အခန်း ၃၀၆

အခန်း ၃၀၆ ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်အောက်ရှိ အုပ်ချုပ်ရေးဌာနနှင့် ဥယျာဉ်ကြယ်

"ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်ကနေ ကြိုဆိုပါတယ်။ ဒီကိုရောက်တာ ပထမဆုံးအကြိမ်လား"

ဘူတာရုံအတွင်းရှိ ပလက်ဖောင်းပေါ်မှ ထွက်လာစဉ် ဝတ်စုံပြည့်ဝတ်ဆင်ထားသော ဝန်ထမ်းတစ်ဦးက လျှောက်လာလေ၏။

သူမက ရဲချီယန်ကို အထက်အောက် အကဲခတ်လိုက်ပြီး ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော တက်ဘလက်တစ်ခုပေါ်တွင် သူမ၏ လက်ချောင်းများက ဟိုဒီ ပွတ်ဆွဲနေပေသည်။

"အင် ရှင်က ဆေးတောင့်ပုံစံဥမင်လိုဏ်ခေါင်းကိုလည်း အသုံးမပြုခဲ့ဘူးပဲ။ ရှင့်ဆီမှာ အဲဒီမေးထရစ်နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ မော်ဂျူးတစ်ခုခုများ ရှိနေတာလား"

"ပြဿနာ တစ်ခုခု ရှိလို့လား"

ဝန်ထမ်းမလေးက တက်ကြွစွာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး ခေါင်းခါယမ်းလိုက်လေသည်။

"ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ လုံးဝ မရှိပါဘူး။ ရှင့်ရဲ့ ရထားမှတ်ပုံတင် အချက်အလက်ကို ရှာမတွေ့လို့ နည်းနည်း သိချင်သွားရုံ သက်သက်ပါ"

"အို မကြာသေးခင်က ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်မှာ ပြဿနာတချို့ ရှိခဲ့တာမို့လို့ မြို့ထဲကို ဝင်လာတဲ့ အဖွဲ့ဝင်သစ်တွေကို နည်းနည်းပိုပြီး တင်းတင်းကျပ်ကျပ် စစ်ဆေးနေရတာပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်ထဲမထားပါနဲ့"

ရထားမောင်းနှင်သူများ၏ အချက်အလက်များကို အကြီးအကျယ် စုဆောင်းရန် သူတို့ ရည်ရွယ်ထားပုံ မပေါ်ချေ။

ဤကမ္ဘာတွင် စွမ်းရည်အနည်းငယ်မျှရှိသော မည်သည့် ရထားမောင်းနှင်သူမဆို မိမိတို့၏ အချက်အလက်များကို ထင်သလို ပေါက်ကြားခံမည်မဟုတ်ကြောင်း သူတို့ ကောင်းစွာ နားလည်ထားပုံရပေသည်။

မှတ်ပုံတင်ရန် အဆင်အခြင်မဲ့ တောင်းဆိုခြင်းက ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် ဟုခေါ်သော ဤမြို့တော်အပေါ် ရထားမောင်းနှင်သူများကို မကျေမနပ်ဖြစ်စေရန်သာ ရှိလေမည်။

တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန် မည်သို့သော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုသင့်သနည်း။

အမိန့် ကတ်ပြား လား။

သို့သော် အမိန့် ကတ်ပြားများ မရှိခဲ့လျှင်ရော။

ရဲချီယန်၏ အကြည့်များက ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ဝေ့ဝဲသွားလေ၏။

သူမြင်နိုင်သော အနီးပတ်ဝန်းကျင် တစ်ဝိုက်တွင်ပင် ဝတ်စုံပြည့် ဝန်ထမ်း အနည်းဆုံး ခုနစ်ဆယ်ခန့် ရှိနေပေသည်။

ထိုမျှမကသေးချေ။

အဆောက်အအုံများ၏ အထက်ရှိ မြင့်မားသော နေရာအချို့တွင် လက်နက်စခန်းများကိုလည်း မြင်တွေ့နိုင်သေး၏။

ဤသည်မှာ ဆော်လမွန် မြို့တော်နှင့် ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် တို့၏ ကာကွယ်ရေး အင်အားများထက်ပင် များစွာ သာလွန်နေခဲ့ချေပြီ။

"ဒီမြို့မှာ အတိအကျ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ။ ကျွန်တော် ဒီကိုရောက်တာ ပထမဆုံးအကြိမ်ဆိုတော့ အခြေအနေကို သိပ်မသိသေးဘူး။ အရမ်းအန္တရာယ်များနေမယ်ဆိုရင်တော့..."

ဝန်ထမ်းမလေးက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မျက်တောင်တဖြတ်ဖြတ် ခတ်လိုက်လေသည်။

"ဟင် ရှင်နဲ့ တစ်သုတ်တည်းဖြစ်တဲ့ တခြား ရထားမောင်းနှင်သူတွေက ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်မှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ မဆွေးနွေးကြဘူးလား"

သူမ၏ အကြည့်များက ဟိုဒီ ရွေ့လျားသွားပြီးနောက် မည်သူကမျှ သူမဘက်သို့ ကြည့်မနေကြောင်း တွေ့ရှိသွားသောအခါ ချောင်းနှစ်ချက်ဟန့်လိုက်ကာ ဘူတာရုံအပြင်ဘက် မလှမ်းမကမ်းရှိ နို့လက်ဖက်ရည်ဆိုင် တစ်ဆိုင်ဆီသို့ တိတ်တဆိတ် လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်လေ၏။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် သူမဘေးရှိလူများကို လှမ်းပြောလိုက်သည်။

"ဒီ ရထားမောင်းနှင်သူ က ကျွန်မ အကူအညီလိုတဲ့ ကိစ္စတချို့ ရှိနေလို့ ဒီနေရာကို ခဏလောက် အပ်ခဲ့မယ်နော်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမက ရဲချီယန်ကို မျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြလိုက်လေ၏။

ဤသည်မှာ အလုပ်ခွင်တွင် အပျင်းထူချင်သောအခါမျိုး၌သာ ပေးလေ့ရှိသည့် အကြည့်မျိုးဖြစ်ရာ ရဲချီယန်အဖို့ ရှင်းပြ၍မရနိုင်လောက်အောင်ပင် ရယ်ချင်စရာ ကောင်းနေခဲ့ပေသည်။

"သူမက အများပြည်သူ လုံခြုံရေးကို ထိန်းသိမ်းရတဲ့ တာဝန်ရှိသူ တစ်ယောက်ဆိုတော့ ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် အကြောင်းနဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်တိုလေးက ကျူရှင်းထူတို့ ဘာတွေလုပ်ခဲ့လဲ ဆိုတာကို တော်တော်လေး သိထားသင့်တယ် မဟုတ်လား"

ထိုသို့တွေးလိုက်ရင်း ရဲချီယန်သည် သူမနောက်မှနေ၍ နို့လက်ဖက်ရည်ဆိုင် အတွင်းသို့ လိုက်ဝင်သွားလေတော့သည်။

"ဟူး... အခုမှပဲ အသက်ရှူချောင်သွားတော့တယ်။ ကျေးဇူးပါပဲ မိတ်ဆွေ။ ဒါက ကျွန်မ ဒကာခံပါ့မယ်"

ရဲချီယန်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ချောကလက် ရေခဲမုန့် တစ်ခွက်ကို ချထားပေးလေ၏။

"ကျွန်မနာမည် ကုန်းဖေးယွီ ပါ။ ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် ရဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးဌာန က အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ပါ"

ရဲချီယန်က အိတ်ကပ်ထဲတွင် လက်တစ်ဖက်ကို ထည့်ထားလေ၏။ ဤမိန်းကလေးနှင့် စတင်ထိတွေ့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် သူ၏ လေဟာနယ် ကတ်ပြား သိုလှောင်ရုံ ထဲမှ နတ်ဆိုး ကတ်ပြား · ဖြားယောင်းသွေးဆောင်ခြင်း ကို ဆင့်ခေါ်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်လေသည်။

ရဲချီယန် မေးခွန်းထုတ်လိုက်ကတည်းက သူမမှာ ဖြားယောင်းသွေးဆောင်ခြင်း ၏ စွမ်းအားများ သက်ရောက်ခြင်းကို ခံနေရပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူမက ရဲချီယန်ကို ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်းမှာ အမှတ်မထင် တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ချေ။

"အုပ်ချုပ်ရေးဌာန ဆိုတာ ဘာကြီးလဲ"

"ရှင် ဒါကိုတောင် မသိဘူးလား။ ဟူး... ထားပါတော့၊ ကျွန်မ အလုပ်အပျင်းထူနေတုန်း ရှင်က အဖော်ပြုပေးနေတာဆိုတော့လည်း ပြောပြရတာပေါ့"

ကုန်းဖေးယွီက ပါးစပ်ထဲရှိ ရေခဲမုန့်ကို မြိုချလိုက်ကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ကျန်ရစ်နေသော အစအနများကို သုတ်ဖယ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် နှင့် ပတ်သက်သည့် အကြောင်းအရာအချို့ကို ရဲချီယန်အား စတင်မိတ်ဆက် ပြောပြလေတော့သည်။

"အုပ်ချုပ်ရေးဌာန ဆိုတာက ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် ရဲ့ လုံခြုံရေး ဌာနပဲလေ။ စကားမစပ် မြို့ထဲကို ဝင်လာတုန်းက အောက်ဘက်က ဂြိုဟ်ကြီးကို ရှင် မြင်ခဲ့လား"

"အဲဒီနေရာက စစ်မှန်တဲ့ အဆင့် ၁၂ ဘူတာရုံကမ္ဘာ ကြီးပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ်တွေတုန်းက ဒီမြို့ကို တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ မြို့တော်ဝန်က ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ လွင့်မျောနေတဲ့ ဒီ ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် ကို တည်ဆောက်ဖို့ သင့်လျော်တဲ့ နည်းလမ်းရှာဖွေဖို့ အစွမ်းထက်တဲ့ ရထားမောင်းနှင်သူ အများကြီးဆီကနေ အကူအညီတောင်းခဲ့ပြီး အဲဒီအောက်က မြို့ထဲမှာရှိတဲ့ အရာအားလုံးကို အတူတကွ အောင်နိုင်ခဲ့ကြတာ"

"နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှင်းလင်းမှုတွေ လုပ်ဆောင်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့"

"ဒီကနေ့ခေတ် အဲဒီဂြိုဟ်ပေါ်မှာ ဆလိုင်းလိုမျိုး အားနည်းတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး တောင်မှ တစ်ကောင်မှ မရှိတော့ဘူး။ အဲဒီမှာ နေထိုင်ကြတာက အဆင့်နိမ့် ဘူတာရုံကမ္ဘာ အမျိုးမျိုးဆီကနေ လူတိုင်းရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုနဲ့ ရောက်ရှိလာကြတဲ့ ဌာနေလူသားတွေ သီးသန့်ပါပဲ"

ဤအကြောင်းကို ပြောနေစဉ် ကုန်းဖေးယွီက သက်ပြင်းချလိုက်လေ၏။

"စဉ်းစားကြည့်ရရင် ကျွန်မတို့ရဲ့ ရထားတွေကလွဲပြီး ဘူတာရုံကမ္ဘာ အများစုကြီးမှာ လူသားတွေက ဆင်းရဲဒုက္ခတွေကြားထဲမှာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေကြရတာလေ"

"ကျွန်မတို့ ဥယျာဉ်ကြယ် လို့ ခေါ်တဲ့ ဒီဂြိုဟ်ပေါ်မှာ နေထိုင်ခွင့်ရတာက သူတို့အတွက်တော့ ကံအကောင်းဆုံး ကိစ္စတစ်ခုပါပဲ"

"အို ဟုတ်သားပဲ၊ ရထားမောင်းနှင်သူ တွေကို ဥယျာဉ်ကြယ် ထဲ ဝင်ခွင့် တားမြစ်ထားတယ်။ အဲဒီနေရာက သာမန်လူတွေရဲ့ ကမ္ဘာလေ၊ သူတို့ကို ကျွန်မတို့ အနှောင့်အယှက် သွားပေးလို့ မရဘူး။ တစ်ခါတလေ ဗီဒီယိုတချို့ကနေတစ်ဆင့် သာမန်လူတွေရဲ့ ဘဝကို စောင့်ကြည့်ရတာလည်း မဆိုးပါဘူး"

"အာ စကားလမ်းကြောင်း လွဲသွားပြီ။ အုပ်ချုပ်ရေးဌာန အကြောင်း ပြန်ဆက်ရအောင်"

"ကျွန်မတို့က ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော တရားဝင် လက်နက်ကိုင် အဖွဲ့အစည်းပဲ။ ဒီမြို့ထဲက အရာအားလုံးက ကျွန်မတို့ အုပ်ချုပ်ရေးဌာန ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိရမယ်။ အာ သေချာတာပေါ့ မြို့တော်ဝန်ကလွဲရင်လေ၊ မြို့တော်ဝန်အပေါ်တော့ ကျွန်မတို့ ဘာမှလုပ်ပိုင်ခွင့် မရှိဘူးပေါ့"

ဒီလိုကိုး။ အုပ်ချုပ်ရေးဌာန ဆိုတာက အခြေခံအားဖြင့် ဆော်လမွန် မြို့တော်က စစ်ကြောရေးခုံရုံး နဲ့ ဘာမှမကွာခြားဘူးပဲ။

ကွာခြားချက်ကတော့ သူတို့ကို နောက်ဆွဲထားဖို့ စစ်ဆေးရေးမှူး ဌာန မရှိတာပဲ ဖြစ်လေ၏။

"ရှင်းပြပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပါပဲ"

သူ လိုချင်သော အဖြေကို ရရှိသွားပြီးနောက် ရဲချီယန်က ထွက်ခွာရန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်လေတော့သည်။

"ဟေး ဟေး ဟေး မိတ်ဆွေ။ ကျွန်မကို သူငယ်ချင်းစာရင်းထဲ ထည့်ချင်သေးလား။ ကျွန်မဆီမှာ စနစ် ချိတ်ဆက်ခြင်း ပါတဲ့ အဲဒီ အဆင့်မြင့် မော်ဂျူး တွေ မရှိပေမဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးဌာန က လူတိုင်းကို စနစ်ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တချို့ သယ်ဆောင်နိုင်တဲ့ ဒီတက်ဘလက်မျိုး ချထားပေးတယ်။ ရှင် တစ်ခုလောက် ဝယ်ချင်လား။ ဈေးမကြီးပါဘူး၊ ရထားဒင်္ဂါး ၅၀ ဆို ရပါပြီ"

ကျိုးပဲ့နေတဲ့ တက်ဘလက်တစ်ခုကို ရထားဒင်္ဂါး ၅၀ တောင် ပေးရမယ် ဟုတ်လား။

ဖြားယောင်းသွေးဆောင်ခြင်း၏ အာနိသင်က သက်ရောက်နေဆဲသာ မဟုတ်ခဲ့လျှင် ဤအမျိုးသမီး နောက်ပြောင်နေသည်ဟု ရဲချီယန် လုံးလုံးလျားလျား ထင်မှတ်မိပေလိမ့်မည်။

"မလိုပါဘူး။ သူငယ်ချင်းဖြစ်ဖို့ဆိုရင်တော့၊ ကုန်းဖေးယွီ မဟုတ်လား"

သူ၏ လက်ချောင်းများက လေဟာပြင်ထဲတွင် ပွတ်ဆွဲလိုက်လေ၏။

သူငယ်ချင်းတောင်းဆိုမှု တစ်ခုကို ရဲချီယန်က တိုက်ရိုက် ပေးပို့လိုက်ပေသည်။

"အင် စ စနစ် ချိတ်ဆက်ခြင်း လား"

ကုန်းဖေးယွီ အသိပြန်မဝင်လာမီမှာပင် ရဲချီယန်၏ ပုံရိပ်မှာ နို့လက်ဖက်ရည်ဆိုင်အတွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ချေပြီ။

"အာ... သူက အဆင့် ၃၀ အထက်မှာရှိတဲ့ အဆင့်မြင့် ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်ယောက်ပဲကိုး... ဟင် သူက သူ့နာမည်ကို ပိတ်ထားတာလား။ ဟူး ငါ သူ့နာမည်ကို မေးဖို့ လုံးဝ မေ့သွားခဲ့တာလား"

နို့လက်ဖက်ရည်ဆိုင် အပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားသော်လည်း ရဲချီယန်မှာမူ ထောင့်တစ်နေရာတွင် တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော လီဆက် နှင့်အတူ လူအုပ်ကြီးထဲ၌ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေ၏။

"ဘူတာရုံကမ္ဘာ အသီးသီးက လူသားတွေကို ဂြိုဟ်တစ်လုံးတည်းပေါ်မှာ ထားရှိတယ် ဟုတ်လား"

"လူတွေကို ကယ်တင်ချင်ရုံ သက်သက်ကြောင့်လား"

"ဒီပလက်ဖောင်းကို တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့သူက အဲဒီလောက်အထိ သဘောကောင်းလိမ့်မယ်လို့ ထင်သလား"

အိမ်ပြန်ချင်သူများ၏ တည်ရှိမှုကို မမေ့သင့်ချေ။

မူလ မြို့တော်ကြီး ဆယ့်နှစ်ခုအနက်ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် ကလည်း ယင်းတို့အနက်မှ တစ်ခု အပါအဝင် ဖြစ်လေ၏။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ဤမြို့တော်မှ အိမ်ပြန်ချင်သူများက အဘယ်ကြောင့် ဤကဲ့သို့ ကျေးဇူးတင်မခံရမည့် အလုပ်မျိုးကို လုပ်ဆောင်ရမည်နည်း။

နာမည်ကောင်းရရန်အတွက် လူသားများကို ကယ်တင်ချင်ရုံ သက်သက်များလား။

"ဘာလို့ ငါက... လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ရတာလဲ"

ရဲချီယန်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်လေ၏။

"ဟင့်အင်း ဘာလို့ အများကြီး တွေးနေရမှာလဲ။ ဒီနေရာက ငါနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး။ မွန်ရိုးဂျီနာ ကို အရင် ဆက်သွယ်ပြီး ငါ့ရဲ့ လမင်းပန်း ကို သွားယူတာပဲ ကောင်းပါတယ်"

"ငါ တကယ်ကို နားမလည်နိုင်တော့ဘူး။ ဘာဖြစ်လို့ ပန်းတစ်ပွင့်ကိုတောင် စနစ်ကနေတစ်ဆင့် ပို့ပေးလို့ မရရတာလဲ။ ဘာလို့ တစ်ယောက်ယောက်က လာယူရမှာလဲ"