← Chapters

အခန်း ၃၀၇

Vol. 26 Ch. 307

အခန်း ၃၀၇

Vol. 26 Ch. 307

အခန်း ၃၀၇ ဥယျာဉ်ကြယ်ဆိုတာ ဘာလဲ

"အင်"

ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်၊ ဇုန် ၁၁။

မြို့တော်၏ အရောင်းရဆုံးဖြစ်သော ယီရှီ ကိုလာ ကို ထုတ်လုပ်သည့် ကုမ္ပဏီ၏ အပေါ်ဆုံးထပ် ရုံးခန်းအတွင်း၌မွန်ရိုးဂျီနာက သူမရှေ့ရှိ အလင်းမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရဲချီယန် ပေးပို့ထားသော မက်ဆေ့ချ်ကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ကွေးလိုက်လေ၏။

"သူ ရောက်လာတာ တော်တော်လေး မြန်တာပဲ။ အချိန်နည်းနည်း ထပ်ကြာဦးမယ်လို့ ထင်နေခဲ့တာ"

"အန်နီ"

အန်နီလေးက အပြင်ဘက်မှ ပြေးဝင်လာလေ၏။

"အစ်မဂျီနာ"

"ဟီးဟီး မောင်လေးရဲက ပစ္စည်းတစ်ခု လာယူမလို့တဲ့။ အပြင်သွားပြီး သူ့ကို သွားကြိုလိုက်ပါဦး။ နေရာက မြို့တော်ဝင်ပေါက် ပလက်ဖောင်းမှာ"

အန်နီ ထွက်သွားပြီးနောက် မွန်ရိုးဂျီနာ၏ အကြည့်များက သူမရှေ့ရှိ ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော အဖုံးတစ်ခုပေါ်သို့ ကျရောက်သွားချေပြီ။

ထိုအထဲတွင် ငွေဖြူရောင် ပန်းပွင့်လေးတစ်ပွင့်က ၎င်း၏ ပွင့်ဖတ်များ မြေကြီးပေါ်သို့ အချိန်မရွေး ကြွေကျသွားတော့မည့်အလား ညင်သာစွာ ယိမ်းနွဲ့နေပေသည်။

"လမင်းပန်း၊ ဒါကို ဥယျာဉ်ကြယ်ဆီကနေ ရဖို့ တကယ်ကို မလွယ်ကူခဲ့ဘူး"

"ဒါပေမဲ့လည်း လုပ်ရကျိုးနပ်ခဲ့ပါတယ်လေ"

ယဇ်ပူဇော်ခြင်း ကတ်ပြား · ကံကြမ္မာကြွေး ဆပ်ခြင်း။ ၎င်းပေါ်ရှိ သံကြိုးသုံးချောင်းမှာ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေ၏။

မွန်ရိုးဂျီနာနှင့် ဆက်သွယ်ပြောဆိုမှု ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ရဲချီယန်သည် အချိန်ဖြုန်းရန် လမ်းပေါ်ရှိ ဂိမ်းဆိုင်တစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားခဲ့ပေသည်။

အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် အကျင့်ပါနေသည့်အတိုင်း ဗိုက်စင်သီးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ တစ်ကိုက် ကိုက်စားလိုက်လေ၏။

ထိုစဉ် ဂိမ်းဆိုင်တံခါးရှိ လေတိုက်ခေါင်းလောင်းလေးက ရုတ်တရက် မြည်လာခဲ့သည်။ သူက တံခါးပေါက်ဆီသို့ အလိုအလျောက် လှမ်းကြည့်လိုက်မိ၏။

တစ်ချက်မျှ ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူ၏ ယခင်က ကောင်းမွန်နေခဲ့သော စိတ်အခြေအနေမှာ ချက်ချင်းပင် လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားရလေတော့သည်။

မျက်မှန်အကြီးကြီးနှင့် မျက်နှာဖုံးကို တပ်ဆင်ထားပြီး ခေါင်းတွင် ဘဲနှုတ်သီးပုံဦးထုပ် ဆောင်းထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး တံခါးပေါက်မှ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ဝင်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရပေသည်။

သူမကား ကျူရှင်းထူပင်တည်း။

ရဲချီယန်အနေဖြင့် ဤအမျိုးသမီးကို အဘယ်ကြောင့် မှတ်မိနေသနည်းဟု မေးမြန်းလာပါက။

သူမ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ရစ်ဝဲနေသော အလွန်အမင်း ဖျော့တော့လှသည့် ကံဆိုးခြင်း အငွေ့အသက်များက တိတ်ဆိတ်စွာ လင်းလက်နေသောကြောင့်ပင်။

"အင်"

"ဒီက အစ်ကို"

ကျူရှင်းထူက ရဲချီယန်၏ အကြည့်ကို ခံစားမိသွားဟန်ဖြင့် အလျင်အမြန် လျှောက်လာခဲ့လေ၏။

သူမက မျက်နှာဖုံးနှင့် နေကာမျက်မှန်ကို ချွတ်လိုက်ကာ သူ၏ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း အနီးအနားတွင်ရှိနေသော လီဆက်၏ ဖိချခြင်းကို ခံလိုက်ရပေသည်။

လီဆက်က ကျူရှင်းထူကို ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ထဲမှ အားက အဆက်မပြတ် တိုးလာနေလေ၏။

"အား နာလိုက်တာ ဒါပေမဲ့လည်း"

ကျူရှင်းထူက သူမ၏ ပခုံးပေါ်တွင် ဖိချခံရသဖြင့် ပေါ်လာသော အနီရောင်အရာများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။ လီဆက်၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်တစားဖြင့် အကဲခတ်ကြည့်ရှုနေလေတော့သည်။

သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင် ဂလက်ဆီတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ချေပြီ။ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အငွေ့အသက်များက လူလိမ်မ တစ်ဦး၏ အသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

"ကံကြမ္မာက ပြောနေတယ်... ဒါက အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသော အရာတစ်ခုပဲ"

"ငါ... အား"

ရဲချီယန်က သူမ၏ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို ဆက်လက် နားထောင်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ လက်ကိုမြှောက်ကာ ကျူရှင်းထူ၏ ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်လေ၏။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် စနစ် ချက်ဘောက်စ်ကို အသုံးပြု၍ မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ပေးပို့လိုက်သည်။

"ပြောရမယ်ဆိုရင် ဘော့စ် ခင်ဗျားက ဒီလောက် ပေါ်ပေါ်ထင်ထင်ကြီး လျှောက်သွားနေတာ ဖမ်းမိသွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား။ ခင်ဗျား ပြဿနာ တော်တော်များများ ဖန်တီးထားတယ်လို့ ကြားထားတယ်"

ခေါင်းခေါက်ခံလိုက်ရသဖြင့် ကျူရှင်းထူသည် လူလိမ်မ အခြေအနေမှ ထွက်ခွာရန် အခွင့်အရေး ယူလိုက်လေ၏။

သူမက ရင်ဘတ်ကို ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပုတ်လိုက်သည်။

"ရပါတယ်။ ရွှေရောင်တွေ ဖုံးနေတဲ့ အဲဒီအဘိုးကြီးက ငါ့ကို ဖမ်းဖို့ ရက်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားနေခဲ့တာတောင် ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူးလေ။ အခုတော့ ဟီးဟီး သူက မူလ မြို့တော် ၁၂ ခုဆီက ကျန်နေတဲ့ အမိန့် ကတ်ပြား တွေကို တရားဝင် လိုက်စုဆောင်းနေလောက်ပြီ"

"ကျန်နေတဲ့ အမိန့် ကတ်ပြားတွေက အဲဒီကောင်ရဲ့ လက်ထဲ ပြန်ရောက်သွားလို့ တခြားမြို့တွေဆီကနေ ငါ ထပ်ယူလို့ မရတော့တာ နှမြောစရာကောင်းပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ငါလိုချင်တဲ့ တစ်ကတ်ကိုတော့ ငါ ရှာတွေ့ပြီးသွားပြီပဲ"

"အို ဟုတ်သားပဲ ဒီ အမိန့် ကတ်ပြားတွေနဲ့ ငါ ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲဆိုတာကို မင်း သိချင်နေပြီလား"

ရဲချီယန်က နှုတ်ခမ်းကို ကွေးလိုက်ကာ စနစ်၏ အလင်းမျက်နှာပြင်ကို အလွန်ပြတ်သားစွာ ပိတ်ပစ်လိုက်လေတော့သည်။

သူမရဲ့ အစီအစဉ်ကို နားထောင်ရမယ် ဟုတ်လား။

မေ့လိုက်စမ်းပါ။

သူက ဘာကြောင့်မှန်းမသိဘဲ ပြဿနာတစ်ခုခုထဲ ဆွဲသွင်းခံရမှာကို မလိုလားပေ။

ဟင့်အင်း သူ ယခု ချက်ချင်း မွန်ရိုးဂျီနာကို သွားရှာပြီး လမင်းပန်းကို ယူကာ ဤလူနှင့် ခပ်ဝေးဝေးတွင် နေသင့်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေ၏။

"မောင်လေးရဲ"

ကျူရှင်းထူက ရဲချီယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လက်ညှိုးဖြင့် ထိုးကြည့်ချင်နေသည်။

"အား နာတယ် နာတယ် နာတယ် မင်းရဲ့ စက်ရုပ်ကို မြန်မြန် လွှတ်ခိုင်းလိုက်ပါဦး"

"..."

လီဆက်၏ ဖမ်းဆုပ်ထားခြင်းကို ခံရလျက်နှင့်ပင် ပြုံးနေဆဲဖြစ်သော ကျူရှင်းထူအား ရဲချီယန်က မျက်လုံးသေကြီးများဖြင့် စကားမပြောနိုင်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေမိတော့သည်။

ယခင်က ကံဆိုးခြင်း ဒဏ်ကို ခံစားနေရစဉ်က သူမ၏ ပုံစံနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေပေသည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ အစီအစဉ်ကို ကျွန်တော် နားမထောင်ချင်ဘူး။ လီဆက် သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်"

ကျူရှင်းထူက သူမ၏ လက်ချောင်းများကို ပွတ်သပ်ကာ လက်ခုပ်တီးလိုက်လေ၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဂိမ်းဆိုင်တစ်ခုလုံးက ကြယ်ရောင်လင်းလက်နေသော အကာအကွယ်တစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ချေပြီ။

ထိုအထဲတွင် ရဲချီယန်နှင့် ကျူရှင်းထူမှလွဲ၍ ကျန်လူအားလုံးမှာ အေးခဲရပ်တန့်သွားသော အခြေအနေသို့ ကျရောက်သွားလေတော့သည်။

ရဲချီယန်က သူ၏ အီဘိုနီ ကို အလိုအလျောက် ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ ကျူရှင်းထူထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်လေ၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့"

"ကောင်းပါပြီ မင်းက သတိကြီးတယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါတို့ စကားပြောလို့ ရပြီလေ"

"စိတ်ချပါ ဒီစွမ်းရည်က ကတ်ပြား အစီအစဉ် ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့သူတွေကလွဲရင် တခြားလူတွေကိုပဲ သက်ရောက်မှု ရှိတာပါ။ အသေးစိတ်ကို သိချင်လား။ ငါ မင်းကို ပြောပြနိုင်တယ်လေ"

သူမ၏ မျက်လုံးများက မူလပုံစံအတိုင်း ရှိနေသေးသော်လည်း အသံကမူ လူလိမ်မ၏ အသံသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပေသည်။

"ဘာဖြစ်လို့ ကျွန်တော့်ကို အတင်းအကျပ် ပြောပြချင်နေရတာလဲ။ စိတ်မဝင်စားဘူးလို့ ကျွန်တော် ပြောပြီးပြီပဲ"

နတ်ဆိုး ကတ်ပြားက ရဲချီယန်၏ ကျောပြင်၌ ဖြည်းညင်းစွာ ကပ်တွယ်သွားပြီး အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး ကိုပင် အချိန်မရွေး ဆင့်ခေါ်နိုင်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ချေပြီ။

"အင်း ငါသိပါတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းကို နားထောင်ဖို့ အတင်းအကျပ် မလုပ်ပါဘူး"

"မင်းကို ငါ ရှာတွေ့ခဲ့တာက ကံကြမ္မာ ကြောင့် မဟုတ်ဘူး"

"ကံကောင်းလို့လေ"

"ငါ ဒီနားကနေ အမှတ်မထင် ဖြတ်သွားရင်း ဆုံတာပါ။ မင်းကို တမင်တကာ လိုက်ရှာခဲ့တာ လုံးဝ မဟုတ်ရပါဘူး"

"ဒါကြောင့် စိုးရိမ်မနေပါနဲ့..."

"ငါက မင်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဘယ်အသံကိုမှ ကြားနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပါဘူး"

"...ဒါဆို ဥယျာဉ်ကြယ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ"

အင်။ ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ဥယျာဉ်ကြယ်အကြောင်း ရောက်သွားရတာလဲ။

"အဲဒီမှာ လူအများကြီး နေထိုင်ကြတာဆိုတော့ တော်တော်လေး ကောင်းမွန်လောက်ပါတယ်။ အပြင်ဘက် မြင်ကွင်းကနေ ကြည့်ရသလောက်ဆိုရင်တော့ အဲဒါက သာမန် ကမ္ဘာတစ်ခုပါပဲ။ ကျွန်တော် အရင်က နေထိုင်ခဲ့တဲ့ ဂြိုဟ်နဲ့ အရောင်လေးပဲ ကွာခြားသွားသလိုပါပဲ"

ကျူရှင်းထူက ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလေ၏။ သူမက လက်ညှိုးကို ရှေ့သို့ ထိုးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ရဲချီယန်၏ ရှေ့မှောက်၌ အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင်... စနစ် အသိပေးချက်တစ်ခု ပေါ်လာလေတော့သည်။

【ရထားမောင်းနှင်သူ · ကျူရှင်းထူ (ကံကြမ္မာ) က သင့်ထံသို့ မေးခွန်းအသစ်တစ်ခု ပေးပို့လိုက်ပါသည်】

【ဥယျာဉ်ကြယ်ဆိုတာ ဘာလဲ】

【ဤသံသယကို ဖြေဆိုပြီးနောက် သူမက သင့်အား ပစ္စည်းတစ်ခု ပေးအပ်ပါမည်】

【သင် ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်မှ ထွက်ခွာသွားသည်အထိ ဤမေးခွန်းက ဆက်လက် တည်ရှိနေပါမည်】

【မေးခွန်း၏ အဖြေကို သူငယ်ချင်း ချက်ဘောက်စ်မှတစ်ဆင့် ပေးပို့ရန်သာ လိုအပ်ပါသည်】

"ခင်ဗျား ဘာလုပ်နေတာလဲ"

ရဲချီယန်က သူ၏ရှေ့ရှိ အမျိုးသမီးကို သံသယအပြည့်ရှိသော မျက်နှာဖြင့် ကြည့်လိုက်လေ၏။

"အဲဒီဂြိုဟ်က ကျွန်တော်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ"

သူမက စနစ်ကို အသုံးပြုပြီး တာဝန်တွေကိုတောင် ထုတ်ပြန်နိုင်စွမ်း ရှိနေတာလား။

ဒီလိုမျိုး အထူး စနစ် ခွင့်ပြုချက်ကို သူမက ဘယ်လိုလုပ် ရရှိထားနိုင်တာလဲ။

ကျူရှင်းထူက ခေါင်းခါမ်းလိုက်သည်။

"ဒါက မင်းနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်း အဖြေကို ရှာတွေ့နိုင်ဖို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်။ မင်း အဖြေကို ရှာတွေ့ရင် မင်းကို ပစ္စည်းတစ်ခု ပေးမယ်လေ။ ကတ်ပြား အစီအစဉ် မဟုတ်ပေမဲ့ မင်းရဲ့ နတ်ဆိုးနဲ့တော့ သက်ဆိုင်နေတယ်"

အကာအကွယ်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားကာ အရာအားလုံးက ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့လေပြီ။

ကျူရှင်းထူက ပြုံးနေဆဲပင်။ သူမက ရဲချီယန်ကို ထပ်မံ အနှောင့်အယှက်မပေးတော့ဘဲ လှည့်ထွက်သွားလေတော့သည်။

တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ သူမက ခေတ္တရပ်တန့်လိုက်ပြီး ခေါင်းလှည့်ကာ နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်း ဆိုလိုက်ပြန်၏။

"အို ဟုတ်သားပဲ မင်းကို ပြောဖို့ မေ့နေတာ။ မင်းသိတဲ့ ကျောက်လင် ဆိုတဲ့ကောင်မလေးက ငါ့ဆီက ကံဆိုးခြင်း တစ်ဝက်ကို ပြန်ယူသွားခဲ့တယ်လေ။ ငါလုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးနော်။ သူကိုယ်တိုင် လုပ်ခဲ့တာ"

"ဟူး ဘော့စ် တစ်ယောက်အနေနဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ကို ဒီလိုကိစ္စတွေ ရှင်းပြနေရတာ ငါ တော်တော်လေး ကျရှုံးတာပဲ ဟီးဟီး"

ကျူရှင်းထူ ထွက်သွားလေပြီ။ အမှန်တကယ်ပင် သူမ၏ ရောက်ရှိလာမှုမှာ ရှင်းပြ၍မရနိုင်အောင် ထူးဆန်းလှပေသည်။

"ဒီလူက တကယ့်ကို ရူးသွပ်နေတာပဲ"

စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ ခေါင်းခါမ်းလိုက်ရင်း ရဲချီယန်သည် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ရပ်တန့်ကာ တွေးတောခန်း ဝင်နေလေတော့သည်။

【"အမိန့် ကတ်ပြား ကို သူ ခိုးယူသွားခဲ့ပြီးတာတောင် ကျူရှင်းထူက ဘာလို့ ဒီမှာ ဆက်နေနေရသေးတာလဲ"】

【"လိုက်လံဖမ်းဆီးတာကို ရှောင်တိမ်းနေတာလား"】

【"မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒီ လူလိမ်မ က ဒီအတိုင်း ပုန်းရှောင်နေမယ်ဆိုတာ ငါ မယုံဘူး"】

【"ဥယျာဉ်ကြယ် ကြောင့်များလား"】

【"ကျွတ် ငါ တကယ်ကြီး မှန်းမိသွားတာပဲ။ အဲဒီနေရာမှာ ပြဿနာ တစ်ခုခု တကယ် ရှိနေတာလား"】

All Chapters