အခန်း ၃၀၅

အခန်း ၃၀၅။ သုံးဆယ်ခုမြောက် ဘူတာ

【"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး"】

ကျောက်လင်က စနစ်၏ ထိန်းချုပ်ရေးခုံရှေ့တွင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပုံရကာ ရဲချီယန်ထံမှ မက်ဆေ့ချ်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် အလင်းမျက်နှာပြင်ကို ချက်ချင်း ပုတ်၍ အကြောင်းပြန်လိုက်လေ၏။

【"အစ်ကိုချီယန် အလျင်စလို ထွက်သွားတော့ ပြဿနာတစ်ခုခုနဲ့များ ကြုံတွေ့သွားရလို့လားလို့ ထင်နေတာ။ အစ်ကို ဘာမှမဖြစ်လို့ တော်သေးတာပေါ့ ဟီးဟီး။ အို ဟုတ်သားပဲ အဲဒီစမ်းသပ်မှုမှာ ကျွန်မ ပထမရခဲ့တယ်လေ။ သိပ်တော့ နားမလည်ပေမဲ့... တကယ့် ပထမနေရာက အစ်ကိုချီယန် ဖြစ်သင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား"】

【"ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ။ အဲဒါက သိပ်လည်း အရေးမကြီးပါဘူး။ စကားမစပ် မင်းရဲ့ကံက တော်တော်လေး ကောင်းနေပုံရတယ်။ ခလုတ်တိုက်မိပြီး ရတနာသေတ္တာ တစ်လုံးကို ရှာတွေ့သွားတာကတော့ တကယ့်ကို ထူးဆန်းလွန်းတယ်"】

【"အာ အစ်ကို မြင်သွားတာလား... ဟီးဟီး... အရင်တုန်းကဆို ခလုတ်တိုက်စရာမလိုဘဲ ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့တာ..."】

【"အခုကျတော့ရော"】

ကျောက်လင်မှာ တစ်ဖက်တွင် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုခု ချမှတ်လိုက်ဟန် တူပေသည်။

【"ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်မှာ တုန်းက ကျူရှင်းထူဆိုတဲ့ အစ်မနဲ့ ဆုံခဲ့တယ်။ ကျွန်မရဲ့ ကံဆိုးခြင်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ပြန်ပေးဖို့ ကျွန်မ ကိုယ်တိုင်ပဲ တောင်းဆိုခဲ့တာပါ။ ကျွန်မ... ဒီလိုမျိုး သာမန်လူတစ်ယောက်အဖြစ် ဆက်ပြီး မနေချင်တော့လို့ပါ..."】

【"ကံဆိုးခြင်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ပြန်ယူလိုက်ပြီးတဲ့နောက် မှတ်တိုင်တစ်ခုမှာ ကံဆိုးရင် နောက်မှတ်တိုင်တစ်ခုမှာ ကံကောင်းတဲ့ အခြေအနေကို ပြန်ရောက်သွားနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကံဆိုးတဲ့ ပလက်ဖောင်းတွေက အရင်တုန်းကထက်စာရင် နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ ပိုကောင်းလာလိမ့်မယ်"】

【"ဟီးဟီး လူတိုင်းက အဲဒီလိုပြောကြတယ် မဟုတ်လား။ ကျွန်မတို့တွေက ဆက်ပြီး ရှေ့ဆက်သွားနေရမှာလေ။ တစ်ခါတလေမှ အလုပ်လုပ်ဖို့ စုဆောင်းရမယ့် ကံကောင်းမှုမျိုးဆိုရင် တုံ့ဆိုင်းနေတာနဲ့ ဘာများ ကွာခြားတော့မှာလဲ"】

【"အစ်ကိုချီယန် ကျွန်မချလိုက်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က မှန်ကန်တယ်လို့ ထင်လား"】

မှန်ကန်တယ် ဟုတ်လား။

【"ငါသာ မင်းနေရာမှာဆိုရင်လည်း ဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကိုပဲ ချမှာပဲ"】

ဤသည်မှာ အမှန်တရားပင်။

ဤကမ္ဘာကြီးတွင် အစဉ်အမြဲ တည်ငြိမ်စွာ တိုးတက်နေမှုမျိုးဟူသည် မရှိချေ။

ကံကောင်းနေသော်လည်း ထူးထူးခြားခြား ကံမကောင်းပါက အချို့သော ပလက်ဖောင်းများတွင် သေဆုံးရနိုင်သေးပေသည်။

ရိုးရိုးသားသား ဝန်ခံရလျှင် ယခင်ဘူတာရုံ၌ ကျောက်လင်၏ ကံကောင်းမှုမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန်ကောင်းမွန်ခဲ့လေ၏။

ထိုနတ်ဆိုး ဖန်တီးထားသော စမ်းသပ်မှုက သာမန် ရထားမောင်းနှင်သူများကို အသက်ရှင်ရန် လမ်းစလုံးဝ မပေးထားခဲ့ချေ။

၎င်းကို ဖြတ်ကျော်ရန်မှာ ၎င်းအား သတ်ဖြတ်ရန်သာ ရှိပေသည်။

ရဲချီယန်သာ ထိုနေရာသို့ အမှတ်မထင် ရောက်မလာခဲ့လျှင် ထိုရထားမောင်းနှင်သူ ခုနစ်ယောက်အဖွဲ့ဖြင့် ထိုနတ်ဆိုးကို ရင်ဆိုင်ချင်နေခဲ့သည်လား။ ဖြစ်နိုင်ခြေက သုညနှင့် အနီးစပ်ဆုံးပင် ရှိနေချေပြီ။

အထူးသဖြင့် ကျောက်လင်က အဆင့်မြင့် ပလက်ဖောင်းများသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ သာမန် ကံကောင်းမှုအပေါ်တွင်သာ မှီခို၍ ဖြတ်ကျော်နိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားသည်လား။ ထိုအရာက ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းရသည်ထက်ပင် ပိုမိုခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ရဲချီယန်၏ အဖြေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျောက်လင်၏ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေခဲ့သော နှလုံးသားမှာ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ငြိမ်သက်သွားလေတော့သည်။

【"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုချီယန် ဟီးဟီး"】

သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ စကားဝိုင်းက အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပေသည်။

အစမှအဆုံးတိုင် ကျောက်လင်သည် ရဲချီယန် အဘယ်ကြောင့် ထိုစောင့်ကြည့်ခန်းထဲတွင် ရှိနေခဲ့ကြောင်း၊ သူတို့နှင့်အတူ ဘူတာရုံကမ္ဘာအတွင်းသို့ အဘယ်ကြောင့် မဝင်ရောက်ခဲ့ကြောင်း မမေးမြန်းခဲ့သလို ၎င်းနောက်ပိုင်း သူ ဘာဆက်လုပ်ခဲ့သည်ကိုလည်း မေးမြန်းခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

သူမသည် အမြဲတမ်း ဤကဲ့သို့ပင် မည်သည့်အရာကို မေးရမည်၊ မည်သည့်အရာကို မမေးရမည်ကို သိရှိနားလည်သူဖြစ်သည်။ သူမက ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန် ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ထားပေသည်။

"ဒါက အစ်ကိုချီယန်လိုမျိုး တူညီတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို နောက်ဆုံးတော့လည်း ငါ ချမှတ်လိုက်နိုင်ပြီလို့ သတ်မှတ်လို့ရလား။ ဆိုလိုတာက... ဒါက မှန်ကန်တယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ"

"ဟုတ်တယ် မှန်တယ်"

"ဒါက မှန်ကန်ရမှာပဲ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ပြီးခဲ့တဲ့ ဘူတာရုံက ငါ့ရဲ့ ကံကောင်းခြင်း ပလက်ဖောင်း ဖြစ်ခဲ့လို့ပဲ"

"အဲဒီနေရာမှာ သူ့ကို တွေ့ခဲ့ရတာကလည်း ကံကောင်းခြင်း တစ်မျိုးပါပဲ ဟီးဟီး"

————

သူသည် နတ်ဆိုး ကတ်ပြား အသစ်တစ်ကတ်ကို ရရှိခဲ့ချေပြီ။

နောက်ထပ် တစ်ရက်၊ နှစ်ရက်ခန့်အထိ ဘူတာရုံအသစ်တစ်ခုသို့ သူ လောလောဆယ် မဝင်ရောက်သေးပေ။ ယင်းအစား ရထားပေါ်တွင်သာ နေထိုင်ရင်း ငါးမျှားခြင်း၊ ဂိမ်းကစားခြင်းနှင့် အနည်းငယ် အနားယူ အပန်းဖြေခြင်းတို့ကိုသာ ပြုလုပ်နေခဲ့လေ၏။

ပလက်ဖောင်းအသစ်များသို့ ဆက်တိုက် ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ကောင်းမွန်စွာ အနားယူရန် အချိန်အနည်းငယ် အမြဲတမ်း ရှာဖွေသင့်ပေသည်။

ထို့အပြင်။ လမင်းပန်းလည်း ရှိသေးသည်။

ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်သို့ သွားရောက်ကာ လမင်းပန်းကို ရယူပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စိတ်စွမ်းအားဖြည့် ဆေးရည် ကို စတင်ဖန်တီးရမည့် အချိန်ကျရောက်လာပြီ ဖြစ်လေ၏။

သူက သိုလှောင်ခန်းထဲမှ ဖျော့တော့သော ပန်းရောင် စာအိတ်တစ်အိတ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် သင်းပျံ့သော ပန်းရနံ့လေးက သူ၏ နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာခဲ့ချေပြီ။

【ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် အတွက် အဆင့်မြင့် မြို့တော်ဝင်ခွင့် ဖိတ်စာ】

【အသုံးပြုပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်တွင် ရက် ၂၀ အထိ နေထိုင်နိုင်ပါသည်】

ဤသည်မှာ မွန်ရိုးဂျီနာက သူ့အတွက် ပြင်ဆင်ပေးထားသော ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် ကိုဩဒိနိတ်များပင် ဖြစ်လေ၏။

"ဟူး... ဒါက တတိယမြောက် မြို့တော်ပဲ"

ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော်၊ ဆော်လမွန် မြို့တော်နှင့် ယခု ဤ ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်။

ဤနေရာနှင့် ယခင်မြို့တော် နှစ်ခုကြား မည်သို့သော ကွာခြားချက်များ ရှိနေမည်နည်း။

【"အစ်မဂျီနာ ကျွန်တော် လမင်းပန်းကို ယူဖို့ ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်ကို လာခဲ့မလို့။ အစ်မ အချိန်ရလား"】

မက်ဆေ့ချ်တစ်ခုက လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပေသည်။

【"ရတာပေါ့။ တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ အစ်မလည်း ကိစ္စတချို့ရှိလို့ ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်ကို ရောက်နေတာ။ ဒါပေမဲ့ နောက်ရက်အနည်းငယ်နေရင်တော့ ပလက်ဖောင်းအသစ်တစ်ခုကို အောင်နိုင်ဖို့ ရှေ့ဆက်သွားရဦးမယ်လေ။ ဟီးဟီး ပြဿနာပေါင်းစုံ ရှိနေတာလေးတစ်ခုနဲ့တော့ တုံ့ဆိုင်းနေလို့ မဖြစ်ဘူး မဟုတ်လား။ မောင်လေးရဲ"】

【"ဒါဆိုရင် ခရီးလမ်း ချောမွေ့ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးရမလား"】

【"အစ်မ မထွက်သွားရသေးပါဘူး။ ဟီးဟီး။ မင်း ဒီရောက်လာရင် အစ်မကို လိုက်ပို့ပေးလေ။ ဒါဆို အစ်မ အရမ်းပျော်မိမှာ"】

【"ကောင်းပါပြီ"】

သူမ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသဖြင့် ရဲချီယန်က ပလက်ဖောင်း ကိုဩဒိနိတ်များကို အသုံးပြုလိုက်လေ၏။

ထို့နောက် ဘူတာရုံတွင်းသို့ ဝင်ရောက်မည့် ရွေးချယ်မှုကို နှိပ်လိုက်သည်။

【ဒင်ဒေါင်—ပလက်ဖောင်း ကိုဩဒိနိတ်များကို အသုံးပြုနေပါသည်】

【သင်၏ သုံးဆယ်ခုမြောက် ဘူတာရုံအဖြစ် အတည်ပြုပါသည် ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်】

【ကံကြမ္မာ လမ်းဆုံလမ်းခွ လှုံ့ဆော်မှု ဖြစ်ပေါ်ပါသည်】

【အောက်ပါ ရပ်နားရန်နေရာ နှစ်ခုထဲမှ တစ်ခုကို ရွေးချယ်ပါ】

【ရွေးချယ်စရာ ၁ ဥယျာဉ် ဘူတာ】

【ရွေးချယ်စရာ ၂ အုပ်ချုပ်ရေးဌာန သီးသန့် ဘူတာ】

အုပ်ချုပ်ရေးဌာန တဲ့လား။

ရဲချီယန်က ထိုအမည်ကို စိတ်ထဲ၌ မှတ်သားထားလိုက်လေ၏။

သူ မြို့တော်တစ်ခု သို့မဟုတ် အချို့သော နေရာများသို့ ဝင်ရောက်တိုင်း "ကံကြမ္မာ လမ်းဆုံလမ်းခွ" မော်ဂျူး၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ ဒုတိယမြောက် ရွေးချယ်စရာတစ်ခုကို ပေးစွမ်းခြင်းအပြင် အမည်မသိ သတင်းအချက်အလက် တစ်ခုကို ပေးစွမ်းခြင်းနှင့် ပို၍ သက်ဆိုင်နေပေသည်။

ရဲချီယန်အတွက်တော့ ဤသည်မှာ အထူးအကူအညီတစ်ရပ်အဖြစ် မှတ်ယူနိုင်ပေသည်။

"ဘူတာ သုံးဆယ်တောင် ရှိသွားပြီပဲ"

"ငါ တကယ်ကို အများကြီး ဖြတ်သန်းလာခဲ့ရတာပါလား"

ဤသုံးဆယ်ခုမြောက် ဘူတာဖြစ်သော ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်တွင် ဘာတွေများ ဖြစ်ပျက်လာမည်နည်း။

ဘာပြဿနာမှ ရှိမလာလောက်ပါဘူးနော်။

"ငါက ပန်းတစ်ပွင့် သွားယူရုံသက်သက်ပဲ။ ပြီးရင် ရက်အနည်းငယ်လောက် အနားယူမယ်။ ဒါ့အပြင် အဲဒီ လူလိမ်မ ကျူရှင်းထူက ကတ်ပြားကို အရင်ကတည်းက ခိုးယူသွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်မှာ သူ တခြားဘာမှ ဆက်လုပ်မှာ မဟုတ်လောက်ပါဘူး"

"ဒီတစ်ခါတော့ ရိုးရှင်းတဲ့ မြို့တွင်းခရီးစဉ်လေးတစ်ခုပဲ ဖြစ်လာပုံရတယ်"

ဤသို့တွေးလိုက်မိစဉ် ရဲချီယန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားလေတော့သည်။

"ရွေးချယ်စရာ ၁ ဖြစ်တဲ့ ဥယျာဉ် ဘူတာ ကိုပဲ ရွေးမယ်"

သာမန် ရွေးချယ်မှုတစ်ခု၊ သာမန် ဘူတာရုံတစ်ခုနှင့် ထို့နောက်တွင် သာမန် ထွက်ခွာခြင်းတစ်ခုပင်။

ဟုတ်ပေသည်။

ဘီးများ လိမ့်နေပြီး သံလမ်းများက ရှည်ထွက်သွားလေ၏။

လေဟာနယ်က ပေါ်ပေါက်လာကာ ရထားကြီးက အရှိန်တင်လိုက်ပေသည်။

အခြေအနေများ ပြည့်စုံသွားပါပြီ။ ရှေ့တွင် နောက်ထပ်ဘူတာရုံသို့ ဝင်ရောက်နေပါသည်။

ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်။

————

ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းက ပြောင်းလဲသွားခဲ့ချေပြီ။

ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော်သို့ ဝင်ရောက်ချိန်က ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းမှာ သမုဒ္ဒရာပြင်ကြီး ဖြစ်ခဲ့လေ၏။

ဆော်လမွန် မြို့တော်ကမူ ကောင်းကင်ယံ ဖြစ်ခဲ့ပေသည်။

သို့သော် ဤ ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်ကမူ ရဲချီယန်အား အံ့သြမှင်တက်သွားစေခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအခိုက်အတန့်တွင်။

ရထားကြီးက ငွေဖြူရောင် အထူးပြုလုပ်ထားသော အလွှာများစွာပါဝင်သည့် သံလမ်းတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းသွားလာနေသောကြောင့်ပင်။

ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်၌ မြင်တွေ့ရသည်မှာ ကုန်းမြေ၊ ကောင်းကင် သို့မဟုတ် သမုဒ္ဒရာ မဟုတ်ဘဲ... အာကာသ ဖြစ်နေပေသည်။

"သေစမ်း ဒီနေရာက တကယ်ကြီး အာကာသထဲမှာ တည်ဆောက်ထားတာလား"

အာကာသစခန်း၊ ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်။

ရဲချီယန်က အပြင်သို့ ငေးမောကြည့်လိုက်လေ၏။

ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်၏ အောက်ဘက်တွင် မြစိမ်းရောင် အတိဖုံးလွှမ်းနေသော ဂြိုဟ်တစ်လုံးလည်း ရှိနေပေသည်။

၎င်းက ဧရာမ ဘူတာရုံကမ္ဘာ ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သင့်ပုံရလေ၏။

"တကယ့်ကို ကြီးမားခမ်းနားတဲ့ တည်ဆောက်မှုကြီးပါလား"

"ဒီလိုအရာမျိုးကို ဘယ်လိုများ တည်ဆောက်ခဲ့တာပါလိမ့်"

ရထားကြီးသည် ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်၏ ဝင်ပေါက်သို့ ဝင်ရောက်လာကာ ဖြည်းညင်းစွာ ရပ်တန့်သွားချိန်တွင်။

ရင်းနှီးနေသော ဆေးတောင့်ပုံစံဥမင်လိုဏ်ခေါင်း ထွက်ပေါ်လာလေ၏။ ဤနေရာရှိ လမ်းပြက ဆေးတောင့်ပုံစံဥမင်လိုဏ်ခေါင်း ကို အကြံပြုလိုသော်လည်း ရဲချီယန်၏ ငြင်းပယ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပေသည်။

သူက လီဆက်ကို သူ၏ဘေးမှ လိုက်ပါစေပြီးနောက် ရထားကို သိုလှောင်မှု မေးထရစ် အတွင်းသို့ ချက်ချင်း သိမ်းဆည်းလိုက်လေတော့သည်။

"ကဲ နောက်ထပ်လုပ်ရမှာက လမင်းပန်းကို အရင်သွားယူကြတာပေါ့"