အခန်း ၃၁၂

အခန်း ၃၁၂ ကြိုတင်သတိပေးသူ၏ သီးသန့်လက်နက် 【လေဆန်ကြက်တောင်】

စနစ် ပိတ်ဆို့မခံရမီ နောက်ဆုံးအချိန်လေးမှာပင်။

ရဲချီယန်၏ စာတိုက်ပုံးအတွင်း၌ စာတစ်စောင်က မှိန်ဖျော့ဖျော့အလင်းတန်းဖြင့် လင်းလက်နေခဲ့လေ၏။

"လူသားတွေရဲ့ စင်မြင့်တဲ့လား။ သူက ပဟေဠိဝှက်တဲ့သူတစ်ယောက်လို မနေဘူးလို့ ပြောခဲ့ပေမဲ့ သူ့စကားတွေက နားလည်ရခက်နေတုန်းပဲ"

"ပစ္စည်းတစ်ခုတဲ့လား။ ဘာများဖြစ်နိုင်မလဲ"

စာတိုက်ပုံးကို ဖွင့်လိုက်ကာ စာကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

အနက်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက ရဲချီယန်၏ လက်ထဲသို့ ကျဆင်းလာခဲ့ချေပြီ။

"ဒါက"

【လေဆန်ကြက်တောင် (အဆင့် ၁၁)】

【နတ်ဆိုး ကတ်ပြား စုန်းမ၊ ကျီးကန်းနတ်ဆိုး၊ သီးသန့်ပစ္စည်း】

【ကျီးကန်းနတ်ဆိုးထံ တပ်ဆင်ပေးလိုက်သည်နှင့် ၎င်းတို့နှစ်ကောင်စလုံး အောက်ပါစွမ်းရည်များကို ရရှိမည်ဖြစ်ပါသည်】

【ကျီးကန်းနတ်ဆိုး လေ။ ငိုကြွေးခြင်း၊ ကြိုတင်သတိပေးသူ၊ ယင်းနှင့်အညီ သေမင်းတမန် ထွက်ပေါ်လာမည်】

【ကျီးကန်းနတ်ဆိုး ပြောင်းပြန်။ ပြောင်းပြန်ကြက်တောင်၊ သေဆုံးခြင်း၊ သေမင်းထံမှ ကျီးကန်းများ ရောက်ရှိလာမည်】

"သီးသန့်လက်နက် တစ်ခုလား"

မှိန်ဖျော့ဖျော့ အနက်ရောင်အလင်းတန်း ထွက်ပေါ်နေသော ငှက်မွေးတစ်ခုကို ရဲချီယန်က လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားလိုက်လေ၏။

သူက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားခန်းဝင်သွားပေသည်။

"နတ်ဆိုးတွေ ဒါမှမဟုတ်... ဆင့်ခေါ်တဲ့ ကတ်ပြား အစီအစဉ် တွေအားလုံးမှာ သူတို့ကိုယ်ပိုင် သီးသန့်လက်နက်တွေ ရှိနေတာများလား။ ဒါမှမဟုတ် ကတ်ပြား အစီအစဉ် တွေအားလုံးမှာ ရှိနေတာများလား"

"နေရာရွှေ့ပြောင်းအမှတ်အသား က ဆိုင်ထဲမှာ ဝယ်ခဲ့တဲ့ အဲဒီ 【အမှတ်အသားသစ်】 လိုမျိုးပေါ့"

"ဘာလို့ ဒီ လူလိမ်မ က ဒီအချိန်ကျမှ ငါ့ကို ဒါ လာပေးရတာလဲ။ အကျိုးအမြတ်တွေကို ဒီတိုင်း ပေးနေတာလား။ မဖြစ်နိုင်ဘူး သူက အဲဒီလောက်အထိ သဘောကောင်းတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး"

ပြောရမည်ဆိုလျှင် ကြိုတင်သတိပေးသူက မူလကတည်းက ကျူရှင်းထူထံမှ ရရှိခဲ့သော နတ်ဆိုး ကတ်ပြား တစ်ကတ် ဖြစ်လေ၏။

ဤအမျိုးသမီးထံတွင် ၎င်းနှင့် ကိုက်ညီသော သီးသန့်လက်နက်တစ်ခု ရှိနေခြင်းက ယုတ္တိတန်ပေသည်။

"ထားလိုက်ပါတော့ နောက်ဆုံးကျရင်တော့လည်း အားလုံး ရှင်းလင်းသွားမှာပါ။ သူ ဘာတွေပဲ စီစဉ်နေပါစေ ဒီငှက်မွေးကတော့ ငါ့လက်ထဲ ရောက်လာခဲ့ပြီပဲ"

သူက အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ဤအစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲထွက်နေသော နေရာသည် ဥယျာဉ်ကြယ် နှင့် တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာခဲ့ချေပြီ။

"ကြိုတင်သတိပေးသူ"

ကျီးကန်းနတ်ဆိုး အမွှာ တို့က အတူတကွ ထွက်ပေါ်လာကြလေ၏။

"ကွာ ကွာ"

ကောင်းကင်ယံတွင် ဝဲပျံနေသော ကျီးကန်းနတ်ဆိုးသည် သခင်ဖြစ်သူ၏ လက်ထဲရှိ ငှက်မွေးကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်လေတော့သည်။

"တိုးတိုးလုပ်စမ်းပါ"

ရဲချီယန်က ၎င်း၏ နှုတ်သီးကို ညှစ်လိုက်ကာ အနည်းငယ် ပြုံးလျက် ငှက်မွေးကို ၎င်းထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်လေ၏။

ကျီးကန်းနတ်ဆိုး။ ထိုနှစ်ကောင် ပေါင်းစပ်သွားမှသာလျှင် ကြိုတင်သတိပေးသူ အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်ပေသည်။

ငှက်မွေးနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်။

မီတာသုံးမီတာခန့်အထိ ကျယ်ပြန့်နေပြီဖြစ်သော ကျီးကန်းနတ်ဆိုး၏ အတောင်ပံဖြန့်ကျက်မှုက တဖြည်းဖြည်း ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့ချေပြီ။

၎င်း၏ အမွေးအတောင်များက ပိုမိုတောက်ပလာလေ၏။ အမည်းရောင်ဖြစ်လင့်ကစား အလင်းရောင်ကျရောက်သွားပါက အနက်ရောင်အပေါ်တွင် ရောင်စုံလင်းလက်နေသော အရောင်အသွေးများကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

ကျီးကန်းနတ်ဆိုးတစ်ကောင်က သေးငယ်သွားချိန်တွင် အခြားတစ်ကောင်ကမူ ပိုမိုကြီးမားလာလေ၏။

မူလကတည်းက ကြီးမားနေသော ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အဆောက်အအုံငယ်တစ်ခုစာမျှ အရွယ်အစားအထိ ချက်ချင်း ကြီးထွားလာခဲ့ပေသည်။

"ကွာ"

အော်ဟစ်သံတစ်သံ။ အသွင်ပြောင်းလဲမှု ပြီးဆုံးသွားခဲ့ချေပြီ။

ကျီးကန်းနတ်ဆိုးလေးက ရဲချီယန်၏ ပခုံးပေါ်သို့ ချစ်ခင်မြတ်နိုးစွာ ဆင်းသက်လာကာ ၎င်း၏ နှုတ်သီးဖြင့် သူ၏ ပါးပြင်ကို ပွတ်သပ်နေလေ၏။

ထိုအနက်ရောင် သူငယ်အိမ်များထဲတွင် ယခင်ကထက် ဉာဏ်ရည်ပိုမိုပြည့်ဝလာသော အရိပ်အယောင်များကို တွေ့မြင်နိုင်ပေသည်။

"အို မင်းက ပိုပြီး ဉာဏ်ကောင်းလာသလို ပိုလည်း သေးသွားတာပဲ။ ဟိုဘက်က ကောင်ကတော့ တော်တော်လေး ကြီးလာတယ်"

"စွမ်းရည်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့က လောစရာမလိုပါဘူး။ နောက်ပိုင်းကျရင် စမ်းသပ်ဖို့ အခွင့်အရေးတွေ အများကြီး ရှိလာမှာပါ"

"ဒါပေမဲ့ ဒီငှက်မွေးကို ထပ်ပြီး ပြန်ထုတ်ယူလို့ မရတော့ဘူး။ နည်းနည်းတော့ နှမြောစရာကောင်းတယ်။ အဆင့် ၁၁... နောင်တစ်ချိန်မှာ ဒီလိုအဆင့်ရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ငါက အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း လုပ်နိုင်လာခဲ့မယ်ဆိုရင်..."

"ဟင့်အင်း မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး။ တပ်ဆင်လို့ရတယ်ဆိုကတည်းက ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ငါမသိသေးတဲ့ ပြန်ထုတ်ယူလို့ရတဲ့ ပစ္စည်း ဒါမှမဟုတ် စွမ်းရည်တစ်ခုခုတော့ အမြဲတမ်း ရှိနေမှာပါ"

"ကျူရှင်းထူ ဘာတွေကြံစည်နေလဲဆိုတာ ငါမသိပေမဲ့ တိတိကျကျပြောရရင် ဒီငှက်မွေးအတွက်တော့ မင်းကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပဲ"

ဝုန်း

ဟိန်းဟောက်မြည်ဟည်းသံကြီးနှင့်အတူ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုက အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်သွားလေတော့သည်။

ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်၊ ဇုန် ၁၁။ အချိန်။ 【၀၀: ၃၂: ၀၉】

ဥယျာဉ်ကြယ် အတွင်းသို့ ပြုတ်ကျသွားလေ၏။

"ဘုရားရေ ဘာတွေများ ဖြစ်ကုန်တာလဲ"

"ဘာလို့ ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် ကြီးက ဒီကို ပြုတ်ကျလာရတာလဲ"

" စနစ် ကို တကယ်ကြီး သုံးလို့မရတော့ဘူးလား။ ငါ့ရဲ့ ရထား မော်ဂျူး တွေအားလုံး အလုပ်မလုပ်တော့ဘူး"

"ငါ့ရထား ငါ့ရထားက ဆေးတောင့်ပုံစံဥမင်လိုဏ်ခေါင်း ထဲမှာ ရပ်ထားတုန်းပဲလေ။ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ"

ရထားမောင်းနှင်သူ အချို့၏ ပြောဆိုနေသံများကို နားထောင်ရင်း ရဲချီယန်က သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စနစ် ကို ဆွဲဖွင့်ကြည့်လိုက်လေ၏။

"အများသုံး ချက်ဘောက်စ် ရော ကုန်သွယ်ရေး ပလက်ဖောင်း ပါ သုံးလို့မရတော့ဘူး။ သူငယ်ချင်းစာရင်းထဲက သီးသန့် ချက်ဘောက်စ်ကလည်း အတူတူပဲ"

"စနစ်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဆက်သွယ်ရေးတွေ ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရတာလား"

"မော်ဂျူး တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့က ရထားမောင်းနှင်သူ မော်ဂျူး ကိုယ်တိုင်က အသုံးပြုဖို့ ရထား မလိုအပ်ဘူးလေ။ ဒါပေမဲ့ ရထားကို မှီခိုနေရတဲ့ မော်ဂျူး တချို့လည်း ရှိတယ်။ စနစ် ချိတ်ဆက်ခြင်း မရှိဘူးဆိုရင် သူတို့လည်း အလုပ်မလုပ်တော့ဘူးပေါ့"

"ဆက်သွယ်ရေးမရှိဘူး၊ ကုန်သွယ်ရေးမရှိဘူး... အဆင့်မြင့် ပလက်ဖောင်း တွေနဲ့ တော်တော်လေး ဆင်တူနေတာပဲ"

"ပိတ်ဆို့မှုက... စနစ် ရဲ့ ဉာဏ်ရည်တု အပိုင်းကိုပဲ ပိတ်ဆို့ထားလိုက်တာ"

ရဲချီယန်က ခေါ်ကြည့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ပုံမှန်အားဖြင့် ချက်ချင်း ပေါ်လာတတ်သော စနစ် စာသားများက လုံးဝ ထွက်ပေါ်မလာတော့ချေ။

"အို ဟုတ်သားပဲ မှောင်ခိုဈေးကွက် ကရော။ အဆင့်မြင့် ပလက်ဖောင်း တွေမှာတောင်မှ အချိန်စီးဆင်းမှု ကွာခြားနေရင်တောင် မှောင်ခိုဈေးကွက် ကို အသုံးပြုလို့ရသေးတယ် မဟုတ်လား"

သူက မှောင်ခိုဈေးကွက် ကတ်ကို အသုံးပြုလိုက်သောအခါ ရင်းနှီးနေသော အလင်းမျက်နှာပြင်က ရဲချီယန်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး မှောင်ခိုဈေးကွက် ၏ ကိုယ်ပိုင် စနစ် ဉာဏ်ရည်က စကားပြောလာလေ၏။

ဤ မှောင်ခိုဈေးကွက်ကို တည်ထောင်ခဲ့သူနှင့် ပတ်သက်၍ ရဲချီယန် ရုတ်တရက် အနည်းငယ် သိချင်စိတ် ပြင်းပြသွားမိပေသည်။

"စနစ် ကို ပိတ်ဆို့ထားနိုင်ပေမဲ့ မှောင်ခိုဈေးကွက် ကိုတော့ မပိတ်ဆို့နိုင်ဘူးဆိုတာ တကယ်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ"

လက်ရှိ စနစ် ၏ အခြေအနေကို နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီးနောက်။

ရဲချီယန်အတွက်တော့ ယခုလောလောဆယ် သက်ရောက်မှုက ထိုမျှလောက်အထိ ကြီးမားခြင်း မရှိလှချေ။

တိတိကျကျ ပြောရမည်ဆိုလျှင်။

သာမန် ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်ဦးအတွက် ဤပိတ်ဆို့မှုသည် ရထား၏ ဉာဏ်ရည်ပိုင်းကိုသာ သက်ရောက်မှုရှိလေ၏။ အခြားလုပ်ဆောင်ချက်များကိုမူ ဖွင့်လို့ရနိုင်သေးပြီး ၎င်းတို့ အလုပ်လုပ်မလုပ်ကတော့ နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်...

" ငါ့ရထားက ဆေးတောင့်ပုံစံဥမင်လိုဏ်ခေါင်း ထဲမှာ ရှိနေတုန်းပဲလေ။ ဇုန် ၁၁ အတွက် ရထားရပ်နားမယ့် ပလက်ဖောင်း က ဘယ်မှာလဲ။ ငါ့ရထားကို ဒီကို နေရာရွှေ့ပြောင်းပြီး ဒီငရဲတွင်းကနေ ထွက်သွားမှ ရမယ်"

"မေ့လိုက်စမ်းပါ။ ပလက်ဖောင်း တွေ အဲဒီလောက် အများကြီး မရှိဘူး။ ဒီနေရာက ကုန်သွယ်ရေး နယ်မြေလေ။ ဒါ့အပြင် ငါတို့ မဟာမိတ်အဖွဲ့ ဝင်တွေ ခုလေးတင် စမ်းကြည့်ပြီးပြီ စနစ် ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရပြီးနောက်မှာ ထွက်ခွာခွင့် ရွေးချယ်စရာကလည်း သော့ခတ်ခံလိုက်ရပြီ"

"ဒီနေရာကနေ ခုနစ်ဆယ့်နှစ်နာရီအတွင်း ထွက်သွားဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး"

မှန်ပေသည်။

ရထားမောင်းနှင်သူ အများစု၏ ရထားများမှာ ဆေးတောင့်ပုံစံဥမင်လိုဏ်ခေါင်း တွင် ရပ်နားထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်လေ၏။

ထို့အပြင် ဇုန် ၁၁ မှာ လူနေထိုင်ရာနှင့် ကုန်သွယ်ရေး နယ်မြေ ဖြစ်သောကြောင့် ရထား ရပ်နားရန် ပလက်ဖောင်း သိပ်များများစားစား မရှိခဲ့ချေ။

မိမိ၏ရထားကို ဤနေရာသို့ နေရာရွှေ့ပြောင်းရန် ကြိုးစားခြင်းက အချိန်များစွာ ယူရလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ဝုန်း ဝုန်း။

ရုတ်တရက်။

ကောင်းကင်ယံရှိ နေမင်းကြီးမှာ ထူထပ်လှသော တိမ်မည်းကြီးများ၏ ဖုံးကွယ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရလေတော့သည်။

အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ။

ထိုတိမ်မည်းကြီးများထဲတွင် ထူးခြားသောအရာ တစ်ခုခု ရှိနေဟန် တူပေသည်။

ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်း။

ဇုန် ၁၁ ၏ အလိုအလျောက် ကာကွယ်ရေးစနစ်များ အသက်ဝင်လာခဲ့ချေပြီ။

ထိုနေရာတွင် အခြေစိုက်ထားသော မဟာမိတ်အဖွဲ့ နှစ်ခု၏ အခြေခံနယ်မြေ များမှ ဧရာမ ရေတပ်အမြောက်ကြီးများနှင့် လေယာဉ်ပစ်အမြောက် အများအပြား ထွက်ပေါ်လာကာ ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်မည်းများဆီသို့ အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ်နေကြလေ၏။

"အားလုံးပဲ"

"မင်းတို့တွေက ဘာကို ကြောက်နေကြတာလဲ"

"ဟားဟား မေ့မသွားကြနဲ့"

"ငါတို့အားလုံးက ရထားမောင်းနှင်သူ တွေပဲ"

"ကြောက်လန့်နေသင့်တာက ဒီမကောင်းဆိုးဝါးတွေပဲ ဖြစ်ရမယ်"

"ပိုင်ရင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ မှာ ရထားရပ်နားဖို့ နေရာတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ ရထားဒင်္ဂါး ငါးပြားတည်းနဲ့ မင်းတို့ရဲ့ ရထားကို မင်းတို့ဘေး ပြန်ရောက်လာအောင် လုပ်လို့ရတယ်"

"စနစ် က တာဝန်တစ်ခု ထုတ်ပြန်ထားတယ်လေ။ မကောင်းဆိုးဝါးတွေ အားလုံးက အမဲလိုက်ခံရမယ့် ပစ်မှတ်တွေပဲ"

"အားလုံးပဲ ငါတို့ မဟာမိတ်အဖွဲ့ က အမဲလိုက် ပြီးမြောက်မှုနှုန်းမှာ ထိပ်ဆုံးကနေ ဦးဆောင်တော့မယ်"

ကြောက်ရွံ့မှုတဲ့လား။

အမှန်တကယ်ပင် ရှိနေခဲ့ပေသည်။

သို့သော်လည်း စွမ်းရည်အနည်းငယ်ရှိသော သို့မဟုတ် ရည်မှန်းချက်များနှင့် ပန်းတိုင်များ ရှိနေသော ရထားမောင်းနှင်သူ များအတွက်တော့ စနစ် ပိတ်ဆို့ခံရခြင်းက အရေးမကြီးပေ။ အရေးကြီးသည်မှာ စနစ် မပိတ်ဆို့မီ ထုတ်ပြန်ခဲ့သော အဖွဲ့လိုက် တာဝန်ပင် ဖြစ်လေ၏။

လူတိုင်းက ဆုလာဘ်များကို လိုချင်ကြသည်။

သူတို့ မခံနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသော အန္တရာယ်များ ရှိလာနိုင်မလား ဆိုသည့် ကိစ္စလား။

ထိုအရာက သူတို့ ယခုအချိန်တွင် ထည့်သွင်းစဉ်းစားနေရမည့်အရာ မဟုတ်တော့ပေ။