အခန်း ၃၀၂
Vol. 26 Ch. 302
အခန်း ၃၀၂ သာမန် ရထားမောင်းနှင်သူ
"အင်"
ကျောက်လင်က စာရွက်ပေါ်ရှိ စာသားတစ်ကြောင်းကို ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိလေ၏။
ယခုလေးတင် ကြေညာသွားခဲ့သော စည်းမျဉ်းများအရ ဤဘူတာရုံတွင် သူမ၏ အဆင့်အတန်းမှာ နတ်ဆိုးဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။
မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ကာ သူမ အမြင်မှားခြင်းမဟုတ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက်တွင်တော့ ကျောက်လင်၏ ရင်ခုန်သံများ မြန်ဆန်လာခဲ့ချေပြီ။
"နတ်ဆိုးသာ အနိုင်ရရင် ဆုလာဘ်တွေ ပိုရမှာပဲ။ ငါ... ငါ လုပ်နိုင်လောက်ပါတယ်နော်"
အမှန်တကယ်ပင်။
နတ်ဆိုးက သေချာပေါက် လုပ်နိုင်ပေမည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်ချိန်တည်း တစ်ပြိုင်တည်းမှာပင် ရဲချီယန်၏ အပ်ကြီးပျားများက အခြားသော ရထားမောင်းနှင်သူများထံသို့လည်း စာတစ်စောင်စီ ပေးပို့ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်လေ၏။
ထိုစာများ၏ အကြောင်းအရာများမှာ တစ်ပုံစံတည်း တူညီနေပေသည်။
"မင်းက နတ်ဆိုးပဲ"
မှန်ပေသည်။
လူခုနစ်ယောက်၊ "နတ်ဆိုး" ခုနစ်ကောင်။
သူတို့တစ်ဦးစီတိုင်းက လူအုပ်ကြားထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ထူးခြားသည့် တည်ရှိမှုမှာ မိမိကိုယ်တိုင်သာဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်နေကြပြီး သူတို့အတွက် ရထားဒင်္ဂါးများ ပိုမိုရရှိစေရန် မည်သည့်အရာကိုမဆို ဆင်ခြင်တွေးတောနေတော့မည်မဟုတ်ပေ။
ရဲချီယန်က စောင့်ကြည့်ခန်းထဲတွင် ထိုင်ကာ ရေခဲစိမ်ကိုလာတစ်ခွက်ကို ကိုင်ထားရင်း စာများလက်ခံရရှိပြီးနောက် ရထားမောင်းနှင်သူများ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာများကို စောင့်ကြည့်ကင်မရာမှတစ်ဆင့် အေးအေးလူလူ ကြည့်ရှုနေလေ၏။ အချို့က အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပျော်ရွှင်နေကြပြီး အချို့ကမူ သတိကြီးစွာ ထားနေကြပေသည်။
"ထင်ထားတဲ့အတိုင်း ဝံပုလွေလူသား ကစားပွဲမှာ ဘယ်သူကမှ ရွာသား မလုပ်ချင်ကြဘူးပဲ"
"ဟက် ဒါဆို နောက်ဆုံးမှာ ဘယ်သူက ရထားဒင်္ဂါး အများဆုံး စုဆောင်းနိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့"
သူ၏ အကြည့်များက ကျောက်လင်ထံသို့ ကျရောက်သွားလေသည်။
"အာ... သူက... ရတနာသေတ္တာကို ရှာနေတာလား"
"ကျွတ် ကျွတ် သူ့ကို လူပုံစံ ဝေါလီ လို့တောင် ခေါ်လို့ရနေပြီ"
အဆင့် ၅ ပလက်ဖောင်းမှ ရတနာသေတ္တာတစ်လုံးကို ရဲချီယန်က သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်လှပေ။
သို့သော်လည်း လမ်းလျှောက်နေရင်း ဦးချိုတပ်ဆောင်းရထားသော သံခမောက်တစ်လုံးကို ခလုတ်တိုက်မိကာ အနီးနားရှိ ပုလင်းတစ်လုံးကို အမှတ်မထင် ဆွဲကိုင်မိသွားသော ကျောက်လင်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင်။
ထိုပုလင်းမှာ ဤဘူတာရုံ၏ ရတနာသေတ္တာ ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ အလိုအလျောက် တွန့်ကွေးသွားရလေတော့သည်။
"ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ကံကောင်းမှုက အရင်တုန်းကနဲ့ နည်းနည်း ကွာခြားနေသလို ဘာလို့ ခံစားနေရတာလဲ"
"ဒါက သာမန် ကံကောင်းမှုသက်သက် မဟုတ်လောက်ဘူး"
"သူ့ရဲ့ ပါရမီက တစ်စုံတစ်ရာ ပြောင်းလဲသွားပြန်တာများလား"
ရဲချီယန်က ကိုလာကို တစ်ငုံသောက်လိုက်ကာ တွေးတောခန်းဖွင့်နေလေ၏။
သူ၏ဘေးတွင် လီဆက်က လက်လုပ် ကြက်သားဘာဂါတစ်လုံးကို ထပ်မံ ကမ်းပေးလာသည်။ ရဲချီယန်က နှစ်ကိုက်မျှပင် မစားရသေးမီ စောင့်ကြည့်မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ရထားမောင်းနှင်သူ နှစ်ဦးမှာ ရထားဒင်္ဂါး တစ်ပြားကြောင့် ထောင့်ချိုးတစ်ခုတွင် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မိသွားကြချေပြီ။
ချက်ချင်းပင် လေထုက တင်းမာသွားလေတော့သည်။
"ချကြတော့မလို့လား"
သူက မျှော်လင့်ချက် တစ်စုံတစ်ရာဖြင့် သူတို့၏ တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေလိုက်၏။
သို့သော်လည်း ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်လာသော မြင်ကွင်းက သူ့ကို အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားစေခဲ့သည်။
"သူတို့က ဘာလို့ သာမန်လူတွေနဲ့ ဘာမှမကွာခြားသလို ဖြစ်နေရတာလဲ"
တစ်ယောက်က သေနတ်ကို အသုံးပြုပြီး အခြားတစ်ယောက်က ဒူးလေးကို အသုံးပြုလေ၏။
သူတို့က နံရံများနောက်တွင် ပုန်းကွယ်ကာ "ကံစမ်းပစ်ခတ်ခြင်း" ကိုသာ အားကိုး၍ မျက်ကန်းတမ်းရမ်း ပစ်ခတ်နေကြပေသည်။
ကျည်ဆန်များနှင့် မြားများအားလုံး ကုန်ခမ်းသွားသော်လည်း အနိုင်အရှုံးကား မပေါ်သေးချေ။
"ဒါပေမဲ့လည်းလေ အဆင့်ကလည်းနိမ့်၊ ပါရမီကလည်းမရှိ၊ မျိုးနွယ်စု ပြောင်းလဲတာတွေလည်း မရှိတဲ့အချိန်မှာ ဒါက ပုံမှန်အခြေအနေပဲ ဖြစ်လောက်ပါတယ်"
သေနတ်ပစ်ခတ်သံများက အခြားသူများ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားလေသည်။
သူတို့ကိုယ်သူတို့ တစ်ဦးတည်းသော "နတ်ဆိုး" အဖြစ် မှတ်ယူထားကြသော ရထားမောင်းနှင်သူများအနေဖြင့် ဤမျှကောင်းမွန်သော ပြဇာတ်ကို သဘာဝကျကျပင် လွတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။
ဆက်သွယ်ပြောဆိုခြင်း၊ ဆုံးဖြတ်ခြင်း၊ မဲပေးခြင်း။
ယုတ္တိတန်တန် တွေးကြည့်ရလျှင် ဤနှစ်ဦးကို "နတ်ဆိုးများ" ဟု သတ်မှတ်လိုက်ပါက တစ်ယောက် သို့မဟုတ် နှစ်ယောက်ခန့်က နောက်တွင်ကျန်ရစ်ကာ သူတို့ကို စောင့်ကြည့်ပြီး ရထားဒင်္ဂါးများ ထပ်မံမရရှိစေရန် တားဆီးရပေမည်။
သို့သော်လည်း လူတိုင်းက နတ်ဆိုး ဖြစ်နေသောကြောင့် မည်သူကမျှ ကျန်ရစ်နေခဲ့ချင်မည် မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားနေပေသည်။
ထိုသို့ဖြင့် အလွန် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေတော့သည်။
နတ်ဆိုးများမှာ မဲပေး၍ ဖယ်ရှားခံလိုက်ရ၏။
ထို့နောက်တွင်တော့။
သူတို့ကို စောင့်ကြည့်မည့်သူ မရှိသောကြောင့် သူတို့က ရှာဖွေမှုဆီသို့ အလွယ်တကူပင် တစ်ဖန် ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကြပြန်သည်။
ရှာဖွေမှုက နှစ်နာရီနီးပါးခန့် ကြာမြင့်သွားခဲ့လေ၏။
ရဲချီယန်က ရဲတိုက်အတွင်း၌ ရထားဒင်္ဂါး အပြား ၂၀ အတိအကျ ဖွက်ထားခဲ့သည်။
ထိုအထဲမှ ခြောက်ပြားကို ကျောက်လင် တစ်ယောက်တည်းကပင် ရှာတွေ့သွားခဲ့ပေသည်။
ကျန်ရှိနေသော ဒင်္ဂါးများအပြင် နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော တစ်ပြားအပါအဝင် ရိုးရိုးသားသား ဝန်ခံရလျှင် ရဲချီယန်ကိုယ်တိုင်ပင် အဘယ်နေရာ၌ ဖွက်ထားသည်ကို မသိတော့ချေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုဒင်္ဂါးများအားလုံးကို အပ်ကြီးပျားများက ကျပန်းရှာဖွေတွေ့ရှိသော လျှို့ဝှက်နေရာများတွင် ထားရှိခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်လေသည်။
၎င်းတို့ကို ရှာတွေ့ရန်မှာ အခြေခံအားဖြင့် ကံတရားအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေပေတော့သည်။
သို့သော် ကံတရားအကြောင်း ပြောရမည်ဆိုလျှင်။
————
"ဒါက ဘာနေရာကြီးလဲ"
ကျောက်လင်က သူမရှေ့ရှိ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသော တံခါးကို သံသယမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်လေ၏။
"ဖွင့်ကြည့်လိုက်သင့်လား"
တုံ့ဆိုင်းမှုများ။
ယုတ္တိတန်တန် စဉ်းစားကြည့်မည်ဆိုလျှင် ထိုကဲ့သို့သော နေရာမျိုးသည် အမည်မသိ အန္တရာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေတတ်ပေသည်။
လွန်ခဲ့သောအချိန် သိပ်မကြာမီက သူမ ကံကောင်းမှုများကို များများစားစား မစုဆောင်းနိုင်ခဲ့ချိန်ကဆိုလျှင် ကျောက်လင်သည် ဤမျှ အန္တရာယ်များသောအရာကို လုပ်ဆောင်ရဲမည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ယခုမူ ကွာခြားသွားခဲ့ချေပြီ။
"ဒီဘူတာရုံက ကံကောင်းခြင်း ပလက်ဖောင်းလေ။ ဆိုလိုတာက ဘာအန္တရာယ်မှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး"
သူမက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူသွင်းလိုက်ကာ အခန်းတံခါးကို လှမ်းကိုင်လိုက်လေ၏။
ထို့နောက် တံခါးဟလေးတစ်ခု ဖြစ်သွားစေရန် ဂရုတစိုက် ဆွဲဖွင့်လိုက်သည်။
သူမက အတွင်းဘက်သို့ တိတ်တဆိတ် ချောင်းကြည့်ရန် ကြိုးစားလိုက်လေ၏။
သို့သော် ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံး၌ စိမ့်အေးသွားသော ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရလေတော့သည်။
ရှည်လျားသော ဓားတစ်လက်က သူမ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ ဖိကပ်လာခြင်းပင်။
ငါ သေရတော့မယ်၊ ငါ သေရတော့မယ်၊ ငါ သေရတော့မယ်။
သေဆုံးရမည့် အကြောက်တရားကြောင့် ကျောက်လင်မှာ နောက်သို့ ကပျာကယာ ဆုတ်ခွာသွားမိလေသည်။
ရှည်လျားသော ဓားပိုင်ရှင်က အခန်းထဲမှ ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် လျှောက်ထွက်လာပြီး ကျောက်လင်ထံသို့ ဓားဖြင့် ချိန်ရွယ်ထားဆဲပင် ဖြစ်၏။
"အင်"
ကျောက်လင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ထိုင်ကျသွားကာ မျက်ရည်နီ နတ်ဆိုးကို ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိလေသည်။
သူမ၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် သူမရှေ့ရှိ မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော မိန်းကလေးနှင့် ယခင်က တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသည့် မြင်ကွင်းက ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့လေ၏။
"အစ် အစ်ကိုချီယန်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားလား။ ဘာ ဘာလို့ သူက ဒီကို ရောက်နေရတာလဲ"
"ဖြစ်နိုင်တာက"
သူမ၏ အကြည့်များက မျက်ရည်နီကို ကျော်လွန်သွားကာ ပွင့်နေသော တံခါးပေါက်အတွင်း၌ ဘာဂါစားရင်း ကိုလာသောက်ကာ အေးအေးလူလူ ထိုင်နေသော လူငယ်တစ်ဦး၏ ပုံရိပ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေတော့သည်။
"အစ်ကို... ချီယန်"
"အင် ငါ အိပ်မက်မက်နေတာလား"
"ဟုတ်တယ်... ဖြစ်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် အစ်ကိုချီယန်ကို ဒီနေရာမှာ ဘယ်လိုလုပ် မြင်တွေ့နိုင်မှာလဲ"
ကျောက်လင်က ယခုအချိန်၌ အရာအားလုံးကို လေးနက်စွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေလေ၏။
"ငါ ဘယ်လို နိုးထရမလဲ။ ဟုတ်ပြီ အိပ်မက်ထဲမှာဆိုတာကို သိနေသရွေ့ ဘာမဆို လုပ်နိုင်တယ်လို့ ပြောကြတယ်။ အင်း... ငါ..."
မျက်ရည်နီက သူမ၏ ဓားရိုးဖြင့် ကျောက်လင်၏ ခေါင်းထိပ်ကို ဖွဖွလေး ပုတ်လိုက်လေသည်။
ရဲချီယန်က မူလက ကျောက်လင်၏ ပါရမီနှင့်ပတ်သက်သော အခြေအနေကို လေ့လာအကဲခတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် ရုတ်တရက် လင်းလက်သွားသော အလင်းတန်းတစ်ခုက ရဲချီယန်၏ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ဖြိုခွဲလိုက်လေ၏။
၎င်းမှာ ဝေါလီက ခလုတ်တစ်ခုကို နှိပ်လိုက်ခြင်းပင်။
ဆိုလိုသည်မှာကား။
ဤဘူတာရုံ၏ အဖိုးအတန်ဆုံး ရတနာကို ရှာတွေ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
နာမည်ပင် မသိရသေးသော နတ်ဆိုး ကတ်ပြား တစ်ကတ်ပင်တည်း။
ဖျော်ဖြေရေးအချိန် ပြီးဆုံးသွားချေပြီ။ ရဲချီယန်မှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော NPC တစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်လိုစိတ် မရှိတော့ပေ။
သူက အမိန့်ပေးလိုက်ရာ မျက်ရည်နီလည်း သူမ၏ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်သွင်းလိုက်လေ၏။
သူ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကာ မြေပြင်ပေါ်၌ ထိုင်ရင်း တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်နေသော ကျောက်လင်ထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် လျှောက်သွားလိုက်သည်။
"မင်းက မြေပြင်ပေါ်မှာ တစ်သက်လုံး ထိုင်နေဖို့ စီစဉ်ထားတာလား"
"ပြီးတော့ ဒါက မင်းရဲ့ အိပ်မက်မဟုတ်ဘူး။ အိပ်မက်ထဲမှာ ဘာမဆိုလုပ်နိုင်တယ်လို့ တွေးနေတာကို ရပ်လိုက်တော့"
ရဲချီယန်၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင်တော့ ကျောက်လင်လည်း နောက်ဆုံး၌ သတိဝင်လာလေ၏။ သူမ မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ကာ သူမရှေ့ရှိ လူငယ်အား မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်လေတော့သည်။
"အစ်ကိုချီယန်။ တကယ်ပဲ အစ်ကိုလား"
"ဒါပေမဲ့ အစ်ကို့ရဲ့ ရထားအဆင့်က ကျွန်မထက် ပိုမြင့်နေသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ အစ်ကိုနဲ့ ဒီပလက်ဖောင်းမှာ လာဆုံနေရတာလဲ"
"ပြီးတော့... အခု ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"
ကျောက်လင်မှာ အနည်းငယ် အထိတ်တလန့်ဖြစ်နေပြီး သူမ၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် မေးခွန်းပေါင်းစုံ လွှမ်းမိုးနေလေ၏။
ရဲချီယန်က နှုတ်ခမ်းကို ကွေးလိုက်ကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ တွေးတောနေဟန်ကို ခေတ္တမျှ ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူက ပြောလိုက်၏။
"ခန့်မှန်းကြည့်လေ"
သူ့အနေဖြင့် ကျောက်လင်၏ မေးခွန်းများကို ဖြေဆိုရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။
ဤနေရာတွင် ဆက်နေရန်လည်း မရည်ရွယ်ထားချေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအချိန်တွင် ဝေါလီသည် ရထားပေါ်သို့ ပြန်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
နောက်ထပ် လုပ်ရမည့်အရာမှာ သူ၏ နတ်ဆိုး ကတ်ပြား အသစ်ကို သွားရောက်ကြိုဆိုရန် အချိန်ကျရောက်လာပြီ ဖြစ်လေတော့သည်။
【နတ်ဆိုး ကတ်ပြား · ပုန်ကန်မှု】