အခန်း ၃၁၁

အခန်း ၃၁၁ 【၀၀: ၁၃: ၀၀】 ပြုတ်ကျလာသော ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်

ညနေခင်းအချိန်။

【၂၁: ၀၉: ၁၁】

ယီရှီ ကိုလာ ကုမ္ပဏီ။

ယနေ့စောစောပိုင်းက ဖန်ဟော့နှင့် ပြောဆိုခဲ့သော စကားဝိုင်းကို ရဲချီယန် ပြန်လည်စဉ်းစားနေမိလေ၏။

"စစ်ပွဲ ကတ်ပြား ခုနစ်ကတ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး လက်ထောက် ရာကျော် ပါလာတဲ့ ထိပ်တန်း ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်ယောက်တောင်မှ နောက်ဆုံးမှာ အဆင့် ၁၁ ပလက်ဖောင်းတစ်ခုကို မအောင်နိုင်ခဲ့ဘူးပေါ့လေ"

"ဒါဆို ကျူရှင်းထူကရော ဘာတွေများ ရူးသွပ်နေပြန်တာလဲ။ ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်ကို မြေကြီးပေါ် ပြုတ်ကျအောင် လုပ်မလို့လား"

"သူ တကယ်ပဲ ရူးနေတာလား"

"ရူးနေတယ် ဟုတ်လား။ မင်းက အဲဒီ လူလိမ်မ ကျူရှင်းထူအကြောင်း ပြောနေတာလား"

တံခါးဝဆီမှ နူးညံ့သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

မွန်ရိုးဂျီနာက သူမ၏ တောင်ဝှေးဓားကို မှီကာ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေပေ၏။

သူမ၏ အကြည့်များက လီဆက်အပေါ်၌ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် နားမလည်နိုင်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခုက လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ပြေးသွားကာ ရဲချီယန်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ပြန်လည်ကျရောက်လာခဲ့သည်။

"သူ့ထက် ရူးနေတယ် ဆိုတဲ့ စကားလုံးနဲ့ ပိုလိုက်ဖက်တဲ့သူ မရှိလောက်ဘူးလို့ အစ်မ ထင်တယ်။ မင်းရော အဲဒီလို မထင်ဘူးလား"

မွန်ရိုးဂျီနာက ခေတ္တမျှ အလေးအနက် တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်လေ၏။

"ဟင့်အင်း အင်ပါယာအမိန့်တော် အဖွဲ့အစည်း ထဲမှာ ကျူရှင်းထူထက် ပိုရူးသွပ်တဲ့သူတွေ ရှိသေးတယ်။ မင်း သူတို့နဲ့သာ ဆုံဖူးမယ်ဆိုရင် အဲဒီ လူလိမ်မက ကျိန်စာသင့်နေတာ သက်သက်ဖြစ်ပြီး ရူးသွပ်နေတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို မင်း သဘောပေါက်သွားလိမ့်မယ်"

ရဲချီယန်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်လိုက်ကာ မွန်ရိုးဂျီနာက စားပွဲအောက်ရှိ ရေခဲသေတ္တာအသေးလေးထဲမှ ယီရှီ ကိုလာ တစ်ဘူးကို ယူ၍ သောက်လိုက်လေသည်။

"အင် မင်းရော သောက်မလား"

သူမက ဖွင့်ထားသော ယီရှီ ကိုလာကို ရဲချီယန်ဘက်သို့ ကမ်းပေးလိုက်၏။

"မသောက်တော့ဘူး"

မွန်ရိုးဂျီနာကို ငြင်းပယ်လိုက်ပြီး ယနေ့စောစောပိုင်းက ဖန်ဟော့နှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် သူ ကြားသိခဲ့ရသမျှကို ရဲချီယန်က ပြောပြလိုက်လေတော့သည်။

"ဒါဆို မင်းက သူရဲကောင်းတစ်ယောက် လုပ်ပြီး ကျူရှင်းထူကို တားဆီးတော့မလို့လား"

ဤသတင်းကြောင့် မွန်ရိုးဂျီနာမှာ လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားပုံမရချေ။

အစကတည်းက ကြိုသိနေခဲ့သည့်အလားပင်။

"မင်းသာ လိုချင်ရင် ကျူရှင်းထူကို သတ်ဖို့ အစ်မ ကူညီပေးပြီး မင်းကို ဒီမြို့ရဲ့ သူရဲကောင်း ဖြစ်လာအောင် လုပ်ပေးမယ်လေ ဘယ်လိုလဲ"

သူမ၏ လေသံတွင် သွေးဆောင်ဖြားယောင်းမှုများ ပြည့်နှက်နေကာ ရဲချီယန်နှင့် ကျူရှင်းထူတို့ကြား တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ကို မျှော်လင့်နေသည့်အလားပင်။

"မင်းပဲ နိုင်လိမ့်မယ်လို့ အစ်မ ထင်တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီ လူလိမ်မ ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က မော်ဂျူး တစ်ခုကြောင့် တော်တော်လေး အားနည်းကျိုးပဲ့လွယ်နေလို့ပဲ။ အစ်မရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆိုရင် အဖြစ်ရိုးဆုံး အဆင့်နိမ့် ဓားမြှောင်တစ်ချောင်းနဲ့တောင် သူ့လည်ပင်းကို လှီးဖြတ်ပစ်လို့ ရတယ်လေ"

ရဲချီယန်က ခေါင်းခါမ်းလိုက်သည်။

"မေ့လိုက်ပါ။ သူ့ကို တားဆီးဖို့ ကျွန်တော် ဘယ်တုန်းကမှ မရည်ရွယ်ခဲ့ဘူး။ သူ ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်နေရတာလဲဆိုတာကို နည်းနည်းလေး သိချင်နေရုံ သက်သက်ပါ"

ထို့အပြင် ရဲချီယန်၏ စိတ်ထဲမှ အမှန်တကယ် တွေးတောနေမိသည်မှာ ကျူရှင်းထူ၏ ဤရူးသွပ်ဖွယ်ရာ လုပ်ရပ်မှနေ၍ သူ မည်သည့်အရာများ ရရှိနိုင်မည်နည်း ဆိုသည်ပင်။

မှန်ပေသည်။

ရဲချီယန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထွက်မသွားချင်တော့ချေ။

ဥယျာဉ်ကြယ် က ရထားစနစ် ကို ပိတ်ဆို့ထားမည်ဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားများ ပုန်းခိုနေသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိရှိပြီးနောက် ထိုအပေါ်သို့ တက်ရောက်ကာ သွားကြည့်သင့်၊ မကြည့်သင့်ကို သူ စတင်စဉ်းစားနေခဲ့ပြီ ဖြစ်လေ၏။

"ဟက် ဒါဆိုလည်း ထားလိုက်ပါတော့။ အဲဒီ လူလိမ်မ ရဲ့ အစီအစဉ် အတိအကျကို အစ်မလည်း မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းက အစ်မဆီကနေ တစ်ဆင့် သိချင်တယ်ဆိုရင်တော့ သူ့ကို ဖမ်းပြီး သေသေချာချာ မေးပေးလို့ ရတယ်။ သူ မပြောဘူးဆိုရင်တော့ နှိပ်စက်ပြီး မေးကြည့်ကြမလား"

"...တကယ်ကို မလိုအပ်တာပါဗျာ"

အင်ပါယာအမိန့်တော် အဖွဲ့အစည်း ထဲမှ လူများက သိပ်ပြီး ပုံမှန်မဟုတ်ကြချေ။ ဤစကားမှာ အချိန်တိုင်းလိုလိုပင် အမှန်တကယ် ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေလေတော့သည်။

မွန်ရိုးဂျီနာ ထွက်ခွာသွားခဲ့လေပြီ။ အခန်းထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမျှသာ မကဘဲ အန်နီနှင့် အခြား အက်ဖ်များ ကို ဦးဆောင်ကာ သူမ၏ ရထားဖြင့် စစ်မှန်သော နောက်ထပ် အမည်မသိ ပလက်ဖောင်းတစ်ခုဆီသို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့ခြင်းပင်။

သူမ၏ အဆိုအရ အချိန်ဆွဲနေမည်ဆိုပါက ဖြစ်ရပ်အသစ်များ၏ နောက်ဆွဲခြင်းကို ခံရကာ တုံ့ဆိုင်းနေရုံသာ ရှိမည်ဟု ဆိုလေ၏။

ကိစ္စများ ပိုမိုမဖြစ်ပေါ်လာမီ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စောစောစီးစီးချမှတ်ကာ နောက်မှတ်တိုင်သို့ ဦးတည်သွားရမည်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ရဲချီယန်ကမူ ထွက်မသွားခဲ့ပေ။

ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် က တကယ်ကြီး ပြုတ်ကျလာမှာလား။

အဖြေကတော့ ဟုတ်ပေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ ထိုအမျိုးသမီး ကျူရှင်းထူက လူလိမ်မ တစ်ဦးဖြစ်လင့်ကစား သူမ၏ အကောင်အထည်ဖော် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းမှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှပေ၏။

သူမ လုပ်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသမျှ အရာအားလုံးကို သူမက အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

【"ဒါဆို မေးခွန်းရဲ့ အဖြေကို ရှာတွေ့ပြီလား"】

သူငယ်ချင်း ချက်ဘောက်စ် ထဲတွင်။

အထက်တွင် ကျူရှင်းထူ ပေးပို့ထားသော စာသားကို ကြည့်ရင်း ရဲချီယန်က ခေတ္တမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် စာတစ်ကြောင်း ရိုက်ထည့်လိုက်လေသည်။

【"ဥယျာဉ်ကြယ် က ရထားစနစ် ကို သီးခြားခွဲထုတ်ထားတဲ့ ဘူတာရုံကမ္ဘာ တစ်ခုပဲ။ အဲဒီမှာ နတ်ဘုရားတွေ ပုန်းခိုနေတာလား။ ကျွန်တော် ပြောတာ မှန်လား"】

အဖြေကို ပေးပို့လိုက်ပြီးနောက် တစ်ဖက်တွင် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားလေ၏။

【"မှန်ပေမဲ့ လုံးလုံးလျားလျားတော့ မဟုတ်ဘူး။ မနက်ဖြန် မနက် ၁၂:၁၃ နာရီမှာ သေချာလေး တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကိုင်ထားဖို့ မမေ့နဲ့နော်။ မပြုတ်ကျသွားစေနဲ့၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် ကနေ ထွက်သွားဖို့ မင်း မရွေးချယ်ရသေးဘူးဆိုရင်ပေါ့"】

၁၂:၁၃။

ဒါက ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် ပြုတ်ကျမယ့် အချိန်လား။

ထင်ထားသည့်အတိုင်း ဤအမျိုးသမီး ဒီနေရာတွင် ဆက်နေနေခြင်းမှာ အခြားသူများ၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းမှ လွတ်မြောက်ရန် မဟုတ်ပေ။

သူမသည် ဤ ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် ကြီးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားစေရန် အစကတည်းက စီစဉ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။

စကားဝိုင်း အဆုံးသတ်သွားခဲ့ချေပြီ။

အချိန်ကား...

နောက်တစ်နေ့။

【၀၀: ၁၃: ၀၀】

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း။

ဟိန်းဟောက်မြည်ဟည်းသံကြီးက အိပ်မောကျနေသူတိုင်းကို လန့်နိုးသွားစေခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် အတွင်း မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေစေကာမူ လူတိုင်းက အလွန်အမင်း ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရလေ၏။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူတို့ခြေအောက်ရှိ သံမဏိ ကြမ်းပြင်ကြီးမှာ စတင်တုန်ခါလာလေတော့သည်။

ဧရာမ အာကာသ မြို့တော်ကြီးသည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခု၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ဥယျာဉ်ကြယ် ဆီသို့ စတင်ပြုတ်ကျလာခဲ့ချေပြီ။

"အချိန် တော်တော်လေး တိကျတာပဲ"

သူက သူ၏ အိတ်ဆောင်နာရီ ပေါ်ရှိ အချိန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေ၏။

ရဲချီယန်က ကုန်းမြင့်တစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေပေသည်။ မနေ့ကတည်းက သူ၏ ရထားကို သိုလှောင်မှု မေးထရစ် အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းထားခဲ့ပြီး ဖြစ်လေ၏။

"သူ ဒါကို ဘယ်လိုများ လုပ်လိုက်တာလဲ။ ဒါက ဖျက်ဆီးပစ်တာ မဟုတ်သလို ဘယ်သူမှလည်း သေဆုံးသွားမှာ မဟုတ်ပေမဲ့ ဒီမြို့တော်ကြီးကို ဒီလိုမျိုး အောက်ဘက်ကို ပြုတ်ကျသွားအောင် သူ ဘယ်လိုများ လုပ်လိုက်တာပါလိမ့်"

ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် ကြီးမှာ မည်သည့် ပျက်စီးမှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။

ဤမြို့တော်ကြီးကို ဥယျာဉ်ကြယ် ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားစေနိုင်သည့် ခလုတ်တစ်ခု ဤနေရာတွင် အစကတည်းက ရှိနေခဲ့သည့်အလားပင်။

လေထုအလွှာကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ အပူချိန်က စတင်မြင့်တက်လာခဲ့လေ၏။

အုပ်ချုပ်ရေးဌာန အတွင်း၌။

"ကျိန်စာတိုက်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ မင်းတို့အားလုံးက ဘာအသုံးကျလို့လဲ။ အဓိကနေရာက ထိန်းချုပ်ရေးခုံကို တစ်ယောက်ယောက်က ဝင်ရောက်ကျူးကျော်သွားတာကိုတောင် မင်းတို့ ခွင့်ပြုထားခဲ့တယ်ပေါ့။ ပြီးတော့ သူတို့က ထိန်းချုပ်ရေးခုံရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာအထိ ဝင်ရောက်ပြီး ထိန်းချုပ်ခွင့် အာဏာကိုပါ သိမ်းယူသွားတယ် ဟုတ်လား။ အခု ချက်ချင်း အခုချက်ချင်း ထိန်းချုပ်ခွင့် အာဏာကို ပြန်ယူပေးစမ်း"

အဆူခံလိုက်ရသော အုပ်ချုပ်ရေးဌာန အဖွဲ့ဝင်က သူ၏ရှေ့ရှိ ထိန်းချုပ်ရေးခုံကို ခါးသီးစွာ ကြည့်လိုက်လေ၏။

"ညွှန်ကြားရေးမှူး ဒါက... တားဆီးဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး။ ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် က အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲထွက်နေပါပြီ"

ဧရာမ ကြယ်မြို့တော်ကြီးမှာ လေထုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် အမိန့်တစ်ခုခုကို လက်ခံရရှိလိုက်သည့်အလားပင်။

မတူညီသော ရာသီဥတုများရှိသည့် ထိုဇုန်များက အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲထွက်သွားကာ ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသော လမ်းကြောင်းများဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြလေတော့သည်။

စနစ်ကို မြင်တွေ့နိုင်စွမ်းရှိသော ရထားမောင်းနှင်သူ များအားလုံးက တစ်ချိန်တည်း တစ်ပြိုင်တည်းမှာပင် မက်ဆေ့ချ်တစ်ခုကို လက်ခံရရှိလိုက်ကြလေ၏။

【အကာအကွယ်နယ်မြေ အတွင်းသို့... ဝင်ရောက်ပါတော့မည်】

【သတိပြုပါ။ ရထားမောင်းနှင်သူ အမြောက်အမြားသည် ပိတ်ဆို့ထားသော နယ်မြေအတွင်းသို့ အတင်းအကျပ် ခေါ်ဆောင်ခံရကြောင်း ထောက်လှမ်းတွေ့ရှိရပါသည်】

【အလွန် ဧရာမ ကြီးမားသော စနစ် ပိတ်ဆို့ထားသော နယ်မြေကို ထောက်လှမ်းတွေ့ရှိရပါသည်】

【ရထားစနစ် က ဤကမ္ဘာ၏ စည်းမျဉ်းများကို ပြုပြင်မွမ်းမံနေပါသည်】

【ဘီ့ပ်】

【ပြုပြင်မွမ်းမံမှု ပြီးဆုံးမည့် နောက်ပြန်ရေတွက်ချိန်။ ၇၁: ၅၉: ၅၉】

【ရထားမောင်းနှင်သူ တာဝန်ကို ထုတ်ပြန်လိုက်ပါပြီ】

【တာဝန်တွင် ပါဝင်သူများ။ ဤပိတ်ဆို့ထားသော နယ်မြေအတွင်းရှိ ရထားမောင်းနှင်သူ အားလုံး】

【တာဝန် အကြောင်းအရာ။ အမဲလိုက်ပါ။ ပိတ်ဆို့ထားသော နယ်မြေအတွင်းရှိ ရန်သူအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပါ】

【တာဝန် ဆုလာဘ်။ နောက်ပြန်ရေတွက်ချိန် ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် နောက်ဆုံး အမဲလိုက် ပြီးမြောက်မှုနှုန်းအပေါ် အခြေခံ၍ သတ်မှတ်ပါမည်】

【တာဝန် သတိပေးချက်။ ဤကမ္ဘာတွင် နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ ပုန်းကွယ်နေသော အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေပါသည်】

【ဤတာဝန်မှာ မဖြစ်မနေ လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာ မဟုတ်ပါ။ ရထားမောင်းနှင်သူ များအနေဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ကြပါရန်】

【ရထား... ရထား... စနစ် က... ရှင်းလင်းရေး လုပ်ဆောင်နေပါသည်】

ရထားစနစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေသေးသော ဤနောက်ဆုံးအချိန်လေးမှာပင် ကျူရှင်းထူကလည်း မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ပေးပို့လာခဲ့လေ၏။

【"ဥယျာဉ်ကြယ် က စင်မြင့်တစ်ခုပဲ"】

【"လူသားတွေ ပိုင်ဆိုင်တဲ့ စင်မြင့်တစ်ခု"】

【"ငါ အဲဒီပစ္စည်းကို မင်းဆီ ပို့ပေးလိုက်ပြီ။ ဟီးဟီး ဒီတစ်ခါ ငါ ပဟေဠိဝှက်တဲ့သူတစ်ယောက်လို မနေဘူးဆိုရင် မင်းအတွက် သိပ်ပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ မကောင်းလောက်ဘူး မဟုတ်လား"】