျန်းဝေ့ထျန်းဆီသို့ ထပ်ဆင့်အပ်နှံလိုက်သဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေဆိုးများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။ ယခုအချိန်မှာ ဒေါသထွက်ရမည့်အချိန် မဟုတ်သဖြင့် သူ သည်းခံနေရ၏။
“မိန်းကလေးနင်.. မိန်းကလေးရဲ့ ဂျူနီယာမောင်လေးက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိပါရစေ.. သူ့ကို တွေ့ခွင့်ရမလား.. ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် တောင်းပန်ပြီး သူ ကျေနပ်အောင် လုပ်ဆောင်ပေးပါ့မယ်.. ဒါမှသာ ဒီအထင်လွဲမှုကို ဖြေရှင်းနိုင်မှာပါ..”
ချီနျန်ချူသည် နင်ဟုန်ယွီကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်ကတည်းက သူမကို ကန္တာရသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်သွားရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်၏။ သူမထံမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ သူ ထင်မှတ်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုပြင်းထန်နေသည် မဟုတ်ပါလား။ ၎င်းမှာ မယုံနိုင်လောက်သော အဆင့်သို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ရပေမည်။
နင်ဟုန်ယွီကမူ စိတ်ထဲမှနေ၍ ‘ဂျူနီယာမောင်လေး.. မင်းအတွက် အခွင့်အရေး ဖန်တီးပေးထားပြီနော်.. မင်း ဘယ်လောက်အထိ ခြစ်ယူနိုင်မလဲဆိုတာကတော့ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်ပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့မယ်..’ ဟု ဆုတောင်းလိုက်၏။ ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးလေးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ဂုဏ်ယူစွာ ဆိုလိုက်သည်။
“ကျွန်မ ချစ်တဲ့ အမျိုးသားကတော့ လောကမှာ အခန့်ညားဆုံးနဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံးသူပေါ့.. ကြည့်လိုက်တာနဲ့တင် ရှင် သိလာပါလိမ့်မယ်..”