အခန်း ၃၁၀

အခန်း ၃၁၀ အသားကင်ဆိုင်ထဲမှ ဖန်ဟော့

"ဒီနေရာက တကယ်ကို အေးချမ်းလှပေတယ်"

"ယုတ္တိတန်တန် တွေးကြည့်မယ်ဆိုရင် မြို့တော်တွေအားလုံးက ဒီလိုမျိုး အေးချမ်းနေသင့်တာပေါ့လေ"

ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်၊ ဇုန် ၇၊ ငါးမျှားပြိုင်ပွဲ။

ဤမြို့တော်ရှိ ဇုန်တစ်ခုစီတိုင်းက ကွဲပြားခြားနားနေကြပေသည်။

နှင်းတောင်များ၊ ရေကန်များ၊ တောင်တန်းများ၊ ရွှံ့ညွန်တောများနှင့် လူသားများနေထိုင်ရန် အဓိကအသုံးပြုသော နေရာများဟူ၍ စုံလင်လှ၏။

မွန်ရိုးဂျီနာ၏ အဆိုအရ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် ကိုယ်တိုင်က လေ့ကျင့်ပေးထားသော ရထားမောင်းနှင်သူ အချို့ကို ဘူတာရုံကမ္ဘာ များနှင့် ကြိုတင်၍ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာစေရန် အထူးရည်ရွယ်ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ထို့အပြင် ဤမြို့တော်၏ အုပ်ချုပ်ရေးဌာန အဖွဲ့ဝင် အများစုမှာ ဌာနေလူသားများမှ အသွင်ပြောင်းလာသူများ ဖြစ်ကြပေသည်။

သို့သော်လည်း ထိုဌာနေလူသားများက သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဌာနေလူသားများအဖြစ် မသတ်မှတ်ကြဘဲ စစ်မှန်သော လူသား ရထားမောင်းနှင်သူ များအဖြစ်သာ ခံယူထားကြလေ၏။

လုပ်စရာ ဘာမှမရှိသဖြင့်

ရဲချီယန်သည် တစ်နေ့တာအတွင်း ဇုန်အချို့၌ ကျပန်း လျှောက်လည်နေခဲ့ပြီး လမ်းတစ်လျှောက်တွင် နှင်းလျှောစီးခြင်းနှင့် ရေကူးခြင်းတို့ကို လေ့ကျင့်နေခဲ့ချေပြီ။

"ဒါဆို ဒီမှာ အရင်က ရှိနေခဲ့တဲ့ အမိန့် ကတ်ပြား က ဘာများပါလိမ့်။ သူပျောက်ကွယ်သွားတာက သိပ်ပြီး ကြီးမားတဲ့ သက်ရောက်မှု ရှိပုံမရဘူး"

စက်ယန္တရား ငါးမျှားတံ ကို တိတ်တဆိတ် သိမ်းဆည်းလိုက်ကာ ဗလာကျင်းနေသော ငါးခြင်းကို ဘေးသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ချလိုက်လေသည်။

သူက အချိန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ မွန်းတည့် ဆယ့်နှစ်နာရီတိတိ ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် အစားအစာ တစ်ခုခု စားသောက်ရန် အချိန်ကိုက်ပင် ဖြစ်နေတော့၏။

မွန်ရိုးဂျီနာ ပေးထားသော ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်၏ ဆိုင်မြေပုံကို ထုတ်ယူကာ စားသောက်စရာများကို ရှာဖွေလိုက်လေသည်။ ထိပ်ဆုံးမှ ကျလာသော ရလဒ်မှာ လူကြိုက်များပုံရသည့် အသားကင်ဆိုင်တစ်ဆိုင် ဖြစ်နေပေသည်။

"အင် ဒီအသားကင်ဆိုင်က ကြည့်ရတာ မဆိုးဘူး။ ပြီးတော့ လွတ်တဲ့နေရာတွေလည်း ရှိနေသေးတယ်လား။ ထူးဆန်းလိုက်တာ ဒီလောက် နာမည်ကြီးတဲ့ဆိုင်က နေ့လယ်ဘက်ကြီးမှာ နေရာလွတ်တွေ အများကြီး ရှိနေတယ်ပေါ့"

ထိုစဉ် သူ၏ အနောက်ဘက်မှ အသံတစ်သံက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

"အို ရှင်ပါလား။ ဟေး ကျွန်မကို စောင့်ပါဦး"

သူက အသံလာရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းကလေးတစ်ဦး သူ့ထံသို့ ပြေးလာသည်ကို မြင်လိုက်ရပေသည်။

"ဟူး ဟူး... ပင်ပန်းလိုက်တာ"

သူမက ဒူးကိုထောက်ကာ ကိုင်းညွတ်နေပြီး အတော်လေး အားနည်းနေပုံရကာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှ လှမ်းလိုက်ရုံဖြင့် သူမ၏ ခွန်အားအားလုံး ကုန်ခမ်းသွားခဲ့သည့်အလားပင်။

"ကျွန်မလေ ကုန်းဖေးယွီပါ။ ဒီနှစ်ရက်အတွင်း ရှင့်ဆီကို ကျွန်မ မက်ဆေ့ချ်တွေ ပို့နေခဲ့တာ"

"ရှင် စာလည်းမပြန်ဘူး"

ကုန်းဖေးယွီ။

ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် သူတွေ့ခဲ့ရသော အုပ်ချုပ်ရေးဌာန မှ အဖွဲ့ဝင်ပင်တည်း။

သူမက အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် ဖြစ်ပုံရသည်မဟုတ်လော။

"ဒီရက်ပိုင်း နည်းနည်း အလုပ်ရှုပ်နေလို့ မက်ဆေ့ချ်တွေကို မစစ်ဖြစ်ဘူး။ ဘာများ ကိစ္စရှိလို့လဲ"

ရဲချီယန်က သူ၏ ကုတ်အင်္ကျီအိတ်ကပ်ထဲသို့ လက်တစ်ဖက်ကို နှိုက်လိုက်လေ၏။

ဖြားယောင်းသွေးဆောင်ခြင်း ကတ်ပြား အသက်ဝင်သွားချေပြီ။

နတ်ဆိုး၏ စွမ်းအားများက ရဲချီယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှတစ်ဆင့် အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်နေခဲ့လေပြီ။

ကုန်းဖေးယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကြယ်တစ်ပွင့် ကိန်းအောင်းနေသည့်အလား ထင်ရသော သူမ၏ ဖျော့တော့သော ပန်းရောင်မျက်လုံးလေးများက ပျော်ရွှင်သော အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေပေသည်။

"ရှင့်နာမည်—ရှင့်နာမည်ကို ကျွန်မ မသိရသေးဘူးလေ။ သူငယ်ချင်း တောင်းဆိုမှုမှာ ရှင့်နာမည်ကို ဖျောက်ထားတယ်မလား"

"အော်တိုစ်။ ကျွန်တော့်နာမည် အော်တိုစ်ပါ။ နာမည်တစ်ခုသိရုံ သက်သက်နဲ့တော့ ကျွန်တော့်ကို လိုက်ရှာနေတာ မဟုတ်လောက်ဘူးမလား"

ရဲချီယန်က သူသတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသော သေမင်းတမန်၏ နာမည်ကို တစ်ဖန် ပြန်လည်အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်လေ၏။

"အော်တိုစ်။ ဟုတ်ပြီ သိပါပြီ။ ဒါနဲ့ ရှင့်မှာ မဟာမိတ်အဖွဲ့ ရှိပြီးပြီလား"

"ဘာလို့ မေးတာလဲ"

ဤမြင်ကွင်းက အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသလို သူ ခံစားလိုက်ရပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော မေးခွန်းမျိုးကို နောက်ဆုံးမေးခဲ့သူမှာ ခန္ဓာကိုယ်သေးသွယ်သော စစ်ကြောရေးမှူးချုပ် ကျောက်ရှီး ပင် ဖြစ်ပုံရ၏။

ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။ မဖြစ်နိုင်ပါဘူးလေ...

"ဟီးဟီး ရှင့်မှာ မဟာမိတ်အဖွဲ့လည်း မရှိဘူး တခြားသွားစရာ နေရာလည်း မရှိဘူးဆိုရင် ကျွန်မတို့ရဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးဌာနကို ဝင်ရောက်နိုင်ပါတယ်။ ရှင့်ဆီမှာ စနစ် ချိတ်ဆက်ခြင်း မော်ဂျူး ရှိနေပုံရတယ်ဆိုတော့ ရှင့်ရဲ့ အဆင့်က သုံးဆယ်ကျော်နေလောက်ပြီ။ ရှင့်လို အစွမ်းထက်တဲ့ ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်ယောက်က အဖွဲ့ထဲ ဝင်လိုက်တာနဲ့တင် ရာထူးမြင့်မြင့် ရနိုင်မှာ သေချာတယ်"

"အို ပြီးတော့ လစဉ် လစာလည်း ရဦးမှာ။ ရထားကို အဆင့်မြှင့်ချင်တယ်ဆိုရင် အဆင့်မြှင့်တင်ရေး ပစ္စည်းတွေကို နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက် လျှော့ဈေးနဲ့ ဝယ်လို့ရတယ်။ အဆင့် ၃၀ အထက် ပစ္စည်းတွေ ရှိမရှိတော့ ကျွန်မလည်း မသိပေမဲ့..."

အင်း ရဲချီယန် ခန့်မှန်းမိသည်က မှန်ကန်နေခဲ့ချေပြီ။

ကုန်းဖေးယွီ ဟုခေါ်သော ဤမိန်းကလေးက သူ့အား အုပ်ချုပ်ရေးဌာန သို့ ဖိတ်ခေါ်ရန် အမှန်တကယ် လာရောက်ခဲ့ခြင်းပင်။

"တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်က လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေရတာကို ပိုသဘောကျလို့ပါ။ ဒါနဲ့ ခင်ဗျားတို့အဖွဲ့က အဲဒီလောက်တောင် လူလိုနေတာလား"

ကုန်းဖေးယွီမှာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားပုံရလေ၏။

"တကယ်တော့ လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်တိုလေးက... ဟင့်အင်း အဲဒီအကြောင်း မပြောတော့ပါဘူး။ ရှင် တကယ်ကြီး ထည့်မစဉ်းစားတော့ဘူးလား"

"တောင်းပန်ပါတယ်"

"ကောင်းပါပြီ ဒါဆိုလည်း ကျွန်မ သွားတော့မယ်။ မြို့ထဲမှာ ပြဿနာ တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံလာရင် ကျွန်မကို ဆက်သွယ်နိုင်ပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့ ရထားအဆင့်က ရှင့်ထက် အများကြီး နိမ့်ချင်နိမ့်နေနိုင်ပေမဲ့ ဒါက ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် လေ။ အုပ်ချုပ်ရေးဌာန ထဲမှာ ရှိနေတာက ဘာနဲ့မှမလဲနိုင်အောင် အသုံးဝင်တယ်"

ကုန်းဖေးယွီ၏ ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ရဲချီယန်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်လေ၏။ ထိုအကြောင်းကို ဆက်၍ အများကြီး မတွေးတောတော့ဘဲ အသားကင်ဆိုင်ထဲသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဝင်ရောက်သွားလိုက်ပေသည်။

သူ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်အခိုးအငွေ့များက တစ်ဆိုင်လုံးတွင် လွင့်ပျံနေလေတော့သည်။

၎င်းမှာ အသားကင်ရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော အခိုးအငွေ့များ မဟုတ်ဘဲ အခြားသော စူးရှရှ အနံ့ရှိသည့် အခိုးအငွေ့တစ်မျိုး ဖြစ်နေပေသည်။

"အဟွတ် အဟွတ်"

ဆိုင်ထဲရှိ ဖောက်သည်များမှာ ထူထပ်လှသော အခိုးအငွေ့များကြောင့် မွန်းကြပ်ကာ အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားကြလေ၏။

ကျယ်ဝန်းလှသော အသားကင်ဆိုင်ကြီးထဲတွင် လူတစ်စားပွဲစာမျှသာ ကျန်ရှိနေတော့သည်။

"အဟွတ် အဟွတ် ဧည့် ဧည့်သည် ဘယ်နှယောက်များလဲ ခင်ဗျာ။ အမ်း စိတ်မရှိဘူးဆိုရင် ဒုတိယထပ်ကို တက်သွားလို့ ရပါတယ်။ အဲဒီမှာက... အခိုးအငွေ့တွေ သိပ်မရှိဘူးလေ"

စားပွဲထိုးက ပထမထပ်ရှိ စားပွဲဝိုင်းတစ်ခုဆီသို့ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်လေရာ ထိုနေရာတွင် နေကာမျက်မှန် တပ်ဆင်ထားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အမာရွတ်များ ပြည့်နှက်နေသော လူသန်ကြီးတစ်ဦး ထိုင်နေပေသည်။

ထိုလူသန်ကြီး၏ နှုတ်ခမ်းကြားတွင် လက်မအရွယ်ခန့် တုတ်ခိုင်သော ဆေးပြင်းလိပ်ကြီးတစ်လိပ်ကို ခဲထားပြီး ၎င်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထူထပ်သည့် အခိုးအငွေ့များက အသားကင်ဆိုင် တစ်ဆိုင်လုံးသို့ လွတ်လပ်စွာ လွင့်ပျံနေလေ၏။

ထိုသူကား ရဲချီယန်၏ အခြားသော ရင်းနှီးသူတစ်ဦးပင် ဖြစ်လေတော့သည်။

ဖန်ဟော့။

အင်ပါယာအမိန့်တော် အဖွဲ့အစည်း မှ 【စစ်ပွဲ】 ကတ်ပြား အစီအစဉ် ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော အမျိုးသားပင်တည်း။

သူက ယခင်တုန်းက အဆင့်မြင့် ပလက်ဖောင်းများကို အောင်နိုင်ရန် သွားရောက်မည်ဖြစ်ကြောင်း အဖွဲ့အစည်း၏ ချက်ဘောက်စ် ထဲတွင် ပြောဆိုခဲ့ဖူးပေသည်။

ထိုအောင်နိုင်မှုကို ပြီးမြောက်ရန်အတွက် ဘူတာရုံကမ္ဘာ ထဲတွင် သူ အချိန်မည်မျှ ကြာမြင့်ခဲ့သည်ကို မည်သူမှ မသိနိုင်ချေ။

"သူက အခိုးအငွေ့တွေ ဒီလောက်တောင် အများကြီး ထွက်အောင် လုပ်နေတာကို သူ့ကို မောင်းထုတ်ဖို့ မစဉ်းစားဘူးလား"

လူတစ်ယောက်တည်းကြောင့် ဤကမ္ဘာတွင် လူကြိုက်များစည်ကားသင့်သော ဆိုင်တစ်ဆိုင်မှာ ခြောက်ကပ်သွားခဲ့ရလေပြီ။

၎င်းမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် သို့မဟုတ်...

"ဒီ ဒီလူကြီးက တကယ်တော့... ဆိုင်တစ်ဆိုင်လုံးကို ငှားထားတာပါ"

"ဒါပေမဲ့ သူက တခြားလူတွေ ဆိုင်ထဲဝင်လာတာကိုတော့ မတားမြစ်ထားပါဘူး။ ဒါကြောင့်... ဒုတိယထပ်ကို တက်သွားမလား ခင်ဗျာ"

ထင်ထားသည့်အတိုင်း ငွေကြေး၏ စွမ်းအားက အလုပ်လုပ်နေခြင်းပင်။

"မလိုပါဘူး"

သူတို့ အချင်းချင်း ဆုံတွေ့နေပြီးမှတော့ မသိချင်ယောင်ဆောင်နေရန် အကြောင်းမရှိတော့ပေ။

ရဲချီယန်က သူ၏ လွင့်မျောကြယ် သန့်စင်သော အမှတ်အသား ကို အသက်သွင်းလိုက်ကာ အခိုးအငွေ့များ အားလုံးကို တားဆီးပိတ်ဆို့လိုက်လေ၏။

"စီနီယာ ဖန်ဟော့ မတွေ့ရတာ ကြာပြီပဲ"

ငေးမောတွေဝေနေပုံရသော ဖန်ဟော့က ကျန်ရှိနေသော ဆေးပြင်းလိပ်ကို အဆုံးတိုင်အောင် ဖြည်းညင်းစွာ ရှူရှိုက်လိုက်ပြီး အသားကင်ဆိုင်ထဲရှိ အခိုးအငွေ့များကိုပါ သူ၏ အဆုတ်ထဲသို့ တစ်ပါတည်း စုပ်သွင်းလိုက်လေတော့သည်။

"မင်းက... ရဲချီယန်ပဲ။ တကယ်ကို မတွေ့ရတာ ကြာပြီ။ မင်းလည်း ဒီကို ရောက်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ အဲဒီ လူလိမ်မ ကျူရှင်းထူ က မင်းကို ခေါ်လိုက်တာလား။ သူ့ကို ပြောလိုက် ငါက ဒီကို အနားယူဖို့ သက်သက်လာတာ သူ ပြဿနာရှာဖို့ ကူညီပေးဖို့ လာတာ မဟုတ်ဘူးလို့။ ဒီ ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် ကြီးကို ဥယျာဉ်ကြယ်နဲ့ ဝင်တိုက်ခိုင်းချင်လောက်တဲ့အထိ ငါ မပျင်းသေးဘူး"

"..."

"အင်း မင်း မသိဘူးလား"

"...ဒီနေ့ ရာသီဥတုက သိပ်သာယာတာပဲ စီနီယာ ဖန်ဟော့။ ကျွန်တော် သွားတော့မယ်"

ကျူရှင်းထူ... အခု သူမ ဘယ်လို ရူးသွပ်မှုမျိုးကို လုပ်နေပြန်တာလဲ။

ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်ကို ဥယျာဉ်ကြယ် နဲ့ ဝင်တိုက်ခိုင်းမယ် ဟုတ်လား။

ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိလို့လဲ။ ဤမြို့တော်၏ အမိန့် ကတ်ပြားကို သူမ ရရှိသွားလောက်ပြီဖြစ်ကြောင်းက ထင်ရှားနေသည်မဟုတ်လော။

"သွားဖို့ အရမ်း လောမနေပါနဲ့။ သူ့ရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို ငါ သဘောမတူခဲ့ပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရောက်လာမှတော့လည်း အတူတူ စားသွားပေါ့။ ငါနဲ့အတူ သောက်ဖို့ အချိန်ကိုက်ပဲ"