အခန်း ၃၁၅

အခန်း ၃၁၅

အနက်ရောင် ရထားသံလမ်းများက ဤမြစိမ်းရောင် ဂြိုဟ်ပေါ်တွင် အတားအဆီးမဲ့စွာ ဖြန့်ကျက်သွားလေ၏။ ရဲချီယန်သည် ရထား၏ အရှေ့ဘက်ဆုံးတွင် ရပ်ကာ ရှေ့သို့ ငေးကြည့်နေပေသည်။ ဇုန် ၁၁ မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီးကတည်းက သူသည် ကိုဩဒိနိတ်များဆီသို့ တစ်နာရီခန့်ကြာအောင် ခရီးဆက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေတော့သည်။

ဤဂြိုဟ်ကြီးမှာ ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် မပြုတ်ကျမီက အာကာသထဲမှ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့်အတိုင်းပင် မြစိမ်းရောင် လွှမ်းမိုးနေပေသည်။ တောအုပ်များ၊ မြက်ခင်းပြင်များ၊ စိမ့်မြေများနှင့် ချောက်ကမ်းပါးများကိုပင် စိမ်းလန်းမှုများက ဖုံးလွှမ်းထားလေ၏။ အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရလျှင် ဤနေရာသည် လွင်တီးခေါင်ပြင် ၏ ခြောက်သွေ့ဆိတ်ညံလှသော မြင်ကွင်းများနှင့် လုံးဝကို ကွဲပြားခြားနားနေချေပြီ။

ကောင်းကင်ယံမှ လျှပ်စစ်စီးကြောင်း ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ရဲချီယန်က ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ထက်တွင် လျှပ်စစ်စီးကြောင်းများ လင်းလက်နေသော ကောင်းကင်သိမ်းငှက် က သူ၏လက်မောင်းပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာကာ သခင်ဖြစ်သူ၏ ပါးပြင်ကို ၎င်း၏နှုတ်သီးဖြင့် ချစ်ခင်မြတ်နိုးစွာ ပွတ်သပ်နေလေ၏။

"ဒီလမ်းကြောင်းမှာ ဖြတ်သွားလို့ရမယ့်လမ်း ရှာတွေ့ခဲ့လား"

၎င်းက ဟုတ်မှန်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုသည့်အနေဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပေသည်။

"တော်တယ်"

ရဲချီယန်က ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် မုန်လာဥနီတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ကောင်းကင်သိမ်းငှက် ထံသို့ ပစ်ကျွေးလိုက်လေတော့သည်။

နေရာတိုင်းတွင် အပင်များ ရှိနေသောကြောင့် ကိုဩဒိနိတ်များဆီသို့ သွားရာလမ်းကို တည့်တည့်မတ်မတ် ဖြတ်သန်းသွားလာ၍မရနိုင်ဘဲ နေရာများစွာမှာ ရထားဖြတ်သန်းရန်ပင် မဖြစ်နိုင်ခဲ့ချေ။ ရပ်လိုက်၊ သွားလိုက်ဖြင့် နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဤတောအုပ်ဆီသို့ ဆိုက်ရောက်လာခဲ့လေ၏။ ထို့ကြောင့် ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်ခြင်း ရှိမရှိ ကင်းထောက်ရန် ကောင်းကင်သိမ်းငှက်ကို အရှေ့သို့ စေလွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤထူထပ်သော တောအုပ်ကြီးကို ဖြတ်သန်းပြီး ရထားကြီး ရှေ့ဆက်သွားနိုင်ရန် မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်နည်းဆိုလျှင်မူ။

"ရထား လက်နက်ကိရိယာ · နီးကပ်လာသော ကမ္ဘာပျက် လွန်ပူ"

"ပြီးတော့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု ဒိုင်းလွှာ"

"ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်စမ်း"

တောအုပ်အတွင်း၌ လမ်းမရှိပေ။ သို့ဖြစ်ရာ လမ်းတစ်လမ်း ပေါ်လာစေရန် လွန်ပူကို အသုံးပြု၍ တူးဖောက်ရပေမည်။

သံလမ်းများက ရှေ့သို့ ဆန့်ထွက်သွားကာ ရထားကြီးက အရှိန်တင်လိုက်လေ၏။ ကမ္ဘာပျက် လွန်ပူကြီး စတင်လည်ပတ်လာသည်နှင့်အမျှ ရထားဖြတ်သန်းသွားရာ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ သစ်ပင်များမှာ တစ်ပင်ပြီးတစ်ပင် လဲပြိုသွားကြလေတော့သည်။ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု ဒိုင်းလွှာ ၏ အကာအကွယ်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဘေးကင်းလုံခြုံသော လမ်းသစ်ကြီးတစ်ခု ဖောက်လုပ်ပြီးသား ဖြစ်သွားချေပြီ။

"ဒီမှာ သစ်ပင်တွေ တကယ်ကို အများကြီးပဲ။ နည်းနည်းလောက် စုဆောင်းသွားတာ ကောင်းမယ်"

ရထား မော်ဂျူး · စက်ယန္တရား လက်တံ။ ရထားကို အဆင့် ၉ သို့ အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးနောက် ရွေးချယ်စရာများထဲမှ ဝယ်ယူခဲ့သော ဤမော်ဂျူးမှာ နောက်ဆုံးတွင်တော့ အသုံးဝင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်လေ၏။

သစ်လုံးအမြောက်အမြားကို စက်ယန္တရား လက်တံက သိုလှောင်ခန်း အတွင်းသို့ ဆွဲတင်လိုက်ရာ ရဲချီယန် သုံးစွဲထားခဲ့သော သယံဇာတများကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးလိုက်လေသည်။ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က မြူခိုးနိုင်ငံ တွင် စုဆောင်းခဲ့သော စက်ယန္တရား အစိတ်အပိုင်းများနှင့် သတ္တုများပါ ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ယခုအခါ သူ့အနေဖြင့် ဤအခြေခံ သယံဇာတသုံးမျိုး ပြတ်လပ်သွားစရာအကြောင်း မရှိတော့ချေ။

လွန်ပူကြီးက မွှေနှောက်တူးဖောက်သွားကာ အနောက်တွင် ပျက်စီးယိုယွင်းမှုများကို ချန်ရစ်ထားခဲ့လေ၏။ နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင်မူ ရထားကြီးက တောအုပ်ကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်သန်းသွားနိုင်ခဲ့ပေသည်။

ရှေ့ရှိလမ်းက ရုတ်တရက် ပွင့်လင်းသွားကာ လူသားများ နေထိုင်ရာ မြို့ငယ်လေးတစ်ခုက သူ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။

"ဒီမှာ တကယ်ကို လူတွေ နေထိုင်ကြတာပဲ။ ဒါပေမဲ့..."

"မကောင်းဆိုးဝါးတွေက ပိုတောင် များနေသေးတယ်"

မြို့ငယ်လေး၏ လမ်းမများထက်တွင် သေဆုံးသူများ၏ ရုပ်အလောင်း အကြွင်းအကျန်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။ ကောင်းကင်ယံအနှံ့ ပျံသန်းနေကြသော လူပုံစံ မကောင်းဆိုးဝါးများက လူသားများကို အစာအဖြစ် စားသုံးနေကြလေ၏။ သူတို့၏ ပုံသဏ္ဌာန်များမှာ ဇုန် ၁၁ ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ငှက်လူသားများနှင့် အလွန်အမင်း ဆင်တူနေသဖြင့် သေဆုံးသွားသော လေတောင်ပံ နတ်ဘုရား ကို ကိုးကွယ်ကြသည့် နောက်လိုက် ယုံကြည်သူများ ဖြစ်တန်ရာပေသည်။

"အသက်ရှင်နေတဲ့သူ တစ်ယောက်မှ ရှိပုံမရတော့ဘူး"

ရဲချီယန်က ဤနေရာတွင် ရပ်နားရန် မရည်ရွယ်ထားခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း ထိုငှက်လူသားများက ရထားကို သတိပြုမိသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စူးရှကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံများကို ချက်ချင်း မြည်ဟည်းလိုက်ကြလေ၏။ ဖခင်ကို သတ်သွားသော ရန်သူကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား ရူးသွပ်မှုအငွေ့အသက်များ ထုတ်လွှတ်ကာ ဤဘက်သို့ အုပ်စုလိုက်ကြီး ပြေးဝင်လာကြလေတော့သည်။

"ကျွတ် ကျွတ် ဒါက အစ်မရှာယာ ကိုယ်စား ငါက အပြစ်ဝင်ခံရသလို ဖြစ်နေတာလား။ ဒါပေမဲ့လည်း သူတို့က အရမ်းရုပ်ဆိုးလွန်းလို့ တော်တော်လေး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာကောင်းတယ်"

"ပြီးတော့ ဒီလောက် မြင့်မြင့်ပျံနေမှတော့ ပြုတ်ကျလာရင် တော်တော်လေး အထိနာမှာပဲ မဟုတ်လား"

【ရထား လက်နက်ကိရိယာ · လေပိုင်နက် ရှင်းလင်းရေး】

မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော အနီရောင် အမိုးအကာကြီးက ချက်ချင်း ဖိဆင်းလာခဲ့ချေပြီ။

"အီဗ်"

အမိန့်ပေးလိုက်လေ၏။ ရထားခေါင်မိုးထက်တွင်။ အီဗ်က ၎င်း၏ မည်းနက်နေသော သေနတ်ပြောင်းဝများကို ဆွဲထုတ်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်ပေသည်။

ခလုတ်ကို စတင်ဆွဲလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်။ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ပစ်ခတ်မှုစွမ်းအားက အမှောင်ထု မကောင်းဆိုးဝါး လှိုင်းတံပိုးကြီးအတွင်း၌ ဧရာမ အပေါက်ကြီးတစ်ခုကို ချက်ချင်း ဖောက်ထွင်းပစ်လိုက်လေတော့သည်။

ဖွဲဖွဲ ဖွဲဖွဲ။

မိုးရွာကျလာခဲ့လေပြီ။ မကောင်းဆိုးဝါးများ၏ အသားစ အပိုင်းအစ မိုးရေများပင်။ ဆယ်မိနစ်ပင် မကြာလိုက်သော အချိန်အတွင်း၌ ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံး လုံးဝ ကင်းစင်သွားခဲ့ချေပြီ။

"ပြီးသွားပြီ"

သတ်ဖြတ်ခြင်း အဆုံးသတ်သွားကာ ပျားအုံရထားတွဲ ပွင့်လာခဲ့ပေသည်။ နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ ပုံပန်းသဏ္ဌာန် မပျက်မယွင်းရှိနေသေးသော မကောင်းဆိုးဝါး အပိုင်းအစများကို ရထားပေါ်သို့ ပြန်လည်သယ်ဆောင်လာပြီး ၎င်းတို့အတွက် အစာအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးမည် ဖြစ်လေ၏။

ထိုအချိန်အတွင်း၌။ ခေါင်မိုးပေါ်ရှိ အီဗ်က ပစ်မှတ်လော့ခ်ချသည့် မုဒ်ကို ရုတ်တရက် အသက်သွင်းလိုက်လေသည်။ မြို့ငယ်လေးအတွင်းမှ သူတို့က တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာကြ၏။ သေနတ်ပြောင်းဝများဖြင့် ချိန်ရွယ်ထားသော်လည်း ချက်ချင်း ပစ်ခတ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်း လော့ခ်ချထားသော ပစ်မှတ်များတွင် ကြီးမားလှသော ရန်လိုမှုမျိုး မရှိကြောင်း အဓိပ္ပာယ်ရလေသည်။

"မကောင်းဆိုးဝါးတွေ ထပ်လာပြန်ပြီလား။ မဟုတ်သေးပါဘူး ငါ အမိန့်ပေးထားပြီးသားပဲလေ၊ မကောင်းဆိုးဝါးတွေသာဆိုရင် အီဗ်က တိုက်ရိုက် ပစ်ခတ်မှာပေါ့ ဒါဆိုရင်..."

ထိုလမ်းကြောင်းဆီသို့ သံသယဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်လေ၏။ အလယ်ခေတ်တွင် နေထိုင်နေကြသည့်အလား သာမန်အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူအုပ်တစ်အုပ်က ခေတ်မီအဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့်အတူ မြို့ငယ်လေး၏ ပုန်းကွယ်ရာ ထောင့်အသီးသီးမှ ပြေးထွက်လာသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရပေသည်။

"သခင် အရှင်ရထားမောင်းနှင်သူ ကြီး။ ကျွန်တော့်ကို ကယ်တင်ဖို့ ရောက်လာတာလား"

ကျွန်တော့်ကို ကယ်တင်ဖို့လား။

ရဲချီယန်က ရထားပြတင်းပေါက်ကို မှီကာ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မေးစေ့ကို ထောက်ထားရင်း အဆက်မပြတ် ချဉ်းကပ်လာနေသော ထိုအမျိုးသားကို အထက်အောက် အကဲခတ် ကြည့်ရှုနေလိုက်လေ၏။

ဒိုင်း။

သေနတ်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ကောင်းကင်သိမ်းငှက် ၏ ပြောင်းဝမှ ဖျော့တော့သော အပြာရောင် အခိုးအငွေ့မျှင်လေး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေ၏။ ကျည်ဆန်တစ်တောင့်က ထိုအမျိုးသား၏ ခြေအောက်သို့ အမှားအယွင်းမရှိ တိကျစွာ ကျရောက်သွားလေတော့သည်။

"ရှေ့ကို ထပ်မတိုးလာဖို့ ငါ အကြံပေးချင်တယ်"

အမျိုးသား၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင့်တင်းသွားကာ နေရာတွင်ပင် ကမန်းကတန်း ရပ်တန့်လိုက်လေ၏။ ပြတင်းပေါက်အတွင်းရှိ ရဲချီယန်၏ ပုံရိပ်ကို လှမ်းကြည့်နေသော သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်... အမှန်တကယ်ပဲလား။ ရူးသွပ်မှုတွေ ကိန်းအောင်းနေတာလား။ တကယ်ကို ထူးဆန်းလွန်းလှသည်။ ရဲချီယန်အနေဖြင့် ဤလူကို သူ မသိကြောင်း အလွန်သေချာနေပေရာ သူ၏ ဤအကြည့်က ဘာကို ဆိုလိုနေသနည်း။

"သခင် အရှင် ကျွန်တော်က ဒီစင်မြင့်ကို တာဝန်ယူရတဲ့ ဒါရိုက်တာ လျန်ထင် ပါ။ ကြီးမြတ်လှတဲ့ ရထားမောင်းနှင်သူ ကြီးကို ဒီနေရာမှာ ဖူးတွေ့ရတာ၊ ပြီးတော့ အရှင့်လိုမျိုး အစွမ်းထက်တဲ့ စွမ်းအားရှိသူတစ်ယောက်ကို တွေ့ရတာ ကျွန်တော် တကယ်ကို သေပျော်ပါပြီ"

"ဒါဆို ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် က တကယ်ကြီး ပြုတ်ကျလာခဲ့တာလား။ အရှင် ကျွန်တော် ကျွန်တော် ပြန်သွားလို့ ရနိုင်သေးလား"

စင်မြင့်တဲ့လား။ တော်တော်လေး ရင်းနှီးနေတဲ့ စကားလုံးတွေပဲ။

ရဲချီယန်က မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းလိုက်ရာ ဖြားယောင်းသွေးဆောင်ခြင်း ၏ စွမ်းအားများက တိတ်တဆိတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ချေပြီ။

"ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်က အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်ပြီး ဒီကမ္ဘာထဲကို ပြုတ်ကျလာခဲ့တာပဲ၊ သုံးရက်ကြာရင်တော့ နဂိုအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ မင်းကိုတော့ ငါ ဘယ်ဒါရိုက်တာမှန်းလည်း မသိဘူး၊ မင်းပြောနေတဲ့ စင်မြင့်ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကိုလည်း နားမလည်ဘူး။ မင်းက ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလား"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လျန်ထင်က ဘုရားစော်ကားသော စကားတစ်ခုခုကို ကြားလိုက်ရသည့်အလား ခေါင်းကို အလျင်စလို ခါယမ်းကာ ငြင်းဆန်လိုက်လေ၏။

"မဟုတ်ပါဘူး မဟုတ်ရပါဘူး၊ ကျွန်တော်က ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်ယောက်ဖြစ်လာဖို့ ကြိုးစားနေဆဲဖြစ်တဲ့ မြို့ခံတစ်ယောက် သက်သက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့ အရှင်၊ ကျွန်တော် နောက်ထပ် ငါးနှစ်လောက် ကြိုးစားရုံနဲ့တင် လုံလောက်ပါပြီ။ ဟင့်အင်း သုံးနှစ်ပါ။ သုံးနှစ်နေရင်တော့ ရထားခေါင်းတွဲ တစ်ခုဝယ်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ ငွေကြေးပမာဏကို ကျွန်တော် သေချာပေါက် စုဆောင်းနိုင်ပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် စစ်ဆေးမှုကိုသာ အောင်မြင်သွားမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်လည်း ကြီးမြတ်တဲ့ ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်တော့မှာပါ"

ရူးသွပ်မှုတွေ... ပို၍ပို၍ ရူးသွပ်လာလေ၏။ ဤကဲ့သို့သော ရူးသွပ်မှုမျိုးက ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုတစ်ခုနှင့်ပင် တူနေပေသည်။

သူက ဌာနေလူသား တစ်ယောက်လား။ သို့သော် ဤလျန်ထင်မှာ သူ့နောက်ရှိ ဘူတာရုံကမ္ဘာ၏ ဌာနေလူသား များဖြစ်သော လူသားများအပေါ်တွင်မူ ထူးဆန်းသော မာနတရားတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပုံရလေသည်။

"အရှင်က ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် က ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးဆိုရင်တော့ စင်မြင့်နဲ့ ဒါရိုက်တာ အကြောင်းကို မသိတာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး"

"စင်မြင့်ဆိုတာက ဒီမြို့ငယ်လေးလိုမျိုး နေရာတစ်ခုပါ။ ဒါရိုက်တာဌာနက သေးငယ်တဲ့ ဘူတာရုံကမ္ဘာ တွေကနေ ဌာနေလူသား အမှိုက်သရိုက်တွေကို ဒီကို ခေါ်လာခဲ့လိမ့်မယ်။ သူတို့က ကြီးမြတ်တဲ့ ရထားမောင်းနှင်သူ တွေ သူတို့ရဲ့ ဆန္ဒတွေကို ဖြေဖျောက်ဖို့ ကိရိယာတွေ ဖြစ်လာကြမှာပါ"

"လောလောဆယ် အခြေအနေတွေက အရေးပေါ်ဖြစ်နေလို့သာ နှမြောစရာကောင်းတာပါ။ မဟုတ်ရင် အရှင်လည်း ဒီလို ဖျော်ဖြေရေးမျိုးကို စမ်းကြည့်လို့ ရနိုင်တယ်လေ"

"အို ကျွန်တော့်ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ ကြီးမြတ်တဲ့ အရှင် ရထားမောင်းနှင်သူ ကြီး။ ကျွန်တော် စကားပြောမှားသွားတယ်။ အရှင်က အခုချက်ချင်း ဒီဌာနေလူသား အမှိုက်သရိုက်တွေရဲ့ အသက်ကို သုံးပြီး ဖျော်ဖြေဖို့နဲ့ ဆန္ဒဖြေဖျောက်ဖို့ လိုချင်တယ်ဆိုရင်တောင်မှ အရှင့်အတွက် စိတ်ဝင်စားစရာအကောင်းဆုံး ဇာတ်ညွှန်းတစ်ခုကို ကျွန်တော် ပြင်ဆင်ပေးပါ့မယ်"

"အရှင့်ကို ဒီစင်မြင့်ရဲ့ အကြွင်းမဲ့ ထိန်းချုပ်သူ ဖြစ်လာစေရပါမယ်"

"ဘယ်လိုသဘောရပါသလဲ"