အခန်း ၃၁၇

အခန်း ၃၁၇

အမျိုးသားက အိတ်ကပ်ထဲမှ ဖျော့တော့သော ပန်းရောင်အရည်များ ပါဝင်သည့် ဖန်ပုလင်းငယ်အချို့ကို ထုတ်ယူကာ ပန်းနတ်ဆိုးထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်လေ၏။

ပန်းနတ်ဆိုးက ဖန်ပုလင်းများကို လှမ်းယူကာ တဟီးဟီး ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားလေတော့သည်။

မည်သည့်နေရာမျိုးတွင်မဆို မကောင်းဆိုးဝါးများကြား၌ပင် လူမှုဆက်ဆံရေး သဘောသဘာဝများ ရှိနေတတ်ပုံရပေသည်။

ပန်းနတ်ဆိုး အဝေးသို့ လုံးဝ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အမျိုးသားက သက်ပြင်းချလိုက်ကာ လှည့်ကြည့်လာပြီး ရဲချီယန်ကို အထက်အောက် အကဲခတ်လိုက်၏။ ထို့နောက် ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီး သူတို့နှစ်ဦးသာ ကြားနိုင်သော အသံဖြင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်လေသည်။ "မင်းက ဘယ်သူလဲ။ မင်းက ယုံကြည်သူတွေထဲက တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးပဲ။"

မကောင်းဆိုးဝါးများကို လှည့်စားနိုင်သော်လည်း လူသားများကိုတော့ လှည့်စား၍ မရနိုင်ပေ။

ရဲချီယန်က သူ၏ အသွင်ယူထားမှုမှာ တကယ့်ကို ပြည့်စုံကောင်းမွန်လှပြီဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း အခြားလူသားတစ်ဦး၏ ရိပ်မိခြင်းကို ခံလိုက်ရလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။

"ဘယ်လိုလုပ် သိသွားတာလဲ။"

သူ၏ သရုပ်မှန်ကို ရိပ်မိသွားပြီးဖြစ်ရာ ရဲချီယန်သည် ဆက်လက် ဟန်ဆောင်နေမည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်လေတော့သည်။

"ဒီမြို့ထဲက လူသားအားလုံးကို ငါ သိတယ်။ အဲဒီအထဲမှာ မင်းမပါဘူးဆိုတော့... မင်းက ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်ယောက်လား။"

"မဟုတ်သေးဘူး၊ မင်းက သေချာပေါက်..."

"ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်က ဥယျာဉ်ကြယ်ပေါ်ကို ပြုတ်ကျလာခဲ့ပုံရတယ်။ အဲဒီလိုနည်းနဲ့ မင်း ရောက်လာတာလား။"

"ဒီလိုသာဆိုရင် မြန်မြန်ထွက်သွားလိုက်ပါ။ ဒီမှာ မင်းရဲ့အသက်ကို အလဟဿ အဆုံးရှုံးမခံပါနဲ့။"

"ပန်းနတ်ဘုရားက မင်းထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုပြီး အစွမ်းထက်တယ်။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ တမန်တော်တွေကလည်း အခု ဒီမှာ ရှိနေကြတယ်။"

အမျိုးသားက စကားရှည်ကြီးတစ်ခွန်းကို ပြောလိုက်ပြီးနောက် ဤနေရာသည် လုံလောက်သော ဘေးကင်းမှုမရှိကြောင်းကို ရုတ်တရက် သတိရသွားကာ ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် အဝေးရှိ အိမ်တစ်လုံးဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်လေ၏။

"ဟိုမှာသွားပြီး စကားပြောကြရအောင်။"

အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် အမျိုးသားက လေးလံသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးတစ်ခုကို ချထားလိုက်ရသည့်အလား သက်ပြင်းတစ်ချက် ရှူထုတ်လိုက်ပေသည်။

"ရေ နည်းနည်း သောက်မလား။ ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခု စားမလား ဟီးဟီး။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ မင်းကို ငါ ဒုက္ခမပေးပါဘူး။ မဟုတ်ရင် စောစောက မင်းကို ငါ ကူညီခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။"

"မလိုပါဘူး ကျေးဇူးပါပဲ။"

ရဲချီယန်က အမျိုးသားကို အထက်အောက် အကဲခတ် ကြည့်ရှုလိုက်လေ၏။

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ဆုတောင်းစာရွက်များ ကပ်ထားပြီး မျက်လုံးတစ်ဖက်သာ ရှိတော့လေသည်။ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမာရွတ်ကြီးတစ်ခု ရှိနေကာ ယခင်က လူမဆန်သော နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုတစ်ခုခုကို ခံစားခဲ့ရသည့်အလားပင်။

"ခင်ဗျားရဲ့ မျက်နှာက။"

အမျိုးသားက သူ၏မျက်နှာကို ထိကိုင်လိုက်ကာ ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်လေ၏။

"ဒီပန်းနတ်ဘုရားရဲ့ ယုံကြည်သူတစ်ယောက် မဖြစ်လာခင်က ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်က ဘာဖြစ်မယ်လို့ မင်း ထင်လဲ။ ဌာနေလူသားလား ဒါမှမဟုတ်... ရထားမောင်းနှင်သူလား။"

"အဖြေကတော့ နောက်တစ်ခုပဲ။"

"ဟား... တစ်ချိန်တုန်းက ငါဟာ ရထားအဆင့် ၃၆ အထိရှိတဲ့ ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ငါ့ရဲ့ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်လှတဲ့ ပါရမီကို ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားခဲ့ပြီး ငါပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ မော်ဂျူး တွေကလည်း တူညီတဲ့အဆင့်ရှိတဲ့ တခြားသူတွေထက် အများကြီး သာလွန်ခဲ့တယ်လေ။"

"ငါနဲ့ တစ်သုတ်တည်းဖြစ်တဲ့ ရထားမောင်းနှင်သူ တွေထဲမှာ အင်မတန် အစွမ်းထက်တဲ့ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူက ငါ တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိခဲ့တာ။"

"ဒါကြောင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ရင် ကြီးမားတဲ့ ဆုလာဘ်တွေ ရနိုင်တယ်ဆိုတာ ကြားပြီးတဲ့နောက် လူတချို့ရဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမှုနဲ့အတူ ငါ ဒီကို ရောက်လာခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားကို စိန်ခေါ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ဇာတ်သိမ်းကတော့ အခုလိုမျိုး ဖြစ်သွားခဲ့တာပဲ။"

သူက အင်္ကျီကို ချွတ်လိုက်ရာ အောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသော နွယ်ပင်များနှင့် ပန်းရောင်ပန်းပွင့်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ဘယ်ဘက်လက်မောင်းတစ်ခု ပေါ်လာလေတော့သည်။

"မိတ်ဆွေ၊ နတ်ဘုရားဆိုတာ အနိုင်ယူလို့မရနိုင်တဲ့ အရာပဲ။"

"သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ငါတို့ဆီမှာ ဘယ်လိုနည်းလမ်းမှ လုံးဝ မရှိဘူး။ နည်းပညာဖြစ်စေ မှော်ပညာဖြစ်စေ အရာအားလုံးက နတ်ဘုရားကို ထိမှန်သွားရင်တောင် သူ့ရဲ့ အရေပြားကိုတောင် မပေါက်ပြဲစေနိုင်ဘူး။"

"အခွင့်အရေး ရှိနေတုန်း မြန်မြန် ထွက်သွားလိုက်ပါ။ သုံးရက်၊ သုံးရက်ပဲ... ပုန်းကွယ်နေဖို့ နေရာတစ်ခုခုကို ရှာထားလိုက်။"

"သုံးရက် ပြည့်သွားတာနဲ့ ချက်ချင်း ထွက်သွားပါ၊ ဆက်မနေနဲ့တော့။"

"အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားတဲ့ ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်က အစောနဲ့အနှောင်း ဆိုသလိုပဲ ပန်းနတ်ဘုရားရဲ့ အစာအဖြစ်ကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်။"

တကယ်ကို အံ့အားသင့်စရာပင်။

ဒီကောင်က တကယ်တော့ နတ်ဘုရားကို စိန်ခေါ်ဖို့ ကြိုးစားရင်း ကျရှုံးသွားခဲ့တဲ့ ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေခဲ့တာပဲ။

"ခင်ဗျားရဲ့ ရထားကရော။"

အမျိုးသားက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်လေ၏။

"လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီ။ ခေါင်းကနေ အမြီးအထိ အားလုံး အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲထွက်သွားတာ။ ဘာတစ်ခုမှတောင် မကျန်ခဲ့တော့ဘူး၊ ဒါက နတ်ဘုရားရဲ့ စွမ်းအားပဲ..."

သူ၏ စကားလုံးများထဲတွင် နတ်ဘုရားအပေါ် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

ခုခံတွန်းလှန်လိုသော သူ၏ နှလုံးသားမှာ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပုံရလေ၏။

"နည်းနည်းတော့ နှမြောစရာ ကောင်းတာပဲ။"

ရဲချီယန်က စားပွဲပေါ်တွင် သူ၏ လက်ချောင်းများဖြင့် ဖွဖွလေး ခေါက်နေလိုက်သည်။

"နှမြောစရာ။"

"ဟုတ်တယ် နှမြောစရာပဲ။"

သူက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေ၏။ "ခင်ဗျားဆီမှာ ရထားသာ ရှိနေသေးရင် ခင်ဗျားပြောတဲ့ အဲဒီပန်းနတ်ဘုရားကြီး ပျောက်ကွယ်သွားပြီးတဲ့နောက် ခင်ဗျား ဆက်ပြီး ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်သေးတယ်လေ။"

အမျိုးသားမှာ ကြောင်အမ်းသွားခဲ့ချေပြီ။

"အရှင် အဲဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။"

"စကားလုံးအတိုင်းပါပဲ။ ကျွန်တော့်ကို ပြောပြပါ အဲဒီပန်းနတ်ဘုရားရဲ့ အတိအကျနေရာက ဘယ်မှာလဲ။"

"အရှင်က... အရှင်က နတ်ဘုရားကို သတ်ချင်လို့လား။"

"မဟုတ်ပါဘူး ခင်ဗျား တွေးလွန်နေတာပါ။"

"ဒါဆို အရှင်က..."

ရဲချီယန်က အမျိုးသား၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်လေ၏။

"ခင်ဗျားပြောတဲ့ အဲဒီနတ်ဘုရားကို သူအသွားချင်ဆုံး နေရာဆီ ပို့ပေးချင်ရုံ သက်သက်ပါပဲ။ အဲဒီလောက်ပါပဲ။"

အမျိုးသားက ရဲချီယန်၏ စကားအဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်ခဲ့ပေ။

ဘုရားစူး ကတ်ပြား ၏ တည်ရှိမှုကိုလည်း သူ သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

မီးတောက်ထဲသို့ ပျံဝင်သွားတော့မည့် ပိုးဖလံတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား သူက ခေါင်းယမ်းကာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် မြို့၏ အမြင့်ဆုံးနေရာရှိ မျှော်စင်မြင့်ကြီး သုံးခုဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်လေတော့သည်။

"ပန်းနတ်ဘုရားက အဲဒီမျှော်စင်သုံးခုထဲက အနောက်မြောက်ထောင့်က တစ်ခုထဲမှာ ရှိနေတာပါ။ အရှင် သေလမ်းကို သွားရှာတော့မယ်ဆိုရင်လည်း အသက်ရှင်ဖို့လောက်ပဲ ကြိုးစားနေတဲ့ ကျွန်တော်တို့ကိုတော့ ဒုက္ခမပေးပါနဲ့။ အရှင် သေဆုံးသွားပြီးရင် အရှင့်အတွက် ဝိညာဉ်ကမ္ပည်းတိုင် တစ်ခု ကျွန်တော် စိုက်ထူပေးပါ့မယ်။"

"ကျေးဇူးပဲ ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်ကမ္ပည်းတိုင်ကိုတော့ မေ့လိုက်ပါ၊ တော်တော်လေး ကံဆိုးစေလို့ပါ။"

သူ လိုချင်သော အဖြေကို ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေ၏။

သူ၏ ပစ်မှတ်က ထိုမျှော်စင်မြင့်ကြီးထဲတွင် ရှိနေပေသည်။

ဒီလိုမှတော့ ဆက်ပြီး စောင့်ဆိုင်းနေစရာ အကြောင်းမရှိတော့ချေ။

ဝုန်း။

ရဲချီယန်က ထိုမျှော်စင်မြင့်ကြီးဆီသို့ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင်။

ကောင်းကင်ယံမှ နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်မြည်ဟည်းသံကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။

သူက ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်လေ၏။

အလွန် ဧရာမကြီးမားလှသော ဗုံးကြဲလေယာဉ်ကြီးတစ်စီးက မြို့တော်၏ အထက်တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

ဗုံးကြဲလေယာဉ်ကြီး၏ အပေါ်၌။

ဆေးပြင်းလိပ်ကို ကိုက်ထားပြီး နေကာမျက်မှန်ကို တပ်ဆင်ထားသူ။

ယုံမှားသံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ဤကောင်က ဖန်ဟော့ ပင် ဖြစ်လေ၏။

စစ်ပွဲ ကတ်ပြား အစီအစဉ် ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူပင်တည်း။

"အင်း ကြည့်ရတာ လှုပ်ရှားနေတာ ငါတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူးပဲ။ သေချာ ပုန်းနေလိုက်ပါ။"

"ဒီကောင်က တကယ်ကြီး ဒီကို ရောက်လာခဲ့တာလား၊ တကယ်ကို အံ့သြစရာပဲ။"

"သူကရော နတ်ဘုရားကို သတ်ဖို့ ရောက်လာတာများလား။"

မြို့တော်၏ အပြင်ဘက်တွင် ဤနေရာသို့ ရောက်လာသူမှာ ဖန်ဟော့ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ခဲ့ချေ။

ရထား အမြောက်အမြားက ဤနေရာဆီသို့ ဦးတည်မောင်းနှင်လာခဲ့ကြပေသည်။

သူတို့ ထွက်ပေါ်လာမှုက ပန်းနတ်ဆိုး ပန်းခင်းပြင် တစ်ခုလုံးရှိ မကောင်းဆိုးဝါးများကို ရူးသွပ်သောင်းကျန်းသွားစေခဲ့လေ၏။

လူသားများနှင့် မကောင်းဆိုးဝါးများက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် စစ်ပွဲတစ်ခုကို စတင်လိုက်ကြတော့သည်။

ရဲချီယန်က အရာတစ်ခုခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားကာ သူ၏ဘေးရှိ အမျိုးသားကို စိတ်ဝင်တစားဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ပေသည်။

"ဒါဆို အခု ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"

"ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ လူသားတွေ နိုင်မယ်လို့ ထင်လား ဒါမှမဟုတ် ပန်းနတ်ဘုရား နိုင်မယ်လို့ ထင်သလား။"

အမျိုးသားက ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားလေ၏။

"နတ်ဘုရားပဲ နိုင်မှာပါ။"

"အဲဒီ တည်ရှိမှုရဲ့ စွမ်းအားက စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်လို့တောင် မရနိုင်လောက်အောင်ပါပဲ။"

ရဲချီယန်က အသံတိတ် ပြုံးလိုက်ကာ ဘာမှဆက်မပြောတော့ဘဲ အပြင်ဘက်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် လျှောက်ထွက်သွားလေတော့သည်။

"အရှင် ဘာလုပ်မလို့လဲ။"

အမျိုးသား၏ နှလုံးခုန်သံများ မြန်ဆန်လာကာ သူ မတွေးရဲသော အဖြေတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရတော့မည့်အလားပင်။

"ဆုလာဘ် သွားယူမလို့လေ။ ရထား စနစ် က တာဝန်တစ်ခု ထုတ်ပြန်ထားတယ်၊ အဲဒီမှာ အကြီးဆုံး ဆုလာဘ်က ခင်ဗျားပြောတဲ့ ပန်းနတ်ဘုရားပဲလေ။"

"တခြားလူတွေ လက်ဦးသွားတာကိုတော့ ငါ မလိုချင်ဘူး။"

အရူးပဲ။

အားလုံး အရူးတွေချည်းပဲ။

ရထားမောင်းနှင်သူ တွေအားလုံးက အရူးတွေချည်းပဲ...

"ခင်ဗျား သေသွားလိမ့်မယ်။ ခင်ဗျားတို့ အားလုံး သေကုန်ကြလိမ့်မယ်။ နတ်ဘုရားရဲ့ စွမ်းအားက လူသားတွေ နားလည်နိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး။ နတ်ဘုရားက နောက်ဆုံးကျရင် လူတိုင်းကို ရှင်းလင်းပစ်လိမ့်မယ်။"

ရဲချီယန်က ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်လေ၏။ "ဟင့်အင်း အဲဒီလို ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။"

သူက တံခါးဝသို့ လျှောက်သွားကာ အပြင်ဘက်ရှိ ဗုံးကြဲနေသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အမျိုးသားအား နောက်ဆုံးစကား တစ်ခွန်းကို ပြောလိုက်လေတော့သည်။

"သေရမယ့်သူက သူပဲ။"